Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
woensdag 28 januari 2009 om 22:34
quote:Very Cherry schreef op 28 januari 2009 @ 22:30:
Jij bent jaloers Nee ik ben niet jaloers, waar baseer je dat op? Het zit niet in mijn aard en daarbij ben in overtuigd van de gevoelens van mijn vriend voor mij. Maar ik vind het vervelend dat zij met smoesjes steeds in ons leven komt. Steeds bellen als ze weet dat wij samen zijn enz.. als het dan nog eens over de kinderen zou gaan, maar dat is niet altijd het geval. Of laatst toen er vrienden van mijn vriend bij hem thuis waren...opbellen om te zeggen dat ze ook even langs wilde komen om die mensen te zien.
Jij bent jaloers Nee ik ben niet jaloers, waar baseer je dat op? Het zit niet in mijn aard en daarbij ben in overtuigd van de gevoelens van mijn vriend voor mij. Maar ik vind het vervelend dat zij met smoesjes steeds in ons leven komt. Steeds bellen als ze weet dat wij samen zijn enz.. als het dan nog eens over de kinderen zou gaan, maar dat is niet altijd het geval. Of laatst toen er vrienden van mijn vriend bij hem thuis waren...opbellen om te zeggen dat ze ook even langs wilde komen om die mensen te zien.
woensdag 28 januari 2009 om 22:35
quote:Melanthe schreef op 28 januari 2009 @ 22:31:
Ik begrijp wel dat het vervelend voor je is, maar in antwoord op je vraag: ja, je zult moeten accepteren dat ze een rol in zijn leven heeft vanwege de kinderen, en dus ook in het jouwe. Ze blijft toch de moeder van de kinderen..Dat vind ik dus lastig.. Goed als het om de kinderen gaat.. Maar niet bellen of langskomen met rotsmoesjes.
Ik begrijp wel dat het vervelend voor je is, maar in antwoord op je vraag: ja, je zult moeten accepteren dat ze een rol in zijn leven heeft vanwege de kinderen, en dus ook in het jouwe. Ze blijft toch de moeder van de kinderen..Dat vind ik dus lastig.. Goed als het om de kinderen gaat.. Maar niet bellen of langskomen met rotsmoesjes.
woensdag 28 januari 2009 om 22:37
woensdag 28 januari 2009 om 22:39
quote:Beukenootje schreef op 28 januari 2009 @ 22:34:
Je kunt de ex van je vriend niet helemaal uit jou leven en dat van je vriend bannen. Zij is de moeder van je vriends kinderen, die zijn de dupe van jou persé-niets-met-haar-te-maken-willen-hebben.
Take it or leave it, het is niet anders.En waarom niet? Wij wonen niet samen, zelfs niet bij elkaar in de buurt. Ik wil haar alleen niet zien of horen vanwege het gestook van haar kant. Ik begrijp dat mijn vriend vanwege de kinderen met haar te maken heeft, haar wekelijks ziet als hij de kinderen haalt/ brengt, maar ook als ze bijvoorbeeld zoals vorige week samen naar een schoolvoorlichting van hun kind zijn geweest. Ik heb nu meerdere familieleden van haar kant ontmoet omdat die bij mijn vriend thuis komen. Maar ik heb soms het idee dat mijn vriend haar best kan afremmen, als ze weer eens te ver gaat en dat doet hij niet, en dat geeft hij ook wel toe, juist dat vind ik heel teleurstellend.
Je kunt de ex van je vriend niet helemaal uit jou leven en dat van je vriend bannen. Zij is de moeder van je vriends kinderen, die zijn de dupe van jou persé-niets-met-haar-te-maken-willen-hebben.
Take it or leave it, het is niet anders.En waarom niet? Wij wonen niet samen, zelfs niet bij elkaar in de buurt. Ik wil haar alleen niet zien of horen vanwege het gestook van haar kant. Ik begrijp dat mijn vriend vanwege de kinderen met haar te maken heeft, haar wekelijks ziet als hij de kinderen haalt/ brengt, maar ook als ze bijvoorbeeld zoals vorige week samen naar een schoolvoorlichting van hun kind zijn geweest. Ik heb nu meerdere familieleden van haar kant ontmoet omdat die bij mijn vriend thuis komen. Maar ik heb soms het idee dat mijn vriend haar best kan afremmen, als ze weer eens te ver gaat en dat doet hij niet, en dat geeft hij ook wel toe, juist dat vind ik heel teleurstellend.
woensdag 28 januari 2009 om 22:43
jeetje wat naar. Maar je kan zeker om haar heen, ook als het om de kinderen gaat. Mijn vader heeft ook totaal geen contact met mijn moeders vriend, alles gaat via hun, en hij heeft er niets mee te maken. Het ligt er maar net aan hoe jij je er in betrekt. Zeg gewoon dat je haar niet in je huis wil, dat hij het verder maar oplost met dr. Dat is jou goed recht.
woensdag 28 januari 2009 om 22:43
quote:Deftigdametje schreef op 28 januari 2009 @ 22:27:
maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien,
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Dametje, je hebt geen keus. De ex van je vriend zal in jouw leven een rol spelen. Ze is de moeder van zijn kinderen en ze gebruikt dus ook niet 'haar' kinderen voor het een of ander, het zijn ook de kinderen van je vriend.
Als je een relatie hebt met iemand die kinderen heeft dan krijg je die er gratis bij, of je het nu wilt of niet.
Wees wijs en maak het zo makkelijk mogelijk allemaal. Vooral voor de kinderen, die er ook niks aan kunnen doen dat hun ouders gingen scheiden, dat hun moeder soms raar doet in jouw ogen, dat hun vader een relatie met jou kreeg en dat jij niks met hun moeder te maken wil hebben.
Zet jezelf een beetje opzij, moeilijk, dat snap ik maar het hoort bij het hebben van een relatie zoals jij die hebt. Hoe harder jij je verzet, hoe vervelender het wordt en dan vind ik dat je vooral aan de kinderen moet denken. Wees dus volwassen en probeer te dealen met de situatie als een groot mens. De kinderen zullen er wel bij varen en echt, uiteindelijk jij ook.
maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien,
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Dametje, je hebt geen keus. De ex van je vriend zal in jouw leven een rol spelen. Ze is de moeder van zijn kinderen en ze gebruikt dus ook niet 'haar' kinderen voor het een of ander, het zijn ook de kinderen van je vriend.
Als je een relatie hebt met iemand die kinderen heeft dan krijg je die er gratis bij, of je het nu wilt of niet.
Wees wijs en maak het zo makkelijk mogelijk allemaal. Vooral voor de kinderen, die er ook niks aan kunnen doen dat hun ouders gingen scheiden, dat hun moeder soms raar doet in jouw ogen, dat hun vader een relatie met jou kreeg en dat jij niks met hun moeder te maken wil hebben.
Zet jezelf een beetje opzij, moeilijk, dat snap ik maar het hoort bij het hebben van een relatie zoals jij die hebt. Hoe harder jij je verzet, hoe vervelender het wordt en dan vind ik dat je vooral aan de kinderen moet denken. Wees dus volwassen en probeer te dealen met de situatie als een groot mens. De kinderen zullen er wel bij varen en echt, uiteindelijk jij ook.
woensdag 28 januari 2009 om 22:44
Wanneer vindt jij dat zij te ver gaat? Ik vind het helemaal niet zo heel vreemd dat er familieleden van haar bij jouw vriend over de vloer komen, het zijn namelijk ook familieleden van zijn kinderen, misschien wel min of meer vrienden van jouw vriend.
Maar ik heb soms het idee dat mijn vriend haar best kan afremmen, als ze weer eens te ver gaat en dat doet hij niet, en dat geeft hij ook wel toe, juist dat vind ik heel teleurstellend.
Oké, het probleem ligt dus niet bij ex, maar bij je vriend die naar jouw smaak te weinig doet om jou maar vooral niet met haar in aanraking te brengen. Doet hij dat wel een keer ( afzwemmen) voel je je op je p*k getrapt....
Maar ik heb soms het idee dat mijn vriend haar best kan afremmen, als ze weer eens te ver gaat en dat doet hij niet, en dat geeft hij ook wel toe, juist dat vind ik heel teleurstellend.
Oké, het probleem ligt dus niet bij ex, maar bij je vriend die naar jouw smaak te weinig doet om jou maar vooral niet met haar in aanraking te brengen. Doet hij dat wel een keer ( afzwemmen) voel je je op je p*k getrapt....
woensdag 28 januari 2009 om 22:45
quote:Deftigdametje schreef op 28 januari 2009 @ 22:39:
[...]
En waarom niet? Wij wonen niet samen, zelfs niet bij elkaar in de buurt. Ik wil haar alleen niet zien of horen vanwege het gestook van haar kant. Ik begrijp dat mijn vriend vanwege de kinderen met haar te maken heeft, haar wekelijks ziet als hij de kinderen haalt/ brengt, maar ook als ze bijvoorbeeld zoals vorige week samen naar een schoolvoorlichting van hun kind zijn geweest. Ik heb nu meerdere familieleden van haar kant ontmoet omdat die bij mijn vriend thuis komen. Maar ik heb soms het idee dat mijn vriend haar best kan afremmen, als ze weer eens te ver gaat en dat doet hij niet, en dat geeft hij ook wel toe, juist dat vind ik heel teleurstellend.Maar op den duur ga je vast samenwonen, denk je niet? Is het dan niet slimmer om je niet met hand en tand te verzetten tegen af en toe contact? Je schiet er zo weinig mee op met je hakken in het zand zetten.
[...]
En waarom niet? Wij wonen niet samen, zelfs niet bij elkaar in de buurt. Ik wil haar alleen niet zien of horen vanwege het gestook van haar kant. Ik begrijp dat mijn vriend vanwege de kinderen met haar te maken heeft, haar wekelijks ziet als hij de kinderen haalt/ brengt, maar ook als ze bijvoorbeeld zoals vorige week samen naar een schoolvoorlichting van hun kind zijn geweest. Ik heb nu meerdere familieleden van haar kant ontmoet omdat die bij mijn vriend thuis komen. Maar ik heb soms het idee dat mijn vriend haar best kan afremmen, als ze weer eens te ver gaat en dat doet hij niet, en dat geeft hij ook wel toe, juist dat vind ik heel teleurstellend.Maar op den duur ga je vast samenwonen, denk je niet? Is het dan niet slimmer om je niet met hand en tand te verzetten tegen af en toe contact? Je schiet er zo weinig mee op met je hakken in het zand zetten.
woensdag 28 januari 2009 om 22:45
quote:Beukenootje schreef op 28 januari 2009 @ 22:37:
Misschien waren die vrienden van jouw vriend ook wel vrienden van haar. Waar baseer jij op dat het smoesjes verzint om in jullie leven te komen?
Je komt op mij ook jaloers over. Helaas meid, je gaat waarschijnlijk geen antwoorden krijgen die je graag wilt horen.....
Ja dat klopt, het waren vroeger ook vrienden van haar, maar ze hadden elkaar al jaren niet meer gezien en ik had het prettiger gevonden als zij hen bij zichzelf thuis had uitgenodigd, in plaats van te zeggen ik kom bij jullie langs, terwijl zij weer bij mijn vriend op visite waren. Ik vond dat heel onprettig en mijn vriend trouwens ook en heeft er in dit geval wel iets van gezegd.
Nogmaals ik ben niet jaloers en wat die antwoorden betreft, ik wil graag horen wat anderen ervan vinden.
wat die smoesjes betreft.. mijn vriend ziet zijn kinderen iedere week, soms 4 dagen in de week, is heel erg betrokken bij ze, woont ook vlakbij. Maar als zijn ex weet dat hij bij mij is, belt ze regelmatig met een slok te veel op, bijvoorbeeld op haar verjaardag, 's avonds laat om te vragen waarom hij op die dag niet gebeld had om naar de kinderen te vragen (die hij dus zeer regelmatig ziet, en volgens mij wil zij dan gewoon aandacht). Of dat voorbeeld van oud en nieuw, toen wij een feestje hadden georganiseerd, met die vrienden van mijn vriend dus. Zij zou met haar vriend en de kinderen weggaan, maar dat ging later niet door. En toen kwamen dus die sms'jes en telefoontje, terwijl ze weet dat hij gasten had.
Misschien waren die vrienden van jouw vriend ook wel vrienden van haar. Waar baseer jij op dat het smoesjes verzint om in jullie leven te komen?
Je komt op mij ook jaloers over. Helaas meid, je gaat waarschijnlijk geen antwoorden krijgen die je graag wilt horen.....
Ja dat klopt, het waren vroeger ook vrienden van haar, maar ze hadden elkaar al jaren niet meer gezien en ik had het prettiger gevonden als zij hen bij zichzelf thuis had uitgenodigd, in plaats van te zeggen ik kom bij jullie langs, terwijl zij weer bij mijn vriend op visite waren. Ik vond dat heel onprettig en mijn vriend trouwens ook en heeft er in dit geval wel iets van gezegd.
Nogmaals ik ben niet jaloers en wat die antwoorden betreft, ik wil graag horen wat anderen ervan vinden.
wat die smoesjes betreft.. mijn vriend ziet zijn kinderen iedere week, soms 4 dagen in de week, is heel erg betrokken bij ze, woont ook vlakbij. Maar als zijn ex weet dat hij bij mij is, belt ze regelmatig met een slok te veel op, bijvoorbeeld op haar verjaardag, 's avonds laat om te vragen waarom hij op die dag niet gebeld had om naar de kinderen te vragen (die hij dus zeer regelmatig ziet, en volgens mij wil zij dan gewoon aandacht). Of dat voorbeeld van oud en nieuw, toen wij een feestje hadden georganiseerd, met die vrienden van mijn vriend dus. Zij zou met haar vriend en de kinderen weggaan, maar dat ging later niet door. En toen kwamen dus die sms'jes en telefoontje, terwijl ze weet dat hij gasten had.
woensdag 28 januari 2009 om 22:46
Ja, je zal moeten accepteren dat ze in het leven van je vriend aanwezig is. Als je een relatie met hem wilt, zul je dus ook met haar worden geconfronteerd. Het is aan je vriend om zijn ex grenzen aan te geven. Je kan haar wel van alles verwijten maar dat heeft niet veel zin.
Daarnaast; als jij zo min mogelijk met haar geconfronteerd wil worden, kan je dus niet mee met dingen die over de kinderen gaan. Je weet dat het niet goed gaat tussen jullie, zoek het dan ook niet op. Als het niet samen gaat, dan is zij degene die voor gaat als het gaat om de kinderen. Er voor je vriend zijn bij het afzwemmen van zijn kind vind ik lichtelijk overdreven en onnodig provocerend. Het klinkt mij in de oren alsof je haar wilt laten zien dat jullie bij elkaar zijn. Dat snap ik wel en als je dat nodig vindt moet je dat maar doen, maar niet op momenten die voor de kinderen belangrijk zijn of momenten waarop de kinderen hier onaangenaam mee geconfronteerd kunnen worden.
Dus, ja. Accepteren. En als je geen manier kunt vinden om er mee om te gaan, ga je het zoveel mogelijk uit de weg. Je vriend zal zijn ex in moeten dammen. Maar blijkbaar vindt hij het minder storend dan jij het vindt, of is hij meer bereid een en ander over zijn kant te laten gaan vanwege de kinderen. Dat is dan zijn keus.
Daarnaast; als jij zo min mogelijk met haar geconfronteerd wil worden, kan je dus niet mee met dingen die over de kinderen gaan. Je weet dat het niet goed gaat tussen jullie, zoek het dan ook niet op. Als het niet samen gaat, dan is zij degene die voor gaat als het gaat om de kinderen. Er voor je vriend zijn bij het afzwemmen van zijn kind vind ik lichtelijk overdreven en onnodig provocerend. Het klinkt mij in de oren alsof je haar wilt laten zien dat jullie bij elkaar zijn. Dat snap ik wel en als je dat nodig vindt moet je dat maar doen, maar niet op momenten die voor de kinderen belangrijk zijn of momenten waarop de kinderen hier onaangenaam mee geconfronteerd kunnen worden.
Dus, ja. Accepteren. En als je geen manier kunt vinden om er mee om te gaan, ga je het zoveel mogelijk uit de weg. Je vriend zal zijn ex in moeten dammen. Maar blijkbaar vindt hij het minder storend dan jij het vindt, of is hij meer bereid een en ander over zijn kant te laten gaan vanwege de kinderen. Dat is dan zijn keus.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 28 januari 2009 om 22:46
Ik zie het niet zo zwart-wit als de eerdere reacties. Ja, ze is de moeder van de kinderen van jouw vriend. Door die kinderen zullen ze altijd met elkaar te maken hebben en contact hebben met elkaar. En jij krijgt ook wel eens met haar te maken. Maar die rol van moeder van de kinderen hoeft zij niet uit te buiten. En omdat ze moeder van de kinderen is, betekent niet dat ze overal de regie over heeft. Als kind met papa op vakantie gaat, is het niet nodig dat kind wordt afgezet door mama. Je hebt papa tijd en mama tijd, en mama hoeft niet haar zin door te drijven of het kind op te jutten door te zeggen "je wilt door mama gebracht worden he"? Ik zie het al helemaal voor me.
Ieder geval, de nukken en grillen van een mama hoeven niet geaccpteerd te worden. En kinderen kun je prima uit te leggen dat mama geen rol speelt in papa tijd, en andersom. Ze zijn niet voor niets uit elkaar.
*edit: ik schreef dit toen er alleen nog korte reacties stonden met 'ja accepteren', eerste zin is inmiddels niet meer van toepassing*
Ieder geval, de nukken en grillen van een mama hoeven niet geaccpteerd te worden. En kinderen kun je prima uit te leggen dat mama geen rol speelt in papa tijd, en andersom. Ze zijn niet voor niets uit elkaar.
*edit: ik schreef dit toen er alleen nog korte reacties stonden met 'ja accepteren', eerste zin is inmiddels niet meer van toepassing*
woensdag 28 januari 2009 om 22:46
Zet jezelf een beetje opzij, moeilijk, dat snap ik maar het hoort bij het hebben van een relatie zoals jij die hebt. Hoe harder jij je verzet, hoe vervelender het wordt en dan vind ik dat je vooral aan de kinderen moet denken. Wees dus volwassen en probeer te dealen met de situatie als een groot mens. De kinderen zullen er wel bij varen en echt, uiteindelijk jij ook.[/quote]
Leo kan het allemaal veel beter omschrijven dan ik, hier sluit ik me volledig bij aan.
Leo kan het allemaal veel beter omschrijven dan ik, hier sluit ik me volledig bij aan.
woensdag 28 januari 2009 om 22:48
quote:Heyjij schreef op 28 januari 2009 @ 22:45:
je hoeft geen dikke vriendinnen met haar te zijn, maar accepteer wel dat ze nou eenmaal niet uit je vriend zijn leven kan verdwijnen.tuurlijk begrijp ik dat. Maar mijn vraag was, en misschien heb ik die wel niet goed geformuleerd, dat ik van mijn vriend soms een andere houding verwacht, zoals met dat voorbeeld van het naar Schiphol brengen. Ik hoef hem misschien niet te brengen, of misschien toch als zij niet gaat. Ik vraag aan hem meer duidelijker naar haar toe te zijn. Overdrijf ik daarin?
je hoeft geen dikke vriendinnen met haar te zijn, maar accepteer wel dat ze nou eenmaal niet uit je vriend zijn leven kan verdwijnen.tuurlijk begrijp ik dat. Maar mijn vraag was, en misschien heb ik die wel niet goed geformuleerd, dat ik van mijn vriend soms een andere houding verwacht, zoals met dat voorbeeld van het naar Schiphol brengen. Ik hoef hem misschien niet te brengen, of misschien toch als zij niet gaat. Ik vraag aan hem meer duidelijker naar haar toe te zijn. Overdrijf ik daarin?
woensdag 28 januari 2009 om 22:50
'Kan je dat niet aan, dan is het tijd om de relatie te verlaten.'
Denk niet dat je de relatie moet verbreken, maar ex zal ALTIJD een rol blijven spelen in het leven van het kind(je). En dat hoort ook zo. Als je serieus denkt dat je de ex van je vriend kan bannen, vergeet het maar. Een kind hoort altijd op de eerste plaats te komen, voor beide ouders. Dat heb je als 'toegevoegde partij' te accepteren. En natuurlijk vergt dat enig aanpassingsvermogen, maar dat hoort erbij. Makkelijk is het zeker niet, mogelijk wél.
Denk niet dat je de relatie moet verbreken, maar ex zal ALTIJD een rol blijven spelen in het leven van het kind(je). En dat hoort ook zo. Als je serieus denkt dat je de ex van je vriend kan bannen, vergeet het maar. Een kind hoort altijd op de eerste plaats te komen, voor beide ouders. Dat heb je als 'toegevoegde partij' te accepteren. En natuurlijk vergt dat enig aanpassingsvermogen, maar dat hoort erbij. Makkelijk is het zeker niet, mogelijk wél.
woensdag 28 januari 2009 om 22:52
quote:ambrozusje schreef op 28 januari 2009 @ 22:43:
jeetje wat naar. Maar je kan zeker om haar heen, ook als het om de kinderen gaat. Mijn vader heeft ook totaal geen contact met mijn moeders vriend, alles gaat via hun, en hij heeft er niets mee te maken. Het ligt er maar net aan hoe jij je er in betrekt. Zeg gewoon dat je haar niet in je huis wil, dat hij het verder maar oplost met dr. Dat is jou goed recht.Ik ben er niet op uit om ervoor te zorgen dat mij vriend nooit meer contact met haar heeft, hij heeft een goed contact met haar en ik weet hoe belangrijk dat is als kind van gescheiden ouders. Ik vind het vervelend dat zij soms te ver gaat omdat mijn vriend dit toelaat.
jeetje wat naar. Maar je kan zeker om haar heen, ook als het om de kinderen gaat. Mijn vader heeft ook totaal geen contact met mijn moeders vriend, alles gaat via hun, en hij heeft er niets mee te maken. Het ligt er maar net aan hoe jij je er in betrekt. Zeg gewoon dat je haar niet in je huis wil, dat hij het verder maar oplost met dr. Dat is jou goed recht.Ik ben er niet op uit om ervoor te zorgen dat mij vriend nooit meer contact met haar heeft, hij heeft een goed contact met haar en ik weet hoe belangrijk dat is als kind van gescheiden ouders. Ik vind het vervelend dat zij soms te ver gaat omdat mijn vriend dit toelaat.
woensdag 28 januari 2009 om 22:55
quote:Beukenootje schreef op 28 januari 2009 @ 22:44:
Wanneer vindt jij dat zij te ver gaat? Ik vind het helemaal niet zo heel vreemd dat er familieleden van haar bij jouw vriend over de vloer komen, het zijn namelijk ook familieleden van zijn kinderen, misschien wel min of meer vrienden van jouw vriend.
Maar ik heb soms het idee dat mijn vriend haar best kan afremmen, als ze weer eens te ver gaat en dat doet hij niet, en dat geeft hij ook wel toe, juist dat vind ik heel teleurstellend.
Oké, het probleem ligt dus niet bij ex, maar bij je vriend die naar jouw smaak te weinig doet om jou maar vooral niet met haar in aanraking te brengen. Doet hij dat wel een keer ( afzwemmen) voel je je op je p*k getrapt....Ik vind dat zij te ver gaat... in de voorbeelden die ik hierboven heb geschetst, maar ook wanneer zij iets gedaan wil krijgen van mijn vriend en dan altijd zegt dat het ook zijn kinderen zijn, met andere woorden dat hij geen keuze heeft, terwijl hij een geweldige vader is, en heel veel met zijn kinderen doet, ze zijn ook echt dol op hem.
Wanneer vindt jij dat zij te ver gaat? Ik vind het helemaal niet zo heel vreemd dat er familieleden van haar bij jouw vriend over de vloer komen, het zijn namelijk ook familieleden van zijn kinderen, misschien wel min of meer vrienden van jouw vriend.
Maar ik heb soms het idee dat mijn vriend haar best kan afremmen, als ze weer eens te ver gaat en dat doet hij niet, en dat geeft hij ook wel toe, juist dat vind ik heel teleurstellend.
Oké, het probleem ligt dus niet bij ex, maar bij je vriend die naar jouw smaak te weinig doet om jou maar vooral niet met haar in aanraking te brengen. Doet hij dat wel een keer ( afzwemmen) voel je je op je p*k getrapt....Ik vind dat zij te ver gaat... in de voorbeelden die ik hierboven heb geschetst, maar ook wanneer zij iets gedaan wil krijgen van mijn vriend en dan altijd zegt dat het ook zijn kinderen zijn, met andere woorden dat hij geen keuze heeft, terwijl hij een geweldige vader is, en heel veel met zijn kinderen doet, ze zijn ook echt dol op hem.
woensdag 28 januari 2009 om 22:55
Carlice, pappatijd en mammatijd hoeft niet strak gescheiden te zijn. Als beide ouders er geen probleem mee hebben en de kinderen vinden het prettig, dan is er niks mis met mamma die haar jongste kind op Schiphol uitzwaait oid. Dat zijn afspraken die tussen de ouders over de kinderen worden gemaakt. Dat ga je niet ineens anders doen omdat nieuwe vriendin het 'belachelijk' vindt. Een hele strikte scheiding tussen pappa en mamma is schadelijker voor een kind dan als een en ander wat relaxter gaat.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
woensdag 28 januari 2009 om 22:57