Happy single topic!

Alicereturns schreef: ↑

08-10-2017 19:23

Juist, dat heb ik al geleerd, echter mn zelfbeeld zit dat nog wel een beetje in de weg.

Mooi verder wat je zegt, erg herkenbaar voor mij.
Om eerlijk te zijn, dat Tinderen vind ik doodeng (idd angst voor afwijzing) en het klopt wat je zegt, het heeft bij mij zeker een onderliggende oorzaak dat ik op een bepaalde man val. (En van echt lieve mannen raak ik in paniek want dat patroon ben ik niet gewend)

Ik dacht echter dat het geen kwaad kon aangezien ik het me nu bewust ben.
Het kan zijn dat ik daar inderdaad wat te snel mee ben.

(Je moet er overigens weinig van voorstellen, ik date al maanden niet, en ik wilde na 1 dag alweer stoppen, echter nu heb ik toevallig een leuk gesprek met iemand. Meer niet, ik sta ook op verborgen)

Waarom zit je dan op Tinder?

En bang voor afwijzing, geef je aan.

Hoezo? Je bent toch "happy single"?

Geloof er niks van.

Nien91 schreef: ↑

05-10-2017 16:59

Yasinaa:
1 woord; Wauw!

Zoals jij in het leven staat hoort iedereen in het leven te staan. Met of zonder relatie! Iedereen maakt shit mee, iedereen. Het is maar hoe je er mee om gaat. Blijf je er in hangen en blijf je zelfmedelijden hebben, of ga je er iets aan doen en zorg je dat je weer gelukkig bent!
Mijn moeder zegt altijd: "je weet pas wat geluk is als je ook de slechte momenten hebt meegemaakt."

En ik denk dat dat ook zo is. Jezelf accepteren is heel moeilijk en ik denk dat ik dat nu ook heb gedaan. Na die lange reis die ik heb gemaakt heb ik mezelf echt leren kennen. De goede en de slechte kanten. En het is allemaal prima.

Een relatie hoort niet iets te zijn wat je nodig hebt of waar naar je verlangt. Het moet je overkomen. En vaak gebeurt dat op de momenten waarop je het het minst verwacht!

Dank je! Ben het ook helemaal eens met jouw post.

spell68 schreef: ↑

07-10-2017 17:49

Ik lees wel dat jij heel anders in elkaar zit dan ik. Een dromer vs een realist. Jij komt in mijn ogen heel passief over, terwijl ik geloof ik actie. Niks weglopen, omdat je afgewezen voelen je pijn doet. Aanpakken die handel.

Daarnaast spreek je jezelf ook tegen, vooral in je voorgaande post. Als je een negatief zelfbeeld hebt dan moet je dat accepteren als een deel van wie je bent en je moet de bevestiging uit jezelf halen. Dat spreekt elkaar totaal tegen, want de enige bevestiging die je krijgt, is dat je niks waard bent.

Ik moet er zelf niet aan denken om om te gaan met mensen met een negatief zelfbeeld, laat staan er iets mee beginnen, want er is niets erger dan iemand die constant bevestiging zoekt. En volgens mij zit geen enkel persoon met een goed zelfbeeld op dat soort mensen te wachten, maar jij gebruikt het als argument om vooral jezelf je laag zelfbeeld te accepteren, want er is vast wel iemand die daar op zit te wachten en dan krijg je weer een goed beeld van jezelf. Externe motivatie werkt op de lange termijn nooit.

Sommige dingen kun je niet meer aanpakken, die zijn onderdeel van je geworden. Daarnaast zijn er ook factoren die je vormen em waar niet aan te werken valt. Zoals bijvoorbeeld op welke mannen je valt. Het schijnt zo te zijn dat de mannen waar je op valt voor een deel ook genetisch is (qua uiterlijk zoek je bv mensen uit die iets weg hebben van de familie, maar je zoekt ook de mensen uit bij wie je de patronen van vroeger kunt herhalen, dat voelt dan vertrouwd, in mijn geval val ik dus of op mannen die niet helemaal bereikbaar zijn of hele vervelende claimende manipulerende mannen en dat werkt dus allebei niet). Daten met ander soort mannen helpt ook niet. Dat is de vloek die ik bij me draag. Kan ik niets aan doen. Dus kan ik maar beter genieten van het single zijn wat me ook aardig lukt.
Qua zelfbeeld, zullen weinig mensen zijn die helemaal negatief zelfbeeld hebben, op het ene vlak zal iemand onzekerder zijn dan het andere vlak. Veel negativiteit en onzekerheid wordt ook veroorzaakt door andere mensen. Door gewoon te geloven en te vertrouwen in jezelf trekt daar al veel van weg. En de momenten dat ik niet in mezelf geloof lach ik er gewoon mee denk ik ohh yess begin ik weer. Niemand is perfect, echt niemand.

VesperLynd schreef: ↑

07-10-2017 18:26

Positief of negatief zelfbeeld, wat is dat nou eigenlijk? Varieert je zelfbeeld niet per situatie? Bijv: ik denk dat ik sommige taken op het werk prima kan uitvoeren, in andere taken ben ik minder goed. Of in je familie; een dochter/zoon zijn die belangstelling heeft voor iedereen, maar een feestje organiseren beter aan de ander overlaten. Sterkere en minder sterke punten van jezelf kennen dus.
Of dat effect heeft op je zelfbeeld, ligt denk ik aan hoeveel waarde je eraan toekent. Dus de dingen waar je minder sterk in bent, bepalen niet hoeveel 'waarde' je hebt. Haal je jezelf naar beneden omdat je in een aantal dingen minder goed bent, dan creëer je dus een negatief zelfbeeld. Terwijl het juist realistisch is dat je niet overal goed in bent (belangstelling tonen, actief feestjes organiseren, alle taken op je werk goed uitvoeren).
Als je echt een negatief zelfbeeld hebt, kan een relatie denk ik nog best werken mits je je ervan bewust bent. Dus beseffen dat je weer in je valkuil van laag zelfbeeld trapt. Waar jij volgens mij bewust van bent, Alice: beseffen dat je dominante ex je kon kwetsen, omdat jou negatieve zelfbeeld aanvankelijk zei dat het prima was om je zo te laten behandelen. Toen werd je je ervan bewust dat je negatieve zelfbeeld weer sprak en accepteerde je niet langer dat dit je relatie liet beïnvloeden en kon je er een punt achter zetten. Mocht je wel iemand vinden die goed voor je is, dan moet je nog steeds bewust blijven van dat zelfbeeld en hier aan werken (toewerken naar ene meer realistisch zelfbeeld, met acceptatie als gevolg).

Eens

Yasinaa schreef: ↑

09-10-2017 10:12

Sommige dingen kun je niet meer aanpakken, die zijn onderdeel van je geworden. Daarnaast zijn er ook factoren die je vormen em waar niet aan te werken valt. Zoals bijvoorbeeld op welke mannen je valt. Het schijnt zo te zijn dat de mannen waar je op valt voor een deel ook genetisch is (qua uiterlijk zoek je bv mensen uit die iets weg hebben van de familie, maar je zoekt ook de mensen uit bij wie je de patronen van vroeger kunt herhalen, dat voelt dan vertrouwd, in mijn geval val ik dus of op mannen die niet helemaal bereikbaar zijn of hele vervelende claimende manipulerende mannen en dat werkt dus allebei niet). Daten met ander soort mannen helpt ook niet. Dat is de vloek die ik bij me draag. Kan ik niets aan doen. Dus kan ik maar beter genieten van het single zijn wat me ook aardig lukt.
Qua zelfbeeld, zullen weinig mensen zijn die helemaal negatief zelfbeeld hebben, op het ene vlak zal iemand onzekerder zijn dan het andere vlak. Veel negativiteit en onzekerheid wordt ook veroorzaakt door andere mensen. Door gewoon te geloven en te vertrouwen in jezelf trekt daar al veel van weg. En de momenten dat ik niet in mezelf geloof lach ik er gewoon mee denk ik ohh yess begin ik weer. Niemand is perfect, echt niemand.

Niet iedereen is even beïnvloedbaar, ik denk ook wel dat de meeste mensen makkelijk te beïnvloeden zijn en er slechts enkelen invloed hebben. Die laatste categorie zijn kunstenaars en ontwerpers, maar ook bewindslieden en academici bijvoorbeeld.

Nog wat voordelen van het vrijgezellenleven: lekker rommel maken en pas opruimen als ik daar zelf zin in heb (ben behoorlijk chaotisch van aard). Vanavond lekker uitgebreid voor mezelf koken en dat voor de tv oppeuzelen.

.

Zometeen genieten van mn room/dropijs na het sporten, heerlijk!

Ik ben een happy mens. En eigenlijk is dat de basis voor het zijn van een happy single of een happy relatiehebber.
En toevallig ben ik single. Al mijn hele leven en dat bevalt me denk ik wel. Ik zou niet weten hoe happy ik in een relatie zou zijn, maar alleen ben ik in elk geval happy. Of althans gewoon gelukkig. Happy klinkt zo eh, als de Positivo's van Van Kooten en De Bie.

Het hebben van veel ruimte om je heen, letterlijk en figuurlijk, bevalt me prima. Mijn baan is tamelijk druk en vol sociale contacten. Dagelijks moet ik in bedrijven op alle niveaus met medewerkers communiceren, van directie tot productiemedewerkers en alles daartussen. En die mensen moeten dan ook nog wel eens wat op hun gemak worden gesteld en dus is een vriendelijk praatje pot onontbeerlijk. Dus sociale vaardigheden zijn goed ontwikkeld. Ik merk echter wel dat ik in de auto naar huis vaak niet eens de radio of muziek aan wil. Gewoon rust aan mijn kop. En thuis ook graag. Muziek of radio heb ik thuis vrijwel nooit aan.

Een eventuele relatie zou voor mij alleen maar lat kunnen zijn. Ik heb mijn geestelijke ruimte enorm nodig.

Maar ik heb een fijne familie (hoewel minimaal 1,5 uur rijden weg), en fijne en langdurige vriendschappen.
Overigens kan de tijd tussen de contactmomenten ook daarbij flink uit elkaar liggen. Een paar weken is heel normaal.
Ik ben denk ik gewoon een einzelgänger die niet snapt hoe anderen van de ene relatie zó in de andere rollen.