Relaties
alle pijlers
Nooit samenwonen
zaterdag 7 oktober 2017 om 11:35
Vriend en ik liggen op deze regenachtige zaterdagochtend gezellig met een kopje koffie in bed te mijmeren over onze toekomst. We zijn nu ongeveer 3,5 jaar samen, eind twintig, heel gelukkig met elkaar. Hoe langer we samen zijn, hoe meer het tot ons doordringt dat wij qua relatieverwachtingen een beetje afwijken van de norm.
Wij wonen niet in dezelfde stad en latten al onze hele relatie lang. Vanuit onze omgeving voelen we soms best wel een druk om te gaan samenwonen en aan andere 'toekomststappen' te denken. Maar ons lijkt het juist fantastisch om ook in de toekomst te blijven latten. Onze relatie gaat namelijk nooit vervelen, en elke keer als we elkaar zien is het weer spannend en voelt het als een date. We voelen nog steeds de vlinders van het begin, zeg maar.
Nou hebben wij niemand in onze omgeving die zijn (lange) relatie op die manier heeft vormgegeven. Maar ik heb hier op Viva weleens mensen voorbij zien komen die dat volgens mij ook doen. En wij zouden heel graag jullie ervaringen hierover lezen!
Bedankt alvast!
Wij wonen niet in dezelfde stad en latten al onze hele relatie lang. Vanuit onze omgeving voelen we soms best wel een druk om te gaan samenwonen en aan andere 'toekomststappen' te denken. Maar ons lijkt het juist fantastisch om ook in de toekomst te blijven latten. Onze relatie gaat namelijk nooit vervelen, en elke keer als we elkaar zien is het weer spannend en voelt het als een date. We voelen nog steeds de vlinders van het begin, zeg maar.
Nou hebben wij niemand in onze omgeving die zijn (lange) relatie op die manier heeft vormgegeven. Maar ik heb hier op Viva weleens mensen voorbij zien komen die dat volgens mij ook doen. En wij zouden heel graag jullie ervaringen hierover lezen!
Bedankt alvast!
maandag 9 oktober 2017 om 09:55
Ik heb een kennis die vist in die vijver en er juist tegenaan loopt dat die vrouwen altijd willen samenwonen, dus het gaat niet altijd op.SweetChili schreef: ↑09-10-2017 09:51Denkwijzen? Ken zo al drie vrouwen van 50-65 die er zo instaan. Het is voor veel vrouwen nog altijd de realiteit.
maandag 9 oktober 2017 om 09:57
Hier gaat het eigenlijk net zo en nee hij onttrekt zich niet aan zijn rollen.SweetChili schreef: ↑08-10-2017 22:48Eigenlijk wonen jullie dus samen als gezin, alleen hij onttrekt zich iedere week een paar dagen van zijn rol als echtgenoot en vader en kan er die dagen een soort vrijgezellenbestaan op nahouden in zijn eigen woning.
Ik zeg dit niet om vervelend te zijn, maar vind het wel een heel wonderlijke verdeling.
Vriend is zeker ook geen vrijgezel in zijn eigen woning. Btw hier zien we alletwee de woningen als van ons allebei.
maandag 9 oktober 2017 om 10:01
Wij, vriend en ik, kunnen prima samenwonen. Het is gewoon lekker om je eigen bedoeninkje te hebben. Heel veel loopt in elkaar over kwa meubels, financien etc maar het bevalt echt prima zo We zouden wel iets vaker bij elkaar willen zijn wat door omstandigheden even niet gaat Maar we houden zeker te weten allebei onze eigen woning aan en pendelen gewoon heen en weer.rotterdammert23 schreef: ↑08-10-2017 00:19Maar, even advocaat van de duivel: hoe goed is relatie daadwerkelijk als je niet met elkaar kunt samenwonen, omdat er anders sleur zou ontstaan?
maandag 9 oktober 2017 om 10:09
Yes, hier ook een lat-relatie!
Mijn vriend en ik zijn bijna 10 jaar samen, wonen in dezelfde stad, maar wonen niet samen. Voor ons werkt dit heel erg goed. Zijn dol op elkaar en zien elkaar vaak, maar ook behoefte aan eigen plek.
Allebei begin 30, geen kinderen, en (tot nu toe) ook beiden geen kinderwens.
Mijn schoonouders zijn gescheiden maar zijn allebei al zo'n 20 jaar geleden opnieuw getrouwd. Beide stellen hebben een appartement boven elkaar en wonen dus niet samen.
Goeie vriendin van mij is ook al 9 jaar samen met haar vriend, is een jaar geleden met hem getrouwd, en gaat pas volgend jaar samenwonen.
Iedereen moet vooral lekker doen waar hij/zij zich goed bij voelt!
Mijn vriend en ik zijn bijna 10 jaar samen, wonen in dezelfde stad, maar wonen niet samen. Voor ons werkt dit heel erg goed. Zijn dol op elkaar en zien elkaar vaak, maar ook behoefte aan eigen plek.
Allebei begin 30, geen kinderen, en (tot nu toe) ook beiden geen kinderwens.
Mijn schoonouders zijn gescheiden maar zijn allebei al zo'n 20 jaar geleden opnieuw getrouwd. Beide stellen hebben een appartement boven elkaar en wonen dus niet samen.
Goeie vriendin van mij is ook al 9 jaar samen met haar vriend, is een jaar geleden met hem getrouwd, en gaat pas volgend jaar samenwonen.
Iedereen moet vooral lekker doen waar hij/zij zich goed bij voelt!
maandag 9 oktober 2017 om 11:58
Ik vind het idee dat je elkaar past echt leert kennen als je gaat samenwonen, ook zo vreemd. Ja, ik kan me voorstellen dat je iets makkelijker afstand kan nemen van iemands onhebbelijkheden (die iedereen heeft) wanneer je niet samenwoont. Maar dat je iemand dan niet echt kan leren kennen? Daar ben ik het toch niet mee eens. Ik ken mijn vriend door en door, en hij mij ook. Hij heeft aan mijn zijde gestaan in een van de moeilijkste periodes in mijn leven, en ik had het niet zonder hem willen en kunnen doen. En dat we dan maar weggaan als de ander ziek is - nou, het tegendeel is waar. Wij zijn er voor elkaar door dik en dun, en onze woonsituatie heeft daar helemaal niets mee te maken.
Tistochwat, als je rolmodellen hebt (in jullie geval je schoonouders), die succesvol latten, kan ik me al helemaal voorstellen dat je die keus makkelijker maakt, of dat het in elk geval minder 'raar' voelt.
In mijn omgeving woont iedereen (boven of onder de 30) met een relatie samen. En ja, dat zijn bijna allemaal carrièregerichte mensen. Maar ik zie toch wel dat het nog steeds heel erg de norm is om dan op een gegeven moment samen te gaan wonen. Sommigen (onder de 30) al binnen een jaar.
Tistochwat, als je rolmodellen hebt (in jullie geval je schoonouders), die succesvol latten, kan ik me al helemaal voorstellen dat je die keus makkelijker maakt, of dat het in elk geval minder 'raar' voelt.
In mijn omgeving woont iedereen (boven of onder de 30) met een relatie samen. En ja, dat zijn bijna allemaal carrièregerichte mensen. Maar ik zie toch wel dat het nog steeds heel erg de norm is om dan op een gegeven moment samen te gaan wonen. Sommigen (onder de 30) al binnen een jaar.
maandag 9 oktober 2017 om 12:35
Ik denk, mocht ik gaan scheiden of weduwe worden, ik niet meer met iemand ga samenwonen. Niet dat het me nu niet bevalt, verre van dat. Maar mijn man en ik zijn zo lang samen (geweest, dan), met zoveel dingen die als geheel vanzelfsprekend zijn, dat het me best lastig lijkt om dan met een andere man weer een “huishouden” op te bouwen. Daarbij kan ik me prima zelf vermaken als ik alleen thuis ben en dat lijkt me dan ook best lekker. Een nieuwe relatie, misschien, maar dan wel ik in mijn eigen huis en hij ook. Ook geen gedoe met de kinderen die zich misschien ergens niet meer zo thuis voelen.
maandag 9 oktober 2017 om 12:36
Dat geld hier zeker niet. Juist als er een ziek is is de ander er meteen bij. Kind even bij oma (in mijn geval vanwege school) vriend oppas voor zijn moeder en zorgen we voor elkaar indien nodig.SweetChili schreef: ↑08-10-2017 16:43Veel mensen willen ook niet de diepte in, volgens mij. Het moet allemaal vooral leuk zijn. Als de ander ziek is ga je weer naar je eigen huis.
maandag 9 oktober 2017 om 12:48
Ik was 36 of net 37 dat ik vriend leerde kennen. En nee hoor, wat jij bedoelt is de generatie die nu 80 en ouder is. Rare ideeën heb je.SweetChili schreef: ↑09-10-2017 09:43Veel oudere vrouwen hebben ook wel genoeg van de zorgtaken. Die hebben vaak jarenlang voor kinderen gezorgd en voor hun man, ivm traditionele rolverdeling.
Ik kan me goed voorstellen dat wanneer je een jaar of 55 bent en je krijgt een nieuwe relatie, dat je lekker blijft latten. In die generatie komt het er toch op neer dat je als vrouw weer alle rotklussen op jou neerkomen.
maandag 9 oktober 2017 om 12:51
Ook veel vrouwen van de generatie 50-60+ hebben nog een groot deel van het huishouden op zich genomen, ook al werk(t)en ze vaak wel. Sterker nog ook heel veel vrouwen van mijn eigen leeftijd (30+) nemen nog altijd een flink groter deel van de zorg en het huishouden op zich dan de man.
Helaas niet mijn eigen gekke denkbeelden (was het maar zo'n feest), maar voor heel veel mensen nog steeds de realiteit.
maandag 9 oktober 2017 om 12:54
Dat zijn prima redenen. Ik weet ook niet of ik dat nog zou willen met iemand anders. Vooral omdat ik mijn kinderen na een scheiding rust zou gunnen en niet een man wil opdringen die er dan ook altijd is. Latten lijkt me in heel veel situaties ideaal.vivamien schreef: ↑09-10-2017 12:35Ik denk, mocht ik gaan scheiden of weduwe worden, ik niet meer met iemand ga samenwonen. Niet dat het me nu niet bevalt, verre van dat. Maar mijn man en ik zijn zo lang samen (geweest, dan), met zoveel dingen die als geheel vanzelfsprekend zijn, dat het me best lastig lijkt om dan met een andere man weer een “huishouden” op te bouwen. Daarbij kan ik me prima zelf vermaken als ik alleen thuis ben en dat lijkt me dan ook best lekker. Een nieuwe relatie, misschien, maar dan wel ik in mijn eigen huis en hij ook. Ook geen gedoe met de kinderen die zich misschien ergens niet meer zo thuis voelen.
maandag 9 oktober 2017 om 13:02
Heel eerlijk.......ik ben bij mijn vriend ingetrokken en dus samen gaan wonen, omdat ik voor mij gevoel op dat moment geen andere keuze had. Anders was ik op dat moment zeker gaan latten en had ik dat vast nog vele jaren volgehouden. Inmiddels wonen we samen in ons derde huis en hebben we een kind. Voor een kind zou ik gaan stoppen met latten, tenzij je misschien bij elkaar in de straat woont. Dan zou ik dat wellicht ook nog wel volhouden.
En latten terwijl je op een flinke afstand van elkaar woont (ook zonder kinderen) lijkt mij ook vrij lastig. De stellen die blijven latten die ik ken zijn heel gelukkig met de situatie en zien elkaar vooral in de weekenden. Door de weeks doen ze echt hun eigen ding. Ze wonen wel in dezelfde stad.
En latten terwijl je op een flinke afstand van elkaar woont (ook zonder kinderen) lijkt mij ook vrij lastig. De stellen die blijven latten die ik ken zijn heel gelukkig met de situatie en zien elkaar vooral in de weekenden. Door de weeks doen ze echt hun eigen ding. Ze wonen wel in dezelfde stad.
maandag 9 oktober 2017 om 13:12
Je moet er ook maar het geld voor hebben om een gezin te runnen en dan twee huishoudens te voeren. Dubbele woonlasten kan niet iedereen in die situatie opbrengen.
Ik zou er dan ook allebei profijt van willen hebben. En niet een die in een eigen huis woont en de ander die altijd in het andere huis is met de kinderen en nooit gebruik maakt van het andere, maar wel alle lasten mag dragen zowel financieel als praktisch.
Ik zou er dan ook allebei profijt van willen hebben. En niet een die in een eigen huis woont en de ander die altijd in het andere huis is met de kinderen en nooit gebruik maakt van het andere, maar wel alle lasten mag dragen zowel financieel als praktisch.
maandag 9 oktober 2017 om 18:04
Met een man waarbij dat het geval zou zijn wil ik ook niet latten. Iemand die in een soort kind verandert zodra de gelegenheid zich voordoet vind ik niet aantrekkelijk.SweetChili schreef: ↑09-10-2017 09:43Veel oudere vrouwen hebben ook wel genoeg van de zorgtaken. Die hebben vaak jarenlang voor kinderen gezorgd en voor hun man, ivm traditionele rolverdeling.
Ik kan me goed voorstellen dat wanneer je een jaar of 55 bent en je krijgt een nieuwe relatie, dat je lekker blijft latten. In die generatie komt het er toch op neer dat je als vrouw weer alle rotklussen op jou neerkomen.
maandag 9 oktober 2017 om 18:14
Maar je snapt toch wel wat de oorzaak daarvan is? Veel mensen (80%) van de stellen heeft een kinderwens.PetitBiscuit schreef: ↑09-10-2017 11:58
In mijn omgeving woont iedereen (boven of onder de 30) met een relatie samen. En ja, dat zijn bijna allemaal carrièregerichte mensen. Maar ik zie toch wel dat het nog steeds heel erg de norm is om dan op een gegeven moment samen te gaan wonen. Sommigen (onder de 30) al binnen een jaar.
Dat was voor mij een van de redenen om samen te gaan wonen in ieder geval.
Financieel zou het misschien nog wel kunnen om te latten, maar met de zorg voor onze zoon in combinatie met werk is het gewoon niet haalbaar.
Overigens ben ik eerlijk gezegd ook wel tikje jaloers op jouw lat-relatie zonder (kleine kinder) zorgen
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
dinsdag 10 oktober 2017 om 10:20
EvyBlissy schreef: ↑09-10-2017 18:14Maar je snapt toch wel wat de oorzaak daarvan is? Veel mensen (80%) van de stellen heeft een kinderwens.
Dat was voor mij een van de redenen om samen te gaan wonen in ieder geval.
Financieel zou het misschien nog wel kunnen om te latten, maar met de zorg voor onze zoon in combinatie met werk is het gewoon niet haalbaar.
Overigens ben ik eerlijk gezegd ook wel tikje jaloers op jouw lat-relatie zonder (kleine kinder) zorgen
Mijn post was een reactie op deze post van SweetChili:
SweetChili schreef: ↑09-10-2017 09:39Eigenlijk hoor ik ook alleen maar op het forum over die verwachtingen dat je verkering moet krijgen, samenwonen, trouwen en kinderen krijgen.
In mijn omgeving ligt de nadruk beneden de 35 veel meer op carrière maken en alles goed voor elkaar krijgen en ook op studeren, jezelf persoonlijk ontwikkelen, reizen, enkele jaren in het buitenland wonen en werken, dat soort dingen.
Als je beneden de 30 gaat samenwonen, trouwen en kinderen krijgen ga je juist tegen de verwachtingen in.
In mijn omgeving woont iedereen met een relatie samen, boven en onder de 30. Dus vandaar dat ik zei dat het volgens mij echt nog wel de norm is.
Ik betwijfel trouwens of dit nou echt samenhangt met een kinderwens. Ik heb 1 vrijgezelle vriendin, en de rest woont samen. Maar 1 stel heeft een kinderwens, en dan op lange termijn. De rest niet, maar woont wel samen. Bij de meeste stellen is het zo gegaan dat 1 van de 2, of beiden, een nieuwe woonruimte nodig had(den) en dat toen de keuze is gemaakt om te gaan samenwonen.
Maar ik snap dat als je een kinderwens hebt, dat het dan veel logischer en makkelijker is. Maar ook dan denk ik dat je best buiten de lijntjes kan en mag denken. Het wordt in dit topic wel duidelijk dat mensen daar dan een mening over denken te moeten hebben. Dat vind ik toch wel vrij bijzonder eigenlijk.
vrijdag 10 november 2017 om 20:34
Fijn om de ervaringen/meningen/gedachten te lezen. Ik had dit topic nog niet gezien toen ik het mijne opende over dit onderwerp. Ik ben begin 30 en lat ook. We wonen op een paar minuten rijden van elkaar en zien elkaar vrijwel dagelijks. Doorgaans eten we samen, soms brengen we de avond nog samen door en soms ook niet. In het weekend 'wonen' we wel samen. Ik vind het heerlijk zo en wil ook nog niet aan samenwonen denken. Ik heb de behoefte aan mijn eigen ruimte en wil me kunnen terugtrekken wanneer ik daar zin in heb. En ja, je kunt natuurlijk ook afspreken dat de ene boven gaat zitten en de ander beneden als je even een avondje alleen wil. Maar voor mij voelt dat toch te benauwend. Net als samen slapen: dat doen we dus in het weekend wel en doordeweeks heel af en toe. Hartstikke gezellig maar uiteindelijk slaap ik toch altijd onrustig en voel ik me de dag erna minder uitgerust dan wanneer ik alleen geslapen heb. Ik slaap erg licht en word al wakker van een heel zacht gesnurk of als mijn vriend zich omdraait. En dit is geen kwestie van wennen, want in mijn vorige relatie waarbij we wel samenwoonden had ik dit ook. Dan ging eens in de zoveel tijd een van ons een paar nachten in het logeerbed zodat ik weer even een paar goede nachten kon maken.
Dus voor nu is het helemaal prima zo maar ik stuit dus wel regelmatig op onbegrip in mijn omgeving en oordelen over dat onze relatie dan vast niet zo goed is als ik niet wil samenwonen. Ik trek me daar niets van aan maar was wel benieuwd naar ervaringen hiermee dus vind dit een fijn topic
Dus voor nu is het helemaal prima zo maar ik stuit dus wel regelmatig op onbegrip in mijn omgeving en oordelen over dat onze relatie dan vast niet zo goed is als ik niet wil samenwonen. Ik trek me daar niets van aan maar was wel benieuwd naar ervaringen hiermee dus vind dit een fijn topic