Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
donderdag 29 januari 2009 om 11:46
quote:Deftigdametje schreef op 29 januari 2009 @ 11:23:
[...]
Ik geloof het niet zo.. Dan geloof je het niet. Het zal me werkelijk een worst wezen.
Van dit soort nieuwe vriendinnen gaan mijn nekharen altijd gelijk overeind staan.
Als je werkelijk het belang van de ( zijn) kinderen voorop had staan, deed je niet zoals je deed.
Als je van een man houdt die kinderen heeft, zul je ook van zijn kinderen moeten houden. Anders gaat het niet werken.
[...]
Ik geloof het niet zo.. Dan geloof je het niet. Het zal me werkelijk een worst wezen.
Van dit soort nieuwe vriendinnen gaan mijn nekharen altijd gelijk overeind staan.
Als je werkelijk het belang van de ( zijn) kinderen voorop had staan, deed je niet zoals je deed.
Als je van een man houdt die kinderen heeft, zul je ook van zijn kinderen moeten houden. Anders gaat het niet werken.
donderdag 29 januari 2009 om 11:58
quote:Zamirah schreef op 29 januari 2009 @ 11:54:
Jij vindt dat mama haar kind thuis kan uitzwaaien....
Jij kunt zoveel vinden! Daar ga jij niet alleen niet over, je hoort je daar überhaupt helemaal niet mee te bemoeien!
Tenenkrommend hoor.
Ja ho even. Jij stelt het nu zo dat ze helemaal niets te zeggen heeft. Dat vind ik een beetje kort door de bocht.
Als het goed is is Deftigdametje net zo belangrijk in dit geheel als de rest.
Het kost gewoon een hoop tijd om allemaal een manier te vinden om er goed mee om te kunnen gaan. En dan kan je niet zeggen dat ze zich nergens mee mag bemoeien.
Jij vindt dat mama haar kind thuis kan uitzwaaien....
Jij kunt zoveel vinden! Daar ga jij niet alleen niet over, je hoort je daar überhaupt helemaal niet mee te bemoeien!
Tenenkrommend hoor.
Ja ho even. Jij stelt het nu zo dat ze helemaal niets te zeggen heeft. Dat vind ik een beetje kort door de bocht.
Als het goed is is Deftigdametje net zo belangrijk in dit geheel als de rest.
Het kost gewoon een hoop tijd om allemaal een manier te vinden om er goed mee om te kunnen gaan. En dan kan je niet zeggen dat ze zich nergens mee mag bemoeien.
donderdag 29 januari 2009 om 11:58
donderdag 29 januari 2009 om 11:59
quote:Zamirah schreef op 29 januari 2009 @ 11:14:
Ik wil nog wat zeggen over dat naar Schiphol brengen.
Echt belachelijk en onvergeeflijk dat jij je er tegenaan bemoeit. Je moest je schamen.
Moeder heeft het volste recht om haar kind waar dan ook naar toe te brengen/uit te zwaaien. Het is toch werkelijk beschamend dat jij daar tegen in durft te gaan.
Werkelijk waar, mijn bek valt open. jeetje,niet meer dan logisch toch ! Dat de ex van je vriend belt ,smst ed ,daar heeft je vriend een rol in ,hij zal ZIJN grenzen moeten bewaken en zolang HIJ daar mee accood gaat is dat jouw probleem niet !! En voor de rest raad ik je aan om het iniatief om betrokken te zijn in het leven van zijn kinderen bij je vriend te laten en daar niet zo aanwezig een rol in te willen spelen
Ik wil nog wat zeggen over dat naar Schiphol brengen.
Echt belachelijk en onvergeeflijk dat jij je er tegenaan bemoeit. Je moest je schamen.
Moeder heeft het volste recht om haar kind waar dan ook naar toe te brengen/uit te zwaaien. Het is toch werkelijk beschamend dat jij daar tegen in durft te gaan.
Werkelijk waar, mijn bek valt open. jeetje,niet meer dan logisch toch ! Dat de ex van je vriend belt ,smst ed ,daar heeft je vriend een rol in ,hij zal ZIJN grenzen moeten bewaken en zolang HIJ daar mee accood gaat is dat jouw probleem niet !! En voor de rest raad ik je aan om het iniatief om betrokken te zijn in het leven van zijn kinderen bij je vriend te laten en daar niet zo aanwezig een rol in te willen spelen
donderdag 29 januari 2009 om 12:03
donderdag 29 januari 2009 om 12:06
quote:Deftigdametje schreef op 29 januari 2009 @ 11:13:
[...]
Ja dat was mijn vraag en hier kan ik iets mee, het is niet gemakkelijk om dit te accepteren, net zoals het niet gemakkelijk is om een partner te hebben die kinderen heeft en waarvan de ex partner vaker dan mijns inziens nodig is aanwezig is, dat realiseren velen zich waarschijnlijk niet, waarschijnlijk omdat zij zelf moeder zijn?. Ik ben verliefd geworden op een man met kinderen en ik wist dat dit niet gemakkelijk zou worden.Dan kun je toch net zo goed redeneren dat omdat jij geen kinderen hebt, jij je niet realiseert hoe het voor moeder is? Dat jij niet kan begrijpen hoeveel en op welke manier er contact en overleg nodig is over de kinderen?
Zoals ik al eerder zei; een beetje begrip voor de ander zou jullie beiden niet misstaan. Dus ook van jouw kant. Als zij geen bedreiging voor je is, dan hoef je je ook niet druk te maken over haar vermeende toenaderingspogingen. Naar elkaar blijven wijzen heeft geen enkele zin. En als jij hierop nu gaat antwoorden met : "Ja maar zij....." dan snap je geen hout van wat ik bedoel.
Hou het probleem nu daar waar het hoort; in de communicatie tussen jou en je vriend. Daar gaat het fout. Je hebt met hem een relatie, hij heefvt voor jou gekozen, zij niet. Zij is jou niets verplicht.
Jullie verschillen van mening over de rol van moeder in zijn leven en hij is niet van zins dit te veranderen. Vraag is dus: wat ga jij daar mee doen. Accepteren of is het een dealbreaker?
[...]
Ja dat was mijn vraag en hier kan ik iets mee, het is niet gemakkelijk om dit te accepteren, net zoals het niet gemakkelijk is om een partner te hebben die kinderen heeft en waarvan de ex partner vaker dan mijns inziens nodig is aanwezig is, dat realiseren velen zich waarschijnlijk niet, waarschijnlijk omdat zij zelf moeder zijn?. Ik ben verliefd geworden op een man met kinderen en ik wist dat dit niet gemakkelijk zou worden.Dan kun je toch net zo goed redeneren dat omdat jij geen kinderen hebt, jij je niet realiseert hoe het voor moeder is? Dat jij niet kan begrijpen hoeveel en op welke manier er contact en overleg nodig is over de kinderen?
Zoals ik al eerder zei; een beetje begrip voor de ander zou jullie beiden niet misstaan. Dus ook van jouw kant. Als zij geen bedreiging voor je is, dan hoef je je ook niet druk te maken over haar vermeende toenaderingspogingen. Naar elkaar blijven wijzen heeft geen enkele zin. En als jij hierop nu gaat antwoorden met : "Ja maar zij....." dan snap je geen hout van wat ik bedoel.
Hou het probleem nu daar waar het hoort; in de communicatie tussen jou en je vriend. Daar gaat het fout. Je hebt met hem een relatie, hij heefvt voor jou gekozen, zij niet. Zij is jou niets verplicht.
Jullie verschillen van mening over de rol van moeder in zijn leven en hij is niet van zins dit te veranderen. Vraag is dus: wat ga jij daar mee doen. Accepteren of is het een dealbreaker?
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 12:14
quote:lapin schreef op 29 januari 2009 @ 11:58:
[...]
Ja ho even. Jij stelt het nu zo dat ze helemaal niets te zeggen heeft. Dat vind ik een beetje kort door de bocht.
Als het goed is is Deftigdametje net zo belangrijk in dit geheel als de rest.
Het kost gewoon een hoop tijd om allemaal een manier te vinden om er goed mee om te kunnen gaan. En dan kan je niet zeggen dat ze zich nergens mee mag bemoeien.Daar ligt denk ik wel een struikelpunt. Namelijk omdat als het gaat om het belang van de kinderen, TO niet even belangrijk is in het geheel. Het belang van de kinderen gaat voor het belang van moeder, van vader en van de nieuwe partner(s). En als het gaat over het belang van de kinderen dan zijn er maar twee die een beslissende stem hebben: vader en moeder. Dat ieder voor zich bepaalt in hoeverre hij/zij de stem van de eigen partner beïnvloed wat zij besluiten, is een ander verhaal. Maar het is niet zo dat waar eerst twee zeggenschap hebben over hoe het moet met de kinderen, het nu opeens drie zijn die het eens met elkaar moeten worden.
TO's vriend laat de stem van TO weinig meetellen in zijn besluitvorming over hoe het met de kinderen gaat. Dat is zijn keuze. Dat heeft niets te maken met wat moeder van TO vindt. Moeder is niet verplicht rekening te houden met TO. Dat is aan vriend.
[...]
Ja ho even. Jij stelt het nu zo dat ze helemaal niets te zeggen heeft. Dat vind ik een beetje kort door de bocht.
Als het goed is is Deftigdametje net zo belangrijk in dit geheel als de rest.
Het kost gewoon een hoop tijd om allemaal een manier te vinden om er goed mee om te kunnen gaan. En dan kan je niet zeggen dat ze zich nergens mee mag bemoeien.Daar ligt denk ik wel een struikelpunt. Namelijk omdat als het gaat om het belang van de kinderen, TO niet even belangrijk is in het geheel. Het belang van de kinderen gaat voor het belang van moeder, van vader en van de nieuwe partner(s). En als het gaat over het belang van de kinderen dan zijn er maar twee die een beslissende stem hebben: vader en moeder. Dat ieder voor zich bepaalt in hoeverre hij/zij de stem van de eigen partner beïnvloed wat zij besluiten, is een ander verhaal. Maar het is niet zo dat waar eerst twee zeggenschap hebben over hoe het moet met de kinderen, het nu opeens drie zijn die het eens met elkaar moeten worden.
TO's vriend laat de stem van TO weinig meetellen in zijn besluitvorming over hoe het met de kinderen gaat. Dat is zijn keuze. Dat heeft niets te maken met wat moeder van TO vindt. Moeder is niet verplicht rekening te houden met TO. Dat is aan vriend.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 12:39
quote:Zamirah schreef op 29 januari 2009 @ 11:54:
Jij vindt dat mama haar kind thuis kan uitzwaaien....
Jij kunt zoveel vinden! Daar ga jij niet alleen niet over, je hoort je daar überhaupt helemaal niet mee te bemoeien!
Tenenkrommend hoor.
Amen!
Ben ik het helemaal mee eens. En nee, ook niet gescheiden hier trouwens. Waar bemoei je je mee? Als ik als moeder mijn kind mee stuur op reis bepaal ik altijd nog wel zelf of ik haar naar Schiphol breng of niet.
En als Pa inderdaad niet belt om de kinderen een gelukkig nieuwjaar te wensen heeft hij inderdaad ook een probleem met mij.
Wat de 'nieuwe' vriendin daar over denkt, zal mij spreekwoordelijk aan mijn aars roesten. Het zijn namelijk mijn kinderen. En daarbij 'zij doet er niet toe'.
Jij vindt dat mama haar kind thuis kan uitzwaaien....
Jij kunt zoveel vinden! Daar ga jij niet alleen niet over, je hoort je daar überhaupt helemaal niet mee te bemoeien!
Tenenkrommend hoor.
Amen!
Ben ik het helemaal mee eens. En nee, ook niet gescheiden hier trouwens. Waar bemoei je je mee? Als ik als moeder mijn kind mee stuur op reis bepaal ik altijd nog wel zelf of ik haar naar Schiphol breng of niet.
En als Pa inderdaad niet belt om de kinderen een gelukkig nieuwjaar te wensen heeft hij inderdaad ook een probleem met mij.
Wat de 'nieuwe' vriendin daar over denkt, zal mij spreekwoordelijk aan mijn aars roesten. Het zijn namelijk mijn kinderen. En daarbij 'zij doet er niet toe'.
donderdag 29 januari 2009 om 12:39
quote:Poezewoes schreef op 29 januari 2009 @ 12:14:
[...]
Daar ligt denk ik wel een struikelpunt. Namelijk omdat als het gaat om het belang van de kinderen, TO niet even belangrijk is in het geheel. Het belang van de kinderen gaat voor het belang van moeder, van vader en van de nieuwe partner(s). En als het gaat over het belang van de kinderen dan zijn er maar twee die een beslissende stem hebben: vader en moeder. Dat ieder voor zich bepaalt in hoeverre hij/zij de stem van de eigen partner beïnvloed wat zij besluiten, is een ander verhaal. Maar het is niet zo dat waar eerst twee zeggenschap hebben over hoe het moet met de kinderen, het nu opeens drie zijn die het eens met elkaar moeten worden.
TO's vriend laat de stem van TO weinig meetellen in zijn besluitvorming over hoe het met de kinderen gaat. Dat is zijn keuze. Dat heeft niets te maken met wat moeder van TO vindt. Moeder is niet verplicht rekening te houden met TO. Dat is aan vriend.
He Poezzzzzz
Dat ben ik gedeeltelijk met je eens. Natuurlijk is de opvoeding vooral een zaak van vader en moeder. Maar als je op een gegeven moment een gezin gaat vormen (dus als TO samen gaat wonen met vriend) dan liggen de zaken een beetje ingewikkelder. Dan ben je opeens met zijn allen min of meer verantwoordelijk voor de kinderen. Natuurlijk blijven de vader en moeder de belangrijkste beslissingen nemen, maar je kan je als nieuwe partner niet helemaal onttrekken aan het geheel. Er wordt nl. wel van je verlangt dat je van de kinderen houdt (wat soms al moeilijk genoeg is) maar voor de rest moet je je overal buiten houden? Dat vind ik dus niet.
Er moet een middenweg zijn en die ligt voor iedereen ergens anders.
[...]
Daar ligt denk ik wel een struikelpunt. Namelijk omdat als het gaat om het belang van de kinderen, TO niet even belangrijk is in het geheel. Het belang van de kinderen gaat voor het belang van moeder, van vader en van de nieuwe partner(s). En als het gaat over het belang van de kinderen dan zijn er maar twee die een beslissende stem hebben: vader en moeder. Dat ieder voor zich bepaalt in hoeverre hij/zij de stem van de eigen partner beïnvloed wat zij besluiten, is een ander verhaal. Maar het is niet zo dat waar eerst twee zeggenschap hebben over hoe het moet met de kinderen, het nu opeens drie zijn die het eens met elkaar moeten worden.
TO's vriend laat de stem van TO weinig meetellen in zijn besluitvorming over hoe het met de kinderen gaat. Dat is zijn keuze. Dat heeft niets te maken met wat moeder van TO vindt. Moeder is niet verplicht rekening te houden met TO. Dat is aan vriend.
He Poezzzzzz
Dat ben ik gedeeltelijk met je eens. Natuurlijk is de opvoeding vooral een zaak van vader en moeder. Maar als je op een gegeven moment een gezin gaat vormen (dus als TO samen gaat wonen met vriend) dan liggen de zaken een beetje ingewikkelder. Dan ben je opeens met zijn allen min of meer verantwoordelijk voor de kinderen. Natuurlijk blijven de vader en moeder de belangrijkste beslissingen nemen, maar je kan je als nieuwe partner niet helemaal onttrekken aan het geheel. Er wordt nl. wel van je verlangt dat je van de kinderen houdt (wat soms al moeilijk genoeg is) maar voor de rest moet je je overal buiten houden? Dat vind ik dus niet.
Er moet een middenweg zijn en die ligt voor iedereen ergens anders.
donderdag 29 januari 2009 om 12:42
quote:Oriane schreef op 29 januari 2009 @ 12:39:
[...]
Wat de 'nieuwe' vriendin daar over denkt, zal mij spreekwoordelijk aan mijn aars roesten. Het zijn namelijk mijn kinderen. En daarbij 'zij doet er niet toe'.Nee, dat is leuk voor je kinderen . Gelukkig denkt de ex van mijn man daar anders over. (denk ik ).
[...]
Wat de 'nieuwe' vriendin daar over denkt, zal mij spreekwoordelijk aan mijn aars roesten. Het zijn namelijk mijn kinderen. En daarbij 'zij doet er niet toe'.Nee, dat is leuk voor je kinderen . Gelukkig denkt de ex van mijn man daar anders over. (denk ik ).
donderdag 29 januari 2009 om 12:44
quote:lapin schreef op 29 januari 2009 @ 12:42:
[...]
Nee, dat is leuk voor je kinderen . Gelukkig denkt de ex van mijn man daar anders over. (denk ik ).In dit geval denk ik daar echt zo over. Het zijn mijn kinderen. En het zal mij inderdaad worst zijn dat de nieuwe vriendin baalt als ik mijn kind naar schiphol breng. Ook zal het me worst zijn dat ze het niet leuk vind dat ik het niet leuk vind dat meneer zijn kinderen niet belt op oud en nieuw en de kinderen daar verdrietig van zouden kunnen zijn.
[...]
Nee, dat is leuk voor je kinderen . Gelukkig denkt de ex van mijn man daar anders over. (denk ik ).In dit geval denk ik daar echt zo over. Het zijn mijn kinderen. En het zal mij inderdaad worst zijn dat de nieuwe vriendin baalt als ik mijn kind naar schiphol breng. Ook zal het me worst zijn dat ze het niet leuk vind dat ik het niet leuk vind dat meneer zijn kinderen niet belt op oud en nieuw en de kinderen daar verdrietig van zouden kunnen zijn.
donderdag 29 januari 2009 om 12:52
Oriane, ik snap dat het moeilijk is om je kinderen min of meer een beetje te delen met een eventuele nieuwe partner. Maar geloof me, ik heb gezien hoe verbitterd en verward de kinderen kunnen worden door zo'n houding (ik heb het niet over de kinderen van mijn man). Ik ken een stel waarvan de exvrouw de nieuwe partner van haar man regelmatig voor hoer uitmaakte (waar haar kinderen bij waren). Het respect van de kinderen voor de nieuwe partner van vader is ver te zoeken. Om over het contact met de vader maar helemaal niet te spreken. De kinderen willen hun vader niet meer zien en lopen allebei bij een psychiater. Ik bedoel maar.
donderdag 29 januari 2009 om 13:11
Ik lees erg vaak in jouw postings dat je relatie goed en sterk is, dat je je niet druk hoeft te maken dat hij weer iets in zijn ex ziet.
Dus waarom maak je je zo druk.
Hoe drukker jij je maakt, hoe erger alles in je hoofd zich afspeelt.
M.b.t. het afzwemmen vind ik het een hele normale vraag van je vriend, of je geen ruzie gaat maken. Jij geeft hier aan alsof ik me tot zoiets ga verlagen. Waarom zeg je dat? Hij weet toch dat jij het niet echt hoog opheeft van zij ex. Hij wil dat het afzwemmen rustig verloopt, dus vraagt hij dat. Is toch niets mis mee.
Iemand anders zei al leer een manier aan hoe jij er het beste mee om kan gaan.
Dus waarom maak je je zo druk.
Hoe drukker jij je maakt, hoe erger alles in je hoofd zich afspeelt.
M.b.t. het afzwemmen vind ik het een hele normale vraag van je vriend, of je geen ruzie gaat maken. Jij geeft hier aan alsof ik me tot zoiets ga verlagen. Waarom zeg je dat? Hij weet toch dat jij het niet echt hoog opheeft van zij ex. Hij wil dat het afzwemmen rustig verloopt, dus vraagt hij dat. Is toch niets mis mee.
Iemand anders zei al leer een manier aan hoe jij er het beste mee om kan gaan.
donderdag 29 januari 2009 om 13:29
quote:lapin schreef op 29 januari 2009 @ 12:52:
Oriane, ik snap dat het moeilijk is om je kinderen min of meer een beetje te delen met een eventuele nieuwe partner. Maar geloof me, ik heb gezien hoe verbitterd en verward de kinderen kunnen worden door zo'n houding (ik heb het niet over de kinderen van mijn man). Ik ken een stel waarvan de exvrouw de nieuwe partner van haar man regelmatig voor hoer uitmaakte (waar haar kinderen bij waren). Het respect van de kinderen voor de nieuwe partner van vader is ver te zoeken. Om over het contact met de vader maar helemaal niet te spreken. De kinderen willen hun vader niet meer zien en lopen allebei bij een psychiater. Ik bedoel maar.Mijn inziens zit er een wereld van verschil in het zelf willen wegbrengen naar schiphol van mijn kind ookal wil de nieuwe vriendin van pa (waar hij nog niet eens mee samenwoont) dat niet, en de nieuwe vriendin uitmaken voor 'hoer'.... Je moet het ook niet in de extreme trekken. Niet echt relevant in mijn voorbeelden.
Oriane, ik snap dat het moeilijk is om je kinderen min of meer een beetje te delen met een eventuele nieuwe partner. Maar geloof me, ik heb gezien hoe verbitterd en verward de kinderen kunnen worden door zo'n houding (ik heb het niet over de kinderen van mijn man). Ik ken een stel waarvan de exvrouw de nieuwe partner van haar man regelmatig voor hoer uitmaakte (waar haar kinderen bij waren). Het respect van de kinderen voor de nieuwe partner van vader is ver te zoeken. Om over het contact met de vader maar helemaal niet te spreken. De kinderen willen hun vader niet meer zien en lopen allebei bij een psychiater. Ik bedoel maar.Mijn inziens zit er een wereld van verschil in het zelf willen wegbrengen naar schiphol van mijn kind ookal wil de nieuwe vriendin van pa (waar hij nog niet eens mee samenwoont) dat niet, en de nieuwe vriendin uitmaken voor 'hoer'.... Je moet het ook niet in de extreme trekken. Niet echt relevant in mijn voorbeelden.
donderdag 29 januari 2009 om 13:42
quote:lapin schreef op 29 januari 2009 @ 12:39:
[...]
Er wordt nl. wel van je verlangt dat je van de kinderen houdt (wat soms al moeilijk genoeg is) maar voor de rest moet je je overal buiten houden? Dat vind ik dus niet.
Er moet een middenweg zijn en die ligt voor iedereen ergens anders.Ik zeg niet dat de nieuwe partner zich overal buiten moet houden. Maar het is aan de ouders in hoeverre hij/zij de eigen nieuwe partner betrekken in de besluitvorming.
Met de komst van nieuwe partners is niet zo dat het ineens twee tegen één stem is als vader en moeder het niet eens zijn over iets; het blijft één stem tegen en één stem voor. Dat het standpunt van vader wellicht is beïnvloed of zelfs geheel bestaat uit de mening van een nieuwe partner, daar heeft moeder dan weer geen invloed op. Het is aan vader of hij dat standpunt in wil brengen als het zijne. In zoverre bepaalt een nieuwe partner dus wel mee; samen met de ouder van het kind wordt een gezamenlijk standpunt bepaalt.
Dat de ouder zich veel of weinig aantrekt van de inbreng van zijn nieuwe partner, is iets tussen hun. Daar heeft de andere ouder niet veel mee te maken. De nieuwe partner kan dus wel degelijk invloed uitoefenen, maar alleen via haar partner, de ouder van het kind.
[...]
Er wordt nl. wel van je verlangt dat je van de kinderen houdt (wat soms al moeilijk genoeg is) maar voor de rest moet je je overal buiten houden? Dat vind ik dus niet.
Er moet een middenweg zijn en die ligt voor iedereen ergens anders.Ik zeg niet dat de nieuwe partner zich overal buiten moet houden. Maar het is aan de ouders in hoeverre hij/zij de eigen nieuwe partner betrekken in de besluitvorming.
Met de komst van nieuwe partners is niet zo dat het ineens twee tegen één stem is als vader en moeder het niet eens zijn over iets; het blijft één stem tegen en één stem voor. Dat het standpunt van vader wellicht is beïnvloed of zelfs geheel bestaat uit de mening van een nieuwe partner, daar heeft moeder dan weer geen invloed op. Het is aan vader of hij dat standpunt in wil brengen als het zijne. In zoverre bepaalt een nieuwe partner dus wel mee; samen met de ouder van het kind wordt een gezamenlijk standpunt bepaalt.
Dat de ouder zich veel of weinig aantrekt van de inbreng van zijn nieuwe partner, is iets tussen hun. Daar heeft de andere ouder niet veel mee te maken. De nieuwe partner kan dus wel degelijk invloed uitoefenen, maar alleen via haar partner, de ouder van het kind.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 14:13
Als mijn ex ineens besloot om haar kind te komen uitzwaaien op schiphol, nadat ze heeft vernomen dat anders mijn nieuwe partner dat zou doen, zou Ik toch wel even helder naar mijn ex aangeven dat afspraken mbt vakantie blijven zoals ze waren.
omgekeerd zou ik ook tegen nieuwe partner zeggen dat ex ook aanwezig gaat zijn en dat ze daar maar mee heeft te dealen.
los van de hele exen vs nieuwe vriendinnen-discusssie gaat het hier helemaal niet om de ex. het gaat er om dat To vind dat haar vriend te weinig partij voor haar kiest, ondanks dat hij zelf ook vind dat zijn ex dingen doet die niet door de beugel kunnen. vriendlief geeft ook heel duidelijk aan dat ie niet van plan is om dat te gaan veranderen. Sluit me aan bij poez, dus:
TO: Is dit een dealbreaker voor jou of kun je leren accepteren dat jouw vriend met zijn ex omgaat zoals hij met haar omgaat?
omgekeerd zou ik ook tegen nieuwe partner zeggen dat ex ook aanwezig gaat zijn en dat ze daar maar mee heeft te dealen.
los van de hele exen vs nieuwe vriendinnen-discusssie gaat het hier helemaal niet om de ex. het gaat er om dat To vind dat haar vriend te weinig partij voor haar kiest, ondanks dat hij zelf ook vind dat zijn ex dingen doet die niet door de beugel kunnen. vriendlief geeft ook heel duidelijk aan dat ie niet van plan is om dat te gaan veranderen. Sluit me aan bij poez, dus:
TO: Is dit een dealbreaker voor jou of kun je leren accepteren dat jouw vriend met zijn ex omgaat zoals hij met haar omgaat?
donderdag 29 januari 2009 om 14:14
quote:Oriane schreef op 29 januari 2009 @ 13:29:
[...]
Mijn inziens zit er een wereld van verschil in het zelf willen wegbrengen naar schiphol van mijn kind ookal wil de nieuwe vriendin van pa (waar hij nog niet eens mee samenwoont) dat niet,
Ow, dus een nieuwe relatie telt pas als je er mee samenwoont?
en de nieuwe vriendin uitmaken voor 'hoer'.... Je moet het ook niet in de extreme trekken. Niet echt relevant in mijn voorbeelden.
[...]
Mijn inziens zit er een wereld van verschil in het zelf willen wegbrengen naar schiphol van mijn kind ookal wil de nieuwe vriendin van pa (waar hij nog niet eens mee samenwoont) dat niet,
Ow, dus een nieuwe relatie telt pas als je er mee samenwoont?
en de nieuwe vriendin uitmaken voor 'hoer'.... Je moet het ook niet in de extreme trekken. Niet echt relevant in mijn voorbeelden.
donderdag 29 januari 2009 om 14:41
Volgens mij moet het niet uitmaken of er al wordt samengewoond. De andere ouder bepaalt namelijk niet of een nieuwe partner mee mag praten of niet. Ook de nieuwe partner bepaalt niet of hij/zij mee mag praten. Dat bepaalt de ouder wiens mening wel of niet wordt beïnvloed door de mening van haar/zijn nieuwe partner.
Zelfs als vader of moeder zou besluiten haar mening te laten beïnvloeden door iemand waar ze net twee weken de lakens mee deelt, kun je als andere ouder niet meer dan hooguit laten weten dat je dat niet leuk/verstandig of wat dan ook vindt. Maar je zal je er bij neer moeten leggen dat onder invloed van een partner, het standpunt van de andere ouder meer of minder verandert.
Zelfs als vader of moeder zou besluiten haar mening te laten beïnvloeden door iemand waar ze net twee weken de lakens mee deelt, kun je als andere ouder niet meer dan hooguit laten weten dat je dat niet leuk/verstandig of wat dan ook vindt. Maar je zal je er bij neer moeten leggen dat onder invloed van een partner, het standpunt van de andere ouder meer of minder verandert.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 14:52
Mijn relatie is hierop, en uitsluitend hier op mislukt!
Mijn nieuwe vriend kon niet omgaan met de rol die de vader van mijn kids, mijn ex dus, in hun leven had.
(de andere kant van het verhaal dus)
Ik ben gescheiden van mijn man, niet van de vader van mijn kinderen.
Ik vind het belangrijk dat beide ouders een grote rol spelen in het leven van mijn kids, in het belang van de kids!!
Mijn ex wil dat ook (en naar mijn idee zelfs nog te weinig!).
Met oud en nieuw belde vader dus om zijn kinderen gelukkig nieuwjaar te wensen.
Naar het idee van mijn vriend was dat onnodig, hij zou ze immers de volgende dag ophalen.
Toen mijn dochter behoorlijk ziek en bij haar vader was, belde vader om te vragen wat ik ervan dacht (ben kinderverpleegkundige).
Mijn vriend vond dat vader het op dat moment zelf op moest lossen, de kinderen vielen dat weekend immers onder zijn verantwoording.
Op het moment dat mijn zoon moest afzwemmen ging ik samen met mijn vriend kijken, vader kwam ook.
Maar nieuwe vriend wilde absoluut niet dichtbij vader op de tribune zitten, want wij hoorden bij mekaar en daar hoorde vader niet bij.
Dit zijn maar enkele voorbeelden, kan er wel 100 noemen.
Dit gedoe veroorzaakte zoveel spanning in de relatie; ieder dingetje kon weer een dag ruzie opleveren.
Daarom heb ik de relatie verbroken!
Mijn nieuwe vriend kon niet omgaan met de rol die de vader van mijn kids, mijn ex dus, in hun leven had.
(de andere kant van het verhaal dus)
Ik ben gescheiden van mijn man, niet van de vader van mijn kinderen.
Ik vind het belangrijk dat beide ouders een grote rol spelen in het leven van mijn kids, in het belang van de kids!!
Mijn ex wil dat ook (en naar mijn idee zelfs nog te weinig!).
Met oud en nieuw belde vader dus om zijn kinderen gelukkig nieuwjaar te wensen.
Naar het idee van mijn vriend was dat onnodig, hij zou ze immers de volgende dag ophalen.
Toen mijn dochter behoorlijk ziek en bij haar vader was, belde vader om te vragen wat ik ervan dacht (ben kinderverpleegkundige).
Mijn vriend vond dat vader het op dat moment zelf op moest lossen, de kinderen vielen dat weekend immers onder zijn verantwoording.
Op het moment dat mijn zoon moest afzwemmen ging ik samen met mijn vriend kijken, vader kwam ook.
Maar nieuwe vriend wilde absoluut niet dichtbij vader op de tribune zitten, want wij hoorden bij mekaar en daar hoorde vader niet bij.
Dit zijn maar enkele voorbeelden, kan er wel 100 noemen.
Dit gedoe veroorzaakte zoveel spanning in de relatie; ieder dingetje kon weer een dag ruzie opleveren.
Daarom heb ik de relatie verbroken!
donderdag 29 januari 2009 om 15:02
Het maakt wel uit of je samenwoont of niet. Als je samen een huishouden deelt, is het ook logisch dat je samen de zorg voor de kinderen op je neemt, de dagen dat ze bij jou zijn. Mij lijkt het normaal dat je als nieuwe partner ook iets te zeggen hebt over de kinderen en ze zeker mee helpt opvoeden. Exvrouw zal moeten accepteren dat exman een nieuw leven is begonnen. Je bent niet zomaar een aanhangsel wat er alleen is voor de leuke dingen. Ook met jou moet wel degelijk rekening gehouden worden.
Nogmaals wat een ieder zegt: aan de liefde van je vriend voor jou hoef je dus niet te twijfelen. Laat de telefoontjes van ex dan maar langs je heengaan. Maak je er niet te druk om. De relatie zat zo in elkaar voordat jij in het spel kwam. De enige manier om hier iets in te veranderen is al jouw vriend zijn ex wat meer op afstand wil houden. Het is geheel aan hem.
Nogmaals wat een ieder zegt: aan de liefde van je vriend voor jou hoef je dus niet te twijfelen. Laat de telefoontjes van ex dan maar langs je heengaan. Maak je er niet te druk om. De relatie zat zo in elkaar voordat jij in het spel kwam. De enige manier om hier iets in te veranderen is al jouw vriend zijn ex wat meer op afstand wil houden. Het is geheel aan hem.
donderdag 29 januari 2009 om 15:49
quote:Shine73 schreef op 29 januari 2009 @ 15:02:
Het maakt wel uit of je samenwoont of niet. Als je samen een huishouden deelt, is het ook logisch dat je samen de zorg voor de kinderen op je neemt, de dagen dat ze bij jou zijn. Mij lijkt het normaal dat je als nieuwe partner ook iets te zeggen hebt over de kinderen en ze zeker mee helpt opvoeden. Exvrouw zal moeten accepteren dat exman een nieuw leven is begonnen. Je bent niet zomaar een aanhangsel wat er alleen is voor de leuke dingen. Ook met jou moet wel degelijk rekening gehouden worden.
Je hebt als nieuwe partner van vader zijnde zoveel over de kinderen te zeggen als de vader van het kind toestaat. Hij is degene die rekening moet houden met de mening van zijn nieuwe partner. Over hoe het thuis toegaat, beslissen ze samen. Als vader aangeeft dat hij beslist hoe er met bepaalde dingen wordt omgegaan ten aanzien van zijn kinderen, dan kun je de moeder van de kinderen daar moeilijk verantwoordelijk voor houden.
Moeder heeft daar in zoverre mee te maken, dat het de mening van vader zal beïnvloeden, moeder heeft wel rekening te houden met zijn mening. En daar heeft moeder dan weer geen invloed op.
Als je het zuiver houdt als ouders, heb je vooral met elkaar te maken en niet met de nieuwe partner van de ander. Die regelen dat maar met hun partner. Als het wel kan, is het mooi meegenomen. maar het is zeker geen verplichting.
Het maakt wel uit of je samenwoont of niet. Als je samen een huishouden deelt, is het ook logisch dat je samen de zorg voor de kinderen op je neemt, de dagen dat ze bij jou zijn. Mij lijkt het normaal dat je als nieuwe partner ook iets te zeggen hebt over de kinderen en ze zeker mee helpt opvoeden. Exvrouw zal moeten accepteren dat exman een nieuw leven is begonnen. Je bent niet zomaar een aanhangsel wat er alleen is voor de leuke dingen. Ook met jou moet wel degelijk rekening gehouden worden.
Je hebt als nieuwe partner van vader zijnde zoveel over de kinderen te zeggen als de vader van het kind toestaat. Hij is degene die rekening moet houden met de mening van zijn nieuwe partner. Over hoe het thuis toegaat, beslissen ze samen. Als vader aangeeft dat hij beslist hoe er met bepaalde dingen wordt omgegaan ten aanzien van zijn kinderen, dan kun je de moeder van de kinderen daar moeilijk verantwoordelijk voor houden.
Moeder heeft daar in zoverre mee te maken, dat het de mening van vader zal beïnvloeden, moeder heeft wel rekening te houden met zijn mening. En daar heeft moeder dan weer geen invloed op.
Als je het zuiver houdt als ouders, heb je vooral met elkaar te maken en niet met de nieuwe partner van de ander. Die regelen dat maar met hun partner. Als het wel kan, is het mooi meegenomen. maar het is zeker geen verplichting.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 29 januari 2009 om 16:30
Maar geldt omgekeerd dan ook dat je als nieuwe partner weinig tot niets te maken hebt met de ex-partner?
Op de eerste pagina wordt telkens tegen To gezegd dat ze maar moet accepteren dat de ex een rol krijgt in haar leven, en dat ze een jaloers zielig figuur is, waneer ze aangeeft dat daar voor haar een grens aan zit.
Ik kan me dat heel god vioorstellen. moeder van de kinderen en contact in het kader van de kinderen, daar kom je niet omheen. Maar als de ex echt doelbewust zit te stoken, staat dat los van de kinderen. als ex echt alleen maar belt op die dagen dat man bij nieuwe partner is, en niet als ie thuis is, dan gaat de ex toch ook haar grens over. Wanneer mag je die aangeven en richting wie? To schrijft over onverwachte bezoekjes van ex. Nu is me niet helemaal duidelijk waar die ex dan is, maar ik zou zelf best wel heel erg pissig worden als ik een relatie zou hebben met en man met kids, en zijn ex staat met kind en al onverwacht voor MIJN deur (als ik niet samenwoon en er geen sprake is van een acuut noodgeval).
Op de eerste pagina wordt telkens tegen To gezegd dat ze maar moet accepteren dat de ex een rol krijgt in haar leven, en dat ze een jaloers zielig figuur is, waneer ze aangeeft dat daar voor haar een grens aan zit.
Ik kan me dat heel god vioorstellen. moeder van de kinderen en contact in het kader van de kinderen, daar kom je niet omheen. Maar als de ex echt doelbewust zit te stoken, staat dat los van de kinderen. als ex echt alleen maar belt op die dagen dat man bij nieuwe partner is, en niet als ie thuis is, dan gaat de ex toch ook haar grens over. Wanneer mag je die aangeven en richting wie? To schrijft over onverwachte bezoekjes van ex. Nu is me niet helemaal duidelijk waar die ex dan is, maar ik zou zelf best wel heel erg pissig worden als ik een relatie zou hebben met en man met kids, en zijn ex staat met kind en al onverwacht voor MIJN deur (als ik niet samenwoon en er geen sprake is van een acuut noodgeval).
donderdag 29 januari 2009 om 16:41
(Ik blijf even bij het voorbeeld van vader met nieuwe partner, maar alles wat ik schrijf geldt natuurlijk net zo goed voor moeder met nieuwe partner)
Naar mijn idee hoef je als ex of als nieuwe partner niet veel met elkaar te maken te hebben, als de vader zijn rol goed weet en de grenzen bewaakt. Naar zijn ex toe dat ze tot zover en niet verder zijn leven in mag, en naar de nieuwe partner toe dat ze tot zover en niet verder zich met de kinderen mag bemoeien. Bewaakt hij die grenzen niet goed, dan krijgt hij problemen met één van de twee of met allebei.
Als nieuwe vriendin maar ook als ex, krijg je uiteraard wel de invloed van de ander te maken, beiden hebben immers invloed op vader en de kinderen, en het leven van vader en de kinderen. Maar in principe is er niets wat ik kan bedenken, wat ex met nieuwe partner zou moeten bespreken in plaats van met vader. Dus direct contact is in wezen niet nodig.
Het zou prachtig zijn als iedereen in harmonie met elkaar om kan gaan en je de dingen wel gezamenlijk kan bespreken met alle betrokkenen, maar als dat niet gaat, dan is de vader het doorgeefluik en de buffer tegelijk.
Naar mijn idee hoef je als ex of als nieuwe partner niet veel met elkaar te maken te hebben, als de vader zijn rol goed weet en de grenzen bewaakt. Naar zijn ex toe dat ze tot zover en niet verder zijn leven in mag, en naar de nieuwe partner toe dat ze tot zover en niet verder zich met de kinderen mag bemoeien. Bewaakt hij die grenzen niet goed, dan krijgt hij problemen met één van de twee of met allebei.
Als nieuwe vriendin maar ook als ex, krijg je uiteraard wel de invloed van de ander te maken, beiden hebben immers invloed op vader en de kinderen, en het leven van vader en de kinderen. Maar in principe is er niets wat ik kan bedenken, wat ex met nieuwe partner zou moeten bespreken in plaats van met vader. Dus direct contact is in wezen niet nodig.
Het zou prachtig zijn als iedereen in harmonie met elkaar om kan gaan en je de dingen wel gezamenlijk kan bespreken met alle betrokkenen, maar als dat niet gaat, dan is de vader het doorgeefluik en de buffer tegelijk.
oh that purrrrrrrrrfect feeling