Gezondheid
alle pijlers
Conisatie - ervaringen?
woensdag 22 februari 2017 om 10:16
Binnenkort moet ik een conisatie ondergaan ivm 2x pap3a uitslag bij het bevolkingsonderzoek tegen baarmoederhalskanker. Balen en ook wel even schrikken dus. Nu ging ik voor een lysexicie naar het zkh maar omdat de onrustige cellen vrij ver in de baarmoeder zitten is dat niet uitgevoerd en ben ik doorgestuurd voor een conisatie, onder narcose, nacht blijven etc etc. Ik zie er wel wat tegenop. Wie heeft hier ervaringen mee? Hoe verliep de ingreep, heb je veel (na)pijn gehad en hoe lang duurde je herstel? Hoor van het zkh dat ik met een weekje wel weer op de been ben maar wel 6 wkn rustig aan moet doen. Lees op diverse fora dat sommige vrouwen echt 5-6 wkn uit de running zijn. Hoor graag hier wat ervaringen, zowel positief als negatief mag uiteraard. Bedankt!
woensdag 22 februari 2017 om 10:47
Hoi! Schrikken zeg, vervelend!
Hier ervaring. Ik moest na mijn conisatie wel een nachtje blijven omdat tijdens de operatie het bloeden lastig te stelpen was, en ze wilden zeker weten dat ik niet opnieuw zou gaan bloeden.
Wat wel heel erg vervelend, oké ronduit pijnlijk was, na de operatie heb je een 'tampon' in en die word er later uitgehaald. Aanhalingstekens, want het is eigenlijk gewoon een rol verbandgaas en als ze de er uit halen rollen ze die dus helemaal uit. En om het niet mooier te maken dan het is, het voelt alsof iemand een ritssluiting in de vagina opentrekt. Maar dan pijnlijk. Vraag een uurtje of wat van tevoren een paracetamol, als je die niet al krijgt.
Het herstel viel wel mee. Net een week idd wel weer er bovenop. Wat wel tegenviel was dat ik af en toe enorme krampen kreeg, f zo voelde het. Beetje als weeën. Op controle geweest, bleek dat de ontlasting door de darmen langs de bmm schuurde. En ja, dat doet dan pijn... Ik kan je adviseren om de eerste weken te proberen je ontlasting zacht te houden.
Heel veel succes en sterkte. Ik hoop voor je dat de uitkomst van het onderzoek van het weefsel (ik neem tenminste aan dat ze dat gaan doen) beter is dan bij mij.
Hier ervaring. Ik moest na mijn conisatie wel een nachtje blijven omdat tijdens de operatie het bloeden lastig te stelpen was, en ze wilden zeker weten dat ik niet opnieuw zou gaan bloeden.
Wat wel heel erg vervelend, oké ronduit pijnlijk was, na de operatie heb je een 'tampon' in en die word er later uitgehaald. Aanhalingstekens, want het is eigenlijk gewoon een rol verbandgaas en als ze de er uit halen rollen ze die dus helemaal uit. En om het niet mooier te maken dan het is, het voelt alsof iemand een ritssluiting in de vagina opentrekt. Maar dan pijnlijk. Vraag een uurtje of wat van tevoren een paracetamol, als je die niet al krijgt.
Het herstel viel wel mee. Net een week idd wel weer er bovenop. Wat wel tegenviel was dat ik af en toe enorme krampen kreeg, f zo voelde het. Beetje als weeën. Op controle geweest, bleek dat de ontlasting door de darmen langs de bmm schuurde. En ja, dat doet dan pijn... Ik kan je adviseren om de eerste weken te proberen je ontlasting zacht te houden.
Heel veel succes en sterkte. Ik hoop voor je dat de uitkomst van het onderzoek van het weefsel (ik neem tenminste aan dat ze dat gaan doen) beter is dan bij mij.
"Whatever happened back there is being managed and kicked right up into its own ass one way or another, I know that."
woensdag 22 februari 2017 om 15:38
quote:Flipperke schreef op 22 februari 2017 @ 15:26:
Dag Annie
Ik heb twee nichtjes die dat lieten doen en die doen er heel luchtig over. Een vriendin van me liet het al 2x doen en die vond het geen drama...
Weet je, bekijk het zo, na de ingreep is alles weg en begin je weer met een 'schone lei'
Sterkte hoor!
Flipperke, weet je zeker dat ze een conisatie hebben moeten laten doen en geen lisexcisie? Een conisatie wordt meestal maar 1x gedaan zover ik weet, omdat als er eenmaal een kegeltje is verwijderd er weinig meer te coniseren valt...?
En je laatste zin, nou ja, ik ben niet de to dus die zal ik proberen niet persoonlijk op te vatten, maar die komt nogal pijnlijk aan en is zeker niet per definitie waar.
Dag Annie
Ik heb twee nichtjes die dat lieten doen en die doen er heel luchtig over. Een vriendin van me liet het al 2x doen en die vond het geen drama...
Weet je, bekijk het zo, na de ingreep is alles weg en begin je weer met een 'schone lei'
Sterkte hoor!
Flipperke, weet je zeker dat ze een conisatie hebben moeten laten doen en geen lisexcisie? Een conisatie wordt meestal maar 1x gedaan zover ik weet, omdat als er eenmaal een kegeltje is verwijderd er weinig meer te coniseren valt...?
En je laatste zin, nou ja, ik ben niet de to dus die zal ik proberen niet persoonlijk op te vatten, maar die komt nogal pijnlijk aan en is zeker niet per definitie waar.
"Whatever happened back there is being managed and kicked right up into its own ass one way or another, I know that."
woensdag 22 februari 2017 om 15:49
quote:Magneet schreef op 22 februari 2017 @ 15:38:
[...]
Flipperke, weet je zeker dat ze een conisatie hebben moeten laten doen en geen lisexcisie? Een conisatie wordt meestal maar 1x gedaan zover ik weet, omdat als er eenmaal een kegeltje is verwijderd er weinig meer te coniseren valt...?
En je laatste zin, nou ja, ik ben niet de to dus die zal ik proberen niet persoonlijk op te vatten, maar die komt nogal pijnlijk aan en is zeker niet per definitie waar.
Hey magneet
Ja hoor, ze lieten een kegeltje wegsnijden. Mijn vriendin moest uiteindelijk haar baarmoeder laten verwijderen maar is nu weer helemaal gezond
Mijn laatste zin moet niemand persoonlijk opnemen, is zeker niet kwetsend bedoeld maar louter een positieve benadering
Trouwens, ik zit in dezelde mallemolen... Het is te zeggen, na een jaar met foute uitstrijkjes volgende maand biopsie...
[...]
Flipperke, weet je zeker dat ze een conisatie hebben moeten laten doen en geen lisexcisie? Een conisatie wordt meestal maar 1x gedaan zover ik weet, omdat als er eenmaal een kegeltje is verwijderd er weinig meer te coniseren valt...?
En je laatste zin, nou ja, ik ben niet de to dus die zal ik proberen niet persoonlijk op te vatten, maar die komt nogal pijnlijk aan en is zeker niet per definitie waar.
Hey magneet
Ja hoor, ze lieten een kegeltje wegsnijden. Mijn vriendin moest uiteindelijk haar baarmoeder laten verwijderen maar is nu weer helemaal gezond
Mijn laatste zin moet niemand persoonlijk opnemen, is zeker niet kwetsend bedoeld maar louter een positieve benadering
Trouwens, ik zit in dezelde mallemolen... Het is te zeggen, na een jaar met foute uitstrijkjes volgende maand biopsie...
woensdag 22 februari 2017 om 16:28
Bedankt voor jullie reacties. Ik lees her en der, net als hier dus, hele verschillende verhalen. Sommigen vinden de ingreep zelf niet heel pijnlijk maar zijn lang (5-6 wkn) uit de running door de nasleep en anderen zijn na een week weer redelijk op de been maar bij hen valt dan de ingreep zelf weer flink tegen lees ik.
Ik hoop op nog meer reacties van andere ervaringsdeskundigen, maar jullie vast bedankt voor jullie antwoorden!
Ik hoop op nog meer reacties van andere ervaringsdeskundigen, maar jullie vast bedankt voor jullie antwoorden!
woensdag 22 februari 2017 om 16:49
quote:Flipperke schreef op 22 februari 2017 @ 15:49:
[...]
Hey magneet
Ja hoor, ze lieten een kegeltje wegsnijden. Mijn vriendin moest uiteindelijk haar baarmoeder laten verwijderen maar is nu weer helemaal gezond
Mijn laatste zin moet niemand persoonlijk opnemen, is zeker niet kwetsend bedoeld maar louter een positieve benadering
Trouwens, ik zit in dezelde mallemolen... Het is te zeggen, na een jaar met foute uitstrijkjes volgende maand biopsie...
Nou ja, laat ik het zo zeggen, het is mij hetzelfde vergaan als je vriendin (kennen wij elkaar? ) dus die positieve benadering is lief bedoeld, maar het is dus niet gezegd dat je na een conisatie ervanaf bent. Al hoop ik natuurlijk voor TO van harte van wel!
Ik hoop dat de uitslag van de biopsie meevalt flipperke. En dat je snel goeie uitslagen van uitstrijkjes hebt!
[...]
Hey magneet
Ja hoor, ze lieten een kegeltje wegsnijden. Mijn vriendin moest uiteindelijk haar baarmoeder laten verwijderen maar is nu weer helemaal gezond
Mijn laatste zin moet niemand persoonlijk opnemen, is zeker niet kwetsend bedoeld maar louter een positieve benadering
Trouwens, ik zit in dezelde mallemolen... Het is te zeggen, na een jaar met foute uitstrijkjes volgende maand biopsie...
Nou ja, laat ik het zo zeggen, het is mij hetzelfde vergaan als je vriendin (kennen wij elkaar? ) dus die positieve benadering is lief bedoeld, maar het is dus niet gezegd dat je na een conisatie ervanaf bent. Al hoop ik natuurlijk voor TO van harte van wel!
Ik hoop dat de uitslag van de biopsie meevalt flipperke. En dat je snel goeie uitslagen van uitstrijkjes hebt!
"Whatever happened back there is being managed and kicked right up into its own ass one way or another, I know that."
woensdag 22 februari 2017 om 17:20
quote:Magneet schreef op 22 februari 2017 @ 16:49:
[...]
Nou ja, laat ik het zo zeggen, het is mij hetzelfde vergaan als je vriendin (kennen wij elkaar? ) dus die positieve benadering is lief bedoeld, maar het is dus niet gezegd dat je na een conisatie ervanaf bent. Al hoop ik natuurlijk voor TO van harte van wel!
Ik hoop dat de uitslag van de biopsie meevalt flipperke. En dat je snel goeie uitslagen van uitstrijkjes hebt!
Ja hoor Magneet, is zeker lief bedoeld. Ik beken: ik ben een beetje een zotte kip en dan zijn mijn antwoorden 'floep' eruit
Wie weet kennen we mekaar echt
Mijn vriendin liet zich door dokter Berteloot in Duffel (België) opereren. Ik heb haar traject meegevolgd. We zaten nog op school (hogere studies) toen ze al 'hapjes' had laten wegnemen. En veel later had ze last van zeurende pijn 'daar'. Ik pushte haar nog om zich te laten onderzoeken want zij is absoluut geen stresskip (tov gestelde van mezelf *kuch*).
In eerste instantie zei haar gyn : 'Oh ik zie daar gewoon wat littekenweefsel hoor!' Niet dus, het was foute boel... Haar baarmoeder moest eruit, ze had nog geen kinderen en was vooraan in de dertig
Ik denk dat ik harder gejankt heb dan zij. Zij wou gewoon 1 ding en dat was 'genezen' en dat deed ze ook! Ze vroeg me om mee te gaan naar het ziekenhuis en was ook bij het gesprek dat ze had met een verpleegkundige vlak voor haar operatie. Uren zat ik in spanning tot ze haar na de ingreep weer naar haar kamer brachten. Bij haar verliep eigenlijk alles vlot, denk dat haar narcose nog de grootste ramp was, ze moest daar van braken nadien. Over haar kinderloosheid heeft ze nooit veel gepraat maar ik denk dat ze er goed mee omgaat...
Dat virus bleef na haar operatie nog twee jaar in haar lijf zitten, dat vond ik wel heel erg straf! Ik vroeg haar steeds: 'Waar kan dat virus dan gaat zitten? Alles is toch weg daar?! Dat gaat nu toch plots niet naar je borsten of zo?!' Ze moest daar toen mee lachen en zei: 'Allé waaraan gij nu weer denkt, daar hou ik me niet mee bezig hoor!' Zij is nu ook diegene die mijn angst relativeert en dan zegt: 'Het komt goed, kijk maar naar mij hé.'
Ben jij ondertussen terug helemaal tiptop?
[...]
Nou ja, laat ik het zo zeggen, het is mij hetzelfde vergaan als je vriendin (kennen wij elkaar? ) dus die positieve benadering is lief bedoeld, maar het is dus niet gezegd dat je na een conisatie ervanaf bent. Al hoop ik natuurlijk voor TO van harte van wel!
Ik hoop dat de uitslag van de biopsie meevalt flipperke. En dat je snel goeie uitslagen van uitstrijkjes hebt!
Ja hoor Magneet, is zeker lief bedoeld. Ik beken: ik ben een beetje een zotte kip en dan zijn mijn antwoorden 'floep' eruit
Wie weet kennen we mekaar echt
Mijn vriendin liet zich door dokter Berteloot in Duffel (België) opereren. Ik heb haar traject meegevolgd. We zaten nog op school (hogere studies) toen ze al 'hapjes' had laten wegnemen. En veel later had ze last van zeurende pijn 'daar'. Ik pushte haar nog om zich te laten onderzoeken want zij is absoluut geen stresskip (tov gestelde van mezelf *kuch*).
In eerste instantie zei haar gyn : 'Oh ik zie daar gewoon wat littekenweefsel hoor!' Niet dus, het was foute boel... Haar baarmoeder moest eruit, ze had nog geen kinderen en was vooraan in de dertig
Ik denk dat ik harder gejankt heb dan zij. Zij wou gewoon 1 ding en dat was 'genezen' en dat deed ze ook! Ze vroeg me om mee te gaan naar het ziekenhuis en was ook bij het gesprek dat ze had met een verpleegkundige vlak voor haar operatie. Uren zat ik in spanning tot ze haar na de ingreep weer naar haar kamer brachten. Bij haar verliep eigenlijk alles vlot, denk dat haar narcose nog de grootste ramp was, ze moest daar van braken nadien. Over haar kinderloosheid heeft ze nooit veel gepraat maar ik denk dat ze er goed mee omgaat...
Dat virus bleef na haar operatie nog twee jaar in haar lijf zitten, dat vond ik wel heel erg straf! Ik vroeg haar steeds: 'Waar kan dat virus dan gaat zitten? Alles is toch weg daar?! Dat gaat nu toch plots niet naar je borsten of zo?!' Ze moest daar toen mee lachen en zei: 'Allé waaraan gij nu weer denkt, daar hou ik me niet mee bezig hoor!' Zij is nu ook diegene die mijn angst relativeert en dan zegt: 'Het komt goed, kijk maar naar mij hé.'
Ben jij ondertussen terug helemaal tiptop?
woensdag 22 februari 2017 om 17:31
quote:AnnieThePannie schreef op 22 februari 2017 @ 16:28:
Bedankt voor jullie reacties. Ik lees her en der, net als hier dus, hele verschillende verhalen. Sommigen vinden de ingreep zelf niet heel pijnlijk maar zijn lang (5-6 wkn) uit de running door de nasleep en anderen zijn na een week weer redelijk op de been maar bij hen valt dan de ingreep zelf weer flink tegen lees ik.
Ik hoop op nog meer reacties van andere ervaringsdeskundigen, maar jullie vast bedankt voor jullie antwoorden!
Hey Annie
Dat is het em net... Elkeen heeft weer een andere ervaring en natuurlijk is niet iedereen zijn pijngrens hetzelfde...
Maar het is iets 'onbekend' en je bent zenuwachtig en wil weten waar je voor staat, dat is heel normaal. Ikzelf onderga volgende maand een biopsie nav 1x ascus en 2x lsil in 1jaar tijd. Er is niets verergerd maar omdat het toch al een jaar 'blijft' die biopsie dus, wat best logisch en goed is natuurlijk!
Dat ze bij jou gaan wegnemen wat weg moet is op zich ook best ok hé Ik persoonlijk ben dan zo iemand die eerder bezig is met 'neem die verdomde boel er nou maar gewoon uit!' dan dat ik bezig ben met de ingreep op zich. Wat niet wil zeggen dat ik uiteindelijk als een angsthaas in de wachtzaal van mijn gyn zal zitten volgende maand
Ik hoop ook voor je dat er nog wat mensen zullen reageren met hun ervaringen, je kan daar veel steun uit putten maar let wel dat je jezelf niet te gek maakt van tevoren. Zelf lees en lees en leeeeeees ik tot ik er bijna bij neerval en ontdek... dat het bij ieder van ons weer anders is maar het gelukkig bijna altijd wel goedkomt!
Toitoi!
Bedankt voor jullie reacties. Ik lees her en der, net als hier dus, hele verschillende verhalen. Sommigen vinden de ingreep zelf niet heel pijnlijk maar zijn lang (5-6 wkn) uit de running door de nasleep en anderen zijn na een week weer redelijk op de been maar bij hen valt dan de ingreep zelf weer flink tegen lees ik.
Ik hoop op nog meer reacties van andere ervaringsdeskundigen, maar jullie vast bedankt voor jullie antwoorden!
Hey Annie
Dat is het em net... Elkeen heeft weer een andere ervaring en natuurlijk is niet iedereen zijn pijngrens hetzelfde...
Maar het is iets 'onbekend' en je bent zenuwachtig en wil weten waar je voor staat, dat is heel normaal. Ikzelf onderga volgende maand een biopsie nav 1x ascus en 2x lsil in 1jaar tijd. Er is niets verergerd maar omdat het toch al een jaar 'blijft' die biopsie dus, wat best logisch en goed is natuurlijk!
Dat ze bij jou gaan wegnemen wat weg moet is op zich ook best ok hé Ik persoonlijk ben dan zo iemand die eerder bezig is met 'neem die verdomde boel er nou maar gewoon uit!' dan dat ik bezig ben met de ingreep op zich. Wat niet wil zeggen dat ik uiteindelijk als een angsthaas in de wachtzaal van mijn gyn zal zitten volgende maand
Ik hoop ook voor je dat er nog wat mensen zullen reageren met hun ervaringen, je kan daar veel steun uit putten maar let wel dat je jezelf niet te gek maakt van tevoren. Zelf lees en lees en leeeeeees ik tot ik er bijna bij neerval en ontdek... dat het bij ieder van ons weer anders is maar het gelukkig bijna altijd wel goedkomt!
Toitoi!
woensdag 22 februari 2017 om 17:32
Denk niet dat we elkaar kennen als ik dat zo lees
Ik deed begin vorig jaar mee aan bevolkingsonderzoek. Pap3a, langs de Gyn voor colposcopie en bioptie. Zag niets veel geks.
Belde me met de uitslag, was foute boel en mocht gelijk de volgende dag onder narcose voor conisatie. Heb nog gevraagd naar welke cin ik had, maar dat was al niet meer van toepassing was het antwoord.
Na de conisatie twee zenuwslopende weken wachten op de uitslag van pathologisch onderzoek. Was adenocarcinoma in situ, dus nog niet invasief gelukkig. Ook dachten ze dat ze alles weg hadden gehaald, snijtanden schoon.
Omdat een adenocarcinoma een 10% kans heeft op skip lesions (dat er iets verderop ook nog zit) was het advies om de baarmoeder te verwijderen. Dus dat gedaan, ik vind 10% véél.
Gelukkig heb ik al twee geweldige kinderen, maar ik had er graag meer gehad. Daar heb ik het nu wel moeilijk mee, maar ach. Het is ook nog maar kort geleden.
Bovendien nog last van de nasleep, volgende week mag ik weer inwendig littekenweefsel laten aanstippen omdat ik last heb van bloedingen. Dus we zijn er nog niet. Maar het had zoveel erger kunnen zijn hè...
Ik deed begin vorig jaar mee aan bevolkingsonderzoek. Pap3a, langs de Gyn voor colposcopie en bioptie. Zag niets veel geks.
Belde me met de uitslag, was foute boel en mocht gelijk de volgende dag onder narcose voor conisatie. Heb nog gevraagd naar welke cin ik had, maar dat was al niet meer van toepassing was het antwoord.
Na de conisatie twee zenuwslopende weken wachten op de uitslag van pathologisch onderzoek. Was adenocarcinoma in situ, dus nog niet invasief gelukkig. Ook dachten ze dat ze alles weg hadden gehaald, snijtanden schoon.
Omdat een adenocarcinoma een 10% kans heeft op skip lesions (dat er iets verderop ook nog zit) was het advies om de baarmoeder te verwijderen. Dus dat gedaan, ik vind 10% véél.
Gelukkig heb ik al twee geweldige kinderen, maar ik had er graag meer gehad. Daar heb ik het nu wel moeilijk mee, maar ach. Het is ook nog maar kort geleden.
Bovendien nog last van de nasleep, volgende week mag ik weer inwendig littekenweefsel laten aanstippen omdat ik last heb van bloedingen. Dus we zijn er nog niet. Maar het had zoveel erger kunnen zijn hè...
"Whatever happened back there is being managed and kicked right up into its own ass one way or another, I know that."
woensdag 22 februari 2017 om 17:50
quote:Magneet schreef op 22 februari 2017 @ 17:32:
Denk niet dat we elkaar kennen als ik dat zo lees
Ik deed begin vorig jaar mee aan bevolkingsonderzoek. Pap3a, langs de Gyn voor colposcopie en bioptie. Zag niets veel geks.
Belde me met de uitslag, was foute boel en mocht gelijk de volgende dag onder narcose voor conisatie. Heb nog gevraagd naar welke cin ik had, maar dat was al niet meer van toepassing was het antwoord.
Na de conisatie twee zenuwslopende weken wachten op de uitslag van pathologisch onderzoek. Was adenocarcinoma in situ, dus nog niet invasief gelukkig. Ook dachten ze dat ze alles weg hadden gehaald, snijtanden schoon.
Omdat een adenocarcinoma een 10% kans heeft op skip lesions (dat er iets verderop ook nog zit) was het advies om de baarmoeder te verwijderen. Dus dat gedaan, ik vind 10% véél.
Gelukkig heb ik al twee geweldige kinderen, maar ik had er graag meer gehad. Daar heb ik het nu wel moeilijk mee, maar ach. Het is ook nog maar kort geleden.
Bovendien nog last van de nasleep, volgende week mag ik weer inwendig littekenweefsel laten aanstippen omdat ik last heb van bloedingen. Dus we zijn er nog niet. Maar het had zoveel erger kunnen zijn hè...
Gadver zeg, da's een hele boterham!
Maar ik zou in jouw geval net hetzelfde hebben gedaan, 10% is inderdaad veel in dat geval.
En ja, je mag dan wel twee kinderen hebben... Dat het nu echt niet meer kan is gewoon kl*te, zoiets moet je verwerken, een plaats kunnen geven.
Het klinkt misschien onnozel, vorige week bij de gyn, hij deed na de colposcopie ook nog een echografie van de baarmoeder en de eierstokken (was gelukkig allemaal ok) en ik vroeg hem: 'Wat zijn die dingetjes daar?' En hij: 'Dat zijn allemaal eitjes, je bent nog supervruchtbaar!' Gelijk had ik een soort fierheid over me van 'ziet ge wel' en ik wil dan geeneens kinderen meer hé, ik word 44 in april... Wat ik zeggen wil, zelf beslissen om geen kinderen meer te hebben of er geen meer kunnen krijgen is een groot verschil, zelfs op mijn leeftijd.
En waarschijnlijk ben je aanvankelijk blij dat je genezen bent maar dan komt de 'klop'... geen kinderen meer, je 'vrouw zijn' verandert... Over dat laatste praatte mijn vriendin wel. Zo'n dingen hebben echt tijd nodig want het is niet niks...
Groetjes van de grootste Flipkip uit België
Denk niet dat we elkaar kennen als ik dat zo lees
Ik deed begin vorig jaar mee aan bevolkingsonderzoek. Pap3a, langs de Gyn voor colposcopie en bioptie. Zag niets veel geks.
Belde me met de uitslag, was foute boel en mocht gelijk de volgende dag onder narcose voor conisatie. Heb nog gevraagd naar welke cin ik had, maar dat was al niet meer van toepassing was het antwoord.
Na de conisatie twee zenuwslopende weken wachten op de uitslag van pathologisch onderzoek. Was adenocarcinoma in situ, dus nog niet invasief gelukkig. Ook dachten ze dat ze alles weg hadden gehaald, snijtanden schoon.
Omdat een adenocarcinoma een 10% kans heeft op skip lesions (dat er iets verderop ook nog zit) was het advies om de baarmoeder te verwijderen. Dus dat gedaan, ik vind 10% véél.
Gelukkig heb ik al twee geweldige kinderen, maar ik had er graag meer gehad. Daar heb ik het nu wel moeilijk mee, maar ach. Het is ook nog maar kort geleden.
Bovendien nog last van de nasleep, volgende week mag ik weer inwendig littekenweefsel laten aanstippen omdat ik last heb van bloedingen. Dus we zijn er nog niet. Maar het had zoveel erger kunnen zijn hè...
Gadver zeg, da's een hele boterham!
Maar ik zou in jouw geval net hetzelfde hebben gedaan, 10% is inderdaad veel in dat geval.
En ja, je mag dan wel twee kinderen hebben... Dat het nu echt niet meer kan is gewoon kl*te, zoiets moet je verwerken, een plaats kunnen geven.
Het klinkt misschien onnozel, vorige week bij de gyn, hij deed na de colposcopie ook nog een echografie van de baarmoeder en de eierstokken (was gelukkig allemaal ok) en ik vroeg hem: 'Wat zijn die dingetjes daar?' En hij: 'Dat zijn allemaal eitjes, je bent nog supervruchtbaar!' Gelijk had ik een soort fierheid over me van 'ziet ge wel' en ik wil dan geeneens kinderen meer hé, ik word 44 in april... Wat ik zeggen wil, zelf beslissen om geen kinderen meer te hebben of er geen meer kunnen krijgen is een groot verschil, zelfs op mijn leeftijd.
En waarschijnlijk ben je aanvankelijk blij dat je genezen bent maar dan komt de 'klop'... geen kinderen meer, je 'vrouw zijn' verandert... Over dat laatste praatte mijn vriendin wel. Zo'n dingen hebben echt tijd nodig want het is niet niks...
Groetjes van de grootste Flipkip uit België
donderdag 23 februari 2017 om 19:47
Ik heb ook een conisatie gehad.(uitslag pap3B) Ook nadat de lisexcisie was mislukt. Moest ook een nachtje blijven. Ik bleek tijdens de ingreep nogal gebloed te hebben, dus de gyn had mij nogal volgepropt met verband. Ik kreeg toen de ruggenprik eenmaal uitgewerkt was zo'n erge pijn wat vergelijkbaar was met weeën . Werd mij later verteld, want ik heb geen kinderen, dus geen ervaring met weeën. Toen het teveel aan verband 's avonds was verwijderd was de pijn meteen verdwenen. Dag erop naar huis en idd nog een week rustig aangedaan. Eerlijk gezegd heb ik amper meer last gehad. Het was omdat het mij was gezegd van die week rustig aan doen, maar ik heb echt geen 5 a 6 weken last gehad. Nog 5 jaar onder controle gestaan, maar gelukkig is mijn uitstrijkje na de ingreep altijd goed geweest. Oh...en sterkte! Ik vond er tegenop zien erger dan de ingreep zelf. Echt!
donderdag 23 februari 2017 om 21:02
quote:AnnieThePannie schreef op 23 februari 2017 @ 19:29:
Pittig verhaal Magneet en Flipkip.
Zie nu vooral eerst op tegen de operatie. De uitslag is zeker ook belangrijk (het allerbelangrijkst zeg maar), maar voor mij nu nog even van later zorg. Eerst die operatie maar even door komen haha.
Inderdaad Annie! Maar zoals je al kon lezen komen ook ernstige dingen heel vaak goed
Hey, ik begrijp dat je nu volle bak met die operatie bezig bent hoor! Da's normaal (was ik ook maar zo, ik loop altijd op de dingen vooruit), je maakt het proces stap voor stap door en dat is volgens mij een zeer goede aanpak
Courage x
Pittig verhaal Magneet en Flipkip.
Zie nu vooral eerst op tegen de operatie. De uitslag is zeker ook belangrijk (het allerbelangrijkst zeg maar), maar voor mij nu nog even van later zorg. Eerst die operatie maar even door komen haha.
Inderdaad Annie! Maar zoals je al kon lezen komen ook ernstige dingen heel vaak goed
Hey, ik begrijp dat je nu volle bak met die operatie bezig bent hoor! Da's normaal (was ik ook maar zo, ik loop altijd op de dingen vooruit), je maakt het proces stap voor stap door en dat is volgens mij een zeer goede aanpak
Courage x
vrijdag 24 februari 2017 om 09:13
Ik hoop dat ik onder narcose mag (volgende week gesprek met de anesthesist); heb eerder een ruggenprik gehad maar geef bij deze ingreep wel de voorkeur aan een narcose geloof ik. Ik weet dat het stom is, maar vind het ook wat genant om er zo bij liggen en helemaal 'out' te zijn, hadden jullie daar vooraf ook een onprettig gevoel bij? En ben je al onder narcose als je in de beugels moet of gebeurt dat daarna pas? Had liever iets aan mn been of arm gehad zeg maar
En is het daarna echt 6 weken wond-herstel of gaat dat over het algemeen sneller? Ik begreep dat je in die periode ook geen seks mag/kan hebben, klopt dat? Da's best lang ahum ahum
En is het daarna echt 6 weken wond-herstel of gaat dat over het algemeen sneller? Ik begreep dat je in die periode ook geen seks mag/kan hebben, klopt dat? Da's best lang ahum ahum
vrijdag 24 februari 2017 om 11:09
Stapje voor stapje,heel herkenbaar en heel goed!
Ik kreeg een narcose, deden ze standaard. Ik ging 'gewoon' op de operatietafel liggen, benen in de beugels deden ze pas toen ik al sliep.
Je mag volgens mij inderdaad 6 weken geen seks hebben, als in, met penetratie. Of in ieder geval tot de gyn bij de nacontrole zegt dat het weer mag
En verder, tja, niet teveel bij dingen nadenken, het gaat zoals het gaat!
Ik kreeg een narcose, deden ze standaard. Ik ging 'gewoon' op de operatietafel liggen, benen in de beugels deden ze pas toen ik al sliep.
Je mag volgens mij inderdaad 6 weken geen seks hebben, als in, met penetratie. Of in ieder geval tot de gyn bij de nacontrole zegt dat het weer mag
En verder, tja, niet teveel bij dingen nadenken, het gaat zoals het gaat!
"Whatever happened back there is being managed and kicked right up into its own ass one way or another, I know that."
vrijdag 24 februari 2017 om 11:10
Ik zou ook onder narcose was mij verteld bij het pre operatief onderzoek. Dit deden ze standaard omdat het wat minder genant is idd. Was het niet dat de anesthesist mij vlak voor de operatie heeft overgehaald tot een ruggenprik. Terwijl mij was verteld dat ik narcose zou krijgen. Achteraf wel blij mee, want je hebt toch minder last na een ruggenprik en ik had geen tijd om zenuwachtig te worden. Als je onder narcose gaat ben je al in slaap voordat je benen in de beugels gaan hoor. Ik was meer onder de indruk van het feit dat ik voor het eerst een ruggenprik had gekregen haha. Maar ik voelde mij idd wel een beetje genant bij de gedachte, al krijg je er niks van mee want er zit een kleed tussen waardoor je er zelf niks van ziet of voelt. De anesthesist was constant met mij in gesprek, die had wel door dat ik nogal onder de indruk was van alles. Ik heb nog grappen met de chirurg gemaakt omdat ik het maar lang vond duren. Heb gevraagd of hij daar nog wel wat liet zitten . Seks mocht een week of 6(weet niet meer precies hoelang) idd niet, dit om infecties te voorkomen omdat het eerst goed geheeld moet zijn. Ook mag je die periode niet in bad of zwemmen.
