Zwanger
alle pijlers
Geen roze wolk..
woensdag 15 februari 2017 om 20:19
He meiden,
Ik ben op dit moment precies 9 weken zwanger, helemaal gepland en elke maand dat het niet lukte was een domper, uiteindelijk was ik toch snel zwanger ( half jaar )
Ik schrijf gezellig mee in andere topics maar daar vind ik niet helemaal aansluiting, omdat ik helaas niet echt op een roze wolk zit.
Vanaf ongeveer de 5de week begon ik heel extreem te piekeren en voelde ik mij somber, dit heb ik helaas nog steeds waardoor ik slecht blij kan zijn, en dit frustreert vervolgens weer.
Ik had verwacht dat zodra ik zwanger was ik lekker in tijdschriften zou gaan neuzen en weg zou zwijmelen bij babypakjes ed. Maar helaas is dit dus niet helemaal zo.
Inmiddels aangemeld bij pop poli en tot die tijd loop ik bij een psycholoog.
Zijn er meer die dit herkennen? Bij hoeveel weken nam dit bij jullie af? Tips wat wel of niet te doen?
Ik hoor graag van andere!
Ik ben op dit moment precies 9 weken zwanger, helemaal gepland en elke maand dat het niet lukte was een domper, uiteindelijk was ik toch snel zwanger ( half jaar )
Ik schrijf gezellig mee in andere topics maar daar vind ik niet helemaal aansluiting, omdat ik helaas niet echt op een roze wolk zit.
Vanaf ongeveer de 5de week begon ik heel extreem te piekeren en voelde ik mij somber, dit heb ik helaas nog steeds waardoor ik slecht blij kan zijn, en dit frustreert vervolgens weer.
Ik had verwacht dat zodra ik zwanger was ik lekker in tijdschriften zou gaan neuzen en weg zou zwijmelen bij babypakjes ed. Maar helaas is dit dus niet helemaal zo.
Inmiddels aangemeld bij pop poli en tot die tijd loop ik bij een psycholoog.
Zijn er meer die dit herkennen? Bij hoeveel weken nam dit bij jullie af? Tips wat wel of niet te doen?
Ik hoor graag van andere!
maandag 6 maart 2017 om 09:31
quote:boterbloem01 schreef op 06 maart 2017 @ 09:17:
ha dames, heel herkenbaar maar allemaal! vooral zwangerschap 2 vond ik een ramp qua misselijkheid, depressieve gevoelens en bekkenklachten. Ondertussen is jongste 3 en gaat de vraag spelen, wel/geen 3e... Voorheen wilde ik er altijd 4 (voordat ik ze echt had). Maar qua leeftijd houdt het bij evt 3 ook wel op. Ik weet alleen niet of ik het aandurf, door die moeizame zwangerschappen. Hoe staan jullie daar in? (qua ruimte/tijd/financien etc is er geen enkel probleem, en manlief zou een derde fantastisch vinden, maar is ook heel gelukkig met 2)
Wie van jullie heeft ook voor deze keus gestaan bij een 2e, 3e of evt 4e?
Ik zou het liefst nooit meer zwanger raken hierna. Maar ik wil wel een tweede kind. Dus ja, ik zal toch wel weer zwanger worden denk ik zo. Of ik een wens voor een derde heb weet ik nog niet, dat zie ik dan wel weer, maar 1 voelt nu al niet compleet, dus dan weet je eigenlijk genoeg toch?
Tenzij er een complicatie optreedt waardoor een tweede zwangerschap heel gevaarlijk wordt, willen wij er sowieso nog een. Ondanks de zwangerschap. Wat lady zegt: het is 9 maanden afzien, maar daarna is het ook over. Neem ik aan dan, ik ben nog niet bevallen maar da's wat ik om me heen zie.
ha dames, heel herkenbaar maar allemaal! vooral zwangerschap 2 vond ik een ramp qua misselijkheid, depressieve gevoelens en bekkenklachten. Ondertussen is jongste 3 en gaat de vraag spelen, wel/geen 3e... Voorheen wilde ik er altijd 4 (voordat ik ze echt had). Maar qua leeftijd houdt het bij evt 3 ook wel op. Ik weet alleen niet of ik het aandurf, door die moeizame zwangerschappen. Hoe staan jullie daar in? (qua ruimte/tijd/financien etc is er geen enkel probleem, en manlief zou een derde fantastisch vinden, maar is ook heel gelukkig met 2)
Wie van jullie heeft ook voor deze keus gestaan bij een 2e, 3e of evt 4e?
Ik zou het liefst nooit meer zwanger raken hierna. Maar ik wil wel een tweede kind. Dus ja, ik zal toch wel weer zwanger worden denk ik zo. Of ik een wens voor een derde heb weet ik nog niet, dat zie ik dan wel weer, maar 1 voelt nu al niet compleet, dus dan weet je eigenlijk genoeg toch?
Tenzij er een complicatie optreedt waardoor een tweede zwangerschap heel gevaarlijk wordt, willen wij er sowieso nog een. Ondanks de zwangerschap. Wat lady zegt: het is 9 maanden afzien, maar daarna is het ook over. Neem ik aan dan, ik ben nog niet bevallen maar da's wat ik om me heen zie.
maandag 6 maart 2017 om 09:41
quote:lux. schreef op 06 maart 2017 @ 09:31:
[...]
Wat lady zegt: het is 9 maanden afzien, maar daarna is het ook over. Neem ik aan dan, ik ben nog niet bevallen maar da's wat ik om me heen zie.
Ik moet mijn eigen opmerking dan toch nuanceren...
Van een bevalling moet je ook herstellen, ook al heb je de meest makkelijke bevalling. Dat kan in het gunstigste geval wel heel snel gaan
Met BI moet je wel rekenen op een langer herstel. Bij de eerste was ik na zes weken van de pijn af (maar heb ik nog lang last gehad van het litteken van de knip). Bij de tweede was ik pas na ongeveer 10 maanden van mijn bekkenpijn af. Mijn bekken bleek scheef te staan en ik had behandeling nodig van een orthomanuele arts (en dat mag niet in de zwangerschap)
[...]
Wat lady zegt: het is 9 maanden afzien, maar daarna is het ook over. Neem ik aan dan, ik ben nog niet bevallen maar da's wat ik om me heen zie.
Ik moet mijn eigen opmerking dan toch nuanceren...
Van een bevalling moet je ook herstellen, ook al heb je de meest makkelijke bevalling. Dat kan in het gunstigste geval wel heel snel gaan
Met BI moet je wel rekenen op een langer herstel. Bij de eerste was ik na zes weken van de pijn af (maar heb ik nog lang last gehad van het litteken van de knip). Bij de tweede was ik pas na ongeveer 10 maanden van mijn bekkenpijn af. Mijn bekken bleek scheef te staan en ik had behandeling nodig van een orthomanuele arts (en dat mag niet in de zwangerschap)
maandag 6 maart 2017 om 10:00
Fijn om hier te lezen, herkenbaar! Ik ben net zwanger, en heb over twee weken een afspraak op de POP-poli (gevoelig voor depressie en ik slik nog een lichte dosis AD). Hier eigenlijk niet direct negatieve gedachten, maar vooral een algeheel down en donkergrijs gevoel. Veel huilen ook. Ik vind het fijn te lezen dat het bij sommigen over ging na twaalf weken, maar ik vrees soms dat mijn zwangerschapshormonen naadloos over zullen gaan in een postnatale depressie straks ... Hoop dat het mee gaat vallen!
blue as ice
maandag 6 maart 2017 om 10:07
quote:_lady_ schreef op 06 maart 2017 @ 09:41:
[...]
Ik moet mijn eigen opmerking dan toch nuanceren...
Van een bevalling moet je ook herstellen, ook al heb je de meest makkelijke bevalling. Dat kan in het gunstigste geval wel heel snel gaan
Met BI moet je wel rekenen op een langer herstel. Bij de eerste was ik na zes weken van de pijn af (maar heb ik nog lang last gehad van het litteken van de knip). Bij de tweede was ik pas na ongeveer 10 maanden van mijn bekkenpijn af. Mijn bekken bleek scheef te staan en ik had behandeling nodig van een orthomanuele arts (en dat mag niet in de zwangerschap)Ja dat weet ik. Maar ik ken maar 1 iemand die echt restschade heeft overgehouden en die geen kinderen meer kan/wil krijgen omdat het gewoon te gevaarlijk is. De rest in mijn omgeving is gewoon hersteld, op de stressincontinentie na. Mja die heb je na de eerste wss toch al
[...]
Ik moet mijn eigen opmerking dan toch nuanceren...
Van een bevalling moet je ook herstellen, ook al heb je de meest makkelijke bevalling. Dat kan in het gunstigste geval wel heel snel gaan
Met BI moet je wel rekenen op een langer herstel. Bij de eerste was ik na zes weken van de pijn af (maar heb ik nog lang last gehad van het litteken van de knip). Bij de tweede was ik pas na ongeveer 10 maanden van mijn bekkenpijn af. Mijn bekken bleek scheef te staan en ik had behandeling nodig van een orthomanuele arts (en dat mag niet in de zwangerschap)Ja dat weet ik. Maar ik ken maar 1 iemand die echt restschade heeft overgehouden en die geen kinderen meer kan/wil krijgen omdat het gewoon te gevaarlijk is. De rest in mijn omgeving is gewoon hersteld, op de stressincontinentie na. Mja die heb je na de eerste wss toch al
maandag 6 maart 2017 om 10:11
Roze wolk heb ik ook niet gehad tijdens mijn zwangerschap. Ik voelde me wel goed, maar om nou te zeggen dat ik me euforisch voelde oid, nee.
Het is jammer dat dat zo aangepraat wordt. Ben je zwanger, dan moet je 24/7 blij zijn. Je wilde dit immers zo graag? Ben je net bevallen, moet je ook 24/7 blij zijn want wederom je wilde dit toch zo graag? Als je anders zegt hoir je mensen zich afvragen of je het wel allemaal redt. Terwijl zij zich echt wel in jou kunnen verplaatsen.
Beetje zwart wit dit misschien, maar zo gaat het vaak wel.
Het is jammer dat dat zo aangepraat wordt. Ben je zwanger, dan moet je 24/7 blij zijn. Je wilde dit immers zo graag? Ben je net bevallen, moet je ook 24/7 blij zijn want wederom je wilde dit toch zo graag? Als je anders zegt hoir je mensen zich afvragen of je het wel allemaal redt. Terwijl zij zich echt wel in jou kunnen verplaatsen.
Beetje zwart wit dit misschien, maar zo gaat het vaak wel.
maandag 6 maart 2017 om 10:22
Hier zal onze dochter enig kind blijven. Dit hadden we voor mijn zwangerschap al besproken (het was altijd één of géén kind). We voelen ons het meest prettigst bij een kind.
Ik ben zelf ook enig kind, man heeft wel een broer, maar hecht daar totaal geen waarde aan.
Nu met deze "horror" zwangerschap is onze keuze extra bevestigd.
In de omgeving reageren veel mensen raar, want ja 2 kinderen is (schijnbaar) de norm.
Ze zeggen: wacht maar je wilt er vast nog eentje. Euhm nee, dat weten we heel zeker.
Ik ben zelf ook enig kind, man heeft wel een broer, maar hecht daar totaal geen waarde aan.
Nu met deze "horror" zwangerschap is onze keuze extra bevestigd.
In de omgeving reageren veel mensen raar, want ja 2 kinderen is (schijnbaar) de norm.
Ze zeggen: wacht maar je wilt er vast nog eentje. Euhm nee, dat weten we heel zeker.
maandag 6 maart 2017 om 10:28
quote:Xervy schreef op 06 maart 2017 @ 10:22:
Hier zal onze dochter enig kind blijven. Dit hadden we voor mijn zwangerschap al besproken (het was altijd één of géén kind). We voelen ons het meest prettigst bij een kind.
Ik ben zelf ook enig kind, man heeft wel een broer, maar hecht daar totaal geen waarde aan.
Nu met deze "horror" zwangerschap is onze keuze extra bevestigd.
In de omgeving reageren veel mensen raar, want ja 2 kinderen is (schijnbaar) de norm.
Ze zeggen: wacht maar je wilt er vast nog eentje. Euhm nee, dat weten we heel zeker.
Ik zit daar heel erg aan te twijfelen. Vriend wil een tweede en ik, mwah. Leuk als het gebeurt, maar het hoeft niet persee. Zoiets. Aan de andere kant vind ik het zielig voor mijn dochtertje als ze geen broer of zus heeft. Maar je hoort ook weer zo vaak dat broers en zussen elkaar niet kunnen luchten of zien.
Lastig...
Hier zal onze dochter enig kind blijven. Dit hadden we voor mijn zwangerschap al besproken (het was altijd één of géén kind). We voelen ons het meest prettigst bij een kind.
Ik ben zelf ook enig kind, man heeft wel een broer, maar hecht daar totaal geen waarde aan.
Nu met deze "horror" zwangerschap is onze keuze extra bevestigd.
In de omgeving reageren veel mensen raar, want ja 2 kinderen is (schijnbaar) de norm.
Ze zeggen: wacht maar je wilt er vast nog eentje. Euhm nee, dat weten we heel zeker.
Ik zit daar heel erg aan te twijfelen. Vriend wil een tweede en ik, mwah. Leuk als het gebeurt, maar het hoeft niet persee. Zoiets. Aan de andere kant vind ik het zielig voor mijn dochtertje als ze geen broer of zus heeft. Maar je hoort ook weer zo vaak dat broers en zussen elkaar niet kunnen luchten of zien.
Lastig...
maandag 6 maart 2017 om 10:33
maandag 6 maart 2017 om 10:36
quote:speldenkussen schreef op 06 maart 2017 @ 10:28:
[...]
Ik zit daar heel erg aan te twijfelen. Vriend wil een tweede en ik, mwah. Leuk als het gebeurt, maar het hoeft niet persee. Zoiets. Aan de andere kant vind ik het zielig voor mijn dochtertje als ze geen broer of zus heeft. Maar je hoort ook weer zo vaak dat broers en zussen elkaar niet kunnen luchten of zien.
Lastig...
Ja dat zielig vinden. Ik ben ervaringsdeskundige en er is niets zieligs aan.
Mijn ouders hebben ook bewust gekozen voor een kind (was de enige in mijn klas ook). Heb er niets aan over gehouden en heb een prachtige jeugd gehad. Maakte zelf vriendjes en vriendinnetjes om mee te spelen, maar kon mezelf ook urenlang alleen vermaken.
Man had alleen maar ruzie met zn broer. Nu hebben ze wel een prima band, maar zien elkaar misschien 1x per 2 á 3 maanden (wonen op 10 min. afstand). En ook alleen tijdens de "verplichte" nummers.
[...]
Ik zit daar heel erg aan te twijfelen. Vriend wil een tweede en ik, mwah. Leuk als het gebeurt, maar het hoeft niet persee. Zoiets. Aan de andere kant vind ik het zielig voor mijn dochtertje als ze geen broer of zus heeft. Maar je hoort ook weer zo vaak dat broers en zussen elkaar niet kunnen luchten of zien.
Lastig...
Ja dat zielig vinden. Ik ben ervaringsdeskundige en er is niets zieligs aan.
Mijn ouders hebben ook bewust gekozen voor een kind (was de enige in mijn klas ook). Heb er niets aan over gehouden en heb een prachtige jeugd gehad. Maakte zelf vriendjes en vriendinnetjes om mee te spelen, maar kon mezelf ook urenlang alleen vermaken.
Man had alleen maar ruzie met zn broer. Nu hebben ze wel een prima band, maar zien elkaar misschien 1x per 2 á 3 maanden (wonen op 10 min. afstand). En ook alleen tijdens de "verplichte" nummers.
maandag 6 maart 2017 om 10:37
quote:dnk schreef op 06 maart 2017 @ 10:33:
[...]
En al is het de norm? Als jij/jullie het niet willen, dan niet toch?
Helemaal gelijk hoor, maar ik word er soms zo moe van dat je meteen commentaar krijgt als je zegt dat je máár 1 kind wilt.
Maar als het gaat om zwangerschappen en kinderen, bemoeit schijnbaar de gehele samenleving zich ermee... zo lijkt het af en toe.
[...]
En al is het de norm? Als jij/jullie het niet willen, dan niet toch?
Helemaal gelijk hoor, maar ik word er soms zo moe van dat je meteen commentaar krijgt als je zegt dat je máár 1 kind wilt.
Maar als het gaat om zwangerschappen en kinderen, bemoeit schijnbaar de gehele samenleving zich ermee... zo lijkt het af en toe.
maandag 6 maart 2017 om 10:48
quote:speldenkussen schreef op 06 maart 2017 @ 10:28:
[...]
Ik zit daar heel erg aan te twijfelen. Vriend wil een tweede en ik, mwah. Leuk als het gebeurt, maar het hoeft niet persee. Zoiets. Aan de andere kant vind ik het zielig voor mijn dochtertje als ze geen broer of zus heeft. Maar je hoort ook weer zo vaak dat broers en zussen elkaar niet kunnen luchten of zien.
Lastig...Ik zou alleen voor een volgend kind gaan als jij het kind wil. Het lijkt me sneuer voor je jongste als hij eigenlijk ongewenst is, dan voor je dochter om enig kind te zijn.
[...]
Ik zit daar heel erg aan te twijfelen. Vriend wil een tweede en ik, mwah. Leuk als het gebeurt, maar het hoeft niet persee. Zoiets. Aan de andere kant vind ik het zielig voor mijn dochtertje als ze geen broer of zus heeft. Maar je hoort ook weer zo vaak dat broers en zussen elkaar niet kunnen luchten of zien.
Lastig...Ik zou alleen voor een volgend kind gaan als jij het kind wil. Het lijkt me sneuer voor je jongste als hij eigenlijk ongewenst is, dan voor je dochter om enig kind te zijn.
maandag 6 maart 2017 om 10:51
Overigens heb ik een geweldige band met m'n zusje, ze is m'n allerbeste vriendinnetje en vind onze band echt heel bijzonder. Maar ken eigenlijk niemand die zo met z'n zusje omgaat als ik met de mijne, dus ga er eigenlijk niet vanuit dat mijn zoon en zijn toekomstige broertje/zusje automatisch ook zo'n leuke band zullen hebben. Lijkt me waarschijnlijker van niet eigenlijk.
maandag 6 maart 2017 om 11:27
quote:Xervy schreef op 06 maart 2017 @ 10:37:
[...]
Maar als het gaat om zwangerschappen en kinderen, bemoeit schijnbaar de gehele samenleving zich ermee... zo lijkt het af en toe.
Eens.
Overigens heb ik wel een goede band met mijn familieleden. Mijn vriend is echter wel enig kind en hij heeft ee helemaal niks aan overgehouden. Behalve wat verwend gedrag af en toe...
[...]
Maar als het gaat om zwangerschappen en kinderen, bemoeit schijnbaar de gehele samenleving zich ermee... zo lijkt het af en toe.
Eens.
Overigens heb ik wel een goede band met mijn familieleden. Mijn vriend is echter wel enig kind en hij heeft ee helemaal niks aan overgehouden. Behalve wat verwend gedrag af en toe...
maandag 6 maart 2017 om 11:56
Hey allemaal,
Mijn man wil perse 2 kinderen omdat 1 kind niet compleet is volgens hem. Ik wil ook wel graag een tweede kind maar de gedachte om weer 9 maanden zo te moeten lopen met kwaaltjes maakt me al gek! Heb het echt niet makkelijk tot nu toe, al wil dat niet perse iets zeggen over een tweede zwangerschap. Ik denk dat ik niet een tweede keer zwanger durf te worden:( ik ben nu al aan het aftellen tot juni en deze zwangerschap voelt echt alsof ik 9 maanden heb moeten overleven. Klinkt wel heel erg hé?!
Mijn man wil perse 2 kinderen omdat 1 kind niet compleet is volgens hem. Ik wil ook wel graag een tweede kind maar de gedachte om weer 9 maanden zo te moeten lopen met kwaaltjes maakt me al gek! Heb het echt niet makkelijk tot nu toe, al wil dat niet perse iets zeggen over een tweede zwangerschap. Ik denk dat ik niet een tweede keer zwanger durf te worden:( ik ben nu al aan het aftellen tot juni en deze zwangerschap voelt echt alsof ik 9 maanden heb moeten overleven. Klinkt wel heel erg hé?!
maandag 6 maart 2017 om 12:00
quote:lux. schreef op 06 maart 2017 @ 10:07:
[...]
Ja dat weet ik. Maar ik ken maar 1 iemand die echt restschade heeft overgehouden en die geen kinderen meer kan/wil krijgen omdat het gewoon te gevaarlijk is. De rest in mijn omgeving is gewoon hersteld, op de stressincontinentie na. Mja die heb je na de eerste wss toch al
Mijn fysio is van mening dat restschade in principe alleen optreedt als je forceert terwijl je al pijn hebt... of dat echt zo is en wetenschappelijk onderbouwd? Geen idee
Incontinentie kwam hier na de geboorte van de tweede maar is ook weer weg geweest (tot ik weer zwanger werd)
[...]
Ja dat weet ik. Maar ik ken maar 1 iemand die echt restschade heeft overgehouden en die geen kinderen meer kan/wil krijgen omdat het gewoon te gevaarlijk is. De rest in mijn omgeving is gewoon hersteld, op de stressincontinentie na. Mja die heb je na de eerste wss toch al
Mijn fysio is van mening dat restschade in principe alleen optreedt als je forceert terwijl je al pijn hebt... of dat echt zo is en wetenschappelijk onderbouwd? Geen idee
Incontinentie kwam hier na de geboorte van de tweede maar is ook weer weg geweest (tot ik weer zwanger werd)
maandag 6 maart 2017 om 12:01
Ik heb altijd geroepen dat ik wel 4 kinderen zou willen....... ik ben nu vooral blij als deze wolk een beetje opklaart en ik van het gevoel af ben dat ik in overlevingsstand sta ( dus nee danny vind niet dat je erg klinkt hoor, haha ) nu 11+5 maar hoop niet dat dit tot eind zwangerschap aanhoudt.
We gaan eerst deze maar doen en daarna zien we wel weer verder.
We gaan eerst deze maar doen en daarna zien we wel weer verder.
maandag 6 maart 2017 om 12:09
maandag 6 maart 2017 om 12:12
quote:_lady_ schreef op 06 maart 2017 @ 12:00:
[...]
Mijn fysio is van mening dat restschade in principe alleen optreedt als je forceert terwijl je al pijn hebt... of dat echt zo is en wetenschappelijk onderbouwd? Geen idee
Incontinentie kwam hier na de geboorte van de tweede maar is ook weer weg geweest (tot ik weer zwanger werd)Degene die ik ken had iets anders waar ze hersenschade aan heeft overgehouden, dus niet echt te vergelijken. Gynaecologen raden haar met klem af ooit nog zwanger te worden omdat ze grote kans heeft op herhaling en het was kantjeboord. Voor de meeste mensen loopt een zwangerschap gelukkig niet zo af. Zowel zij als haar man hebben zich laten steriliseren, ze wil niet het risico lopen dat haar zoontje zonder moeder opgroeit. Heel sneu voor hen want ze had graag een groot gezin gewild.
[...]
Mijn fysio is van mening dat restschade in principe alleen optreedt als je forceert terwijl je al pijn hebt... of dat echt zo is en wetenschappelijk onderbouwd? Geen idee
Incontinentie kwam hier na de geboorte van de tweede maar is ook weer weg geweest (tot ik weer zwanger werd)Degene die ik ken had iets anders waar ze hersenschade aan heeft overgehouden, dus niet echt te vergelijken. Gynaecologen raden haar met klem af ooit nog zwanger te worden omdat ze grote kans heeft op herhaling en het was kantjeboord. Voor de meeste mensen loopt een zwangerschap gelukkig niet zo af. Zowel zij als haar man hebben zich laten steriliseren, ze wil niet het risico lopen dat haar zoontje zonder moeder opgroeit. Heel sneu voor hen want ze had graag een groot gezin gewild.
maandag 6 maart 2017 om 12:19
quote:dnk schreef op 06 maart 2017 @ 12:09:
Ik ben ook aan het aftellen hoor. Nog ca 9 weken. Die roze wolk van een paar dagen terug is inmiddels veranderd naar grijs... ik slaap zóóó slecht, niet te doen.
Of ik ooit meer kinderen, denk het wel maar daar kom ik over een aantal weken nog wel eens op terug
Oh echt vreselijk hè? Ik moet ook nog 9 weken en als ik niet verga van het maagzuur omdat hij met z'n kontje in m'n maag ligt, dan ligt 'ie wel op m'n blaas te boksen, en dat doet ie elke avond van half 10 tot half 1 zo'n beetje nonstop. En elke ochtend word ik om 5u wakker van de hormonen en kan ik niet meer slapen tot 7u, wat ik ook probeer (meneer wordt dan ook wakker maar die valt dan rond 7 weer prinsheerlijk in slaap en ik moet dan op ) En inmiddels ook regelmatig om 3u 's nachts wakker met megahonger, dus ook maar een banaan naast m'n bed.
Godzijdank ga ik met vervroegd verlof, hopelijk kan ik dan wat middagdutjes doen.
En wat dan nog het ergste is, is dat iedereen zegt: oooo nog 9 weken, nou geniet nog maar even van je nachtrust! WELKE nachtrust?! ik heb wallen tot aan m'n kuiten.
Ik ben ook aan het aftellen hoor. Nog ca 9 weken. Die roze wolk van een paar dagen terug is inmiddels veranderd naar grijs... ik slaap zóóó slecht, niet te doen.
Of ik ooit meer kinderen, denk het wel maar daar kom ik over een aantal weken nog wel eens op terug
Oh echt vreselijk hè? Ik moet ook nog 9 weken en als ik niet verga van het maagzuur omdat hij met z'n kontje in m'n maag ligt, dan ligt 'ie wel op m'n blaas te boksen, en dat doet ie elke avond van half 10 tot half 1 zo'n beetje nonstop. En elke ochtend word ik om 5u wakker van de hormonen en kan ik niet meer slapen tot 7u, wat ik ook probeer (meneer wordt dan ook wakker maar die valt dan rond 7 weer prinsheerlijk in slaap en ik moet dan op ) En inmiddels ook regelmatig om 3u 's nachts wakker met megahonger, dus ook maar een banaan naast m'n bed.
Godzijdank ga ik met vervroegd verlof, hopelijk kan ik dan wat middagdutjes doen.
En wat dan nog het ergste is, is dat iedereen zegt: oooo nog 9 weken, nou geniet nog maar even van je nachtrust! WELKE nachtrust?! ik heb wallen tot aan m'n kuiten.
maandag 6 maart 2017 om 12:33
Haha nee maar echt, geniet er nou nog maar even van!
Mijn vriend zei dit gisteren en ik kon hem eigenlijk wel slaan. Ik slaap sinds gisteren met een voedingskussen, werkt overigens ook niet, dat duurde 5 minuten, voor hij er mee lag te slapen. Toen was ik dus wel even boos.
Sinds ik minder thee drink heb ik gelukkig ook bijna geen last van maagzuur meer. Als ik al slaap, wordt ik vaak snachts wakker omdat ik moet plassen. De baby beweegt wel gewoon goed, maar is eigenlijk heel rustig, dus daar wordt ik snachts niet wakker van, hopen dat dat in elk geval zo blijft!
Ik zit door omstandigheden al een paar weken thuis, maar middagdutjes doe ik eigenlijk maar af en toe. Als ik op de bank in slaap val en ik word daarna wakker, is het ook weer ellende, want pijn in m'n bekken, pijn in m'n rug, pijn overal.
Kan niet wachten tot de baby er is, dan ga ik namelijk eens doorslapen. Hier wordt het flesvoeding, en m'n vriend neemt vrij na de bevalling dus helemaal top!
Mijn vriend zei dit gisteren en ik kon hem eigenlijk wel slaan. Ik slaap sinds gisteren met een voedingskussen, werkt overigens ook niet, dat duurde 5 minuten, voor hij er mee lag te slapen. Toen was ik dus wel even boos.
Sinds ik minder thee drink heb ik gelukkig ook bijna geen last van maagzuur meer. Als ik al slaap, wordt ik vaak snachts wakker omdat ik moet plassen. De baby beweegt wel gewoon goed, maar is eigenlijk heel rustig, dus daar wordt ik snachts niet wakker van, hopen dat dat in elk geval zo blijft!
Ik zit door omstandigheden al een paar weken thuis, maar middagdutjes doe ik eigenlijk maar af en toe. Als ik op de bank in slaap val en ik word daarna wakker, is het ook weer ellende, want pijn in m'n bekken, pijn in m'n rug, pijn overal.
Kan niet wachten tot de baby er is, dan ga ik namelijk eens doorslapen. Hier wordt het flesvoeding, en m'n vriend neemt vrij na de bevalling dus helemaal top!
maandag 6 maart 2017 om 14:05
quote:dnk schreef op 06 maart 2017 @ 12:33:
Kan niet wachten tot de baby er is, dan ga ik namelijk eens doorslapen. Hier wordt het flesvoeding, en m'n vriend neemt vrij na de bevalling dus helemaal top!
Hier precies hetzelfde plan.
Verder gelukkig geen maagzuur meer, maar ze ligt in stuit en ligt met haar hoofd steeds tegen mijn ribben te duwen en dat doet pijn...
En dat genieten... my ass. Doe ik wel wanneer ze er is. Zwanger zijn is niet genieten
Kan niet wachten tot de baby er is, dan ga ik namelijk eens doorslapen. Hier wordt het flesvoeding, en m'n vriend neemt vrij na de bevalling dus helemaal top!
Hier precies hetzelfde plan.
Verder gelukkig geen maagzuur meer, maar ze ligt in stuit en ligt met haar hoofd steeds tegen mijn ribben te duwen en dat doet pijn...
En dat genieten... my ass. Doe ik wel wanneer ze er is. Zwanger zijn is niet genieten
maandag 6 maart 2017 om 14:28
Nou inderdaad! De baby ligt hier vaak helemaal in m'n rechterzij. Geen idee wat daar dan precies zit, maar het doet wel zeer!
Nouja, over het algemeen vind ik zwanger zijn niet genieten nee, maar laten we eerlijk zijn, er zijn (wel is waar af en toe) ook leuke momenten natuurlijk. Ik probeer mezelf positiviteit in te praten...
Nouja, over het algemeen vind ik zwanger zijn niet genieten nee, maar laten we eerlijk zijn, er zijn (wel is waar af en toe) ook leuke momenten natuurlijk. Ik probeer mezelf positiviteit in te praten...
maandag 6 maart 2017 om 14:32
Ohhh geweldig dit forum! Echt herkenning! In mijn omgeving alleen maar genietende zwangeren. Ik zeg wel eerlijk dat ik het niet super vind tegen die mensen en dan druk ik me nog lichtjes uit! Ik zit momenteel zonder werk maar had het ook echt niet getrokken om te werken. Sorry dat ik zo klaag!
Maar dit zijn mijn kwaaltjes van begin tot nu met 26 weken zwanger ;
-misselijk
-kokhalzen
- ontstoken tandvlees
- heel erg tandsteen (komt ook door hormonen)
- vaginale infectie 2 x
- blaasontsteking 2x
- veel puistjes op mijn rug en borst
- bekkeninstabiliteit sinds afgelopen week
- maagzuur
- onrustig/angstig
Pffff vreselijk! Vind wel de echo's mega leuk, en als ik mijn buik zie bewegen. Maar verder...?! En dan die mensen die inderdaad zeggen dat ik nu nog moet genieten... aargghh!
Ik ben wel super dankbaar dat ik snel zwanger ben geworden en dat dit kan, maar als het kant en klaar geleverd kon worden was ik de eerste in de rij hihi
Maar dit zijn mijn kwaaltjes van begin tot nu met 26 weken zwanger ;
-misselijk
-kokhalzen
- ontstoken tandvlees
- heel erg tandsteen (komt ook door hormonen)
- vaginale infectie 2 x
- blaasontsteking 2x
- veel puistjes op mijn rug en borst
- bekkeninstabiliteit sinds afgelopen week
- maagzuur
- onrustig/angstig
Pffff vreselijk! Vind wel de echo's mega leuk, en als ik mijn buik zie bewegen. Maar verder...?! En dan die mensen die inderdaad zeggen dat ik nu nog moet genieten... aargghh!
Ik ben wel super dankbaar dat ik snel zwanger ben geworden en dat dit kan, maar als het kant en klaar geleverd kon worden was ik de eerste in de rij hihi
maandag 6 maart 2017 om 15:02
Het is ook voor iedereen anders. Sommige hebben geluk en gaan er fluitend doorheen en sommigen hebben wat minder geluk.
Het is alleen frustrerend dat het genieten je zo opgelegd wordt (niet door iedereen hoor).
En het ergste is idd als er gezegd wordt, geniet er maar van, dadelijk is het gedaan met de rust . Gisteren nog iemand die dat zei.
En natuurlijk zijn er ook momenten dat ik geniet, bij de echo en het uitzicht op een kindje . Maar soms is het gewoon moeilijk. De kwalen en hormonen gooien gewoon veel roet in t eten. Rationeel denken is op sommige momenten echt ver gezocht .
Ik heb echt zoiets, stuit... prima, plan maar een datum voor een keizersnee. Hebben we dát ook gehad.
Danny1989: komt goed ff doorzetten . O en met werk? Ik zit al vanaf week 7 in de ziektewet, nu inmiddels wel in mijn zwangerschapsverlof.
Het is alleen frustrerend dat het genieten je zo opgelegd wordt (niet door iedereen hoor).
En het ergste is idd als er gezegd wordt, geniet er maar van, dadelijk is het gedaan met de rust . Gisteren nog iemand die dat zei.
En natuurlijk zijn er ook momenten dat ik geniet, bij de echo en het uitzicht op een kindje . Maar soms is het gewoon moeilijk. De kwalen en hormonen gooien gewoon veel roet in t eten. Rationeel denken is op sommige momenten echt ver gezocht .
Ik heb echt zoiets, stuit... prima, plan maar een datum voor een keizersnee. Hebben we dát ook gehad.
Danny1989: komt goed ff doorzetten . O en met werk? Ik zit al vanaf week 7 in de ziektewet, nu inmiddels wel in mijn zwangerschapsverlof.
