Nee durven zeggen.

Ik ben afschuwelijk slecht in NEE zeggen.
Sowieso ben ik slecht in grenzen aangeven in zijn algemeenheid.
Maar er wordt fors misbruik van gemaakt en ik ben er zelf debet aan. Ik krijg het niet mijn strot uit om te zeggen: Nee, dat wil ik niet.
Ik heb continu het gevoel dat ik me moet verantwoorden dan. En ik voel me per direct schuldig.
Gevolg is dat ik elke dag wel dingen doe voor anderen die ik eigenlijk niet wil of waar ik geen tijd voor heb.
Ik werk 3 dagen in de week, ik doe vrijwilligerswerk, het hele huishouden, heb een boel kinderen, en laat me voor elke scheet strikken. Gaat er iemand verhuizen: ik ben er wel. Is er iemand ziek: ik kook wel en ga naar de winkel. Ik schiet geld voor en vervolgens moet ik er tien keer om vragen en vervolgens blijft het er nog bij. Dan ga ik me een lul de behanger voelen om die 8 euro weet je wel. Blijft Pietje spelen, dan vraagt de moeder of ik Pietje wel thuis kan brengen want ze kan niet weg want drukdrukdruk. En ik stap wel weer in de auto dwars door de spits heen.
Of Pietje mee kan eten, kleren kan lenen die ik vervolgens nooit meer terug zie, kan blijven slapen, mee kan naar sport of kan blijven logeren. Andersom: nooit. Het komt nooit uit.
Dan mijn zussen: of ik ze kan halen en brengen want ze hebben geen auto en het is kutweer en ze voelen zich ziekzwakenmisselijk. En ik ben er toch zo met de auto.
Dat ik de hele godvergeten stad door moet dwars door de drukte en al met al een dik uur kwijt ben schijnen ze niet te snappen. En dat ik een gezin heb en een baan ook.
Maar ja, ik ben gekke henkie weer en ik doe alles voor iedereen. Je weet toch....
Nu moet ik weer een stoel ophalen bij de Karwei. Want ja dat wil niet he op de fiets.
Bedenk dat dan godsamme eerder roept mijn hele lijf. Ik heb al vanaf vanmorgen 6 gewerkt, ik ben er wel even klaar mee weer.
Ik kan die 129,- dan natuurlijk voorschieten en vervolgens weer tig keer om lopen vragen. Ik heb daar gewoon geen zin in.
Net ook gezegd: luister, ik ben al vanaf 5 uur vanmorgen op, ik ben moe. Vind je het heel erg dat ik er nu even geen zin in heb.
Of ik er dan over een uurtje WEL zin in heb?
Nee dan ook niet.
Jamaar, en dan krijg ik een hele klaagzang over dat ze griep heeft en haar fietssleutel eigenlijk kwijt is en ik toch vlakbij de Karwei woon en zij niet en blablabla.
Ik krijg geen nee uit mijn strot.
Terwijl de mensen om mij heen gewoon nee kunnen zeggen zonder problemen.
Als mijn zus aan mijn zwager vraagt of hij kan rijden, zegt mijn zwager: je pakt de bus maar.
Dan sputtert zus even tegen en daarna is het goed.
Als ik dat zeg hebben we ruzie. Ik kom nergens mee weg. Ik ben het lulletje rozenwater. Van mij is niemand gewend dat ik grenzen aangeef of nee zeg.
Ik ben degene die altijd alles voor iedereen doet, en ik hoef echt geen aai over mijn bol maar soms een welgemeende dankjewel zou leuk zijn. Ik wil gewoon graag aardig gevonden worden, maar ik lijk eerder ieders voetveeg momenteel.
Ik kleed alle kinderen van vrienden (geef altijd alle kleding door maar hoor er nooit iets over) ik zorg voor iedereen die ziek is, rij iedereen van hot naar her, haal moeders op voor de dokter of weet ik veel wat, pas op iedereens kinderen, ben een prive taxi bedrijf en ondertussen kan je mijn tandvlees over mijn nek trekken. Want ik ben moe.
Maar hoe zeg je nou nee zonder gezeik?
Want echt; ik kan het niet.

doornroosje9 schreef: ↑

30-10-2017 11:37

Gewoon heel duidelijk en simpel 'nee'. En niet terugkrabbelen, nee is nee.

Net gedaan.
Jamaar waarom dan niet, krijg ik dan terug.
En ik voel me meteen geneigd me te verdedigen.
Want ik ben moe, kom net uit mijn werk, blablabla.
En dan krijg ik terug: ik zie dat je online bent, reageer even op mij, ik wil weten waar ik aan toe ben.
Ik zei dat ik voorlopig even geen zin had om haar stoel op te gaan halen.
En nu is ze boos.

Dana schreef: ↑

30-10-2017 11:41

Oefenen met 'nee' zeggen zonder uitleg. 'Nee helaas, dat gaat niet. Misschien kan je je buren even vragen? Veel succes!'

Redenen geven leidt alleen maar tot discussie.

Het is niet altijd makkelijk, zeker niet als je liever ook niet meteen bekend komt te staan als de bitch van de eeuw, maar als je regelmatig oefent raak je er steeds bedrevener in. Als je in het begin al op 1 van de 5 verzoeken duidelijk en krachtig reageert, raken mensen er langzaam aan gewend en kan je het na verloop van tijd vaker doen.

Je kunt trouwens ook eerlijk zeggen dat je 'nee' zegt omdat iedereen altijd maar alles aan jou vraagt en het je gewoon een beetje boven het hoofd groeit. Sommige mensen mogen zich er best eens bewust van worden dat ze wel erg makkelijk een beroep op je doen. Maar houd het ook dan kort en simpel, als een algemene mededeling en niet als een bediscussieerbare persoonlijke beschuldiging. Klinkt ingewikkeld, maar is het niet. Ook hier weer: gewoon een kwestie van oefenen.

Het lukt me niet.
Ik heb nee gezegd. Gewoon nee.
Wordt niet geaccepteerd.
Ik heb gezegd: nee want ik ben moe.
Nou, kan je over een uur dan krijg ik terug.
Alleen een 'nee' is toch geen antwoord, hoor ik ook vaak.
Want hoezo 'nee'?

Argh, ik weet gewoon niet hoe je dit oplost. Ik wil helemaal niet iedereen altijd helpen.
Want als ik godbetert hulp nodig heb, is er ook geen kip die mij helpt.
Ik lijk dan wel remi.
Krijg er gewoon lullige opmerkingen van van mijn ouders: hoezo, heb jij geen vrienden dan ofzo.
En ik ga instant twijfelen aan mezelf. Want heb ik dan idd geen echte vrienden, als iedereen me laat zitten.
Ik heb nml van die vrienden die het allemaal ook drukdrukdruk hebben. En het ene excuus is nog beter dan de ander.
Dus als ik verhuis, met een oppas probleem zit of mijn auto kapot is, dan sta ik erbij en kijk ik er naar. En daar heb ik schoon genoeg van!!!!

rosings schreef: ↑

30-10-2017 11:44

Dit op je facebook zetten; precies zo en de mensen die te veel van je verwachten er in taggen.

Ok, dat is misschien wat sociaal onhandig; maar op een moment dat er niet iets aan je gevraagd wordt een keer zeggen 'joh, je overvraagt me regelmatig, ik ben ook kei-druk, ik wil niet meer jouw oplossing zijn voor alles, mijn eigen gezin, werk en relaxtijd gaan voor'

Zou je dat kunnen?

Oh ik vind dit zo suf.
Dit ga ik echt niet doen.

Ik heb trouwens ook geen familie op facebook. Heel bewust.
Mijn fb groepje is op anderhalve hand te tellen.
Dat hou ik graag zo.