Werk & Studie
alle pijlers
Met tegenzin werken
zaterdag 23 september 2017 om 18:59
Hoi, ik ben al een tijdje m'n werk best wel beu. Gewoon alles maar ander werk zie ik ook niet zitten, het stomme is dat ik weet dat ik geen
slechte baan heb qua sfeer, collega's, salaris, vrijheid. Maar toch iedere keer die enorme tegenzin om te gaan werken...
Wel ga ik binnenkort aankaarten of ik 1 dag minder kan gaan werken, privé wordt het me soms ook allemaal een beetje te veel. (huishouden doe ik 100%, boodschappen, koken, sporten (ik HAAT sporten dus dit is voor mij echt een verplichting en geen vorm van ontspanning)
Ik hoef verder geen tips hoor maar ik ben zomaar 's benieuwd doe jullie tegenover je werk staan. Gaan jullie echt met plezier naar het werk of soms met gezonde tegenzin?
slechte baan heb qua sfeer, collega's, salaris, vrijheid. Maar toch iedere keer die enorme tegenzin om te gaan werken...
Wel ga ik binnenkort aankaarten of ik 1 dag minder kan gaan werken, privé wordt het me soms ook allemaal een beetje te veel. (huishouden doe ik 100%, boodschappen, koken, sporten (ik HAAT sporten dus dit is voor mij echt een verplichting en geen vorm van ontspanning)
Ik hoef verder geen tips hoor maar ik ben zomaar 's benieuwd doe jullie tegenover je werk staan. Gaan jullie echt met plezier naar het werk of soms met gezonde tegenzin?
maandag 25 september 2017 om 11:41
.anoniem23081410 schreef: ↑25-09-2017 10:45Uiteindelijk is dat hier precies t zelfde, alles verdwijnt toch in een pot
Op onze gezinsbalans is het inderdaad hetzelfde. Want inderdaad één pot.
Voor mijn gevoel ligt het anders. Ik zal nooit zeggen dat ik werk voor de extraatjes want ik werk vooral om andere redenen. Mijn gevoel is mijn gevoel, jij kunt wat anders voelen natuurlijk.
Een daarvan is mijn economische zelfstandigheid. En juist daardoor voor mijn bijdrage aan het gezinsinkomen. Als ik zou werken voor de extraatjes zou ik kunnen stoppen als mijn kinderen economisch zelfstandig zijn want dan is één inkomen (dat van partner) genoeg om royaal te leven.
Wij werken beiden voor het geheel en als we met minder toe zouden kunnen, zouden we beiden minder gaan werken.
maandag 25 september 2017 om 11:47
Ik heb toch een heel ander idee bij zingeving dan.Blondie456 schreef: ↑25-09-2017 11:03Daar ben ik het helemaal mee eens! Ik zit echt niet weg te kwijnen op de bank en doe juist veel leuke dingen. Ik ben net vorige week terug gekomen van 2 weken Torremolinos samen met een vriendin. Mijn vrije dagen zijn nooit op en ik zit ook niet vast aan het dure hoogseizoen.
maandag 25 september 2017 om 12:38
O god gaan we dat weer krijgen? Je bent alleen zinvol bezig als je een baan hebt? Please.......
Er zijn zoveel onbeduidende, niks voorstellende baantjes. En er zijn zoveel dingen in het leven de moeite waard die niets met werken te maken hebben.
Dit topic was toch trouwens niet het "huisvrouw of werken-topic" dacht ik.......
maandag 25 september 2017 om 12:39
Dit precies.nessemeisje schreef: ↑25-09-2017 10:41Ik ben echt no way jaloers om vrouwen die niet (hoeven te) werken. Hahaha, het idéé. Ik ben hartstikke blij met mijn baan en wat mij dat allemaal brengt: uitdaging, bezig zijn, je hersens gebruiken, andere omgeving, werken aan je toekomst, financieel bij kunnen dragen aan je gezin en huishouden. Ik hoop ook echt niet dat onze dochters zich later financieel afhankelijk maken van hun partner en dat ze snappen dat werken er gewoon bij hoort. Bij mannen is het nooit de vraag of ze wel of niet gaan werken. Waarom dan wel bij vrouwen???
Voor mijn dochters is in ieder geval duidelijk dat (grof gezegd) hun vagina geen reden mag zijn om zich maar door iemand te laten onderhouden.
maandag 25 september 2017 om 12:48
Omdat ze een vakantie naar een badplaats niet als zingeving beschouwd zou ze werken de enige manier van zingeving vinden?herfstappeltaart schreef: ↑25-09-2017 12:38O god gaan we dat weer krijgen? Je bent alleen zinvol bezig als je een baan hebt? Please.......
Er zijn zoveel onbeduidende, niks voorstellende baantjes. En er zijn zoveel dingen in het leven de moeite waard die niets met werken te maken hebben.
Dit topic was toch trouwens niet het "huisvrouw of werken-topic" dacht ik.......
Herfstappeltaart pls
maandag 25 september 2017 om 12:56
herfstappeltaart schreef: ↑25-09-2017 12:38(...)
Dit topic was toch trouwens niet het "huisvrouw of werken-topic" dacht ik.......
Tja... dan moeten de huisvrouwen daar niet op pagina 1 al over beginnen:
(boeie).....
maandag 25 september 2017 om 13:06
Laatste tijd heb ik ook steeds meer de behoefte om meer ruimte te geven aan mijn privéleven: wij werken beide 40 uur (beide ook nog twee uur reistijd) en hebben 's avonds vaak helemaal geen puf meer om te koken of überhaupt iets aan het huishouden te doen. Dat begint onderhand wel te knagen. Ik bouw zo wel veel vakantiedagen op en merk hoe prettig het is als je een vrijdag vrij hebt om het huis op orde te maken, lekker te koken. Dat ene dagje rust zorgt dat je ook veel lekkerder het weekend in gaat. Toch vind ik het moeilijk aan mezelf te verkopen om op mijn 27e 'parttime' te gaan werken (ondanks dat ik een 36uur contract heb en makkelijk 4x9 kan werken).
Ik zeg maar zo, ik zeg maar niets. En dan heb ik eigenlijk al teveel gezegd.
maandag 25 september 2017 om 13:06
Precies, masala.
Je bent niet alleen zinvol bezig als je een baan hebt. Als ik Echt Financieel Onafhankelijk zou zijn zou ik ook niet in loondienst zitten bij een werkgever. Dan ging ik echt wel weer ZZP-en en dan alleen de klussen aannemen die ik leuk en/of belangrijk zou vinden, al dan niet tegen betaling.
Er zijn inderdaad heel veel 'baantjes' die in de ogen van velen niets voorstellen. Ik werk bij zo'n bedrijf waar letterlijk duizenden mensen werk doen waar ik compleet afgestompt van zou raken. Betaalt ook nog eens niet bijster goed. Maar die mensen hebben geen banen die niets voorstellen. Wat een belediging. Ondanks dat ik dat werk zelf liever niet zou doen (heb het als jonge twintiger gedaan), heb ik respect voor die mensen die dat wel doen. Sommigen al jaren. En ik kan me heel goed voorstellen dat er velen zijn die dat in meer of mindere mate met tegenzin doen.
Echter, zij leveren hun bijdrage aan hun gezinsinkomen, zij dragen premies en belastingen af zodat mensen die zonder werk komen te zitten WW kunnen krijgen, zij zorgen ervoor dat ze hun eigen broek op kunnen houden in het geval hun partner wegvalt. Zij verbeteren hun positie in de arbeidsmarkt mocht hun baan komen te vervallen.
Misschien is zo'n 'doodordinaire werkmierenbaan' niet zinvol in de ogen van sommigen. Maar het werk moet wel gedaan worden en zij doen het maar mooi.
Je bent niet alleen zinvol bezig als je een baan hebt. Als ik Echt Financieel Onafhankelijk zou zijn zou ik ook niet in loondienst zitten bij een werkgever. Dan ging ik echt wel weer ZZP-en en dan alleen de klussen aannemen die ik leuk en/of belangrijk zou vinden, al dan niet tegen betaling.
Er zijn inderdaad heel veel 'baantjes' die in de ogen van velen niets voorstellen. Ik werk bij zo'n bedrijf waar letterlijk duizenden mensen werk doen waar ik compleet afgestompt van zou raken. Betaalt ook nog eens niet bijster goed. Maar die mensen hebben geen banen die niets voorstellen. Wat een belediging. Ondanks dat ik dat werk zelf liever niet zou doen (heb het als jonge twintiger gedaan), heb ik respect voor die mensen die dat wel doen. Sommigen al jaren. En ik kan me heel goed voorstellen dat er velen zijn die dat in meer of mindere mate met tegenzin doen.
Echter, zij leveren hun bijdrage aan hun gezinsinkomen, zij dragen premies en belastingen af zodat mensen die zonder werk komen te zitten WW kunnen krijgen, zij zorgen ervoor dat ze hun eigen broek op kunnen houden in het geval hun partner wegvalt. Zij verbeteren hun positie in de arbeidsmarkt mocht hun baan komen te vervallen.
Misschien is zo'n 'doodordinaire werkmierenbaan' niet zinvol in de ogen van sommigen. Maar het werk moet wel gedaan worden en zij doen het maar mooi.
lady_day wijzigde dit bericht op 25-09-2017 13:24
Reden: aanhalingstekens toevoegen
Reden: aanhalingstekens toevoegen
0.07% gewijzigd
maandag 25 september 2017 om 13:09
Maar hoezo? Ik werk al jaren part-time (32 uur, hoe ik dat doe kan ik zelf in grote mate invullen), woon een kwartier van mijn werk, woon alleen en heb geen kinderen. Als je het financieel kan trekken, ga dan iets minder werken. Dat hoef je aan niemand te verantwoorden.rotterdammert23 schreef: ↑25-09-2017 13:06Laatste tijd heb ik ook steeds meer de behoefte om meer ruimte te geven aan mijn privéleven: wij werken beide 40 uur (beide ook nog twee uur reistijd) en hebben 's avonds vaak helemaal geen puf meer om te koken of überhaupt iets aan het huishouden te doen. Dat begint onderhand wel te knagen. Ik bouw zo wel veel vakantiedagen op en merk hoe prettig het is als je een vrijdag vrij hebt om het huis op orde te maken, lekker te koken. Dat ene dagje rust zorgt dat je ook veel lekkerder het weekend in gaat. Toch vind ik het moeilijk aan mezelf te verkopen om op mijn 27e 'parttime' te gaan werken (ondanks dat ik een 36uur contract heb en makkelijk 4x9 kan werken).
maandag 25 september 2017 om 13:22
Dat is niet helemaal wat ik bedoel maar oke...Blondie456 schreef: ↑25-09-2017 11:03Daar ben ik het helemaal mee eens! Ik zit echt niet weg te kwijnen op de bank en doe juist veel leuke dingen. Ik ben net vorige week terug gekomen van 2 weken Torremolinos samen met een vriendin. Mijn vrije dagen zijn nooit op en ik zit ook niet vast aan het dure hoogseizoen.
Als jij financieel onafhankelijk bent dus geen alimentatie, uitkering of moet werken om rond te komen kan je dus zat dingen doen waarbij je al die dingen, die men hier uit het werk voortvloeien, ook die dingen halen.
Als dat Torremolinos is voor jou dan is dat zo.
Tegen de muren vliegen of wegkwijnen of geestelijk stilstaan is echt niet nodig als je niet werkt. Snap dat beeld niet.
maandag 25 september 2017 om 13:23
Zeer eens hoor. Ik ageerde alleen maar tegen het beeld dat je zonder werk geestelijk en maatschappelijk wegkwijnt.Lady_Day schreef: ↑25-09-2017 13:06Precies, masala.
Je bent niet alleen zinvol bezig als je een baan hebt. Als ik Echt Financieel Onafhankelijk zou zijn zou ik ook niet in loondienst zitten bij een werkgever. Dan ging ik echt wel weer ZZP-en en dan alleen de klussen aannemen die ik leuk en/of belangrijk zou vinden, al dan niet tegen betaling.
Er zijn inderdaad heel veel baantjes die in de ogen van velen niets voorstellen. Ik werk bij zo'n bedrijf waar letterlijk duizenden mensen werk doen waar ik compleet afgestompt van zou raken. Betaalt ook nog eens niet bijster goed. Maar die mensen hebben geen banen die niets voorstellen. Wat een belediging. Ondanks dat ik dat werk zelf liever niet zou doen (heb het als jonge twintiger gedaan), heb ik respect voor die mensen die dat wel doen. Sommigen al jaren. En ik kan me heel goed voorstellen dat er velen zijn die dat in meer of mindere mate met tegenzin doen.
Echter, zij leveren hun bijdrage aan hun gezinsinkomen, zij dragen premies en belastingen af zodat mensen die zonder werk komen te zitten WW kunnen krijgen, zij zorgen ervoor dat ze hun eigen broek op kunnen houden in het geval hun partner wegvalt. Zij verbeteren hun positie in de arbeidsmarkt mocht hun baan komen te vervallen.
Misschien is zo'n 'doodordinaire werkmierenbaan' niet zinvol in de ogen van sommigen. Maar het werk moet wel gedaan worden en zij doen het maar mooi.
maandag 25 september 2017 om 13:36
Een baan is niet zaligmakend en zonder baan zou ik zeker niet geestelijk en maatschappelijk wegkwijnen en ik denk dat dat voor velen geldt. Echter, toen ik tiener was had je die actie 'Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid' en die is me zeker wel bijgebleven. Ik ben al in de 40 maar ik ben nog steeds bezig met mijn toekomstFee-de-Goede schreef: ↑25-09-2017 13:23Zeer eens hoor. Ik ageerde alleen maar tegen het beeld dat je zonder werk geestelijk en maatschappelijk wegkwijnt.
maandag 25 september 2017 om 14:41
Ik ben twee jaar geleden begonnen met kickboksen (vooral de cardio is geweldig!). Ik krijg er heel veel energie van en ik voel mijzelf ook veel sterker en zelfverzekerder. Daarvoor veel pogingen gedaan tot sporten op de sportschool en met hardlopen, maar dat was het voor mij dus niet. Misschien kun je een andere sport proberen?
maandag 25 september 2017 om 14:57
Ik ben totaal niet trots op mijn baan, merk dat ik me schaam als een onbekende vraagt wat ik voor werk doe. Ik ga niet persé met tegenzin maar ik vind mijn baan echt niet heel zinvol of nuttig. Ik verdien er genoeg geld mee om leuk te kunnen leven, maar als ik morgen zou kunnen stoppen zou ik het geen dag missen. Heb vrijwilligerswerk gedaan wat ik veel interessanter, leerzamer en nuttiger vond. Maar daar kreeg ik dan weer niet voor betaald.
Moeilijk!
Moeilijk!
maandag 25 september 2017 om 16:23
Dat gevoel heb ik met vlagen mijn hele leven wel gehad, maar vooral bij banen waar weinig flexibiliteit was of waar ik het minste kon doen waar ik voor geleerd heb. In mijn laatste baan had ik de mogelijkheid om thuis te werken, ik werkte 4x9 uur en de meeste projecten waren leuk, dat maakte het voor mij zoveel beter.
Ik heb pasgeleden een baan aangenomen omdat ik in de ww zat en weer aan de slag wilde. Niet mijn eerste keus, wel in mijn richting gelukkig. Ik had de keuze tussen 40 en 32 uur en ik ben voor parttime gegaan, deels omdat ik snel overprikkeld ben en op deze manier een mooie werk-privé balans heb en omdat het financieel prima kan - dan liever meer vrije tijd heb dan meer geld. En ik wil weer een cursus gaan doen, dus dat kan mooi op die vrije dag en geeft me een goed/gemotiveerd gevoel.
Ook al heb je het misschien niet slecht, vind je de invulling van je werk wel leuk? Kan je je kennis en interesses, of hetgeen waar je goed in bent er wel een beetje in kwijt? Ben je er goed in? Of zou je liever iets anders willen doen?
Ik heb pasgeleden een baan aangenomen omdat ik in de ww zat en weer aan de slag wilde. Niet mijn eerste keus, wel in mijn richting gelukkig. Ik had de keuze tussen 40 en 32 uur en ik ben voor parttime gegaan, deels omdat ik snel overprikkeld ben en op deze manier een mooie werk-privé balans heb en omdat het financieel prima kan - dan liever meer vrije tijd heb dan meer geld. En ik wil weer een cursus gaan doen, dus dat kan mooi op die vrije dag en geeft me een goed/gemotiveerd gevoel.
Ook al heb je het misschien niet slecht, vind je de invulling van je werk wel leuk? Kan je je kennis en interesses, of hetgeen waar je goed in bent er wel een beetje in kwijt? Ben je er goed in? Of zou je liever iets anders willen doen?
maandag 25 september 2017 om 17:49
Hoi, dit is zeker geen ongevraagd advies hoor, ik vind het juist heel aardig dat je meedenkt! Je hebt zeker een punt dat ik veel moet van mezelf, m’n huis moet schoon zijn, ik moet gezond eten (op het snoepen na danVerbinder schreef: ↑25-09-2017 05:36Hee Miriam,
Je vertelt dat je geen tips hoeft maar in een volgend stukje dat je schrijft heb je het over dat je niet weet waarom je je zo beroerd voelt t.a.v je werk.
Ik wilde daarover toch even reageren.
Zit je te veel in 'moeten'? Dingen moeten doen. Moet je weer werken, boodschappen doen, sporten, schoonmaken.
Pas op als dat zo is want dan kan je hele leven een 'moeten' worden.
Het zou best kunnen dat als je dan een extra vrije dag krijgt je toch het gevoel blijft houden dat je geen vrije tijd hebt.
Omdat je dat van binnen niet ervaart. Je kan de vrijheid niet grijpen.
Als het zo is dat je veel in je dagelijks leven ervaart als 'moeten' dan loop je denk ik vast in je houding/attitude tegenover dingen.
Dan moet je vrijheid gaan leren inbouwen in je leven want zoals het nu klinkt zijn de aktiviteiten meer een soort van 'afvinken' van:
gedaan....gedaan.....gedaan. En daar zit geen vrijheid en vreugde in.
Mocht je je herkennen in dit dan is het denk ik eerst de onderkenning van je 'moeten' gevoel. Moeten is een killer en neemt zoveel energie en vreugde voor de aktiviteit en in jezelf weg.
Daarnaast zou je boeken kunnen lezen over het Nu moment. In de kracht van het Nu legt Eckhart Tolle goed uit over het nu moment en dat het nu moment alles is waar we het mee moeten doen. Daarom is het zo belangrijk dat we alles leren halen uit het Nu moment, wat we dan ook doen. En dat je het enorm kunt leren verrijken voor jezelf.
Verder is een cursus Mindfullness misschien wat voor je. Daarin leer je werkelijk het nu moment te grijpen, en waarin al je zintuigen geprikkeld worden om te waarnemen.
Misschien is het ongewenst advies wat ik je nu geef maar ik vind het zo lullig en sneu voor je om te lezen hoe je je zondag ervaart. De dag voordat je weer moet gaan werken.
Hee, veel liefs
), ik moet sporten enz enz. Ik zit altijd wel al zo in elkaar maar het breekt me soms op. Ik heb vorig jaar mindfulness gedaan maar niet echt iets aan gehad maar ik moet wel zeggen dat ik toen zeer slecht in mijn vel zat en er iets speelde wat al mijn aandacht en energie had. Maar dat boek ga ik zeker eens halen bij de bieb, bedankt voor de tip! Best kans dat het geen verschil maakt of ik 32 uur of 40 uur werk maar die ene extra vrije dag zal me wel wat meer ademruimte geven.
Ik heb altijd het gevoel dat ik alleen maar werk, een avond is zo voorbij en de volgende dag begint weer hetzelfde verhaal.
Ik vind m’n werk best wel saai, haal er niet echt voldoening uit. Ik werk er nu 10 jaar maar ik zie het ook weer niet zitten om ergens anders te beginnen en wie zegt dat het daar beter is? Bovendien heb ik nu een vast contract en dat durf ik ook niet op te zeggen.
Ik hoop gewoon dat dit een fase is en het straks weer beter gaat. Met plezier zal ik wel nooit naar m’n werk gaan maar nu is het wel zo erg dat ik er bijna bang van word. Ik was ook een beetje benieuwd hoe andere mensen naar hun werk gaan, het lijkt namelijk of iedereen met plezier werkt als ik zo rond loop op kantoor, vriendinnen hebben gezonde tegenzin.
maandag 25 september 2017 om 17:53
Mwah, wat jij al zegt; zo lijkt het misschien, maar ik heb ook wel eens het idee dat dat meer sociaal wenselijk gedrag is. Mensen die beweren dat ze "nog nooit met tegenzin naar kantoor zijn gegaan" of bij wie het "aan het eind van de vakantie toch wel weer gaat kriebelen, weer lekker aan de slag", die wantrouw ik altijd een beetje. Net als dat iedereen het eigenlijk standaard "lekker druk" heeft. Maar dan ook echt; altijd.Miriam1981 schreef: ↑25-09-2017 17:49Hoi, dit is zeker geen ongevraagd advies hoor, ik vind het juist heel aardig dat je meedenkt! Je hebt zeker een punt dat ik veel moet van mezelf, m’n huis moet schoon zijn, ik moet gezond eten (op het snoepen na dan), ik moet sporten enz enz. Ik zit altijd wel al zo in elkaar maar het breekt me soms op. Ik heb vorig jaar mindfulness gedaan maar niet echt iets aan gehad maar ik moet wel zeggen dat ik toen zeer slecht in mijn vel zat en er iets speelde wat al mijn aandacht en energie had. Maar dat boek ga ik zeker eens halen bij de bieb, bedankt voor de tip!
Best kans dat het geen verschil maakt of ik 32 uur of 40 uur werk maar die ene extra vrije dag zal me wel wat meer ademruimte geven.
Ik heb altijd het gevoel dat ik alleen maar werk, een avond is zo voorbij en de volgende dag begint weer hetzelfde verhaal.
Ik vind m’n werk best wel saai, haal er niet echt voldoening uit. Ik werk er nu 10 jaar maar ik zie het ook weer niet zitten om ergens anders te beginnen en wie zegt dat het daar beter is? Bovendien heb ik nu een vast contract en dat durf ik ook niet op te zeggen.
Ik hoop gewoon dat dit een fase is en het straks weer beter gaat. Met plezier zal ik wel nooit naar m’n werk gaan maar nu is het wel zo erg dat ik er bijna bang van word. Ik was ook een beetje benieuwd hoe andere mensen naar hun werk gaan, het lijkt namelijk of iedereen met plezier werkt als ik zo rond loop op kantoor, vriendinnen hebben gezonde tegenzin.
Nothing happens for a reason
maandag 25 september 2017 om 20:47
Hoezo? Ik ga echt niet iedere dag jubelend naar kantoor hoor, maar met tegenzin? Nee, echt nooit. Ik weet dondersgoed dat ik ontzettende mazzel heb met mijn baan, die ik oprecht leuk vind.juliet64 schreef: ↑25-09-2017 17:53Mwah, wat jij al zegt; zo lijkt het misschien, maar ik heb ook wel eens het idee dat dat meer sociaal wenselijk gedrag is. Mensen die beweren dat ze "nog nooit met tegenzin naar kantoor zijn gegaan" of bij wie het "aan het eind van de vakantie toch wel weer gaat kriebelen, weer lekker aan de slag", die wantrouw ik altijd een beetje. Net als dat iedereen het eigenlijk standaard "lekker druk" heeft. Maar dan ook echt; altijd.
Ik kan me ook nog dondersgoed herinneren toen ik na 15 jaar in het buitenland gewoond te hebben weer in Nederland terug kwam en de crisis net was begonnen. Ik heb me suf gesolliciteerd en de zelfs voor de meest simpele banen werd ik nog niet uitgenodigd. Dat gevoel van niet meedraaien in de maatschappij, het twijfelen aan jezelf en je kunnen (ondanks 20 jaar werkervaring), dat was echt afschuwelijk. En dan heb ik het nog niet eens over een snel leeglopende spaarrekening want er kwam een jaar gewoon niets binnen.
Natuurlijk is niet elke dag op het werk dolle pret. Ik baal ook echt wel eens van sommige dingen, maar met tegenzin gaan? Nooit.
maandag 25 september 2017 om 21:00
Ik vind m'n werk heel erg leuk, maar ga soms ook wel met tegenzin. Ik werk in de gezondheidszorg, dus onregelmatig, en kan er soms echt van balen als ik moet werken terwijl er die avond een superleuk feestje is waar ik graag heen had gewild. Of als je in de nachtdienst zit met oud en nieuw terwijl iedereen feest viert. Of als ik van tevoren al weet welke patiënten ik die dag heb en dat geen 'leuke' patiënten zijn (ik zorg echt met alle liefde voor iedereen, maar sommige patiënten zijn gewoon echt héél irritant).
Dus ja, dan ga ik wel met tegenzin, maar over het algemeen ga ik met plezier naar mijn werk.
Werken geeft mij heel veel voldoening. Ik heb te veel hobbies dus verveel me echt nooit, maar ik mis wel het gevoel van 'nuttig zijn' als ik lang vrij ben.
Ik zie werk trouwens ook niet als 'moeten', ik ben blij dat ik mag en kan werken en dat m'n werk ervoor zorgt dat ik een fijn leven kan leiden. Ik heb echt geen riant salaris, maar ik ben wel heel dankbaar dat ik niet van een uitkering o.i.d. hoef te leven.
Dus ja, dan ga ik wel met tegenzin, maar over het algemeen ga ik met plezier naar mijn werk.
Werken geeft mij heel veel voldoening. Ik heb te veel hobbies dus verveel me echt nooit, maar ik mis wel het gevoel van 'nuttig zijn' als ik lang vrij ben.
Ik zie werk trouwens ook niet als 'moeten', ik ben blij dat ik mag en kan werken en dat m'n werk ervoor zorgt dat ik een fijn leven kan leiden. Ik heb echt geen riant salaris, maar ik ben wel heel dankbaar dat ik niet van een uitkering o.i.d. hoef te leven.
pinchos wijzigde dit bericht op 25-09-2017 21:03
25.24% gewijzigd
maandag 25 september 2017 om 21:14
tjee, heftig zeg. Sterkte gewenst.redbulletje schreef: ↑23-09-2017 21:08Ernstig genoeg om niet te kunnen participeren in de maatschappij: depressie, borstkanker, ASS. Maar zolang ik maar met rust wordt gelaten gaat 't me best okee hoor
