Raar gedrag

14-07-2017 11:44 104 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi Allen,

Zou graag jullie mening willen horen over onderstaande.

Nadat ik vorige week thuis kwam van een cursus was mijn partner behoorlijk geërgerd. Hij was zijn sleutels kwijt en er van overtuigd dat ik deze in mijn tas had. Dit was voor hem de aanleiding om vrij ruig in mijn tas te graaien. Ik was verbaasd en vroeg wat doe je? Waarop hij begon te schreeuwen: sleutels!!!! Jij hebt mijn sleutels!!

Omdat ik er niet van gediend was dat hij zo ruig met mijn spullen omsprong pakte ik mijn tas. Dit was voor hem aanleiding om mijn arm weg te slaan en me weg te drukken. Uit reactie drukte ik terug en zei ik dat hij normaal moest doen. Hierdoor ontstond een worsteling waarbij hij mij pols naar achter duwde. Aangezien ik een polsblessure heb gehad, raakte ik een beetje in paniek en begon ik te gillen, omdat ik bang was dat hij mijn pols zou breken. Die kans is nl vrij aanwezig. Hij heeft me vervolgens op de grond gewerkt en gezegd dat ik niet zo hysterisch moest doen.

Rest van de avond heb ik hem niet meer gezien. De volgende avond excuses gehad voor het graaien in mijn tas. Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch".

Ik snap dit gedrag niet, vind het onacceptabel en vraag me af waarom iemand dit doet? Is dit een macht dingetje Ofzo? Dit is toch een buitenproportionele reactie?

Hij heeft wel vaker rare trekjes en ik ben daar een beetje zat van. Ben er over aan het nadenken wat ik nou precies wil. Zou graag willen horen of mensen dit herkennen en wat jullie reactie zou zijn?
Weg bij die man!

Dit hoef je echt niet te pikken. Dit gedrag van hem gaat alleen maar erger worden.
En dat gaat echt iets doen met je zelfbeeld, dat heb ik helaas zelf ondervonden.
yourlocalhero schreef:
14-07-2017 12:26
Zoals je wellicht kan lezen verdedigde zij zich tegenover zijn tasgrijp actie. Hij was dus zelf al enigzins "hysterisch".
Dus weer de vraag: waarom was hij hysterisch? Daar hebben we geen antwoord op. Daar zou ik in een gesprek eens mee beginnen. Geen verklaring of berouw of beterschap? Dan de deur uit met meneer
Als je beste vriendin dit zelfde verhaal zou vertellen tegen je: wat zou dan je advies zijn?
Dat ze gewoon bij haar vriend moet blijven, maar dat ze bij ziekenhuisbezoek het dan wel 'mag ' uitmaken?

Of waarschuw je haar, dat dit niet correct is, en dat ze eens heel goed moet nadenken over de waarde van de relatie?
Ik snap dat als je er zelf in zit, je er met andere ogen naar kijkt. Kijk nu eens met onze ogen naar dit voorbeeld, betreffende als was de vriendin jou....
Alle reacties Link kopieren
@kersenpitje

Ja, weet ik.. Heb ik al over nagedacht. Andere aspecten spelen wat mij betreft ook mee. De duur van de relatie ed. Als dit na een paar maanden relatie was gebeurt, had ik het anders gevonden. We zijn al jaren samen.
Ginerva schreef:
14-07-2017 12:15
Ik zit me hier een partij boos te maken om deze reactie, geweld is nooit maar dan ook nooit goed te praten. Dus niks met je ja maar....
Verwerk je eigen trauma eerst. Dit is geen kopie van jouw situatie
Alle reacties Link kopieren
@ Wilhelmina

Snap wat je probeert te zeggen en kan me ook deels vinden in jouw reacties. Daarom wil ik het ook nog met hem bespreken.

@summerdance

Dank voor je reactie. Denk dat het verstandig is dat je gegaan bent. Ik vind mijn situatie echter anders, maar waardeer je advies / mening. Ik ben vnl vooral heel verbaasd.
Kokosbrood schreef:
14-07-2017 12:44
@kersenpitje

Ja, weet ik.. Heb ik al over nagedacht. Andere aspecten spelen wat mij betreft ook mee. De duur van de relatie ed. Als dit na een paar maanden relatie was gebeurt, had ik het anders gevonden. We zijn al jaren samen.
Daarom. Gesprek aangaan nu de gemoederen wat zijn bedaard. Daarna kan je de relatie alsnog verbreken als je er geen vertrouwen meer in hebt.
Alle reacties Link kopieren
Summerdance schreef:
14-07-2017 12:33
En dat praat een worsteling en pijn goed?
waar zeg ik dat precies?
Dit is mijn motto
Kokosbrood schreef:
14-07-2017 12:47
@ Wilhelmina

Snap wat je probeert te zeggen en kan me ook deels vinden in jouw reacties. Daarom wil ik het ook nog met hem bespreken.
Fijn dat jij het (wel) begrijpt. Daar gaat het om. Veel wijsheid gewenst!
zozoe schreef:
14-07-2017 12:51
waar zeg ik dat precies?
Nergens, maar als je niet roept: WEG BIJ DIE MAN etc etc krijg je het forum over je heen. Terwijl er hier juist om meningen wordt gevraagd, is het ook een forum voor lijkt me.
Kokosbrood schreef:
14-07-2017 12:07
Iedereen heeft andere grenzen, en voor mij zit dit nog net op het randje. Ja, onacceptabel maar (nog) geen reden om direct de relatie te beëindigen. Mocht dit vaker gaan voorkomen, dan wordt het een ander verhaal.
En waarom zou je dit nog een keer willen meemaken?
Alle reacties Link kopieren
Wilhelmina82 schreef:
14-07-2017 12:53
Nergens, maar als je niet roept: WEG BIJ DIE MAN etc etc krijg je het forum over je heen. Terwijl er hier juist om meningen wordt gevraagd, is het ook een forum voor lijkt me.
Ja dat herken ik.
Ik wil haar niet afvallen, elk verhaal heeft twee kanten inderdaad, ik zal de laatste zijn die bij geweld zal zeggen om te blijven. Natuurlijk niet.
Misschien raakte ze hem wel ergens vol bij het duwen.

Nogmaals, ik praat niets goed, ik wil pas oordelen als beide kanten van het verhaal gezegd wordt, wellicht ben ik hier enigszins uniek in ofzo.
Dit is mijn motto
Alle reacties Link kopieren
Wilhelmina82 schreef:
14-07-2017 12:41
Dus weer de vraag: waarom was hij hysterisch? Daar hebben we geen antwoord op. Daar zou ik in een gesprek eens mee beginnen. Geen verklaring of berouw of beterschap? Dan de deur uit met meneer
Omdat hij dacht en vond dat zij zijn sleutels had die hij kwijt was...
Alle reacties Link kopieren
@ Elske

Ik wil graag weten waarom dit gebeurde. En hoe hij er over denkt. Kan niet op voorhand al zeggen dat dit weer gaat gebeuren.
yourlocalhero schreef:
14-07-2017 13:13
Omdat hij dacht en vond dat zij zijn sleutels had die hij kwijt was...
Jij bent de vriend in kwestie?
Alle reacties Link kopieren
@zozoe

Het is zo snel gegaan dat ik me eerlijk gezegd niet kan herinneren waar of hoe ik heb teruggeduwd. Het was een reflex op zijn duw. Kan me niet voorstellen dat het erg hard was, ben niet bijzonder sterk nl. Ik wil ook graag zijn kant weten. Gaan van het weekend even praten. Hoop echter wel dat hij ook inziet dat dit zo niet kan, anders is het een hopeloze zaak ben ik bang.
zozoe schreef:
14-07-2017 13:11
Ja dat herken ik.
Ik wil haar niet afvallen, elk verhaal heeft twee kanten inderdaad, ik zal de laatste zijn die bij geweld zal zeggen om te blijven. Natuurlijk niet.
Misschien raakte ze hem wel ergens vol bij het duwen.

Nogmaals, ik praat niets goed, ik wil pas oordelen als beide kanten van het verhaal gezegd wordt, wellicht ben ik hier enigszins uniek in ofzo.
:high5:
Nee, ik herken hier niets in. In de 23 jaar samen heeft mijn man zijn stem zelfs nog nooit verheft/verheven?? tegen me. Hij heeft me een keer 'tut' genoemd. Dat was ook meteen de laatste keer. Maar never nooit dat hij me fysiek op die manier zou aanraken noch zou schreeuwen oid. Die zou zeggen; Hey schat, kan het zijn dat jij mijn sleutels toevallig in je tas hebt?
Alle reacties Link kopieren
Uiteraard Kokosbrood.
Nogmaals, ik praat het echt niet goed, ik ken de persoon niet en ga zo maar door.

Jij hebt er niet om gevraagd en je verdient zeker een gedegen uitleg en inderdaad laat hem inzien dat het zo niet langer kan.

Sterkte meid :hug:
Dit is mijn motto
Alle reacties Link kopieren
Wilhelmina82 schreef:
14-07-2017 12:41
Dus weer de vraag: waarom was hij hysterisch? Daar hebben we geen antwoord op. Daar zou ik in een gesprek eens mee beginnen. Geen verklaring of berouw of beterschap? Dan de deur uit met meneer

Je hebt een deel van de OP gemist denk ik? Daar staat namelijk dit te lezen:

''De volgende avond excuses gehad voor het graaien in mijn tas. Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch". ''

Oftewel: géén excuus gemaakt noch verantwoording genomen voor zijn gewelddadige gedrag.
Herkenbaar. Na een paar incidenten heb ik de relatie verbroken. Achteraf zag ik in dat ik eerder weg had moeten gaan, want hij veranderde toch niet. Ondanks alle excuses en spijt van zijn kant.
Sterkte, weet dat geweld niet goed te praten is. Ook al zaten zijn sleutels wel in jouw tas.
Alle reacties Link kopieren
"Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch". " dit stukje baart me vooral zorgen. Hij lijkt de schuld van zijn fysieke aanval bij jou neer te leggen. Als hij echt vindt dat hij niks fout heeft gedaan, zou ik toch oppassen, want hiermee zegt hij dus eigenlijk dat hij zijn reactie volkomen normaal vindt. Dit is precies zoals de ellende bij mijn ex en mij destijds begonnen is. Gelukkig zag ik vrij snel het licht en heeft het niet heel lang geduurd voordat ik vertrok. Pas goed op jezelf, wat je hier ook mee gaat doen.
Waar waren die sleutels nou?
Alle reacties Link kopieren
@kokosbrood
Ik snap heel goed dat je eerst met je partner wilt praten. Een relatie van jaren verbreek je niet zomaar.

Waar ik kippenvel van krijg, is dat jij zelf aangeeft dat dit ONacceptabel is, maar dat dat geen reden is om uit elkaar te gaan. Is de tweede keer dat hij dit gedrag vertoond wél een goed moment om de relatie te verbreken? Of de derde keer?

En nogmaals, je hoeft niet bij de eerste de beste ruzie uit elkaar te gaan, maar kijk wel goed naar waar jouw grenzen liggen. Er zijn ook opties als relatietherapie.
Adem in, adem uit, en herhaal indien nodig ;)
Alle reacties Link kopieren
Als je het onacceptabel vindt, waarom accepteer je het dan?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven