Relaties
alle pijlers
De ex van mijn vriend
woensdag 28 januari 2009 om 22:27
Ik lees nu al een paar maanden mee en heb net besloten om een topic te openen omdat ik gek wordt van de ex van mijn vriend en zijn houding hierover.
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
Zij zijn lang samen geweest en hebben 2 kinderen. Zijn ex heeft hem verlaten voor een relatie met een andere vent, waar ze nu mee samen woont, en nadat mijn vriend toen een aantal jaren alleen is geweest, hebben wij sinds ruim 1 jaar een relatie. Alles gaat perfect.. behalve wanneer zijn ex komt stoken. Dat doet ze sinds dat wij samen zijn, de jaren daarvoor heeft ze dat nooit gedaan. Ze is duidelijk jaloers en heeft tegen een gemeenschappelijke vriendin gezegd dat ze een grote fout had gemaakt door bij mijn vriend, haar ex, weg te gaan.
Tussen mijn vriend en mij gaat alles helemaal top. Maar het irriteert me dat zij regelmatig opbelt, soms zelf dronken en dan meent grappig te zijn, onverwachts langskomt enz.. en haar kinderen hiervoor gebruikt, volgens mij doet ze het ook zonder medeweten van haar partner. Als ze bijvoorbeeld iets van mijn vriend gedaan wil krijgen, zegt ze regelmatig, het zijn ook jou kinderen hoor!. Mijn vriend neemt dit niet zo serieus en zegt dat hij niets mee voor haar voelt, hij is verder gegaan en zij ook, ze woont samen en hij zegt dat hij alleen gevoelens voor mij heeft. Dat geloof ik want het gaat verder prima tussen ons, alleen veroorzaakt zijn ex wel spanningen. We wonen niet samen of in dezelfde woonplaats en als we samen zijn wil ik niet met haar geconfronteerd worden. Ik wil zelfs niets met haar te maken hebben. Mijn vriend zegt dit te begrijpen, maar treed hier niet echt tegenop, zegt wel tegenmij dat hij wat dat betreft ruggegraatloos is.
Afgelopen oud en nieuw hadden we een leuk feestje georganiseerd met vrienden en begon ze hem 's nachts te sms'en en bellen, en hem te verwijten dat hij zijn kinderen geen gelukkig nieuwjaar had gewenst. Heel vervelend vond ik dat.
Nu gaat hij binnenkort met zijn jongste op vakantie en ik bood hem aan naar Schiphol te brengen. twijfelt hij... omdat hij weet dat ik zijn ex niet wil zien en hij mij zojuist vertelde dat zij hen misschien wel weg gaat brengen of ophalen. Ik vind dit belachelijk en mijn vriend zei toen dat ik moet accepteren dat hij nu eenmaal kinderen heeft en dat die kleine misschien wel wil dat mamma haar naar de luchthaven brengt.
Of vorige week toen ik aanbood om ook mee naar het afzwemmen van zijn kind te gaan, vroeg mijnheer eerst even of ik dan geen ruzie wilde maken met zijn ex, alsof ik me tot zoiets zou verlagen! zij daarentegen heeft zich wel negatief over mij uitgelaten, maar ik wil haar helemaal niet in mijn leven, of horen of zien, ik bood aan om mee te gaan voor mijn vriend en voor de kleine.
Wij hebben dus alleen maar spanningen over zijn ex, maar overdrijf ik nu of heeft mijn vriend gelijk en moet ik accepteren dat zijn ex ook een rol in mijn leven speelt?
dinsdag 3 februari 2009 om 14:36
Ik zou als moeder dan maar de ''wijste'' zijn trouwens in het belang van mijn kinderen,als ik dit zo lees vind ik haar aandeel veel erger,vreemdgaan,gelijk bij een andere vent intrekken...
Zie het op het moment heel dichtbij gebeuren bij een aantal bekenden, ikke ikke ikke,en de kinderen komen ergens op plek 3,als ,mama maar gelukkig is
(Heb het niet over iemand hier hoor)
Zie het op het moment heel dichtbij gebeuren bij een aantal bekenden, ikke ikke ikke,en de kinderen komen ergens op plek 3,als ,mama maar gelukkig is
(Heb het niet over iemand hier hoor)
dinsdag 3 februari 2009 om 15:33
Beste deftigdametje,
Ik kan me helemaal vinden in jouw verhaal.
Mijn vriend is 11 jaar samen geweest met zijn ex en hebben (helaas) ook samen 2 kinderen.
Hele lieve kinderen, dat is het probleem niet.. maar de ex wel. Hun retalie is nu al 2 jaar over en het wordt tijd dat ze eens haar eigen leven gaan leiden.
Mensen die hierover een mening hebben zoals van ''accepteren","ze is nu eenmaal de moeder", bla bla bla, hebben geen idee waar ze het over hebben en hoe het je leven continue kan beheersen. Het is voor jou en mij wel een wildvreemde die toch op een bepaalde manier invloed heeft op je leven en jouw vriend is de enige die daar wat aan kan doen.
Er wordt vaak gezegd dat je in het belang van de kinderen moet denken, dat klopt maar dat wil niet zeggen dat je jezelf daarin moet wegcijferen! Jij bent er tegenwoordig ook en je telt ook mee!
Succes ermee en kijk anders eens op stichtingstiefmoeders.nl, daar kun je je ook aanmelden voor een mailmaatje, dat is erg fijn!
Groetjes Ktje
Ik kan me helemaal vinden in jouw verhaal.
Mijn vriend is 11 jaar samen geweest met zijn ex en hebben (helaas) ook samen 2 kinderen.
Hele lieve kinderen, dat is het probleem niet.. maar de ex wel. Hun retalie is nu al 2 jaar over en het wordt tijd dat ze eens haar eigen leven gaan leiden.
Mensen die hierover een mening hebben zoals van ''accepteren","ze is nu eenmaal de moeder", bla bla bla, hebben geen idee waar ze het over hebben en hoe het je leven continue kan beheersen. Het is voor jou en mij wel een wildvreemde die toch op een bepaalde manier invloed heeft op je leven en jouw vriend is de enige die daar wat aan kan doen.
Er wordt vaak gezegd dat je in het belang van de kinderen moet denken, dat klopt maar dat wil niet zeggen dat je jezelf daarin moet wegcijferen! Jij bent er tegenwoordig ook en je telt ook mee!
Succes ermee en kijk anders eens op stichtingstiefmoeders.nl, daar kun je je ook aanmelden voor een mailmaatje, dat is erg fijn!
Groetjes Ktje
dinsdag 3 februari 2009 om 15:48
Maar Ktje,
Als de ex zich zo gedraagt en vriendlief geeft duidelijk en meerdere keren aan dat hij niet van plan is om ex aan te spreken op har gedrag en dat hij vind dat jij als nieuwe partner dat maar moet begrijpen en accepteren, dan is het dus aan jou in hoeverre je die wildvreemde in je gedachtenwereld toelaat.
Als de vriend van Deftigdametje ervoor kiest om met zijn ex om te gaan zoals hij doet, dan rest haar toch weinig anders dan of accepteren, of de relatie verbreken?
Als de ex zich zo gedraagt en vriendlief geeft duidelijk en meerdere keren aan dat hij niet van plan is om ex aan te spreken op har gedrag en dat hij vind dat jij als nieuwe partner dat maar moet begrijpen en accepteren, dan is het dus aan jou in hoeverre je die wildvreemde in je gedachtenwereld toelaat.
Als de vriend van Deftigdametje ervoor kiest om met zijn ex om te gaan zoals hij doet, dan rest haar toch weinig anders dan of accepteren, of de relatie verbreken?
dinsdag 3 februari 2009 om 16:35
God wat ben ik blij dat mijn ex homo is en ik ongestoord faghag kan spelen bij 2 mannen...
Ik doe precies hetzelfde met mijn ex en hij bij mij, betekent niet dat ik hem terug wil! Hij is meer mijn allerbeste vriendje(nou ja vriendinnetje)! We spreken elkaar min 1x per dag, vaak meer. Het gaat altijd over de kinderen maar ook vaak over prive dingen. Zijn nieuwe vriend is een poepie en is weg van de kinderen en vind mij ook erg lief...
Ex en ik hebben zelfs afgesproken samen dat toekomstige partners er maar mee moeten dealen dat we nog steeds close zijn, maar ja nogmaals hij is homo, ik verwacht niks van hem en hij niet van mij...
Ik doe precies hetzelfde met mijn ex en hij bij mij, betekent niet dat ik hem terug wil! Hij is meer mijn allerbeste vriendje(nou ja vriendinnetje)! We spreken elkaar min 1x per dag, vaak meer. Het gaat altijd over de kinderen maar ook vaak over prive dingen. Zijn nieuwe vriend is een poepie en is weg van de kinderen en vind mij ook erg lief...
Ex en ik hebben zelfs afgesproken samen dat toekomstige partners er maar mee moeten dealen dat we nog steeds close zijn, maar ja nogmaals hij is homo, ik verwacht niks van hem en hij niet van mij...
dinsdag 3 februari 2009 om 18:20
dinsdag 3 februari 2009 om 18:22
quote:Ktje1977 schreef op 03 februari 2009 @ 15:33:
Beste deftigdametje,
Ik kan me helemaal vinden in jouw verhaal.
Mijn vriend is 11 jaar samen geweest met zijn ex en hebben (helaas) ook samen 2 kinderen.
Hele lieve kinderen, dat is het probleem niet.. maar de ex wel. Hun retalie is nu al 2 jaar over en het wordt tijd dat ze eens haar eigen leven gaan leiden.
Mensen die hierover een mening hebben zoals van ''accepteren","ze is nu eenmaal de moeder", bla bla bla, hebben geen idee waar ze het over hebben en hoe het je leven continue kan beheersen. Het is voor jou en mij wel een wildvreemde die toch op een bepaalde manier invloed heeft op je leven en jouw vriend is de enige die daar wat aan kan doen.
Er wordt vaak gezegd dat je in het belang van de kinderen moet denken, dat klopt maar dat wil niet zeggen dat je jezelf daarin moet wegcijferen! Jij bent er tegenwoordig ook en je telt ook mee!
Succes ermee en kijk anders eens op stichtingstiefmoeders.nl, daar kun je je ook aanmelden voor een mailmaatje, dat is erg fijn!
Groetjes Ktje
Vind ik dus zeer zeker wel! Als die kinderen eens per 2 weken een weekend bij papa zijn (wat zo'n beetje de norm is, als je geen co ouderschap hebt) kun jij je die 2 dagen best wegcijferen. De andere 12 dagen staat vriendlief helemaal in jou teken, alleen die dagen zul je hem moeten delen, en mijn ervaring is dat kinderen hun papa nu eenmaal erg hard nodig hebben. Zeer zeker wel een kwestie van opofferen dus!
Het stukje waarin je schrijft dat je vriend en zijn ex 'helaas' kinderen hebben stuit me enorm voor de bosrt! Je wist toch voordat je aan een relatie begint, of er zoveel inhoud aan geeft dat er kinderen bij betrokken zijn. Kinderen die niet gevraagd hebben om een scheiding en al helemaal niet om een jaloerse nieuwe vriendin.
Beste deftigdametje,
Ik kan me helemaal vinden in jouw verhaal.
Mijn vriend is 11 jaar samen geweest met zijn ex en hebben (helaas) ook samen 2 kinderen.
Hele lieve kinderen, dat is het probleem niet.. maar de ex wel. Hun retalie is nu al 2 jaar over en het wordt tijd dat ze eens haar eigen leven gaan leiden.
Mensen die hierover een mening hebben zoals van ''accepteren","ze is nu eenmaal de moeder", bla bla bla, hebben geen idee waar ze het over hebben en hoe het je leven continue kan beheersen. Het is voor jou en mij wel een wildvreemde die toch op een bepaalde manier invloed heeft op je leven en jouw vriend is de enige die daar wat aan kan doen.
Er wordt vaak gezegd dat je in het belang van de kinderen moet denken, dat klopt maar dat wil niet zeggen dat je jezelf daarin moet wegcijferen! Jij bent er tegenwoordig ook en je telt ook mee!
Succes ermee en kijk anders eens op stichtingstiefmoeders.nl, daar kun je je ook aanmelden voor een mailmaatje, dat is erg fijn!
Groetjes Ktje
Vind ik dus zeer zeker wel! Als die kinderen eens per 2 weken een weekend bij papa zijn (wat zo'n beetje de norm is, als je geen co ouderschap hebt) kun jij je die 2 dagen best wegcijferen. De andere 12 dagen staat vriendlief helemaal in jou teken, alleen die dagen zul je hem moeten delen, en mijn ervaring is dat kinderen hun papa nu eenmaal erg hard nodig hebben. Zeer zeker wel een kwestie van opofferen dus!
Het stukje waarin je schrijft dat je vriend en zijn ex 'helaas' kinderen hebben stuit me enorm voor de bosrt! Je wist toch voordat je aan een relatie begint, of er zoveel inhoud aan geeft dat er kinderen bij betrokken zijn. Kinderen die niet gevraagd hebben om een scheiding en al helemaal niet om een jaloerse nieuwe vriendin.
woensdag 4 februari 2009 om 10:44
Ik sluit me volledig bij Maroon5 aan Ktje, jij kiest voor deze situatie, de ex van je vent en hun kinderen krijgen hem (jou dus) kado, of ze nou willen of niet. Als jij je niet wil of kan wegcijferen, omwille van de kinderen, dan denk ik dat je beter een relatie kan zoeken zonder zoveel verleden.
Bij mij schoot het 'helaas' in je posting ook in het verkeerde keelgat. En omdat de kinderen lief zijn is het geen probleem? Het kinderen hebben uit een vorige relatie betekent ook een verleden en een ex. Aan jou de taak daarmee te dealen, je weet toch dat je dat er allemaal bijkrijgt bij zo'n relatie?
Bij mij schoot het 'helaas' in je posting ook in het verkeerde keelgat. En omdat de kinderen lief zijn is het geen probleem? Het kinderen hebben uit een vorige relatie betekent ook een verleden en een ex. Aan jou de taak daarmee te dealen, je weet toch dat je dat er allemaal bijkrijgt bij zo'n relatie?
woensdag 4 februari 2009 om 10:55
@ TO:
Ik denk dat Poezewoes en Zamirah hier hele mooie dingen hebben gezegd. Jij kan alleen je eigen gedrag veranderen, wat zou jij kunnen doen om de omgang met ex dragelijk te maken (voor jou)?
En ik denk dat het al heel erg helpt als je je in probeert te leven in ex; misschien is het inderdaad zoals Zamirah schetst dat papa eerst zo betrokken was en nu veel minder? Bovendien ken je natuurlijk alleen jouw vriend's versie van de scheiding, vergeet niet dat er altijd twee kanten zijn.
Ik denk dat je met empathie een hele hoop kan winnen in deze situatie en ook met het besef dat mama altijd een (groot!) deel van deze kinderen zijn en blijven en dat jij, als jij ook deel wil uitmaken van hun leven, die er gewoon gratis bijkrijgt.
Om loyaliteitsconflicten te voorkomen zou ik nooit laten merken dat je hun moeder afwijst, op wat voor manier dan ook.
Maar goed, dit blijven enorm lastige dingen. Ktje gaf al aan dat je ook zelf nog iemand bent, met je eigen behoeftes en je hierdoor ongetwijfeld (vaak?) het gevoel zal hebben dat daar geen ruimte voor is.
Succes!!
Ik denk dat Poezewoes en Zamirah hier hele mooie dingen hebben gezegd. Jij kan alleen je eigen gedrag veranderen, wat zou jij kunnen doen om de omgang met ex dragelijk te maken (voor jou)?
En ik denk dat het al heel erg helpt als je je in probeert te leven in ex; misschien is het inderdaad zoals Zamirah schetst dat papa eerst zo betrokken was en nu veel minder? Bovendien ken je natuurlijk alleen jouw vriend's versie van de scheiding, vergeet niet dat er altijd twee kanten zijn.
Ik denk dat je met empathie een hele hoop kan winnen in deze situatie en ook met het besef dat mama altijd een (groot!) deel van deze kinderen zijn en blijven en dat jij, als jij ook deel wil uitmaken van hun leven, die er gewoon gratis bijkrijgt.
Om loyaliteitsconflicten te voorkomen zou ik nooit laten merken dat je hun moeder afwijst, op wat voor manier dan ook.
Maar goed, dit blijven enorm lastige dingen. Ktje gaf al aan dat je ook zelf nog iemand bent, met je eigen behoeftes en je hierdoor ongetwijfeld (vaak?) het gevoel zal hebben dat daar geen ruimte voor is.
Succes!!
woensdag 4 februari 2009 om 13:28
Ik moet nu weer even reageren aangezien er weer een hoop berichtjes zijn geschreven.
@ Pode, ja tuurlijk wil ik best aan de slag met iets positiefs, ik wil het allerbeste voor mijn vriend, zijn kinderen en natuurlijk ook voor mijzelf. In eerste instantie begreep ik sommige frustraties van verschillende forummers niet omdat het verhaal voor mij erg duidelijk is maar nu blijkt dat dit helemaal niet voor iedereen zo is. Ik merk aan de adviezen die ik hier heb gekregen dat een aantal dingen niet helemaal helder zijn en dat komt waarschijnlijk omdat ik het niet heel duidelijk verwoord heb en natuurlijk heeft iedereen ook een andere zienswijze waardoor mensen het niet met mij eens hoeven te zijn. Dat is prima en ook deze berichtjes waardeer ik. Dat ik niet heel positief op de adviezen reageer is omdat ik deze dingen heel anders ervaar. Overigens heb ik best veel vriendinnen waarvan sommigen ook moeders, met een gezond verstand en allen vinden dat ik op een gezonde manier omga met vriend, kinderen en ex.
Ik heb een aantal keren het advies gekregen om de moeder te ontmoeten, maar ik ben helemaal niet overtuigd van haar goede bedoelingen, sterker hier ben ik zeker van. Mijn moeder heeft altijd een heel goed contact gehad met mijn vader en met al zijn vriendinnen en uiteindelijk hoop ik ook op zo’n contact omdat de ex nu eenmaal altijd aanwezig zal zijn in het leven van de kinderen, maar ik denk dat het hier nu nog niet de tijd voor is. Een ander advies was het gedrag van mijn vriend te accepteren en volgens mij had ik ook ergens geschreven dat we beiden zouden proberen hier aan te werken, ik probeer meer te accepteren en mijn vriend probeert om beter zijn grenzen aan te geven.
@Anais, ik geloof echt niet dat de ex een fijn gesprek met mij wil voeren. Toen mijn vriend op zijn kind z’n verjaardag was, alleen met zijn ex, omdat zij eiste dat hij op de dag dat hun kind geboren was zou langskomen, zonder haar partner want die had een andere “verplichting” en houdt zich altijd afzijdig, er was verder ook geen andere visite, die zou pas in het weekend komen als het feestje zou worden georganiseerd, werd hem gevraagd waarom hij mij niet had meegenomen, alleen dit dus. Dit ervaar ik nu niet direct als een uitnodiging.
@ return of te kreng, waarom ik de confrontatie met de ex niet aanga? Ik weet dat zij mij nog niet accepteert en een confrontatie zou de boel alleen maar doen escaleren, vandaar dat ik mij een beetje op de vlakte wil houden. Mijn vriend vind het gedrag van zijn ex ook niet prettig, met het verschil dat hij het niet zo erg vind als ik. Hij heeft gezegd dat hij zijn grenzen wat meer wil bewaken en dat vind ik acceptabel en goed genoeg.
@alice22, ik wist van te voren dat ik met een ex te maken zou krijgen, ik had me alleen nooit voorgesteld dat het op deze manier zou zijn omdat ik zoiets in mijn omgeving nog niet had meegemaakt en ik weet dat het in de toekomst nog best wel eens lastig zou kunnen worden maar dat het op een gegeven moment wel beter zou gaan. Toen ik deze posting plaatste, twijfelde ik even aan mijzelf en vroeg ik mijzelf even af of ik het mijn vriend niet te moeilijk maakte, ondanks dat mijn vriendinnen juist vinden dat ik het best goed doe, maar inmiddels hebben mijn vriend en ik dus goed gepraat en heb ik goede hoop voor de toekomst.
@Minny, ik denk wel dat de ex spijt heeft. Dat heeft ze tenslotte tegen de beste vriendin van mijn vriend gezegd. Daarbij denk ik dat haar leven nu niet zo leuk meer is als voorheen, ze moet ontzettend hard werken omdat haar partner regelmatig zonder werk zit en ze heeft regelmatig ruzie met haar partner die helemaal zijn eigen gang gaat, weinig met haar onderneemt en ook weinig thuis is. Ik begrijp niet waarom je zegt dat de ex het terrein van haar kinderen veilig zou willen stellen want de ex weet dat mijn vriend een heel goede vader is en er is geen sprake van dat haar kinderen in het gedrang zouden komen. Een tijdje geleden hebben de kinderen zelfs aan gegeven dat zij liever bij hun vader wilde wonen, ze zijn daar heel gelukkig en veilig. Het is helemaal niet waar dat mijn vriend nu minder tijd voor zijn kinderen zou hebben, integendeel hij staat altijd voor hen klaar, ook op dagen dat hij de kinderen niet heeft. Als het dan bijvoorbeeld regent gaat hij zijn kinderen naar voetbal brengen zodat ze niet nat regenen. Hij is een fantastische vader en dit is ook waar ik in eerste instantie op gevallen ben toen wij nog geen relatie hadden, ik wou dat ik zo’n vader had. Ik zou het ook niet toestaan dat hij zijn kinderen niet goed zou behandelen maar dat is helemaal niet het geval. Waarom zegt je dat ik hier mijn grenzen zo heftig aangeef? Heb jij mijn berichtjes niet goed gelezen of heb ik het niet allemaal duidelijk verwoord? Mijn vriend heeft zijn kinderen nog nooit met oud en nieuw opgebeld, zo vertelde hij mij, en ik vond het telefoontje van de ex vervelend omdat er eerst een vervelend sms’je aan vooraf ging waarin hem verwijten werden gemaakt en hij vervolgens werd opgebeld terwijl zij wist dat we een huis vol visite hadden. De moeder hoeft niet voor de kinderen op te komen omdat mijn partner minder tijd aan zijn kinderen zou besteden of omdat zij iets tekort zouden komen omdat dit gewoon helemaal niet het geval is. Nogmaals in mijn ogen treitert de ex wel.
@charmed21, @mormeltje, dit vind ik dus ook. Ik zit niet op haar te wachten als ik bijvoorbeeld net mijn bed uit kom en zij ineens voor de deur staat. Als het om de kinderen gaat is het prima maar liever niet als het onnodig is. Ik ben nu nog niet toe aan een ontmoeting met haar, dan kan altijd nog en natuurlijk zal ik dan heel vriendelijk zijn.
@Poezewoes, mijn vriend wil ook best wel veranderen, dat heb ik hierboven ook weer geschreven. Hij geeft aan dat dat best moeilijk voor hem is qua karakter en dat hij misschien niet altijd even consequent daarin zal zijn. Maar hij vind ook dat zij soms te ver gaat en het feit dat het mij zo stoort en dat hij nu met mij is en met mij verder wil is voor hem reden genoeg om er iets aan te willen veranderen. Ook al zal dat niet van de ene op de andere dag veranderen door zijn houding, is dit voor mij al heel veel.
@Ktje1977, ja jouw verhaal lijkt op de mijne. De ex ging vreemd en had niet verwacht dat mijn vriend hun relatie direct zou verbreken. Ook haar neukertje werd door zijn echtgenote op straat gezet. Nu hadden ze geen plek meer om te wonen en waren zij tot elkaar veroodeeld. De ex wilde toen met haar nieuwe verovering en kinderen samen op een studentenkamertje gaan bivakkeren. Hier heeft mijn vriend een stokje voor gestoken. Nu blijkt dat het leven met de nieuwe partner misschien minder leuk is. Tot vorig jaar had mijn vriend een ander soort relatie met zijn ex, in ieder geval anders dan nu. Ik vermoed dat de ex dacht dat zij zo leuk is dat mijn vriend nooit meer over haar heen zou komen en aan de vrouw zou raken omdat hij ook best lang alleen is geweest. Het getreiter van de ex is begonnen sinds wij een relatie hebben. De reden waarom ik de goedbedoelde adviezen van de forummers hier niet heb aangenomen is omdat ik inderdaad ook denk dat zij niet helemaal goed weten waar ze het over hebben. Dit bedoel ik niet veroordelend, ik heb mij misschien niet helemaal goed verwoord en daarbij heeft iedereen natuurlijk een andere ervaring en zienswijze. Die website waaraan je refereerde ken ik trouwens ook en bedankt voor de tip ik moet er misschien maar weer eens op gaan kijken.
@Maroon5, de kinderen van mijn vriend zijn iedere week bij hun vader, zo ie zo elke 2 weken een weekend en daarnaast ook minstens 2 dagen per week door de weeks omdat de moeder veel werkt en hij de kinderen dan opvangt. Ik vind dat ik mijzelf best wegcijfer en probeer me een beetje op de vlakte te houden. Ik zie mijn vriend dan ook niet iedere week en gun hem zijn weekend met de kinderen en daarbij wonen we ook niet bij elkaar om de hoek. Het is daarom bijzonder speciaal als we samen zijn en juist daarom vind ik het vervelend als zijn ex belt enz.. Ik denk dat Ktje het woord helaas in haar bericht gebruikte omdat het nu eenmaal niet gemakkelijk is om een dergelijke relatie te hebben, ik denk niet dat zij daar iets negatiefs mee bedoelt. En nee Maroon, ik ben niet jaloers ik wil alleen dat de ex zich niet in mijn relatie mengt.
@Kimmetje80, wat ik kan doen om de omgang met ex voor mij dragelijk te maken? Ik dacht dat ik mij een beetje afzijdig van haar moest houden om haar “niet in mijn leven te laten komen”. Uiteindelijk beslissen zij en mijn vriend over de kinderen en heb ik daar niets mee te maken. Wanneer zij dan voor de deur stond, ging ik gewoon verder met waar ik mee bezig was. Maar ik begrijp dat dat afgeraden wordt. Ik ben er nog steeds niet van overtuigd dat dit niet goed is want ik denk dat de ex hierdoor op een gegeven moment minder aanwezig zal zijn waardoor de verhoudingen zullen verbeteren maar ik kan het helemaal mis hebben. Het is pertinent niet waar dat mijn vriend nu minder betrokken is in het leven van zijn kinderen, hij neemt ze zelfs meerdere keren per jaar op vakantie als hij kan, volgens mij zijn er niet zo veel vaders die dit doen. Ik geloof mijn vriend met zijn verhaal over hun scheiding, hij is niet haatdragend, heeft een hele tijd gehad om hun relatie te verwerken en praat vaak heel respectvol over de moeder van zijn kinderen, waarom zou hij hierover liegen? ik heb hem nog nooit op een leugen betrapt en bovendien heb ik met die scheiding niets te maken, dat was ver voor mijn tijd en die speelt ook geen rol in onze relatie. Ik weet welke plaatst de moeder in het leven van de kinderen heeft en dat wist ik voordat ik hier aan begon en ik zou ook nooit of te nimmer laten merken dat ik de moeder afwijs of zelfs dat ze me nu heel erg irriteert met haar gedrag.
Het laatste nieuws is nu dat mijn vriend me heeft gevraagd om bij hem in te trekken, dit had ik eigenlijk niet verwacht omdat het de bedoeling was dat we nog even zouden wacht omdat ik nu nog aan mijn huidige woonplaats ben gebonden. Maar hij wil echt graag dat we nu samen gaan leven en zei er ook bij dat het in het begin misschien niet heel gemakkelijk zou gaan omdat zijn ex dit mogelijk niet zal accepteren.
@ Pode, ja tuurlijk wil ik best aan de slag met iets positiefs, ik wil het allerbeste voor mijn vriend, zijn kinderen en natuurlijk ook voor mijzelf. In eerste instantie begreep ik sommige frustraties van verschillende forummers niet omdat het verhaal voor mij erg duidelijk is maar nu blijkt dat dit helemaal niet voor iedereen zo is. Ik merk aan de adviezen die ik hier heb gekregen dat een aantal dingen niet helemaal helder zijn en dat komt waarschijnlijk omdat ik het niet heel duidelijk verwoord heb en natuurlijk heeft iedereen ook een andere zienswijze waardoor mensen het niet met mij eens hoeven te zijn. Dat is prima en ook deze berichtjes waardeer ik. Dat ik niet heel positief op de adviezen reageer is omdat ik deze dingen heel anders ervaar. Overigens heb ik best veel vriendinnen waarvan sommigen ook moeders, met een gezond verstand en allen vinden dat ik op een gezonde manier omga met vriend, kinderen en ex.
Ik heb een aantal keren het advies gekregen om de moeder te ontmoeten, maar ik ben helemaal niet overtuigd van haar goede bedoelingen, sterker hier ben ik zeker van. Mijn moeder heeft altijd een heel goed contact gehad met mijn vader en met al zijn vriendinnen en uiteindelijk hoop ik ook op zo’n contact omdat de ex nu eenmaal altijd aanwezig zal zijn in het leven van de kinderen, maar ik denk dat het hier nu nog niet de tijd voor is. Een ander advies was het gedrag van mijn vriend te accepteren en volgens mij had ik ook ergens geschreven dat we beiden zouden proberen hier aan te werken, ik probeer meer te accepteren en mijn vriend probeert om beter zijn grenzen aan te geven.
@Anais, ik geloof echt niet dat de ex een fijn gesprek met mij wil voeren. Toen mijn vriend op zijn kind z’n verjaardag was, alleen met zijn ex, omdat zij eiste dat hij op de dag dat hun kind geboren was zou langskomen, zonder haar partner want die had een andere “verplichting” en houdt zich altijd afzijdig, er was verder ook geen andere visite, die zou pas in het weekend komen als het feestje zou worden georganiseerd, werd hem gevraagd waarom hij mij niet had meegenomen, alleen dit dus. Dit ervaar ik nu niet direct als een uitnodiging.
@ return of te kreng, waarom ik de confrontatie met de ex niet aanga? Ik weet dat zij mij nog niet accepteert en een confrontatie zou de boel alleen maar doen escaleren, vandaar dat ik mij een beetje op de vlakte wil houden. Mijn vriend vind het gedrag van zijn ex ook niet prettig, met het verschil dat hij het niet zo erg vind als ik. Hij heeft gezegd dat hij zijn grenzen wat meer wil bewaken en dat vind ik acceptabel en goed genoeg.
@alice22, ik wist van te voren dat ik met een ex te maken zou krijgen, ik had me alleen nooit voorgesteld dat het op deze manier zou zijn omdat ik zoiets in mijn omgeving nog niet had meegemaakt en ik weet dat het in de toekomst nog best wel eens lastig zou kunnen worden maar dat het op een gegeven moment wel beter zou gaan. Toen ik deze posting plaatste, twijfelde ik even aan mijzelf en vroeg ik mijzelf even af of ik het mijn vriend niet te moeilijk maakte, ondanks dat mijn vriendinnen juist vinden dat ik het best goed doe, maar inmiddels hebben mijn vriend en ik dus goed gepraat en heb ik goede hoop voor de toekomst.
@Minny, ik denk wel dat de ex spijt heeft. Dat heeft ze tenslotte tegen de beste vriendin van mijn vriend gezegd. Daarbij denk ik dat haar leven nu niet zo leuk meer is als voorheen, ze moet ontzettend hard werken omdat haar partner regelmatig zonder werk zit en ze heeft regelmatig ruzie met haar partner die helemaal zijn eigen gang gaat, weinig met haar onderneemt en ook weinig thuis is. Ik begrijp niet waarom je zegt dat de ex het terrein van haar kinderen veilig zou willen stellen want de ex weet dat mijn vriend een heel goede vader is en er is geen sprake van dat haar kinderen in het gedrang zouden komen. Een tijdje geleden hebben de kinderen zelfs aan gegeven dat zij liever bij hun vader wilde wonen, ze zijn daar heel gelukkig en veilig. Het is helemaal niet waar dat mijn vriend nu minder tijd voor zijn kinderen zou hebben, integendeel hij staat altijd voor hen klaar, ook op dagen dat hij de kinderen niet heeft. Als het dan bijvoorbeeld regent gaat hij zijn kinderen naar voetbal brengen zodat ze niet nat regenen. Hij is een fantastische vader en dit is ook waar ik in eerste instantie op gevallen ben toen wij nog geen relatie hadden, ik wou dat ik zo’n vader had. Ik zou het ook niet toestaan dat hij zijn kinderen niet goed zou behandelen maar dat is helemaal niet het geval. Waarom zegt je dat ik hier mijn grenzen zo heftig aangeef? Heb jij mijn berichtjes niet goed gelezen of heb ik het niet allemaal duidelijk verwoord? Mijn vriend heeft zijn kinderen nog nooit met oud en nieuw opgebeld, zo vertelde hij mij, en ik vond het telefoontje van de ex vervelend omdat er eerst een vervelend sms’je aan vooraf ging waarin hem verwijten werden gemaakt en hij vervolgens werd opgebeld terwijl zij wist dat we een huis vol visite hadden. De moeder hoeft niet voor de kinderen op te komen omdat mijn partner minder tijd aan zijn kinderen zou besteden of omdat zij iets tekort zouden komen omdat dit gewoon helemaal niet het geval is. Nogmaals in mijn ogen treitert de ex wel.
@charmed21, @mormeltje, dit vind ik dus ook. Ik zit niet op haar te wachten als ik bijvoorbeeld net mijn bed uit kom en zij ineens voor de deur staat. Als het om de kinderen gaat is het prima maar liever niet als het onnodig is. Ik ben nu nog niet toe aan een ontmoeting met haar, dan kan altijd nog en natuurlijk zal ik dan heel vriendelijk zijn.
@Poezewoes, mijn vriend wil ook best wel veranderen, dat heb ik hierboven ook weer geschreven. Hij geeft aan dat dat best moeilijk voor hem is qua karakter en dat hij misschien niet altijd even consequent daarin zal zijn. Maar hij vind ook dat zij soms te ver gaat en het feit dat het mij zo stoort en dat hij nu met mij is en met mij verder wil is voor hem reden genoeg om er iets aan te willen veranderen. Ook al zal dat niet van de ene op de andere dag veranderen door zijn houding, is dit voor mij al heel veel.
@Ktje1977, ja jouw verhaal lijkt op de mijne. De ex ging vreemd en had niet verwacht dat mijn vriend hun relatie direct zou verbreken. Ook haar neukertje werd door zijn echtgenote op straat gezet. Nu hadden ze geen plek meer om te wonen en waren zij tot elkaar veroodeeld. De ex wilde toen met haar nieuwe verovering en kinderen samen op een studentenkamertje gaan bivakkeren. Hier heeft mijn vriend een stokje voor gestoken. Nu blijkt dat het leven met de nieuwe partner misschien minder leuk is. Tot vorig jaar had mijn vriend een ander soort relatie met zijn ex, in ieder geval anders dan nu. Ik vermoed dat de ex dacht dat zij zo leuk is dat mijn vriend nooit meer over haar heen zou komen en aan de vrouw zou raken omdat hij ook best lang alleen is geweest. Het getreiter van de ex is begonnen sinds wij een relatie hebben. De reden waarom ik de goedbedoelde adviezen van de forummers hier niet heb aangenomen is omdat ik inderdaad ook denk dat zij niet helemaal goed weten waar ze het over hebben. Dit bedoel ik niet veroordelend, ik heb mij misschien niet helemaal goed verwoord en daarbij heeft iedereen natuurlijk een andere ervaring en zienswijze. Die website waaraan je refereerde ken ik trouwens ook en bedankt voor de tip ik moet er misschien maar weer eens op gaan kijken.
@Maroon5, de kinderen van mijn vriend zijn iedere week bij hun vader, zo ie zo elke 2 weken een weekend en daarnaast ook minstens 2 dagen per week door de weeks omdat de moeder veel werkt en hij de kinderen dan opvangt. Ik vind dat ik mijzelf best wegcijfer en probeer me een beetje op de vlakte te houden. Ik zie mijn vriend dan ook niet iedere week en gun hem zijn weekend met de kinderen en daarbij wonen we ook niet bij elkaar om de hoek. Het is daarom bijzonder speciaal als we samen zijn en juist daarom vind ik het vervelend als zijn ex belt enz.. Ik denk dat Ktje het woord helaas in haar bericht gebruikte omdat het nu eenmaal niet gemakkelijk is om een dergelijke relatie te hebben, ik denk niet dat zij daar iets negatiefs mee bedoelt. En nee Maroon, ik ben niet jaloers ik wil alleen dat de ex zich niet in mijn relatie mengt.
@Kimmetje80, wat ik kan doen om de omgang met ex voor mij dragelijk te maken? Ik dacht dat ik mij een beetje afzijdig van haar moest houden om haar “niet in mijn leven te laten komen”. Uiteindelijk beslissen zij en mijn vriend over de kinderen en heb ik daar niets mee te maken. Wanneer zij dan voor de deur stond, ging ik gewoon verder met waar ik mee bezig was. Maar ik begrijp dat dat afgeraden wordt. Ik ben er nog steeds niet van overtuigd dat dit niet goed is want ik denk dat de ex hierdoor op een gegeven moment minder aanwezig zal zijn waardoor de verhoudingen zullen verbeteren maar ik kan het helemaal mis hebben. Het is pertinent niet waar dat mijn vriend nu minder betrokken is in het leven van zijn kinderen, hij neemt ze zelfs meerdere keren per jaar op vakantie als hij kan, volgens mij zijn er niet zo veel vaders die dit doen. Ik geloof mijn vriend met zijn verhaal over hun scheiding, hij is niet haatdragend, heeft een hele tijd gehad om hun relatie te verwerken en praat vaak heel respectvol over de moeder van zijn kinderen, waarom zou hij hierover liegen? ik heb hem nog nooit op een leugen betrapt en bovendien heb ik met die scheiding niets te maken, dat was ver voor mijn tijd en die speelt ook geen rol in onze relatie. Ik weet welke plaatst de moeder in het leven van de kinderen heeft en dat wist ik voordat ik hier aan begon en ik zou ook nooit of te nimmer laten merken dat ik de moeder afwijs of zelfs dat ze me nu heel erg irriteert met haar gedrag.
Het laatste nieuws is nu dat mijn vriend me heeft gevraagd om bij hem in te trekken, dit had ik eigenlijk niet verwacht omdat het de bedoeling was dat we nog even zouden wacht omdat ik nu nog aan mijn huidige woonplaats ben gebonden. Maar hij wil echt graag dat we nu samen gaan leven en zei er ook bij dat het in het begin misschien niet heel gemakkelijk zou gaan omdat zijn ex dit mogelijk niet zal accepteren.
woensdag 4 februari 2009 om 15:14
quote:Deftigdametje schreef op 04 februari 2009 @ 13:28:
Het laatste nieuws is nu dat mijn vriend me heeft gevraagd om bij hem in te trekken, dit had ik eigenlijk niet verwacht omdat het de bedoeling was dat we nog even zouden wacht omdat ik nu nog aan mijn huidige woonplaats ben gebonden. Maar hij wil echt graag dat we nu samen gaan leven en zei er ook bij dat het in het begin misschien niet heel gemakkelijk zou gaan omdat zijn ex dit mogelijk niet zal accepteren.
Waarom wil hij in tegenstelling tot de bedoeling was dan per se nú samen gaan wonen?
Laat je wat betreft de keuze nu samenwonen of over een tijdje, in ieder geval niet 'verleiden' door een eventueel stemmetje in je achterhoofd dat je door nu te gaan samenwonen daarmee een signaal oid afgeeft aan zijn ex/haar een hak zet oid. Keep in mind dat het jouw vriend zijn gedrag ten aanzien van ex is waar je geen prettig gevoel van krijgt.
Verder begrijp ik zoals je vertelde ergens heus wel dat je vriend er nadat hij door haar is bedrogen laten we zeggen enigszins van moet gniffelen dat zijn ex er (ook volgens hem) wat moeite mee heeft dat jullie nu een relatie hebben, maar speelt dat nu na een jaar nog steeds een rol mbt zijn gedrag tav zijn ex?
Het laatste nieuws is nu dat mijn vriend me heeft gevraagd om bij hem in te trekken, dit had ik eigenlijk niet verwacht omdat het de bedoeling was dat we nog even zouden wacht omdat ik nu nog aan mijn huidige woonplaats ben gebonden. Maar hij wil echt graag dat we nu samen gaan leven en zei er ook bij dat het in het begin misschien niet heel gemakkelijk zou gaan omdat zijn ex dit mogelijk niet zal accepteren.
Waarom wil hij in tegenstelling tot de bedoeling was dan per se nú samen gaan wonen?
Laat je wat betreft de keuze nu samenwonen of over een tijdje, in ieder geval niet 'verleiden' door een eventueel stemmetje in je achterhoofd dat je door nu te gaan samenwonen daarmee een signaal oid afgeeft aan zijn ex/haar een hak zet oid. Keep in mind dat het jouw vriend zijn gedrag ten aanzien van ex is waar je geen prettig gevoel van krijgt.
Verder begrijp ik zoals je vertelde ergens heus wel dat je vriend er nadat hij door haar is bedrogen laten we zeggen enigszins van moet gniffelen dat zijn ex er (ook volgens hem) wat moeite mee heeft dat jullie nu een relatie hebben, maar speelt dat nu na een jaar nog steeds een rol mbt zijn gedrag tav zijn ex?
woensdag 4 februari 2009 om 15:53
quote:CharlotteC schreef op 04 februari 2009 @ 15:14:
[...]
Waarom wil hij in tegenstelling tot de bedoeling was dan per se nú samen gaan wonen?
Laat je wat betreft de keuze nu samenwonen of over een tijdje, in ieder geval niet 'verleiden' door een eventueel stemmetje in je achterhoofd dat je door nu te gaan samenwonen daarmee een signaal oid afgeeft aan zijn ex/haar een hak zet oid. Keep in mind dat het jouw vriend zijn gedrag ten aanzien van ex is waar je geen prettig gevoel van krijgt.
Verder begrijp ik zoals je vertelde ergens heus wel dat je vriend er nadat hij door haar is bedrogen laten we zeggen enigszins van moet gniffelen dat zijn ex er (ook volgens hem) wat moeite mee heeft dat jullie nu een relatie hebben, maar speelt dat nu na een jaar nog steeds een rol mbt zijn gedrag tav zijn ex?
Mijn vriend heeft al vaker laten blijken dat hij wilde samenwonen en vooral heel zeker wilde zijn van alles i.v.m. de kinderen, zijn wens om nu te gaan samenwonen heeft niets met zijn ex te maken, maar met keuzes die ik binnenkort in mijn leven moet gaan maken en die straks niet mee zo makkelijk zijn terug te draaien.
Nee ik geloof niet dat de huidige situatie van de ex van mijn vriend met het gedrag van mijn vriend te maken heeft, het zit gewoon in zijn karakter dat hij moeilijk nee kan verkopen en tuurlijk heeft hij er even om moeten gniffelen dat zijn ex verkeerde keuzes heeft gemaakt, maar dat was maar even want als het niet goed met haar gaat, gaat het uiteindelijk ook niet goed met de kinderen. Persoonlijk hoop ik dat haar relatie zich weer zal herstellen en dat ze heel gelukkig worden dan heb ik in ieder geval geen last van d'r.
[...]
Waarom wil hij in tegenstelling tot de bedoeling was dan per se nú samen gaan wonen?
Laat je wat betreft de keuze nu samenwonen of over een tijdje, in ieder geval niet 'verleiden' door een eventueel stemmetje in je achterhoofd dat je door nu te gaan samenwonen daarmee een signaal oid afgeeft aan zijn ex/haar een hak zet oid. Keep in mind dat het jouw vriend zijn gedrag ten aanzien van ex is waar je geen prettig gevoel van krijgt.
Verder begrijp ik zoals je vertelde ergens heus wel dat je vriend er nadat hij door haar is bedrogen laten we zeggen enigszins van moet gniffelen dat zijn ex er (ook volgens hem) wat moeite mee heeft dat jullie nu een relatie hebben, maar speelt dat nu na een jaar nog steeds een rol mbt zijn gedrag tav zijn ex?
Mijn vriend heeft al vaker laten blijken dat hij wilde samenwonen en vooral heel zeker wilde zijn van alles i.v.m. de kinderen, zijn wens om nu te gaan samenwonen heeft niets met zijn ex te maken, maar met keuzes die ik binnenkort in mijn leven moet gaan maken en die straks niet mee zo makkelijk zijn terug te draaien.
Nee ik geloof niet dat de huidige situatie van de ex van mijn vriend met het gedrag van mijn vriend te maken heeft, het zit gewoon in zijn karakter dat hij moeilijk nee kan verkopen en tuurlijk heeft hij er even om moeten gniffelen dat zijn ex verkeerde keuzes heeft gemaakt, maar dat was maar even want als het niet goed met haar gaat, gaat het uiteindelijk ook niet goed met de kinderen. Persoonlijk hoop ik dat haar relatie zich weer zal herstellen en dat ze heel gelukkig worden dan heb ik in ieder geval geen last van d'r.
zaterdag 14 februari 2009 om 15:48
quote:maroon5 schreef op 03 februari 2009 @ 18:22:
[...]
Vind ik dus zeer zeker wel! Als die kinderen eens per 2 weken een weekend bij papa zijn (wat zo'n beetje de norm is, als je geen co ouderschap hebt) kun jij je die 2 dagen best wegcijferen. De andere 12 dagen staat vriendlief helemaal in jou teken, alleen die dagen zul je hem moeten delen, en mijn ervaring is dat kinderen hun papa nu eenmaal erg hard nodig hebben. Zeer zeker wel een kwestie van opofferen dus!
Het stukje waarin je schrijft dat je vriend en zijn ex 'helaas' kinderen hebben stuit me enorm voor de bosrt! Je wist toch voordat je aan een relatie begint, of er zoveel inhoud aan geeft dat er kinderen bij betrokken zijn. Kinderen die niet gevraagd hebben om een scheiding en al helemaal niet om een jaloerse nieuwe vriendin.hier ben ik het wel mee eens, de eerste keer dat de dochter van mijn vriend hier een weekend was, moest ik er ook wel aan wennen dat ik op het tweede plan kwam. Maar ik denk dat ik gewoon blij moet zijn dat het goed klikt tussen mij en haar, en idd, die andere dagen heb ik mijn vriend helemaal voor mezelf. Ik vind het wel leuk om allerlei 'kinderdingen' met haar te doen, en zij heeft idd ook niet voor deze situatie gekozen, het is al erg genoeg dat ze haar vader zo weinig ziet. Met ex heb ik niks, vind het maar een rare. Ze zijn ong. een jaar gescheiden, maar afgelopen maandag heeft ze mijn vriend nog 90 smsjes gestuurd. maar ja, is niet om jaloers op te zijn, maar meer om zielig te vinden...
[...]
Vind ik dus zeer zeker wel! Als die kinderen eens per 2 weken een weekend bij papa zijn (wat zo'n beetje de norm is, als je geen co ouderschap hebt) kun jij je die 2 dagen best wegcijferen. De andere 12 dagen staat vriendlief helemaal in jou teken, alleen die dagen zul je hem moeten delen, en mijn ervaring is dat kinderen hun papa nu eenmaal erg hard nodig hebben. Zeer zeker wel een kwestie van opofferen dus!
Het stukje waarin je schrijft dat je vriend en zijn ex 'helaas' kinderen hebben stuit me enorm voor de bosrt! Je wist toch voordat je aan een relatie begint, of er zoveel inhoud aan geeft dat er kinderen bij betrokken zijn. Kinderen die niet gevraagd hebben om een scheiding en al helemaal niet om een jaloerse nieuwe vriendin.hier ben ik het wel mee eens, de eerste keer dat de dochter van mijn vriend hier een weekend was, moest ik er ook wel aan wennen dat ik op het tweede plan kwam. Maar ik denk dat ik gewoon blij moet zijn dat het goed klikt tussen mij en haar, en idd, die andere dagen heb ik mijn vriend helemaal voor mezelf. Ik vind het wel leuk om allerlei 'kinderdingen' met haar te doen, en zij heeft idd ook niet voor deze situatie gekozen, het is al erg genoeg dat ze haar vader zo weinig ziet. Met ex heb ik niks, vind het maar een rare. Ze zijn ong. een jaar gescheiden, maar afgelopen maandag heeft ze mijn vriend nog 90 smsjes gestuurd. maar ja, is niet om jaloers op te zijn, maar meer om zielig te vinden...
woensdag 13 mei 2009 om 19:35
Hoi deftigdametje,
Volgens mij reageer je helemaal niet overdreven. Ik herken de situatie. Sinds een paar maanden heb ik een relatie met een man die vorig jaar bij zijn ex-vrouw is weggegaan. Ook zij hebben een lange relatie gehad en ze hebben samen 3 kinderen. Afgelopen zondag wilde zij met de kinderen naar een pretpark maar haar auto is kaduuk. Mijn vriend leende haar zijn auto en zij bracht die veel te laat terug. Heb ik me verder niet mee bemoeid. Vind het wel "aardig" dat hij zijn auto nog aan haar uitleent.
Maar de ex kan het niet verkroppen dat hij haar vorig jaar verlaten heeft. Ik zat op het terras toen zij zo ongeveer terug zou komen met de kinderen en mijn vriend bedacht een smoes om mij naar binnen te lokken. Hij heeft liever niet dat zijn ex met mij geconfronteerd wordt.
Nu blijkt dat ze ook tegen de kinderen heeft gezegd dat ze het onverantwoord vindt dat hij de kinderen confronteert met mij. Vandaag is ze jarig en hij heeft haar zelfs nog gebeld of hij op haar verjaardag zou komen. "Voor de kinderen" zei hij.
Met jaloezie (welk gevoel ik overigens best ken!) heeft het niets te maken van mijn kant; ik weet dat hij al jaren "klaar" met haar was en nooit meer wat met haar zou willen. Maar ik erger mij aan haar opstelling en dat hij nog steeds meent rekening met haar te moeten houden. Volgens mij moet zij gewoon gaan (leren) accepteren dat hij niet meer van haar "is" en dat hij een nieuwe relatie heeft. En kan me best voorstellen dat het pijnlijk voor haar is, maar ik heb geen zin mij te gaan verstoppen en wil dat mijn vriend haar ook duidelijk maakt dat ik nu de vrouw in zijn leven ben.
Gr, Baracca
Volgens mij reageer je helemaal niet overdreven. Ik herken de situatie. Sinds een paar maanden heb ik een relatie met een man die vorig jaar bij zijn ex-vrouw is weggegaan. Ook zij hebben een lange relatie gehad en ze hebben samen 3 kinderen. Afgelopen zondag wilde zij met de kinderen naar een pretpark maar haar auto is kaduuk. Mijn vriend leende haar zijn auto en zij bracht die veel te laat terug. Heb ik me verder niet mee bemoeid. Vind het wel "aardig" dat hij zijn auto nog aan haar uitleent.
Maar de ex kan het niet verkroppen dat hij haar vorig jaar verlaten heeft. Ik zat op het terras toen zij zo ongeveer terug zou komen met de kinderen en mijn vriend bedacht een smoes om mij naar binnen te lokken. Hij heeft liever niet dat zijn ex met mij geconfronteerd wordt.
Nu blijkt dat ze ook tegen de kinderen heeft gezegd dat ze het onverantwoord vindt dat hij de kinderen confronteert met mij. Vandaag is ze jarig en hij heeft haar zelfs nog gebeld of hij op haar verjaardag zou komen. "Voor de kinderen" zei hij.
Met jaloezie (welk gevoel ik overigens best ken!) heeft het niets te maken van mijn kant; ik weet dat hij al jaren "klaar" met haar was en nooit meer wat met haar zou willen. Maar ik erger mij aan haar opstelling en dat hij nog steeds meent rekening met haar te moeten houden. Volgens mij moet zij gewoon gaan (leren) accepteren dat hij niet meer van haar "is" en dat hij een nieuwe relatie heeft. En kan me best voorstellen dat het pijnlijk voor haar is, maar ik heb geen zin mij te gaan verstoppen en wil dat mijn vriend haar ook duidelijk maakt dat ik nu de vrouw in zijn leven ben.
Gr, Baracca
zaterdag 29 augustus 2009 om 03:20
De situatie is erg herkenbaar en alleen maar te begrijpen als je het als vrouw meemaakt..
Eerste periode van je relatie zijn de feiten uit het leven van je vriend nog erg vaag. Pas als het wat langer duurt allemaal en je hoort echt in zijn leven dan word je pas echt geconfronteerd met de werkelijkheid. De kinderen die je super lief vindt kunnen zelfs veranderen in duiveltjes in jouw ogen als ze zeggen hoe ze over jou (moeten) denken.. Ze worden dan sterk beïnvloedt door mama. Vriend heeft meestal geen zin in discussies met de ex, waardoor hij haar daarmee nooit zal confronteren. Hij is nou eenmaal klaar met haar, daarom ook ooit de stap genomen om uit elkaar te gaan.
Maar daar sta je dan? Met je eigen emoties.. Je komt de ex vanwege de kinderen natuurlijk regelmatig tegen.. Bij mij begint ze echt iedere keer over vroeger. Hoe mijn vriend was in de tijd met haar of wat ze een keer hadden gedaan blablabla.. hele verhalen.. Ik heb zelf ook een ex, omdat wij geen kinderen hebben zie ik hem nooit.. Zijn vriendin zal nooit verhalen van mij kunnen horen (wat ik overigens ook nooit zou vertellen in het bijzijn van die persoon uit respect).. Maar is dit wel eerlijk? Omdat zij kinderen hebben mag zij mij irriteren?? Onschuldige kinderen opstoken tegen iemand die zij helemaal niet kent als persoon? JA! Zij is de moeder van de kinderen van mijn vriend. En JA! Ik heb ervoor gekozen om aan deze relatie ondanks alles te beginnen.. Ik moet de situatie accepteren.. Dat is een must.. Als je de situatie niet accepteert bereik je niets.. Je komt geen stap verder in je relatie..zo doe je jezelf tekort!
Maar accepteren betekent niet dat je ook de dingen moet accepteren die jou als persoon aangaan.. Als de kinderen iets negatiefs over je zeggen omdat hun mama dat zo heeft gezegd mag je de kids best corrigeren.. en die ex daarover aanspreken.. Ze zal het hoogstwaarschijnlijk ontkennen, maar ondertussen bedenkt ze zich wel dat je het niet pikt allemaal..
Ik heb er ooit ook erg lang mee gezeten.. Maar het is niet anders.. Geniet van je vriend ipv je druk te maken om een persoon die jij niet kunt veranderen.. Als je erover praat (="zeurt" in mannentaal) dan ben je ook net als die ex in zijn ogen.. Iedere vrouw wil dat haar man voor haar opkomt, de hele wereld laat zien dat zij zijn vrouw is en vol trots overal mee naar toe neemt.. Maar mannen willen meestal niet tussen twee vrouwen in gaan staan.. Ze kunnen meestal die spanning niet aan. En geloof me, voor jouw vriend zijn alleen maar de kinderen belangrijk en belangrijk dat zij niet moeilijk gaat doen met dingen die de kinderen aangaan. Verder boeit een man echt niks. Hij moet juist bij jou die rust en vertrouwen vinden. Zet een stap terug als de ex in de buurt is en bekijk alles op afstand. En wijs je vriend op de juiste momenten op dingen die hij misschien niet zo goed inziet.
En nee, dit gevoel is absoluut geen jaloezie, maar meer een irritatie.. een gevoel dat je er helemaal alleen voor staat.. Met de tijd gaat dat over, maar laat je zelf vooral niet gek maken.. Blijf je vriend vertrouwen en steunen.. het is ook niet gemakkelijk voor hem en vooral niet onzeker worden...
Eerste periode van je relatie zijn de feiten uit het leven van je vriend nog erg vaag. Pas als het wat langer duurt allemaal en je hoort echt in zijn leven dan word je pas echt geconfronteerd met de werkelijkheid. De kinderen die je super lief vindt kunnen zelfs veranderen in duiveltjes in jouw ogen als ze zeggen hoe ze over jou (moeten) denken.. Ze worden dan sterk beïnvloedt door mama. Vriend heeft meestal geen zin in discussies met de ex, waardoor hij haar daarmee nooit zal confronteren. Hij is nou eenmaal klaar met haar, daarom ook ooit de stap genomen om uit elkaar te gaan.
Maar daar sta je dan? Met je eigen emoties.. Je komt de ex vanwege de kinderen natuurlijk regelmatig tegen.. Bij mij begint ze echt iedere keer over vroeger. Hoe mijn vriend was in de tijd met haar of wat ze een keer hadden gedaan blablabla.. hele verhalen.. Ik heb zelf ook een ex, omdat wij geen kinderen hebben zie ik hem nooit.. Zijn vriendin zal nooit verhalen van mij kunnen horen (wat ik overigens ook nooit zou vertellen in het bijzijn van die persoon uit respect).. Maar is dit wel eerlijk? Omdat zij kinderen hebben mag zij mij irriteren?? Onschuldige kinderen opstoken tegen iemand die zij helemaal niet kent als persoon? JA! Zij is de moeder van de kinderen van mijn vriend. En JA! Ik heb ervoor gekozen om aan deze relatie ondanks alles te beginnen.. Ik moet de situatie accepteren.. Dat is een must.. Als je de situatie niet accepteert bereik je niets.. Je komt geen stap verder in je relatie..zo doe je jezelf tekort!
Maar accepteren betekent niet dat je ook de dingen moet accepteren die jou als persoon aangaan.. Als de kinderen iets negatiefs over je zeggen omdat hun mama dat zo heeft gezegd mag je de kids best corrigeren.. en die ex daarover aanspreken.. Ze zal het hoogstwaarschijnlijk ontkennen, maar ondertussen bedenkt ze zich wel dat je het niet pikt allemaal..
Ik heb er ooit ook erg lang mee gezeten.. Maar het is niet anders.. Geniet van je vriend ipv je druk te maken om een persoon die jij niet kunt veranderen.. Als je erover praat (="zeurt" in mannentaal) dan ben je ook net als die ex in zijn ogen.. Iedere vrouw wil dat haar man voor haar opkomt, de hele wereld laat zien dat zij zijn vrouw is en vol trots overal mee naar toe neemt.. Maar mannen willen meestal niet tussen twee vrouwen in gaan staan.. Ze kunnen meestal die spanning niet aan. En geloof me, voor jouw vriend zijn alleen maar de kinderen belangrijk en belangrijk dat zij niet moeilijk gaat doen met dingen die de kinderen aangaan. Verder boeit een man echt niks. Hij moet juist bij jou die rust en vertrouwen vinden. Zet een stap terug als de ex in de buurt is en bekijk alles op afstand. En wijs je vriend op de juiste momenten op dingen die hij misschien niet zo goed inziet.
En nee, dit gevoel is absoluut geen jaloezie, maar meer een irritatie.. een gevoel dat je er helemaal alleen voor staat.. Met de tijd gaat dat over, maar laat je zelf vooral niet gek maken.. Blijf je vriend vertrouwen en steunen.. het is ook niet gemakkelijk voor hem en vooral niet onzeker worden...
zaterdag 29 augustus 2009 om 05:38
quote:Ktje1977 schreef op 03 februari 2009 @ 15:33:
Beste deftigdametje,
Ik kan me helemaal vinden in jouw verhaal.
Mijn vriend is 11 jaar samen geweest met zijn ex en hebben (helaas) ook samen 2 kinderen.
Hele lieve kinderen, dat is het probleem niet.. maar de ex wel. Hun retalie is nu al 2 jaar over en het wordt tijd dat ze eens haar eigen leven gaan leiden.
Mensen die hierover een mening hebben zoals van ''accepteren","ze is nu eenmaal de moeder", bla bla bla, hebben geen idee waar ze het over hebben en hoe het je leven continue kan beheersen. Het is voor jou en mij wel een wildvreemde die toch op een bepaalde manier invloed heeft op je leven en jouw vriend is de enige die daar wat aan kan doen.
Er wordt vaak gezegd dat je in het belang van de kinderen moet denken, dat klopt maar dat wil niet zeggen dat je jezelf daarin moet wegcijferen! Jij bent er tegenwoordig ook en je telt ook mee!
Succes ermee en kijk anders eens op stichtingstiefmoeders.nl, daar kun je je ook aanmelden voor een mailmaatje, dat is erg fijn!
Groetjes KtjeAl 2 jaar over poeh poeh, jij maakt niet uit hoe lang iemand in het rouwproces zit Dame!
Beste deftigdametje,
Ik kan me helemaal vinden in jouw verhaal.
Mijn vriend is 11 jaar samen geweest met zijn ex en hebben (helaas) ook samen 2 kinderen.
Hele lieve kinderen, dat is het probleem niet.. maar de ex wel. Hun retalie is nu al 2 jaar over en het wordt tijd dat ze eens haar eigen leven gaan leiden.
Mensen die hierover een mening hebben zoals van ''accepteren","ze is nu eenmaal de moeder", bla bla bla, hebben geen idee waar ze het over hebben en hoe het je leven continue kan beheersen. Het is voor jou en mij wel een wildvreemde die toch op een bepaalde manier invloed heeft op je leven en jouw vriend is de enige die daar wat aan kan doen.
Er wordt vaak gezegd dat je in het belang van de kinderen moet denken, dat klopt maar dat wil niet zeggen dat je jezelf daarin moet wegcijferen! Jij bent er tegenwoordig ook en je telt ook mee!
Succes ermee en kijk anders eens op stichtingstiefmoeders.nl, daar kun je je ook aanmelden voor een mailmaatje, dat is erg fijn!
Groetjes KtjeAl 2 jaar over poeh poeh, jij maakt niet uit hoe lang iemand in het rouwproces zit Dame!
vrijdag 13 november 2009 om 02:07
Ik begrijp deftigdametje helemaal echt volkomen ik zit in de zelfde situatie ik heb een vriend en hij heeft ook een kindje met zijn ex .
Zijn ex wil hebben dat hij daar komt als zij moet werken ik mag niet iin haar huis komen mij ex slaapt ook best vaak bij haar als zij vroeg moet werken mij vriend wil niet begrijpen waarom dat moeilijk is voor mij (hij slaapt daar nu ook op dit moment)!
Ik heb nu ook woorden met hem omdat ik het gewoon niet kan accepteren .
Zijn dochter is binnenkort jarig en ik mag er niet bij zijn van zijn ex ze zegt dat er dan teveel spanning zal zijn wat gewoon onzin is want we zijn allemaal volwassen en we moeten de situatie accepteren zoals die is en daar bedoel ik mee dat zij moet accepteren dat ik met haar ex heb .
Zoals laatst had ze hem gebelt of die mee ging na de winkel verf halen wat volkomen onschuldig lijkt maar voor haar is dat niet zo omdat ik weet dat ze hem terug wil .
Ze doet er alles aan om mij te zieken en mij vriend heeft het niet door en zegt er niks van als ik het hem zeg .
Ze hebben een relatie van 10 jaar gehad en hij heft het uitgemaakt omdat hij niks meer voor haar voelde en mij was tegengekomen.
Ze kan het ook niet uitstaan dat hij nu met een jonger iemand heeft ik ben zelf 21 hij is 32 en zij is 30 is een behoorlijk leeftijd verschil maar je kunt duidelijk merken dat ik volwassener ben dan haar.
Zoals ik stuur haar persoonlijk een bericht of ze het goed vind als ik op de verjaardag kom van hun dochter mij vriend had mij er ook graag bij gehad (dacht ik ) en wat doet zij , zij gaat hem vertellen waarom ze mij er niet bij wil hebben en dan gaat ze zeggen ja hij begreep mij punt wel (heeft ze niet tegen mij gezegt heb het gehoort).
Dat bericht heb ik begin november al na der toegestuurt en ze heeft nog niks laten horen vind het gewoon schandalig .
En dan zit ze haar ex elke keer dingen te verwijten maar ik ben achter paar dingen gekomen waarvan ik denk hey dat kun je niet maken.
Kortom gezegt ze probeert er alles aan om mij vriend elke keer voor haar zelf te hebben en ik heb het GEHAD wat moet ik doen
?
Zijn ex wil hebben dat hij daar komt als zij moet werken ik mag niet iin haar huis komen mij ex slaapt ook best vaak bij haar als zij vroeg moet werken mij vriend wil niet begrijpen waarom dat moeilijk is voor mij (hij slaapt daar nu ook op dit moment)!
Ik heb nu ook woorden met hem omdat ik het gewoon niet kan accepteren .
Zijn dochter is binnenkort jarig en ik mag er niet bij zijn van zijn ex ze zegt dat er dan teveel spanning zal zijn wat gewoon onzin is want we zijn allemaal volwassen en we moeten de situatie accepteren zoals die is en daar bedoel ik mee dat zij moet accepteren dat ik met haar ex heb .
Zoals laatst had ze hem gebelt of die mee ging na de winkel verf halen wat volkomen onschuldig lijkt maar voor haar is dat niet zo omdat ik weet dat ze hem terug wil .
Ze doet er alles aan om mij te zieken en mij vriend heeft het niet door en zegt er niks van als ik het hem zeg .
Ze hebben een relatie van 10 jaar gehad en hij heft het uitgemaakt omdat hij niks meer voor haar voelde en mij was tegengekomen.
Ze kan het ook niet uitstaan dat hij nu met een jonger iemand heeft ik ben zelf 21 hij is 32 en zij is 30 is een behoorlijk leeftijd verschil maar je kunt duidelijk merken dat ik volwassener ben dan haar.
Zoals ik stuur haar persoonlijk een bericht of ze het goed vind als ik op de verjaardag kom van hun dochter mij vriend had mij er ook graag bij gehad (dacht ik ) en wat doet zij , zij gaat hem vertellen waarom ze mij er niet bij wil hebben en dan gaat ze zeggen ja hij begreep mij punt wel (heeft ze niet tegen mij gezegt heb het gehoort).
Dat bericht heb ik begin november al na der toegestuurt en ze heeft nog niks laten horen vind het gewoon schandalig .
En dan zit ze haar ex elke keer dingen te verwijten maar ik ben achter paar dingen gekomen waarvan ik denk hey dat kun je niet maken.
Kortom gezegt ze probeert er alles aan om mij vriend elke keer voor haar zelf te hebben en ik heb het GEHAD wat moet ik doen
?
vrijdag 13 november 2009 om 02:24
Als je het gehad hebt, dan moet je de relatie verbreken.
Zij hebben blijkbaar afspraken gemaakt over daar slapen wanneer ze moet werken, en over hoe ze de kinderen samen maar apart gingen opvoeden. Daar heb jij je bij neer te leggen, het zijn hun kinderen.
En gezien je post snap ik best dat er spanningen zullen zijn op een verjaardag, want jullie hebben geen klik. Dan kun je spreken over accepteren, maar accepteren en appreciëren zijn 2 verschillende dingen. Heel goed juist dat zij dit met haar ex bespreekt, ipv met jou, want dan wordt het net een hanengevecht denk ik.
Zij heeft met hem te maken, jij hebt met hem te maken. Feitelijk hebben jullie niets met elkaar te maken. Acceptatie zou leuk zijn, maar dat zit er niet in. En dat is ook weer iets wat je moet accepteren.
Zij hebben blijkbaar afspraken gemaakt over daar slapen wanneer ze moet werken, en over hoe ze de kinderen samen maar apart gingen opvoeden. Daar heb jij je bij neer te leggen, het zijn hun kinderen.
En gezien je post snap ik best dat er spanningen zullen zijn op een verjaardag, want jullie hebben geen klik. Dan kun je spreken over accepteren, maar accepteren en appreciëren zijn 2 verschillende dingen. Heel goed juist dat zij dit met haar ex bespreekt, ipv met jou, want dan wordt het net een hanengevecht denk ik.
Zij heeft met hem te maken, jij hebt met hem te maken. Feitelijk hebben jullie niets met elkaar te maken. Acceptatie zou leuk zijn, maar dat zit er niet in. En dat is ook weer iets wat je moet accepteren.
vrijdag 13 november 2009 om 07:33
Hoe lang heb je eigenlijk al een relatie met die man Sandy? ik snap het van zijn ex namelijk best dat ze niet al te snel de nieuwe vriendin van pa erbij wil hebben.
Ik kan me overigens ook helemaal voorstellen dat als hij haar voor jou heeft verlaten (en misschien haar met jou heeft bedrogen?) dat ze er dan niet echt behoefte aan heeft om jou te leren kennen. Dat moet jij toch ook kunnen begrijpen?
Ik kan me overigens ook helemaal voorstellen dat als hij haar voor jou heeft verlaten (en misschien haar met jou heeft bedrogen?) dat ze er dan niet echt behoefte aan heeft om jou te leren kennen. Dat moet jij toch ook kunnen begrijpen?
I only get one shot at life - so I shoot to kill