Zwanger
alle pijlers
We gaan proberen!
zaterdag 6 mei 2017 om 10:26
Hey goedendag!
Ik ben Nathalie, 23 jaren jong en ik heb een lieve vriend van 29. We zijn inmiddels 5,5 jaar samen en hebben beiden een kinderwens.
We wonen samen in een leuke hoekwoning met onze huisdiertjes en hebben besloten dat we klaar zijn voor de volgende stap. (Spannennnnnd!)
Ik liep al langer met d'r gedachte dan m'n vriend, dus ik ben ook even super enthousiast nu! ^.^
Ik heb gisteren een bestelling geplaatst voor foliumzuur tabletten, ovulatietesten en zwangerschapstesten, dus we kunnen er gelijk tegenaan!
Helaas ben ik wel vrij onregelmatig ongesteld wat het wat lastiger zou kunnen maken, en het word even afwachten hoe lang het zal duren, maar hopelijk mogen we hier over tijd(je) ons blije nieuws ook vertellen!
Ik ben Nathalie, 23 jaren jong en ik heb een lieve vriend van 29. We zijn inmiddels 5,5 jaar samen en hebben beiden een kinderwens.
We wonen samen in een leuke hoekwoning met onze huisdiertjes en hebben besloten dat we klaar zijn voor de volgende stap. (Spannennnnnd!)
Ik liep al langer met d'r gedachte dan m'n vriend, dus ik ben ook even super enthousiast nu! ^.^
Ik heb gisteren een bestelling geplaatst voor foliumzuur tabletten, ovulatietesten en zwangerschapstesten, dus we kunnen er gelijk tegenaan!
Helaas ben ik wel vrij onregelmatig ongesteld wat het wat lastiger zou kunnen maken, en het word even afwachten hoe lang het zal duren, maar hopelijk mogen we hier over tijd(je) ons blije nieuws ook vertellen!
zaterdag 6 mei 2017 om 22:10
Super spannend Nathalie! Ik heb ook altijd jong moeder willen worden. Inmiddels bijna 27, nog steeds jong maar had t wel eerder gewild. Maar een leuke en stabiele relatie leek mij belangrijker .
Ik heb er 8 maanden over gedaan om zwanger te worden. Voordat we begonnen helemaal het gevoel dat we er echt klaar voor zijn. En nu ik zwanger ben denk ik... oh help! We krijgen een baby. Hahaha.
Ik wens je hele vruchtbare maanden toe!
Ik heb er 8 maanden over gedaan om zwanger te worden. Voordat we begonnen helemaal het gevoel dat we er echt klaar voor zijn. En nu ik zwanger ben denk ik... oh help! We krijgen een baby. Hahaha.
Ik wens je hele vruchtbare maanden toe!
zaterdag 6 mei 2017 om 22:13
Ja leuk is dat hé nathalie! Zolang het hier nog niet is gelukt geniet ik van de verhalen van andere, zo mooi om het allemaal te lezen! Die spanning van de eerste echte ronde kan ik me nog goed voorstellen, die spanning blijft ook wel hoor! Ik hoop ook dat het nu snel raak is! Nog even en dan verhuizen wij naar ons mooie ruime koop huis, het huis is wel heel ruim voor alleen ons en onze dierenvrienden haha! Er zijn verschillende topics waar geschreven word over het zwanger worden, schrijf jij al ergens mee? Anders is dat misschien leuk om te doen voor je ?
zaterdag 6 mei 2017 om 22:29
Oh wat leuk Mellala! Gefeliciteerd ook! Ik heb ook ergens in m'n achterhoofd wel een beetje dat idee hoor, het is nog niet zover als het überhaupt al lukt natuurlijk!
Maar toch denk ik ergens dat het zomaar eens zo zou kunnen zijn dat we over 1,5 jaar een kleine hebben! Heel erg leuk, maar ergens ook wel spannend en een beetje "eng" of ik alles wel goed zal doen enzo...
Maar ik denk dat dat ook wel een beetje natuurlijk is!
@ Lalameme, dat gevoel ken ik inderdaad, wij wonen inmiddels wel al 3,5 jaar zo ongeveer in ons eigen huisje, maar er moest ook nog wat verbouwd worden enzo!
Nu hebben we 4 slaapkamers, 1 voor onszelf, 1 waskamer, 1 hobbykamer van m'n vriend en 1 lege kamer... Genoeg ruimte dus!
Ik kan ook nu al niet wachten om te gaan babyshoppen! Ik smelt altijd als ik die kleine schoentjes enzo zie!
Ik schrijf nog nergens mee nee, ik zal eens gaan kijken of ik kan vinden waar ik moet zijn!
Maar toch denk ik ergens dat het zomaar eens zo zou kunnen zijn dat we over 1,5 jaar een kleine hebben! Heel erg leuk, maar ergens ook wel spannend en een beetje "eng" of ik alles wel goed zal doen enzo...
Maar ik denk dat dat ook wel een beetje natuurlijk is!
@ Lalameme, dat gevoel ken ik inderdaad, wij wonen inmiddels wel al 3,5 jaar zo ongeveer in ons eigen huisje, maar er moest ook nog wat verbouwd worden enzo!
Nu hebben we 4 slaapkamers, 1 voor onszelf, 1 waskamer, 1 hobbykamer van m'n vriend en 1 lege kamer... Genoeg ruimte dus!
Ik kan ook nu al niet wachten om te gaan babyshoppen! Ik smelt altijd als ik die kleine schoentjes enzo zie!
Ik schrijf nog nergens mee nee, ik zal eens gaan kijken of ik kan vinden waar ik moet zijn!
zaterdag 6 mei 2017 om 23:56
quote:hannaeva schreef op 06 mei 2017 @ 19:53:
[...]
Dat is zeer, zeer zeldzaam. Verreweg de meeste vrouwen die ovulatietesten gebruiken hebben een gemiddelde cyclus.Dat is helemaal niet heel zeldzaam, mijn kortste cyclus was 26 dagen en m'n langste (met eisprong) 46. 20 dagen verschil dus, geen 10 zoals jij zegt.
[...]
Dat is zeer, zeer zeldzaam. Verreweg de meeste vrouwen die ovulatietesten gebruiken hebben een gemiddelde cyclus.Dat is helemaal niet heel zeldzaam, mijn kortste cyclus was 26 dagen en m'n langste (met eisprong) 46. 20 dagen verschil dus, geen 10 zoals jij zegt.
zondag 7 mei 2017 om 09:03
zondag 7 mei 2017 om 09:52
Was jij dan helemaal niet enthousiast toen je voor het eerst ging proberen Hannaeva?
Iedereen heeft zijn eigen manier van ermee omgaan, ik ben heel enthousiast en dat uit ik! Ik ben vroeger zwaar depressief geweest, maar tegenwoordig sta ik heel positief en sterk in het leven.
Tuurlijk zou het kunnen zijn dat ik of mijn vriend of zelfs beide onvruchtbaar zijn, of dat het gewoon simpelweg niet wil lukken. Maar moet ik daar dan gelijk maar vanuit gaan?
Die gedachte spookt echt wel eens door mijn hoofd, wat als....
Maar daar ga ik mijn leven niet door laten lijden, ik ga gewoon lekker proberen en hopen dat het lukt!
Iedereen heeft zijn eigen manier van ermee omgaan, ik ben heel enthousiast en dat uit ik! Ik ben vroeger zwaar depressief geweest, maar tegenwoordig sta ik heel positief en sterk in het leven.
Tuurlijk zou het kunnen zijn dat ik of mijn vriend of zelfs beide onvruchtbaar zijn, of dat het gewoon simpelweg niet wil lukken. Maar moet ik daar dan gelijk maar vanuit gaan?
Die gedachte spookt echt wel eens door mijn hoofd, wat als....
Maar daar ga ik mijn leven niet door laten lijden, ik ga gewoon lekker proberen en hopen dat het lukt!
zondag 7 mei 2017 om 11:07
zondag 7 mei 2017 om 11:15
Ik zeg ook nergens dat ik erop reken toch? Alleen dat ik heel enthousiast ben!
En ja, dat ik nu al niet wachten kan om te babyshoppen, maar daarmee bedoel ik niet dat ik zeker weet dat het gaat lukken!
Ik heb autisme en autisten die nemen blijkbaar alles heel erg letterlijk op, maar jij kan er ook wel wat van hoor! ;P (niet beledigend bedoeld!)
Bedankt lalameme! vandaag de eerste ovulatietest gedaan, helaas, nog niet! Hoop dat ik deze maand nog m'n piek kan spotten en anders hopelijk volgende maand!
En ja, dat ik nu al niet wachten kan om te babyshoppen, maar daarmee bedoel ik niet dat ik zeker weet dat het gaat lukken!
Ik heb autisme en autisten die nemen blijkbaar alles heel erg letterlijk op, maar jij kan er ook wel wat van hoor! ;P (niet beledigend bedoeld!)
Bedankt lalameme! vandaag de eerste ovulatietest gedaan, helaas, nog niet! Hoop dat ik deze maand nog m'n piek kan spotten en anders hopelijk volgende maand!
zondag 7 mei 2017 om 11:19
Is je autisme en de zware depressie die je had erfelijk?
Misschien is het handig wat dingen uit te zoeken voor je zwanger raakt. Heb je meer kans op een pre- of een postnatale depressie bijvoorbeeld? Hoe groot is de kans op herhaling en de kans dat je kind het erft? Het is tegenwoordig steeds meer gangbaar om daar van te voren al bij stil te staan. Preconceptionele consulten bijvoorbeeld.
Misschien is het handig wat dingen uit te zoeken voor je zwanger raakt. Heb je meer kans op een pre- of een postnatale depressie bijvoorbeeld? Hoe groot is de kans op herhaling en de kans dat je kind het erft? Het is tegenwoordig steeds meer gangbaar om daar van te voren al bij stil te staan. Preconceptionele consulten bijvoorbeeld.
Les temps sont durs pour les rêveurs...
zondag 7 mei 2017 om 11:40
Autisme is nog onduidelijk of dat erfelijk bepaald is, ik denk het zelf wel want ik en mijn broer hebben beide autisme en 2 neefjes van mij ook. Maar dit is geen zware vorm en ik vind het ook geen handicap, het maakt mij zoals ik ben.
Bij kleine kinderen snap ik dat het wel eens onbegrip en problemen kan veroorzaken, maar ik denk dat ik er zelf dan juist beter op kan reageren omdat ik weet hoe het voelt. Dat merk ik nu ook vaak als ik om ga met kinderen met autisme.
Maargoed, Mijn ouders zelf zouden geen autisme hebben (gehad). (mijn vader is helaas overleden) En het is dus ook in de wetenschap nog niet uitgevonden of dat het erfelijk is of ergens anders aan ligt tijdens de ontwikkelen of iets.
Wat betreft depresiviteit, of je er gevoelig voor bent kan worden doorgegeven. Maar mijn eigen depressie is ontstaan door mijn verleden, pesten, mishandeling, misbruik etc etc. Ik heb therapie en psychiatrie gevolgd en als zeg ik het zelf, ben ik er alleen maar een sterker mensen van geworden. Ik laat me nu niet meer zo snel van de wijs brengen. Mijn verleden is het verleden en daar ben ik los van gekomen, ik houd me liever bezig met het nu en de toekomst!
Bij kleine kinderen snap ik dat het wel eens onbegrip en problemen kan veroorzaken, maar ik denk dat ik er zelf dan juist beter op kan reageren omdat ik weet hoe het voelt. Dat merk ik nu ook vaak als ik om ga met kinderen met autisme.
Maargoed, Mijn ouders zelf zouden geen autisme hebben (gehad). (mijn vader is helaas overleden) En het is dus ook in de wetenschap nog niet uitgevonden of dat het erfelijk is of ergens anders aan ligt tijdens de ontwikkelen of iets.
Wat betreft depresiviteit, of je er gevoelig voor bent kan worden doorgegeven. Maar mijn eigen depressie is ontstaan door mijn verleden, pesten, mishandeling, misbruik etc etc. Ik heb therapie en psychiatrie gevolgd en als zeg ik het zelf, ben ik er alleen maar een sterker mensen van geworden. Ik laat me nu niet meer zo snel van de wijs brengen. Mijn verleden is het verleden en daar ben ik los van gekomen, ik houd me liever bezig met het nu en de toekomst!
zondag 7 mei 2017 om 12:28
Wat een sterke vrouw ben jij Nathalie! Ik val in de herhaling, maar je bent erg optimistisch en geduldig hoe je op al die stomme reactie reageert. Pff en luister maar niet teveel naar die reacties als 'Kijk eerst maar eens of het je gegund is'. Daar heb ik me (mede door zulke reacties) jaren erg druk over gemaakt en zelfs nu ik zwanger ben, maak ik me overmatig bezorgd over wat er allemaal mis zou kunnen gaan. Zo jammer! Ik las ergens een quote 'Wat als alles lukt?' Mooi om te onthouden 
maandag 8 mei 2017 om 13:20
Hoi TO,
Leuk dat je gaat starten! Ik snap dat je enthousiast bent en helemaal voorbereid wil starten, maar ik kan me ook wel vinden in de andere reacties.
Als je van jezelf weet dat je erg plannerig bent én dat het libido van je man niet zo te sturen ks, is het dan juist niet fijner om eerst eens te kijken of de natuur zijn werk doet? Dan wordt het vrijen minder geforceerd en zit je minder in de modus 'nu moet het lukken'. Daarbij komt dat ovulatietesten niet voor iedereen werken, dus dat kan ook stress opleveren. Je loopt het risico te dwangmatig te worden door er zo mee om te gaan.
Ik heb zelf ook een vrij onregelmatige cyclus en dacht oprecht dat het lastig zou zijn om zwanger te worden. Op een bepaald moment gewoon gestopt met Ac en regelmatig seks gehad. Ook njet bizar veel of gepland, maar gewoon 2 keer per week ofzo, als we zin hadden. Uiteindelijk was ik na een maand zwanger, ondanks dat ik geen flauw idee had wanneer mijn eisprong was. Die bleek overigens achteraf veel later te zijn dan gebruikelijk, dus testen had ook veel ellende opgeleverd denk ik.
Ik ben dus positief verrast door mijn eigen lichaam en blij dat het op zo'n fijne wijze gewoon gelukt is, zonder er enorm gefocust op te zijn en zonder de stress van (negatieve) testen.
Nogmaals, het is jouw keuze natuurlijk, maar er valt ook wat voor te zeggen het gewoon eens zo te proberen. Het valt toch niet helemaal te plannen en het scheelt je mogelijk stress en gedoe rondom seks op het juiste moment, negatief testen etc. Mocht het na een tijdje niet lukken, dan heb je altijd nog wat alternatieven achter de hand.
Overigens schaar ik me ook achter een groot deel van de comments van Hannaeva, maar het 'los laten' en niet ultiem voorbereid zijn (voor mij werkte dat dus prima, heb m'n leven pas omgegooid ná ik zwanger bleek te zijn, ideaal) lijkt niet meer zo te passen in huidig ideaalbeeld.
Leuk dat je gaat starten! Ik snap dat je enthousiast bent en helemaal voorbereid wil starten, maar ik kan me ook wel vinden in de andere reacties.
Als je van jezelf weet dat je erg plannerig bent én dat het libido van je man niet zo te sturen ks, is het dan juist niet fijner om eerst eens te kijken of de natuur zijn werk doet? Dan wordt het vrijen minder geforceerd en zit je minder in de modus 'nu moet het lukken'. Daarbij komt dat ovulatietesten niet voor iedereen werken, dus dat kan ook stress opleveren. Je loopt het risico te dwangmatig te worden door er zo mee om te gaan.
Ik heb zelf ook een vrij onregelmatige cyclus en dacht oprecht dat het lastig zou zijn om zwanger te worden. Op een bepaald moment gewoon gestopt met Ac en regelmatig seks gehad. Ook njet bizar veel of gepland, maar gewoon 2 keer per week ofzo, als we zin hadden. Uiteindelijk was ik na een maand zwanger, ondanks dat ik geen flauw idee had wanneer mijn eisprong was. Die bleek overigens achteraf veel later te zijn dan gebruikelijk, dus testen had ook veel ellende opgeleverd denk ik.
Ik ben dus positief verrast door mijn eigen lichaam en blij dat het op zo'n fijne wijze gewoon gelukt is, zonder er enorm gefocust op te zijn en zonder de stress van (negatieve) testen.
Nogmaals, het is jouw keuze natuurlijk, maar er valt ook wat voor te zeggen het gewoon eens zo te proberen. Het valt toch niet helemaal te plannen en het scheelt je mogelijk stress en gedoe rondom seks op het juiste moment, negatief testen etc. Mocht het na een tijdje niet lukken, dan heb je altijd nog wat alternatieven achter de hand.
Overigens schaar ik me ook achter een groot deel van de comments van Hannaeva, maar het 'los laten' en niet ultiem voorbereid zijn (voor mij werkte dat dus prima, heb m'n leven pas omgegooid ná ik zwanger bleek te zijn, ideaal) lijkt niet meer zo te passen in huidig ideaalbeeld.
maandag 8 mei 2017 om 13:41
Hoi Appelsap5, als mijn vriend 2X per week seks zou willen hebben zou het al een stuk makkelijker zijn! 
In het verleden zaten we vaak op eens per maand ongeveer, inmiddels eens per week/ eens per twee weken. Dan is de kans dus groot dat je je vruchtbare dagen mist.
Dan is de vraag waar zou mijn vriend zich fijner bij voelen? "Verplicht" 2x per week seks? Of dat ik mijn ovulatietesten doe en dat we zodra het kan een keertje extra als we dat willen?
Het is ook niet zo dat het dan verplicht gelijk moet op die dag(en), maar meestal ben ik uiteindelijk degene die het moment kiest, als ik dan moet gokken wanneer ik ongeveer mijn ovulatie zou hebben (terwijl mijn cyclus varieert van 28-42 dagen) blijft het heel onzeker allemaal! Ik denk juist dat dat meer voor frustratie en onzekerheid zorgt...
Nu weet ik als het me lukt een piek te spotten dat dat het moment is mijn vriend te verleiden, wil hij niet, dan misschien de volgende dag en anders wachten we nog een maandje. Maar dan weet ik ook dat ik eind van de maand niet echt iets hoef te verwachten en daarbij weet ik dan ook wanneer ik ongeveer mijn menstruatie kan verwachten, soms ook wel handig!
In het verleden zaten we vaak op eens per maand ongeveer, inmiddels eens per week/ eens per twee weken. Dan is de kans dus groot dat je je vruchtbare dagen mist.
Dan is de vraag waar zou mijn vriend zich fijner bij voelen? "Verplicht" 2x per week seks? Of dat ik mijn ovulatietesten doe en dat we zodra het kan een keertje extra als we dat willen?
Het is ook niet zo dat het dan verplicht gelijk moet op die dag(en), maar meestal ben ik uiteindelijk degene die het moment kiest, als ik dan moet gokken wanneer ik ongeveer mijn ovulatie zou hebben (terwijl mijn cyclus varieert van 28-42 dagen) blijft het heel onzeker allemaal! Ik denk juist dat dat meer voor frustratie en onzekerheid zorgt...
Nu weet ik als het me lukt een piek te spotten dat dat het moment is mijn vriend te verleiden, wil hij niet, dan misschien de volgende dag en anders wachten we nog een maandje. Maar dan weet ik ook dat ik eind van de maand niet echt iets hoef te verwachten en daarbij weet ik dan ook wanneer ik ongeveer mijn menstruatie kan verwachten, soms ook wel handig!
maandag 8 mei 2017 om 14:28
quote:Nathalie114 schreef op 07 mei 2017 @ 11:40:
Autisme is nog onduidelijk of dat erfelijk bepaald is, ik denk het zelf wel want ik en mijn broer hebben beide autisme en 2 neefjes van mij ook. Maar dit is geen zware vorm en ik vind het ook geen handicap, het maakt mij zoals ik ben.
Bij kleine kinderen snap ik dat het wel eens onbegrip en problemen kan veroorzaken, maar ik denk dat ik er zelf dan juist beter op kan reageren omdat ik weet hoe het voelt. Dat merk ik nu ook vaak als ik om ga met kinderen met autisme.
Maargoed, Mijn ouders zelf zouden geen autisme hebben (gehad). (mijn vader is helaas overleden) En het is dus ook in de wetenschap nog niet uitgevonden of dat het erfelijk is of ergens anders aan ligt tijdens de ontwikkelen of iets.
Wat betreft depresiviteit, of je er gevoelig voor bent kan worden doorgegeven. Maar mijn eigen depressie is ontstaan door mijn verleden, pesten, mishandeling, misbruik etc etc. Ik heb therapie en psychiatrie gevolgd en als zeg ik het zelf, ben ik er alleen maar een sterker mensen van geworden. Ik laat me nu niet meer zo snel van de wijs brengen. Mijn verleden is het verleden en daar ben ik los van gekomen, ik houd me liever bezig met het nu en de toekomst! Wat fijn dat het nu goed met je gaat.
Autisme is nog onduidelijk of dat erfelijk bepaald is, ik denk het zelf wel want ik en mijn broer hebben beide autisme en 2 neefjes van mij ook. Maar dit is geen zware vorm en ik vind het ook geen handicap, het maakt mij zoals ik ben.
Bij kleine kinderen snap ik dat het wel eens onbegrip en problemen kan veroorzaken, maar ik denk dat ik er zelf dan juist beter op kan reageren omdat ik weet hoe het voelt. Dat merk ik nu ook vaak als ik om ga met kinderen met autisme.
Maargoed, Mijn ouders zelf zouden geen autisme hebben (gehad). (mijn vader is helaas overleden) En het is dus ook in de wetenschap nog niet uitgevonden of dat het erfelijk is of ergens anders aan ligt tijdens de ontwikkelen of iets.
Wat betreft depresiviteit, of je er gevoelig voor bent kan worden doorgegeven. Maar mijn eigen depressie is ontstaan door mijn verleden, pesten, mishandeling, misbruik etc etc. Ik heb therapie en psychiatrie gevolgd en als zeg ik het zelf, ben ik er alleen maar een sterker mensen van geworden. Ik laat me nu niet meer zo snel van de wijs brengen. Mijn verleden is het verleden en daar ben ik los van gekomen, ik houd me liever bezig met het nu en de toekomst! Wat fijn dat het nu goed met je gaat.
Les temps sont durs pour les rêveurs...
maandag 8 mei 2017 om 16:17
quote:Appelsap5 schreef op 08 mei 2017 @ 13:20:
Hoi TO,
Leuk dat je gaat starten! Ik snap dat je enthousiast bent en helemaal voorbereid wil starten, maar ik kan me ook wel vinden in de andere reacties.
Als je van jezelf weet dat je erg plannerig bent én dat het libido van je man niet zo te sturen ks, is het dan juist niet fijner om eerst eens te kijken of de natuur zijn werk doet? Dan wordt het vrijen minder geforceerd en zit je minder in de modus 'nu moet het lukken'. Daarbij komt dat ovulatietesten niet voor iedereen werken, dus dat kan ook stress opleveren. Je loopt het risico te dwangmatig te worden door er zo mee om te gaan.
Ik heb zelf ook een vrij onregelmatige cyclus en dacht oprecht dat het lastig zou zijn om zwanger te worden. Op een bepaald moment gewoon gestopt met Ac en regelmatig seks gehad. Ook njet bizar veel of gepland, maar gewoon 2 keer per week ofzo, als we zin hadden. Uiteindelijk was ik na een maand zwanger, ondanks dat ik geen flauw idee had wanneer mijn eisprong was. Die bleek overigens achteraf veel later te zijn dan gebruikelijk, dus testen had ook veel ellende opgeleverd denk ik.
Ik ben dus positief verrast door mijn eigen lichaam en blij dat het op zo'n fijne wijze gewoon gelukt is, zonder er enorm gefocust op te zijn en zonder de stress van (negatieve) testen.
Nogmaals, het is jouw keuze natuurlijk, maar er valt ook wat voor te zeggen het gewoon eens zo te proberen. Het valt toch niet helemaal te plannen en het scheelt je mogelijk stress en gedoe rondom seks op het juiste moment, negatief testen etc. Mocht het na een tijdje niet lukken, dan heb je altijd nog wat alternatieven achter de hand.
Overigens schaar ik me ook achter een groot deel van de comments van Hannaeva, maar het 'los laten' en niet ultiem voorbereid zijn (voor mij werkte dat dus prima, heb m'n leven pas omgegooid ná ik zwanger bleek te zijn, ideaal) lijkt niet meer zo te passen in huidig ideaalbeeld.
Ik kan me hier ook in vinden, maar anderzijds snap ik ook dat het mensen juist minder stress geeft om te testen, omdat ze dan weten waar ze aan toe zijn. Ik denk dat het dus erg uitmaakt of je gestresst raakt van testen en op bepaalde momenten willen vrijen. Als je kijkt naar de kansen per maand om zwanger te raken, zijn ze erg klein. Wat dat betreft hebben jullie 'geluk' gehad.
Ik kan me niet zo vinden in de reacties van Hannaeva ivm de toon, niet de inhoud.
Hoi TO,
Leuk dat je gaat starten! Ik snap dat je enthousiast bent en helemaal voorbereid wil starten, maar ik kan me ook wel vinden in de andere reacties.
Als je van jezelf weet dat je erg plannerig bent én dat het libido van je man niet zo te sturen ks, is het dan juist niet fijner om eerst eens te kijken of de natuur zijn werk doet? Dan wordt het vrijen minder geforceerd en zit je minder in de modus 'nu moet het lukken'. Daarbij komt dat ovulatietesten niet voor iedereen werken, dus dat kan ook stress opleveren. Je loopt het risico te dwangmatig te worden door er zo mee om te gaan.
Ik heb zelf ook een vrij onregelmatige cyclus en dacht oprecht dat het lastig zou zijn om zwanger te worden. Op een bepaald moment gewoon gestopt met Ac en regelmatig seks gehad. Ook njet bizar veel of gepland, maar gewoon 2 keer per week ofzo, als we zin hadden. Uiteindelijk was ik na een maand zwanger, ondanks dat ik geen flauw idee had wanneer mijn eisprong was. Die bleek overigens achteraf veel later te zijn dan gebruikelijk, dus testen had ook veel ellende opgeleverd denk ik.
Ik ben dus positief verrast door mijn eigen lichaam en blij dat het op zo'n fijne wijze gewoon gelukt is, zonder er enorm gefocust op te zijn en zonder de stress van (negatieve) testen.
Nogmaals, het is jouw keuze natuurlijk, maar er valt ook wat voor te zeggen het gewoon eens zo te proberen. Het valt toch niet helemaal te plannen en het scheelt je mogelijk stress en gedoe rondom seks op het juiste moment, negatief testen etc. Mocht het na een tijdje niet lukken, dan heb je altijd nog wat alternatieven achter de hand.
Overigens schaar ik me ook achter een groot deel van de comments van Hannaeva, maar het 'los laten' en niet ultiem voorbereid zijn (voor mij werkte dat dus prima, heb m'n leven pas omgegooid ná ik zwanger bleek te zijn, ideaal) lijkt niet meer zo te passen in huidig ideaalbeeld.
Ik kan me hier ook in vinden, maar anderzijds snap ik ook dat het mensen juist minder stress geeft om te testen, omdat ze dan weten waar ze aan toe zijn. Ik denk dat het dus erg uitmaakt of je gestresst raakt van testen en op bepaalde momenten willen vrijen. Als je kijkt naar de kansen per maand om zwanger te raken, zijn ze erg klein. Wat dat betreft hebben jullie 'geluk' gehad.
Ik kan me niet zo vinden in de reacties van Hannaeva ivm de toon, niet de inhoud.
maandag 8 mei 2017 om 17:16
quote:Nathalie114 schreef op 08 mei 2017 @ 13:41:
Hoi Appelsap5, als mijn vriend 2X per week seks zou willen hebben zou het al een stuk makkelijker zijn!
In het verleden zaten we vaak op eens per maand ongeveer, inmiddels eens per week/ eens per twee weken. Dan is de kans dus groot dat je je vruchtbare dagen mist.
Dan is de vraag waar zou mijn vriend zich fijner bij voelen? "Verplicht" 2x per week seks? Of dat ik mijn ovulatietesten doe en dat we zodra het kan een keertje extra als we dat willen?
Het is ook niet zo dat het dan verplicht gelijk moet op die dag(en), maar meestal ben ik uiteindelijk degene die het moment kiest, als ik dan moet gokken wanneer ik ongeveer mijn ovulatie zou hebben (terwijl mijn cyclus varieert van 28-42 dagen) blijft het heel onzeker allemaal! Ik denk juist dat dat meer voor frustratie en onzekerheid zorgt...
Nu weet ik als het me lukt een piek te spotten dat dat het moment is mijn vriend te verleiden, wil hij niet, dan misschien de volgende dag en anders wachten we nog een maandje. Maar dan weet ik ook dat ik eind van de maand niet echt iets hoef te verwachten en daarbij weet ik dan ook wanneer ik ongeveer mijn menstruatie kan verwachten, soms ook wel handig!
Dit klinkt best vervelend en maakt je keuze voor testen idd ook weer anders dan wanneer dit niet zou spelen. Want seks is idd wel een voorwaarde om zwanger te worden.
Wijst hij je ook echt af? Mijn vriend is ook niet zo van het initiatief nemen, waardoor er ook wel tijden zijn waarin de frequentie wat lager is, maar als ik dat doe is ie er altijd wel voor te porren. Geloof dat ik het oprecht heel vervelend zou vinden als hij zou weigeren. Weet je ook wat de reden daarvoor is?
Hoi Appelsap5, als mijn vriend 2X per week seks zou willen hebben zou het al een stuk makkelijker zijn!
In het verleden zaten we vaak op eens per maand ongeveer, inmiddels eens per week/ eens per twee weken. Dan is de kans dus groot dat je je vruchtbare dagen mist.
Dan is de vraag waar zou mijn vriend zich fijner bij voelen? "Verplicht" 2x per week seks? Of dat ik mijn ovulatietesten doe en dat we zodra het kan een keertje extra als we dat willen?
Het is ook niet zo dat het dan verplicht gelijk moet op die dag(en), maar meestal ben ik uiteindelijk degene die het moment kiest, als ik dan moet gokken wanneer ik ongeveer mijn ovulatie zou hebben (terwijl mijn cyclus varieert van 28-42 dagen) blijft het heel onzeker allemaal! Ik denk juist dat dat meer voor frustratie en onzekerheid zorgt...
Nu weet ik als het me lukt een piek te spotten dat dat het moment is mijn vriend te verleiden, wil hij niet, dan misschien de volgende dag en anders wachten we nog een maandje. Maar dan weet ik ook dat ik eind van de maand niet echt iets hoef te verwachten en daarbij weet ik dan ook wanneer ik ongeveer mijn menstruatie kan verwachten, soms ook wel handig!
Dit klinkt best vervelend en maakt je keuze voor testen idd ook weer anders dan wanneer dit niet zou spelen. Want seks is idd wel een voorwaarde om zwanger te worden.
Wijst hij je ook echt af? Mijn vriend is ook niet zo van het initiatief nemen, waardoor er ook wel tijden zijn waarin de frequentie wat lager is, maar als ik dat doe is ie er altijd wel voor te porren. Geloof dat ik het oprecht heel vervelend zou vinden als hij zou weigeren. Weet je ook wat de reden daarvoor is?
