Relaties
alle pijlers
Scheiden de enigste oplossing?
woensdag 8 maart 2017 om 11:59
Hoi allemaal,
Nog redelijk nieuw hier maar een enorme behoefte om mijn verhaal te delen. Enerzijds om het kwijt te zijn, anderzijds om hopelijk dames te vinden die hetzelfde meegemaakt hebben en mij hierin kunnen helpen.
Dit jaar ben ik 10 jaar samen met mijn man. We zijn einde van dit jaar alweer 5 jaar getrouwd en wonen dan al een jaar of 7 samen.
Ik leerde hem kennen na een hele wilde tijd in mijn leven waarin ik constant aan het feesten was, vaak one night stands had, en de chase leuker vond dan de "catch." Hij bracht mij rust en veiligheid na een hele roerige tijd. Daarnaast was het zo'n lieve jongen en had die een onwijs goed hart. Ik raakte verliefd en samen hebben we hele mooie momenten gehad; mooie reizen over de wereld, leuke herinneringen en samen ook door veel drama gegaan. Maar nooit drama tussen ons. Sterker nog; wij hebben nog nooit (ja dit lees je goed) ruzie gehad. Omdat wij zo verschillend zijn hebben we altijd een middenweg moeten vinden. In huis b.v. ... hij wilde een paars/oranje muur. ik wilde alles wit. We zijn gegaan voor grijs met paarse accessoires in huis.
In de laatste jaren heb ik persoonlijk een aantal dieptepunten gehad waarvan mijn burnout 2 jaar geleden de meest heftige was. Ik zat een half jaar thuis en gaf mijn drukke baan de schuld van alles ondanks de twijfel over mijn relatie en al het andere in het leven. Ik krabbelde er langzaam bovenop en ben er sterker uitgekomen. Ik heb mijzelf veel beter leren kennen en kan in de praktijk nu veel beter omgaan met druk e.d.... tenminste dat dacht ik.
Een half jaar geleden leerde ik per toeval een man kennen. Vanaf ons eerste "hallo" was er een klik; een echte sparkle die ook te voelen was voor de mensen om ons heen. Vanaf dat moment hebben we dagelijks contact gehad, elkaar meerdere keren gezien, en zelfs dagen met elkaar weggeweest (en hotel gepakt). Ja, ik ben dus vreemdgegaan.
Ik merkte in de eerste dagen dat ik hem leerde kennen al dat hij mij iets liet voelen wat ik jaren gemist had. Niet zo zeer verliefdheid, of passie, maar mijn zelfvertrouwen steeg naar ongekende hoogte. Ik vond motivatie om weer te gaan sporten en deed dit met volle overgave om mezelf niet alleen goed te voelen maar er ook goed uit te zien. Ik viel bijna 15 kilo af in de afgelopen maanden en ben onwijs fit en vitaal.
Ik merkte ook dat mijn eigen relatie in een enorme sleur zat en heb ook al vanaf juli verleden jaar geen sex meer gehad met mijn man. De behoefte aan sex (met hem) is bij mij ook helemaal weg en als we samen zijn is het echt een broer-zus relatie. We delen veel maar intiem zijn we niet - op de kusjes op de mond na. Ik zocht steeds meer mijn "minnaar" op en we kregen serieuze gevoelens voor elkaar.
Mijn leven stond totaal op zijn kop toen ik dat besefte. Wat nu? Voelt hij dit ook? Wil ik weg bij mijn man? Is dit tijdelijk? Er waren 100 vragen die dagelijks door mijn hoofd gingen en het maakte mij gek. Met mijn man kon ik er niet over praten, met mijn minnaar wel. Hij begreep mij in alles en voelde dezelfde twijfel in zijn relatie.
Nu, 6 maanden na onze eerste kennismaking, heb ik ondertussen 2 heftige gesprekken met mijn man gevoerd. De eerste een waarschuwing dat er dingen moeten veranderen als ik wil blijven en de 2e, verleden week, dat ik denk dat ik wil scheiden. Na ons eerste gesprek hadden we zoveel plannen om te werken aan de relatie; wekelijks daten, wekelijks sex inplannen en ik zou naar mijn therapeut gaan waar ik ook voor mijn burnout liep. Maar één ding besefte ik mij al te goed: wil je zoiets natuurlijks wel forceren? Sex als verplichting zit ik niet op te wachten en die bleef dan ook uit. Dates... ja we gaan wel eens uit eten, of naar de bioscoop. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Kortom: in mijn gedachten is scheiden de oplossing. Als het niet voor mij is, dan is het op zijn minst het eerlijkst naar hem toe. Maar in mijn hart kan ik die knoop niet doorhakken.
Ik ben bijna 30... er zijn zoveel "wat als-vragen" die door mij heen gaan. Wat als ik nog kinderen wil? Wat als ik nooit meer iemand tegen kom? en mijn grootste vraag: wat als ik over een jaar besef dat ik een fout heb gemaakt?
De afgelopen dagen heb ik in een hotel moeten verblijven omdat ik de druk thuis niet aan kan. Lichamelijke klachten gaan er nu inhakken en dagelijks met hoofdpijn lopen werd mij teveel.
Heeft iemand hier ervaring mee of tips hoe ik hier het best mee om kan gaan?
Nog redelijk nieuw hier maar een enorme behoefte om mijn verhaal te delen. Enerzijds om het kwijt te zijn, anderzijds om hopelijk dames te vinden die hetzelfde meegemaakt hebben en mij hierin kunnen helpen.
Dit jaar ben ik 10 jaar samen met mijn man. We zijn einde van dit jaar alweer 5 jaar getrouwd en wonen dan al een jaar of 7 samen.
Ik leerde hem kennen na een hele wilde tijd in mijn leven waarin ik constant aan het feesten was, vaak one night stands had, en de chase leuker vond dan de "catch." Hij bracht mij rust en veiligheid na een hele roerige tijd. Daarnaast was het zo'n lieve jongen en had die een onwijs goed hart. Ik raakte verliefd en samen hebben we hele mooie momenten gehad; mooie reizen over de wereld, leuke herinneringen en samen ook door veel drama gegaan. Maar nooit drama tussen ons. Sterker nog; wij hebben nog nooit (ja dit lees je goed) ruzie gehad. Omdat wij zo verschillend zijn hebben we altijd een middenweg moeten vinden. In huis b.v. ... hij wilde een paars/oranje muur. ik wilde alles wit. We zijn gegaan voor grijs met paarse accessoires in huis.
In de laatste jaren heb ik persoonlijk een aantal dieptepunten gehad waarvan mijn burnout 2 jaar geleden de meest heftige was. Ik zat een half jaar thuis en gaf mijn drukke baan de schuld van alles ondanks de twijfel over mijn relatie en al het andere in het leven. Ik krabbelde er langzaam bovenop en ben er sterker uitgekomen. Ik heb mijzelf veel beter leren kennen en kan in de praktijk nu veel beter omgaan met druk e.d.... tenminste dat dacht ik.
Een half jaar geleden leerde ik per toeval een man kennen. Vanaf ons eerste "hallo" was er een klik; een echte sparkle die ook te voelen was voor de mensen om ons heen. Vanaf dat moment hebben we dagelijks contact gehad, elkaar meerdere keren gezien, en zelfs dagen met elkaar weggeweest (en hotel gepakt). Ja, ik ben dus vreemdgegaan.
Ik merkte in de eerste dagen dat ik hem leerde kennen al dat hij mij iets liet voelen wat ik jaren gemist had. Niet zo zeer verliefdheid, of passie, maar mijn zelfvertrouwen steeg naar ongekende hoogte. Ik vond motivatie om weer te gaan sporten en deed dit met volle overgave om mezelf niet alleen goed te voelen maar er ook goed uit te zien. Ik viel bijna 15 kilo af in de afgelopen maanden en ben onwijs fit en vitaal.
Ik merkte ook dat mijn eigen relatie in een enorme sleur zat en heb ook al vanaf juli verleden jaar geen sex meer gehad met mijn man. De behoefte aan sex (met hem) is bij mij ook helemaal weg en als we samen zijn is het echt een broer-zus relatie. We delen veel maar intiem zijn we niet - op de kusjes op de mond na. Ik zocht steeds meer mijn "minnaar" op en we kregen serieuze gevoelens voor elkaar.
Mijn leven stond totaal op zijn kop toen ik dat besefte. Wat nu? Voelt hij dit ook? Wil ik weg bij mijn man? Is dit tijdelijk? Er waren 100 vragen die dagelijks door mijn hoofd gingen en het maakte mij gek. Met mijn man kon ik er niet over praten, met mijn minnaar wel. Hij begreep mij in alles en voelde dezelfde twijfel in zijn relatie.
Nu, 6 maanden na onze eerste kennismaking, heb ik ondertussen 2 heftige gesprekken met mijn man gevoerd. De eerste een waarschuwing dat er dingen moeten veranderen als ik wil blijven en de 2e, verleden week, dat ik denk dat ik wil scheiden. Na ons eerste gesprek hadden we zoveel plannen om te werken aan de relatie; wekelijks daten, wekelijks sex inplannen en ik zou naar mijn therapeut gaan waar ik ook voor mijn burnout liep. Maar één ding besefte ik mij al te goed: wil je zoiets natuurlijks wel forceren? Sex als verplichting zit ik niet op te wachten en die bleef dan ook uit. Dates... ja we gaan wel eens uit eten, of naar de bioscoop. Maar dat doe ik ook met vriendinnen.
Kortom: in mijn gedachten is scheiden de oplossing. Als het niet voor mij is, dan is het op zijn minst het eerlijkst naar hem toe. Maar in mijn hart kan ik die knoop niet doorhakken.
Ik ben bijna 30... er zijn zoveel "wat als-vragen" die door mij heen gaan. Wat als ik nog kinderen wil? Wat als ik nooit meer iemand tegen kom? en mijn grootste vraag: wat als ik over een jaar besef dat ik een fout heb gemaakt?
De afgelopen dagen heb ik in een hotel moeten verblijven omdat ik de druk thuis niet aan kan. Lichamelijke klachten gaan er nu inhakken en dagelijks met hoofdpijn lopen werd mij teveel.
Heeft iemand hier ervaring mee of tips hoe ik hier het best mee om kan gaan?
woensdag 8 maart 2017 om 12:03
Arme man. Een vrouw die eerst maar eens een minnaar neemt en hem dan verwijt niets aan het verbeteren van de relatie te willen doen, terwijl ze dat zelf ook niet doet.
Ik vind het erg egocentrisch overkomen en richting je man erg weinig respectvol.
Misschien is hij beter af zonder een vrouw zoals jij.
Ik vind het erg egocentrisch overkomen en richting je man erg weinig respectvol.
Misschien is hij beter af zonder een vrouw zoals jij.
woensdag 8 maart 2017 om 12:08
Doe wat goed is voor je man en laat hem gaan. Jij bent al uit de relatie gestapt op het moment dat je met die ander het bed in dook. Een eerlijke kans kan je man dus wel op z'n buik schrijven. Nu er nog geen kinderen zijn is er ook geen reden om nog iets te proberen toch. Laat hem een vrouw vinden die goed voor hem is, in plaats van één die vindt dat hij moet veranderen.
woensdag 8 maart 2017 om 12:08
En heb je je man tijdens dat eerste gesprek toen jullie afspraken maakten ook verteld dat je hem al een half jaar bedondert? Laat me raden: Nee. En dan een beetje pro forma afspraken gaan maken om de relatie te verbeteren terwijl je die zelf in de hens gestoken hebt en de brandende fakkel lustig blijft hanteren. Daar valt niet tegenop te blussen natuurlijk.
Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.
Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.
Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.
Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
woensdag 8 maart 2017 om 12:11
quote:Oudblond schreef op 08 maart 2017 @ 12:08:
En heb je je man tijdens dat eerste gesprek toen jullie afspraken maakten ook verteld dat je hem al een half jaar bedondert? Laat me raden: Nee. En dan een beetje pro forma afspraken gaan maken om de relatie te verbeteren terwijl je die zelf in de hens gestoken hebt en de brandende fakkel lustig blijft hanteren. Daar valt niet tegenop te blussen natuurlijk.
Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.
Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.Ja helemaal eens met deze post.
En heb je je man tijdens dat eerste gesprek toen jullie afspraken maakten ook verteld dat je hem al een half jaar bedondert? Laat me raden: Nee. En dan een beetje pro forma afspraken gaan maken om de relatie te verbeteren terwijl je die zelf in de hens gestoken hebt en de brandende fakkel lustig blijft hanteren. Daar valt niet tegenop te blussen natuurlijk.
Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.
Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.Ja helemaal eens met deze post.
woensdag 8 maart 2017 om 12:11
Ik snap niet zo goed waarom je man moet veranderen. Hij is zoals hij is. Als jij dat niet meer leuk vindt is dat jouw probleem. En dat je hem zelfs hebt gewaarschuwd dat hij moet veranderen als hij wil dat jij blijft.... Ik vind dat emotionele chantage. Bij een man die jou heeft bijgestaan tijdens je burnout en die jij hebt bedrogen.
Vind je jezelf nog wel leuk voor je man?
Vind je jezelf nog wel leuk voor je man?
woensdag 8 maart 2017 om 12:16
Bah wat kom jij egoïstisch over zeg..
Ik lees alleen maar ikke Ikke ikke en verwijten naar je man.
Maar zelf doe je alles behalve aan je relatie werken.
Ga jij gewoon lekker je droomwereld in met je minnaar en gun je man iemand die echt voor hem gaat en met wie hij de komende tientallen jaren wel een leuke relatie heeft.
Ik lees alleen maar ikke Ikke ikke en verwijten naar je man.
Maar zelf doe je alles behalve aan je relatie werken.
Ga jij gewoon lekker je droomwereld in met je minnaar en gun je man iemand die echt voor hem gaat en met wie hij de komende tientallen jaren wel een leuke relatie heeft.
woensdag 8 maart 2017 om 12:18
Oh jij bent een gevalletje: Pik bij de buren is groter dan de pik thuis. En geen oude schoen weggooien voor je nieuwe hebt.
Heb je toen je allerlei eisen ging stellen aan je man, je eigen achterbakse geneuk buiten de deur ook opgebiecht? Wel eerlijk zijn he? Geef hem de kans om ook een eerlijke keus te maken.
Ik denk dat jij je nieuwe neuker niet vertrouwt of hij wel een relatie met jou wil. Anders was je allang weggeweest.
Heb je toen je allerlei eisen ging stellen aan je man, je eigen achterbakse geneuk buiten de deur ook opgebiecht? Wel eerlijk zijn he? Geef hem de kans om ook een eerlijke keus te maken.
Ik denk dat jij je nieuwe neuker niet vertrouwt of hij wel een relatie met jou wil. Anders was je allang weggeweest.
woensdag 8 maart 2017 om 12:21
quote:Oudblond schreef op 08 maart 2017 @ 12:08:
En heb je je man tijdens dat eerste gesprek toen jullie afspraken maakten ook verteld dat je hem al een half jaar bedondert? Laat me raden: Nee. En dan een beetje pro forma afspraken gaan maken om de relatie te verbeteren terwijl je die zelf in de hens gestoken hebt en de brandende fakkel lustig blijft hanteren. Daar valt niet tegenop te blussen natuurlijk.
Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.
Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.
Dit.
En volgens mij zit die "sparkle" vooral tussen de benen bij je. Om daarvoor je man zo te besodemieteren vind ik laag.
En heb je je man tijdens dat eerste gesprek toen jullie afspraken maakten ook verteld dat je hem al een half jaar bedondert? Laat me raden: Nee. En dan een beetje pro forma afspraken gaan maken om de relatie te verbeteren terwijl je die zelf in de hens gestoken hebt en de brandende fakkel lustig blijft hanteren. Daar valt niet tegenop te blussen natuurlijk.
Vreselijk hoe jij je man bedondert en dan ook nog eens gaat 'eisen' dat er van alles moet veranderen. Ik lees : 'Hij moet van alles veranderen maar het maakt niet uit want nadat ik hem heb laten spartelen trek ik de stekker er toch uit'.
Wens je man het allerbeste van me en ik hoop dat hij heel snel een veel leuker exemplaar tegenkomt.
Dit.
En volgens mij zit die "sparkle" vooral tussen de benen bij je. Om daarvoor je man zo te besodemieteren vind ik laag.
Ab imo pectore
woensdag 8 maart 2017 om 12:22
Ook wel bijzonder oneerlijk om de man waar je al jaren bij bent te gaan vergelijken met een man waar je vlinders van in je buik krijgt. Dat wint hij nooit. Plus dat je hém de opdracht geeft om de relatie te verbeteren, maar dat kán hij helemaal niet omdat jij niet voor 100% in jullie relatie zit. Dus je saboteert dat op voorhand al, en dat is oneerlijk. Hij denkt dat je twijfelt, niet dat je al een ander hebt, dus dat kan hij nooit winnen. Je geeft hem een onmogelijke opdracht, doet zelf niets en je steekt je energie in een ándere man dan je eigen man en in een andere relatie dan je eigen relatie. Hoe kun je dan verwachten dat er íets verbetert? En toch zeg je dat er niets verbetert en dat je dús weg moet?
woensdag 8 maart 2017 om 12:22
woensdag 8 maart 2017 om 12:25
Het scenario:
* Boeh boeh ik ben niet gelukkig in de relatie en mijn man wil niets veranderen
* Uithuil-advies-vraag sessies bij vrienden en familie (minnaar wordt verzwegen)
* Het gaat echt niet meer gesprekken met vrienden en familie (minnaar wordt verzwegen)
* Ik vind het zo erg dat we gescheiden zijn boeh boeh. Maar hij wilde er echt niet aan werken. (minnaar wordt verzwegen en nog steeds naar believen uit de kast gehaald).
* Aai over de bol, ovenmaaltijden en glazen wijn bij vrienden en familie. (Minnaar had avondvergadering)
* Ik heb iemand leren kennen en het zou wel eens iets kunnen worden. Minnaar wordt gepresenteerd als net ontmoette leuke kerel
* Et voila: TO treft geen enkele schuld en iedereen is blij voor haar dat het geluk haar weer toelacht. Zo anders dan met die lamzak van een ex!
* Boeh boeh ik ben niet gelukkig in de relatie en mijn man wil niets veranderen
* Uithuil-advies-vraag sessies bij vrienden en familie (minnaar wordt verzwegen)
* Het gaat echt niet meer gesprekken met vrienden en familie (minnaar wordt verzwegen)
* Ik vind het zo erg dat we gescheiden zijn boeh boeh. Maar hij wilde er echt niet aan werken. (minnaar wordt verzwegen en nog steeds naar believen uit de kast gehaald).
* Aai over de bol, ovenmaaltijden en glazen wijn bij vrienden en familie. (Minnaar had avondvergadering)
* Ik heb iemand leren kennen en het zou wel eens iets kunnen worden. Minnaar wordt gepresenteerd als net ontmoette leuke kerel
* Et voila: TO treft geen enkele schuld en iedereen is blij voor haar dat het geluk haar weer toelacht. Zo anders dan met die lamzak van een ex!
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
woensdag 8 maart 2017 om 12:29
quote:Oudblond schreef op 08 maart 2017 @ 12:25:
Het scenario:
* Boeh boeh ik ben niet gelukkig in de relatie en mijn man wil niets veranderen
* Uithuil-advies-vraag sessies bij vrienden en familie (minnaar wordt verzwegen)
* Het gaat echt niet meer gesprekken met vrienden en familie (minnaar wordt verzwegen)
* Ik vind het zo erg dat we gescheiden zijn boeh boeh. Maar hij wilde er echt niet aan werken. (minnaar wordt verzwegen en nog steeds naar believen uit de kast gehaald).
* Aai over de bol, ovenmaaltijden en glazen wijn bij vrienden en familie. (Minnaar had avondvergadering)
* Ik heb iemand leren kennen en het zou wel eens iets kunnen worden. Minnaar wordt gepresenteerd als net ontmoette leuke kerel
* Et voila: TO treft geen enkele schuld en iedereen is blij voor haar dat het geluk haar weer toelacht. Zo anders dan met die lamzak van een ex!
Dit, weet je man dat je vreemd gaat?
Echt compleet kansloos, hoe kun je zo met je man omgaan!
Het scenario:
* Boeh boeh ik ben niet gelukkig in de relatie en mijn man wil niets veranderen
* Uithuil-advies-vraag sessies bij vrienden en familie (minnaar wordt verzwegen)
* Het gaat echt niet meer gesprekken met vrienden en familie (minnaar wordt verzwegen)
* Ik vind het zo erg dat we gescheiden zijn boeh boeh. Maar hij wilde er echt niet aan werken. (minnaar wordt verzwegen en nog steeds naar believen uit de kast gehaald).
* Aai over de bol, ovenmaaltijden en glazen wijn bij vrienden en familie. (Minnaar had avondvergadering)
* Ik heb iemand leren kennen en het zou wel eens iets kunnen worden. Minnaar wordt gepresenteerd als net ontmoette leuke kerel
* Et voila: TO treft geen enkele schuld en iedereen is blij voor haar dat het geluk haar weer toelacht. Zo anders dan met die lamzak van een ex!
Dit, weet je man dat je vreemd gaat?
Echt compleet kansloos, hoe kun je zo met je man omgaan!