Relaties
alle pijlers
Friendzone (perspectief man)
zaterdag 2 september 2017 om 18:03
Hallo leden van Viva,
Ik heb een verhaal die ik graag kwijt wil aan jullie omdat dit anoniem kan en als man zijnde kan je best lastig over deze topics praten binnen je kring. De persoon waar het over gaat en ik hebben samen wel vaker Viva artikelen gelezen en dus voelt het misschien fijn als ik dit kwijt kan. Ik wil alvast mijn excuses aanbieding voor eventuele spellingsfouten (:
Zo heb ik anderhalf jaar geleden een heel leuk meisje leren kennen die op alle vlakken anders was. In het begin klikte het al gelijk en we hebben echt bizarre lange berichten met elkaar gedeeld. Echt urenlang hebben we zitten kletsen en gelijk al dingen gedeeld die ons best wel diep liggen. Ik persoonlijk deel dit niet snel maar dit klikte gelijk. Na een maand intensief via WhatsApp gesproken te hebben, hebben we elkaar ook ontmoet en dit ging soepel. We hebben het is een keer nagekeken en binnen een maand zaten we al aan de 50.000 woorden.
Na 2 maanden heb ik haar ook verteld dat ik haar heel leuk vond. Zij voelde alleen maar een vriendschap. Dat was natuurlijk moeilijk op dat moment, maar terugkijkend begreep ik dat ik haar nog niet heel goed kende. Nu hadden we samen na een intensief gesprek besloten om gewoon als vrienden verder te gaan. Maar hoe meer we als vrienden leuke dingen bleven doen hoe leuker ik haar vond. Na 1 maand ging het weer mis en vertelde ik dat ik haar nog steeds geweldig vond maar het bleef op vrienden.
Na dit zijn er nog een paar momenten gekomen dat ik vertelde wat ik voelde, we hebben een jaar lang super veel contact gehad persoonlijk en op WhatsApp. We hebben elkaar een jaar lang minimaal 2x in de week gezien en soms was dit wel 4x in de week, dit was naast onze drukke studies. Ze heeft ook mijn kleine zusje ontmoet waar we heel vaak leuke dingen mee hebben gedaan. En eigenlijk hadden we nooit ruzies en zij had soms haar momenten maar daar kon ik wel goed mee omgaan.
Nu is het natuurlijk lastig om in dit artikel alle gevoelens en momenten te delen maar ik heb ooit wel is iets gedaan waar ik me echt schuldig over voel (dit weet ze ook). Haar telefoon was stuk gegaan en toen had ze mijn reserve telefoon geleend. Toen ze hem terug had gegeven en ik de telefoon wou resetten zag ik dat er een WhatsApp bericht binnenkwam en heb toen in de telefoon gekeken (2 gesprekken met jongens). Later heeft ze nog is een keer ingelogd op mijn telefoon met facebook maar deze heb ik eerlijk afgesloten (heb geleerd van mijn fouten). Ook heb ik nooit in haar telefoon gekeken als die gewoon op de bank bij haar lag.
Ik heb in deze anderhalf jaar haar super veel ondersteunt met verhuizen (studentenkamer/meubels/verven), er is nooit een moment dat ik geen tijd heb gemaakt als ze in een dipje zat, ik kwam altijd langs. (En dit zijn er best veel geweest). We hebben echt unieke/leuke dingen beleeft(uitjes). Dagenlang bij een koffiebar lopen praten, samen schoongemaakt, afwas gedaan, speciaal zelf een picknick gepland, bloemen voor Valentijn, uitgebreid wat voor haar verjaardag gedaan, etc..... Wanneer ze met iets zat kwam ze altijd bij mij en ik stond altijd klaar. We hebben nooit seks gehad of met elkaar gespeeld/ gezoend. En dit vond ik niet erg want dat was niet waarom ik haar geweldig vond. Al heb ik haar lichaam wel vaak gemasseerd dat ze blootlag en heel vaak bij haar geslapen. Samen naar een Spa geweest en wel vaak over seks gepraat. (Ik ben trouwens nog wel maagd).
Nu hebben we ook meegemaakt dat ze interesse had in andere jongens (meer dan vriendschap). Dit zijn momenten geweest waar het echt moeilijk voor mij was. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik haar zou verliezen en dat wilde ik niet. Uiteindelijk is dit de 3e/4e jongen waar ze iets voor voelde en dit is heel serieus geworden.
Misschien is het niet heel helder maar hopelijk komt het goed over wat er in die anderhalf jaar is speelde.
Nu heeft ze dus een vriend waar het heel serieus mee is. Dit weet ik pas een maand maar ze kent hem ongeveer 4 maanden nu. Ik heb hier best moeite mee omdat ik merk dat ze ook minder interesse heeft in mij natuurlijk. De gesprekken worden minder, ze reageert minder. Nu hebben we altijd al zulke gesprekken gehad maar we kwamen er altijd uit. Nu heeft ze dus onze hele verhaal met haar vriend besproken en die weet dus dat ik wat voor haar voel en die keurt dit niet goed. Zelf wilt ze nu ook het contact per direct verbreken.
Nu doe ik mijn uiterste best om haar niet te verliezen als vriendin. Het is echt moeilijk voor mij maar ik doe heel hard mijn best. Ik heb haar ook gezegd dat ik met vragen zit "Waarom heb je nooit wat meer voor mij gevoeld of geprobeerd". Nu ben ik ook laatst uitgevallen dat ik persoonlijk met dingen zit "Wat is er mis met mij, wat doe ik verkeerd". Voor haar voelt dit als een controle dat ik het niet kan accepteren en dat het voelt alsof ze mijn dokter is. Ik begrijp dat dit niet slim is om te vertellen en ik dit beter niet met haar kan bespreken. Zij heeft ook haar dingen gehad maar dat ging dan over andere jongens wat we dan bespraken en ik haar gerust stelde dat ze niks aan haar uiterlijk of iets anders bijvoorbeeld moet veranderen. Ik heb niet vaak dingen waar ik mee zit, wel zit ik natuurlijk altijd met onze situatie. We hebben allebei een ander beeld van hoe je je partner ontmoet. Zij zegt dat het een speciaal gevoel is die je voelt en ik denk dat het juist iemand is waar je je gevoel mee wilt delen.
Ja, nu is het eigenlijk voorbij! Eigenlijk wil ik hiermee vragen, is het normaal dat ik wat voor haar voel gezien wat we allemaal hebben gedaan/meegemaakt. En dat ik het moeilijk kan verwerken dat ik haar verlies.
Sorry voor de verwarring misschien maar ik typte dit even snel op gevoel.
Ik heb een verhaal die ik graag kwijt wil aan jullie omdat dit anoniem kan en als man zijnde kan je best lastig over deze topics praten binnen je kring. De persoon waar het over gaat en ik hebben samen wel vaker Viva artikelen gelezen en dus voelt het misschien fijn als ik dit kwijt kan. Ik wil alvast mijn excuses aanbieding voor eventuele spellingsfouten (:
Zo heb ik anderhalf jaar geleden een heel leuk meisje leren kennen die op alle vlakken anders was. In het begin klikte het al gelijk en we hebben echt bizarre lange berichten met elkaar gedeeld. Echt urenlang hebben we zitten kletsen en gelijk al dingen gedeeld die ons best wel diep liggen. Ik persoonlijk deel dit niet snel maar dit klikte gelijk. Na een maand intensief via WhatsApp gesproken te hebben, hebben we elkaar ook ontmoet en dit ging soepel. We hebben het is een keer nagekeken en binnen een maand zaten we al aan de 50.000 woorden.
Na 2 maanden heb ik haar ook verteld dat ik haar heel leuk vond. Zij voelde alleen maar een vriendschap. Dat was natuurlijk moeilijk op dat moment, maar terugkijkend begreep ik dat ik haar nog niet heel goed kende. Nu hadden we samen na een intensief gesprek besloten om gewoon als vrienden verder te gaan. Maar hoe meer we als vrienden leuke dingen bleven doen hoe leuker ik haar vond. Na 1 maand ging het weer mis en vertelde ik dat ik haar nog steeds geweldig vond maar het bleef op vrienden.
Na dit zijn er nog een paar momenten gekomen dat ik vertelde wat ik voelde, we hebben een jaar lang super veel contact gehad persoonlijk en op WhatsApp. We hebben elkaar een jaar lang minimaal 2x in de week gezien en soms was dit wel 4x in de week, dit was naast onze drukke studies. Ze heeft ook mijn kleine zusje ontmoet waar we heel vaak leuke dingen mee hebben gedaan. En eigenlijk hadden we nooit ruzies en zij had soms haar momenten maar daar kon ik wel goed mee omgaan.
Nu is het natuurlijk lastig om in dit artikel alle gevoelens en momenten te delen maar ik heb ooit wel is iets gedaan waar ik me echt schuldig over voel (dit weet ze ook). Haar telefoon was stuk gegaan en toen had ze mijn reserve telefoon geleend. Toen ze hem terug had gegeven en ik de telefoon wou resetten zag ik dat er een WhatsApp bericht binnenkwam en heb toen in de telefoon gekeken (2 gesprekken met jongens). Later heeft ze nog is een keer ingelogd op mijn telefoon met facebook maar deze heb ik eerlijk afgesloten (heb geleerd van mijn fouten). Ook heb ik nooit in haar telefoon gekeken als die gewoon op de bank bij haar lag.
Ik heb in deze anderhalf jaar haar super veel ondersteunt met verhuizen (studentenkamer/meubels/verven), er is nooit een moment dat ik geen tijd heb gemaakt als ze in een dipje zat, ik kwam altijd langs. (En dit zijn er best veel geweest). We hebben echt unieke/leuke dingen beleeft(uitjes). Dagenlang bij een koffiebar lopen praten, samen schoongemaakt, afwas gedaan, speciaal zelf een picknick gepland, bloemen voor Valentijn, uitgebreid wat voor haar verjaardag gedaan, etc..... Wanneer ze met iets zat kwam ze altijd bij mij en ik stond altijd klaar. We hebben nooit seks gehad of met elkaar gespeeld/ gezoend. En dit vond ik niet erg want dat was niet waarom ik haar geweldig vond. Al heb ik haar lichaam wel vaak gemasseerd dat ze blootlag en heel vaak bij haar geslapen. Samen naar een Spa geweest en wel vaak over seks gepraat. (Ik ben trouwens nog wel maagd).
Nu hebben we ook meegemaakt dat ze interesse had in andere jongens (meer dan vriendschap). Dit zijn momenten geweest waar het echt moeilijk voor mij was. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik haar zou verliezen en dat wilde ik niet. Uiteindelijk is dit de 3e/4e jongen waar ze iets voor voelde en dit is heel serieus geworden.
Misschien is het niet heel helder maar hopelijk komt het goed over wat er in die anderhalf jaar is speelde.
Nu heeft ze dus een vriend waar het heel serieus mee is. Dit weet ik pas een maand maar ze kent hem ongeveer 4 maanden nu. Ik heb hier best moeite mee omdat ik merk dat ze ook minder interesse heeft in mij natuurlijk. De gesprekken worden minder, ze reageert minder. Nu hebben we altijd al zulke gesprekken gehad maar we kwamen er altijd uit. Nu heeft ze dus onze hele verhaal met haar vriend besproken en die weet dus dat ik wat voor haar voel en die keurt dit niet goed. Zelf wilt ze nu ook het contact per direct verbreken.
Nu doe ik mijn uiterste best om haar niet te verliezen als vriendin. Het is echt moeilijk voor mij maar ik doe heel hard mijn best. Ik heb haar ook gezegd dat ik met vragen zit "Waarom heb je nooit wat meer voor mij gevoeld of geprobeerd". Nu ben ik ook laatst uitgevallen dat ik persoonlijk met dingen zit "Wat is er mis met mij, wat doe ik verkeerd". Voor haar voelt dit als een controle dat ik het niet kan accepteren en dat het voelt alsof ze mijn dokter is. Ik begrijp dat dit niet slim is om te vertellen en ik dit beter niet met haar kan bespreken. Zij heeft ook haar dingen gehad maar dat ging dan over andere jongens wat we dan bespraken en ik haar gerust stelde dat ze niks aan haar uiterlijk of iets anders bijvoorbeeld moet veranderen. Ik heb niet vaak dingen waar ik mee zit, wel zit ik natuurlijk altijd met onze situatie. We hebben allebei een ander beeld van hoe je je partner ontmoet. Zij zegt dat het een speciaal gevoel is die je voelt en ik denk dat het juist iemand is waar je je gevoel mee wilt delen.
Ja, nu is het eigenlijk voorbij! Eigenlijk wil ik hiermee vragen, is het normaal dat ik wat voor haar voel gezien wat we allemaal hebben gedaan/meegemaakt. En dat ik het moeilijk kan verwerken dat ik haar verlies.
Sorry voor de verwarring misschien maar ik typte dit even snel op gevoel.
anoniem_353970 wijzigde dit bericht op 03-09-2017 10:54
0.25% gewijzigd
zaterdag 2 september 2017 om 18:16
zaterdag 2 september 2017 om 18:16
Het is heel erg duidelijk wat je opschrijft en ik snap ook wel dat je in zo'n topic niet alles kan neerzetten en dag er nog veel meer is gebeurt.
Gevoelens kan je soms niet verklaren, die zijn er gewoon. Dus of het normaal is dat je die gevoelens hebt, dat denk ik wel, niet dat iedereen gevoelens moet hebben voor zijn/haar beste vriend, maar het gebeurt zeker vaak.
Misschien is het maar het beste om even geen contact te hebben. Je hebt nooit ene relatie gehad, maar net als een break-up is het in dit geval ook even beter om haar niet te zien denk ik (al is het lastig om dat voor andere te bepalen).
De gevoelens voor haar zitten er al een tijdje en dat gaat niet weg zolang je haar nog steeds ziet (of ze nou in een relatie zit of niet). Dan zou je hoop blijven houden, terwijl ze duidelijk heeft gemaakt niets met jou te willen (alleen vriendschappelijk). Ik begrijp het ook wel van haar vriend, al is het nooit handig iemand iets te verbieden.
Ik zou iig even geen contact hebben, zodat je zelf ook even alles op een ritje kan zetten en misschien over een tijdje weer langzaam contact gaan zoeken.
Misschien niet het beste advies, maar uit ervaring weet ik dat het na een tijdje geen contact steeds beter word.
Gevoelens kan je soms niet verklaren, die zijn er gewoon. Dus of het normaal is dat je die gevoelens hebt, dat denk ik wel, niet dat iedereen gevoelens moet hebben voor zijn/haar beste vriend, maar het gebeurt zeker vaak.
Misschien is het maar het beste om even geen contact te hebben. Je hebt nooit ene relatie gehad, maar net als een break-up is het in dit geval ook even beter om haar niet te zien denk ik (al is het lastig om dat voor andere te bepalen).
De gevoelens voor haar zitten er al een tijdje en dat gaat niet weg zolang je haar nog steeds ziet (of ze nou in een relatie zit of niet). Dan zou je hoop blijven houden, terwijl ze duidelijk heeft gemaakt niets met jou te willen (alleen vriendschappelijk). Ik begrijp het ook wel van haar vriend, al is het nooit handig iemand iets te verbieden.
Ik zou iig even geen contact hebben, zodat je zelf ook even alles op een ritje kan zetten en misschien over een tijdje weer langzaam contact gaan zoeken.
Misschien niet het beste advies, maar uit ervaring weet ik dat het na een tijdje geen contact steeds beter word.
zaterdag 2 september 2017 om 18:24
Ik vind het gewoon echt leuk om met haar te zijn en dingen met haar te doen. Elke keer probeerde ik het te onderdrukken om dit toch nog te behouden. Maar soms heb je momenten dat alles ineens even te veel wordt en dan komt het eruit.
zaterdag 2 september 2017 om 18:27
Ik snap eigenlijk niet goed van haar dat ze je na die liefdesverklaringen toch een soort van aan het lijntje hield door zo vaak met je af te spreken en steeds haar problemen bij je te dumpen. Was dit wel wederkerig? Luisterde zij ook naar jou?
zaterdag 2 september 2017 om 18:32
En eigenlijk snap ik ook niet zo goed van jou dat jezelf zo 'vernederde' door achter haar aan te blijven lopen. Ik snap ook niet dat je dat niet te pijnlijk vond.
Zoals je leest snap ik veel niet van je verhaal.
Maar ik snap wel dat verliefdheid je soms onhelder doet denken, en daarom vind ik in dit verhaal eigenlijk eerder haar 'fout' dan jou...
Ik vind het eigenlijk ronduit gemeen. Het is bekend dat mannen vrijwel altijd verliefd worden op de vrouwen die aardig voor hen zijn of waar ze vrienden mee zijn (ergens op dit forum staat daar een discussie over). Dus zij had het sowieso al kunnen geweten dat dit zou gebeuren, en toen heeft ze er ook nog handig alles uitgehaald wat ze eruit kon halen.
Zoals je leest snap ik veel niet van je verhaal.
Maar ik snap wel dat verliefdheid je soms onhelder doet denken, en daarom vind ik in dit verhaal eigenlijk eerder haar 'fout' dan jou...
Ik vind het eigenlijk ronduit gemeen. Het is bekend dat mannen vrijwel altijd verliefd worden op de vrouwen die aardig voor hen zijn of waar ze vrienden mee zijn (ergens op dit forum staat daar een discussie over). Dus zij had het sowieso al kunnen geweten dat dit zou gebeuren, en toen heeft ze er ook nog handig alles uitgehaald wat ze eruit kon halen.
zaterdag 2 september 2017 om 18:34
Nee, het is niet raar dat je het er moeilijk mee hebt, ik vind het wel vreemd dat je haar de liefde bent blijven verklaren want ze is wel duidelijk geweest: meer wordt het niet. Ik snap dat ook wel. Die vonk is er of die is er niet, dat heb ik ook.
Nu begrijp ik dat ze per direct geen contact meer wil hebben, dus resteert je niets anders dan uit te huilen en verder te gaan.
Nu begrijp ik dat ze per direct geen contact meer wil hebben, dus resteert je niets anders dan uit te huilen en verder te gaan.
zaterdag 2 september 2017 om 18:39
Het was inderdaad erg pijnlijk, maar de pijn ging op in de goeie/leuke momenten. Ze luisterde altijd wel maar ikzelf had bijna nooit iets wat ik echt kwijt wilde. Het enigste was dus wat dan over haar ging, wat 1x in de 3 maanden eruit kwam.Dina80 schreef: ↑02-09-2017 18:32En eigenlijk snap ik ook niet zo goed van jou dat jezelf zo 'vernederde' door achter haar aan te blijven lopen. Ik snap ook niet dat je dat niet te pijnlijk vond.
Zoals je leest snap ik veel niet van je verhaal.
Maar ik snap wel dat verliefdheid je soms onhelder doet denken, en daarom vind ik in dit verhaal eigenlijk eerder haar 'fout' dan jou...
Ik vind het eigenlijk ronduit gemeen. Het is bekend dat mannen vrijwel altijd verliefd worden op de vrouwen die aardig voor hen zijn of waar ze vrienden mee zijn (ergens op dit forum staat daar een discussie over). Dus zij had het sowieso al kunnen geweten dat dit zou gebeuren, en toen heeft ze er ook nog handig alles uitgehaald wat ze eruit kon halen.
Achteraf gezien heb ik er inderdaad veel van geleerd en zie ik het ook beter. Zeker het benoemen van de punten die jullie geven maakt het wel wat helder voor mij. En wordt het allemaal wel duidelijker.
Ik moet denk ik wat vaker Viva Artikelen gaan lezen (:
zaterdag 2 september 2017 om 18:50
Mannen hebben veel tactieken om vrouwen te schaken en eentje is: als ik maar zoveel mogelijk voor doe en er altijd voor haar ben dan realiseert ze uiteindelijk wel gek op me worden. Er zijn ook veel mannen die op pijnlijke wijze ervaren hebben dat dat zelden werkt.
Je bent gewoon een vriendin voor haar en ik denk dat zij vele malen meer voor jou betekent dan jij voor haar (getuige het feit dat bij de eerste de beste relatie ze je laat vallen). Ik denk zo maar dat als het fout loopt, ze weer gezellig bij jou komt uithuilen met allerlei excuses en dat jij dat accepteert.
Hou de eer aan jezelf en ga mensen zoeken die je leuk vinden om wie je bent en niet om wat je voor ze kunt doen.
Je bent gewoon een vriendin voor haar en ik denk dat zij vele malen meer voor jou betekent dan jij voor haar (getuige het feit dat bij de eerste de beste relatie ze je laat vallen). Ik denk zo maar dat als het fout loopt, ze weer gezellig bij jou komt uithuilen met allerlei excuses en dat jij dat accepteert.
Hou de eer aan jezelf en ga mensen zoeken die je leuk vinden om wie je bent en niet om wat je voor ze kunt doen.
zaterdag 2 september 2017 om 19:53
Ik denk meer dat hij haar bitch is.
Hij heeft het aangeboden, zij is duidelijk geweest dus ik zou niet weten, waarom zij een bitch is.
zaterdag 2 september 2017 om 19:55
Dit.spell68 schreef: ↑02-09-2017 18:50Mannen hebben veel tactieken om vrouwen te schaken en eentje is: als ik maar zoveel mogelijk voor doe en er altijd voor haar ben dan realiseert ze uiteindelijk wel gek op me worden. Er zijn ook veel mannen die op pijnlijke wijze ervaren hebben dat dat zelden werkt.
Je bent gewoon een vriendin voor haar en ik denk dat zij vele malen meer voor jou betekent dan jij voor haar (getuige het feit dat bij de eerste de beste relatie ze je laat vallen). Ik denk zo maar dat als het fout loopt, ze weer gezellig bij jou komt uithuilen met allerlei excuses en dat jij dat accepteert.
Hou de eer aan jezelf en ga mensen zoeken die je leuk vinden om wie je bent en niet om wat je voor ze kunt doen.
Hopelijk ontmoet je iemand die ook voor jou wil gaan.
zaterdag 2 september 2017 om 20:18
spell68 schreef: ↑02-09-2017 18:50Mannen hebben veel tactieken om vrouwen te schaken en eentje is: als ik maar zoveel mogelijk voor doe en er altijd voor haar ben dan realiseert ze uiteindelijk wel gek op me worden. Er zijn ook veel mannen die op pijnlijke wijze ervaren hebben dat dat zelden werkt.
Je bent gewoon een vriendin voor haar en ik denk dat zij vele malen meer voor jou betekent dan jij voor haar (getuige het feit dat bij de eerste de beste relatie ze je laat vallen). Ik denk zo maar dat als het fout loopt, ze weer gezellig bij jou komt uithuilen met allerlei excuses en dat jij dat accepteert.
Hou de eer aan jezelf en ga mensen zoeken die je leuk vinden om wie je bent en niet om wat je voor ze kunt doen.
Inderdaad heb ik veel gedaan voor haar, achteraf zie/begrijp ik ook dat zoiets niet gezond is. Ik ben zelf met veel jongere zusjes opgegroeid en heb altijd voor ze gezorgd. Het zorgzame zit ook echt in mij, al begrijp ik goed wat je zegt dat dit voor een relatie niet gezond is. Dit ben ik mij nu ook bewust van geworden(helaas iets te laat).Annapicobella schreef: ↑02-09-2017 18:52Ze behandelt en behandelde je als haar mannelijke zusje. Over alles praten, veel praten, maar geen aantrekkingskracht voor haar naar jou.
Wat heb je dan geleerd nu?
Het komt denk ik ook van twee kanten, het zal niet alleen haar fout zijn geweest of mijn fout. We zijn allebei bitches geweest. Zij heeft zelf vaak gevraagd of ik haar even kan masseren of kon komen slapen en dat liet ik dan ook toe.
Bedankt voor alle berichtjes, dit helpt me echt bij het reflecteren/begrijpen en het verwerken van alles!
zaterdag 2 september 2017 om 20:21
Het is heel herkenbaar dat als vrienden een relatie krijgen, je ineens niets meer van ze hoort.
Ze hebben ineens nergens tijd meer voor of zin in.
Ik heb me er zelf ook schuldig aan gemaakt.
Als je dan weer vrijgezel bent, heb je amper vrienden over (of zij hebben alweer een relatie).
Laat gewoon niets meer van je horen, jij wilt verkering met haar en zij niet met jou.
Het klinkt misschien onmogelijk, maar laat het los.
Je zult een leegte gaan voelen uiteraard, want zo te lezen deden jullie heel veel samen.
Je loopt qua energie en eigenwaarde letterlijk leeg op je gevoelens voor haar.
Neem afstand.
Ze hebben ineens nergens tijd meer voor of zin in.
Ik heb me er zelf ook schuldig aan gemaakt.
Als je dan weer vrijgezel bent, heb je amper vrienden over (of zij hebben alweer een relatie).
Laat gewoon niets meer van je horen, jij wilt verkering met haar en zij niet met jou.
Het klinkt misschien onmogelijk, maar laat het los.
Je zult een leegte gaan voelen uiteraard, want zo te lezen deden jullie heel veel samen.
Je loopt qua energie en eigenwaarde letterlijk leeg op je gevoelens voor haar.
Neem afstand.
zaterdag 2 september 2017 om 22:08
Het was meer dat ik dat gevoel en belevenis die we hadden niet wou verliezen. En het ging een hele lange tijd gewoon goed als vrienden en ik was tevreden. Maar om te zien/merken dat de aandacht minder wordt, en je eigenlijk vervangen wordt is heel pijnlijk geweest.
Precies wat _Marana_ zegt
