Relaties
alle pijlers
Onredelijk?
dinsdag 19 september 2017 om 23:18
Hoi,
Graag zou ik jullie mening willen weten over het volgende;
Vorig jaar zijn mijn man en ik ons eerste kindje verloren in een vergevorderd stadium van de zwangerschap. Nu ben ik weer zwanger en bijna uitgerekend en misschien dus wel extreem hormonaal.
Na het overlijden van ons kindje kwamen mijn schoonvader en zijn nieuwe vrouw bij ons op bezoek, zo gezegd om ons te steunen. Helaas is de band tussen mijn man en zijn vader nooit heel goed geweest maar dit terzijde.
Mijn man en zijn vader zijn op een gegeven moment even weg gegaan om als mannen onder elkaar te kunnen praten en ik bleef thuis achter met stief-schoonmoeder. Zij vindt/vond dat ik nooit een goede moeder zou kunnen zijn omdat ik tijdens hun bezoek niet gehuild heb en dat ik daarom ook geen kind waard ben. Ook heb ik moeten horen hoe erg het voor haar "echte" schoondochter was geweest want die was tegelijk met mij zwanger en had er de hele nacht niet van kunnen slapen. Er volgden nog meer opmerkingen maar het meeste heb ik gefilterd.
Nu komt het; binnenkort komt onze baby en ze willen wederom op bezoek komen (wij wonen niet in de buurt). Ik heb aan mijn man aangegeven dat ik het prima vind als ze langs komen maar dat ik dan niet thuis ben. Vanuit mijn omgeving hoor ik dat ik moet vergeven en vergeten maar ik merk dat ik daar heel veel moeite mee heb. Aan de andere kant wil ik het voor mijn man ook niet moeilijker maken dan het is.
Wat zouden jullie doen? De weg van de minste weerstand kiezen en een paar uur buitenshuis doorbrengen of die paar uur doorbijten en hopen dat ik ze daarna (bijna) nooit meer hoef te zien?
Graag zou ik jullie mening willen weten over het volgende;
Vorig jaar zijn mijn man en ik ons eerste kindje verloren in een vergevorderd stadium van de zwangerschap. Nu ben ik weer zwanger en bijna uitgerekend en misschien dus wel extreem hormonaal.
Na het overlijden van ons kindje kwamen mijn schoonvader en zijn nieuwe vrouw bij ons op bezoek, zo gezegd om ons te steunen. Helaas is de band tussen mijn man en zijn vader nooit heel goed geweest maar dit terzijde.
Mijn man en zijn vader zijn op een gegeven moment even weg gegaan om als mannen onder elkaar te kunnen praten en ik bleef thuis achter met stief-schoonmoeder. Zij vindt/vond dat ik nooit een goede moeder zou kunnen zijn omdat ik tijdens hun bezoek niet gehuild heb en dat ik daarom ook geen kind waard ben. Ook heb ik moeten horen hoe erg het voor haar "echte" schoondochter was geweest want die was tegelijk met mij zwanger en had er de hele nacht niet van kunnen slapen. Er volgden nog meer opmerkingen maar het meeste heb ik gefilterd.
Nu komt het; binnenkort komt onze baby en ze willen wederom op bezoek komen (wij wonen niet in de buurt). Ik heb aan mijn man aangegeven dat ik het prima vind als ze langs komen maar dat ik dan niet thuis ben. Vanuit mijn omgeving hoor ik dat ik moet vergeven en vergeten maar ik merk dat ik daar heel veel moeite mee heb. Aan de andere kant wil ik het voor mijn man ook niet moeilijker maken dan het is.
Wat zouden jullie doen? De weg van de minste weerstand kiezen en een paar uur buitenshuis doorbrengen of die paar uur doorbijten en hopen dat ik ze daarna (bijna) nooit meer hoef te zien?
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 1 november 2017 om 22:28
woensdag 1 november 2017 om 22:41
Het luisteren zit wel goed. Wat dat betreft ben ik net een vrouwelijke dr. Rossi
Met een prof praten heb ik ook voorgesteld maar dat is, ik citeer; "niet stoer en mannelijk". Toen ik aangaf dat dat ook niet hoeft en dat z'n psychische gesteldheid en het verwerken van zijn verleden belangrijker is snapte ik er naar zijn zeggen niets van. Hij zit qua verleden nog in de ontkenningsfase.
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 1 november 2017 om 22:46
Dan kan je niet anders dan het idee laten groeien. Of hij heeft genoeg aan de mensen om hem heen of hij groeit vanzelf toch naar die stap toe. Maar ik zou wel tijdig aangeven dat jij zijn partner bent en niet zijn therapeut. Tijdelijk is een fase zoals dit helemaal niet erg maar je bent natuurlijk niet de objectieve andere partij die hem andere inzichten zou kunnen verschaffen. Pas ook op voor die rol als je van nature een zorgen/helper bent.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 1 november 2017 om 22:55
Dit zet me wel aan het denken.
En ik ben natuurlijk ook niet objectief al probeer ik wel neutraal te blijven en niet mijn mening te ventileren.
"Nee" is ook een antwoord.
woensdag 1 november 2017 om 23:01
Allereerst gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochter. Hopelijk is ze gezond!
En wat ben ik blij om je updates te lezen hoewel ik snap dat het, zeker voor je man, ook heel pijnlijk is.
Maar jeetje wat een stelletje horken bij elkaar zeg ongelofelijk. En gelukkig hebben vele andere het al gezegd maar voor de zekerheid: dit had/heeft niks met onredelijkheid of hormonen te maken. Sommige dingen gaan gewoon te ver.
Wat ondersteuning voor je man zou denk ik geen kwaad kunnen.
En wat ben ik blij om je updates te lezen hoewel ik snap dat het, zeker voor je man, ook heel pijnlijk is.
Maar jeetje wat een stelletje horken bij elkaar zeg ongelofelijk. En gelukkig hebben vele andere het al gezegd maar voor de zekerheid: dit had/heeft niks met onredelijkheid of hormonen te maken. Sommige dingen gaan gewoon te ver.
Wat ondersteuning voor je man zou denk ik geen kwaad kunnen.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
woensdag 1 november 2017 om 23:11
Gefeliciteerd met jullie dochter! Wat fijn dat het allemaal goed is gegaan na alles wat jullie hebben meegemaakt.
Jullie hebben het denk ik goed aangepakt richting je schoonouders. Het feit dat ze je zulke gemene dingen heeft gezegd net toen je man weg was met zijn vader, in een heel kwetsbare periode in je leven is echt zó vals - zo iemand wil je niet in je leven.
Ik wens jullie heel veel geluk en liefde toe, en eigenlijk denk ik dat je juist een heel goede en lieve moeder bent!
Jullie hebben het denk ik goed aangepakt richting je schoonouders. Het feit dat ze je zulke gemene dingen heeft gezegd net toen je man weg was met zijn vader, in een heel kwetsbare periode in je leven is echt zó vals - zo iemand wil je niet in je leven.
Ik wens jullie heel veel geluk en liefde toe, en eigenlijk denk ik dat je juist een heel goede en lieve moeder bent!
Beter een half motto....
donderdag 2 november 2017 om 00:34
Van harte gefeliciteerd met jullie kindje! Ik hoop dat jullie enorm kunnen genieten van elkaar. En dat het nare gedrag van schoonpa en stiefmormel het geluk niet te zeer overschaduwt. Niet te geloven dat ze zich zo opstellen.
Heel naar voor je man vooral. Erkennen dat je (professionele) hulp kunt gebruiken bij het verwerken hiervan vind ik juist reuze stoer. Het laat juist zien dat je je niet klein laat krijgen en dat je eraan wilt werken om deze narigheid het hoofd te bieden.
Heel naar voor je man vooral. Erkennen dat je (professionele) hulp kunt gebruiken bij het verwerken hiervan vind ik juist reuze stoer. Het laat juist zien dat je je niet klein laat krijgen en dat je eraan wilt werken om deze narigheid het hoofd te bieden.
Mind the gap
donderdag 2 november 2017 om 11:03
Ontzettend bedankt voor de felicitaties!
Ze is uiteraard het liefste en mooiste meisje van de hele wereld en de roze wolk is groot!
Ik ga de proffesionele hulp toch nog eens aankaarten, misschien komt hij tot nieuwe inzichten en kan hij eindelijk zijn verleden achter zich laten en zich richten op de toekomst. Helaas zie ik bij mijn man wel wat van zijn vaders gedrag terug richting onze dochter en om heel eerlijk te zijn probeer ik dat in de kiem te smoren.
Ze is uiteraard het liefste en mooiste meisje van de hele wereld en de roze wolk is groot!
Ik ga de proffesionele hulp toch nog eens aankaarten, misschien komt hij tot nieuwe inzichten en kan hij eindelijk zijn verleden achter zich laten en zich richten op de toekomst. Helaas zie ik bij mijn man wel wat van zijn vaders gedrag terug richting onze dochter en om heel eerlijk te zijn probeer ik dat in de kiem te smoren.
"Nee" is ook een antwoord.