Raar gedrag
vrijdag 14 juli 2017 om 11:44
Hoi Allen,
Zou graag jullie mening willen horen over onderstaande.
Nadat ik vorige week thuis kwam van een cursus was mijn partner behoorlijk geërgerd. Hij was zijn sleutels kwijt en er van overtuigd dat ik deze in mijn tas had. Dit was voor hem de aanleiding om vrij ruig in mijn tas te graaien. Ik was verbaasd en vroeg wat doe je? Waarop hij begon te schreeuwen: sleutels!!!! Jij hebt mijn sleutels!!
Omdat ik er niet van gediend was dat hij zo ruig met mijn spullen omsprong pakte ik mijn tas. Dit was voor hem aanleiding om mijn arm weg te slaan en me weg te drukken. Uit reactie drukte ik terug en zei ik dat hij normaal moest doen. Hierdoor ontstond een worsteling waarbij hij mij pols naar achter duwde. Aangezien ik een polsblessure heb gehad, raakte ik een beetje in paniek en begon ik te gillen, omdat ik bang was dat hij mijn pols zou breken. Die kans is nl vrij aanwezig. Hij heeft me vervolgens op de grond gewerkt en gezegd dat ik niet zo hysterisch moest doen.
Rest van de avond heb ik hem niet meer gezien. De volgende avond excuses gehad voor het graaien in mijn tas. Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch".
Ik snap dit gedrag niet, vind het onacceptabel en vraag me af waarom iemand dit doet? Is dit een macht dingetje Ofzo? Dit is toch een buitenproportionele reactie?
Hij heeft wel vaker rare trekjes en ik ben daar een beetje zat van. Ben er over aan het nadenken wat ik nou precies wil. Zou graag willen horen of mensen dit herkennen en wat jullie reactie zou zijn?
Zou graag jullie mening willen horen over onderstaande.
Nadat ik vorige week thuis kwam van een cursus was mijn partner behoorlijk geërgerd. Hij was zijn sleutels kwijt en er van overtuigd dat ik deze in mijn tas had. Dit was voor hem de aanleiding om vrij ruig in mijn tas te graaien. Ik was verbaasd en vroeg wat doe je? Waarop hij begon te schreeuwen: sleutels!!!! Jij hebt mijn sleutels!!
Omdat ik er niet van gediend was dat hij zo ruig met mijn spullen omsprong pakte ik mijn tas. Dit was voor hem aanleiding om mijn arm weg te slaan en me weg te drukken. Uit reactie drukte ik terug en zei ik dat hij normaal moest doen. Hierdoor ontstond een worsteling waarbij hij mij pols naar achter duwde. Aangezien ik een polsblessure heb gehad, raakte ik een beetje in paniek en begon ik te gillen, omdat ik bang was dat hij mijn pols zou breken. Die kans is nl vrij aanwezig. Hij heeft me vervolgens op de grond gewerkt en gezegd dat ik niet zo hysterisch moest doen.
Rest van de avond heb ik hem niet meer gezien. De volgende avond excuses gehad voor het graaien in mijn tas. Dat hij me op de grond duwde had ik aan mezelf te danken, want ik was "hysterisch".
Ik snap dit gedrag niet, vind het onacceptabel en vraag me af waarom iemand dit doet? Is dit een macht dingetje Ofzo? Dit is toch een buitenproportionele reactie?
Hij heeft wel vaker rare trekjes en ik ben daar een beetje zat van. Ben er over aan het nadenken wat ik nou precies wil. Zou graag willen horen of mensen dit herkennen en wat jullie reactie zou zijn?
vrijdag 14 juli 2017 om 13:47
Ik ben een vrouw dus nee.
Maar dat staat in haar tekst.
vrijdag 14 juli 2017 om 13:49
Zomaar een stuk uit de OP:
Nadat ik vorige week thuis kwam van een cursus was mijn partner behoorlijk geërgerd. Hij was zijn sleutels kwijt en er van overtuigd dat ik deze in mijn tas had. Dit was voor hem de aanleiding om vrij ruig in mijn tas te graaien. Ik was verbaasd en vroeg wat doe je? Waarop hij begon te schreeuwen: sleutels!!!! Jij hebt mijn sleutels!!
vrijdag 14 juli 2017 om 13:58
Lijkt mij nooit de hele aanleiding...
vrijdag 14 juli 2017 om 14:00
Goed punt, maar ik denk in dit geval dat het van beide kanten aangewakkert is..hoe dan ook geeft hem niet het recht haar tegen de grond te werken.
vrijdag 14 juli 2017 om 14:02
Hij is fout. praat zichzelf helemaal in een psychose door zijn frustratie en reageert dat dan op jou af. Alsof jij gedachten kan lezen.
Wat is het dat je de volgende keer van hem gaat accepteren? Dat je verrot geschopt wordt omdat je het licht in de gang nog niet uitgedaan hebt?
Wat is het dat je de volgende keer van hem gaat accepteren? Dat je verrot geschopt wordt omdat je het licht in de gang nog niet uitgedaan hebt?
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
vrijdag 14 juli 2017 om 14:04
Eens!yourlocalhero schreef: ↑14-07-2017 14:00Goed punt, maar ik denk in dit geval dat het van beide kanten aangewakkert is..hoe dan ook geeft hem niet het recht haar tegen de grond te werken.
vrijdag 14 juli 2017 om 14:07
@openhaardvuur
Als het een eenmalig incident is kan ik er wel mee leven. Ik keur het niet goed, maar kan het wel vergeven. Mits hij ook spijt heeft en vind dat het niet hoort. Voor mij is dit nl net op het randje.
@lola
Mijn tas lag op de tafel. Ik trok mijn tas naar me toe, terwijl hij er in graaide. Ik heb een vrij grote tas, die vol zit met vanalles en nog wat.. ook breekbare dingen. Mijn tas. Hij had me ook gewoon kunnen vragen, dus mijn goed recht dacht ik zo.
Als het een eenmalig incident is kan ik er wel mee leven. Ik keur het niet goed, maar kan het wel vergeven. Mits hij ook spijt heeft en vind dat het niet hoort. Voor mij is dit nl net op het randje.
@lola
Mijn tas lag op de tafel. Ik trok mijn tas naar me toe, terwijl hij er in graaide. Ik heb een vrij grote tas, die vol zit met vanalles en nog wat.. ook breekbare dingen. Mijn tas. Hij had me ook gewoon kunnen vragen, dus mijn goed recht dacht ik zo.
vrijdag 14 juli 2017 om 14:09
Ehm, miljoenen mannen en vrouwen flippen niet als ze denken dat hun partner hun sleutels in de tas hebben. Hoe kun je dat nou een oorzaak of aanleiding noemen? Dat slaat nergens op, tenzij je zelf een partner hebt naar wiens luimen je je schikt, en daardoor denkt dat dit een begrijpelijke oorzaak-gevolgrelatie is. Dat is het natuurlijk niet, er staat in het verhaal geen aanleiding die het gedrag verklaart of rechtvaardigt.yourlocalhero schreef: ↑14-07-2017 13:13Omdat hij dacht en vond dat zij zijn sleutels had die hij kwijt was...
vrijdag 14 juli 2017 om 14:14
Hoi froezel, ik heb je eerste opmerking genegeerd. Ik vond het niet van toepassing. Ook in je tweede opmerking maak je aannames die niet kloppen. Ik ben me er van bewust dat dit gedrag niet normaal is. Ik praat het ook nergens goed. Ik heb viva niet nodig om dat duidelijk te maken. Ik vind het wel verhelderend en prettig om dit te bespreken met mensen die ik niet ken.
Vanwaar jouw opmerkingen?
Vanwaar jouw opmerkingen?
vrijdag 14 juli 2017 om 14:16
Zij geeft dit als aanleiding op...niet ik? Ik zou dit zelf namelijk nul reden vinden om zo te flippen...en dat is ook niet wat ik zeg.kerol schreef: ↑14-07-2017 14:09Ehm, miljoenen mannen en vrouwen flippen niet als ze denken dat hun partner hun sleutels in de tas hebben. Hoe kun je dat nou een oorzaak of aanleiding noemen? Dat slaat nergens op, tenzij je zelf een partner hebt naar wiens luimen je je schikt, en daardoor denkt dat dit een begrijpelijke oorzaak-gevolgrelatie is. Dat is het natuurlijk niet, er staat in het verhaal geen aanleiding die het gedrag verklaart of rechtvaardigt.
vrijdag 14 juli 2017 om 14:22
vrijdag 14 juli 2017 om 14:38
Jemig... hoe belangrijk waren die sleutels in godsnaam?
Had hij haast ofzo?!
Ik vind het heel vreemd en had net als jij die tas terug gerukt.
Wat een idioot!
Je duwen en als je een zet terug geeft je pols zo buigen ? Hij spoort niet.
Is hij drugs verslaafd en moest hij zijn drugs halen met de auto waarvan je de sleutel had ofzo?
Ik vind het echt niet normaal.
En waar lagen de sleutels nu?
Vond hij echt dat je die belachelijke reactie van hem verdient had? Dan gebeurt het zeker nog een keer.
Had hij haast ofzo?!
Ik vind het heel vreemd en had net als jij die tas terug gerukt.
Wat een idioot!
Je duwen en als je een zet terug geeft je pols zo buigen ? Hij spoort niet.
Is hij drugs verslaafd en moest hij zijn drugs halen met de auto waarvan je de sleutel had ofzo?
Ik vind het echt niet normaal.
En waar lagen de sleutels nu?
Vond hij echt dat je die belachelijke reactie van hem verdient had? Dan gebeurt het zeker nog een keer.
vrijdag 14 juli 2017 om 14:42
Lijkt me inderdaad het handigst. Misschien speelt er wel meer waardoor hij deze keer zo raar reageerde. Ik hoop voor jullie dat het echt een incident was en niet het begin van een patroon.Kokosbrood schreef: ↑14-07-2017 13:19@zozoe
Het is zo snel gegaan dat ik me eerlijk gezegd niet kan herinneren waar of hoe ik heb teruggeduwd. Het was een reflex op zijn duw. Kan me niet voorstellen dat het erg hard was, ben niet bijzonder sterk nl. Ik wil ook graag zijn kant weten. Gaan van het weekend even praten. Hoop echter wel dat hij ook inziet dat dit zo niet kan, anders is het een hopeloze zaak ben ik bang.
vrijdag 14 juli 2017 om 14:54
Ik heb geen idee lampie. Hij moest niet weg en kon zich wel even zonder redden. Heb trouwens geen idee waar de sleutels uiteindelijk bleken te liggen. Heb er ook niet meer naar gevraagd. Kon me ook even niet schelen.. Hij gebruikt trouwens geen drugs.
Ik vind het zo gek dat zo iets dus ineens uit het niets komt om in mijn ogen, helemaal niets! Heb daardoor de indruk dat er eigenlijk wat anders speelt, en de sleutel de boel triggerde en hij zich daarmee op mij afreageerde.
Ik ga het nog met hem bespreken. We hebben het er nl wel al kort over gehad, maar dat werkte voor mij averrechts. Inmiddels zijn we beiden wel afgekoeld en hoop ik meer te horen waar dat nou voor nodig was. Hoop eigenlijk vooral op een oprechte spijtbetuiging en een heeeeeele goede reden dat hij zn geduld verloor.
Ik vind het zo gek dat zo iets dus ineens uit het niets komt om in mijn ogen, helemaal niets! Heb daardoor de indruk dat er eigenlijk wat anders speelt, en de sleutel de boel triggerde en hij zich daarmee op mij afreageerde.
Ik ga het nog met hem bespreken. We hebben het er nl wel al kort over gehad, maar dat werkte voor mij averrechts. Inmiddels zijn we beiden wel afgekoeld en hoop ik meer te horen waar dat nou voor nodig was. Hoop eigenlijk vooral op een oprechte spijtbetuiging en een heeeeeele goede reden dat hij zn geduld verloor.
vrijdag 14 juli 2017 om 15:04
Heeft hij al eens eerder zo een moment gehad (wellicht naar een ander?)Kokosbrood schreef: ↑14-07-2017 14:54Ik heb geen idee lampie. Hij moest niet weg en kon zich wel even zonder redden. Heb trouwens geen idee waar de sleutels uiteindelijk bleken te liggen. Heb er ook niet meer naar gevraagd. Kon me ook even niet schelen.. Hij gebruikt trouwens geen drugs.
Ik vind het zo gek dat zo iets dus ineens uit het niets komt om in mijn ogen, helemaal niets! Heb daardoor de indruk dat er eigenlijk wat anders speelt, en de sleutel de boel triggerde en hij zich daarmee op mij afreageerde.
Ik ga het nog met hem bespreken. We hebben het er nl wel al kort over gehad, maar dat werkte voor mij averrechts. Inmiddels zijn we beiden wel afgekoeld en hoop ik meer te horen waar dat nou voor nodig was. Hoop eigenlijk vooral op een oprechte spijtbetuiging en een heeeeeele goede reden dat hij zn geduld verloor.
vrijdag 14 juli 2017 om 15:23
Ik vind jullie allebei niet effectief communiceren. Je had ook meteen kunnen zeggen. Geef die tas maar even dan kijk ik voor je.
Gillen wanneer hij even in je tas kijkt vind ik net zo goed raar gedrag. Hij kracht als man hier natuurlijk al snel 'de schuld' omdat hij fysiek sterker is en je heeft aangeraakt. In dit soort situaties draag je beiden voor 50% bij aan het conflict. Jij had ook kunnen deescaleren.
Hoe zie je eigenlijk je eigen bijdrage?
Gillen wanneer hij even in je tas kijkt vind ik net zo goed raar gedrag. Hij kracht als man hier natuurlijk al snel 'de schuld' omdat hij fysiek sterker is en je heeft aangeraakt. In dit soort situaties draag je beiden voor 50% bij aan het conflict. Jij had ook kunnen deescaleren.
Hoe zie je eigenlijk je eigen bijdrage?
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 14 juli 2017 om 15:27
Mijn tas is een verlengstuk van mezelf. Niemand, maar dan ook niemand graait daarin.
Wat is er mis met eerst eens beleefd vragen naar de missende sleutels?
En sinds wanneer ben je 'hysterisch' als je zeer terecht angstig gedrag vertoont?
En dan nog, sinds wanneer mag je een hysterisch persoon tegen de grond werken?
Ik geloof werkelijk niet dat er ergens een afdoende verklaring bestaat die dit nog recht kan praten.
Wat is er mis met eerst eens beleefd vragen naar de missende sleutels?
En sinds wanneer ben je 'hysterisch' als je zeer terecht angstig gedrag vertoont?
En dan nog, sinds wanneer mag je een hysterisch persoon tegen de grond werken?
Ik geloof werkelijk niet dat er ergens een afdoende verklaring bestaat die dit nog recht kan praten.
vrijdag 14 juli 2017 om 15:35
Ik heb het voor mijn gevoel ook gedeëscaleerd. Ik vroeg hem rustig wat doe je? Hij trok letterlijk mijn spullen door en uit mijn tas. Misschien had ik inderdaad de tas niet naar me toe moeten trekken, maar ik schrok ervan en wilde ook niet dat hij dat deed. Ik ben echter niet gaan gillen of iets dergelijks. Toen ik mijn tas naar me toe trok, sloeg hij mijn arm weg en gaf me een duw. Ik heb hem een duw teruggeven. En dat ging eigenlijk vanzelf. Daarna drukte hij mijn pols achterover en begon ik te gillen omdat ik bang was dat ik hem ging breken. Hij hield pas op toen hij me op de grond kreeg.
Wat had ik dan anders moeten doen? Ik zag dit helemaal niet aankomen. Ik had eerst zelfs niet door dat hij boos was. Pas toen hij zo begon te graaien in mijn tas dacht ik; Huh?
Wat had ik dan anders moeten doen? Ik zag dit helemaal niet aankomen. Ik had eerst zelfs niet door dat hij boos was. Pas toen hij zo begon te graaien in mijn tas dacht ik; Huh?
vrijdag 14 juli 2017 om 15:37
Jij had denk ik niet veel anders kunnen doen..ik denk dat de meesten het ook niet hadden gepikt als er zomaar hardhandig in de tas gegraait zou worden.Kokosbrood schreef: ↑14-07-2017 15:35Ik heb het voor mijn gevoel ook gedeëscaleerd. Ik vroeg hem rustig wat doe je? Hij trok letterlijk mijn spullen door en uit mijn tas. Misschien had ik inderdaad de tas niet naar me toe moeten trekken, maar ik schrok ervan en wilde ook niet dat hij dat deed. Ik ben echter niet gaan gillen of iets dergelijks. Toen ik mijn tas naar me toe trok, sloeg hij mijn arm weg en gaf me een duw. Ik heb hem een duw teruggeven. En dat ging eigenlijk vanzelf. Daarna drukte hij mijn pols achterover en begon ik te gillen omdat ik bang was dat ik hem ging breken. Hij hield pas op toen hij me op de grond kreeg.
Wat had ik dan anders moeten doen? Ik zag dit helemaal niet aankomen. Ik had eerst zelfs niet door dat hij boos was. Pas toen hij zo begon te graaien in mijn tas dacht ik; Huh?