Relaties
alle pijlers
Tja, en nu?
maandag 23 oktober 2017 om 00:30
Vandaag werd mijn echtgenoot boos, om niets, in mijn ogen.
Vanmorgen waren de kinderen al wakker, televisie aan het kijken, toen we even in bed een vluggertje wilden doen. Helaas vond een van onze kinderen het de perfecte tijd om ons ‘wakker te maken’. Direct gestopt, kind had niets gezien, maar man boos, want zag een vluggertje aan zijn neus voorbij gegaan.
Laat dat zien door chagrijnig, grauwend en snauwend door het huis heen te lopen en tegen de kinderen te mopperen dat er geen privacy in huis mogelijk is.
Vervolgens met een kwade kop de stad in vertrokken (11:30 uur). Terug thuis (14:30) is hij in bed gekropen. Een paar uur later (16:00) stond hij op en is hij zonder iets te zeggen weer richting stad vertrokken om een aantal uur later (19:00 uur) weer terug te komen. Zonder iets te zeggen weer naar bed gegaan en rond 21:00 uur weer opgestaan, duidelijk dat hij wat had gedronken toen hij in de stad was.
Toen ik hem daarop aansprak ( op zijn vertrek zonder iets te zeggen, kinderen in bed) was het mijn schuld. Ik moet de kinderen beter onder controle houden, ben een walrus en we zijn de laatste jaren alleen voor de kinderen samen, aldus zijn tirade, waarna hij naar buiten stormde met de woorden dat ik morgen, met de kinderen, opgerot moet zijn.
We zijn getrouwd in Gvg, maar het huis staat op zijn naam (hypotheek op beider namen). Op een creditcard na geen schulden (voor zover ik weet), ik werk voldoende om mijzelf en de kinderen te kunnen onderhouden, ook zonder kinderalimentatie. Maar ik heb geen plek waar ik naartoe zou kunnen gaan met de kinderen. Spaargeld is er nauwelijks, door baanverlies van man hebben we het grootste gedeelte moeten gebruiken om de rekeningen van te betalen. En ik denk ook dat dat de grootste reden is van zijn frustratie. Van kostwinnaar ‘gedegradeerd’ (in zijn ogen) naar huisman en ‘oppas’. Ik kan hem hier echter niet bij helpen, hij zal zelf in moeten zien dat er niets mis is met productiewerk en dat niet de hele wereld draait om projectmanagement, wat voorheen zijn werkveld was.
Het is niet de eerste keer dat hij zo boos is weggestormd, maar ik heb er genoeg van om zijn voetveeg te zijn als het niet gaat zoals hij het wil. De verwachting is dat hij er morgen weer is met spijt en dat het zo niet bedoeld is, maar ik heb er genoeg van.
Ik weet dat ik voldoende verdien om mij en de kinderen te onderhouden, sta gedurende de nodige jaren ingeschreven bij woningverenigingen om redelijk snel aan een woning te komen, maar heb niet voldoende spaargeld om een woning ook direct in te richten. hoe het met het huis moet weet ik zo 1,2,3 niet. Mijn inkomen is niet toereikend om een koopwoning te kopen, ik ben afhankelijk van sociale huur. onze huidige woning staat voor zover ik nu weet niet onder water, maar zal man niet willen verkopen ivm jeugdsentiment. Uitkopen van mij door hem is niet mogelijk ivm geen baan, maar verkoop zal hij op alle mogelijke manieren proberen tegen te houden. Andersom zal ik hem niet kunnen uitkopen.
Ik zoek een beetje naar onafhankelijk advies en tips om te bepalen wat mijn vervolgstappen zijn. Scheiden is wat mij betreft de allerlaatste optie, maar als man niet meer wilt, heb ik geen andere keuze dan hierin meegaan. Ik heb relatietherapie al eens eerder voorgesteld, maar daar zitten in zijn ogen alleen zweefteven die op je geld uit zijn en daar wil hij niet aan meewerken. ik vind het een verplichting naar onze kinderen toe, maar hij blijkbaar niet.
Tips en advies, heel graag. Waar nodig zal ik uitbreiden in de details.
Vanmorgen waren de kinderen al wakker, televisie aan het kijken, toen we even in bed een vluggertje wilden doen. Helaas vond een van onze kinderen het de perfecte tijd om ons ‘wakker te maken’. Direct gestopt, kind had niets gezien, maar man boos, want zag een vluggertje aan zijn neus voorbij gegaan.
Laat dat zien door chagrijnig, grauwend en snauwend door het huis heen te lopen en tegen de kinderen te mopperen dat er geen privacy in huis mogelijk is.
Vervolgens met een kwade kop de stad in vertrokken (11:30 uur). Terug thuis (14:30) is hij in bed gekropen. Een paar uur later (16:00) stond hij op en is hij zonder iets te zeggen weer richting stad vertrokken om een aantal uur later (19:00 uur) weer terug te komen. Zonder iets te zeggen weer naar bed gegaan en rond 21:00 uur weer opgestaan, duidelijk dat hij wat had gedronken toen hij in de stad was.
Toen ik hem daarop aansprak ( op zijn vertrek zonder iets te zeggen, kinderen in bed) was het mijn schuld. Ik moet de kinderen beter onder controle houden, ben een walrus en we zijn de laatste jaren alleen voor de kinderen samen, aldus zijn tirade, waarna hij naar buiten stormde met de woorden dat ik morgen, met de kinderen, opgerot moet zijn.
We zijn getrouwd in Gvg, maar het huis staat op zijn naam (hypotheek op beider namen). Op een creditcard na geen schulden (voor zover ik weet), ik werk voldoende om mijzelf en de kinderen te kunnen onderhouden, ook zonder kinderalimentatie. Maar ik heb geen plek waar ik naartoe zou kunnen gaan met de kinderen. Spaargeld is er nauwelijks, door baanverlies van man hebben we het grootste gedeelte moeten gebruiken om de rekeningen van te betalen. En ik denk ook dat dat de grootste reden is van zijn frustratie. Van kostwinnaar ‘gedegradeerd’ (in zijn ogen) naar huisman en ‘oppas’. Ik kan hem hier echter niet bij helpen, hij zal zelf in moeten zien dat er niets mis is met productiewerk en dat niet de hele wereld draait om projectmanagement, wat voorheen zijn werkveld was.
Het is niet de eerste keer dat hij zo boos is weggestormd, maar ik heb er genoeg van om zijn voetveeg te zijn als het niet gaat zoals hij het wil. De verwachting is dat hij er morgen weer is met spijt en dat het zo niet bedoeld is, maar ik heb er genoeg van.
Ik weet dat ik voldoende verdien om mij en de kinderen te onderhouden, sta gedurende de nodige jaren ingeschreven bij woningverenigingen om redelijk snel aan een woning te komen, maar heb niet voldoende spaargeld om een woning ook direct in te richten. hoe het met het huis moet weet ik zo 1,2,3 niet. Mijn inkomen is niet toereikend om een koopwoning te kopen, ik ben afhankelijk van sociale huur. onze huidige woning staat voor zover ik nu weet niet onder water, maar zal man niet willen verkopen ivm jeugdsentiment. Uitkopen van mij door hem is niet mogelijk ivm geen baan, maar verkoop zal hij op alle mogelijke manieren proberen tegen te houden. Andersom zal ik hem niet kunnen uitkopen.
Ik zoek een beetje naar onafhankelijk advies en tips om te bepalen wat mijn vervolgstappen zijn. Scheiden is wat mij betreft de allerlaatste optie, maar als man niet meer wilt, heb ik geen andere keuze dan hierin meegaan. Ik heb relatietherapie al eens eerder voorgesteld, maar daar zitten in zijn ogen alleen zweefteven die op je geld uit zijn en daar wil hij niet aan meewerken. ik vind het een verplichting naar onze kinderen toe, maar hij blijkbaar niet.
Tips en advies, heel graag. Waar nodig zal ik uitbreiden in de details.
Behandel geluk zorgvuldig, je hebt het te leen - Pam Brown
maandag 23 oktober 2017 om 00:45
maandag 23 oktober 2017 om 00:53
Vervolgstappen in de zin: hoe verder met scheiding, qua kinderen, verdeling omgang, financiën, etc.LiveLoveLaugh2 schreef: ↑23-10-2017 00:43Wat eenwaardeloos figuur als vader en man zeg.
Maar ik snap niet zo goed welke vervolgstappen je wil nemen. Je hebt er genoeg van maar scheiden is je laatste optie? En je man zal wel spijt hebben morgen maar als hij wil scheiden moet het maar?
Houden van is niet zomaar een knop die omgezet wordt in mijn ogen. Van de ruim 13 jaar die we getrouwd zijn, waren 11 liefdevol.
Behandel geluk zorgvuldig, je hebt het te leen - Pam Brown
maandag 23 oktober 2017 om 00:56
Van jou kant uit hoeft dus een scheiding niet en hoe man er morgen over denkt weet je ook nog niet. Loop je dan niet een beetje op de zaken vooruit?
Misschien kunnen jullie morgen over relatietherapie praten?
maandag 23 oktober 2017 om 00:58
een man, die je een walrus noemt...omdat hij niet kan neuken..goh. En zo over je kinderen praat, die hij met je deelt, die hem papa noemen. Nee, die zou al mijn respect verliezen; zeker wanneer dit zich al een keer heeft voorgespeeld. Wat ontzettend bizar om zo over je gezin te praten. omdat je niet happy bent met je eigen leven. Wat een lul van een man én vader.
maandag 23 oktober 2017 om 01:16
maandag 23 oktober 2017 om 03:39
Vergeven doe ik in ieder geval niet.Ycjoo- schreef: ↑23-10-2017 01:16Hoever mag hij gaan? Heel ver.
Morgen maakt hij het goed en blijf je toch bij hem. Veranderen in opzichte van therapie wil hij niet.
Het is of over heen stappen en dit accepteren of eindelijk de juiste keuze maken. Voor jouw, kinderen en voor hem tenslotte.
Waar is het respect, walrus
Er zijn echter ook nog kinderen in het spel waarvoor ik het graag goed doe. Vanavond is het ouderschapsplan besproken.
Behandel geluk zorgvuldig, je hebt het te leen - Pam Brown
maandag 23 oktober 2017 om 03:52
Heftig! Dit s ongetwijfeld niet de eerste keer dat hij zegt dat je de volgende dag opgerot moet zijn. Wat houdt jou tegen om, op de kinderen na, te scheiden? Natuurlijk heb je niet meteen een budget om een heel huis in te richten. Maar meer dan een slaapkamer voor de kinderen, denk aan een bed, een tafel en een paar stoelen heb je niet nodig. Vandaar uit kan je het verder inrichten.
Say it like you mean it.
maandag 23 oktober 2017 om 04:00
Jep.AskWendy schreef: ↑23-10-2017 03:52Heftig! Dit s ongetwijfeld niet de eerste keer dat hij zegt dat je de volgende dag opgerot moet zijn. Wat houdt jou tegen om, op de kinderen na, te scheiden? Natuurlijk heb je niet meteen een budget om een heel huis in te richten. Maar meer dan een slaapkamer voor de kinderen, denk aan een bed, een tafel en een paar stoelen heb je niet nodig. Vandaar uit kan je het verder inrichten.
Alleen zo dwing je respect af. Laat niet met jou en je kinderen sollen.
Heb je nooit eerder opgemerkt dat hij een heethoofd is? Lijkt me heel naar als dit opeens vanuit het niets is gekomen en je het dus niet hebt kunnen zien aankomen.
Kan me voorstellen dat je dan goed schrikt en niet weet waar je het zoeken moet.
maandag 23 oktober 2017 om 06:48
Van langdurig werkloosheid ga je je ook heel waardeloos voelen, althans, dat gevoel heb ik toentertijd wel ervaren. Ik vind zijn gedrag naar jullie toe echt niet normaal, maar hoop dat hij in die jaren dat jullie een relatie hebben wel een paar credits heeft opgebouwd. Ik zou eisen dat hij normaal moet gaan doen en hulp ofzo moet zoeken, maar dat jij geen boksbal meer wilt zijn.
maandag 23 oktober 2017 om 07:20
Niet jij en de kinderen moeten het huis uit, maar je man moet zelf maar vertrekken. Bij een scheiding moet het belang van de kinderen voorop staan. Die verdienen stabiliteit. Het is heel ingrijpend voor ze om zomaar naar een ander huis te moeten. Hij wil scheiden, dus hij vertrekt maar uit het huis en moet een plan maken om dit zo soepel mogelijk te laten verlopen. Zorg ondertussen dat je van alle gezamenlijke rekeningen alvast jouw helft veiligstelt; denk ook om de eventuele spaarrekeningen van de kinderen - zorg dat hij dat geld niet alleen kan opnemen.
maandag 23 oktober 2017 om 07:21
Wat een vreselijke situatie. Ik ben uit een dergelijke relatie gestapt en nog nooit 1 minuut spijt. Heb daardoor veel geleerd over hoe regels werken. Tip 1: ga idd naar een jurist want het is enorm ingewikkeld. Zo is er een verschil tussen eigenaarschap van het huis en de hypotheek. Het huis kan wel op zijn naam staan, maar hoe zit het met de hypotheek? Staat jouw naam daar ook onder? Dan ben je beide verantwoordelijk voor het geheel. In geval van een restschuld, betekent dat het op jouw verhaald gaat worden. Al is er overwaarde moet je eerlijk delen. En zo zijn er nog tig kwesties waar je met hulp naar moet kijken. Kies voor jezelf en de kinderen, hij heeft allang al gekozen. Hard ,maar het wordt er alleen maar beter van. Sterkte! 
maandag 23 oktober 2017 om 07:24
Ja, maar hoe krijg je zo'n vent het huis uit? Onzettend goed dat je al een tijdje staat ingeschreven bij de woningbouw. Dat zou iedereen moeten doen, of je nou met je vent in een koophuis zit of niet. Je kunt dus langzaamaan al eens gaan reageren op woningen. En geld om het huis in te richten..op marktplaats kom je al een heel eind.
Maar dit idiote gedrag zou ik niet pikken. Ik zou er niet over peinzen om bij zo'n vent te blijven, zelfs niet voor de kinderen. Jij hebt ook recht op een leuk leven.
Maar dit idiote gedrag zou ik niet pikken. Ik zou er niet over peinzen om bij zo'n vent te blijven, zelfs niet voor de kinderen. Jij hebt ook recht op een leuk leven.
anoniem_156502 wijzigde dit bericht op 23-10-2017 07:25
0.10% gewijzigd
maandag 23 oktober 2017 om 07:24
Dit inderdaad. Die man zit behoorlijk met zichzelf in de knoop zo te lezen.toffifee schreef: ↑23-10-2017 06:48Van langdurig werkloosheid ga je je ook heel waardeloos voelen, althans, dat gevoel heb ik toentertijd wel ervaren. Ik vind zijn gedrag naar jullie toe echt niet normaal, maar hoop dat hij in die jaren dat jullie een relatie hebben wel een paar credits heeft opgebouwd. Ik zou eisen dat hij normaal moet gaan doen en hulp ofzo moet zoeken, maar dat jij geen boksbal meer wilt zijn.
Zijn gedrag op de sex is natuurlijk over de top, maar hier zit veel meer achter dan die sex, daar gaat het niet echt om.
Ik zou niet meteen van een scheiding uitgaan, maar er moet nu wel iets gebeuren. Zet hem voor het blok en zorg dat hij snapt dat het nu menens is. Bij de huisarts is een praktijkondersteuner, misschien wil hij dat wel?
maandag 23 oktober 2017 om 08:31
Kun jij niet in het huis blijven als er geen overwaarde is? Dan valt er niets uit te kopen. De kinderen kunnen op hun eigen plek blijven. In GvG gehuwd dus huis en hypotheek zijn van jullie samen. Dat het huis emotionele waarde voor hem heeft is dan vervelend maar dan had hij het beter moeten regelen voor jullie huwelijk. Daarnaast kan hij de hypotheek mogelijk toch niet meer betalen als hij werkloos is.
maandag 23 oktober 2017 om 08:39