Relaties
alle pijlers
Ik vind het moeilijk.
donderdag 28 september 2017 om 21:46
Hoi allemaal,
Ik loop met mijn ziel onder mijn armen.
Ik wordt continu heen en weer geslingerd tussen mijn hoofd en mijn hart.
Niet heel lang geleden ben ik mijn moeder verloren waar ik een zeer innige band mee had.
Voor mijn gevoel kan ik gewoon nergens mijn ei kwijt, dus dan maar een topic.
Ik 28, partner 27. 5 jaar samen.
Wonen ook samen.
Samen een kindje van 14 maanden.
Voor ons kindje er was hadden we vaak ruzies over het verleden.
Over wat hij mij heeft aangedaan.
Door zijn ontrouw naar mij toe, kon ik hem niet meer vertrouwen.
Ik werd een controlerend monster.
Elke dag werd ik de grond ingeduwd vanwege mijn angsten en onzekerheden om hem kwijt te raken.
Er zijn zelfs klappen gevallen vanuit hem naar mij toe.
Maar dan echt serieus.
Gekneusde ribben en schouder.
We zijn uit elkaar gegaan.
Ik ben in intensieve therapie gegaan voor mijn verlatingsangst omdat ik er al te lang mee liep.
In de therapie heb ik geleerd dat mijn gedrag voortkwam uit mijn verleden door het missen van een stabiel vaderfiguur in mijn leven.
Ik heb dit geleerd een plek te geven.
Na de therapie te hebben afgerond zijn we weer bij elkaar gekomen.
Ik was 'genezen'.
Ik heb mijn angsten onder ogen gezien door los te laten wat me het meest dierbaar was.
En dat heeft me geholpen!
Ik ben niet meer angstig, ik ben zelfs iets sterker geworden. Zeker na de dood van mijn moeder. Daardoor zijn we naar elkaar toegegroeid en toen ineens..
Werd ik zwanger.
We besloten ervoor te gaan samen.
Hij zag dat ik was veranderd en ik zag ook dat hij goede wil had.
En vanaf dat moment leek hij totaal te zijn omgeslagen.
Hij kleineert en vernedert mij als we woorden hebben, kritiek kan hij niet aan.
Zodra hij op zijn punten gewezen wordt gaat hij in de aanval en zet hem op een verdedigings modus.
Ja maar jij... Is een zin die hij altijd gebruikt als verweer in een discussie.
Daarna volgt stilzwijgen.
Heel vaak maken we gesprekken niet af omdat HIJ het goed vind zo.
Om de volgende dag vrolijk verder te gaan of te doen alsof er niets gebeurt is.
Dit irriteert mij enorm.
Hij heeft mij al van alles aangedaan en toch blijf ik maar hangen.
Zo lief is hij niet.
Hij doet nooit iets leuks voor me of met me.
Waarom blijf ik dan? Omdat ik me ergens schuldig voel dat ik me in het verleden ook belachelijk heb gedragen?..
Toen ons kindje werd geboren ging het 1 week leuk.
Erna was er telkens heibel.
Er zijn momenten dat ik naar mijn familie ben gevlucht omdat ik het niet meer trok.
Wanneer hij boos is mag het hele huis het horen. Al is het 3u in de nacht. Noemt mij hoer, slet, gestoord etc.
Vaak ook gewoon waar mijn zoontje bij zit. Terwijl ik vaak alleen iets wil aanmerken over een bepaalde situatie.
Daarin tegen heeft hij ook geen gevoel voor empathie.
Wanneer ik me rot voel krijg ik nooit een arm of een knuffel die me zegt dat alles goed komt.
Wanneer ik ziek ben, wordt me niets uit handen genomen.
En dan ineens weer wel. Dan is hij ineens wel actief en ondernemend.
Vaak wanneer hij merkt dat ik me eraan irriteer.
Ik ben het pas goed zat geweest en na de zoveelste keer hoer te zijn genoemd heb ik eindelijk het lef gehad hem een knal in zn gezicht te geven.
Een platte hand.
Ik werd vol in mijn gezicht gespuugd voor de zoveelste keer.
Ik ben radeloos.
Hij zit momenteel in agressie regulatie therapie.
Maar het gedrag blijft.
Zijn ego is groot.
Hij zit daar omdat het hem is 'opgelegd'.
Sorry kent hij niet.
Ook draagt hij bij in het huishouden.
Alles precies de helft terwijl hij meer heeft als mij.
En ook op seksueel gebied is hij egoïstisch.
Waarom blijf ik?
Ik wil een ander leven.
Mijn kindje zal altijd in zijn leven blijven maar ik weet nu al wat voor tegenwerking me te wachten staat straks.
Want van de alimentatie zal ik vast gaan shoppen. Terwijl deze mama elke euro met een zuiver geweten besteed.
Het zal vast een heel warrig verhaal zijn maar dat ben ik ook.
Ik weet eigenlijk wat me te doen staat, al is dit voor mijn kindje.
Maar ergens durf ik de definitieve stap niet te zetten en er echt alleen voor te staan....
Ik loop met mijn ziel onder mijn armen.
Ik wordt continu heen en weer geslingerd tussen mijn hoofd en mijn hart.
Niet heel lang geleden ben ik mijn moeder verloren waar ik een zeer innige band mee had.
Voor mijn gevoel kan ik gewoon nergens mijn ei kwijt, dus dan maar een topic.
Ik 28, partner 27. 5 jaar samen.
Wonen ook samen.
Samen een kindje van 14 maanden.
Voor ons kindje er was hadden we vaak ruzies over het verleden.
Over wat hij mij heeft aangedaan.
Door zijn ontrouw naar mij toe, kon ik hem niet meer vertrouwen.
Ik werd een controlerend monster.
Elke dag werd ik de grond ingeduwd vanwege mijn angsten en onzekerheden om hem kwijt te raken.
Er zijn zelfs klappen gevallen vanuit hem naar mij toe.
Maar dan echt serieus.
Gekneusde ribben en schouder.
We zijn uit elkaar gegaan.
Ik ben in intensieve therapie gegaan voor mijn verlatingsangst omdat ik er al te lang mee liep.
In de therapie heb ik geleerd dat mijn gedrag voortkwam uit mijn verleden door het missen van een stabiel vaderfiguur in mijn leven.
Ik heb dit geleerd een plek te geven.
Na de therapie te hebben afgerond zijn we weer bij elkaar gekomen.
Ik was 'genezen'.
Ik heb mijn angsten onder ogen gezien door los te laten wat me het meest dierbaar was.
En dat heeft me geholpen!
Ik ben niet meer angstig, ik ben zelfs iets sterker geworden. Zeker na de dood van mijn moeder. Daardoor zijn we naar elkaar toegegroeid en toen ineens..
Werd ik zwanger.
We besloten ervoor te gaan samen.
Hij zag dat ik was veranderd en ik zag ook dat hij goede wil had.
En vanaf dat moment leek hij totaal te zijn omgeslagen.
Hij kleineert en vernedert mij als we woorden hebben, kritiek kan hij niet aan.
Zodra hij op zijn punten gewezen wordt gaat hij in de aanval en zet hem op een verdedigings modus.
Ja maar jij... Is een zin die hij altijd gebruikt als verweer in een discussie.
Daarna volgt stilzwijgen.
Heel vaak maken we gesprekken niet af omdat HIJ het goed vind zo.
Om de volgende dag vrolijk verder te gaan of te doen alsof er niets gebeurt is.
Dit irriteert mij enorm.
Hij heeft mij al van alles aangedaan en toch blijf ik maar hangen.
Zo lief is hij niet.
Hij doet nooit iets leuks voor me of met me.
Waarom blijf ik dan? Omdat ik me ergens schuldig voel dat ik me in het verleden ook belachelijk heb gedragen?..
Toen ons kindje werd geboren ging het 1 week leuk.
Erna was er telkens heibel.
Er zijn momenten dat ik naar mijn familie ben gevlucht omdat ik het niet meer trok.
Wanneer hij boos is mag het hele huis het horen. Al is het 3u in de nacht. Noemt mij hoer, slet, gestoord etc.
Vaak ook gewoon waar mijn zoontje bij zit. Terwijl ik vaak alleen iets wil aanmerken over een bepaalde situatie.
Daarin tegen heeft hij ook geen gevoel voor empathie.
Wanneer ik me rot voel krijg ik nooit een arm of een knuffel die me zegt dat alles goed komt.
Wanneer ik ziek ben, wordt me niets uit handen genomen.
En dan ineens weer wel. Dan is hij ineens wel actief en ondernemend.
Vaak wanneer hij merkt dat ik me eraan irriteer.
Ik ben het pas goed zat geweest en na de zoveelste keer hoer te zijn genoemd heb ik eindelijk het lef gehad hem een knal in zn gezicht te geven.
Een platte hand.
Ik werd vol in mijn gezicht gespuugd voor de zoveelste keer.
Ik ben radeloos.
Hij zit momenteel in agressie regulatie therapie.
Maar het gedrag blijft.
Zijn ego is groot.
Hij zit daar omdat het hem is 'opgelegd'.
Sorry kent hij niet.
Ook draagt hij bij in het huishouden.
Alles precies de helft terwijl hij meer heeft als mij.
En ook op seksueel gebied is hij egoïstisch.
Waarom blijf ik?
Ik wil een ander leven.
Mijn kindje zal altijd in zijn leven blijven maar ik weet nu al wat voor tegenwerking me te wachten staat straks.
Want van de alimentatie zal ik vast gaan shoppen. Terwijl deze mama elke euro met een zuiver geweten besteed.
Het zal vast een heel warrig verhaal zijn maar dat ben ik ook.
Ik weet eigenlijk wat me te doen staat, al is dit voor mijn kindje.
Maar ergens durf ik de definitieve stap niet te zetten en er echt alleen voor te staan....
zaterdag 30 september 2017 om 00:20
Dit dus en dat kan en mag geen basis voor een relatie zijn, echt nooit meer.FruityVoizze schreef: ↑29-09-2017 23:52
Hij weet dat ik daar zwak voor ben geweest. Ik heb te snel medelijden met mensen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 30 september 2017 om 00:33
Klopt.
Ik ben er ook nog lang niet hoor.
Ik heb dan wel veel therapie gehad voor mijn onzekerheden en angsten, neemt dat nog niet weg dat het nog ergens aanwezig is.
Ik ben door de therapie waarin ik nu zit juist gaan beseffen tot in hoeverre ik me laat leven.
Tot in hoeverre iemand mij geestelijk kapot aan het maken is.
Heel langzaam en sluw.
En inderdaad ik slaap naast mn zoontje op een ligbankje.
En ik voel me ongelofelijk schuldig tegenover dit kleine mannetje.
Dat mama bleef omdat ik er gewoon een hele verkeerde kijk op had.
Ik had zo gehoopt op anders.
Maar ik zie het zo, liever nu.
Dan over 5 jaar.
zaterdag 30 september 2017 om 00:34
Wat lief. Dank je wel.NCT93 schreef: ↑30-09-2017 00:17Ik citeer 2 van jouw zinnen waar je klonk als een zwak iemand met weinig zelfvertrouwen:
"Het zal vast een heel warrig verhaal zijn maar dat ben ik ook".
"Maar zoals al wordt beschreven.. Ik heb kennelijk geen ruggengraat"
Maar nu klink je als een vrouw die sterk/slim is. Je hebt het goed doordacht door ook de mensen om je heen op de hoogte te brengen en de stap te zetten.
Ik vind het goed en knap van je!! Je kan het en je hebt zeker een ruggengraat!!
zaterdag 30 september 2017 om 00:37
Precies, stap voor stap, dan . Je hebt gelijk.
En je bent er nu, zorg voor dat kleine mooie mannetje door hem andere voorbeelden te laten zien dan dat wat zijn vader hem tot nu toe kan tonen. Zorg dus goed voor jezelf want dan zorg je goed voor hem, sterkte vannacht.
Liefs.
En je bent er nu, zorg voor dat kleine mooie mannetje door hem andere voorbeelden te laten zien dan dat wat zijn vader hem tot nu toe kan tonen. Zorg dus goed voor jezelf want dan zorg je goed voor hem, sterkte vannacht.
Liefs.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 30 september 2017 om 00:44
Enn schreef: ↑30-09-2017 00:37Precies, stap voor stap, dan . Je hebt gelijk.
En je bent er nu, zorg voor dat kleine mooie mannetje door hem andere voorbeelden te laten zien dan dat wat zijn vader hem tot nu toe kan tonen. Zorg dus goed voor jezelf want dan zorg je goed voor hem, sterkte vannacht.
Liefs.
Lief Enn.
Dank je wel.
Tot nu toe nog geen kraak in huis gehoord. Dus denk dat hij wel echt slaapt..
Ik ga proberen mijn hoofd wat rust geven. Want hoe sterk ik me ook voordoe, de stemmetjes genaamd onzekerheid en angst praten me alweer tegen.
Maar gelukkig laat ik dit keer niet toe dat ze de overhand krijgen en probeer ik eens bij mijn standpunt te blijven als gezonde volwassene.
Ik zal morgen even een update geven hoe alles verloopt.
zaterdag 30 september 2017 om 08:04
Lieve schat, ik vind dat je het heel goed doet nu. Ben je de nacht wat doorgekomen? En weet je wanneer hij weg gaat? Vanochtend al?
Nog een tip: stop hier met je te verdedigen tegen mensen die het niet snappen of die je nog een duw geven. Deze mensen zullen het nooit snappen en voelen zich beter als ze iemand een trap kunnen geven. Dit kost je energie en die kan je nu wel aan jezelf besteden.
Je bent niet bang voor hem schrijf je. Heel goed. Toon dat aan hem. Kijk hem recht in de ogen. Houd je telefoon bij je en zorg dat hij niet alleen is met je zoontje.
Nog een tip: stop hier met je te verdedigen tegen mensen die het niet snappen of die je nog een duw geven. Deze mensen zullen het nooit snappen en voelen zich beter als ze iemand een trap kunnen geven. Dit kost je energie en die kan je nu wel aan jezelf besteden.
Je bent niet bang voor hem schrijf je. Heel goed. Toon dat aan hem. Kijk hem recht in de ogen. Houd je telefoon bij je en zorg dat hij niet alleen is met je zoontje.
zaterdag 30 september 2017 om 08:53
Sorry, niet om vervelend te doen, maar jij werkt niet in die sector... dan zou je weten dat je, je kind niet kwijtraakt als je hem zou beschermen, dat jouw ex geen schijn van kans maakt bij een rechter en dan zou je in het geheel anders gedacht hebben. Je zou al anders denken als je er een week had stage gelopen. Niet dat dit jou dan niet had kunnen overkomen! Juist wel, het kan iedereen gebeuren, ook politie agenten of jeugdbeschermers. Ik denk dat je wel hulp hebt uit die sector en misschien werkt met kinderen, maar niet in de beschermingsketen. Dat kan niet kloppen...
Desalniettemin: hoe ga je het vanmiddag aanpakken? En hoe bedoel je, jouw ex mag afscheid nemen van jouw zoontje vandaag? Waar dan? En hoe ziet dat er uit? Wat heb je nog meer gedaan om jouw veiligheid en die van jouw zoon te garanderen? Hoe zorg je dat het nu ECHT klaar is, dat je niet valt voor zijn manipulatie? Heb je de hulpverlening al verteld van de situatie?
Sterkte vanmiddag, meid!
Desalniettemin: hoe ga je het vanmiddag aanpakken? En hoe bedoel je, jouw ex mag afscheid nemen van jouw zoontje vandaag? Waar dan? En hoe ziet dat er uit? Wat heb je nog meer gedaan om jouw veiligheid en die van jouw zoon te garanderen? Hoe zorg je dat het nu ECHT klaar is, dat je niet valt voor zijn manipulatie? Heb je de hulpverlening al verteld van de situatie?
Sterkte vanmiddag, meid!
zaterdag 30 september 2017 om 09:04
Dat ze werkt in die sector wil niet zeggen dat ze zelf hulpverlener is. Ze kan net zo goed schoonmaker zijn of adminstratief medewerkster.Nav__ schreef: ↑30-09-2017 08:53Sorry, niet om vervelend te doen, maar jij werkt niet in die sector... dan zou je weten dat je, je kind niet kwijtraakt als je hem zou beschermen, dat jouw ex geen schijn van kans maakt bij een rechter en dan zou je in het geheel anders gedacht hebben. Je zou al anders denken als je er een week had stage gelopen. Niet dat dit jou dan niet had kunnen overkomen! Juist wel, het kan iedereen gebeuren, ook politie agenten of jeugdbeschermers. Ik denk dat je wel hulp hebt uit die sector en misschien werkt met kinderen, maar niet in de beschermingsketen. Dat kan niet kloppen...
Desalniettemin: hoe ga je het vanmiddag aanpakken? En hoe bedoel je, jouw ex mag afscheid nemen van jouw zoontje vandaag? Waar dan? En hoe ziet dat er uit? Wat heb je nog meer gedaan om jouw veiligheid en die van jouw zoon te garanderen? Hoe zorg je dat het nu ECHT klaar is, dat je niet valt voor zijn manipulatie? Heb je de hulpverlening al verteld van de situatie?
Sterkte vanmiddag, meid!
zaterdag 30 september 2017 om 09:13
Zelfs de administratie weet hoe het zit. Die handelen bijvoorbeeld de telefoon af, lezen de brieven, zien de verhalen... Schoonmaker is een ander verhaal. TO impliceert echter door haar werk te weten wat HG met de ontwikkeling van kinderen doet. Lijkt me vreemd dat je dat koppelt aan je werk als schoonmaker.
Ik wil hier geen groot ding van maken of TO 'voor schut zetten', het doet er ook niet toe voor deze TO. Maar de angst die TO omschrijft, maakt dat veel vrouwen niet om hulp durven te vragen. Dus: 'ik blijf hier wel in dit huis en zeg niks want ik zag op tv dat ik anders mijn kind kwijt ben'. Dit is gevaarlijk en niet de realiteit. Deze vrouwen worden geholpen. Juist als je die stap zet om je kind te beschermen. Je raakt je kind niet zomaar kwijt, het streven is juist om kinderen bij hun ouders op te laten groeien, tenzij.... Ik wil niet dat dit topic wordt gevonden door iemand in dezelfde positie en die persoon leest dat TO er 'zelf werkt' en er nog zulke ideeen op nahoudt. Het klopt niet. Daarom wilde ik het even ophelderen.
Verder geeft het niets, TO. Ik vind dat je het super doet en sterk bent nu!
zaterdag 30 september 2017 om 13:04
Uit jouw woordkeus merk ik dat je toch goed ontwikkeld bent en intelligent. En dat is denk ik jouw redding, want je bent nu goed aan het doorpakken. Je laat jezelf niet jouw eigen huis uitwerken, want het is JOUW huis. En je hebt de back up van je omgeving en daar maak je gebruik van. Het lijkt erop dat nu echt alle schellen van je ogen gevallen zijn omdat je nu ziet hoe hij manipuleert en van het ene gedrag over gaat in het andere gedrag.
Hij gaat morgen dus weg. Maar hij heeft geen onderdak. Dit zou hij vandaag kunnen regelen. Hou je poot stijf en laat hem opkrassen. Hij heeft zat kansen gehad. En ook al heeft hij een rotjeugd gehad, hij blijft verantwoordelijk voor zijn acties, want hij heeft immers een KEUZE om op een bepaalde manier met jou om te gaan. En hij kiest verkeerd! Willens en wetens!
En tsja, wie zijn kont brandt moet op de blaren zitten. Laat hem maar op die blaren zitten dan! Misschien ziet hij dan in dat hij in therapie moet, wil hij ooit nog een relatie in stand kunnen houden.
Hij gaat morgen dus weg. Maar hij heeft geen onderdak. Dit zou hij vandaag kunnen regelen. Hou je poot stijf en laat hem opkrassen. Hij heeft zat kansen gehad. En ook al heeft hij een rotjeugd gehad, hij blijft verantwoordelijk voor zijn acties, want hij heeft immers een KEUZE om op een bepaalde manier met jou om te gaan. En hij kiest verkeerd! Willens en wetens!
En tsja, wie zijn kont brandt moet op de blaren zitten. Laat hem maar op die blaren zitten dan! Misschien ziet hij dan in dat hij in therapie moet, wil hij ooit nog een relatie in stand kunnen houden.
iones wijzigde dit bericht op 30-09-2017 13:05
0.25% gewijzigd
zaterdag 30 september 2017 om 13:04
Wil je niet voor anderen denken of bepalen waar ze wel of niet werken? Dus iemand die bij de politie werkt, zal nooit tegen de wet ingaan?Nav__ schreef: ↑30-09-2017 09:13Zelfs de administratie weet hoe het zit. Die handelen bijvoorbeeld de telefoon af, lezen de brieven, zien de verhalen... Schoonmaker is een ander verhaal. TO impliceert echter door haar werk te weten wat HG met de ontwikkeling van kinderen doet. Lijkt me vreemd dat je dat koppelt aan je werk als schoonmaker.
Ik wil hier geen groot ding van maken of TO 'voor schut zetten', het doet er ook niet toe voor deze TO. Maar de angst die TO omschrijft, maakt dat veel vrouwen niet om hulp durven te vragen. Dus: 'ik blijf hier wel in dit huis en zeg niks want ik zag op tv dat ik anders mijn kind kwijt ben'. Dit is gevaarlijk en niet de realiteit. Deze vrouwen worden geholpen. Juist als je die stap zet om je kind te beschermen. Je raakt je kind niet zomaar kwijt, het streven is juist om kinderen bij hun ouders op te laten groeien, tenzij.... Ik wil niet dat dit topic wordt gevonden door iemand in dezelfde positie en die persoon leest dat TO er 'zelf werkt' en er nog zulke ideeen op nahoudt. Het klopt niet. Daarom wilde ik het even ophelderen.
Verder geeft het niets, TO. Ik vind dat je het super doet en sterk bent nu!
Aanname's maken vind ik persoonlijk.
Dus zou het fijn zijn dat ik hier niet wordt afgeschilderd als leugenaar.
Ik ga hier niet verder over in details treden.
zaterdag 30 september 2017 om 13:08
En haar huis gratis aan hem laten zodat ze zelf niets meer te wonen heeft, terwijl ze doorbetaalt aan de hypotheek????
Ook een manier om aan een huis gedragen. Je lekker K.T gedragen tegenover je partner, die wegjagen en diens huis in beslag nemen. Ze is gek als ze dat doet! Zoals ze zei, het is háár huis, niet het zijne! Dus hij moet opkrassen en niet zij! Desnoods schakelt ze haar hulptroepen maar in zodat die hem kunnen "helpen" met vertrekken.
zaterdag 30 september 2017 om 13:21
Als zij het vermoeden heeft dat hij narcistisch is ( en dat zijn mensen met streken ) dan kan ze nog voor vervelende verrassingen komen te staan als ze eenmaal bij hem weg is, zoals bijvoorbeeld stalking.iones schreef: ↑30-09-2017 13:08En haar huis gratis aan hem laten zodat ze zelf niets meer te wonen heeft, terwijl ze doorbetaalt aan de hypotheek????
Ook een manier om aan een huis gedragen. Je lekker K.T gedragen tegenover je partner, die wegjagen en diens huis in beslag nemen. Ze is gek als ze dat doet! Zoals ze zei, het is háár huis, niet het zijne! Dus hij moet opkrassen en niet zij! Desnoods schakelt ze haar hulptroepen maar in zodat die hem kunnen "helpen" met vertrekken.
zaterdag 30 september 2017 om 13:41
Ik sluit me volledig aan bij Nav, je hele doen en laten staan m.i. haaks op hoe je zou moeten handelen als je die wijsheid in pacht hebt.FruityVoizze schreef: ↑30-09-2017 13:04Wil je niet voor anderen denken of bepalen waar ze wel of niet werken? Dus iemand die bij de politie werkt, zal nooit tegen de wet ingaan?
Aanname's maken vind ik persoonlijk.
Dus zou het fijn zijn dat ik hier niet wordt afgeschilderd als leugenaar.
Ik ga hier niet verder over in details treden.
Hoe is het gegaan vannacht ? Hebben jullie vanochtend nog gepraat?
May the force be ever in your favor, Mr. Potter - Gandalf (The Chronicles of Narnia)
zaterdag 30 september 2017 om 13:45
Verder is de knoop doorgehakt.
Hij is de deur uit.
Vanmorgen heeft hij netjes op de deur geklopt om te vragen of hij nog even met onze zoon weg mocht.
Ik heb dit geweigerd.
Ik heb zoon laten ophalen door mijn schoonzus.
Nadat ik de deur sloot, zag ik dat het hele huis aan kant was.
Hij had zelfs zijn was in de machine gedaan. Mijn wasgoed eruit getrokken om dat van hem zelf te kunnen wassen.
Ik maakte een opmerking.
Waar wil je dat gaan drogen?
Hij; Nou gewoon aan het wasrek.
Ik; Oh. Volgens mij ging jij vertrekken vandaag?
Hij; Is dit echt wat je wilt? Het ligt natuurlijk allleeeemaaaaal aan mij!
Ik hoor jou nergens in het verhaal naar voren komen.
Ik; Nee klopt, het is altijd over mij gegaan. Over wat er fout ging, dat ik gestoord was en hulp nodig had.
Alleen omdat jij verwachtte van mij dat ik zomaar over al jouw leugens etc heen moest stappen.
Ik heb ook aangegeven dat ik vind dat hij narcistische trekken heeft.
Ik heb aan hem opgelezen en uitgelegd wat dit inhoudt en of hij zich er eventueel niet in herkent.
Hij zei van niet. Hij herkende zich daar totaaaaaaal niet in. Edit; Zo praat hij echt.
Uiteindelijk heb ik aangegeven dat discussies voeren nu geen zin meer heeft en dat ik er mee wil stoppen.
Mijn buurvrouw die heel close met ons is had besloten eerder naar huis te komen om met hem te praten.
Ze zegt; Hoe voel je je nu?
Vind je niet dat je onzeker bent en dit op haar projecteerd?
Het enige waar hij onzeker over zou zijn was zijn huisvesting.
Dit was voor haar de dealbreaker om het gesprek af te kappen.
Hij heeft zijn paspoort meegenomen en gezegd ik kom de rest van mijn spullen wel een keer halen.
Ik heb geëist dat hij alles in 1x meeneemt.
Hij pakte zijn portemonnee en keek erin en liep zonder mij of onze zoon gedag te zeggen de deur uit.
Ik voelde me zo opgelucht.
Alle negativiteit nam hij mee uit dit huis.
Ik stond net bij de appie om wat boodschapjes te halen voor mij en mijn zoon. Wat bleek?
Hij heeft weer mijn bankpas meegenomen.
Gelukkig heb ik alles veranderd alleen mijn pincode is niet zo 1,2,3 te wijzigen.
Ik heb hem gebeld en gezegd dat als hij NU mijn bankpas niet netjes kwam terugbrengen ik aangifte zou doen van diefstal.
Binnen 15 min stond hij voor de deur met mijn bankpas.
Ik heb hem zijn spullen willen laten meenemen maar hij weigerde.
Kennelijk denkt hij dat ik wel weer terug krabbel en over een paar dagen wel gekalmeerd ben.
Helaas.
Ik heb zijn tassen zo voor de deur gezet en gezegd dat hij snel moet zijn of anders de zwervers een paar mooie schoenen hebben voor de winter.
Pffff. Ik weet dat dit pas het begin is.
En dat er hele moeilijke momenten gaan komen.
Maar ik heb voet bij stuk gehouden en hem eruit gebonjourd.
Laten we hopen dat het hierbij blijft.
Hij is de deur uit.
Vanmorgen heeft hij netjes op de deur geklopt om te vragen of hij nog even met onze zoon weg mocht.
Ik heb dit geweigerd.
Ik heb zoon laten ophalen door mijn schoonzus.
Nadat ik de deur sloot, zag ik dat het hele huis aan kant was.
Hij had zelfs zijn was in de machine gedaan. Mijn wasgoed eruit getrokken om dat van hem zelf te kunnen wassen.
Ik maakte een opmerking.
Waar wil je dat gaan drogen?
Hij; Nou gewoon aan het wasrek.
Ik; Oh. Volgens mij ging jij vertrekken vandaag?
Hij; Is dit echt wat je wilt? Het ligt natuurlijk allleeeemaaaaal aan mij!
Ik hoor jou nergens in het verhaal naar voren komen.
Ik; Nee klopt, het is altijd over mij gegaan. Over wat er fout ging, dat ik gestoord was en hulp nodig had.
Alleen omdat jij verwachtte van mij dat ik zomaar over al jouw leugens etc heen moest stappen.
Ik heb ook aangegeven dat ik vind dat hij narcistische trekken heeft.
Ik heb aan hem opgelezen en uitgelegd wat dit inhoudt en of hij zich er eventueel niet in herkent.
Hij zei van niet. Hij herkende zich daar totaaaaaaal niet in. Edit; Zo praat hij echt.
Uiteindelijk heb ik aangegeven dat discussies voeren nu geen zin meer heeft en dat ik er mee wil stoppen.
Mijn buurvrouw die heel close met ons is had besloten eerder naar huis te komen om met hem te praten.
Ze zegt; Hoe voel je je nu?
Vind je niet dat je onzeker bent en dit op haar projecteerd?
Het enige waar hij onzeker over zou zijn was zijn huisvesting.
Dit was voor haar de dealbreaker om het gesprek af te kappen.
Hij heeft zijn paspoort meegenomen en gezegd ik kom de rest van mijn spullen wel een keer halen.
Ik heb geëist dat hij alles in 1x meeneemt.
Hij pakte zijn portemonnee en keek erin en liep zonder mij of onze zoon gedag te zeggen de deur uit.
Ik voelde me zo opgelucht.
Alle negativiteit nam hij mee uit dit huis.
Ik stond net bij de appie om wat boodschapjes te halen voor mij en mijn zoon. Wat bleek?
Hij heeft weer mijn bankpas meegenomen.
Gelukkig heb ik alles veranderd alleen mijn pincode is niet zo 1,2,3 te wijzigen.
Ik heb hem gebeld en gezegd dat als hij NU mijn bankpas niet netjes kwam terugbrengen ik aangifte zou doen van diefstal.
Binnen 15 min stond hij voor de deur met mijn bankpas.
Ik heb hem zijn spullen willen laten meenemen maar hij weigerde.
Kennelijk denkt hij dat ik wel weer terug krabbel en over een paar dagen wel gekalmeerd ben.
Helaas.
Ik heb zijn tassen zo voor de deur gezet en gezegd dat hij snel moet zijn of anders de zwervers een paar mooie schoenen hebben voor de winter.
Pffff. Ik weet dat dit pas het begin is.
En dat er hele moeilijke momenten gaan komen.
Maar ik heb voet bij stuk gehouden en hem eruit gebonjourd.
Laten we hopen dat het hierbij blijft.
zaterdag 30 september 2017 om 13:51
Om er alsnog op terug te komen werk ik als secretaresse.Benedryl-Cabbagepatch schreef: ↑30-09-2017 13:41Ik sluit me volledig aan bij Nav, je hele doen en laten staan m.i. haaks op hoe je zou moeten handelen als je die wijsheid in pacht hebt.
Hoe is het gegaan vannacht ? Hebben jullie vanochtend nog gepraat?
Ik ben me heus bewust van de wetgeving en regels.
Maar ik ben me ook bewust dat er veel kinderen onterecht uit huis worden geplaatst door het misbruik van de ouders tegenover elkaar.
Wanneer een instantie het idee krijgt dat een leefsituatie niet stabiel genoeg is, zetten ze er een OTS op.
Het is gewoon een angst.
Ik WEET dat er veel meer voor nodig is. En ik WEET ook dat er bij mij in het gezin veel meer heeft plaatsgevonden als wat ik hier online zet.
Dus daarom praat ik over aannames.
Voel me niet aangevallen maar een beetje onterecht neer gezet als iemand die maar iets verzint.
zaterdag 30 september 2017 om 15:39
Als een kind getuige is van ouders die elkaar verbaal of fysiek misbruiken en dat stopt maar niet, is het niet onterecht dat er een andere veilige plek voor het kind wordt gezocht. Sorry meid, maar als jij daar was gebleven, was het niet onterecht als er zou worden ingegrepen. Dat jij dat anders ziet, snap ik helemaal vanuit jouw positie. Maar daarom oordeelt een neutrale rechter erover... en dat is super verdrietig, dat snap ik.FruityVoizze schreef: ↑30-09-2017 13:51Om er alsnog op terug te komen werk ik als secretaresse.
Ik ben me heus bewust van de wetgeving en regels.
Maar ik ben me ook bewust dat er veel kinderen onterecht uit huis worden geplaatst door het misbruik van de ouders tegenover elkaar.
Wanneer een instantie het idee krijgt dat een leefsituatie niet stabiel genoeg is, zetten ze er een OTS op.
Het is gewoon een angst.
Ik WEET dat er veel meer voor nodig is. En ik WEET ook dat er bij mij in het gezin veel meer heeft plaatsgevonden als wat ik hier online zet.
Dus daarom praat ik over aannames.
Voel me niet aangevallen maar een beetje onterecht neer gezet als iemand die maar iets verzint.
Voor een kind uit huis wordt geplaatst doen in elk geval drie onafhankelijke partijen onderzoek cq. uitspraak. Eerst de betrokken hulpverlener en/of Veilig Thuis, dan de Raad voor de Kinderbescherming en dan nog de Rechter. Het komt vast eens voor dat al die partijen het mis hebben, natuurlijk gebeuren er nare dingen, maar het is absoluut niet gebruikelijk.
Snap je dat ik het gevaarlijk vind wat je zegt? Een ander leest dit en denkt: 'oh, zij werkt daar en zegt dat ik beter mijn mond kan houden'. Dat moet niet, vrouwen en mannen in jouw positie moeten juist weten dat ze om hulp mogen - of zelfs moeten, als het om kinderen gaat - vragen.
zaterdag 30 september 2017 om 16:41
Kun je op allerlei manieren zien. Dat is een kwestie van improviseren op dat moment. Het is godsgeklaagd dat degene die zich misdraagt mag blijven zitten waar hij zit en het slachtoffer ook nog eens voor zijn onderkomen moet betalen. Straal bezopen.
En zolang zij zit waar ze nu zit hoeft er ook geen kind uit huis geplaatst te worden dus dat is ook een overbodige discussie. Ze heeft mooi doorgepakt. Hij probeerde nog terug te draaien door plotseling mooi weer te gaan spelen in de hoop dat ze er in zou trappen maar dat is mooi niet gebeurd. Goed aangepakt!
zaterdag 30 september 2017 om 19:44
Wat knap van je! Het is zo veel zeggend dat je je opgelucht voelde toen hij weg was. Het is definitief, klaar, jij hebt straks een fijne toekomst zonder al zijn drama, kun je gaan werken aan je zelfvertrouwen en alle aandacht voor jezelf en je zoontje. Petje af voor jou to. Blijf hier schrijven, het zal soms niet makkelijk zijn, wellicht haalt hij nog alles uit de kast, wees voorzichtig. Heb je je sloten vervangen?
zaterdag 30 september 2017 om 20:17
Wat goed dat je dit doorzet! Super!
En goed dat je je zoontje niet meer mee gegeven hebt! Wie weet wat hij van plan zou zijn geweest.
Heeft hij de sleutels teruggegeven? Mogelijk heeft hij ze laten bijmaken, dus andere sloten lijkt mij een beter idee.
En nu maar aan de chocola samen met een goede vriendin. Praat en schrijf het van je af. Sterkte.
En goed dat je je zoontje niet meer mee gegeven hebt! Wie weet wat hij van plan zou zijn geweest.
Heeft hij de sleutels teruggegeven? Mogelijk heeft hij ze laten bijmaken, dus andere sloten lijkt mij een beter idee.
En nu maar aan de chocola samen met een goede vriendin. Praat en schrijf het van je af. Sterkte.
zaterdag 30 september 2017 om 20:47
Wouw, goed gedaan. Top! Uit ervaring weet ik wat een moeilijke stap het is.
Zorg dat je zo sterk blijft staan, heb contact met de "buitenwereld" en ga niet alleen zitten. Laat je steunen en niet laat je niet verleiden door zijn zielige praatjes. Hij zal het op alle manieren proberen, maar hou vol!
Nee is nee en de tijd van discussie is nu wel voorbij. Nu kijken naar de toekomst.
Geniet van je rust! Ondanks de bizarre situatie.
Zorg dat je zo sterk blijft staan, heb contact met de "buitenwereld" en ga niet alleen zitten. Laat je steunen en niet laat je niet verleiden door zijn zielige praatjes. Hij zal het op alle manieren proberen, maar hou vol!
Nee is nee en de tijd van discussie is nu wel voorbij. Nu kijken naar de toekomst.
Geniet van je rust! Ondanks de bizarre situatie.