Relaties
alle pijlers
Eerlijk zijn?
zaterdag 2 december 2017 om 09:20
Ik zou de wereld niet aanpassen aan jouw kind, maar jouw kind weerbaar maken.
Wat is dit voor waanzin? Dingen die lastig zijn, ga je uit de weg? De wereld draait niet om hem!
Als hij tien is: met jou speel ik niet meer, want bij jou thuis mogen we niet ....
Als hij 20 is: gast, ik zeg onze vriendschap op, want IK word verdrietig omdat jij ernstig ziek bent.
Als hij 40 is: pap, mam, ik stop ermee. De zorgen voor jullie zijn zo zwaar. Ik trek dat niet. Los het zelf maar op.
Wat is dit voor waanzin? Dingen die lastig zijn, ga je uit de weg? De wereld draait niet om hem!
Als hij tien is: met jou speel ik niet meer, want bij jou thuis mogen we niet ....
Als hij 20 is: gast, ik zeg onze vriendschap op, want IK word verdrietig omdat jij ernstig ziek bent.
Als hij 40 is: pap, mam, ik stop ermee. De zorgen voor jullie zijn zo zwaar. Ik trek dat niet. Los het zelf maar op.
zaterdag 2 december 2017 om 09:25
Ook als hij niet hooggevoelig zou zijn, was hij zeer waarschijnlijk bang voor het andere kindje.
Hij is nog maar 4 hè. Ze leren op die leeftijd net een beetje fatsoenlijk met elkaar om te gaan.
Wat dat betreft is het juist wel goed om naar je vrienden te gaan en het aan je zoontje uit proberen te leggen.
Kan je niet de ene keer wel en de andere keer niet met zoon gaan?
Wel zou ik ook aan je vrienden aangeven waar je zoontje mee zit. Ze kunnen niet verwachten dat andere kindjes zich maar laten schoppen en slaan omdat hun zoon 'anders'is en het dus mag. Ze kunnen het beter van jullie horen dan dat straks helemaal niemand meer met hun zoon wil spelen.
Hij is nog maar 4 hè. Ze leren op die leeftijd net een beetje fatsoenlijk met elkaar om te gaan.
Wat dat betreft is het juist wel goed om naar je vrienden te gaan en het aan je zoontje uit proberen te leggen.
Kan je niet de ene keer wel en de andere keer niet met zoon gaan?
Wel zou ik ook aan je vrienden aangeven waar je zoontje mee zit. Ze kunnen niet verwachten dat andere kindjes zich maar laten schoppen en slaan omdat hun zoon 'anders'is en het dus mag. Ze kunnen het beter van jullie horen dan dat straks helemaal niemand meer met hun zoon wil spelen.
zaterdag 2 december 2017 om 09:29
Ik heb het gevoel dat tegenwoordig 8 op de 10 kinderen hooggevoelig is en ik vraag me af in hoeveel gevallen dit ook echt waar is en in hoeveel gevallen dit komt door ouders met een te beschermende opvoeding. Ik snap dat jij de wereld voor je kind wil dragen, maar hij moet ook zelfstandig worden. Over een paar jaar moet hij dit allemaal zelf doen. In de grote mensen wereld beroeren ze je ook niet met zijden handschoenen.
Ik zou samen met je kind met de andere ouders gaan praten. Zo leert hij angsten/problemen te confronteren ipv uit de weg te gaan. Ook kun je hem uitleggen dat kind x gehandicapt is en dat dit betekent dat hij soms dingen anders voelt of ervaart dan jouw kind en dat hij kind x hierop kan aanspreken (afhankelijk van de handicap) als het hem niet bevalt.
Ik zou samen met je kind met de andere ouders gaan praten. Zo leert hij angsten/problemen te confronteren ipv uit de weg te gaan. Ook kun je hem uitleggen dat kind x gehandicapt is en dat dit betekent dat hij soms dingen anders voelt of ervaart dan jouw kind en dat hij kind x hierop kan aanspreken (afhankelijk van de handicap) als het hem niet bevalt.
zaterdag 2 december 2017 om 10:06
HaPu schreef: ↑02-12-2017 09:29Ik heb het gevoel dat tegenwoordig 8 op de 10 kinderen hooggevoelig is en ik vraag me af in hoeveel gevallen dit ook echt waar is en in hoeveel gevallen dit komt door ouders met een te beschermende opvoeding. Ik snap dat jij de wereld voor je kind wil dragen, maar hij moet ook zelfstandig worden. Over een paar jaar moet hij dit allemaal zelf doen. In de grote mensen wereld beroeren ze je ook niet met zijden handschoenen.
Ik zou samen met je kind met de andere ouders gaan praten. Zo leert hij angsten/problemen te confronteren ipv uit de weg te gaan. Ook kun je hem uitleggen dat kind x gehandicapt is en dat dit betekent dat hij soms dingen anders voelt of ervaart dan jouw kind en dat hij kind x hierop kan aanspreken (afhankelijk van de handicap) als het hem niet bevalt.
Of de wereld is zo in your face tegenwoordig dat mensen er een beetje te overprikkeld van raken. Er lopen veel onderzoeken naar de oorzaak van kinderen en volwassenen die vaker en sneller 'hooggevoelig of overprikkeld' blijken te zijn. Iets met de tijdgeest en dat evolutie niet snel genoeg meer kan bijbenen. Dat er niet tegen op te voeden of bescheremen valt. Het is hoe dan ook gewoon teveel voor een flink deel van de bevolking.
Maar dat is nu nog iets wat ze denken en nog amper te bewijzen valt. Maar vind wel logisch ergens. Maar andere discussie denk ik.
Maar wat ik kan herlijden uit de reacties is wat TO wil iets wat daar weinig mee te maken heeft. Dit is juist een normale levensles voor de 4 jarige. Hoe om te gaan met mensen. Precies mooie leeftijd om dat duidelijk te maken.
Maar het is ook oke om bang te zijn als je geslagen word.
Je kan kijken of het de volgende keer goed gaat, ook aan die ouders om hun kind goed in de gaten te houden.
Word er weer geslagen vind ik het trouwens niet raar dat een kind van 4, de keer erop niet mee gaat. En die keer erop ook niet.
Het is aan jou om je kind niet bang te laten zijn voor mensen met een beperking maar je hoeft hem zeker niet te laten slaan.
Er ligt bij die andere ouders een verantwoordlijkheid qua dat. Lukt dat niet door zo'n beperking dan is het prima dat jij je kind gewoon nog even niet mee neemt..
anoniem_194147 wijzigde dit bericht op 02-12-2017 10:34
19.05% gewijzigd
zaterdag 2 december 2017 om 10:21
"Kind van onze vrienden is jong en meervoudig gehandicapt. Wij zelf hebben een hooggevoelig kind ( 4 jaar oud) en hij is bang voor de zoon van onze vrienden. De reden daarvoor is dat hun zoon uit enthousiasme ons kind heeft geslagen, geduwd en heel hard schreeuwt. "
OKe maar dat is niet onoverkomelijk. Als ouder heb je je kind te leren om over dit soort angsten heen te stappen. JE wilt toch geen volwassene die later wegtrekt bij elke gehandicapte? En het idee bij hem laten zitten dat elke gehandicapte als die enthousiast is, gaat slaan en schreeuwen?
Dit was 1 keer, en je hebt gewoon samen met de andere ouders, even een betere begeleiding de volgende keer te regelen.
"Het is erg moeilijk om eerlijk te zeggen dat we onze zoon niet meer mee willen nemen, aangezien ze hier zo gevoelig voor zijn. Ze willen zo graag dat hun zoon 'geaccepteerd' wordt en gaat spelen met andere kinderen. "
Wat een onzin dus om je kind na deze eertse keer niet mee te nemen meer. EN nee, de andere ouders zijn niet hooggevoelig, jij bent dat.
En dat je een kind zo vermijdt als die een keer een grens over gaat, hij kan er echt niks aan doen, en het is kwestie van beter begeleiden van jullie de volgende keer. JE bent er toch zelf bij?
"We komen dus steeds met een smoes maar ooit gaat het verkeerd denk ik, omdat het gaat wringen."
Dus je liegt makkelijker dan dat je een klein heel klein akkefietje wat volstrekt overtrokken nu wordt, op te lossen. VErmijden is wel je dingetje, gezien je je op ook snel weghaalt.
" Ik denk zelfs dat dit wel eens tussen onze vriendschap in kan gaan staan."
JE bedoelt, je gelieg naar hun toe. Zij hebben niks gedaan namelijk dan eerlijk en open zijn.
"Ergens vinden wij ook dat ze zelf moeten inzien dat hun zoon onvoorspelbaar is, ... Maar ja, we weten hoe het is om zo van je kind te houden dat je alleen maar goede dingen erover wilt horen. "
ehhh waar slaat dit nu op? Denk je niet dat het slechte nieuws dat hun kind meervoudig gehandicapt is, niet is binnen gekomen?
Ik denk dat het slechte nieuws eerder is dat je een slechte vriendin bent, en je je kind tekort houdt als die na een enthousiaste sla ervaring met gehandicapt kind, zo bang is dat je hem nooit en nooit meer dat ander kindje laat zien om het weer goed te maken, recht te trekken. Je kind van 4 is dus niet leerbaar en laat je zitten met angsten voor niks, wat is er mis met een stukje realiteit, je bent erbij toch, je kan dit toch uitleggen?
OKe maar dat is niet onoverkomelijk. Als ouder heb je je kind te leren om over dit soort angsten heen te stappen. JE wilt toch geen volwassene die later wegtrekt bij elke gehandicapte? En het idee bij hem laten zitten dat elke gehandicapte als die enthousiast is, gaat slaan en schreeuwen?
Dit was 1 keer, en je hebt gewoon samen met de andere ouders, even een betere begeleiding de volgende keer te regelen.
"Het is erg moeilijk om eerlijk te zeggen dat we onze zoon niet meer mee willen nemen, aangezien ze hier zo gevoelig voor zijn. Ze willen zo graag dat hun zoon 'geaccepteerd' wordt en gaat spelen met andere kinderen. "
Wat een onzin dus om je kind na deze eertse keer niet mee te nemen meer. EN nee, de andere ouders zijn niet hooggevoelig, jij bent dat.
En dat je een kind zo vermijdt als die een keer een grens over gaat, hij kan er echt niks aan doen, en het is kwestie van beter begeleiden van jullie de volgende keer. JE bent er toch zelf bij?
"We komen dus steeds met een smoes maar ooit gaat het verkeerd denk ik, omdat het gaat wringen."
Dus je liegt makkelijker dan dat je een klein heel klein akkefietje wat volstrekt overtrokken nu wordt, op te lossen. VErmijden is wel je dingetje, gezien je je op ook snel weghaalt.
" Ik denk zelfs dat dit wel eens tussen onze vriendschap in kan gaan staan."
JE bedoelt, je gelieg naar hun toe. Zij hebben niks gedaan namelijk dan eerlijk en open zijn.
"Ergens vinden wij ook dat ze zelf moeten inzien dat hun zoon onvoorspelbaar is, ... Maar ja, we weten hoe het is om zo van je kind te houden dat je alleen maar goede dingen erover wilt horen. "
ehhh waar slaat dit nu op? Denk je niet dat het slechte nieuws dat hun kind meervoudig gehandicapt is, niet is binnen gekomen?
Ik denk dat het slechte nieuws eerder is dat je een slechte vriendin bent, en je je kind tekort houdt als die na een enthousiaste sla ervaring met gehandicapt kind, zo bang is dat je hem nooit en nooit meer dat ander kindje laat zien om het weer goed te maken, recht te trekken. Je kind van 4 is dus niet leerbaar en laat je zitten met angsten voor niks, wat is er mis met een stukje realiteit, je bent erbij toch, je kan dit toch uitleggen?
zaterdag 2 december 2017 om 10:22
Jammer dat je openingspost verdwenen is. Wart ik uit de reacties begrijp is dat jouw kind hooggevoelig is een jullie vrienden en kindje met een beperking hebben waar hij bang voor is.
Dit is erg normaal op deze leeftijd. Heb jaren vrijwilligerswerk gedaan met mensen met een beperking en nam mijn kinderen af en toe mee om ze juist te laten zien dat "deze mensen" ook bestaan.
Dit is erg normaal op deze leeftijd. Heb jaren vrijwilligerswerk gedaan met mensen met een beperking en nam mijn kinderen af en toe mee om ze juist te laten zien dat "deze mensen" ook bestaan.
zaterdag 2 december 2017 om 10:26
En, vonden die mensen het fijn als educatie te dienen?Tess1981 schreef: ↑02-12-2017 10:22Jammer dat je openingspost verdwenen is. Wart ik uit de reacties begrijp is dat jouw kind hooggevoelig is een jullie vrienden en kindje met een beperking hebben waar hij bang voor is.
Dit is erg normaal op deze leeftijd. Heb jaren vrijwilligerswerk gedaan met mensen met een beperking en nam mijn kinderen af en toe mee om ze juist te laten zien dat "deze mensen" ook bestaan.
zaterdag 2 december 2017 om 10:31
Het lijkt me niet dat jullie zulke goede vrienden zijn als je hier zo over denkt.
Leer je kind weerbaarder zijn, kan prima als hij 4 is. Leren 'stop' en 'nee' zeggen, 'dat wil ik niet' 'dat vind ik niet leuk'. Maar ook fysiek kan hij ook wat doen, je mag best een hand ophouden of afstand creëren. En begrens het andere kind. Natuurlijk zou het fijn zijn als ouders dat zouden doen, maar misschien hebben ze het nog niet als zo 'dreigend' gezien. En als zij het na verloop van tijd niet gaan overnemen kan je het toch aankaarten? Niemand wil dat hun kind geslagen wordt, ook al is het uit enthousiasme.
Leer je kind weerbaarder zijn, kan prima als hij 4 is. Leren 'stop' en 'nee' zeggen, 'dat wil ik niet' 'dat vind ik niet leuk'. Maar ook fysiek kan hij ook wat doen, je mag best een hand ophouden of afstand creëren. En begrens het andere kind. Natuurlijk zou het fijn zijn als ouders dat zouden doen, maar misschien hebben ze het nog niet als zo 'dreigend' gezien. En als zij het na verloop van tijd niet gaan overnemen kan je het toch aankaarten? Niemand wil dat hun kind geslagen wordt, ook al is het uit enthousiasme.
zaterdag 2 december 2017 om 10:38
Wat slaat dit op? Denk je dat ik mijn kleine kinderen mee nam om aapjes te kijken?
Een avond en ochtend per week verzorgde ik naast mijn baan activiteiten in onze gemeente voor mensen die in onze gemeente in een instelling geplaatst zijn.
Zij vonden het juist leuk om af en toe me kinderen bezig te zijn. Omdat ik ze als peuter zo af en toe mee nam waren ze op latere leeftijd ook erg behulpzaam en een echte aanvulling. Ik had ze ook thuis kunnen houden maar vind het voor hun ook een aanwinst in hun leven.
zaterdag 2 december 2017 om 10:40
Maar ja, we weten hoe het is om zo van je kind te houden dat je alleen maar goede dingen erover wilt horen.
Als je dat zo goed weet, is het misschien ook goed om dat voor jullie zelf, mbt jullie eigen kind te bedenken?
Heb je je al eens in hun leven verplaatst? Bedacht hoe het voor hen voelt, als hele goeie vrienden niets meer met je kind (en dus met jou!) te maken willen hebben? Wie jouw kind afwijst, wijst jou af he. Wie plaatst het nu tussen de vriendschap? Jullie of zij?
(Voor de mensen die de OP gemist hebben, leest de post van Swifty)
Als je dat zo goed weet, is het misschien ook goed om dat voor jullie zelf, mbt jullie eigen kind te bedenken?
Heb je je al eens in hun leven verplaatst? Bedacht hoe het voor hen voelt, als hele goeie vrienden niets meer met je kind (en dus met jou!) te maken willen hebben? Wie jouw kind afwijst, wijst jou af he. Wie plaatst het nu tussen de vriendschap? Jullie of zij?
(Voor de mensen die de OP gemist hebben, leest de post van Swifty)
zaterdag 2 december 2017 om 10:41
Aapjes kijken. Jij noemt het zo, en zo beschrijf je het ook letterlijk. Maar ik mag dat niet zien, ligt kennelijk gevoelig. Gelukkig maar, dat fatsoen heb je dus welTess1981 schreef: ↑02-12-2017 10:38Wat slaat dit op? Denk je dat ik mijn kleine kinderen mee nam om aapjes te kijken?
Een avond en ochtend per week verzorgde ik naast mijn baan activiteiten in onze gemeente voor mensen die in onze gemeente in een instelling geplaatst zijn.
Zij vonden het juist leuk om af en toe me kinderen bezig te zijn. Omdat ik ze als peuter zo af en toe mee nam waren ze op latere leeftijd ook erg behulpzaam en een echte aanvulling. Ik had ze ook thuis kunnen houden maar vind het voor hun ook een aanwinst in hun leven.
zaterdag 2 december 2017 om 10:41
Ook als er eentje je kinderen slaat?Tess1981 schreef: ↑02-12-2017 10:38Wat slaat dit op? Denk je dat ik mijn kleine kinderen mee nam om aapjes te kijken?
Een avond en ochtend per week verzorgde ik naast mijn baan activiteiten in onze gemeente voor mensen die in onze gemeente in een instelling geplaatst zijn.
Zij vonden het juist leuk om af en toe me kinderen bezig te zijn. Omdat ik ze als peuter zo af en toe mee nam waren ze op latere leeftijd ook erg behulpzaam en een echte aanvulling. Ik had ze ook thuis kunnen houden maar vind het voor hun ook een aanwinst in hun leven.
Want ben het met je eens hoor maar je hoeft 4 jarige ook niet te laten slaan. Ook al bedoeld de ander daar weinig naars mee.
zaterdag 2 december 2017 om 10:44
Waarom maak je het gelijk zo negatief?
Op de school van onze kinderen was heel lang en lokaal ingericht voor de dagopvang van een aantal meervoudig gehandicapte kinderen. Echt integreren lukte niet maar daardoor had het ook zeker een educatief doel. Voor onze kinderen was het heel normaal dat er gehandicapte kinderen over het schoolplein 'liepen'. Dat je daardoor een daarvoor moest oppassen, dat die kinderen op bepaalde gebieden altijd voorrang hadden. Etc.
zaterdag 2 december 2017 om 11:03
Mijn reactie kwam voort uit jouw rare opmerking "
En, vonden die mensen het fijn als educatie te dienen?"
Als je nl mijn bericht goed leest begrijp je dat ik twee dagdelen per week jarenlang (15 om precies te zijn). Naast mijn werk inzette om deze mensen activiteiten te bieden buiten de instelling waar ze verbleven en mijn kinderen een ware aanvulling waren op het hele geheel. Dit deed ik vrijwillig en kreeg hier dan ook geen enkele cent voor. Is begonnen als stage en een hobby gebleven. Dit doe je niet als je hart er niet ligt, dan hou je dat geen 15 jaar vol. Dus ja zoals je mijn nu neerzet vind ik onfatsoenlijk.
zaterdag 2 december 2017 om 11:07
Nee je hoeft je kind niet te laten slaan. Maar bij vrienden met een kindje zonder beperking kan dat ook gebeuren. Hier hebben ze uit frustratie om wel eens een tik of krabbel gekregen als er op visite waren en dat handel je dan ook naar.Lucifermiauww schreef: ↑02-12-2017 10:41Ook als er eentje je kinderen slaat?
Want ben het met je eens hoor maar je hoeft 4 jarige ook niet te laten slaan. Ook al bedoeld de ander daar weinig naars mee.
Als dat gebeurd bij vrienden met een kindje met een beperking zou ik daar mijn kinderen extra uitleg bij geven een kijken met de ouders naar een oplossing als dit vaker zou gebeuren.