Relaties
alle pijlers
Man heeft mij bedrogen
zaterdag 1 april 2017 om 13:26
Mijn man heeft mij een tijdje terug bedrogen.
We kennen elkaar 9 jaar. We zijn de ouders van een kindje van 1,5 jaar.
Tussen Kerst en Oudjaar is hij gaan skiën met enkele vrienden. Dat vond ik als jonge moeder best moeilijk, maar heb ik hem wel ‘gegund’. Tijdens de laatste dag zijn ze uitgegaan, hebben ze wat gedronken en zijn ze een groep vrouwen tegengekomen, waarmee ze samen zijn uitgegaan. Hij heeft één van die vrouwen terug meegenomen naar zijn hotelkamer en heeft er seks mee gehad. Een verklaring kan hij niet geven. Het was een dronken fout, een slippertje, “het betekende niets”.
Hij is thuisgekomen van het tripje, heeft gedoucht en heeft alles direct opgebiecht. Mijn eerste reactie was dat ik niet wilde dat hij ons verliet. Hij weende, ik ben rond zijn hals gevlogen en ik heb hem getroost. Ik heb een maand lang mijn stinkende best gedaan voor hem. Nu ben ik vooral kwaad. Als ik denk aan wat hij met haar gedaan heeft, wordt ik lichamelijk onwel. Ik twijfel nu of ik wel verder wil met hem.
Het ergste vind ik dat we gelukkig waren toen hij mij bedrogen heeft. We zouden nog op een roze wolk moeten zitten. We hebben een koophuis, een vaste job en een fijn gezin. Hij heeft alles op het spel gezet, en waarvoor? Voor één “leuke” avond, die niets betekende.
Ik probeer mijn best te doen, vooral voor mijn kindje, maar ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoud.
Ik hoop hier vooral mijn gedachten te ordenen.
We kennen elkaar 9 jaar. We zijn de ouders van een kindje van 1,5 jaar.
Tussen Kerst en Oudjaar is hij gaan skiën met enkele vrienden. Dat vond ik als jonge moeder best moeilijk, maar heb ik hem wel ‘gegund’. Tijdens de laatste dag zijn ze uitgegaan, hebben ze wat gedronken en zijn ze een groep vrouwen tegengekomen, waarmee ze samen zijn uitgegaan. Hij heeft één van die vrouwen terug meegenomen naar zijn hotelkamer en heeft er seks mee gehad. Een verklaring kan hij niet geven. Het was een dronken fout, een slippertje, “het betekende niets”.
Hij is thuisgekomen van het tripje, heeft gedoucht en heeft alles direct opgebiecht. Mijn eerste reactie was dat ik niet wilde dat hij ons verliet. Hij weende, ik ben rond zijn hals gevlogen en ik heb hem getroost. Ik heb een maand lang mijn stinkende best gedaan voor hem. Nu ben ik vooral kwaad. Als ik denk aan wat hij met haar gedaan heeft, wordt ik lichamelijk onwel. Ik twijfel nu of ik wel verder wil met hem.
Het ergste vind ik dat we gelukkig waren toen hij mij bedrogen heeft. We zouden nog op een roze wolk moeten zitten. We hebben een koophuis, een vaste job en een fijn gezin. Hij heeft alles op het spel gezet, en waarvoor? Voor één “leuke” avond, die niets betekende.
Ik probeer mijn best te doen, vooral voor mijn kindje, maar ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoud.
Ik hoop hier vooral mijn gedachten te ordenen.
maandag 3 april 2017 om 11:03
Alleen sorry is ook wel heel karig. Heeft hij geen idee hoe hij jou weer een beter gevoel kan geven? Iets voor jou kan doen?
Het maakt het natuurlijk niet goed, maar een beetje compensatie van de ellende waar hij je nu doorheen laat gaan lijkt me het minste.
Het maakt het natuurlijk niet goed, maar een beetje compensatie van de ellende waar hij je nu doorheen laat gaan lijkt me het minste.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 3 april 2017 om 11:06
Soms zijn dingen gewoon niet zo ingewikkeld. Jij zoekt een fout bij jezelf en ik denk dat je dat doet omdat je er dan grip op kan hebben. Je kan zelf natuurlijk zorgen dat je die fout dan niet meer maakt.
Maar het meest waarschijnlijke is dat hij in dat weekend een kans kreeg, lust kreeg en toen die kans heeft aangepakt zonder verder aan jou te denken. Egoïstisch, zeker. Maar niet ingewikkeld. En niks waar jij verder wat aan had kunnen doen of kunt voorkomen in de toekomst.
Dus het enige wat belangrijk is is dat jij voor jezelf bedenkt of je hem wil en kan vergeven en zo ja, dan gaat het je daarna nog een tijdje kosten om het vertrouwen weer op te bouwen.
En dat is het enige waar je zelf grip op hebt.
Maar het meest waarschijnlijke is dat hij in dat weekend een kans kreeg, lust kreeg en toen die kans heeft aangepakt zonder verder aan jou te denken. Egoïstisch, zeker. Maar niet ingewikkeld. En niks waar jij verder wat aan had kunnen doen of kunt voorkomen in de toekomst.
Dus het enige wat belangrijk is is dat jij voor jezelf bedenkt of je hem wil en kan vergeven en zo ja, dan gaat het je daarna nog een tijdje kosten om het vertrouwen weer op te bouwen.
En dat is het enige waar je zelf grip op hebt.
maandag 3 april 2017 om 11:07
quote:Leontien_ schreef op 03 april 2017 @ 10:56:
[...]
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?Ik vind het echt heel erg rot voor je. Maar als je zelf zo in een kringetje blijft ronddraaien lijkt therapie me echt iets voor jou om te kijken of je/jullie er dan wel wat mee kunt.
Zo kan je er niet mee leven zeg je zelf dus dan blijft alleen scheiden over en ik ben bang dat je bij een ander ook niet de garantie vindt dat het nooit zal gebeuren. Dan is alleen verder de enige optie.
[...]
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?Ik vind het echt heel erg rot voor je. Maar als je zelf zo in een kringetje blijft ronddraaien lijkt therapie me echt iets voor jou om te kijken of je/jullie er dan wel wat mee kunt.
Zo kan je er niet mee leven zeg je zelf dus dan blijft alleen scheiden over en ik ben bang dat je bij een ander ook niet de garantie vindt dat het nooit zal gebeuren. Dan is alleen verder de enige optie.
maandag 3 april 2017 om 11:43
quote:Leontien_ schreef op 03 april 2017 @ 10:56:
[...]
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?Tja, dan staat je toch nog maar één ding te doen?
[...]
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?Tja, dan staat je toch nog maar één ding te doen?
maandag 3 april 2017 om 12:20
Spreek je dit ook uit naar je man toe?
Dat hij een hele dag weg is en jij niet weet waar heen en dat jmhet vetrouwen weg is.
Wil hij jou wel hierover gerustellen tijdens zijn afwezigheid bv ipv hele dag weg een paar uurtjes of af en toe een app van hem krijgen zodat jij wat geruster thuis zit.
Als jij uitspreek wat je hier schrijft dat alles voor hem doorgaat en jij op de blaren moet zitten, hoe reageert hij dan? Snapt hij het en geeft hij je ook de ruimte om dit te bespreken of zegt hij we hebben er al over gehad het moet nu klaar zijn.
Je reageert hier erg summier en ik vraag me af of je er echt met elke jaar over praten of dat de een schreeuwt en dat de ander er weer harder over heen probeert te komen. Je zegt zelf dat er steeds weer ruzie is maar luisteren jullie wel echt na elkaar.
Vraag je hem voor uitleg waarom hij heeft gedaan en niet omdat hij dronken was en een fout heeft gemaakt naar gewoon in alle eerlijkheid.
Geef jij ook aan wat je nodig hebt van hem, zoals thuis blijven of eerlijke antwoorden, door de stof heen kruipen of dat hij zijn boeltje pakt en je de ruimte geeft om elkaar te gaan missen.
Dat hij een hele dag weg is en jij niet weet waar heen en dat jmhet vetrouwen weg is.
Wil hij jou wel hierover gerustellen tijdens zijn afwezigheid bv ipv hele dag weg een paar uurtjes of af en toe een app van hem krijgen zodat jij wat geruster thuis zit.
Als jij uitspreek wat je hier schrijft dat alles voor hem doorgaat en jij op de blaren moet zitten, hoe reageert hij dan? Snapt hij het en geeft hij je ook de ruimte om dit te bespreken of zegt hij we hebben er al over gehad het moet nu klaar zijn.
Je reageert hier erg summier en ik vraag me af of je er echt met elke jaar over praten of dat de een schreeuwt en dat de ander er weer harder over heen probeert te komen. Je zegt zelf dat er steeds weer ruzie is maar luisteren jullie wel echt na elkaar.
Vraag je hem voor uitleg waarom hij heeft gedaan en niet omdat hij dronken was en een fout heeft gemaakt naar gewoon in alle eerlijkheid.
Geef jij ook aan wat je nodig hebt van hem, zoals thuis blijven of eerlijke antwoorden, door de stof heen kruipen of dat hij zijn boeltje pakt en je de ruimte geeft om elkaar te gaan missen.
maandag 3 april 2017 om 12:28
Als je er niet mee kan leven kun je beter uit elkaar gaan.
Ik heb bewondering voor vrouwen die het vreemdgaan van hun man een plekje kunnen geven en vooruit kunnen kijken door middel Van vergeving. Ik zie dat niet als zwakte dat een vrouw dat doet net zo min als dit een man zou overkomen.
Ik ben al 16 jaar samen met mijn man en ik zou hem ook niet kunnen uitstaan als hij zou vreemdgaan want ik vind dat alles bespreekbaar is in een goede relatie en dat leugens of over grenzen heen gaan niet kunnen. Maar toch gebeurt het wel en zit de ander er mee.
Wat ik ook. Al eerder zei., je hoeft niet te blijven als jij hier niet mee kan leven dat is ook een keuze.
Als je meer tijd nodig hebt spreek dat uit naar elkaar zodat je niet voor verrassingen komt te staan.
Ik heb bewondering voor vrouwen die het vreemdgaan van hun man een plekje kunnen geven en vooruit kunnen kijken door middel Van vergeving. Ik zie dat niet als zwakte dat een vrouw dat doet net zo min als dit een man zou overkomen.
Ik ben al 16 jaar samen met mijn man en ik zou hem ook niet kunnen uitstaan als hij zou vreemdgaan want ik vind dat alles bespreekbaar is in een goede relatie en dat leugens of over grenzen heen gaan niet kunnen. Maar toch gebeurt het wel en zit de ander er mee.
Wat ik ook. Al eerder zei., je hoeft niet te blijven als jij hier niet mee kan leven dat is ook een keuze.
Als je meer tijd nodig hebt spreek dat uit naar elkaar zodat je niet voor verrassingen komt te staan.
maandag 3 april 2017 om 13:49
quote:silencer2020 schreef op 03 april 2017 @ 12:20:
Spreek je dit ook uit naar je man toe?
Dat hij een hele dag weg is en jij niet weet waar heen en omdat het vertrouwen weg is.
Wil hij jou wel hierover geruststellen tijdens zijn afwezigheid bv ipv hele dag weg een paar uurtjes of af en toe een app van hem krijgen zodat jij wat geruster thuis zit.
Als jij uitspreek wat je hier schrijft dat alles voor hem doorgaat en jij op de blaren moet zitten, hoe reageert hij dan? Snapt hij het en geeft hij je ook de ruimte om dit te bespreken of zegt hij we hebben er al over gehad het moet nu klaar zijn.
Je reageert hier erg summier en ik vraag me af of je er echt met elke jaar over praten of dat de een schreeuwt en dat de ander er weer harder over heen probeert te komen. Je zegt zelf dat er steeds weer ruzie is maar luisteren jullie wel echt na elkaar.
Vraag je hem voor uitleg waarom hij heeft gedaan en niet omdat hij dronken was en een fout heeft gemaakt naar gewoon in alle eerlijkheid.
Geef jij ook aan wat je nodig hebt van hem, zoals thuis blijven of eerlijke antwoorden, door de stof heen kruipen of dat hij zijn boeltje pakt en je de ruimte geeft om elkaar te gaan missen.
Hij had gezegd dat hij wegging en waarheen, dus voor hem is de kous af. Ik heb hem gebeld en hij heeft niet geantwoord of teruggebeld. Ik heb zelf teruggebeld na 1.5 uur. Hij zei dat hij nog enkele uren ging weg zijn en dat ik niet meer moest bellen.
We praten niet. Ik weet niet wat ik nodig heb.
Hij heeft geen verklaring, "het gebeurde gewoon".
Spreek je dit ook uit naar je man toe?
Dat hij een hele dag weg is en jij niet weet waar heen en omdat het vertrouwen weg is.
Wil hij jou wel hierover geruststellen tijdens zijn afwezigheid bv ipv hele dag weg een paar uurtjes of af en toe een app van hem krijgen zodat jij wat geruster thuis zit.
Als jij uitspreek wat je hier schrijft dat alles voor hem doorgaat en jij op de blaren moet zitten, hoe reageert hij dan? Snapt hij het en geeft hij je ook de ruimte om dit te bespreken of zegt hij we hebben er al over gehad het moet nu klaar zijn.
Je reageert hier erg summier en ik vraag me af of je er echt met elke jaar over praten of dat de een schreeuwt en dat de ander er weer harder over heen probeert te komen. Je zegt zelf dat er steeds weer ruzie is maar luisteren jullie wel echt na elkaar.
Vraag je hem voor uitleg waarom hij heeft gedaan en niet omdat hij dronken was en een fout heeft gemaakt naar gewoon in alle eerlijkheid.
Geef jij ook aan wat je nodig hebt van hem, zoals thuis blijven of eerlijke antwoorden, door de stof heen kruipen of dat hij zijn boeltje pakt en je de ruimte geeft om elkaar te gaan missen.
Hij had gezegd dat hij wegging en waarheen, dus voor hem is de kous af. Ik heb hem gebeld en hij heeft niet geantwoord of teruggebeld. Ik heb zelf teruggebeld na 1.5 uur. Hij zei dat hij nog enkele uren ging weg zijn en dat ik niet meer moest bellen.
We praten niet. Ik weet niet wat ik nodig heb.
Hij heeft geen verklaring, "het gebeurde gewoon".
maandag 3 april 2017 om 13:59
To, ik denk dat je je besluit al genomen hebt.
Maar dat je nog de moed en de kracht aan het verzamelen bent om dat besluit ook uit te voeren.
Ik wens je de moed en de kracht toe om je besluit ten uitvoer te brengen.
Geloof me, je zult het overleven, en er zelfs sterker uit komen dan je nu zou denken.
Maar dat je nog de moed en de kracht aan het verzamelen bent om dat besluit ook uit te voeren.
Ik wens je de moed en de kracht toe om je besluit ten uitvoer te brengen.
Geloof me, je zult het overleven, en er zelfs sterker uit komen dan je nu zou denken.
maandag 3 april 2017 om 14:07
Het klinkt niet alsof hij in zijn daden berouw toont voor wat hij gedaan heeft. Voor jou heel belangrijk dat je hem vertelt wat het allemaal met jou doet. Zeggen dat je hem niet meer moet bellen is natuurlijk het tegenovergestelde van laten zien aan je vrouw dat je te vertouwen bent.
Eerlijk? Het klinkt alsof je vertrouwen te beschadigd is. Hoe denk jij daar over? Wat moet hij doen om het vertouwen terug te winnen? Niet zeggen dat je het terug wilt draaien want dat kan niet. Kut maar waar. Je klinkt lamgeslagen en dat is begrijpelijk, en ja het is oneerlijk dat jij nu een keuze moet maken die je nooit had willen maken en wat niet had gehoeven als HIJ zijn piemel in zijn broek kon houden. Maar het is wel de realiteit, en realiteit is ook dat jullie hier nu mee moeten dealen.
Waarom sta je zo afwijzend tegenover therapie? Het kan een tool zijn om in ieder geval op een meer constructieve manier te communiceren met je man. Lijkt me nooit verkeerd. Ik snap dat dat voelt als falen maar Let op HIJ is degene die een fout gemaakt heeft waardoor JULLIE nu met de gevolgen zitten.
Eerlijk? Het klinkt alsof je vertrouwen te beschadigd is. Hoe denk jij daar over? Wat moet hij doen om het vertouwen terug te winnen? Niet zeggen dat je het terug wilt draaien want dat kan niet. Kut maar waar. Je klinkt lamgeslagen en dat is begrijpelijk, en ja het is oneerlijk dat jij nu een keuze moet maken die je nooit had willen maken en wat niet had gehoeven als HIJ zijn piemel in zijn broek kon houden. Maar het is wel de realiteit, en realiteit is ook dat jullie hier nu mee moeten dealen.
Waarom sta je zo afwijzend tegenover therapie? Het kan een tool zijn om in ieder geval op een meer constructieve manier te communiceren met je man. Lijkt me nooit verkeerd. Ik snap dat dat voelt als falen maar Let op HIJ is degene die een fout gemaakt heeft waardoor JULLIE nu met de gevolgen zitten.
maandag 3 april 2017 om 14:20
quote:Leontien_ schreef op 03 april 2017 @ 13:49:
[...]
Hij had gezegd dat hij wegging en waarheen, dus voor hem is de kous af. Ik heb hem gebeld en hij heeft niet geantwoord of teruggebeld. Ik heb zelf teruggebeld na 1.5 uur. Hij zei dat hij nog enkele uren ging weg zijn en dat ik niet meer moest bellen.
We praten niet. Ik weet niet wat ik nodig heb.
Hij heeft geen verklaring, "het gebeurde gewoon".Waar ligt bij jou de grens?
[...]
Hij had gezegd dat hij wegging en waarheen, dus voor hem is de kous af. Ik heb hem gebeld en hij heeft niet geantwoord of teruggebeld. Ik heb zelf teruggebeld na 1.5 uur. Hij zei dat hij nog enkele uren ging weg zijn en dat ik niet meer moest bellen.
We praten niet. Ik weet niet wat ik nodig heb.
Hij heeft geen verklaring, "het gebeurde gewoon".Waar ligt bij jou de grens?
maandag 3 april 2017 om 14:29
Wat een klote situatie. Drank is ten 1e geen exskuus. En niet jij, maar je man moet zijn stinkende best doen. Om jou vertrouwen weer terug te winnen. Als je met hem verder wilt moet je (denk ik) met hem.praten en uitleggen hoe erg hij jou gekwetst heeft en dat jou vertrouwen weg is. Persoonlijk vind ik het wel "te waarderen" dat hij het direct opgebiecht heeft. Soort van. Het had nooit mogen gebeuren. Ik hoop dat je hier je weg nog in kan vinden. Hoe dan ook. Maar blijft kut natuurlijk. Sterkte
maandag 3 april 2017 om 14:37
het punt dat jullie er niet over praten is nog het ergste , denk dat jullie in therapie moeten gaan en anders uit elkaar gaan want dit heeft zo geen zin.
Ik vind het vreemdgaan op zich nog niet eens het ergste daar zouden jullie over heen kunnen komen maar dat jullie er niet in gesprek gaan over dit soort zaken en dat jij niet verteldiover zaken waar je mee zit geeft dat weining vertrouwen, want er zullen ook nog wel andere zaken zijn of komen die je gewoon met je partner moet bespreken of uitpraten.
Je schrijft ook dat je jullie relatie goed vond voordat hij vreemd ging, maar je verteld wel niet dat je er mee zit dat hij alleen met zijn vrienden op vakantie wil gaan ik denk dat er dan toch ietsbelangrijks ontbreekt of niet goed zatin jullie relatie
Ik vind het vreemdgaan op zich nog niet eens het ergste daar zouden jullie over heen kunnen komen maar dat jullie er niet in gesprek gaan over dit soort zaken en dat jij niet verteldiover zaken waar je mee zit geeft dat weining vertrouwen, want er zullen ook nog wel andere zaken zijn of komen die je gewoon met je partner moet bespreken of uitpraten.
Je schrijft ook dat je jullie relatie goed vond voordat hij vreemd ging, maar je verteld wel niet dat je er mee zit dat hij alleen met zijn vrienden op vakantie wil gaan ik denk dat er dan toch ietsbelangrijks ontbreekt of niet goed zatin jullie relatie
maandag 3 april 2017 om 15:03
quote:Leontien_ schreef op 03 april 2017 @ 13:49:
[...]
Hij had gezegd dat hij wegging en waarheen, dus voor hem is de kous af. Ik heb hem gebeld en hij heeft niet geantwoord of teruggebeld. Ik heb zelf teruggebeld na 1.5 uur. Hij zei dat hij nog enkele uren ging weg zijn en dat ik niet meer moest bellen.
We praten niet. Ik weet niet wat ik nodig heb.
Hij heeft geen verklaring, "het gebeurde gewoon".
"Het gebeurde gewoon" en de volgende keer "gebeurde het ook weer gewoon"?
En dan zeggen dat jij niet meer moest bellen.
En niet op nemen??? Why not?
Wat zwaar arrogant zeg!
En vernederend.
Weinig inlevingsvermogen en hij heeft het met krokodillentranen gelijk aan jou verteld.
Om het bij jou neer te leggen, is hij er vanaf.
Hij doet er veel aan om jou op je gemak te stellen.
Wat een exemplaar zeg.
Hij had aan mij een "goeie" gehad. Iets in jou laat het toe, weet je wat dat iets is?
Veel wijsheid en sterkte!
[...]
Hij had gezegd dat hij wegging en waarheen, dus voor hem is de kous af. Ik heb hem gebeld en hij heeft niet geantwoord of teruggebeld. Ik heb zelf teruggebeld na 1.5 uur. Hij zei dat hij nog enkele uren ging weg zijn en dat ik niet meer moest bellen.
We praten niet. Ik weet niet wat ik nodig heb.
Hij heeft geen verklaring, "het gebeurde gewoon".
"Het gebeurde gewoon" en de volgende keer "gebeurde het ook weer gewoon"?
En dan zeggen dat jij niet meer moest bellen.
En niet op nemen??? Why not?
Wat zwaar arrogant zeg!
En vernederend.
Weinig inlevingsvermogen en hij heeft het met krokodillentranen gelijk aan jou verteld.
Om het bij jou neer te leggen, is hij er vanaf.
Hij doet er veel aan om jou op je gemak te stellen.
Wat een exemplaar zeg.
Hij had aan mij een "goeie" gehad. Iets in jou laat het toe, weet je wat dat iets is?
Veel wijsheid en sterkte!
Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen.
maandag 3 april 2017 om 15:04
Heel eerlijk gezegd kun je beter stoppen want met zo'n man die weinig inlevingsvermogen heeft en zo weinig voor jou doet om het beter te maken tussen jullie, Dan houd het toch echt op. Volgens mij ben je de enige in je relatie die er over inzit om hoe de relatie weer op rails te krijgen. Logisch dat je zo vol met boosheid zit . Het lijkt hem weinig te doen hoe jij je nu voelt.
In een relatie moet er toch wel genegenheid naar elkaar zijn en dat je elkaar toch erg graag ziet en ook je best voor elkaar doet. Ik lees daar niets van. Heel veel sterkte in ieder geval wat je ook besluit.
En denk nu ook eens aan jezelf gun jezelf ook een goed mooi leven zonder die boosheid. Praat er in ieder geval met iemand over die je kan vertrouwen en dicht bij je staat.
In een relatie moet er toch wel genegenheid naar elkaar zijn en dat je elkaar toch erg graag ziet en ook je best voor elkaar doet. Ik lees daar niets van. Heel veel sterkte in ieder geval wat je ook besluit.
En denk nu ook eens aan jezelf gun jezelf ook een goed mooi leven zonder die boosheid. Praat er in ieder geval met iemand over die je kan vertrouwen en dicht bij je staat.
maandag 3 april 2017 om 15:45
Ik heb eerlijk gezegt het vermoeden dat zei hem ook niet echt aanspreekt en hem niet verteld hoe ze voelt, aan de andere kant naar zon actie moet hij natuurlijk zelf iniatief nemen om er eens rustig over te praten en er achter proberen te komen hoe zei zich nu voelt en of ze het al een plekje kunnen geven en zeker niet een dag gaan stappen met de zelfde vrienden
dinsdag 4 april 2017 om 07:45
quote:Leontien_ schreef op 03 april 2017 @ 10:56:
[...]
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?
Kan het niet zo zijn dat hij inmiddels ook uitvluchten zoekt? Het is gebeurd, hij heeft spijt, jij wilt verder ook niets, dus wat moet hij verder nog? Ik proef zoveel boosheid bij jou (en misschien wel volkomen terecht, hoor) dat hij nu waarschijnlijk ook even niet weet hoe nu verder te gaan. Zou een time-out niet iets zijn? Dat hij bijv. een maand ergens anders gaat wonen zodat jij in alle rust kunt nadenken wat je wilt?
Ik zeg het nog maar eens; hij is hier absoluut de fout ingegaan, maar om zo'n crisis te boven kunnen komen, daar zullen jullie beide aan (mee) moeten werken. Met alleen maar blijven hangen in je verdriet, teleurstelling en frustratie ga je niet tot een oplossing komen.
[...]
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?
Kan het niet zo zijn dat hij inmiddels ook uitvluchten zoekt? Het is gebeurd, hij heeft spijt, jij wilt verder ook niets, dus wat moet hij verder nog? Ik proef zoveel boosheid bij jou (en misschien wel volkomen terecht, hoor) dat hij nu waarschijnlijk ook even niet weet hoe nu verder te gaan. Zou een time-out niet iets zijn? Dat hij bijv. een maand ergens anders gaat wonen zodat jij in alle rust kunt nadenken wat je wilt?
Ik zeg het nog maar eens; hij is hier absoluut de fout ingegaan, maar om zo'n crisis te boven kunnen komen, daar zullen jullie beide aan (mee) moeten werken. Met alleen maar blijven hangen in je verdriet, teleurstelling en frustratie ga je niet tot een oplossing komen.
dinsdag 4 april 2017 om 09:42
quote:Leontien_ schreef op 03 april 2017 @ 10:56:
[...]
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?dan moet je bij hem weg. Als je blijft zal je moeten accepteren dat dit gebeurd is
[...]
Ik kan daar niet mee leven.
Ik kan er niet mee leven dat zo'n dingen "gewoon gebeuren". Ik kan er niet mee leven dat ik hierover nachtenlang wakker lig en pieker over onze relatie, terwijl voor hem alles maar gewoon weer doorgaat. Hij heeft een fout gemaakt, spijt gehad, zijn excuses aangeboden en alles gaat weer verder.
Hij is gisteren de hele dag weggeweest, en ik weet zelfs niet waar. Hij heeft wel gezegd waar hij naartoe ging (bij dezelfde vrienden als op reis), maar is dat dan zo?dan moet je bij hem weg. Als je blijft zal je moeten accepteren dat dit gebeurd is
dinsdag 4 april 2017 om 11:10
quote:Lavenderlily schreef op 03 april 2017 @ 13:59:
To, ik denk dat je je besluit al genomen hebt.
Maar dat je nog de moed en de kracht aan het verzamelen bent om dat besluit ook uit te voeren.
Ik wens je de moed en de kracht toe om je besluit ten uitvoer te brengen.
Geloof me, je zult het overleven, en er zelfs sterker uit komen dan je nu zou denken.
Wat ik ook kies, ik ben degene die zal verliezen.
Ofwel scheiden we en dan heb ik minder tijd met mijn kindje en mis ik een deel van de opvoeding, ofwel blijven we samen en dan moet ik ermee leren leven dat onze relatie veel slechter is.
Dan kies ik voor mijn kind.
To, ik denk dat je je besluit al genomen hebt.
Maar dat je nog de moed en de kracht aan het verzamelen bent om dat besluit ook uit te voeren.
Ik wens je de moed en de kracht toe om je besluit ten uitvoer te brengen.
Geloof me, je zult het overleven, en er zelfs sterker uit komen dan je nu zou denken.
Wat ik ook kies, ik ben degene die zal verliezen.
Ofwel scheiden we en dan heb ik minder tijd met mijn kindje en mis ik een deel van de opvoeding, ofwel blijven we samen en dan moet ik ermee leren leven dat onze relatie veel slechter is.
Dan kies ik voor mijn kind.
dinsdag 4 april 2017 om 11:15
quote:Leontien_ schreef op 04 april 2017 @ 11:10:
[...]
Wat ik ook kies, ik ben degene die zal verliezen.
Ofwel scheiden we en dan heb ik minder tijd met mijn kindje en mis ik een deel van de opvoeding, ofwel blijven we samen en dan moet ik ermee leren leven dat onze relatie veel slechter is.
Dan kies ik voor mijn kind.Met zoveel wrok weet ik ook niet of dit voor je kind een leuke gezinssituatie is....
[...]
Wat ik ook kies, ik ben degene die zal verliezen.
Ofwel scheiden we en dan heb ik minder tijd met mijn kindje en mis ik een deel van de opvoeding, ofwel blijven we samen en dan moet ik ermee leren leven dat onze relatie veel slechter is.
Dan kies ik voor mijn kind.Met zoveel wrok weet ik ook niet of dit voor je kind een leuke gezinssituatie is....
dinsdag 4 april 2017 om 12:52
Jeetje ik vind het wel heftig hoe je reageert leontien. Tuurlijk is jullie kind weg belangrijk. Maar zal het helpen dat hij ziet dat mama doodongelukkig is en als jij nu niets met je relatie doet dan zal het een kwestie van tijd zijn dat je man weer vreemd gaat of verliefd word en dan je alsnog verlaat. Heb je uiteindelijk ook een opgebroken gezin met minder tijd voor je zoon en heeft je zoon een nieuwe stiefmoeder erbij. Ik vind je erg zwartgallig en heb ook het idee dat je helemaal niks wilt.
Soms is het leven oneerlijk heb je dat nooit eerder in je leven geleerd. Soms heb je recht op dingen maar krijg je het niet. Tja dat is gewoon zo deal with ik. Je kunt als persoon ook hiervan leren en groeien. Je zoon zal een voorbeeld zien die veel gezonder is dan in een ongelukkige huwelijk zitten met alleen maar boosheid en geen greintje respect voor elkaar.
Soms is het leven oneerlijk heb je dat nooit eerder in je leven geleerd. Soms heb je recht op dingen maar krijg je het niet. Tja dat is gewoon zo deal with ik. Je kunt als persoon ook hiervan leren en groeien. Je zoon zal een voorbeeld zien die veel gezonder is dan in een ongelukkige huwelijk zitten met alleen maar boosheid en geen greintje respect voor elkaar.
dinsdag 4 april 2017 om 13:22
dinsdag 4 april 2017 om 14:40
Dan moet je een duidelijk gesprek aangaan. Zeggen wat je denkt en voelt. Hoe jij het voor je ziet en hij. En zeg dat je meer nu vanuit zijn kant verwacht. Etc wat er allemaal bij komt.
Welke keus je ook maakt je moet blijven praten.. juist voor jullie kindje..
Maar volgens mij weet je het al, uiteindelijk is het of je gaat er voor en geeft het nog een kans of niet..
Welke keus je ook maakt je moet blijven praten.. juist voor jullie kindje..
Maar volgens mij weet je het al, uiteindelijk is het of je gaat er voor en geeft het nog een kans of niet..
dinsdag 4 april 2017 om 15:26
quote:silencer2020 schreef op 04 april 2017 @ 12:52:
Jeetje ik vind het wel heftig hoe je reageert leontien. Tuurlijk is jullie kind weg belangrijk. Maar zal het helpen dat hij ziet dat mama doodongelukkig is en als jij nu niets met je relatie doet dan zal het een kwestie van tijd zijn dat je man weer vreemd gaat of verliefd word en dan je alsnog verlaat. Heb je uiteindelijk ook een opgebroken gezin met minder tijd voor je zoon en heeft je zoon een nieuwe stiefmoeder erbij. Ik vind je erg zwartgallig en heb ook het idee dat je helemaal niks wilt.
Soms is het leven oneerlijk heb je dat nooit eerder in je leven geleerd. Soms heb je recht op dingen maar krijg je het niet. Tja dat is gewoon zo deal with ik. Je kunt als persoon ook hiervan leren en groeien. Je zoon zal een voorbeeld zien die veel gezonder is dan in een ongelukkige huwelijk zitten met alleen maar boosheid en geen greintje respect voor elkaar.
Hoe moet ik dan reageren?
Geloof me, ik weet hoe oneerlijk het leven kan zijn. Ik vind het meer dan oneerlijk dat ik mijn kind maar de helft van de tijd zou zien, terwijl hij ons huwelijk kapot heeft gemaakt en terwijl ik er altijd veel meer voor mijn kind ben geweest. Zijn tripjes en zijn vrienden zijn toch altijd belangrijker geweest dan zijn kind.
Jeetje ik vind het wel heftig hoe je reageert leontien. Tuurlijk is jullie kind weg belangrijk. Maar zal het helpen dat hij ziet dat mama doodongelukkig is en als jij nu niets met je relatie doet dan zal het een kwestie van tijd zijn dat je man weer vreemd gaat of verliefd word en dan je alsnog verlaat. Heb je uiteindelijk ook een opgebroken gezin met minder tijd voor je zoon en heeft je zoon een nieuwe stiefmoeder erbij. Ik vind je erg zwartgallig en heb ook het idee dat je helemaal niks wilt.
Soms is het leven oneerlijk heb je dat nooit eerder in je leven geleerd. Soms heb je recht op dingen maar krijg je het niet. Tja dat is gewoon zo deal with ik. Je kunt als persoon ook hiervan leren en groeien. Je zoon zal een voorbeeld zien die veel gezonder is dan in een ongelukkige huwelijk zitten met alleen maar boosheid en geen greintje respect voor elkaar.
Hoe moet ik dan reageren?
Geloof me, ik weet hoe oneerlijk het leven kan zijn. Ik vind het meer dan oneerlijk dat ik mijn kind maar de helft van de tijd zou zien, terwijl hij ons huwelijk kapot heeft gemaakt en terwijl ik er altijd veel meer voor mijn kind ben geweest. Zijn tripjes en zijn vrienden zijn toch altijd belangrijker geweest dan zijn kind.