Zus zit altijd thuis

Erg jammer voor je maar iedereen hier heeft toch wel gelijk. Ik vind het knap dat jij wel zo zelfstandig bent. Bekijk het dan ook eens zo. Je zus melkt je moeder uit of ze dat nou bewust doet of niet, en jij bent degene die het gezin ontlast omdat je zelf zo goed bezig bent. Lekker laten gaan, het is je moeders keuze dat ze hierin meegaat. Misschien is er ook wel meer aan de hand waar jij geen weet van hebt? Men zegt altijd: veeg eerst je eigen straatje schoon voor je over een ander begint.. Nou je veegt wat af en nog even en je paleisje staat er. Blijven vegen! Doe het voor jezelf en niet voor erkenning of gelijkspel.

Je klinkt zelf ook niet gezellig.

wat je zus doet is haar verantwoordelijkheid, het is de taak van je moeder om de kinderen op te voeden, waar jij ook onderdeel van bent. Je bent het kind niet de ouder. Als je moeder hier problemen mee heeft, ik zeg nu niet dat het zo is maar ik interpeteer dit nav dat ej aangeeft mijn moeder en ik irriteren ons, dan is het aan haar om hier iets aan te doen en jou daar vooral niet mee lastig te vallen. En als je moeder dit niet doet dan zou je je moeder kunnen zeggen wat je ziet en haar aan te sporen iets te doen of hulp te zoeken. Maar ik zou mij er verder buiten houdenIk heb zelf ook met een echtscheiding van mijn ouders te kampen gehad waarin mijn moeder wegging en ik gedeeltelijk de rol van mijn moeder heb overgenomen. Ik heb hier jarenlang last van gehad om dit patroon om te zetten dus ik zou als advies geven om echt te waken dat je een rol op je neemt die niet als kind gezond is. Je bent al wat ouder maar dan nog, je ouders hebben de opvoeding als taak niet jij. EN ik zou zeggen geef je zus de ruimte om haar eigen keuzes te maken want anders krijg jje dadelijk de verhouding dat je als broer op je zus neerkijkt en haar vertelt wat zij moet doen.

Ik snap je wel hoor.

Maar je kunt er gewoon niet zoveel mee als je momenteel niet op jezelf kunt/wilt wonen.

Wat vind je moeder trouwens van het gedrag van je zus?

Is het een idee dat je moeder haar eens aanspreekt op haar gedrag, of heeft ze daar ook gewoon schijt aan?

In dat geval zou ik haar de deur uitschoppen als moeder zijnde.

Je hebt het bij uit huis gaan steeds over een huisje. Maar waarom geen kamer in een studentenhuis,? Een kamer met gedeelde voorzieningen is een stuk goedkoper. Je hebt ook huizen waar vooral mensen samenwonen die al werken of bijna klaar zijn, waar het niet elke avond feest is. Of je huurt een zolderkamertje bij een hospita, die zijn vaak ook op hun rust gesteld.

Het valt me op dat je eerst een studieschuld aanwendt als reden om niet op jezelf te gaan en vervolgens blijkt dat je het mentaal momenteel niet kan. Je machteloosheid frustreert je en ondertussen lijkt je zusje in hulpeloosheid te blijven hangen. Zij grijpt dus niet de kans om meer regie over haar eigen leven te krijgen en terwijl jij wel die kans wil grijpen, maar momenteel niet kan.



Kan het zijn dat je je eigen frustraties nu op je zusje botviert?