Overig
alle pijlers
Mee-eten bij ouders
vrijdag 18 augustus 2017 om 06:31
Ik ben benieuwd, hoe het bij andere families is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
Mijn schoonmoeder is in de 70 en een actieve vrouw, sinds haar man is komen te overlijden, woont ze alleen. Door de afstand van onze woonplaatsen komen wij maar ongeveer eens in de 2 maanden bij haar op visite, meestal rond 12.00 tot 19.00/20.00 uur. Dat houdt in dat wij dan ook mee-eten.
'S middags kregen wij een kleine snack, iedereen één mini foccacia uit de oven, bij de koffie één koekje, toen kwamen wat chips en kaasblokjes/komkomer op tafel.
Bij voorkeur maakt ze dan 's avonds altijd iets makkelijks, bijvoorbeeld snacks uit de frituurpan en frietjes of wij krijgen steeds weer dezelfde 2 of 3 gerechten.
Gisteren hadden wij aardappel anders, want "dat eet ik anders nooit", nu ja behalve toen wij het laast op visite waren. De ovenschaal was net half gevuld met een dun laagje kant en klare aardappelschijfjes en een glas aardappel anders. Erbij had ze wat sla. Mijn man en zoon eten geen sla. Verder was er geen vlees of iets anders, oh, jawel achteraf een toetje, normaal altijd vanilleijs, deze keer een bakje mona.
Dat moet dan voor 3 volwassenen en een kind genoeg zijn. Je durft haast niets op te scheppen en tijdens het eten vermeld ze ook altijd dat ze de rest morgen wil gaan eten en dat dit nog ruim voldoende is...
Het liefst was ik achteraf nog langs de Chinees gereden, normaal hebben wij vaak nog een restje avondeten in huis, maar gisteren helaas niet en je begint er dan ook niet meer met koken, maar ik had echt nog honger ( nu ja, trek).
Oh, ik heb hier zo een hekel aan. Ik weet dat ik verwent ben vanuit huis. Mijn moeder maakt altijd als wij komen eten, dat wij graag lusten, sowieso vlees, vaak een braadstuk, schnitzel of kippenpootjes. Voor iemand nog een extra groente of zo/ als die iets niet lust.
Ik vind eten belangrijk, iets gezelligs, waar moeite voor gedaan wordt. Ook ik heb dagen dat ik geen zin heb om uitgebreid te koken of weinig inspiratie, maar voor gasten doe ik toch mijn best. En het is niet zo dat wij elke week aanschuiven of dat ze het niet meer kan.
Ik heb natuurlijk al merdere keren met mijn man gepraat, wat hij ervan vindt, wat ze vroeger kookte, of waarom ze nooit bijvoorbeeld het lievelingsgerecht van hem maakt, maar die durft dan blijkbaar weer niets tegen haar te zeggen. ik weet echt niet hoe ik het subtiel bij mijn schoonmoeder kan aankaarten, maar misschien is het ook heel normaal en zijn Nederlanders wat dat betreft niet zo gastvrij.
Het is ook niet zo dat wij onverwacht blijven eten, dat ze misschien niets in huis heeft. Ze hoeft ook helemaal geen dure dingen in huis te halen, iets heel moeilijks of tijdrovends te koken. Gewoon een maaltijd die iedereen eet en normale porties.
En dat oudere mensen kleinere porties eten snap ik ook wel, maar daarom kun je toch voor de rest voldoende koken. Maar waarschijnlijk denkt ze dat het genoeg is, omdat altijd nog een portie overblijft ( omdat ze er tijdens het eten al de nadruk erop legt, dat ze dat morgen gaat opwarmen). Het is ook niet zo dat het niet te eten is, het smaakte wel.
Ik kan er gewoon niet bij dat ze er weinig moeite voor doet, niet nadenkt dat wij nog niets gegeten hebben als wij 12.00 uur 's middags komen.
Ik voel mij daardoor ook niet welkom, eerder een last, terwijl het misschien helemaal niet zo bedoeld is.
anoniem_302489 wijzigde dit bericht op 18-08-2017 06:50
0.85% gewijzigd
zondag 27 augustus 2017 om 16:49
Een mens kan ook vastzitten in zijn eigen denkpatroon. En als nIemand hem of haar erop wijst, verandert er ook niets.
Als je schoonmoeder nu oprecht denkt dat er genoeg eten is, en jullie zeggen niets, dan verandert er de volgende keer niets.
Ik ben het er ook mee eens dat de meest vriendelijke manier is om zelf aan te bieden eten mee te nemen of haar mee uit eten te nemen.
Om achter haar rug om te blijven kwaadspreken (zo voelt het voor mij) schiet niemand er mee op en je geeft een negatieve lading aan het op visite gaan.
Als je schoonmoeder nu oprecht denkt dat er genoeg eten is, en jullie zeggen niets, dan verandert er de volgende keer niets.
Ik ben het er ook mee eens dat de meest vriendelijke manier is om zelf aan te bieden eten mee te nemen of haar mee uit eten te nemen.
Om achter haar rug om te blijven kwaadspreken (zo voelt het voor mij) schiet niemand er mee op en je geeft een negatieve lading aan het op visite gaan.
woensdag 30 augustus 2017 om 22:41
Ik heb niet alle reacties gelezen dus mogelijk dubbel.
Je zou idd gewoon wat mee kunnen nemen, of dat nou een ragout is die je een dag eerder hebt gemaakt. Je hoeft haar niet te verbeteren, het kan ook gewoon een kadootje zijn.
' ik zag zulke lekkere zalm in de winkel liggen, die wilde ik graag met jullie delen'
Of ' had zin om een toetje mee te nemen, kijk een appeltaart'
Houd t vooral op grote 'gezingerechten' dingen die zij dus minder snel maakt voor hun zelf vanwege de porties.
Je zou idd gewoon wat mee kunnen nemen, of dat nou een ragout is die je een dag eerder hebt gemaakt. Je hoeft haar niet te verbeteren, het kan ook gewoon een kadootje zijn.
' ik zag zulke lekkere zalm in de winkel liggen, die wilde ik graag met jullie delen'
Of ' had zin om een toetje mee te nemen, kijk een appeltaart'
Houd t vooral op grote 'gezingerechten' dingen die zij dus minder snel maakt voor hun zelf vanwege de porties.
donderdag 31 augustus 2017 om 02:24
Maar TO vroeg niet of je er als gastvrouw rekening mee houdt, maar of je er als gast vanuit gaat dat de gastvrouw er wel rekening mee houdt. Dat vind ik toch een wezenlijk verschil. Bij iets simpels als vegetarisch koken kun je daar als gast wel vanuit gaan ja, maar bij iets dat zou nauw komt als koken voor een allergie zou ik dat echt niet doen. Er zijn dan serieus mensen die dezelfde snijplank gebruiken, of hun handen niet wassen tussendoor. Of nog erger: het lag op hetzelfde bord als X, maar ik heb het even afgespoeld onder de kraan, dus dat is wel ok.firedraakje schreef: ↑25-08-2017 15:34Ik eet geen vlees, en ja, als ik ergens uitgenodigd wordt om te eten dan ga ik ervan uit dat hier rekening mee gehouden wordt. Omgekeerd vraag ik ook of er dingen zijn waar iemand niet zo van houdt. Is toch zonde om iemand voor het eten uit te nodigen en dan iets te maken wat diegene niet echt lekker vind? En allergie: natuurlijk hou je daar ook rekening mee!
zondag 10 september 2017 om 12:43
zondag 10 september 2017 om 12:45
Boeiend. TO eet daar 1 keer in de twee maanden! Waar hebben we het over zeg
zondag 10 september 2017 om 14:00
Goh, het is toch wat met die cultuur van de Nederlanders.
Allemaal krenten en gierigaards....
Zelfs onze koningin vertelde ooit dat wij maar één koekje bij de koffie serveren.
Wie "wij" dan zijn, weet ik eigenlijk ook niet, want volgens haar bestaat "de" Nederlander zelfs niet.
Het klinkt altijd allemaal als een land waarvan je vér weg moet willen blijven als je uit een andere cultuur komt...
Maar toch wel mooi dat TO zich, nu zij hier eenmaal terecht gekomn is, zó goed wil aanpassen dat zij zelfs niet uit eten wil gaan met schoonmoeder, omdat zij denkt dat dit hier geen gewoonte is "en zeker niet op een doordeweekse dag als er niets bijzonders te vieren valt".
Maar TO, wij zijn niet allemaal zo slecht hoor: wij zijn best bereid een oogje dicht te knijpen als je 4 van die 6 bezoekjes gebruikt om met schoonmoeder uit eten te gaan en haar helemaal in de watten te leggen.
En als er dan iemand is die zo brutaal is jou erop aan te spreken dat dit helemaal niet de Nederalndse cultuur is, dan zeg je maar gewoon dat jullie een verjaardag aan het vieren zijn. Jullie zijn tenslotte met vier man, dus dan kun je vier keer per jaar zonder gewetensbezwaren uit eten gaan met schoonmoeder.
Allemaal krenten en gierigaards....
Zelfs onze koningin vertelde ooit dat wij maar één koekje bij de koffie serveren.
Wie "wij" dan zijn, weet ik eigenlijk ook niet, want volgens haar bestaat "de" Nederlander zelfs niet.
Het klinkt altijd allemaal als een land waarvan je vér weg moet willen blijven als je uit een andere cultuur komt...
Maar toch wel mooi dat TO zich, nu zij hier eenmaal terecht gekomn is, zó goed wil aanpassen dat zij zelfs niet uit eten wil gaan met schoonmoeder, omdat zij denkt dat dit hier geen gewoonte is "en zeker niet op een doordeweekse dag als er niets bijzonders te vieren valt".
Maar TO, wij zijn niet allemaal zo slecht hoor: wij zijn best bereid een oogje dicht te knijpen als je 4 van die 6 bezoekjes gebruikt om met schoonmoeder uit eten te gaan en haar helemaal in de watten te leggen.
En als er dan iemand is die zo brutaal is jou erop aan te spreken dat dit helemaal niet de Nederalndse cultuur is, dan zeg je maar gewoon dat jullie een verjaardag aan het vieren zijn. Jullie zijn tenslotte met vier man, dus dan kun je vier keer per jaar zonder gewetensbezwaren uit eten gaan met schoonmoeder.