Weer alleen...

24-04-2017 18:45 21 berichten
Alle reacties Link kopieren
Voel me verdrietig, weer een relatie over. Lukt me niet echt allemaal. Ben een alleenstaande moeder met 1 kind, relatie met de vader is al een aantal jaar over. Daarna een nieuwe relatie gehad van 3 jaar, helaas ook niet gelukt. Een tijdje geleden een hele leuke man ontmoet, klikte echt heel goed, alleen merkte wel dat hij af en toe wat met zichzelf in de knoop zat. Hij heeft nu aangegeven alleen aan zichzelf te willen werken, heb ik wel begrip voor alleen voel me wel rot. Had niet verwacht dat het zo zou lopen allemaal, en ik ben eerlijk gezegd ook een beetje bang van het beeld wat mijn kind (straks) heeft van een relatie... Maar goed, in mijn omgeving merk ik ook wel veel negatieve verhalen over relaties dus hoop hier wat positiefs te horen. Zijn er ook nog succesverhalen of ben ik hierin wat naïef?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben al 3 jaar alleen en kom alleen rare gasten tegen dus aan mij heb je niks
Internagelaktisch
Voor het belang van je kind, zou ik voorlopig niet meer aan een relatie beginnen.

Vind je het moeilijk om alleen te zijn?
Alle reacties Link kopieren
Succes verhaal?

Eh sometimes its the reality.



Hoe dan ook..ik ken mijn man nu even denken 12/13 jaar...de eerste keer liep meneer weg uit bindingsangst.

Inmiddels zijn wij nu zeven jaar samen..getrouwd. ouders van een zoon...en is hij bang dat ik wegga (beiden mentaal een bagage maar daar helpen wij elkaar in)



Daarop toevoegende dat ik in de tijd dat het uit was nog een dochter heb gekregen, haar vader is nu een goede vriend en mijn man accepteert haar al jaren volledig.
Alle reacties Link kopieren


Hoe ouder je wordt, hoe groter de kans dat je iemand tegenkomt met " bagage". Als er dan ook nog kinderen bij betrokken zijn, kan het een ingewikkelde situatie worden. Ik ben nu 17 jaar samen met mijn man. Als jonge twintigers elkaar leren kennen en samen volwassen geworden met vallen en opstaan. We hebben het goed, maar het vereist natuurlijk wel inzet. Als wij ooit uit elkaar zouden gaan ( hoop het niet!) zal het voor mij ook lastiger zijn om iemand te vinden, denk ik zo. Niet opgeven dus. Ergens loopt er vast ook iemand voor jou en anders zorg je ervoor dat je het als single ook een prima leven kunt leiden
Alle reacties Link kopieren
Ik ben in 2000 gescheiden maar sinds die tijd erg weinig dames tegen gekomen die ik echt serieus relatiematerial vond.



Om die reden ook al jaren alleen en kan dat absoluut niet erg vinden.
Niet geschoten is altijd mis
Alle reacties Link kopieren
Het ligt er ook een beetje aan hoe oud je bent, hoe oud je kind is, wat voor soort relatie je zoekt (samenwonen of latten), of je wel of geen co-ouderschap hebt,...zoveel factoren.



Ik denk wel eens dat de mensen die goed zijn in "traditionele relaties" op een gegeven moment IN relaties zitten en dat zijn relaties met elkaar. (Uitzonderingen daargelaten natuurlijk,..)



Dus dat het aanbod van geschikte kandidaten voor "traditionele relaties" wel minder is.



Maar ach,... alleen zijn heeft toch ook voordelen? En "moet" het weer zo worden als het was?
We don't see things as they are we see things as we are
Alle leuke normale mannen/vrouwen zijn al bezet.
Je vindt niet zomaar de ware, denk ik. Ik ben in 2002 gescheiden. Daarna heb ik verschillende weinig succesvolle 'relaties' gehad en nog een kind gekregen van een van hen. Nu heb ik alweer 10 jaar een relatie maar echt onbezorgd is het nooit meer als je allebei kinderen en exen hebt. Ik moet zeggen dat ik het beeld van samenwonen en weer altijd iemand om me heen ook niet heel aanlokkelijk vind. Mijn vriend wil dat wel heel graag als de kinderen het huis uit zijn, dus ik heb nog een jaar of zes om aan het idee te wennen
Blijf lekker alleen voorlopig.



Je klinkt alsof je gelijk weer op zoek gaat naar een nieuwe man, maar waarom?



Nergens goed voor.
Alle reacties Link kopieren
Ik zie veel relaties om me heen stuk lopen. Vaak wordt na een verbroken relatie vrij snel weer een nieuwe relatie aangegaan. Soms krijg ik de indruk dat mensen niet alleen kunnen of willen zijn en zo van de ene relatie zich in de andere storten. Als volwassene is dat je eigen keuze maar als er kinderen bij betrokken zijn vind ik het wel triest. In directe omgeving zo al een paar gevallen waar de kinderen na een scheiding al met de derde of vierde vriend van moeder geconfronteerd worden, compleet met bij hem in huis gaan wonen. Zelf zou ik dan kiezen om poosje een fijn gezin met de kinderen te vormen. Die man komt er wel weer of niet, maar heb het vooral leuk en gezellig met jezelf en kind(eren).
quote:MinkeDeWit schreef op 24 april 2017 @ 19:39:

Je vindt niet zomaar de ware, denk ik. Ik ben in 2002 gescheiden. Daarna heb ik verschillende weinig succesvolle 'relaties' gehad en nog een kind gekregen van een van hen. Nu heb ik alweer 10 jaar een relatie maar echt onbezorgd is het nooit meer als je allebei kinderen en exen hebt. Ik moet zeggen dat ik het beeld van samenwonen en weer altijd iemand om me heen ook niet heel aanlokkelijk vind. Mijn vriend wil dat wel heel graag als de kinderen het huis uit zijn, dus ik heb nog een jaar of zes om aan het idee te wennen Ja, herkenbaar. Ik vind latten ook wel erg fijn eerlijk gezegd. Mijn huis is van mij en niet altijd samen te hoeven zijn vind ik erg prettig.
Alle reacties Link kopieren
Ergens vind ik het inderdaad best lastig om alleen te zijn. Ik ben 33 en heb een kind van 9. Ik mis vooral het hebben van een maatje, maar zou latten ook prima vinden. Laat nu alles eerst even bezinken, ga niet gelijk op zoek naar wat anders. Maar denk er wel over na om straks toch ook een keer een datingsite te gaan proberen. Maar dat is van latere zorg, moet er nu echt even niet aan denken om te gaan daten. Maar merk ook hier dat het nergens echt makkelijk gaat...
Alle reacties Link kopieren
Ik ontmoette mijn man toen ik 31 was. Daarvoor ook mislukte relaties.

Ze bestaan wel hoor, fijne relaties. Soms is het even zoeken. En beter alleen dan ongelukkig samen. Eerst maar eens bijkomen. De datingsites lopen niet weg.

Alle reacties Link kopieren
@Pluisi; wat een onzin! Hier ben ik!! :-)
Het leven is te kort om er niet van te genieten.
Alle reacties Link kopieren
TO; langzamerhand krijg ik ook wel een beetje de indruk dat een vaste relatie niet meer zo in is.. maar ja, ik ben traditioneel daarin en dat blijf ik ook graag. Ik wil gewoon een fijne, vaste basis, op m'n partner kunnen rekenen. Hoe je daar komt of waar je die vindt.. tja, alles is mogelijk! Vooral erin blijven geloven hoor!
Het leven is te kort om er niet van te genieten.
Alle reacties Link kopieren
Een vaste relatie kan toch ook "niet-traditioneel" zijn? Met een "traditionele relatie" bedoel ik man-vrouw-kinderen die bij elkaar in 1 huis wonen "net zoals vroeger toen je nog getrouwd was".



Als er kinderen zijn is het de vraag of je dat nog weer moet willen. Er zullen vast hele mooie voorbeelden zijn van dat het wel lukt, maar dat is ook mede-afhankelijk van allerlei factoren (leeftijd, wat heb je geleerd van je scheiding, aantal kinderen, leeftijd, wel/geen financiële zorgen,..)



Uit alle statistieken blijkt dat een tweede huwelijk minder kans van slagen heeft dan een eerste huwelijk. Maar goed, er zijn uitzonderingen die de regel bevestigen.



Fijn dat jij er daar 1 van bent dr0pje! Deel je succesverhaal, wie weet kunnen wij er van leren?
We don't see things as they are we see things as we are
Alle reacties Link kopieren
quote:ririanneke schreef op 24 april 2017 @ 19:46:

Ik zie veel relaties om me heen stuk lopen. Vaak wordt na een verbroken relatie vrij snel weer een nieuwe relatie aangegaan. Soms krijg ik de indruk dat mensen niet alleen kunnen of willen zijn en zo van de ene relatie zich in de andere storten. Als volwassene is dat je eigen keuze maar als er kinderen bij betrokken zijn vind ik het wel triest. In directe omgeving zo al een paar gevallen waar de kinderen na een scheiding al met de derde of vierde vriend van moeder geconfronteerd worden, compleet met bij hem in huis gaan wonen. Zelf zou ik dan kiezen om poosje een fijn gezin met de kinderen te vormen. Die man komt er wel weer of niet, maar heb het vooral leuk en gezellig met jezelf en kind(eren).



Zo mee eens.

Om deze reden ben ik nu 4 jaar alleen met mijn 3 kinderen en dat bevalt prima. Het geeft rust en houdt ons leven simpel.



In mijn geval heb ik wel geluk met een ex die goed meedenkt en een lieve vrouw heeft.



Persoonlijk snap ik niet wat mensen moeilijk vinden aan 'alleen' zijn. Uiteindelijk moet je je geluk uit jezelf halen en niet uit externe factoren...
Live long and prosper
Alle reacties Link kopieren
quote:dr0pje schreef op 24 april 2017 @ 20:55:

TO; langzamerhand krijg ik ook wel een beetje de indruk dat een vaste relatie niet meer zo in is.. maar ja, ik ben traditioneel daarin en dat blijf ik ook graag. Ik wil gewoon een fijne, vaste basis, op m'n partner kunnen rekenen. Hoe je daar komt of waar je die vindt.. tja, alles is mogelijk! Vooral erin blijven geloven hoor!Op momenten als deze is het lastig om erin te blijven geloven, daarom hoopte ik ook hier een heleboel succesverhalen te lezen... Ik ben ook wel wat traditioneel en ik ga er vanuit dat het goed gaat komen in de toekomst.
Alle reacties Link kopieren
hey,



ik ben een alleenstaande moeder van 25, kindje van bijna 2.

ik heb na de vader van mijn zoontje 1 nieuwe vriend gehad, dit heeft een half jaar geduurd (niet mijn zoontje ontmoet).



toen dat stuk liep paar weken geleden, voelde en voel ik me nog steeds rot.. het is al mislukt met de vader van je kindje, en nu de volgende man ook al.



Maar die dingen gebeuren, dat je in het belang van je zoontje niet aan een relatie moet beginnen( wat ik hier ergens las) is onzin, je hebt 3 jaar relatie gehad, en als de laatste man niet direct eerlijk over zichzelf was kan jij daar niks aan doen.



mijn laatste vriend wil ook in zijn eentje aan zichzelf werken (ook hoop bagage), ik neem deze alleen tijd ook voor mezelf, om me op mijn eigen leven en gezondheid te focussen.



ik merk wel dat het daten als alleenstaande mouder moeilijk is.. veel mannen willen geen kinderen van andere mannen erbij krijgen, maar ik hou goede moed, er komt een keer de juiste.. ook voor jou!
Alle reacties Link kopieren
Het ligt eraan wat je onder 'succesverhalen' verstaat en wanneer een relatie voor jou 'gelukt' is?



Heeft het voor jou te maken met de duur van die relatie?



Een korte(re) relatie kan een tijd geluk brengen en daarna toch over gaan, dat wil in mijn ogen niet per se zeggen dat het een 'mislukte' relatie was.



Het ligt er ook aan wat je van een relatie verwacht.

Als je graag een gezin wilt en samen wilt wonen en/of trouwen dan hecht je misschien meer waarde aan een langdurige relatie dan wanneer je geen kinderwens hebt en liever alleen wilt blijven wonen.



Zelf wil ik niet samenwonen en heb ik geen kinderen (en ben inmiddels bijna de vruchtbare jaren voorbij) en heb nu een hele fijne lat-relatie (en een 'bonuskind').



In jouw geval lijkt het er meer op dat je een langdurige relatie zoekt en ben je daarvoor de 'juiste' nog niet tegengekomen.

Omdat je een kind hebt zou ik die daarom niet zo snel voorstellen aan een eventuele nieuwe partner.

Daarmee kun je je angst dat je kind later een bepaald beeld zal hebben van relaties misschien wat beter van je afzetten.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven