Overig
alle pijlers
Huisvrouw
maandag 24 juli 2017 om 10:46
Wat vinden jullie van een huisvrouw en als je daar bewust voor kiest?
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
Not done, afhankelijk van cultuur of achtergrond, ouderwets?
Ben zelf nu inmiddels voor een groot deel huisvrouw maar niet altijd geweest.
Zelf vind ik het fijn maar merk natuurlijk wel dat dit soms eigenlijk moeilijk wordt begrepen.
zondag 13 augustus 2017 om 09:38
Ik denk juist dat de basis heel belangrijk is omdat je leert lezen rekenen en taal. Ook is het wel belangrijk om landen op de kaart aan te kunnen wijzen. Hoeveel oudere mensen zijn er niet analfabeet omdat ze de lagere school niet hebben afgemaakt.
zondag 13 augustus 2017 om 09:39
Nou, ik zie dat echt heel anders. Als je een gezin hebt, heb je verantwoordelijkheden naar dat gezin. En daarin zoek je naar de modus die onder aan de streep voor het hele gezin het beste uitpakt. Ongeacht welk geslacht je hebt. Dus als het binnen het gezin niet loopt, zoals jij schetst, ga je SAMEN bekijken hoe je de draaglast voor alle partijen het minst zwaar kunt maken.sannennas schreef: ↑13-08-2017 09:28Huh? Het topic staat hier vol met moeders die willen werken, omdat ze zich dan onderdeel voelen van de maatschappij en er voldoening uit halen. En dat is dan fantastisch, want emancipatie. En als mijn man hetzelfde zegt is dat stom en een afknapper. Hoezo double standards?
Maar mocht ik dus niet duidelijk zijn geweest: man is een leuke lieve vader, maar dus wel 1 die er geen voldoening uit zou halen om week in, week uit 24/7 met de kinderen bezig te zijn.
Wat ik niet eens alleen accepteer, maar ook nog eens heel goed begrijp.
Jouw man zegt gewoon op voorhand dat hij geen zin heeft om voor huishouden en kinderen te zorgen, dat zou ik dus echt niet pikken want het is ook zijn huishouden en zijn ook zijn kinderen. Omgekeerd zou ik ook niet pikken dat mijn partner op voorhand zegt dat hij geen zin heeft om voor inkomen te zorgen, want het zijn ook zijn rekeningen die betaald moeten worden.
Kortom: zowel inkomen, huishouden als kinderen zijn de verantwoordelijkheid van beide partners. En in jouw geval onttrekt jouw partner zich doodleuk aan 2 van de drie pijlers waarop jullie hele gezin rust, terwijl hij voor de derde pijler de minste kwaliteiten heeft en het minste inbrengt. Dat zou ik dus never nooit accepteren.
Ik zou dan echt gesteld hebben dat ik het prima zou vinden als hij liever bleef werken, op voorwaarde dat hij zorgt dat hij in 4 dagen genoeg geld binnenbrengt om als gezin mee rond te komen. Lukt hem dat niet, dan blijft hij maar thuis want ik kan wel in 4 dagen werk het gezin onderhouden. En voor het gezin als geheel is 4 dagen werken gunstiger dan 5 dagen, dus dat zou hij maar te accepteren hebben. No way dat ik mijn kinderen quality time als gezin en meer inkomen zou ontzeggen omdat ik een labbekakkerige partner heb die gewoon geen zin heeft om zijn verantwoordelijkheid voor zijn eigen koters te nemen.
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 09:40
Wat is er niet duidelijk aan mijn opmerking? Wat zie je graag toegelicht?Athen1 schreef: ↑13-08-2017 09:25Als je zo'n uitspraak doet, licht hem dan ook toe.
Ik denk dat Bij beide leeftijden het heel belangrijk is dat je dusdanig tijd hebt met elkaar waardoor er ongeplande waardevolle gesprekken zijn.
Een van mijn kinderen is een tijd gepest op school. De momenten waarover we er echt over konden praten waren wanneer mijn kind met iets kwam. Soms niet eens over het pesten, maar een andere hersenspinsel wat dan weer leidt tot wat er gebeurt op school.
En die tijd kan je ook hebben als je werkt, of beide 4 dagen werkt.
zondag 13 augustus 2017 om 09:41
Aanwezigheid van een ouder thuis bedoelde ik.
zondag 13 augustus 2017 om 09:42
Goede beslissing! Ik heb ook een loopbaancoach en hoewel ik nu dus thuisblijfmoeder ben hoop ik dat zij me kan helpen uit te vinden wat ik in een volgende periode weer wil gaan doen. Het begin is er in onze gesprekkenNYC schreef: ↑13-08-2017 09:29
Ik weet momenteel niet goed meer welke stappen ik zelf het best kan nemen en heb besloten een loopbaancoach te benaderen. Want met één van de dingen die ik hier van veel mensen lees ben ik het hartgrondig eens. Eigenlijk hoort werk gewoon bij de invulling van het leven van iedere (redelijk gezonde) volwassen persoon.
Only dead fish go with the flow.
zondag 13 augustus 2017 om 09:42
Vrouwen baren, vrouwen hebben veel minder testosteron, natuurlijk speelt dat gewoon mee.Tr0tter schreef: ↑13-08-2017 07:12Dat is niet genetisch bepaald hoor, dat ligt aan opvoeding en omgeving. Het wordt namelijk nog steeds van vrouwen verwacht dat zij het leeuwendeel van de verzorging van de kinderen op zich nemen. Kijk alleen al naar de vragen en reacties die zwangere en pas bevallen vrouwen krijgen: of ze blijven werken, hoeveel uur ze blijven werken, of het niet zwaar is om hun kind zoveel uur te moeten missen. Die vragen worden nooit aan nieuwbakken vaders gesteld. Als je je al je hele leven in een omgeving bevindt waar dit soort reacties de norm zijn krijg je vanzelf wel het idee dat de kinderen een taak van de vrouw zijn, en dat werken voor vrouwen van ondergeschikt belang hoort te zijn. Dat staat volkomen los van je genen.
En serieus, ik herken dus helemaal niet dat dit wordt verwacht van vrouwen. Ben je ook niet een beetje simpel als je je oren laat hangen naar zo'n onzichtbaar verwachting van een ander?
Ik vind dat vrouwen net als mannen in staat zijn om hun eigen ideeën te hebben en hun eigen wensen, zonder dat wij in eens het slachtoffer zijn van 'the patriarchy.' Kom zeg, dan zeg je toch gewoon tegen de man waar je mee kinderen wil 'alleen als we gelijke verdeling doen.' Niemand wordt gedwongen tot iets.
edit: voor de duidelijkheid, ik zeg niet dat een man niet net zo goed voor een kind kán zorgen, of dat vrouwen móeten zorgen. Ik zeg dat vrouwen dit vaker zélf zullen willen.
Anoniem17062022182122 wijzigde dit bericht op 13-08-2017 09:45
6.08% gewijzigd
zondag 13 augustus 2017 om 09:43
In die dingen kan een bso juist heel goed helpen.
zondag 13 augustus 2017 om 09:46
Geen double standards, ik heb nooit gezegd dat ik het niet leuk vind bij mijn kinderen te zijn.sannennas schreef: ↑13-08-2017 09:28Huh? Het topic staat hier vol met moeders die willen werken, omdat ze zich dan onderdeel voelen van de maatschappij en er voldoening uit halen. En dat is dan fantastisch, want emancipatie. En als mijn man hetzelfde zegt is dat stom en een afknapper. Hoezo double standards?
Maar mocht ik dus niet duidelijk zijn geweest: man is een leuke lieve vader, maar dus wel 1 die er geen voldoening uit zou halen om week in, week uit 24/7 met de kinderen bezig te zijn.
Wat ik niet eens alleen accepteer, maar ook nog eens heel goed begrijp.
zondag 13 augustus 2017 om 09:46
Maar het gaat natuurlijk verder dan volwassen vrouwen die een partner vinden. Je leest het hier al genoeg op het forum; verwachtingen die ouders van hun baby hebben nog voordat het kind geboren is. Meisjes zouden liever zijn, rustiger spelen, etc. In de kleuterklas worden meisjes vaker "pittig" of "bazig" genoemd, terwijl jongetjes eerder als goede leiders worden bestempeld. Ik denk echt dat er vanaf jongs af aan, hetzij onbewust, allerlei verwachtingen op meisjes en jongens geprojecteerd worden. Zet een kan koffie en mokken neer in een gemengde groep, en ik denk dat de meeste mensen nog steeds automatisch zullen aannemen dat een vrouw wel inschenkt. Mijn oma maakte pas nog zo'n opmerking, "ik ben zo blij met een kleindochter, die blijven je tenminste opzoeken en zorgen voor je, dat is met jongens toch anders".strikjemetstippels schreef: ↑13-08-2017 09:42Vrouwen baren, vrouwen hebben veel minder testosteron, natuurlijk speelt dat gewoon mee.
En serieus, ik herken dus helemaal niet dat dit wordt verwacht van vrouwen. Ben je ook niet een beetje simpel als je je oren laat hangen naar zo'n onzichtbaar verwachting van een ander?
Ik vind dat vrouwen net als mannen in staat zijn om hun eigen ideeën te hebben en hun eigen wensen, zonder dat wij in eens het slachtoffer zijn van 'the patriarchy.' Kom zeg, dan zeg je toch gewoon tegen de man waar je mee kinderen wil 'alleen als we gelijke verdeling doen.' Niemand wordt gedwongen tot iets
zondag 13 augustus 2017 om 09:50
Dat kan, maar dan schenk je toch niet in? Waar ik mij over verbaas is dat men aan de ene kant zegt 'vrouwen kunnen alles wat mannen ook kunnen' maar we zouden tegelijkertijd ook onze oren laten hangen naar verwachtingen en niet doen wat we eigenlijk willen. Waar is onze eigen verantwoordelijkheid voor ons zelf en de kracht?Timetraveler schreef: ↑13-08-2017 09:46Maar het gaat natuurlijk verder dan volwassen vrouwen die een partner vinden. Je leest het hier al genoeg op het forum; verwachtingen die ouders van hun baby hebben nog voordat het kind geboren is. Meisjes zouden liever zijn, rustiger spelen, etc. In de kleuterklas worden meisjes vaker "pittig" of "bazig" genoemd, terwijl jongetjes eerder als goede leiders worden bestempeld. Ik denk echt dat er vanaf jongs af aan, hetzij onbewust, allerlei verwachtingen op meisjes en jongens geprojecteerd worden. Zet een kan koffie en mokken neer in een gemengde groep, en ik denk dat de meeste mensen nog steeds automatisch zullen aannemen dat een vrouw wel inschenkt. Mijn oma maakte pas nog zo'n opmerking, "ik ben zo blij met een kleindochter, die blijven je tenminste opzoeken en zorgen voor je, dat is met jongens toch anders".
zondag 13 augustus 2017 om 09:51
Waar je mis gaat als je bovenstaande toepast in onze situatie is dat we het wel hebben besproken SAMEN en dat dit op basis van het totaalplaatje hebben besloten. Ook het stoppen met werken voor hem is besproken, argument om het niet te doen: het zou hem minder gelukkig maken. Argument om voor mij te stoppen met werken: het zou mij gelukkiger maken.fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 09:39Nou, ik zie dat echt heel anders. Als je een gezin hebt, heb je verantwoordelijkheden naar dat gezin. En daarin zoek je naar de modus die onder aan de streep voor het hele gezin het beste uitpakt. Ongeacht welk geslacht je hebt. Dus als het binnen het gezin niet loopt, zoals jij schetst, ga je SAMEN bekijken hoe je de draaglast voor alle partijen het minst zwaar kunt maken.
Jouw man zegt gewoon op voorhand dat hij geen zin heeft om voor huishouden en kinderen te zorgen, dat zou ik dus echt niet pikken want het is ook zijn huishouden en zijn ook zijn kinderen. Omgekeerd zou ik ook niet pikken dat mijn partner op voorhand zegt dat hij geen zin heeft om voor inkomen te zorgen, want het zijn ook zijn rekeningen die betaald moeten worden.
Kortom: zowel inkomen, huishouden als kinderen zijn de verantwoordelijkheid van beide partners. En in jouw geval onttrekt jouw partner zich doodleuk aan 2 van de drie pijlers waarop jullie hele gezin rust, terwijl hij voor de derde pijler de minste kwaliteiten heeft en het minste inbrengt. Dat zou ik dus never nooit accepteren.
Ik zou dan echt gesteld hebben dat ik het prima zou vinden als hij liever bleef werken, op voorwaarde dat hij zorgt dat hij in 4 dagen genoeg geld binnenbrengt om als gezin mee rond te komen. Lukt hem dat niet, dan blijft hij maar thuis want ik kan wel in 4 dagen werk het gezin onderhouden. En voor het gezin als geheel is 4 dagen werken gunstiger dan 5 dagen, dus dat zou hij maar te accepteren hebben. No way dat ik mijn kinderen quality time als gezin en meer inkomen zou ontzeggen omdat ik een labbekakkerige partner heb die gewoon geen zin heeft om zijn verantwoordelijkheid voor zijn eigen koters te nemen.
Dan is dit toch het beste voor ons? Ons leven draait niet genoeg geld te verdienen zodat we het gezin kunnen onderhouden, maar ook om geluk, ontwikkeling, vrienden, etcetera etcetera. Wij hebben samen besloten dat dit voor ons en onze kinderen nu het beste is. Ik sta volledig achter onze beslissing en voel me absoluut geen slachtoffer van een of andere tiran en een traditioneel rollenpatroon.
Sterker nog, de vrijheid die ik nu heb, mede mogelijk gemaakt doordat man zoveel wil blijven werken, om uit te vinden waar ik wel weer gelukkig van wordt qua werk is me superveel waard. O ja, en het loopbaancoach traject heb ik van hem cadeau gehad.
Only dead fish go with the flow.
zondag 13 augustus 2017 om 09:51
Ik werk niet omdat ik geen zin heb om bij mijn kinderen te zijn, hoor. Ik werk omdat mijn kinderen een inkomen nodig hebben om in hun levensbehoeften te voorzien. En tegen mijn werkgever ben ik net zo duidelijk: 5 dagen werken is onbespreekbaar, want ik heb kinderen. Take it or leave it.
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 09:52
En zal het makkelijk zijn om zo"n lieve leuke fulltime oppas/huishoudelijke hulp te vinden?-Bladora- schreef: ↑13-08-2017 09:36Ik val pas op pagina 55 binnen, maar ik verbaas me erover te lezen dat er in deze tijd nog best veel thuisblijfmoeders/huisvrouwen zijn. Dat ken ik echt helemaal niet uit mijn omgeving. Mijn ouders zijn in de 60 maar mijn moeder heeft altijd gewerkt (net 40 jaar jubileum gevierd in haar branche). Mijn vader heeft na mijn geboorte zelfs een tijdje verlof gehad zodat mijn moeder kon doorwerken.
En wat betreft zorg voor mij en m'n broertje, wij hadden gewoon een oppas aan huis die er altijd was, tot het avondeten (af en toe 's avonds). En zij maakte ook schoon en deed de was/strijk, avond eten voorbereiden en andere huishoudelijke dingen. Mijn ouders hadden dus alle tijd voor ons als ze wel thuis waren, vanaf het avondeten en in de weekends, best veel dus.
Ik werk sinds m'n 13e, heb geen kinderen (ook niet zeker of ik dat wel wil), maar ik zou het als het even kan net zo als mijn ouders regelen, ik heb een heerlijke jeugd gehad met twee gelukkige, lieve, energieke en zorgzame ouders én altijd een lieve oppas. En als ik ooit een man vind die ook een beetje een leuke baan heeft zou dit ook vast te realiseren zijn zodat we allebei lekker door kunnen werken.
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
zondag 13 augustus 2017 om 09:53
fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 08:55Maar wat ik niet begrijp: als jij met 32 uur werken meer verdient dan man in 36 uur, dan is het toch voor je gezin het beste als je man stopt met werken?
Dat is inderdaad het argument dat veel huisvrouwen gebruiken: 'mijn man verdient meer'. Het zou mij nog beter lijken als beide ouders 2-3 dagen werken, zodat alle taken en verantwoordelijkheden evenredig verdeeld zijn.
zondag 13 augustus 2017 om 09:54
Dit soort berichtjes lees hier ook wel eens als openingspost. Wordt ik altijd best verdrietig van omdat het zo lijkt op mijn verhaal en dan komt spijt weer boven. Ik ben uiteindelijk te lang thuis geweest naar mijn gevoel. Hoeveel advies hebben jullie ingewonnen en van wie?sannennas schreef: ↑13-08-2017 08:11Hier een beginnend thuisblijfmoeder, ben nu 2 maanden thuis. Hoogopgeleid en een carrière. Ik verdiende bij ons thuis het beste, in 32 uur wat man in 36 krijgt.
Maar met ons grote huis en dito tuin en twee kleine kindjes kregen we het gewoon niet voor elkaar. Thuis steeds meer achterstallig onderhoud, om de beurt een dag chagrijnig van de stress en continu MOE.
Als onze gastouder zich ziek meldde was ik ik huilend in alle staten, ik trok al het geregel gewoon echt niet meer. Dus samen besloten dat ik zou stoppen. Waarom ik? Ik had het het minste naar mijn zin op het werk en ik vind tijd doorbrengen met de kinderen leuker dan dat man dat vindt.
Man komt trouwens uit een ubertraditioneel gezin met huisvrouw en werkende vader, ik uit het tegenovergestelde: parttime werkende vaderfiguur en fulltime werkende moeder.
Nadat ik gestopt was zag ik zoveel mogelijkheden die ik eerder niet zag. Zag ik ook dat mijn (schoon)ouders vanuit ingesleten patronen adviseerden en steunden. En helaas, ook mijn man bleek ineens toch wel meer in en kostwinnersmodel te zien dan hij eerder liet blijken. Ik vind het echt ongelofelijk hoeveel invloed de situatie waarin je bent opgegroeid invloed heeft op je denken dit soort situaties. Gelukkig heeft hij de afgelopen 12 jaar wel leren beseffen dat het ook anders kan.
Ik heb een opleiding gedaan en ben met heel veel moeite weer aan het werk gekomen.
Als ik jou had mogen adviseren over jouw keuze had ik je allereerst een goed kdv willen adviseren, nooit meer een opvangprobleem op het laatste moment want kdv is gewoon open als er iemand ziek is. Verder kun je heel veel dingen anders regelen waardoor je ruimte krijgt. En glazenwasser nemen, huishoudelijke hulp, een tuinman etc.
Hier gaf ook de verdeling van halen en brengen naar kdv ineens veel lucht. Het kdv was heel dicht bij mijn werk, dus net als mijn collega's deed ik het halen en brengen. Kan ik thuis met vermoeide kinderen, moest ik koken of in ieder geval zorgen dat er iets te eten kwam een kwam mijn man drie kwartier tot een uur later ook thuis en dan was het echt niet gezellig meer.
Na een tijdje ging ik uit mijn werk gewoon naar huis, liet de kinderen op het kdv en ging thuis dingen voorbereiden. Man maakte dan dat hij stipt om 18.00 uur op het kdv was. En als hij dan een kwartier later thuis kwam konden we bijna direct gezellig eten. Brachten we samen de kinderen naar bed etc. Dat gaf zo veel rust, door onze gewijzigde routine lagen ze zelfs eerder in bed.
anoniem_65b93a10517d3 wijzigde dit bericht op 13-08-2017 10:06
0.04% gewijzigd
zondag 13 augustus 2017 om 09:54
sannennas schreef: ↑13-08-2017 09:51Waar je mis gaat als je bovenstaande toepast in onze situatie is dat we het wel hebben besproken SAMEN en dat dit op basis van het totaalplaatje hebben besloten. Ook het stoppen met werken voor hem is besproken, argument om het niet te doen: het zou hem minder gelukkig maken. Argument om voor mij te stoppen met werken: het zou mij gelukkiger maken.
Dan is dit toch het beste voor ons? Ons leven draait niet genoeg geld te verdienen zodat we het gezin kunnen onderhouden, maar ook om geluk, ontwikkeling, vrienden, etcetera etcetera. Wij hebben samen besloten dat dit voor ons en onze kinderen nu het beste is. Ik sta volledig achter onze beslissing en voel me absoluut geen slachtoffer van een of andere tiran en een traditioneel rollenpatroon.
Sterker nog, de vrijheid die ik nu heb, mede mogelijk gemaakt doordat man zoveel wil blijven werken, om uit te vinden waar ik wel weer gelukkig van wordt qua werk is me superveel waard. O ja, en het loopbaancoach traject heb ik van hem cadeau gehad.
Ja, ik heb inmiddels heus begrepen dat jij dit vindt. Ik lees toch vooral een traditioneel rolpatroon en verwachtingspatroon. Moet je zelf weten, verder, maar ik vind het wel wat sneu voor de kinderen.
Am Yisrael Chai!
zondag 13 augustus 2017 om 09:55
Maar als mensen dat niet willen dan moeten ze dat toch zelf weten.
zondag 13 augustus 2017 om 09:56
fashionvictim schreef: ↑13-08-2017 09:39Kortom: zowel inkomen, huishouden als kinderen zijn de verantwoordelijkheid van beide partners. En in jouw geval onttrekt jouw partner zich doodleuk aan 2 van de drie pijlers waarop jullie hele gezin rust, terwijl hij voor de derde pijler de minste kwaliteiten heeft en het minste inbrengt. Dat zou ik dus never nooit accepteren.
Maar dat gebeurt dus in alle gezinnen met een kostwinnermodel. Daarom ben ik daar ook geen voorstander van, omdat beide partners zich aan een deel van hun verantwoordelijkheden onttrekken. De gewone verantwoordelijkheden die je van iedere gezonde volwassene mag verwachten dus.
zondag 13 augustus 2017 om 09:57
Ik denk dat bewustwording een heel belangrijk iets is. En als volwassene kan je je er inderdaad voor inzetten. Maar ik vind het nog steeds weleens moeilijk hoor en merk dat ik soms toch onbewust geneigd ben te doen wat 'hoort', zoals automatisch koffie inschenken, er al vanuit gaan dat mijn neefjes geen boodschappen meenemen voor oma en ik het dan maar weer doe (allebei dingen waar ik echt geen hekel aan heb overigens).strikjemetstippels schreef: ↑13-08-2017 09:50Dat kan, maar dan schenk je toch niet in? Waar ik mij over verbaas is dat men aan de ene kant zegt 'vrouwen kunnen alles wat mannen ook kunnen' maar we zouden tegelijkertijd ook onze oren laten hangen naar verwachtingen en niet doen wat we eigenlijk willen. Waar is onze eigen verantwoordelijkheid voor ons zelf en de kracht?
zondag 13 augustus 2017 om 09:58
Eens.Timetraveler schreef: ↑13-08-2017 09:46Maar het gaat natuurlijk verder dan volwassen vrouwen die een partner vinden. Je leest het hier al genoeg op het forum; verwachtingen die ouders van hun baby hebben nog voordat het kind geboren is. Meisjes zouden liever zijn, rustiger spelen, etc. In de kleuterklas worden meisjes vaker "pittig" of "bazig" genoemd, terwijl jongetjes eerder als goede leiders worden bestempeld. Ik denk echt dat er vanaf jongs af aan, hetzij onbewust, allerlei verwachtingen op meisjes en jongens geprojecteerd worden. Zet een kan koffie en mokken neer in een gemengde groep, en ik denk dat de meeste mensen nog steeds automatisch zullen aannemen dat een vrouw wel inschenkt. Mijn oma maakte pas nog zo'n opmerking, "ik ben zo blij met een kleindochter, die blijven je tenminste opzoeken en zorgen voor je, dat is met jongens toch anders".
Ik heb ooit een baas gehad die de legendarische woorden in mijn beoordelingsgesprek: sannennasje, maak er nu gebruik van dat je een vrouw bent. Alle cliënten vinden je nu schattig en je komt met álles weg. Straks ben je niks meer dan nog een vrouw die ook zo nodig moet en dan moet je drie keer zo hard werken.'
Dus.
Eigenlijk heel erg, maar daarom deed ik dus juist in vergaderingen met allemaal gelijke collega's, meestal alleen mannen, expres niet notuleren of een koffierondje. Om dus niet in het standaardbeeld van de enige vrouw in het gezelschap te voldoen.
Only dead fish go with the flow.