Overig
alle pijlers
Mee-eten bij ouders
vrijdag 18 augustus 2017 om 06:31
Ik ben benieuwd, hoe het bij andere families is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
anoniem_302489 wijzigde dit bericht op 18-08-2017 06:50
0.85% gewijzigd
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:41
Neem de volgende keer lekker een appeltaart mee!herfstappeltaart schreef: ↑18-08-2017 08:33Ik heb niet alle reacties gelezen, maar je krijgt èn een foccatiabroodje, èn een koekje, èn blokjes kaas, èn een warme maaltijd en dan heb je nog niet genoeg? Hoeveel overgewicht hebben jullie?
Komop TO dit gaat natuurlijk helemaal nergens over.
Neem volgende keer een grote bos bloemen voor haar mee en zeur niet zo.
Later is nu
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:42
En om te reageren op je vraag "hoe doen jullie dat". Ik ben 59 en mijn kinderen komen regelmatig langs en onverwacht.
Ze krijgen dan kkffie/thee met koek of chocola, fris kf alcohol met en snek opengetrokken zak chips, en als ze willen mee-eten zullen ze venoegen mketen nemen met aardappels uit de oven, een uigebreide salade en een eitje ofzo.
Als ik weet dat ze mee-eten (vantevoren) wordt het 1 soort groente, 1 salade, aardappeltjes uit de oven, een cordon bleu, kipschnitzel of iets dergelijks, of lasagne, of gehaktballetjes in pindasaus met nasi en komkommersalade, zoiets.
Ik ben ook niet zo'n keukenprinses. Als ze chiquer willen eten gaan ze maar naar een restaurant. Het gaat om de gezelligheid hoor.
Ze krijgen dan kkffie/thee met koek of chocola, fris kf alcohol met en snek opengetrokken zak chips, en als ze willen mee-eten zullen ze venoegen mketen nemen met aardappels uit de oven, een uigebreide salade en een eitje ofzo.
Als ik weet dat ze mee-eten (vantevoren) wordt het 1 soort groente, 1 salade, aardappeltjes uit de oven, een cordon bleu, kipschnitzel of iets dergelijks, of lasagne, of gehaktballetjes in pindasaus met nasi en komkommersalade, zoiets.
Ik ben ook niet zo'n keukenprinses. Als ze chiquer willen eten gaan ze maar naar een restaurant. Het gaat om de gezelligheid hoor.
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:42
Hoe ver weg wonen jullie, dat jullie maar 1 keer in de 2 maanden langs gaan? Heeft je man er geen behoefte aan om zijn moeder vaker te zien? En jullie kind?
Ik vind het zielig voor je man. Ziet hij zijn moeder al zo weinig. Gaat zijn vrouw ook nog zeuren over het eten. Mijn man zou zeggen dat ik op het dak kon gaan zitten. En terecht.
En dan dat gezeur over gastvrijheid en Nederlanders. Alsjeblieft zeg. In nl is het iig niet normaal om zo ondankbaar op je (schoon)ouders af te geven. Als jij het eten zo slecht vindt dan neem je iets mee of trakteer je. En anders hou je je mond.
Ik vind het zielig voor je man. Ziet hij zijn moeder al zo weinig. Gaat zijn vrouw ook nog zeuren over het eten. Mijn man zou zeggen dat ik op het dak kon gaan zitten. En terecht.
En dan dat gezeur over gastvrijheid en Nederlanders. Alsjeblieft zeg. In nl is het iig niet normaal om zo ondankbaar op je (schoon)ouders af te geven. Als jij het eten zo slecht vindt dan neem je iets mee of trakteer je. En anders hou je je mond.
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:44
Als ik bij mijn ouders eet kook ik meestal. Mijn moeder heeft er een hekel aan en als mijn vader het doet duurt het uren.
Ik heb ook wel eens te weinig als de hele groep bij mij komt eten. Gewoon verkeerd ingeschat.
Geen idee of ik vaak hetzelfde maak. Zou best eens kunnen.
Het is absoluut sociaal verboden om daar over te klagen. Ik heb tenslotte mijn best gedaan en daar hoef je niet stervensdankbaar voor te zijn, maar als je niks leuks te zeggen hebt hou je je mond.
Ik heb ook wel eens te weinig als de hele groep bij mij komt eten. Gewoon verkeerd ingeschat.
Geen idee of ik vaak hetzelfde maak. Zou best eens kunnen.
Het is absoluut sociaal verboden om daar over te klagen. Ik heb tenslotte mijn best gedaan en daar hoef je niet stervensdankbaar voor te zijn, maar als je niks leuks te zeggen hebt hou je je mond.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:45
Maar is het echt honger/trek hebben of meer het gevoel van "niet voldaan zijn" omdat je het eten van die dag niet ziet als hoe je je een "volwaardige maaltijd" voorstelt voor wat betreft vlees en groenten e.d.? Want het eerste kan ik me bijna niet voorstellen, het tweede wel maar dan moet je jezelf afvragen of dat voor een keer echt zo erg is.
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:49
Bij mijn (schoon)ouders is er altijd voldoende te eten bij de maaltijden, ze halen ook altijd iets lekkers erbij voor bij de koffie of als toetjes. Ze zijn tussen de 65-75.
Misschien scheelt het dat ze allemaal nog fysiek goed zijn en veel doen (tuinieren, wandelen, fitnessen, tennissen ed), dus hun eigen porties zijn nog niet gekrompen. Ze zijn zelfs nog groter dan die van ons! De enige opmerking die ik zou kunnen maken dat er naar mijn smaak niet altijd genoeg groente is. Ik eet zelf heel weinig vlees, maar dit komt alleen voor bij eenpansgerechten, anders is er meer dan voldoende.
Nu zijn ze allemaal nog in staat om te koken, maar misschien over 5-10 jaar niet meer. Ik denk dat het dan zo gaat als bij mijn opa en oma. Als we daar een hele dag waren, dan kregen we tussen de middag gewoon broodjes of boterhammen (zelf besmeren) en 's avonds haalde we chinees (patat ed) of gingen we uit eten. Mijn oma kon wel heel lekker koken, maar enkel hollandse pot, maar ze waren allebei dol op aziatisch (pittig!!) eten, dus dat haalden ze heel graag.
Misschien scheelt het dat ze allemaal nog fysiek goed zijn en veel doen (tuinieren, wandelen, fitnessen, tennissen ed), dus hun eigen porties zijn nog niet gekrompen. Ze zijn zelfs nog groter dan die van ons! De enige opmerking die ik zou kunnen maken dat er naar mijn smaak niet altijd genoeg groente is. Ik eet zelf heel weinig vlees, maar dit komt alleen voor bij eenpansgerechten, anders is er meer dan voldoende.
Nu zijn ze allemaal nog in staat om te koken, maar misschien over 5-10 jaar niet meer. Ik denk dat het dan zo gaat als bij mijn opa en oma. Als we daar een hele dag waren, dan kregen we tussen de middag gewoon broodjes of boterhammen (zelf besmeren) en 's avonds haalde we chinees (patat ed) of gingen we uit eten. Mijn oma kon wel heel lekker koken, maar enkel hollandse pot, maar ze waren allebei dol op aziatisch (pittig!!) eten, dus dat haalden ze heel graag.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:53
Veel voelen zich blijkbaar aangevallen, omdat ik "hier in Nederland" gebruikte, maar mij gaat het helemaal niet erom dat Nederlanders niet gastvrij zouden zijn.
En niet iedereen woont bij elkaar om de hoek, dat is een keuze die je vaak in jongere jaren maakt, maar waar je je pas later bewust van wordt, wanneer ouders ouder worden. Je deelt het dagelijkse leven niet met elkaar, kent gewoontes van de andere niet meer zo goed en weet minder over het dagelijkse leven. Kunt ook zelfs soms maar beperkt hulp bieden, want je springt niet zo maar een uurtje binnen voor een bak koffie.
Het is een vrouw die veel waarde hecht aan haar zelfstandigheid, veel voor anderen doet, geregeld op stap gaat of een groot rondje fietst, ik doe het haar niet na. Zo ver ik het nu kan inschatten kan ze dat ook allemaal nog goed. Zeker heeft ze af een toe hulp bij een klus nodig of eens een vraag bij "technische" dingen of verandering van abonnement, maar dat heb ik ook soms.
Dat ze precies op elke cent moet letten, denk ik ook niet, bij sommige dingen zou ze keuzes moeten maken, net als ik.
Op school zie ik bijvoorbeeld veel oma's en opa's die op de kinderen passen, af halen en brengen, soms worden de kleinkinderen in de vakantie wekenlang opgevangen door oma en opa, dat zul betekenen dat de kinderen en kleinkinderen ook veel meer "dagelijks" contact met hun oma of opa hebben, vaker bij elkaar over de vloer komen, samen eten.
In mijn kindertijd aaten wij elke zondag bij mijn grootmoeder, maar toen was de afstand ook niet zo groot.
Als ze bij ons zijn (er is nog een zus (van mijn partner) en haar man, dan carpoolen ze vaak samen met schoonmoeder het laatste stukje) gebeurde het ook wel eens dat ze voor het eten vertrokken, terwijl ze wel wisten en zagen dat ik er iets had klaargemaakt. Het lijkt gewoon niet zo belangrijk ( of smakelijk? ) te zijn. Naar de zus van mijn man zit je hen en weer ook uren in de auto en kreeg je op een verjaardag gerust één stukje gebak, een kop koffie en wat chips.
En niet iedereen woont bij elkaar om de hoek, dat is een keuze die je vaak in jongere jaren maakt, maar waar je je pas later bewust van wordt, wanneer ouders ouder worden. Je deelt het dagelijkse leven niet met elkaar, kent gewoontes van de andere niet meer zo goed en weet minder over het dagelijkse leven. Kunt ook zelfs soms maar beperkt hulp bieden, want je springt niet zo maar een uurtje binnen voor een bak koffie.
Het is een vrouw die veel waarde hecht aan haar zelfstandigheid, veel voor anderen doet, geregeld op stap gaat of een groot rondje fietst, ik doe het haar niet na. Zo ver ik het nu kan inschatten kan ze dat ook allemaal nog goed. Zeker heeft ze af een toe hulp bij een klus nodig of eens een vraag bij "technische" dingen of verandering van abonnement, maar dat heb ik ook soms.
Dat ze precies op elke cent moet letten, denk ik ook niet, bij sommige dingen zou ze keuzes moeten maken, net als ik.
Op school zie ik bijvoorbeeld veel oma's en opa's die op de kinderen passen, af halen en brengen, soms worden de kleinkinderen in de vakantie wekenlang opgevangen door oma en opa, dat zul betekenen dat de kinderen en kleinkinderen ook veel meer "dagelijks" contact met hun oma of opa hebben, vaker bij elkaar over de vloer komen, samen eten.
In mijn kindertijd aaten wij elke zondag bij mijn grootmoeder, maar toen was de afstand ook niet zo groot.
Als ze bij ons zijn (er is nog een zus (van mijn partner) en haar man, dan carpoolen ze vaak samen met schoonmoeder het laatste stukje) gebeurde het ook wel eens dat ze voor het eten vertrokken, terwijl ze wel wisten en zagen dat ik er iets had klaargemaakt. Het lijkt gewoon niet zo belangrijk ( of smakelijk? ) te zijn. Naar de zus van mijn man zit je hen en weer ook uren in de auto en kreeg je op een verjaardag gerust één stukje gebak, een kop koffie en wat chips.
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:56
Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 08:53Veel voelen zich blijkbaar aangevallen, omdat ik "hier in Nederland" gebruikte, maar mij gaat het helemaal niet erom dat Nederlanders niet gastvrij zouden zijn.
En niet iedereen woont bij elkaar om de hoek, dat is een keuze die je vaak in jongere jaren maakt, maar waar je je pas later bewust van wordt, wanneer ouders ouder worden. Je deelt het dagelijkse leven niet met elkaar, kent gewoontes van de andere niet meer zo goed en weet minder over het dagelijkse leven. Kunt ook zelfs soms maar beperkt hulp bieden, want je springt niet zo maar een uurtje binnen voor een bak koffie.
Het is een vrouw die veel waarde hecht aan haar zelfstandigheid, veel voor anderen doet, geregeld op stap gaat of een groot rondje fietst, ik doe het haar niet na. Zo ver ik het nu kan inschatten kan ze dat ook allemaal nog goed. Zeker heeft ze af een toe hulp bij een klus nodig of eens een vraag bij "technische" dingen of verandering van abonnement, maar dat heb ik ook soms.
Dat ze precies op elke cent moet letten, denk ik ook niet, bij sommige dingen zou ze keuzes moeten maken, net als ik.
Op school zie ik bijvoorbeeld veel oma's en opa's die op de kinderen passen, af halen en brengen, soms worden de kleinkinderen in de vakantie wekenlang opgevangen door oma en opa, dat zul betekenen dat de kinderen en kleinkinderen ook veel meer "dagelijks" contact met hun oma of opa hebben, vaker bij elkaar over de vloer komen, samen eten.
In mijn kindertijd aaten wij elke zondag bij mijn grootmoeder, maar toen was de afstand ook niet zo groot.
Als ze bij ons zijn (er is nog een zus (van mijn partner) en haar man, dan carpoolen ze vaak samen met schoonmoeder het laatste stukje) gebeurde het ook wel eens dat ze voor het eten vertrokken, terwijl ze wel wisten en zagen dat ik er iets had klaargemaakt. Het lijkt gewoon niet zo belangrijk ( of smakelijk? ) te zijn. Naar de zus van mijn man zit je hen en weer ook uren in de auto en kreeg je op een verjaardag gerust één stukje gebak, een kop koffie en wat chips.
En dit is van toepassing op je OP hoe precies?
vrijdag 18 augustus 2017 om 08:57
Precies! Of nodig je schoonmoeder een lang weekeinde bij jullie uit en kook lekker voor haar.attribuutje schreef: ↑18-08-2017 06:36Als je toch maar zo weinig op visite komt neem die vrouw dan gewoon lekker mee uit eten, leuke afsluiting van de dag. In de 70, toe zeg, verwen dat mensje lekker eens in de 2 maanden.
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:00
Nou hoera, je bent er achter dat het gezin van je man niet echt een eet cultuur heeft. Je ziet graag dat deze mensen meer moeite voor je doen met betrekking tot het eten. Dat gaat niet gebeuren.
Je kunt je dan aanpassen, en zelf ook minder moeite doen. Of je blijft lekker jezelf en neemt de verschillen gewoon zoals ze zijn.
Je kunt je dan aanpassen, en zelf ook minder moeite doen. Of je blijft lekker jezelf en neemt de verschillen gewoon zoals ze zijn.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:00
Ik ga ook ongeveer een keer in de twee maanden bij mijn ouders eten. Ouders zijn 72 (moeder) en 78 (vader). Zij koken altijd uitgebreid. Wat over is gaat in de vriezer. Ik ruim op, spoel de vaat, ruim de vaatwasser in enz. Ik neem altijd bloemen, wijn of een tijdschrift/boek mee voor mijn ouders.Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 07:27Ik snap dat het raar overkomt, ook omdat ik mij bij elk bezoek er weer aan stor zit het inmiddels "wat hoog bij mij" en klinkt het nu heel ondankbaar. Jammer dat wenig reacties zijn, hoe het bij andere families aan toe gaat, of eten jullie nooit samen?
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:02
Dus het gaat er niet om dat Nederlanders ongastvrij zijn, maar je wilt wel even benoemen dat je schoonfamilie dat dus wel is. Kennelijk. In jouw ogen. En als één (schoon-)familie dat is, is dat mogelijk zo voor álle "Nederlanders", want ja.. Bij jouw schoonfamilie is eten dus kennelijk niet belangrijk. Misschien kunnen ze niet zo goed koken, misschien is het geen prioriteit. Wat wil je nou?
Heb je wat aan de reacties?
Heb je hier überhaupt wel eens met je man over gepraat en wat vindt hij ervan? Is hij het met je eens, ziet hij grote verschillen tussen jouw en zijn familie?
Verder doorkruisten wij vroeger regelmatig heel Nederland voor een familiebezoekje. Tegenwoordig blijf ik over veel kortere afstanden slapen.
Heb je wat aan de reacties?
Heb je hier überhaupt wel eens met je man over gepraat en wat vindt hij ervan? Is hij het met je eens, ziet hij grote verschillen tussen jouw en zijn familie?
Verder doorkruisten wij vroeger regelmatig heel Nederland voor een familiebezoekje. Tegenwoordig blijf ik over veel kortere afstanden slapen.
Later is nu
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:04
Dus eigenlijk ben je een soort van jaloers want jouw schoonmoeder komt je kind niet ophalen uit school, niet zoveel contact hebben met schoonouders zoals klasgenootjes dat hebben met opa en oma of hoe je het zelf hebt gehad als kind.
Besef je wel dat schoonmoeder daar niks aan kan doen en dat je er zelf ook een groot aandeel in hebt. Daarnaast veranderen tijden.
Besef je wel dat schoonmoeder daar niks aan kan doen en dat je er zelf ook een groot aandeel in hebt. Daarnaast veranderen tijden.
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:04
Ik vind je inderdaad wat verwend en egocentrisch. Dat ze überhaupt zorgt voor maaltijden vind ik heel netjes op haar leeftijd, en het klinkt voor mij ook als ruimschoots voldoende. Ze doet al moeite, ik zou het raar en wel heel vrijgevig vinden als ze ook nog echt zo ver zou gaan om het lievelingskostje van je man te maken... Dat soort verwachtingen verbazen me een beetje. Ik zou hier al heel blij mee zijn, en als het niet genoeg voor je is zijn er allerlei oplossingen denkbaar. Allereerst natuurlijk; ontbijt groot, dan heb je er minder last van. Maar bij ons is het ook niet meer dan normaal om iets mee te nemen als je op bezoek gaat, uit dank dat ze überhaupt moeite doet je te voeden en omdat je welkom bent. Waarom neem je nooit iets mee? Gebakje, grote pan eten... Dat is toch vrij normaal? Of neem haar mee uit lunchen of uit eten, is een paar keer van die 6 keer per jaar ook wel zo aardig. Niet alles hoeft van haar uit te komen en ik mis wat dankbaarheid in je OP.
Edit: en in veel families is eten nu eenmaal ook niet zo belangrijk als jij vanuit jouw eigen familie gewend bent. Ook een goed iets om te beseffen.
Edit: en in veel families is eten nu eenmaal ook niet zo belangrijk als jij vanuit jouw eigen familie gewend bent. Ook een goed iets om te beseffen.
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:07
En dus?Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 08:53Veel voelen zich blijkbaar aangevallen, omdat ik "hier in Nederland" gebruikte, maar mij gaat het helemaal niet erom dat Nederlanders niet gastvrij zouden zijn.
En niet iedereen woont bij elkaar om de hoek, dat is een keuze die je vaak in jongere jaren maakt, maar waar je je pas later bewust van wordt, wanneer ouders ouder worden. Je deelt het dagelijkse leven niet met elkaar, kent gewoontes van de andere niet meer zo goed en weet minder over het dagelijkse leven. Kunt ook zelfs soms maar beperkt hulp bieden, want je springt niet zo maar een uurtje binnen voor een bak koffie.
Het is een vrouw die veel waarde hecht aan haar zelfstandigheid, veel voor anderen doet, geregeld op stap gaat of een groot rondje fietst, ik doe het haar niet na. Zo ver ik het nu kan inschatten kan ze dat ook allemaal nog goed. Zeker heeft ze af een toe hulp bij een klus nodig of eens een vraag bij "technische" dingen of verandering van abonnement, maar dat heb ik ook soms.
Dat ze precies op elke cent moet letten, denk ik ook niet, bij sommige dingen zou ze keuzes moeten maken, net als ik.
Op school zie ik bijvoorbeeld veel oma's en opa's die op de kinderen passen, af halen en brengen, soms worden de kleinkinderen in de vakantie wekenlang opgevangen door oma en opa, dat zul betekenen dat de kinderen en kleinkinderen ook veel meer "dagelijks" contact met hun oma of opa hebben, vaker bij elkaar over de vloer komen, samen eten.
In mijn kindertijd aaten wij elke zondag bij mijn grootmoeder, maar toen was de afstand ook niet zo groot.
Als ze bij ons zijn (er is nog een zus (van mijn partner) en haar man, dan carpoolen ze vaak samen met schoonmoeder het laatste stukje) gebeurde het ook wel eens dat ze voor het eten vertrokken, terwijl ze wel wisten en zagen dat ik er iets had klaargemaakt. Het lijkt gewoon niet zo belangrijk ( of smakelijk? ) te zijn. Naar de zus van mijn man zit je hen en weer ook uren in de auto en kreeg je op een verjaardag gerust één stukje gebak, een kop koffie en wat chips.
Ze vindt het gewoon niet zo belangrijk, maar andere zaken wél, waardeer díe dingen en neem lekker zelf eten voor haar mee. Dat kan toch gewoon?
En wat doet dat stukje over oppasopa's en oma's? Deze oma woon ver weg, logisch dat ze niet op het schoolplein staat, dus waarom deze opmerking?
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:07
Ik zie mijn ouders twee/drie (soms zelfs vier) keer in de week. We eten meestal 1 keer mee. Vaak kook ik dan samen met mijn moeder. Vaak hollandse pot maar ik probeer graag recepten uit en mijn moeder wil ook graag gevarieerd eten dus kies ik een recept, neem ik alles voor mee naar hun en koken we samen. 
Heel gezellig.
Schoonfamilie is ander verhaal, hun zien we weinig, wonen ook 150km verderop en hebben we een slechte band mee. Voor schoonmoeder neem ik vaak een leuk bloemetje mee als bedankje. We eten daar vaak soep met brood. Prima.
Mijn (schoon)ouders leeftijd ligt trouwens tegen de 60/65 dus ze zijn wel nog lekker jong, maakt denk verschil.
Heel gezellig.Schoonfamilie is ander verhaal, hun zien we weinig, wonen ook 150km verderop en hebben we een slechte band mee. Voor schoonmoeder neem ik vaak een leuk bloemetje mee als bedankje. We eten daar vaak soep met brood. Prima.
Mijn (schoon)ouders leeftijd ligt trouwens tegen de 60/65 dus ze zijn wel nog lekker jong, maakt denk verschil.
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:13
Ik ga even reageren op de originele post uit de OP: "Ik ben benieuwd, hoe het bij andere families is."
Bij mij was het namelijk een omgekeerde situatie. NB mijn schoonouders zijn nog een stuk jonger, inmiddels halverwege de 60. Toen ik daar jaren geleden voor het eerst kwam, eens in de maand ook of zo gingen we daar eten (en nog steeds vanwege afstand), stonden de verschillende schalen op tafel. Twee soorten groenten en/of salade, vlees, aardappels, saus, toetje (wel van Mona want mijn schoonouders zijn niet zo bakgraag, maar normaal eten ze nooit een toetje). Ik heb toen juist via mijn vriend aangegeven dat het van mij wel "wat minder" mocht omdat ik me liever gewoon thuis voelde. De keer daarop stonden er gewoon pannen op tafel (in plaats van schalen) en inmiddels eten we soms zelfs op de bank als er bijvoorbeeld een sportevenement is op TV wat men wil zien. Drinken mag ik zelf pakken want "je weet waar de koelkast is". Ik voel me hierdoor veel meer welkom/thuis en onderdeel van het gezin dan bij het eerste scenario.
Als ze strakjes moeite hebben met koken, of met de hoeveelheid mensen, dan wordt het gewoon frietjes met snacks, of thuisbezorgd, of we nemen iets mee. De gezelligheid van elkaar zien is veel belangrijker.
Bij mij was het namelijk een omgekeerde situatie. NB mijn schoonouders zijn nog een stuk jonger, inmiddels halverwege de 60. Toen ik daar jaren geleden voor het eerst kwam, eens in de maand ook of zo gingen we daar eten (en nog steeds vanwege afstand), stonden de verschillende schalen op tafel. Twee soorten groenten en/of salade, vlees, aardappels, saus, toetje (wel van Mona want mijn schoonouders zijn niet zo bakgraag, maar normaal eten ze nooit een toetje). Ik heb toen juist via mijn vriend aangegeven dat het van mij wel "wat minder" mocht omdat ik me liever gewoon thuis voelde. De keer daarop stonden er gewoon pannen op tafel (in plaats van schalen) en inmiddels eten we soms zelfs op de bank als er bijvoorbeeld een sportevenement is op TV wat men wil zien. Drinken mag ik zelf pakken want "je weet waar de koelkast is". Ik voel me hierdoor veel meer welkom/thuis en onderdeel van het gezin dan bij het eerste scenario.
Als ze strakjes moeite hebben met koken, of met de hoeveelheid mensen, dan wordt het gewoon frietjes met snacks, of thuisbezorgd, of we nemen iets mee. De gezelligheid van elkaar zien is veel belangrijker.
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:17
Bah wat kom jij ondankbaar over zeg.
En er is al meerdere keren gevraagd uit welke cultuur je dan zelf komt omdat je zo afgeeft op Nederlanders. Ik ben ook heel benieuwd in welke cultuur het normaal is zo met ouderen om te gaan.
Wat zegt je man als je hierover tegen hem zit te zeuren? Ik kan me niet voorstellen dat hij het met je eens is.
En je krijgt én brood én kaas én tomaatjes én avondeten én een toetje en dan heb jij nog honger?! Eet je normaal nog veel meer dan dat?
En er is al meerdere keren gevraagd uit welke cultuur je dan zelf komt omdat je zo afgeeft op Nederlanders. Ik ben ook heel benieuwd in welke cultuur het normaal is zo met ouderen om te gaan.
Wat zegt je man als je hierover tegen hem zit te zeuren? Ik kan me niet voorstellen dat hij het met je eens is.
En je krijgt én brood én kaas én tomaatjes én avondeten én een toetje en dan heb jij nog honger?! Eet je normaal nog veel meer dan dat?
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:18
Ik heb een beetje het gevoel dat Tiktikwiebenik het sowieso niet zo gezellig vindt bij haar schoonfamilie. Snap ik hoor. Bij ons was meestal de uitdrukking "Hoe was het? Gezellig, heerlijk gegeten" waarbij de kwaliteit van het eten kennelijk maatgevend was voor de gezelligheid (en daar maakten we dan ook weer gezellig grapjes over)
Later is nu
vrijdag 18 augustus 2017 om 09:18
wat wel Nederlands is (volgens mij), is dat je van te voren aangeeft of je mee-eet/mee kunt eten/eten meebrengt.Tiktiktikwiebenik schreef: ↑18-08-2017 08:53
Als ze bij ons zijn (er is nog een zus (van mijn partner) en haar man, dan carpoolen ze vaak samen met schoonmoeder het laatste stukje) gebeurde het ook wel eens dat ze voor het eten vertrokken, terwijl ze wel wisten en zagen dat ik er iets had klaargemaakt. Het lijkt gewoon niet zo belangrijk ( of smakelijk? ) te zijn. Naar de zus van mijn man zit je hen en weer ook uren in de auto en kreeg je op een verjaardag gerust één stukje gebak, een kop koffie en wat chips.
Heel spontaan eten gebeurt onder de 70-ers niet vaak. (mijn schoonmoeder is daar dan weer beter in dan mijn moeder).
Als jij je schoonfamilie uitnodigt, is het voor Hollanders handig als je van te voren vraagt: ´eten jullie mee?`.
Als jij daar gaat eten, en de vraag wordt niet gesteld, kan het zijn, dat er niet op je gerekend is (wellicht heeft schoonmama daarom wat weinig eten in huis?)
Ik geloof wel dat Nederlanders, meer dan andere culturen, dat soort zaken graag even afspreken/bespreken.
