Relaties
alle pijlers
Waardeloze moeder
vrijdag 22 december 2017 om 01:33
Even een nieuwe account omdat ik op mijn andere herkend ben..
Ik heb 10 jaar een relatie met mijn man en eigenlijk is deze al matig tot slecht sinds de geboorte van de jongste (nu ruim 4). Ik heb altijd geroepen nooit te zullen scheiden vanwege de kinderen, maar nu weet ik het echt niet meer.
Wij maken ruzie, elke dag. We kunnen echt geen uur met elkaar doorbrengen zonder ruzie. En waar ik me echt echt probeer in te houden, vooral waar de kinderen bij zijn, heeft mijn man die grens steeds verder opgeschoven. Vandaag moesten de kinderen naar kerstdiner op school vertrekken, maar hij wilde eerst nog douchen. We gingen veel te laat komen, dus ik heb de kinderen vast in de auto gezet en riep naar binnen dat hij nu moest komen anders gingen we zonder hem (heel onaardig, ik weet het! Maar de kinderen hadden zich er zo op verheugd en ik vond het zo zielig dat ws te laat gingen komen). Toen kwam hij woest naar buiten, riep in de auto dat ik een waardeloos stuk stront was en ging boos naast me zitten. Ik werd natuurlijk boos van zijn opmerking en noemde hem een idioot, maarja ivm de kinderen toch maar gauw vertrokken.. En na ruim een uur boos naar me te hebben gekeken gaat het dan weer en doen we net of er niks is gebeurd. Alleen eenmaal thuis slaat de sfeer dan direct weer negatief om. Dochter werd net huilend wakker, dus ik had haar bij ons in bed genomen, maar ze bleef maar huilen en toen werd hij weer woest, we waren een stelletje kutwijven en dochter moest haar bek houden. Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
En nu.. Ik lig in bed van dochter me serieus af te vragen wat ik nou moet. Scheiden lijkt voor de hand liggend, maar maak ik het daarmee dan niet juist erger? Want we kunnen dan geen ruzie meer maken, maar kinderen zijn wel helft van de tijd alleen bij hem. Ik ben verder niet bang dat hij hun echt wat aandoet, want als ik er niet ben om hem boos te maken, dan is hij dat een stuk minder, maar dan nog.. Hij verliest af en toe echt zijn geduld en kan dan wel fysiek worden.
Mijn man heeft afgelopen zomer een burn out gekregen waarna hij zijn baan heeft opgezegd. Hij begint in februari met een opleiding en werkt daarnaast parttime. Als ik bij hem wegga, gaat hem dat nooit lukken..
Sorry voor het warrige verhaal, maar ik weet nu gewoon even echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het idee dat ik sowieso een waardeloze moeder ben, wat ik ook doe..
Ik heb 10 jaar een relatie met mijn man en eigenlijk is deze al matig tot slecht sinds de geboorte van de jongste (nu ruim 4). Ik heb altijd geroepen nooit te zullen scheiden vanwege de kinderen, maar nu weet ik het echt niet meer.
Wij maken ruzie, elke dag. We kunnen echt geen uur met elkaar doorbrengen zonder ruzie. En waar ik me echt echt probeer in te houden, vooral waar de kinderen bij zijn, heeft mijn man die grens steeds verder opgeschoven. Vandaag moesten de kinderen naar kerstdiner op school vertrekken, maar hij wilde eerst nog douchen. We gingen veel te laat komen, dus ik heb de kinderen vast in de auto gezet en riep naar binnen dat hij nu moest komen anders gingen we zonder hem (heel onaardig, ik weet het! Maar de kinderen hadden zich er zo op verheugd en ik vond het zo zielig dat ws te laat gingen komen). Toen kwam hij woest naar buiten, riep in de auto dat ik een waardeloos stuk stront was en ging boos naast me zitten. Ik werd natuurlijk boos van zijn opmerking en noemde hem een idioot, maarja ivm de kinderen toch maar gauw vertrokken.. En na ruim een uur boos naar me te hebben gekeken gaat het dan weer en doen we net of er niks is gebeurd. Alleen eenmaal thuis slaat de sfeer dan direct weer negatief om. Dochter werd net huilend wakker, dus ik had haar bij ons in bed genomen, maar ze bleef maar huilen en toen werd hij weer woest, we waren een stelletje kutwijven en dochter moest haar bek houden. Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
En nu.. Ik lig in bed van dochter me serieus af te vragen wat ik nou moet. Scheiden lijkt voor de hand liggend, maar maak ik het daarmee dan niet juist erger? Want we kunnen dan geen ruzie meer maken, maar kinderen zijn wel helft van de tijd alleen bij hem. Ik ben verder niet bang dat hij hun echt wat aandoet, want als ik er niet ben om hem boos te maken, dan is hij dat een stuk minder, maar dan nog.. Hij verliest af en toe echt zijn geduld en kan dan wel fysiek worden.
Mijn man heeft afgelopen zomer een burn out gekregen waarna hij zijn baan heeft opgezegd. Hij begint in februari met een opleiding en werkt daarnaast parttime. Als ik bij hem wegga, gaat hem dat nooit lukken..
Sorry voor het warrige verhaal, maar ik weet nu gewoon even echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het idee dat ik sowieso een waardeloze moeder ben, wat ik ook doe..
vrijdag 22 december 2017 om 01:47
Allereerst je bent geen waardeloze moeder maar een vrouw die zojuist fysiek mishandeld is en haar kind heeft moeten beschermen tegen de vuisten van haar eigen vader.Je kan wel een waardeloze moeder gaan worden als je je kinderen hieraan blijft blootstellen.
Heb je je man wel eens aangesproken op zijn gedrag of kan/durf je dat niet?
Ik zou aangifte doen van mishandeling dan sta je sowieso sterker straks mbt voogdij. Je geeft jezelf weliswaar de schuld van zijn fysieke en verbale mishandelingen maar er is daar maar 1 schuldig aan en dat is hij zelf. Een volwassen man slaat geen vrouwen en kinderen ongeacht hun gedrag.
Wat je moet doen is aan jou...maar wat je vooral niet moet doen is je kinderen aan dit geweld en gedrag blootstellen
Heb je je man wel eens aangesproken op zijn gedrag of kan/durf je dat niet?
Ik zou aangifte doen van mishandeling dan sta je sowieso sterker straks mbt voogdij. Je geeft jezelf weliswaar de schuld van zijn fysieke en verbale mishandelingen maar er is daar maar 1 schuldig aan en dat is hij zelf. Een volwassen man slaat geen vrouwen en kinderen ongeacht hun gedrag.
Wat je moet doen is aan jou...maar wat je vooral niet moet doen is je kinderen aan dit geweld en gedrag blootstellen
vrijdag 22 december 2017 om 01:51
Wat naar TO.
Het gedrag van je man klinkt totaal niet gezond en normaal. Je noemt je vrouw en / of je dochter geen kutwijf!
En je stompt je eigen vrouw en kind al helemaal niet uit bed! Of überhaupt!
Ik zou je adviseren om wel bij hem weg te gaan. Is hij altijd zo agressief geweest? Dit is absoluut niet gezond voor jou en voor de kinderen!
Denk erover na of je hem wel vertrouwt alleen met de kinderen. Wat als jullie uit elkaar gaan en ze bij hem slapen, en een van de kinderen midden in de nacht wakker wordt? Gedraagt hij zich dan ook zo?
En dat hij zijn opleiding en parttime werk dan niet kan doen is niet jouw probleem, hij had zich gewoon (niet als een mongool) moeten gedragen!
Sterkte...
Het gedrag van je man klinkt totaal niet gezond en normaal. Je noemt je vrouw en / of je dochter geen kutwijf!
En je stompt je eigen vrouw en kind al helemaal niet uit bed! Of überhaupt!
Ik zou je adviseren om wel bij hem weg te gaan. Is hij altijd zo agressief geweest? Dit is absoluut niet gezond voor jou en voor de kinderen!
Denk erover na of je hem wel vertrouwt alleen met de kinderen. Wat als jullie uit elkaar gaan en ze bij hem slapen, en een van de kinderen midden in de nacht wakker wordt? Gedraagt hij zich dan ook zo?
En dat hij zijn opleiding en parttime werk dan niet kan doen is niet jouw probleem, hij had zich gewoon (niet als een mongool) moeten gedragen!
Sterkte...
vrijdag 22 december 2017 om 01:53
Hij erkent niet dat hij een probleem heeft, altijd was we het er over hebben, roept hij direct dat ik net zo slecht ben. Verder zijn we allebei heel moe en toe aan vakantie. Dus de lintjes zijn wel erg kort..
Ik zou geen aangifte tegen hem kunnen doen, hij heeft me niet veel pijn gedaan en ik kan hem dat echt niet aandoen..
Maar ik snap nu wel dat het zo echt niet meer verder kan.. Ik weet alleen even echt niet hoe we dit praktisch op moeten lossen..
Ik zou geen aangifte tegen hem kunnen doen, hij heeft me niet veel pijn gedaan en ik kan hem dat echt niet aandoen..
Maar ik snap nu wel dat het zo echt niet meer verder kan.. Ik weet alleen even echt niet hoe we dit praktisch op moeten lossen..
vrijdag 22 december 2017 om 01:56
Zou hij ook maar denken “ik kan mijn vrouw en kind dit niet aandoen” als hij jullie stompt en uitscheldtRozeHommel schreef: ↑22-12-2017 01:53Hij erkent niet dat hij een probleem heeft, altijd was we het er over hebben, roept hij direct dat ik net zo slecht ben. Verder zijn we allebei heel moe en toe aan vakantie. Dus de lintjes zijn wel erg kort..
Ik zou geen aangifte tegen hem kunnen doen, hij heeft me niet veel pijn gedaan en ik kan hem dat echt niet aandoen..
Maar ik snap nu wel dat het zo echt niet meer verder kan.. Ik weet alleen even echt niet hoe we dit praktisch op moeten lossen..
Lieve TO, ik snap dat je het eng vindt en excuses zoekt maar tenzij hij inziet hoe fout hij is geweest kun je dit jezelf en je kinderen niet aandoen. Hoe je ook zoekt er zijn geen excuses voor je vrouw en kind uit bed stompen.
Is therapie een optie?
vrijdag 22 december 2017 om 02:00
Als hij zelf al niet snapt dat zijn gedrag schadelijk is zal therapie geen zin hebben.
Het laatste waar je je in deze situatie zorgen om moet maken is of het zielig is voor HEM. Hij vraagt zich ook niet af of hij het jou en je dochter wel kan aandoen om jullie fysiek en geestelijk te mishandelen. Denk aan je kinderen. Hij is een volwassen vent dus redt het wel.
Voor praktische zaken is altijd een oplossing. Hebben jullie samen een koophuis? Kan jij je financieel redden?
Het laatste waar je je in deze situatie zorgen om moet maken is of het zielig is voor HEM. Hij vraagt zich ook niet af of hij het jou en je dochter wel kan aandoen om jullie fysiek en geestelijk te mishandelen. Denk aan je kinderen. Hij is een volwassen vent dus redt het wel.
Voor praktische zaken is altijd een oplossing. Hebben jullie samen een koophuis? Kan jij je financieel redden?
vrijdag 22 december 2017 om 02:01
Wat een verhaal. Erger kan je het niet maken door te gaan scheiden hoor.
Heb je zelf werk, waar leven jullie van als hij ontslag heeft genomen?
Je laat je kind van 4 toch niet uit bed stompen en een kutwijf noemen en jezelf ook.
Arme kinderen. Twee scheldende ouders, dan een oorverdovende stilte.. hoe maak je kinderen helemaal gek.. zoek morgen nog hulp, zet hem eruit dat zijn plannetjes dan veranderen is zijn probleem.
Hij heeft vanavond al zijn rechten verspeeld en jij kan ook wel wat ondersteuning gebruiken als ik dat zo lees. sterkte
Heb je zelf werk, waar leven jullie van als hij ontslag heeft genomen?
Je laat je kind van 4 toch niet uit bed stompen en een kutwijf noemen en jezelf ook.
Arme kinderen. Twee scheldende ouders, dan een oorverdovende stilte.. hoe maak je kinderen helemaal gek.. zoek morgen nog hulp, zet hem eruit dat zijn plannetjes dan veranderen is zijn probleem.
Hij heeft vanavond al zijn rechten verspeeld en jij kan ook wel wat ondersteuning gebruiken als ik dat zo lees. sterkte
vrijdag 22 december 2017 om 02:03
We hebben inderdaad samen een koophuis. Financieel zal het wat lastiger worden, maar ik verdien een stuk meer dan hij doet, dus voor hem wordt het dan nog vervelender. Ik weet niet of ik het huis alleen kan kopen..
Shitzooi, ik wil hier helemaal niet over hoeven nadenken
Het voelt zo onwerkelijk allemaal..
Shitzooi, ik wil hier helemaal niet over hoeven nadenken
Het voelt zo onwerkelijk allemaal..
vrijdag 22 december 2017 om 02:12
Dus hij is thuis en zorgt voor de kinderen als jij naar je werk bent, vertouw je er wel op dat hij de kinderen dan niet slaat of mishandelt?
Jij bent de volwassene hier, je laat het gebeuren en wil er niet over hoeven nadenken. Snap ik maar je kinderen denken er wel over na en vergeten dit nooit meer. Waarom gooi je hem er niet uit? Je bent ook verantwoordelijk voor het welzijn van je kinderen. Wat als je ze kwijtraakt omdat je ze niet beschermt dat wil je ook niet lijkt me.
Dat geld maakt allemaal niks uit het gaat nu om je kinderen die leven en elke dag dat ze in jullie geruzie zitten een tik meekrijgen. Waar is je dochtertje nu, hoe reageerde ze toen jullie eruitgestompt werden en haar vader jullie een stel kutwijven noemde?
Hoe keek ze naar je, hoe keek ze naar hem heb je dat gezien ze kan niet voor zichzelf opkomen. Als je dat niet doet ben je inderdaad niet zo'n beste moeder.
Ze is vier jaar en volkomen afhankelijk van jullie en als jij idioot terugroept als hij stuk stront zegt en een paar uur later uit bed gemept word maak ik me ernstig zorgen om de kinderen. Het gaat al 4 jaar zo tijd om in te grijpen.
Jij bent de volwassene hier, je laat het gebeuren en wil er niet over hoeven nadenken. Snap ik maar je kinderen denken er wel over na en vergeten dit nooit meer. Waarom gooi je hem er niet uit? Je bent ook verantwoordelijk voor het welzijn van je kinderen. Wat als je ze kwijtraakt omdat je ze niet beschermt dat wil je ook niet lijkt me.
Dat geld maakt allemaal niks uit het gaat nu om je kinderen die leven en elke dag dat ze in jullie geruzie zitten een tik meekrijgen. Waar is je dochtertje nu, hoe reageerde ze toen jullie eruitgestompt werden en haar vader jullie een stel kutwijven noemde?
Hoe keek ze naar je, hoe keek ze naar hem heb je dat gezien ze kan niet voor zichzelf opkomen. Als je dat niet doet ben je inderdaad niet zo'n beste moeder.
Ze is vier jaar en volkomen afhankelijk van jullie en als jij idioot terugroept als hij stuk stront zegt en een paar uur later uit bed gemept word maak ik me ernstig zorgen om de kinderen. Het gaat al 4 jaar zo tijd om in te grijpen.
vrijdag 22 december 2017 om 02:15
Morgen hulp zoeken, hij heeft niks meer te willen en als je niet oppast jij straks ook niet meer.RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 02:07Zet hem eruit.. Dan klinkt zo mooi, maar hoe doe je dat, als hij niet wil?
vrijdag 22 december 2017 om 02:19
Maar waar dan? Sorry, maar ik weet niet waar ik hulp moet zoeken bij zoiets?
En verder heb je gelijk, ik moet echt iets doen nu! Ik ben gewoon zo bang voor alles, bang om de kinderen zoveel te missen, bang om man te missen (want uiteindelijk hou ik toch nog van hem), bang om het verkeerd te doen..
vrijdag 22 december 2017 om 02:39
Bel je huisarts, maatschappelijk werk, meldpunt voor geweld thuis. Waarom geef je geen antwoord op de andere vragen die je gesteld worden? Je laat hem toch de hele dag bij hem, jij bent de enige die werkt dus zoveel meer zal je ze niet missen.RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 02:19Maar waar dan? Sorry, maar ik weet niet waar ik hulp moet zoeken bij zoiets?
En verder heb je gelijk, ik moet echt iets doen nu! Ik ben gewoon zo bang voor alles, bang om de kinderen zoveel te missen, bang om man te missen (want uiteindelijk hou ik toch nog van hem), bang om het verkeerd te doen..
En ja je zal zijn gescheld en stompen best gaan missen maar dat is zo over. Het gaat ook niet om jou, het gaat om je kinderen.
Bang om het verkeerd te doen hoef je alleen maar te zijn als dit gewoon zo door blijft gaan. Dat is verkeerd. Feit, niet mijn mening.
Waar is je dochtertje nu en wat vond ze ervan? Waar ben je zelf naartoe gegaan?
vrijdag 22 december 2017 om 02:56
Mijn dochter is nu bij mij, we liggen samen in het logeerbed. Ze moest wel huilen toen het gebeurde, maar dat was ze al aan het doen. Ik heb haar getroost en nu ligt ze lekker tegen me te slapen.Lenn12345 schreef: ↑22-12-2017 02:39Bel je huisarts, maatschappelijk werk, meldpunt voor geweld thuis. Waarom geef je geen antwoord op de andere vragen die je gesteld worden? Je laat hem toch de hele dag bij hem, jij bent de enige die werkt dus zoveel meer zal je ze niet missen.
En ja je zal zijn gescheld en stompen best gaan missen maar dat is zo over. Het gaat ook niet om jou, het gaat om je kinderen.
Bang om het verkeerd te doen hoef je alleen maar te zijn als dit gewoon zo door blijft gaan. Dat is verkeerd. Feit, niet mijn mening.
Waar is je dochtertje nu en wat vond ze ervan? Waar ben je zelf naartoe gegaan?
Ik werk 4 dagen in de week, dus als ik ze een hele week niet kan zien zal ik ze toch wel heel erg missen ja! Er zijn ook nog de ochtenden, avonden en weekenden.. Mijn man werkt parttime met een wisselend rooster. Dus ja, hij is regelmatig alleen met ze. Ik geloof niet dat hij ze dan pijn doet oid, al weet ik dat natuurlijk niet zeker. Vannacht was ook voor het eerst dat hij zich op ons allebei richtte. Beantwoord dit jouw vragen?
vrijdag 22 december 2017 om 03:15
Ik zie scheiden niet direct als oplossing, maar ik zie wel een zwaar gestreste man (burn-out? depressief?) Er moet duidelijk iets gebeuren.
Ik zou het denk ik zo doen. Plan een gesprek met hem: zeg hem dat je met hem wil praten vanavond en zorg dat de kinderen bij een oppas zijn. Zeg dan dat jullie in een relatiecrisis zitten waarbij je overweegt te gaan scheiden omdat je geen andere uitweg ziet als dit niet beter wordt. Zeg hem dat je dit niet wilt, en om dit als laatste oplossing te voorkomen zeg je hem dat jullie hulp moeten zoeken (start door samen naar huisarts te gaan), en dat een time-out nodig is. Hik moet een periode ergens anders heen vanwege de omveiligheid die hij veroorzaakt.
Afhankelijk van zijn reactie zou ik het dan een kans geven (als hij oprecht meewerkt), of de scheiding starten.
Maar de grens is bereikt in afwachten tot het ‘vanzelf’ beter wordt.
Sterkte zeg!
Ik zou het denk ik zo doen. Plan een gesprek met hem: zeg hem dat je met hem wil praten vanavond en zorg dat de kinderen bij een oppas zijn. Zeg dan dat jullie in een relatiecrisis zitten waarbij je overweegt te gaan scheiden omdat je geen andere uitweg ziet als dit niet beter wordt. Zeg hem dat je dit niet wilt, en om dit als laatste oplossing te voorkomen zeg je hem dat jullie hulp moeten zoeken (start door samen naar huisarts te gaan), en dat een time-out nodig is. Hik moet een periode ergens anders heen vanwege de omveiligheid die hij veroorzaakt.
Afhankelijk van zijn reactie zou ik het dan een kans geven (als hij oprecht meewerkt), of de scheiding starten.
Maar de grens is bereikt in afwachten tot het ‘vanzelf’ beter wordt.
Sterkte zeg!
vrijdag 22 december 2017 om 03:15
Nee eerlijk gezegd niet. Hij had toch ontslag genomen en ging volgend jaar weer wat doen toch?
Is de band met je kinderen zo slecht dat je niet zou merken als ze geslagen worden?
Als ze dat niet aan jou durven vertellen komt het er op school wel een keer uit. Scheiden of blijven en je kinderen naar de verdommenis zien gaan. Meer smaken zijn er niet.
Of ja, zijn er wel maar dat komt vanzelf op gang als je kinderen gaan praten buitenshuis. Hun vriendinnetjes en leerkrachten kutwijven gaan noemen, kinderen doen na wat ze thuis horen en leren.
Of als hij ze een keer het ziekenhuis inslaat. Waar zouden ze heengaan als hij jou nu net een schedelbasisfractuur had gestompt? Een ongelukkige klap en je slaat iemand het ziekenhuis in. Of erger. Je kan dan niet zeggen dat wist ik niet, je weet het nu. Dat het al jaren niet goedgaat en dat hij slaat weet je ook.
Wat wil je eigenlijk horen hier?
Is de band met je kinderen zo slecht dat je niet zou merken als ze geslagen worden?
Als ze dat niet aan jou durven vertellen komt het er op school wel een keer uit. Scheiden of blijven en je kinderen naar de verdommenis zien gaan. Meer smaken zijn er niet.
Of ja, zijn er wel maar dat komt vanzelf op gang als je kinderen gaan praten buitenshuis. Hun vriendinnetjes en leerkrachten kutwijven gaan noemen, kinderen doen na wat ze thuis horen en leren.
Of als hij ze een keer het ziekenhuis inslaat. Waar zouden ze heengaan als hij jou nu net een schedelbasisfractuur had gestompt? Een ongelukkige klap en je slaat iemand het ziekenhuis in. Of erger. Je kan dan niet zeggen dat wist ik niet, je weet het nu. Dat het al jaren niet goedgaat en dat hij slaat weet je ook.
Wat wil je eigenlijk horen hier?
vrijdag 22 december 2017 om 05:07
Maar op dit moment houdt je man niet genoeg van jullie ...anders zou hij zelf ook beseffen dat het zo niet verder kan en hulp zoeken maar in plaats daarvan ziet hij zijn fouten niet en uit naam van de liefde speel jij dat (tot nu toe) mee.RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 02:19Maar waar dan? Sorry, maar ik weet niet waar ik hulp moet zoeken bij zoiets?
En verder heb je gelijk, ik moet echt iets doen nu! Ik ben gewoon zo bang voor alles, bang om de kinderen zoveel te missen, bang om man te missen (want uiteindelijk hou ik toch nog van hem), bang om het verkeerd te doen..
Het is niet de schuld van het huilende kind, van zijn burn-out of van jou dat hij slaat...het is ZIJN fout en probleem
waar hij zijn vrouw en kinderen mee opzadelt alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
Het gaat duidelijk steeds een stapje verder en vandaag was voor jouw ogen je kind niet veilig. DOE daar iets aan en bescherm je kind want met niets doen vallen er straks gewonden. RED je kinderen EN jezelf. Er is weer een grens overschreden vannacht en die kan en mag je niet negeren.
Bel veilig thuis of ga naar de huisarts maar niets doen is vanaf vandaag geen optie meer.
vrijdag 22 december 2017 om 05:33
Ik begrijp dat hij nooit therapie heeft gehad...maar wel een diagnose? Van wie dan??
Ik vind overigens niet dat een burnout hem vrijwaard van al zijn gedrag. Ik weet zelf letterlijk wat het is om er eentje te hebben/ midden in te zitten. Maar ik ben doodop..maar totaal niet aggressief of geestelijk afkrakend.
Ik vind overigens niet dat een burnout hem vrijwaard van al zijn gedrag. Ik weet zelf letterlijk wat het is om er eentje te hebben/ midden in te zitten. Maar ik ben doodop..maar totaal niet aggressief of geestelijk afkrakend.
vrijdag 22 december 2017 om 06:37
Ik snap best dat de stap om weg te gaan een hele grote stap is, zeker als de liefde er nog wel is. Toch moet er wel iets gebeuren om de onveilige situatie te stoppen, voor jou en voor de kinderen, en wel zo snel mogelijk.
Veilig Thuis weet wat er aan hulp mogelijk is, en je kunt hen ook eerst eens (anoniem) bellen voor advies, voordat je meteen allerlei dingen in werking gaat zetten. Dit staat op hun site:
Neem contact op met Veilig Thuis
Veilig Thuis is er voor iedereen die direct of indirect te maken heeft met huiselijk geweld en kindermishandeling. Je kunt jouw vragen stellen of je hart luchten. Je krijgt een hulpverlener aan de lijn, die aandachtig naar jouw verhaal luistert. Deze hulpverlener zet alles voor je op een rij, beantwoordt jouw vragen en geeft je advies. Ook kijkt de hulpverlener samen met je welke professionele hulp er nodig is. Als je wilt, kun je anoniem blijven. Bel 0800-2000 (gratis en 24/7 bereikbaar).
Veilig Thuis weet wat er aan hulp mogelijk is, en je kunt hen ook eerst eens (anoniem) bellen voor advies, voordat je meteen allerlei dingen in werking gaat zetten. Dit staat op hun site:
Neem contact op met Veilig Thuis
Veilig Thuis is er voor iedereen die direct of indirect te maken heeft met huiselijk geweld en kindermishandeling. Je kunt jouw vragen stellen of je hart luchten. Je krijgt een hulpverlener aan de lijn, die aandachtig naar jouw verhaal luistert. Deze hulpverlener zet alles voor je op een rij, beantwoordt jouw vragen en geeft je advies. Ook kijkt de hulpverlener samen met je welke professionele hulp er nodig is. Als je wilt, kun je anoniem blijven. Bel 0800-2000 (gratis en 24/7 bereikbaar).
vrijdag 22 december 2017 om 06:39
Als je burnout bent (ik weet helaas ook wat dat inhoudt..) heb je echt geen energie voor dit soort uitbarstingen.
Waar ik erg van schrik is dat jij zegt dat als jij bij hem weggaat hii zichzelf niet zal redden/ hij waarschijnlijk niet zijn leven zal kunnen voortzetten zoals nu.
Dat is toch jouw probleem niet!
Om het simpel te houden, van een relatie moet je blij worden, niet meer niet minder.
En nu mag jij voor jezelf gaan bedenken of je hier nog blij van wordt.
Kijk naar jezelf, niet naar je man. Jij bent namelijk niet verantwoordelijk voor zijn gedrag, enkel voor dat van jezelf.
Waar ik erg van schrik is dat jij zegt dat als jij bij hem weggaat hii zichzelf niet zal redden/ hij waarschijnlijk niet zijn leven zal kunnen voortzetten zoals nu.
Dat is toch jouw probleem niet!
Om het simpel te houden, van een relatie moet je blij worden, niet meer niet minder.
En nu mag jij voor jezelf gaan bedenken of je hier nog blij van wordt.
Kijk naar jezelf, niet naar je man. Jij bent namelijk niet verantwoordelijk voor zijn gedrag, enkel voor dat van jezelf.
