Kritische moeder bruiloft
maandag 18 september 2017 om 08:47
Bedankt voor alle lieve reacties op mijn kritische moeder probleem. Ik leg het nu naast me neer en zal haar niet al te veel meer betrekken bij de voorbereidingen. Om het achter me te laten heb ik het bericht bij deze ook verwijderd.
Groetjes!
Groetjes!
anoniem_64de86ce37430 wijzigde dit bericht op 19-09-2017 08:07
Reden: Bedankt voor alle lieve reacties!
Reden: Bedankt voor alle lieve reacties!
85.75% gewijzigd
maandag 18 september 2017 om 13:37
Sowieso zelf keuzes maken. Maar dat neemt mi niet de onderliggende pijn weg. Ik lees dat het al terugvoert tot ver voor deze bruiloft.
Elk kind maakt zich vroeg of laat los van zijn/haar ouders, maar op deze basis is dat wel een extra uitdaging. Elk kind wil namelijk ook bevestiging van ouders. Niet over het type jurk of buffet, maar op extentieler niveau. En volgens mij mist dat hier. Dat gaat denk ik iets verder dan verwachtingen bijstellen, helemaal als je jong bent.
Elk kind maakt zich vroeg of laat los van zijn/haar ouders, maar op deze basis is dat wel een extra uitdaging. Elk kind wil namelijk ook bevestiging van ouders. Niet over het type jurk of buffet, maar op extentieler niveau. En volgens mij mist dat hier. Dat gaat denk ik iets verder dan verwachtingen bijstellen, helemaal als je jong bent.
maandag 18 september 2017 om 14:13
Je moeder is zoals ze is en dat kan niet zomaar veranderen. Dus zoek een vriendin als klankbord en niet je moeder. Je kunt haar dingen mededelen maar vraag niet om haar mening of verwacht dat die hetzelfde is als die van jou.
Ik heb ook zo'n moeder
Ik heb mijn muur in een zeer explicite kleur geschilderd Ik (en vriend) vind dat mooi, zij niet. Het is te somber, te donker, dat dóé je toch niet etc etc.
Ik lach er om en dan " zal ik 'm dan appeltjes groen maken met blauwe stippen? "
Ik verwacht al lang niet meer van haar dat ze roept "leuk!" We hebben gewoon een hele andere smaak.... of nee toch niet maar als ik ergens mee aankom is het gewoon nooit goed lijkt het.
Niets van aantrekken en je eigen plan maken.
Als ze zeurt waarom ze er niet in betrokken word gewoon rustig vertellen waarom
: nou ma, ik vind jouw reacties niet zo leuk en wil het graag positief en gezellig houden "
Ik heb ook zo'n moeder
Ik lach er om en dan " zal ik 'm dan appeltjes groen maken met blauwe stippen? "
Ik verwacht al lang niet meer van haar dat ze roept "leuk!" We hebben gewoon een hele andere smaak.... of nee toch niet maar als ik ergens mee aankom is het gewoon nooit goed lijkt het.
Niets van aantrekken en je eigen plan maken.
Als ze zeurt waarom ze er niet in betrokken word gewoon rustig vertellen waarom
: nou ma, ik vind jouw reacties niet zo leuk en wil het graag positief en gezellig houden "
maandag 18 september 2017 om 16:04
Dit. Hoe naar ook, je moeder zegt het zelf al: ze is nu eenmaal zo. Ze zal niet veranderen. Het is verdrietig dat je moeder je niet op waarde weet te schatten, maar gelukkig heb je zo te lezen andere lieve mensen om je heen. Richt je op het positieve in je leven. Je hebt alleen controle over je eigen gedrag, dus daar ligt ook de "oplossing": neem emotioneel afstand van je moeder en leef je eigen leven.Pantax schreef: ↑18-09-2017 08:51Het is net met alle andere dingen die je in je leven gaat meemaken, zoals het huis dat je misschien koopt, de kinderen die je gaat willen, de namen die je ze gaat geven, de scholen die je gaat kiezen: gewoon vooraf niet vertellen wat je van plan bent. Als je moeder nergens van weet zeurt ze ook niet. Als je mensen je plannen vertelt denken ze dat ze inspraak hebben. Je moeder heeft geen inspraak, dus vertel je haar ook niets. Ze merkt vanzelf wel dat je zwanger bent, je kind Sofie genoemd hebt en een huis in die ene wijk gekocht hebt. En dat moment is vroeg genoeg.
Ik wens je een prachtige bruiloft!
maandag 18 september 2017 om 16:15
Ene oor in andere oor uit en gewoon je eigen plan trekken. Niet die dag door je moeder laten verpesten. Als ze weer eens een 'briljant' idee heeft, gewoon zeggen "goed idee!............doen we niet".
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 18 september 2017 om 17:14
Het is verdrietig dat je ook op zulke belangrijke momenten weer met je neus op het karakter van je moeder wordt gedrukt, terwijl je zo hoopt dat juist je moeder je steunt en enthousiast is bij je huwelijk. Helaas is ze zoals ze is: je schrijft het zelf: een diva.
Als het niet op haar manier is zal waarschijnlijk nooit iets goed (genoeg) zijn. Dat ga je niet veranderen, hoe graag je ook zou willen.
Gelukkig heb je genoeg zelfrespect om nu boven haar nare opmerkingen te staan. Blijkbaar ziet ze in jou een soort concurrent ofzo dat ze zulke dingen zegt en het lijkt bijna alsof ze zelf een minderwaardigheidscomplex heeft en dat overschreeuwen door te doen alsof zij degene is die weet wat goed is. In plaats dat ze je steunt en opgemerkt. Ze gedraagt zich als een jaloers, klein kind of als een narcist.
Het enige wat je kan doen is volgens mij haar duidelijk maken dat ze met haar denigrerende opmerkingen niets gaat bereiken en dat je -als zij niet op een opbouwende manier met je mee kan leven- haar links laat liggen en niet bij je huwelijk betrekt of het met haar bespreekt. Aan haar de keuze.
Ga vooral lekker door met JULLIE dag zo mooi en eigen maken als JIJ wilt. Je trouwt hopelijk maar 1 x en iedereen is anders dus jouw perfect is net zo goed perfect..
Als het niet op haar manier is zal waarschijnlijk nooit iets goed (genoeg) zijn. Dat ga je niet veranderen, hoe graag je ook zou willen.
Gelukkig heb je genoeg zelfrespect om nu boven haar nare opmerkingen te staan. Blijkbaar ziet ze in jou een soort concurrent ofzo dat ze zulke dingen zegt en het lijkt bijna alsof ze zelf een minderwaardigheidscomplex heeft en dat overschreeuwen door te doen alsof zij degene is die weet wat goed is. In plaats dat ze je steunt en opgemerkt. Ze gedraagt zich als een jaloers, klein kind of als een narcist.
Het enige wat je kan doen is volgens mij haar duidelijk maken dat ze met haar denigrerende opmerkingen niets gaat bereiken en dat je -als zij niet op een opbouwende manier met je mee kan leven- haar links laat liggen en niet bij je huwelijk betrekt of het met haar bespreekt. Aan haar de keuze.
Ga vooral lekker door met JULLIE dag zo mooi en eigen maken als JIJ wilt. Je trouwt hopelijk maar 1 x en iedereen is anders dus jouw perfect is net zo goed perfect..
maandag 18 september 2017 om 17:36
Waarom zou dit niet het moment zijn dat je eerlijk tegen haar bent. Zeg waar je aan irriteert en besluit dat je dit gaat doen op je eigen manier.
Geef haar een keuze, of ze is niet afkeurend en heeft respect voor je keuzes of je betrek haar niet veel meer bij.
Ze moet begrijpen dat dit niet om haar draait.
Je zou toch een keer van wat moeten zeggen. Ze bepaald niet alles meer..
Geef haar een keuze, of ze is niet afkeurend en heeft respect voor je keuzes of je betrek haar niet veel meer bij.
Ze moet begrijpen dat dit niet om haar draait.
Je zou toch een keer van wat moeten zeggen. Ze bepaald niet alles meer..
Bam!!!!
maandag 18 september 2017 om 19:47
Pantax schreef: ↑18-09-2017 08:51Het is net met alle andere dingen die je in je leven gaat meemaken, zoals het huis dat je misschien koopt, de kinderen die je gaat willen, de namen die je ze gaat geven, de scholen die je gaat kiezen: gewoon vooraf niet vertellen wat je van plan bent. Als je moeder nergens van weet zeurt ze ook niet. Als je mensen je plannen vertelt denken ze dat ze inspraak hebben. Je moeder heeft geen inspraak, dus vertel je haar ook niets. Ze merkt vanzelf wel dat je zwanger bent, je kind Sofie genoemd hebt en een huis in die ene wijk gekocht hebt. En dat moment is vroeg genoeg.
Dit dus!
Laat los dat je in alles de goedkeuring moet hebben van je moeder en maak je eigen keuzes.
En voor de bruiloft, stel je er op in dat iedereen ergens iets van vindt, de jurk, de locatie, de taart, het feest. Kortom, het is onmogelijk om het al die mensen naar de zin te maken. Maak liever 100% je eigen keuzes . Niks is erger dan schipperen en schipperen en naderhand nog gezeur krijgen dat het niet goed was.
maandag 18 september 2017 om 21:29
Heb ik ook gedaan. Mijn moeder had ook een hoop kritiek toen we vertelden hoe wij onze trouwdag voor ons zagen. Er deugde weinig van. Zelfs de datum was niet goed want kwam niet uit om een of andere vage reden. Daar kwamen nog wat telefoontjes achteraan naar zowel mij als aanstaande echtgenoot waarin we onderhouden werden over wat er allemaal anders moest. En dat het zo voor haar niet leuk zou zijn
We hebben even overwogen om het hele diner met de familie maar af te blazen, waren het helemaal zat. Maar dat vonden we ook te gek, dat we ons zo door hen zouden laten beïnvloeden.
Daarna hebben we ze niet meer betrokken. Gewoon alles geregeld zoals wij dat wilden, kaarten, zaal, restaurant, trouwkleding...
We hebben een super dag gehad, heel relaxed en zoals wij dat wilden (en ook een super voorbereidingstijd).