Relaties
alle pijlers
Vader gaat vreemd
maandag 20 november 2017 om 20:56
De titel zegt het al.. ik ben erachter gekomen dat mijn vader vreemd gaat en dit is niet de eerste keer. Een aantal jaar geleden had ik het voor het eerst ontdekt. Na jaren zwijgen heb ik het uiteindelijk aan mijn moeder verteld. Nu is dit weer het geval.. Wat moet ik doen? De vorige keer hebben mijn ouders alles op mij afgeschoven en familie en kennissen verteld dat ik problemen had in plaats van wat er echt aan de hand was. Ik weet het niet meer
dinsdag 21 november 2017 om 19:05
Het zou je kind maar zijn, bah.roosjexoxo schreef: ↑20-11-2017 21:09ik ben nu 21, ik ben erachter gekomen doordat ik het gevoel had net als de eerste keer... toen zijn telefoon niet vergrendeld was las ik allerlei berichten
dinsdag 21 november 2017 om 22:59
Weet je wat het punt is roosjexoxo, je oordeelt over je vaders gedrag en over de relatie van je ouders. Hoe gelijk je misschien moreel gezien ook hebt, maar er is niemand die dat ooit zal pikken. Zou jij veroordelingen over jouw relatie van wie dan ook pikken?
Stel je eens voor dat jij en jouw vriend niet helemaal op 1 lijn zitten over een gevoelig en privé onderwerp in jullie relatie en iemand anders krijgt daar per ongeluk iets van mee en is het niet eens met jouw standpunt. En gaat ongelofelijke stennis schoppen over hoe fout jij bent geweest en dat diegene vervolgens publiekelijk en nadrukkelijk afstand van je neemt omdat hij/zij het niet eens is met wat jij hebt gedaan. Zodat iedereen op de hoogte is van datgene wat eigenlijk een privé zaak is tussen jou en jouw vriend. Probeer je dat eens in te denken. Denk je zelf dan niet dat jij en je vriend de gelederen zullen sluiten en als stel een front gaan vormen? Of laat jij serieus buitenstaanders meepraten/beslissen/discussiëren of relatiekwesties? En stel je dan ook nog eens voor dat het iemand is die minstens de helft jonger is dan jij. Snap je een beetje waar ik heen wil?
Het punt zit em niet in jouw morele gelijk. Het gaat erom dat je je mengt in zaken die jouw zaken niet zijn. Dat jouw vader waarschijnlijk over de schreef gaat (maar dat weet je niet zeker want misschien zegt je moeder wel dat ze het niet goedkeurt om haar gezicht te redden terwijl ze eigenlijk stiekem allang blij is dat ie het bij een ander haalt. Dat kan hè) en zich respectloos naar je moeder en zijn gezin opstelt, is geen excuus voor jou om je te misdragen. De telefoonberichten van je vader zijn absoluut jouw zaken niet tenzij je nadrukkelijk toestemming van hem hebt. Het mag duidelijk zijn dat je die niet hebt. Tot zover het grensoverschrijdende, respectloze gedrag van jouw kant uit.
Je eigenlijke probleem is dat je last hebt van de vervelende sfeer die je vader veroorzaakt omdat hij zijn vreemd gaan niet buiten het gezin weet te houden. Aan zijn gedrag is het merkbaar dat ie iets uitvreet en daar heb je last van. Dat mag je natuurlijk wel benoemen.
"Pap, ik heb het gevoel dat je me negeert en bovendien zie ik dat je heel geforceerd omgaat met je telefoon. Dat wekt bij mij de indruk dat je weer vreemdgaat. Wat de afspraken tussen jou en mama hierover zijn, is niet mijn zaak en verantwoordelijkheid maar wil je er dan wel voor zorgen dat ik er in ieder geval geen last van heb?"
Stel je eens voor dat jij en jouw vriend niet helemaal op 1 lijn zitten over een gevoelig en privé onderwerp in jullie relatie en iemand anders krijgt daar per ongeluk iets van mee en is het niet eens met jouw standpunt. En gaat ongelofelijke stennis schoppen over hoe fout jij bent geweest en dat diegene vervolgens publiekelijk en nadrukkelijk afstand van je neemt omdat hij/zij het niet eens is met wat jij hebt gedaan. Zodat iedereen op de hoogte is van datgene wat eigenlijk een privé zaak is tussen jou en jouw vriend. Probeer je dat eens in te denken. Denk je zelf dan niet dat jij en je vriend de gelederen zullen sluiten en als stel een front gaan vormen? Of laat jij serieus buitenstaanders meepraten/beslissen/discussiëren of relatiekwesties? En stel je dan ook nog eens voor dat het iemand is die minstens de helft jonger is dan jij. Snap je een beetje waar ik heen wil?
Het punt zit em niet in jouw morele gelijk. Het gaat erom dat je je mengt in zaken die jouw zaken niet zijn. Dat jouw vader waarschijnlijk over de schreef gaat (maar dat weet je niet zeker want misschien zegt je moeder wel dat ze het niet goedkeurt om haar gezicht te redden terwijl ze eigenlijk stiekem allang blij is dat ie het bij een ander haalt. Dat kan hè) en zich respectloos naar je moeder en zijn gezin opstelt, is geen excuus voor jou om je te misdragen. De telefoonberichten van je vader zijn absoluut jouw zaken niet tenzij je nadrukkelijk toestemming van hem hebt. Het mag duidelijk zijn dat je die niet hebt. Tot zover het grensoverschrijdende, respectloze gedrag van jouw kant uit.
Je eigenlijke probleem is dat je last hebt van de vervelende sfeer die je vader veroorzaakt omdat hij zijn vreemd gaan niet buiten het gezin weet te houden. Aan zijn gedrag is het merkbaar dat ie iets uitvreet en daar heb je last van. Dat mag je natuurlijk wel benoemen.
"Pap, ik heb het gevoel dat je me negeert en bovendien zie ik dat je heel geforceerd omgaat met je telefoon. Dat wekt bij mij de indruk dat je weer vreemdgaat. Wat de afspraken tussen jou en mama hierover zijn, is niet mijn zaak en verantwoordelijkheid maar wil je er dan wel voor zorgen dat ik er in ieder geval geen last van heb?"
woensdag 22 november 2017 om 02:35
Ik lees veel feitelijke informatie in je verhaal waar ik heel erg benieuwd naar ben
wat doet het met jou dat je ouders jou als het probleem maken?
Vertrouw je je ouders nog steeds?
Wat wil je zelf met deze informatie, ongeacht meningen van anderen?
Wat zou je een vriendin adviseren in deze situatie?
Wat een ondervraging sorry
wat doet het met jou dat je ouders jou als het probleem maken?
Vertrouw je je ouders nog steeds?
Wat wil je zelf met deze informatie, ongeacht meningen van anderen?
Wat zou je een vriendin adviseren in deze situatie?
Wat een ondervraging sorry
woensdag 22 november 2017 om 10:52
1. Ik vond dat toen heel erg. De eerste keer dat ik erachter kwam, kwam ik uit de douche en ging ik een kopje thee drinken in de woonkamer. Mijn vader had daar zijn laptop open staan op een sexwebsite waarin een chat open stond. Het was een website voor vreemdgaan. Mijn vader stond in de keuken en ik heb toen net gedaan of ik niks gezien heb. Dit is hierna in een tijdbestek van 5 jaar nog twee keer gebeurd. Uiteindelijk heb ik het mijn moeder toen verteld. Ik heb verder mijn zus ook niks verteld alleen vrienden om raad gevraagd. Mijn moeder kwam alleen met vragen naar mij en ze vroeg mij wat ze ermee moest doen, maar ik was destijds 16 en wilde nergens tussenin staan. Hun elatie en hun seksualiteit. Ik wilde hier niks mee te maken hebben. Toen ben ik naar mijn vriend gegaan wat dus vragen oproepte bij familie. Toen hebben mijn ouders dus gezegd dat er "wat problemen" met mij waren. Ze zeggen niet dat ik het probleem ben maar ze hebben dat destijds zo naar buiten gebracht.Oliveranosleep schreef: ↑22-11-2017 02:35Ik lees veel feitelijke informatie in je verhaal waar ik heel erg benieuwd naar ben
wat doet het met jou dat je ouders jou als het probleem maken?
Vertrouw je je ouders nog steeds?
Wat wil je zelf met deze informatie, ongeacht meningen van anderen?
Wat zou je een vriendin adviseren in deze situatie?
Wat een ondervraging sorry
2. Ik heb geen vertrouwensband met mijn ouders eigenlijk nooit gehad. Dit komt denk ik grotendeels vanuit mij ik heb mijn ouders nooit echt vertrouwd, o.a. ook door wat er gebeurd is.
3. Wat ik met de informatie wil? Geen idee. Ik denk niks. Ik vind het wel erg dat ik dit voor mijn eigen gevoel achterhoud voor mij moeder, maar aan de andere kant denk ik ze zijn oud en wijs genoeg en moeten dit zelf oplossen. Dit is niet mijn verantwoordelijkheid.
4. Ik zou een vriendin adviseren dit met een professioneel iemand te bespreken om te kijken wat die voorstellen.
donderdag 23 november 2017 om 00:39
Wat een rotsituatie voor jou en naar hoe je je erover voelt ook qua vertrouwen in je ouders vind ik heel schrijnend.
Ik hoop dat je zelf ook je verhaal goed kwijt kan/aan een professional want het is niet oké als je steeds met zon last op je schouders moet lopen.
Er zijn ook gratis nummers die je kunt bellen waar mensen vrijwillig en anoniem naar je verhaal luisteren
Blijf hier niet alleen mee rondlopen! Jij hebt recht om je gevoelens hierover te ontladen, goed dat je ook dit van je afschrijft op het forum.
Veel succes!
Ik hoop dat je zelf ook je verhaal goed kwijt kan/aan een professional want het is niet oké als je steeds met zon last op je schouders moet lopen.
Er zijn ook gratis nummers die je kunt bellen waar mensen vrijwillig en anoniem naar je verhaal luisteren
Blijf hier niet alleen mee rondlopen! Jij hebt recht om je gevoelens hierover te ontladen, goed dat je ook dit van je afschrijft op het forum.
Veel succes!
donderdag 23 november 2017 om 14:14
Ik zou naar een hulpverlener gaan om te praten over de band met je ouders. Wonen met mensen die ie niet vertrouwt gaat je niet in de koude kleren zitten en heeft waarchijnlijk een hele grote invloed op hoe je je voelt en in het leven staat.
Ik heb ongeveer een jaar lang iets vergelijkbaars gehad, maar het familielid heeft zich kort geleden verontschuldigd en er is een last van mn schouders gevallen.
16 is een kwetsbare leeftijf en je moeder had jou niet om advies mogen vragen; je ouders hadden niet mogen zeggen dat er 'problemen met jou' waren. Heel naar dat je nu al 5 jaar thuis het idee hebt dat je over je schouder moet kijken.
Praat erover met een professional. Niet per se het vreemdgaan van je vader, maar dat je je niet veilig voelt binnen het gezin waarvan je deel uitmaakt.
Ik heb ongeveer een jaar lang iets vergelijkbaars gehad, maar het familielid heeft zich kort geleden verontschuldigd en er is een last van mn schouders gevallen.
16 is een kwetsbare leeftijf en je moeder had jou niet om advies mogen vragen; je ouders hadden niet mogen zeggen dat er 'problemen met jou' waren. Heel naar dat je nu al 5 jaar thuis het idee hebt dat je over je schouder moet kijken.
Praat erover met een professional. Niet per se het vreemdgaan van je vader, maar dat je je niet veilig voelt binnen het gezin waarvan je deel uitmaakt.