Woedend op ex

Ik moet dit echt even van me afschrijven. Mijn vriend en ik gingen 3 maanden geleden uit elkaar. Er waren wat dingen gebeurd die mijn vertrouwen hebben geschaad. Hij flirtte met een ander meisje en zei dat hij geen vriendin had en hij wilde zijn ex bij hem laten slapen (in hetzelfde bed) en dat mocht ik absoluut niet weten. Toen ik erachter kwam, is dat uiteindelijk nooit doorgegaan. Ik wilde hem dit in eerste instantie vergeven, maar HIJ heeft het toen alsnog uitgemaakt omdat hij mijn verdriet hiervan en de ruzies die we hierdoor hadden zat was. Ik sla natuurlijk mijzelf voor mijn kop omdat ik het zelf niet gewoon uit had gemaakt.

In de drie maanden dat het uit was heb ik hem niet los kunnen laten, hij mij ook niet. Hij bleef me vertellen hoeveel hij voor me voelde, hoeveel spijt dat hij had en dat hij tijd nodig heeft om deze fouten goed te kunnen maken en te veranderen. In deze tijd hebben we nog wel afgesproken, samen geslapen, seks gehad en gewoon heel close/intiem geweest. Hij beloofde me dat alles uiteindelijk goed zou komen. Ik had natuurlijk de hoop dat hij inderdaad zou veranderen.

Ook al zijn we uit elkaar, hij heeft gezworen absoluut niet met andere meisjes bezig te zijn, omdat hij mij uiteindelijk weer terug zou willen.

Nu nam zijn andere ex dus laatst contact met mij op en ze vertelde dat ze - net nadat het uit was tussen mij en mijn ex - seks heeft gehad met hem. Hij heeft haar weer gecontacteerd en zij is daar voor gevallen. Ze heeft me gesprekken laten lezen waaruit dit inderdaad blijkt. Hij heeft me dus super erg voorgelogen.. (en haar ook)

Nu blijkt het dus ook dat hij ook tijdens onze relatie seks heeft gehad met haar.

Omdat mijn ex en ik twee weken terug ruzie hebben gekregen, heb ik hem nu twee weken niet gesproken. Dat ik er klaar mee ben nu is logisch, ik ben echt héél erg boos. Ik voel me echt bedrogen en ik zou hem het liefst een klap in zijn gezicht verkopen. Echter weet hij niet dat ik weet dat hij me heeft voorgelogen en bedrogen en ik zou hem hier toch graag mee willen confronteren. Vrienden/familie zeggen dat ik dat niet moet doen en het moet laten voor wat het is, maar mijn bloed kookt echt. Wat vinden jullie? En als ik hem ermee zou confronteren, hoe zou ik dat het beste kunnen doen?

Gisteren ben ik tegen het einde van zijn werkdag richting zijn werk gelopen met een tas met zijn kleding. Ik wilde hem tegen alle adviezen in tóch confronteren. Maar toen ik er bijna was bedacht ik me opeens, zag ik een prullenbak en heb ik daar de spullen in gedaan en ben ik terug naar huis gegaan. Beste keuze ever.