Overig
alle pijlers
Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:27
nicole123 schreef: ↑11-08-2017 14:34
Bij de kostwinner-huisvrouwen stellen die ik ken is de enige vrijheid dat de vrouwen op terrasjes kunnen zitten (nadat ze de tropenjaren doorstaan hebben), maar veel vrijheid en flexibiliteit voor in de toekomst hebben die stellen niet meer. De man durft zijn vaste baan niet meer te verlaten voor een nieuwe leuke uitdaging met tijdelijk contract. Zijn baan aan de wilgen hangen en voor zichzelf beginnen durft hij zeker niet. Ook kan hij niet minder gaan werken, omdat hij voor de financien moet zorgen. De vrouw is er zo lang uit dat ze door het gat op haar cv nergens meer aan de bak komt en al helemaal niet in een leuke baan. Ik zou mezelf nooit zo vast willen manoeuvreren. En er zullen best uitzonderingen zijn waarbij toch de vrouw na 10 jaar thuis een leuke uitdagende job krijgt en de man vervolgens van baan switcht en naar 3 dagen per week gaat, maar persoonlijk ken ik vrijwel alleen kostwinner-huisvrouw stellen die behoorlijk vastzitten en weinig vrijheid voor de toekomst hebben.
Hier herken ik de situatie bij ons thuis vroeger in. Mijn vader wilde vanalles, maar heeft de stap nooit durven nemen omdat mijn moeder niet werkte. Dat neemt hij haar nu kwalijk.
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:28
Iemand op een fout wijzen is niet per definitie kinderachtig.herfstappeltaart schreef: ↑11-08-2017 15:13Zo zeg, dat is kinderachtig om over het woord kostwinner te vallen.
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:32
Lijkt me heerlijk! Heb een leuke baan maar als ik een ton of twee win, zeg ik meteen mn baan op.Chart schreef: ↑11-08-2017 13:22Ik moet nog verder bij lezen,maar hier ben ik het zooo mee eens!
Had een heel stuk getiept, maar TrOtter zegt eigenlijk alles wat ik bedoel.
Ik heb ook een vriendin, ietsjes ouder dan ik. Zij heeft al geen baan meer sinds haar kinderen zijn geboren. De kinderen zijn inmiddels volwassen. Ze heeft hulp in de huishouding en heeft dus bijzonder veel vrije tijd over om leuke dingen te doen. Dat vind ik heel fijn voor haar, maar is het nodig? Ik zou het zelf niet willen of kunnen. Hele dagen thuis en hier en daar terrasjes pakken of boekenclubjes aflopen. Het lijkt me een redelijk leeg bestaan.
Als ik vraag of ze geen zin heeft om weer een beetje aan de slag te gaan, zegt ze; nee hoor, vind het wel prima zo.
Het is een vriendin, maar ik heb niet zoveel respect voor haar houding...
vrijdag 11 augustus 2017 om 16:41
Lijkt me ook vrij krap, zeker als je bijvoorbeeld nog een studieschuld af te betalen hebt.
vrijdag 11 augustus 2017 om 17:22
vrijdag 11 augustus 2017 om 17:33
herfstappeltaart schreef: ↑11-08-2017 11:32Wat hebben jullie werkenden toch allemaal veel tijd om uren te forummen zo overdag.
"Boring conversation anyway"
vrijdag 11 augustus 2017 om 18:36
Hier kan ik me helemaal in vinden. Waren er maar meer mensen zo eerlijk.lisaviva schreef: ↑11-08-2017 13:14Het ligt aan je tevredenheidsgraad of je al dan niet kan rondkomen van één salaris.
Ik ben er intussen wel achter dat maar weinig mensen mijn levensstijl zouden ambiëren. Een sinaasappelkistje gaat me wel te ver, maar ik heb weinig nodig om tevreden te zijn, altijd al gehad.
Dus ja, dan hoeft er maandelijks maar weinig te worden binnen geharkt.
Als ik maar rustig aan kan doen, geen gehaast, niet een hele dag volgepropt met activiteiten.
Ik heb snel het gevoel dat ik achter de feiten aanloop, als ik probeer een goede vrouw, moeder, collega, dochter, zus en vriendin te zijn. Ik kan het tempo vaak niet bijhouden. Ik functioneer het best als ik niet voortdurend vele ballen in de lucht hoef te houden. Een ander krijgt daar juist energie van.
Ik heb moeite met het prestatiegerichte in onze maatschappij, mijn ambitie is zoeken naar rust.
Succesvol zijn lijkt vaak gepaard te gaan met het hebben van een volle agenda en het moeiteloos kunnen combineren van een baan met het opvoeden van kinderen, verantwoorde maaltijden, afspraken met vrienden en familie, sporten, mantelzorger, helpen op school etc.
Ik ben niet zo'n übermensch die dat allemaal moeiteloos doet en combineert.
Dan maar niet succesvol, maar wel tevreden wat een nogal positieve weerslag heeft op mijn naasten, niet meer zo'n gestresst mens. Is het ideaal? Nee, ik doe mijn best op mijn manier.
vrijdag 11 augustus 2017 om 18:42
Dat vind ik nogal oneerlijk van je vader. Dan had hij dat met haar moeten bespreken toen de siuatie zich voordeed, niet achteraf.
vrijdag 11 augustus 2017 om 18:52
herfstappeltaart schreef: ↑11-08-2017 18:42Dat vind ik nogal oneerlijk van je vader. Dan had hij dat met haar moeten bespreken toen de siuatie zich voordeed, niet achteraf.
Heb je helemaal gelijk in. Gelukkig voor hoeft ze het niet meer aan te horen want ze zijn inmiddels gescheiden.
vrijdag 11 augustus 2017 om 18:56
Blondie456 schreef: ↑11-08-2017 18:54Vind ik ook raar van die vader. Dan had hij moeten zeggen dat hij het er niet mee eens was dat moeder stopte met werken. Zo'n beslissing neem je nu eenmaal niet in je eentje daar moet je het samen over eens zijn.
Daar was hij het op dat moment dus wél mee eens. Nu achteraf is het alleen gejank en de schuld bij mijn moeder leggen.
vrijdag 11 augustus 2017 om 19:30
.herfstappeltaart schreef: ↑11-08-2017 11:32Wat hebben jullie werkenden toch allemaal veel tijd om uren te forummen zo overdag.
Tja, ik heb vakantie en speel vandaag huisvrouw. Ik heb boodschappen gedaan voor het hele weekend, twee wassen weggewerkt, negen kilo tomaten geplukt en gekookt en gepureerd en ingekookt tot acht liter. Vier liter tomaten ingevroren en van de andere vier liter een enorme pan soep gemaakt. Eten gekookt en dus heel veel geforumd.
Ik zou gek worden als ik het hele jaar fulltime huisvrouw zou zijn.
vrijdag 11 augustus 2017 om 19:34
'T is watAndersom schreef: ↑11-08-2017 19:30.
Tja, ik heb vakantie en speel vandaag huisvrouw. Ik heb boodschappen gedaan voor het hele weekend, twee wassen weggewerkt, negen kilo tomaten geplukt en gekookt en gepureerd en ingekookt tot acht liter. Vier liter tomaten ingevroren en van de andere vier liter een enorme pan soep gemaakt. Eten gekookt en dus heel veel geforumd.
Ik zou gek worden als ik het hele jaar fulltime huisvrouw zou zijn.
vrijdag 11 augustus 2017 om 19:47
Dat is dus achteraf spijt hebben van een beslissing. Mijn man had dat gelukkig niet maar als dat wel geweest zou zijn dan was ik wel weer terug gaan werken. Wij waren allebei blij met onze verdeling mar ik heb altijd wel gezegd dat als het financieel nodig zou zijn ik altijd weer aan het werk zou gaan maar dat is bij ons nooit nodig geweest omdat mijn man en heel goed inkomen had. Ik moet wel eerlijk zeggen en daar geef ik Pejeka ook wel gelijk in, als wij in deze tijd zouden moeten starten dan zou ik niet thuis hebben kunnen blijven.
vrijdag 11 augustus 2017 om 19:52
Mijn man heeft, toen we al kinderen hadden, met mijn medeweten zijn baan opgezegd en is weer gaan studeren. De beste beslissing ooit, hoewel we dat op dat moment natuurlijk nog niet in konden schatten. Rondkomen van een studiebeurs met z'n vieren was een hele klus, maar het is gelukt en inmiddels heeft hij zijn droombaan met dito salaris.
"Boring conversation anyway"
vrijdag 11 augustus 2017 om 20:10
Waar het om gaat, is dat ik het zo verbazingwekkend vindt is dat het hebben gelijke rechten op de arbeidsmarkt en op arbeidsparticipatie, is verworden tot een plicht tot arbeidsparticipatie in de ogen van de samenleving, en niet in het minst in die van de vrouwen.
Mijn god! Hoe denigrerend zijn veel vrouwen niet naar sexe-genoten die er binnen hun relatie in alle bewustzijn voor kiezen niet te gaan werken, maar het thuisfront te verzorgen? Want blijkbaar ben je pas een Echt Waardevol Mens als je 6 uur per dag op een kantoor facturen gaat zitten inboeken of gegevens in een databank gaat zitten inkloppen, of telefoontjes gaat zitten doorverbinden en gaat zitten glimlachen tot je kramp in je kaken krijgt tegen bezoekers als receptioniste. Dán ben je pas waardevol ofzo.
Maar daar ging de emancipatie niet over. De emancipatie ging erover dat mensen, vrouwen én mannen, gelijkwaardig zouden worden behandeld en gelijke rechten zouden hebben op de arbeidsmarkt. Maar óók, dat binnen die verworvenheden, nog steeds de keuze zou moeten kunnen bestaan om geen gebruik te maken van die rechten, en je leven op een andere manier in te richten, bijv. als huisvrouw. Ook dié keuze moest er zijn.
Dus waarom dat niet respecteren, dat dat voor sommige mensen in hun eigen persoonlijke relatie, voor hen de meest plezierige keuze is? Is het een soort jaloezie, omdat jij wél elke dag om 7 in de file moet om naar je duffe kantoor te gaan? In de wetenschap dat je huishouden er nog ongeorganiseerd bijligt, de ontbijtboel waarschijnlijk nog weggeruimd moet worden als je in de avond thuiskomt en je weliswaar net doet alsof het je niks kan schelen, maar je toch merkt dat het opgeruimd en schoon houden van je huis er eigenlijk nooit écht van komt?
En als het dát niet is, waarom dan wél? Emancipatie ging toch vooral over keuzevrijheid, gelijke kansen? En toch niet over de VERPLICHTING te gaan werken? Toch om ALS je dat zou willen, je kansen gelijk zouden moeten liggen aan die van een man?
De keuzevrijheid is er nu voor vrouwen, banen staan voor hen open, enz. Maar waarom dan met zo veel minachting neerkijken op vrouwen die iets anders kiezen, bijv. huisvrouw zijn? Want die keuze hoorde er toch ook bij?
Mijn god! Hoe denigrerend zijn veel vrouwen niet naar sexe-genoten die er binnen hun relatie in alle bewustzijn voor kiezen niet te gaan werken, maar het thuisfront te verzorgen? Want blijkbaar ben je pas een Echt Waardevol Mens als je 6 uur per dag op een kantoor facturen gaat zitten inboeken of gegevens in een databank gaat zitten inkloppen, of telefoontjes gaat zitten doorverbinden en gaat zitten glimlachen tot je kramp in je kaken krijgt tegen bezoekers als receptioniste. Dán ben je pas waardevol ofzo.
Maar daar ging de emancipatie niet over. De emancipatie ging erover dat mensen, vrouwen én mannen, gelijkwaardig zouden worden behandeld en gelijke rechten zouden hebben op de arbeidsmarkt. Maar óók, dat binnen die verworvenheden, nog steeds de keuze zou moeten kunnen bestaan om geen gebruik te maken van die rechten, en je leven op een andere manier in te richten, bijv. als huisvrouw. Ook dié keuze moest er zijn.
Dus waarom dat niet respecteren, dat dat voor sommige mensen in hun eigen persoonlijke relatie, voor hen de meest plezierige keuze is? Is het een soort jaloezie, omdat jij wél elke dag om 7 in de file moet om naar je duffe kantoor te gaan? In de wetenschap dat je huishouden er nog ongeorganiseerd bijligt, de ontbijtboel waarschijnlijk nog weggeruimd moet worden als je in de avond thuiskomt en je weliswaar net doet alsof het je niks kan schelen, maar je toch merkt dat het opgeruimd en schoon houden van je huis er eigenlijk nooit écht van komt?
En als het dát niet is, waarom dan wél? Emancipatie ging toch vooral over keuzevrijheid, gelijke kansen? En toch niet over de VERPLICHTING te gaan werken? Toch om ALS je dat zou willen, je kansen gelijk zouden moeten liggen aan die van een man?
De keuzevrijheid is er nu voor vrouwen, banen staan voor hen open, enz. Maar waarom dan met zo veel minachting neerkijken op vrouwen die iets anders kiezen, bijv. huisvrouw zijn? Want die keuze hoorde er toch ook bij?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 11 augustus 2017 om 20:32
Waarom ben jij zo denigrerend over het soort banen dat die vrouwen vervullen? In mijn omgeving doen we niet zo lullig over elkaars banen. Ik heb een vriendin in de bedrijfscateting en één in de accountancy. Ze zijn vooral vriendinnen. Status, inkomen etc spelen totaal geen rol in de vriendschap.pejeka schreef: ↑11-08-2017 20:10Waar het om gaat, is dat ik het zo verbazingwekkend vindt is dat het hebben gelijke rechten op de arbeidsmarkt en op arbeidsparticipatie, is verworden tot een plicht tot arbeidsparticipatie in de ogen van de samenleving, en niet in het minst in die van de vrouwen.
Mijn god! Hoe denigrerend zijn veel vrouwen niet naar sexe-genoten die er binnen hun relatie in alle bewustzijn voor kiezen niet te gaan werken, maar het thuisfront te verzorgen? Want blijkbaar ben je pas een Echt Waardevol Mens als je 6 uur per dag op een kantoor facturen gaat zitten inboeken of gegevens in een databank gaat zitten inkloppen, of telefoontjes gaat zitten doorverbinden en gaat zitten glimlachen tot je kramp in je kaken krijgt tegen bezoekers als receptioniste. Dán ben je pas waardevol ofzo.
Waarom zijn in jouw wereld vrouwen met een baan altijd slecht in huishouden en waarom is zoiets als afruimen van de ontbijtboel altijd de taak van moeder de vrouw?Maar daar ging de emancipatie niet over. De emancipatie ging erover dat mensen, vrouwen én mannen, gelijkwaardig zouden worden behandeld en gelijke rechten zouden hebben op de arbeidsmarkt. Maar óók, dat binnen die verworvenheden, nog steeds de keuze zou moeten kunnen bestaan om geen gebruik te maken van die rechten, en je leven op een andere manier in te richten, bijv. als huisvrouw. Ook dié keuze moest er zijn.
Dus waarom dat niet respecteren, dat dat voor sommige mensen in hun eigen persoonlijke relatie, voor hen de meest plezierige keuze is? Is het een soort jaloezie, omdat jij wél elke dag om 7 in de file moet om naar je duffe kantoor te gaan? In de wetenschap dat je huishouden er nog ongeorganiseerd bijligt, de ontbijtboel waarschijnlijk nog weggeruimd moet worden als je in de avond thuiskomt en je weliswaar net doet alsof het je niks kan schelen, maar je toch merkt dat het opgeruimd en schoon houden van je huis er eigenlijk nooit écht van komt?
In mijn gezin ruimt hij/zij die als laatste ontbijt de spullen op een iedereen zet zijn eigen boord in de vaatwasser.
Tja, die keuzevrijheid behelst meer dan alleen wel of niet werken. Bijvoorbeeld ook wel of niet je partner verlaten.En als het dát niet is, waarom dan wél? Emancipatie ging toch vooral over keuzevrijheid, gelijke kansen? En toch niet over de VERPLICHTING te gaan werken? Toch om ALS je dat zou willen, je kansen gelijk zouden moeten liggen aan die van een man?
De keuzevrijheid is er nu voor vrouwen, banen staan voor hen open, enz. Maar waarom dan met zo veel minachting neerkijken op vrouwen die iets anders kiezen, bijv. huisvrouw zijn? Want die keuze hoorde er toch ook bij?
vrijdag 11 augustus 2017 om 20:41
Ik vind die banen of de vrouwen die ze vervullen, helemaal niet minderwaardig. Maar ik vind het wél merkwaardig dat er soms wordt gedaan alsof het een geweldige carrière is die iedere vrouw buitenshuis heeft, terwijl dat gewoon in 90% van de gevallen niet waar is (net zo goed overigens als dat 90% van de mannen maar heel gewone banen heeft en ook geen flitsende carrière).Andersom schreef: ↑11-08-2017 20:32Waarom ben jij zo denigrerend over het soort banen dat die vrouwen vervullen? In mijn omgeving doen we niet zo lullig over elkaars banen. Ik heb een vriendin in de bedrijfscateting en één in de accountancy. Ze zijn vooral vriendinnen. Status, inkomen etc spelen totaal geen rol in de vriendschap. Waarom zijn in jouw wereld vrouwen met een baan altijd slecht in huishouden en waarom is zoiets als afruimen van de ontbijtboel altijd de taak van moeder de vrouw?
In mijn gezin ruimt hij/zij die als laatste ontbijt de spullen op een iedereen zet zijn eigen boord in de vaatwasser.
Tja, die keuzevrijheid behelst meer dan alleen wel of niet werken. Bijvoorbeeld ook wel of niet je partner verlaten.
En natuurlijk is het afruimen en schoonmaken van de ontbijtboel geen specifieke taak van de vrouw, maar als je 's-avonds thuiskomt en je moet dán nog eens beginnen de ontbijtboel op te ruimen, om maar te zwijgen over alle andere noodzakelijke klussen die zijn blijven liggen, en die dan met de Franse slag even gauw moeten, zie ik er geen lol in. Ben blij dat ik dat niet heb als ik thuiskom, zeg maar.
En keuzevrijheid binnen een relatie over het kostwinnerschap houdt dus ook in dat één van de twee partners thuis kan blijven om voor kinderen en huis te zorgen. En ik snap nog steeds niet waarom iemand die daarvoor kiest, als minderwaardig wordt gezien aan iemand die ervoor kiest op een kantoor facturen te gaan zitten inboeken ofzo..
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 11 augustus 2017 om 20:43
Nou nee hoor, het gaat pejeka helemaal niet om die man-vrouwverdeling. Dan lees je echt niet goed.vrouwjagersma schreef: ↑11-08-2017 20:42Maak je er maar niet druk om. Volgens Pejeka hebben alleen mannen serieuze banen en zijn vrouwen verantwoordelijk voor het schoonmaken van de plinten. Dat is dan emancipatie. Ik vind het helemaal mooi, laughing all the way to the bank.
mevrouw75 wijzigde dit bericht op 11-08-2017 20:44
0.24% gewijzigd
vrijdag 11 augustus 2017 om 20:43
pejeka schreef: ↑11-08-2017 20:10Waar het om gaat, is dat ik het zo verbazingwekkend vindt is dat het hebben gelijke rechten op de arbeidsmarkt en op arbeidsparticipatie, is verworden tot een plicht tot arbeidsparticipatie in de ogen van de samenleving, en niet in het minst in die van de vrouwen.
Mijn god! Hoe denigrerend zijn veel vrouwen niet naar sexe-genoten die er binnen hun relatie in alle bewustzijn voor kiezen niet te gaan werken, maar het thuisfront te verzorgen? Want blijkbaar ben je pas een Echt Waardevol Mens als je 6 uur per dag op een kantoor facturen gaat zitten inboeken of gegevens in een databank gaat zitten inkloppen, of telefoontjes gaat zitten doorverbinden en gaat zitten glimlachen tot je kramp in je kaken krijgt tegen bezoekers als receptioniste. Dán ben je pas waardevol ofzo.
Maar daar ging de emancipatie niet over. De emancipatie ging erover dat mensen, vrouwen én mannen, gelijkwaardig zouden worden behandeld en gelijke rechten zouden hebben op de arbeidsmarkt. Maar óók, dat binnen die verworvenheden, nog steeds de keuze zou moeten kunnen bestaan om geen gebruik te maken van die rechten, en je leven op een andere manier in te richten, bijv. als huisvrouw. Ook dié keuze moest er zijn.
Dus waarom dat niet respecteren, dat dat voor sommige mensen in hun eigen persoonlijke relatie, voor hen de meest plezierige keuze is? Is het een soort jaloezie, omdat jij wél elke dag om 7 in de file moet om naar je duffe kantoor te gaan? In de wetenschap dat je huishouden er nog ongeorganiseerd bijligt, de ontbijtboel waarschijnlijk nog weggeruimd moet worden als je in de avond thuiskomt en je weliswaar net doet alsof het je niks kan schelen, maar je toch merkt dat het opgeruimd en schoon houden van je huis er eigenlijk nooit écht van komt?
En als het dát niet is, waarom dan wél? Emancipatie ging toch vooral over keuzevrijheid, gelijke kansen? En toch niet over de VERPLICHTING te gaan werken? Toch om ALS je dat zou willen, je kansen gelijk zouden moeten liggen aan die van een man?
De keuzevrijheid is er nu voor vrouwen, banen staan voor hen open, enz. Maar waarom dan met zo veel minachting neerkijken op vrouwen die iets anders kiezen, bijv. huisvrouw zijn? Want die keuze hoorde er toch ook bij?
Ja alle werkende vrouwen hebben kutbaantjes, nu weten we het wel. Denigrerende gedoe van jou ben ik wel zat inmiddels.
En aangezien ik 1,5 km van mijn werk woon en mijn vriend het huis aan kant heeft als ik thuis kom, heb ik ook nog eens niks om jaloers op te zijn.
anoniem_349626 wijzigde dit bericht op 11-08-2017 20:46
2.98% gewijzigd
vrijdag 11 augustus 2017 om 20:46
Ja, dat meen ik.vrouwjagersma schreef: ↑11-08-2017 20:45Ik heb een slechte sarcasmeradar, vrees ik. Meen je dit echt? Ik lees Pejeka echt compleet anders dan.