Relaties
alle pijlers
Scheiding ouders ellende
maandag 27 november 2017 om 21:33
Poew wat onzettend vervelende situatie.
En heel moeilijk. Ik snap je gedachtens dat het vanuit je vader moet komen. Toch zou ik zelf met hem willen afspreken om hier over te praten. Dus Ja, ik had zelf die stap gezet.
Hoe je zussen en je moeder hier mee omgaan is hun keuze. Ze mogen je niets verwijten. Maar ook hun kunnen niet helder meer nadenken.. dat kun je ze niet kwalijk nemen. Daar hoeven ze niet zwanger voor te zijn. Het is een hele klap op zich al.
Moeilijk. Heel veel sterkte.
En heel moeilijk. Ik snap je gedachtens dat het vanuit je vader moet komen. Toch zou ik zelf met hem willen afspreken om hier over te praten. Dus Ja, ik had zelf die stap gezet.
Hoe je zussen en je moeder hier mee omgaan is hun keuze. Ze mogen je niets verwijten. Maar ook hun kunnen niet helder meer nadenken.. dat kun je ze niet kwalijk nemen. Daar hoeven ze niet zwanger voor te zijn. Het is een hele klap op zich al.
Moeilijk. Heel veel sterkte.
Bam!!!!
maandag 27 november 2017 om 21:35
maandag 27 november 2017 om 21:40
Niet kiezen. Het is het probleem van je ouders, niet van de (volwassen) kinderen. Straks maken ze het over 5 weken weer goed, en heb jij het gevreten omdat je je vader voor van alles en nogwat hebt uitgemaakt. Het is en blijft je vader hoor, ook al ben je het niet met zijn keuzes eens. Ik vind het heel erg dat je moeder je zussen zo opstookt. Sterkte ermee!
maandag 27 november 2017 om 22:03
Hè wat rot voor je, juist in deze periode
Toen mijn ouders gingen scheiden (ik studeerde) heb ik ze vermeden. Met name mijn vader, omdat hij verliefd was op een ander, en voor mij dus voelde als de 'schuldige'. Ik wilde er niets mee te maken hebben.
Jammer dat je je ouders nu wat minder goed kunt betrekken in je zwangerschap. Misschien helpt het om je te realiseren dat jij nu het gezin aan het maken bent zoals jij dat graag wil. Opa's en oma's zijn leuk, maar de basis ligt bij jou en je man. Dat is nu de familie waarop je je moet richten.
Laat je niet te veel meeslepen in de ellende van je ouders, je kunt er toch niets mee en het kost je nu waarschijnlijk heel erg veel energie. Is niet goed voor de kleine.
Sterkte de komende maanden. Het zal anders worden, maar kan ook goede dingen brengen (ik heb nu een ontzettend leuke stiefvader!)
Toen mijn ouders gingen scheiden (ik studeerde) heb ik ze vermeden. Met name mijn vader, omdat hij verliefd was op een ander, en voor mij dus voelde als de 'schuldige'. Ik wilde er niets mee te maken hebben.
Jammer dat je je ouders nu wat minder goed kunt betrekken in je zwangerschap. Misschien helpt het om je te realiseren dat jij nu het gezin aan het maken bent zoals jij dat graag wil. Opa's en oma's zijn leuk, maar de basis ligt bij jou en je man. Dat is nu de familie waarop je je moet richten.
Laat je niet te veel meeslepen in de ellende van je ouders, je kunt er toch niets mee en het kost je nu waarschijnlijk heel erg veel energie. Is niet goed voor de kleine.
Sterkte de komende maanden. Het zal anders worden, maar kan ook goede dingen brengen (ik heb nu een ontzettend leuke stiefvader!)
anoniem_356008 wijzigde dit bericht op 27-11-2017 22:05
0.86% gewijzigd
maandag 27 november 2017 om 22:04
Het is een zaak tussen je vader en moeder.
Blijkbaar was het huwelijk niet naar tevredenheid van je vader en koos hij voor deze uitvlucht ipv een gesprek net je moeder. Wie weet heeft hij het gesprek wel aangeknoopt. Weten jullie veel. Hij had het huwelijk netjes moeten afsluiten en dan verder gegaan met zijn leven. Helaas, zo is het niet gegaan. Maar je moeder en zus als soort privédetectives achtige naar het buitenland vliegen om je vader de les te lezen... Je moeder weet dat hij vreemdgaat, ze hoeft niet te wachten tot hij thuis komt om de scheiding aan te vragen.
Ik vind ook niet dat jullie als kinderen hem de les moeten gaan lezen of uitschelden.
Dat je boos en verdrietig bent, Ja ok en je kan het er vast met hem over hebben op een rustige en normale manier.
Laat je niet opjutten door de dames. Kies je eigen weg. Het blijft wel je vader.
Blijkbaar was het huwelijk niet naar tevredenheid van je vader en koos hij voor deze uitvlucht ipv een gesprek net je moeder. Wie weet heeft hij het gesprek wel aangeknoopt. Weten jullie veel. Hij had het huwelijk netjes moeten afsluiten en dan verder gegaan met zijn leven. Helaas, zo is het niet gegaan. Maar je moeder en zus als soort privédetectives achtige naar het buitenland vliegen om je vader de les te lezen... Je moeder weet dat hij vreemdgaat, ze hoeft niet te wachten tot hij thuis komt om de scheiding aan te vragen.
Ik vind ook niet dat jullie als kinderen hem de les moeten gaan lezen of uitschelden.
Dat je boos en verdrietig bent, Ja ok en je kan het er vast met hem over hebben op een rustige en normale manier.
Laat je niet opjutten door de dames. Kies je eigen weg. Het blijft wel je vader.
When they go low, we go high. (M.Obama)
maandag 27 november 2017 om 22:05
Nou, voor wat het waard is: ik denk dat jij hebt gekozen voor het meest pragmatische. Laat hem maar contact opnemen. Over een half jaar heb jij jouw eigen gezin waarvan je één van de gezinshoofden bent. Dan heb je ook andere zaken aan jouw hoofd dan een oorlogje voeren.
Het is natuurlijk ronduit k*t voor jouw moeder. Tuurlijk. Maar je kunt ook tot steun zijn op jouw manier. Je belt regelmatig, je hoort de verhalen aan. In ieder gezin hebben mensen bepaalde rollen. Verschillende karakters. Wellicht sparren jouw zussen meer met jou om een andere kijk te krijgen op hun acties dan dat ze daadwerkelijk jou de maat nemen. Ik weet het niet, ik ken hen niet. Ik weet wel hoe het in ons gezin werkt, daar heeft ieder 'kind' zijn/haar eigen rol in familiezaken.
Het is natuurlijk ronduit k*t voor jouw moeder. Tuurlijk. Maar je kunt ook tot steun zijn op jouw manier. Je belt regelmatig, je hoort de verhalen aan. In ieder gezin hebben mensen bepaalde rollen. Verschillende karakters. Wellicht sparren jouw zussen meer met jou om een andere kijk te krijgen op hun acties dan dat ze daadwerkelijk jou de maat nemen. Ik weet het niet, ik ken hen niet. Ik weet wel hoe het in ons gezin werkt, daar heeft ieder 'kind' zijn/haar eigen rol in familiezaken.
maandag 27 november 2017 om 22:17
maandag 27 november 2017 om 22:33
maandag 27 november 2017 om 22:52
Idd, richt je op je eigen leven, laat je niet manipuleren door je moeder, hoe verdrietig ook.
Het verhaal zal wellicht 2 kanten hebben.
Je kan je vader een bericht sturen als hij zover is om met jou in gesprek te gaan, mocht je dat willen.
Het is niet oke hoe hij dit heeft aangepakt, en recht op uitleg hebben jullie zeker wel.
Wie weet hadden jouw ouders al langer problemen, is er gepraat etc.
Je hoort nu alles van 1 kant, ook al verdient zijn actie geen schoonheidsprijs.
Dat jouw moeder jou nu niet wil zien is niet lief en aardig.
Ook jouw partner mag wat meer emphatie tonen, en dat kan je hem ook zeggen.
Dat je hem nu even nodig hebt.
Geniet wel van je zwangerschap.
Het verhaal zal wellicht 2 kanten hebben.
Je kan je vader een bericht sturen als hij zover is om met jou in gesprek te gaan, mocht je dat willen.
Het is niet oke hoe hij dit heeft aangepakt, en recht op uitleg hebben jullie zeker wel.
Wie weet hadden jouw ouders al langer problemen, is er gepraat etc.
Je hoort nu alles van 1 kant, ook al verdient zijn actie geen schoonheidsprijs.
Dat jouw moeder jou nu niet wil zien is niet lief en aardig.
Ook jouw partner mag wat meer emphatie tonen, en dat kan je hem ook zeggen.
Dat je hem nu even nodig hebt.
Geniet wel van je zwangerschap.
maandag 27 november 2017 om 23:18
Ach meissie toch . Jouw vader is en blijft jouw vader. Je moeder wil dat je partij kiest maar dat is niet nodig. Het huwelijk van je ouders is iets tussen hen.
Ik begrijp dat je boos en verdrietig bent, weet daar tegenwoordig meer van dan mij lief is. Maar reageer het niet af op je vriend. Ga naar hem toe en zeg sorry. Echt.
. Jouw vader is en blijft jouw vader. Je moeder wil dat je partij kiest maar dat is niet nodig. Het huwelijk van je ouders is iets tussen hen. Ik begrijp dat je boos en verdrietig bent, weet daar tegenwoordig meer van dan mij lief is. Maar reageer het niet af op je vriend. Ga naar hem toe en zeg sorry. Echt.
maandag 27 november 2017 om 23:30
Bedankt al voor jullie berichtjes, dat lucht toch wel op.
Ik probeer aan alle kanten rustig te blijven en ook zeker van mijn zwangerschap te genieten, hoewel dat voor nu soms even lastig gaat..Ben er niet minder dankbaar door geworden..na 1.5 jaar proberen eindelijk gelukt.
Door alle ellende heb ik soms een heel eenzaam gevoel en omdat mijn vriend dan zegt ik voel me ook klote (heeft pijn aan zijn schouder) vind ik dat hij zich soms aanstelt..want dat is te verhelpen met medicatie maar een Scheiding en alle rompslomp eromheen niet.
Hij zal mij dan weer egoïstische vinden.
Mijn moeder mag zich uiteraard afzonderen..en even alleen ellendig willen voelen.
Maar vraag me af of er ook word stil gestaan dat het ook voor volwassen kinderen moeilijk is.
Merk dat ik het zwaar vind dat echt iedereen van zussen, ouders en vriend met zichzelf bezig zijn.
Mijn schoonouders kan ik overigens erg goed mee!
En dan ben ik zo verbaasd waarom vriendlief zo doet..maar ja in moeilijke tijden leer je elkaar pas echt goed kennen!
Ik probeer aan alle kanten rustig te blijven en ook zeker van mijn zwangerschap te genieten, hoewel dat voor nu soms even lastig gaat..Ben er niet minder dankbaar door geworden..na 1.5 jaar proberen eindelijk gelukt.
Door alle ellende heb ik soms een heel eenzaam gevoel en omdat mijn vriend dan zegt ik voel me ook klote (heeft pijn aan zijn schouder) vind ik dat hij zich soms aanstelt..want dat is te verhelpen met medicatie maar een Scheiding en alle rompslomp eromheen niet.
Hij zal mij dan weer egoïstische vinden.
Mijn moeder mag zich uiteraard afzonderen..en even alleen ellendig willen voelen.
Maar vraag me af of er ook word stil gestaan dat het ook voor volwassen kinderen moeilijk is.
Merk dat ik het zwaar vind dat echt iedereen van zussen, ouders en vriend met zichzelf bezig zijn.
Mijn schoonouders kan ik overigens erg goed mee!
En dan ben ik zo verbaasd waarom vriendlief zo doet..maar ja in moeilijke tijden leer je elkaar pas echt goed kennen!
maandag 27 november 2017 om 23:53
Nouja, het is natuurlijk ook wel een beetje zo dat jouw vriend niet de hele dag met de scheiding van jouw ouders bezig is. En dat hoeft toch ook niet? Waarom moet hij zakelijke afspraken afzeggen?Snoep83 schreef: ↑27-11-2017 23:30Bedankt al voor jullie berichtjes, dat lucht toch wel op.
Ik probeer aan alle kanten rustig te blijven en ook zeker van mijn zwangerschap te genieten, hoewel dat voor nu soms even lastig gaat..Ben er niet minder dankbaar door geworden..na 1.5 jaar proberen eindelijk gelukt.
Door alle ellende heb ik soms een heel eenzaam gevoel en omdat mijn vriend dan zegt ik voel me ook klote (heeft pijn aan zijn schouder) vind ik dat hij zich soms aanstelt..want dat is te verhelpen met medicatie maar een Scheiding en alle rompslomp eromheen niet.
Hij zal mij dan weer egoïstische vinden.
Mijn moeder mag zich uiteraard afzonderen..en even alleen ellendig willen voelen.
Maar vraag me af of er ook word stil gestaan dat het ook voor volwassen kinderen moeilijk is.
Merk dat ik het zwaar vind dat echt iedereen van zussen, ouders en vriend met zichzelf bezig zijn.
Mijn schoonouders kan ik overigens erg goed mee!
En dan ben ik zo verbaasd waarom vriendlief zo doet..maar ja in moeilijke tijden leer je elkaar pas echt goed kennen!
Het leven draait voor de anderen wel gewoon door.
Ik snap best dat dit voor jou naar is hoor.
maandag 27 november 2017 om 23:58
Best ellendig als je ouders scheiden, maar doe eens even normaal.Snoep83 schreef: ↑27-11-2017 22:28Tja, weet wel dat het aan allen kanten nu niet meer lekker loopt.
Sinds de ellende met mijn ouders vorige week hebben mijn vriend en ik ook hele dag door ruzie.
Ik vind dat hij me laat zitten..hij neemt uitgebreid de tijd voor zijn politieke baan in de avonduren, zegt geen enkele afspraak af te kunnen zeggen nu ik me zo rot voel.
En hij belde doodleuk eerst een collega op bij thuiskomst over werk en dat hij morgenochtend op moest passen bij vertrek.
Terwijl dat nooit tegen mij word gezegd.
Daar heb ik wat van gezegd en de volgende ruzie kwam weer..hij loopt weer van me weg en ging buiten roken en ik liep hem achterna dat ik zijn gedrag walgelijk vind.
Vriend duwde me naar binnen waarop ik ook hysterische hem terug duwde...en toen gaf ik aan dat ik spijt had dat hij ons ongeboren kind al had erkend..(vreselijke opmerking) en waarop mijn vriend een handdruk gaf dat we morgen onze relatie gaan verbreken hij er klaar mee is. En ik al een jaar lang de boel de boel laat.
Dan kon ik lekker bij mijn moeder gaan zitten.
Ben daarop weer naar boven gegaan..pffff niets kan momenteel normaal gaan in mijn leven lijkt het wel.
Ik mis aan beide kanten nu de steun en gewoon even aandacht ofzo.
Het feit dat hij beneden uitgebreid weer aan het bellen is met zijn politieke vrienden doet extra pijn .
Je vriend kan er niets aan doen. Ga op een volwassen manier in gesprek en bespreek met hem hoe je je voelt zo der allerlei gemene verwijten te gaan lopen maken.
Meten wie het erger heeft gaat nergens over. Jij hebt een makkie in vergelijking tot anderen. Dat wil niet zeggen dat jouw verdriet minder us of er niet mag zijn.
maandag 27 november 2017 om 23:59
Waarom verwacht jij dat hij dezelfde last en hetzelfde verdriet ervaart als jij?Snoep83 schreef: ↑27-11-2017 23:58Dat geloof ik ook zeker!
Denk dat we beide teleurgesteld en verdrietig zijn. Ik verwerk het weer anders dan hij.
Maar mis gewoon iemand die het voortouw neemt qua gevoel/verdriet bij mij. Doet hij op andere vlakken ook.
Ipv opmerkingen als negeer een aantal dagen je familie, denk aan jezelf!?
Geeft mij het gevoel dat hij er dan even geen last van heeft. Ook gevraagd maat word hij weer boos. Haha .!
Ik heb 2 vriendinnen maar merk dat het soms meer nieuwsgierigheid is en die kiezen puur mijn kant.
Maar wil gewoon beide kanten horen zoals jullie dat nu doen bij mij!
Het zijn zijn ouders niet hè.
dinsdag 28 november 2017 om 00:28
Waarom verwacht jij dat hij dezelfde last en dezelfde verdriet ervaart als jij?
Het zijn zijn ouders niet hè.
Dat maar je eigen verwachtingen kun je niet opdragen aan een ander. Hallo zeg.
Ga jij het maar eerst even fixen met je man. Egoïstisch is het zeker. Jij luistert niet eens naar hem. Zijn kwaaltjes hoef niet te min zijn omdat JIJ dat vindt. Hij is niet minder dan jij. Ook nu niet.. concentreer je op je eigen gezin. Dat is al moeilijk genoeg blijkt.
Het zijn zijn ouders niet hè.
Dat maar je eigen verwachtingen kun je niet opdragen aan een ander. Hallo zeg.
Ga jij het maar eerst even fixen met je man. Egoïstisch is het zeker. Jij luistert niet eens naar hem. Zijn kwaaltjes hoef niet te min zijn omdat JIJ dat vindt. Hij is niet minder dan jij. Ook nu niet.. concentreer je op je eigen gezin. Dat is al moeilijk genoeg blijkt.
Bam!!!!