Relaties
alle pijlers
Waardeloze moeder
vrijdag 22 december 2017 om 01:33
Even een nieuwe account omdat ik op mijn andere herkend ben..
Ik heb 10 jaar een relatie met mijn man en eigenlijk is deze al matig tot slecht sinds de geboorte van de jongste (nu ruim 4). Ik heb altijd geroepen nooit te zullen scheiden vanwege de kinderen, maar nu weet ik het echt niet meer.
Wij maken ruzie, elke dag. We kunnen echt geen uur met elkaar doorbrengen zonder ruzie. En waar ik me echt echt probeer in te houden, vooral waar de kinderen bij zijn, heeft mijn man die grens steeds verder opgeschoven. Vandaag moesten de kinderen naar kerstdiner op school vertrekken, maar hij wilde eerst nog douchen. We gingen veel te laat komen, dus ik heb de kinderen vast in de auto gezet en riep naar binnen dat hij nu moest komen anders gingen we zonder hem (heel onaardig, ik weet het! Maar de kinderen hadden zich er zo op verheugd en ik vond het zo zielig dat ws te laat gingen komen). Toen kwam hij woest naar buiten, riep in de auto dat ik een waardeloos stuk stront was en ging boos naast me zitten. Ik werd natuurlijk boos van zijn opmerking en noemde hem een idioot, maarja ivm de kinderen toch maar gauw vertrokken.. En na ruim een uur boos naar me te hebben gekeken gaat het dan weer en doen we net of er niks is gebeurd. Alleen eenmaal thuis slaat de sfeer dan direct weer negatief om. Dochter werd net huilend wakker, dus ik had haar bij ons in bed genomen, maar ze bleef maar huilen en toen werd hij weer woest, we waren een stelletje kutwijven en dochter moest haar bek houden. Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
En nu.. Ik lig in bed van dochter me serieus af te vragen wat ik nou moet. Scheiden lijkt voor de hand liggend, maar maak ik het daarmee dan niet juist erger? Want we kunnen dan geen ruzie meer maken, maar kinderen zijn wel helft van de tijd alleen bij hem. Ik ben verder niet bang dat hij hun echt wat aandoet, want als ik er niet ben om hem boos te maken, dan is hij dat een stuk minder, maar dan nog.. Hij verliest af en toe echt zijn geduld en kan dan wel fysiek worden.
Mijn man heeft afgelopen zomer een burn out gekregen waarna hij zijn baan heeft opgezegd. Hij begint in februari met een opleiding en werkt daarnaast parttime. Als ik bij hem wegga, gaat hem dat nooit lukken..
Sorry voor het warrige verhaal, maar ik weet nu gewoon even echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het idee dat ik sowieso een waardeloze moeder ben, wat ik ook doe..
Ik heb 10 jaar een relatie met mijn man en eigenlijk is deze al matig tot slecht sinds de geboorte van de jongste (nu ruim 4). Ik heb altijd geroepen nooit te zullen scheiden vanwege de kinderen, maar nu weet ik het echt niet meer.
Wij maken ruzie, elke dag. We kunnen echt geen uur met elkaar doorbrengen zonder ruzie. En waar ik me echt echt probeer in te houden, vooral waar de kinderen bij zijn, heeft mijn man die grens steeds verder opgeschoven. Vandaag moesten de kinderen naar kerstdiner op school vertrekken, maar hij wilde eerst nog douchen. We gingen veel te laat komen, dus ik heb de kinderen vast in de auto gezet en riep naar binnen dat hij nu moest komen anders gingen we zonder hem (heel onaardig, ik weet het! Maar de kinderen hadden zich er zo op verheugd en ik vond het zo zielig dat ws te laat gingen komen). Toen kwam hij woest naar buiten, riep in de auto dat ik een waardeloos stuk stront was en ging boos naast me zitten. Ik werd natuurlijk boos van zijn opmerking en noemde hem een idioot, maarja ivm de kinderen toch maar gauw vertrokken.. En na ruim een uur boos naar me te hebben gekeken gaat het dan weer en doen we net of er niks is gebeurd. Alleen eenmaal thuis slaat de sfeer dan direct weer negatief om. Dochter werd net huilend wakker, dus ik had haar bij ons in bed genomen, maar ze bleef maar huilen en toen werd hij weer woest, we waren een stelletje kutwijven en dochter moest haar bek houden. Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
En nu.. Ik lig in bed van dochter me serieus af te vragen wat ik nou moet. Scheiden lijkt voor de hand liggend, maar maak ik het daarmee dan niet juist erger? Want we kunnen dan geen ruzie meer maken, maar kinderen zijn wel helft van de tijd alleen bij hem. Ik ben verder niet bang dat hij hun echt wat aandoet, want als ik er niet ben om hem boos te maken, dan is hij dat een stuk minder, maar dan nog.. Hij verliest af en toe echt zijn geduld en kan dan wel fysiek worden.
Mijn man heeft afgelopen zomer een burn out gekregen waarna hij zijn baan heeft opgezegd. Hij begint in februari met een opleiding en werkt daarnaast parttime. Als ik bij hem wegga, gaat hem dat nooit lukken..
Sorry voor het warrige verhaal, maar ik weet nu gewoon even echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het idee dat ik sowieso een waardeloze moeder ben, wat ik ook doe..
vrijdag 22 december 2017 om 09:13
TO, doe iets. Er is nu blijkbaar een grens bij jou bereikt nu hij de kinderen ook blootstelt aan fysiek geweld. Onderschat niet wat de situatie tot nu toe bij hen heeft beschadigd. Doe het dan in ieder geval voor hen.
bel Veilig Thuis 0800-2000. Zij kunnen je helpen. Of ga naar de huisarts, maatschappelijk werk, neem de stap om dit te vertellen. Heb je familie of vriendinnen waar je terecht kan?
En oh ja, mijn ex had helemaal geen werk en was ook oh zo zielig zonder mij dus dat heb ik ook jaren laten doorrotten. Die wou ook geen therapie. Dat was een belangrijk signaal dat jij ook op mag pikken: hij wilde zich niet inzetten voor verbetering want wie was ik nu helemaal? Dat ik kapot ging interesseerde hem gewoon niet genoeg. Dat is geen gedrag van een goede partner.
Ook ik maakte me zorgen om wat er zou gebeuren als hij de kinderen alleen had. Achteraf gezien vind ik dat zelf geen reden om te blijven met de kinderen bij een gewelddadige partner. Zeg nou zelf, je laat je kinderen toch niet bij een scheldende, meppende gek wonen met jou erbij als je ze uit die situatie kunt halen? Als ik het zo hoor gaat hij helemaal geen trek hebben in een uitgebreid co-ouderschap.
bel Veilig Thuis 0800-2000. Zij kunnen je helpen. Of ga naar de huisarts, maatschappelijk werk, neem de stap om dit te vertellen. Heb je familie of vriendinnen waar je terecht kan?
En oh ja, mijn ex had helemaal geen werk en was ook oh zo zielig zonder mij dus dat heb ik ook jaren laten doorrotten. Die wou ook geen therapie. Dat was een belangrijk signaal dat jij ook op mag pikken: hij wilde zich niet inzetten voor verbetering want wie was ik nu helemaal? Dat ik kapot ging interesseerde hem gewoon niet genoeg. Dat is geen gedrag van een goede partner.
Ook ik maakte me zorgen om wat er zou gebeuren als hij de kinderen alleen had. Achteraf gezien vind ik dat zelf geen reden om te blijven met de kinderen bij een gewelddadige partner. Zeg nou zelf, je laat je kinderen toch niet bij een scheldende, meppende gek wonen met jou erbij als je ze uit die situatie kunt halen? Als ik het zo hoor gaat hij helemaal geen trek hebben in een uitgebreid co-ouderschap.
vrijdag 22 december 2017 om 09:13
Merl0t schreef: ↑22-12-2017 08:16Ik ben het heel erg eens met degenen die schrijven dat dit erg slecht is voor je kinderen. Maar zo te horen versterken jij en je man elkaar negatief. En als je in die cirkel ben belandt, kun je niet meer normaal met elkaar praten. Dus ook niet over uit elkaar gaan.
Kun je je man voorstellen dat hij een periode op zichzelf gaat. Dus per direct vrijaf van elke verplichting voor het gezin. Bij z'n ouders/vrienden/alleen in een bungalow. Hij klinkt namelijk als iemand die zo in de knoop zit met zichzelf dat hij er niet meer uitkomt. En net als peuters die uit onmacht gaan bijten (fysiek) duwt hij jullie nu letterlijk weg. Hartstikke fout en geen goed woord voor over, maar misschien heeft je man veel ruimte nodig om bij z'n gevoel te kunnen komen. Ruimte die hij nu door stress niet ervaart. Als je de gemoederen iets rustiger kunt krijgen voordat je het gesprek aan gaat over scheiden, kan dit beter uitpakken voor je kinderen.
Enorm rot voor je, dat je huwelijk zo loopt. Maar communicatie is iets tussen twee mensen, in z'n eentje kan hij geen ruzie maken. Stop zelf met schelden en mopperen en ga constructief de situatie veranderen door een scheiding of stevige relatietherapie. Begin nu met rust voor je kinderen: dus of jij weg of man weg of kinderen uit logeren. Maar doorbreek jullie patroon.
Ik ben opgegroeid met altijd strijdende ouders. Ik heb ze gehaat erom. En ze hebben mijn zelfbeeld volledig vernietigd. Om niet nog meer ruzie uit te lokken, werd ik onzichtbaar. En ontwikkelde mijn zelfbeeld daardoor op een zeer slechte manier.
Beste reactie, veel beter dan mijn eerdere.
vrijdag 22 december 2017 om 09:26
vrijdag 22 december 2017 om 09:26
Bedankt allemaal voor jullie reacties!
Sommige komen erg hard binnen.. Maar vannacht en al jullie reacties zijn wel echte eyeopeners, zo kan het echt niet verder!
Ik ben ervan overtuigd dat wij een negatieve invloed hebben op elkaar. Man is over het algemeen een erg lieve en leuke vader.
En waar ik hem op het ene moment echt haat, zoals vannacht, weet ik ook dat als hij mij straks een dikke knuffel geeft ik weer smelt. Maar met jullie reacties in mijn achterhoofd gaat dat vandaag niet gebeuren.
Ik heb besloten om een paar van jullie reacties gecombineerd uit te gaan voeren. Als hij vanavond thuiskomt en de kinderen in bed liggen ga ik hem vertellen dat het zo niet verder kan. En dan geef ik hem twee opties, per direct samen hulp zoeken of scheiden. Ik ga hem ook vragen een paar dagen bij zijn ouders te logeren. Ik wil namelijk het liefst zelf met de kinderen thuis blijven.
Ik heb wel een vriendin die ik in vertrouwen kan nemen, alleen ik schaam me ook heel erg denk ik. En ik weet dat zij ontzettend boos op hem gaat worden en dat vind ik ook moeilijk.
Pfff, ik vind het allemaal echt heel heel heel erg k*t.
Overigens, man heeft diagnose van burnout zelf gesteld. Hij was echt veel te gestressd en toen hebben we samen besoten dat hij per diect zou stoppen met werken. Hij is toen 2 maanden thuis geweest en daarna weer rustig begonnen met (simpel, stressloos) werk. Dit werk wil hij blijven doen naast zijn studie straks. Hij weigert ook hulp te zoeken voor zichzelf, dus ik hoop dat hij dat nu wel wil doen voor ons!
Sommige komen erg hard binnen.. Maar vannacht en al jullie reacties zijn wel echte eyeopeners, zo kan het echt niet verder!
Ik ben ervan overtuigd dat wij een negatieve invloed hebben op elkaar. Man is over het algemeen een erg lieve en leuke vader.
En waar ik hem op het ene moment echt haat, zoals vannacht, weet ik ook dat als hij mij straks een dikke knuffel geeft ik weer smelt. Maar met jullie reacties in mijn achterhoofd gaat dat vandaag niet gebeuren.
Ik heb besloten om een paar van jullie reacties gecombineerd uit te gaan voeren. Als hij vanavond thuiskomt en de kinderen in bed liggen ga ik hem vertellen dat het zo niet verder kan. En dan geef ik hem twee opties, per direct samen hulp zoeken of scheiden. Ik ga hem ook vragen een paar dagen bij zijn ouders te logeren. Ik wil namelijk het liefst zelf met de kinderen thuis blijven.
Ik heb wel een vriendin die ik in vertrouwen kan nemen, alleen ik schaam me ook heel erg denk ik. En ik weet dat zij ontzettend boos op hem gaat worden en dat vind ik ook moeilijk.
Pfff, ik vind het allemaal echt heel heel heel erg k*t.
Overigens, man heeft diagnose van burnout zelf gesteld. Hij was echt veel te gestressd en toen hebben we samen besoten dat hij per diect zou stoppen met werken. Hij is toen 2 maanden thuis geweest en daarna weer rustig begonnen met (simpel, stressloos) werk. Dit werk wil hij blijven doen naast zijn studie straks. Hij weigert ook hulp te zoeken voor zichzelf, dus ik hoop dat hij dat nu wel wil doen voor ons!
vrijdag 22 december 2017 om 09:28
Goeie post.Perzina schreef: ↑22-12-2017 03:15Ik zie scheiden niet direct als oplossing, maar ik zie wel een zwaar gestreste man (burn-out? depressief?) Er moet duidelijk iets gebeuren.
Ik zou het denk ik zo doen. Plan een gesprek met hem: zeg hem dat je met hem wil praten vanavond en zorg dat de kinderen bij een oppas zijn. Zeg dan dat jullie in een relatiecrisis zitten waarbij je overweegt te gaan scheiden omdat je geen andere uitweg ziet als dit niet beter wordt. Zeg hem dat je dit niet wilt, en om dit als laatste oplossing te voorkomen zeg je hem dat jullie hulp moeten zoeken (start door samen naar huisarts te gaan), en dat een time-out nodig is. Hik moet een periode ergens anders heen vanwege de omveiligheid die hij veroorzaakt.
Afhankelijk van zijn reactie zou ik het dan een kans geven (als hij oprecht meewerkt), of de scheiding starten.
Maar de grens is bereikt in afwachten tot het ‘vanzelf’ beter wordt.
Sterkte zeg!
vrijdag 22 december 2017 om 09:29
Super fijne reactie dit, hier heb ik echt wat aan. Wat erg dat het zo'n gevolgen voor jou heeft gehad. Het is echt mijn eerste prioriteit om dit voor de kinderen te voorkomen..Merl0t schreef: ↑22-12-2017 08:16Ik ben het heel erg eens met degenen die schrijven dat dit erg slecht is voor je kinderen. Maar zo te horen versterken jij en je man elkaar negatief. En als je in die cirkel ben belandt, kun je niet meer normaal met elkaar praten. Dus ook niet over uit elkaar gaan.
Kun je je man voorstellen dat hij een periode op zichzelf gaat. Dus per direct vrijaf van elke verplichting voor het gezin. Bij z'n ouders/vrienden/alleen in een bungalow. Hij klinkt namelijk als iemand die zo in de knoop zit met zichzelf dat hij er niet meer uitkomt. En net als peuters die uit onmacht gaan bijten (fysiek) duwt hij jullie nu letterlijk weg. Hartstikke fout en geen goed woord voor over, maar misschien heeft je man veel ruimte nodig om bij z'n gevoel te kunnen komen. Ruimte die hij nu door stress niet ervaart. Als je de gemoederen iets rustiger kunt krijgen voordat je het gesprek aan gaat over scheiden, kan dit beter uitpakken voor je kinderen.
Enorm rot voor je, dat je huwelijk zo loopt. Maar communicatie is iets tussen twee mensen, in z'n eentje kan hij geen ruzie maken. Stop zelf met schelden en mopperen en ga constructief de situatie veranderen door een scheiding of stevige relatietherapie. Begin nu met rust voor je kinderen: dus of jij weg of man weg of kinderen uit logeren. Maar doorbreek jullie patroon.
Ik ben opgegroeid met altijd strijdende ouders. Ik heb ze gehaat erom. En ze hebben mijn zelfbeeld volledig vernietigd. Om niet nog meer ruzie uit te lokken, werd ik onzichtbaar. En ontwikkelde mijn zelfbeeld daardoor op een zeer slechte manier.
vrijdag 22 december 2017 om 09:42
RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 09:29Super fijne reactie dit, hier heb ik echt wat aan. Wat erg dat het zo'n gevolgen voor jou heeft gehad. Het is echt mijn eerste prioriteit om dit voor de kinderen te voorkomen..
Ik hoop dat het allemaal goed verloopt. Ik zat in een min of meer vergelijkbare situatie; mijn ex en ik hadden het vaak goed, maar versterkten elkaar ook negatief. Er zijn geen klappen gevallen maar genoeg enorme irritaties.
We zijn nu een jaar verder en het co-ouderschap verloopt prima.
We zijn beide opgeknapt van het verdwijnen van de negatieve kracht van de ander.
Succes!
vrijdag 22 december 2017 om 09:52
vrijdag 22 december 2017 om 09:55
Dit soort problemen lossen nooit vanzelf op.
Ik vind het verstandig dat je wil praten en je man voor een keus stellen maar doe dat alsjeblieft niet thuis terwijl je kinderen liggen te slapen. Je man is als ik het zo lees op dit moment nou niet echt bepaald betrouwbaar stel dat hij zo boos wordt dat hij de boel kort en klein slaat incl jou en je kinderen. Beter regel je een oppas voor je kinderen en ga je ieder op eigen gelgeheid naar een restaurant, openbaar dus hij zal zich daar hopelijk in kunnen houden.
Ik vind het verstandig dat je wil praten en je man voor een keus stellen maar doe dat alsjeblieft niet thuis terwijl je kinderen liggen te slapen. Je man is als ik het zo lees op dit moment nou niet echt bepaald betrouwbaar stel dat hij zo boos wordt dat hij de boel kort en klein slaat incl jou en je kinderen. Beter regel je een oppas voor je kinderen en ga je ieder op eigen gelgeheid naar een restaurant, openbaar dus hij zal zich daar hopelijk in kunnen houden.
vrijdag 22 december 2017 om 10:01
Nou man appte net vanaf zijn werk.. Hij zou de kinderen vanmiddag ophalen van de opvang, maar dat gaat hij niet doen. Hij wil uit elkaar, met mij valt niet te praten. Hij is er volledig klaar mee. Ik moet maar iets regelen met de kinderen, hij heeft er schijt aan.
Dat is dus duidelijk.. Hij wil alleen wel thuis slapen vannacht, op de zolder. Dat zie ik niet zitten, dus ik ga op zoek naar een logeerplek voor mij en de kinderen.
Dat is dus duidelijk.. Hij wil alleen wel thuis slapen vannacht, op de zolder. Dat zie ik niet zitten, dus ik ga op zoek naar een logeerplek voor mij en de kinderen.
vrijdag 22 december 2017 om 10:03
Oke, nou dat is duidelijk.RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:01Nou man appte net vanaf zijn werk.. Hij zou de kinderen vanmiddag ophalen van de opvang, maar dat gaat hij niet doen. Hij wil uit elkaar, met mij valt niet te praten. Hij is er volledig klaar mee. Ik moet maar iets regelen met de kinderen, hij heeft er schijt aan.
Dat is dus duidelijk.. Hij wil alleen wel thuis slapen vannacht, op de zolder. Dat zie ik niet zitten, dus ik ga op zoek naar een logeerplek voor mij en de kinderen.
En heel verstandig dat jij met je kinderen ergens anders gaan slapen.
Sterkte
vrijdag 22 december 2017 om 10:09
Het lijkt nu waarschijnlijk heel heftig, scheiden en er dadelijk alleen voor komen te staan maar het kan ook juist heel veel rust geven. Ik ben ook gescheiden en ik vind het heerlijk.
Als ik de reactie van je man zo lees hoef je denk ik niet te verwachten dat hij co ouderschap wil. Hij zal wel waarschijnlijk net als mijn ex weinig tijd vrij willen maken voor zijn kinderen
Als ik de reactie van je man zo lees hoef je denk ik niet te verwachten dat hij co ouderschap wil. Hij zal wel waarschijnlijk net als mijn ex weinig tijd vrij willen maken voor zijn kinderen
vrijdag 22 december 2017 om 10:20
Hij wil scheiden en hij wil op zolder slapen?RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:01
Dat is dus duidelijk.. Hij wil alleen wel thuis slapen vannacht, op de zolder. Dat zie ik niet zitten, dus ik ga op zoek naar een logeerplek voor mij en de kinderen.
Daggggg.
Jij gaat nergens heen met de kinderen. Laat hem maar een ander onderkomen vinden.
En vraag zo snel mogelijk voorlopige voorzieningen aan.
Stel een financiele peildatum in.
Niet op hem gaan wachten tot hij de scheiding in werking zet maar zelf aan de slag!
Er komt nu heel veel op je af maar je zal zien dat je over een jaar zoveel meer rust in je hoofd en je leven hebt.
Sterkte!
vrijdag 22 december 2017 om 10:29
Veel sterkte!
Een heel belangrijk iets: ga nu NIET jullie huis uit met de kinderen. Het kan dan wel eens heel moeilijk worden om die ruimte weer terug te krijgen. Voor jullie kinderen is de stabiliteit die je nog kan bieden heel erg belangrijk. Eigen ruimte is daar een van.
Hij misdraagt zich nu en trekt zijn handen af van alles: de verantwoordelijkheid van de zorg van de kinderen (heel passief agressief). Ga er niet in mee.
Hij kan ergens anders gaan afkoelen en van daaruit kunnen jullie de scheiding regelen.
Nu even sterk zijn.Kun je niet iemand regelen als backup die bij je is vandaag?
Een heel belangrijk iets: ga nu NIET jullie huis uit met de kinderen. Het kan dan wel eens heel moeilijk worden om die ruimte weer terug te krijgen. Voor jullie kinderen is de stabiliteit die je nog kan bieden heel erg belangrijk. Eigen ruimte is daar een van.
Hij misdraagt zich nu en trekt zijn handen af van alles: de verantwoordelijkheid van de zorg van de kinderen (heel passief agressief). Ga er niet in mee.
Hij kan ergens anders gaan afkoelen en van daaruit kunnen jullie de scheiding regelen.
Nu even sterk zijn.Kun je niet iemand regelen als backup die bij je is vandaag?
vrijdag 22 december 2017 om 10:29
Soms is het verstandiger om zelf met de kinderen te vertrekken.granny71 schreef: ↑22-12-2017 10:20Hij wil scheiden en hij wil op zolder slapen?
Daggggg.
Jij gaat nergens heen met de kinderen. Laat hem maar een ander onderkomen vinden.
En vraag zo snel mogelijk voorlopige voorzieningen aan.
Stel een financiele peildatum in.
Niet op hem gaan wachten tot hij de scheiding in werking zet maar zelf aan de slag!
Er komt nu heel veel op je af maar je zal zien dat je over een jaar zoveel meer rust in je hoofd en je leven hebt.
Sterkte!
vrijdag 22 december 2017 om 10:37
Nee, hij moet maar iets regelen voor zichzelf.RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:01Nou man appte net vanaf zijn werk.. Hij zou de kinderen vanmiddag ophalen van de opvang, maar dat gaat hij niet doen. Hij wil uit elkaar, met mij valt niet te praten. Hij is er volledig klaar mee. Ik moet maar iets regelen met de kinderen, hij heeft er schijt aan.
Dat is dus duidelijk.. Hij wil alleen wel thuis slapen vannacht, op de zolder. Dat zie ik niet zitten, dus ik ga op zoek naar een logeerplek voor mij en de kinderen.
Nu schuif je wéér op.
De zolder is níet bespreekbaar.
Je belt zijn ouders op dat ze vanavond en met de Kerst een logé hebben. Dan pak je zijn koffer en zet die buiten neer.
Draai de deur op slot en de haken erop. Houdt de sleutel aan de binnenkant in het slot.
Laat zijn ouders hem maar ophalen.
De grens is bereikt. Die ik met deze zin bereikt:
Ook werd hij fysiek, probeerde ons uit bed te duwen en stompte met zijn vuisten, gelukkig kon ik het opvangen.
Léés wat daar staat! Gelukkig kon jij het opvangen?? Lees vrouw, lees dat nu. Dit gaat over je partner! Dat kán niet. Echt niet.
HIJ wil niets, dan mag hij zichzelf eruit laten zetten door jou.
Wees sterk. Je kinderen verdienen rust.
vrijdag 22 december 2017 om 10:39
Je hebt trouwens best kans dat hij zich rot schrikt als jij je zo opstelt. Die dreigementen over scheiden zijn misschien dan ineens van zijn kant een stuk minder serieus. En dan nog: via de app???
Al kan ik me goed voorstellen dat het voor jou wel duidelijker wordt dat het waarschijnlijk toch het beste is.
Het lastigste is dat die boze, verongelijkte, zich misdragende man ook een andere kant heeft. Waardoor je misschien denkt dat het allemaal zo erg niet is, als het weer wat wegzakt.
Maar ik wil me ook aansluiten bij vorige reacties: scheiden kan echt veel rust geven en dan (gek genoeg) ook voor de kinderen.
Al kan ik me goed voorstellen dat het voor jou wel duidelijker wordt dat het waarschijnlijk toch het beste is.
Het lastigste is dat die boze, verongelijkte, zich misdragende man ook een andere kant heeft. Waardoor je misschien denkt dat het allemaal zo erg niet is, als het weer wat wegzakt.
Maar ik wil me ook aansluiten bij vorige reacties: scheiden kan echt veel rust geven en dan (gek genoeg) ook voor de kinderen.
vrijdag 22 december 2017 om 10:43
Vandaag wordt het keerpunt. Wat je nu doet, zal de route uitstippelen voor de rest van het traject.
Nu vertrekken op zijn commando en je zal weinig in te brengen hebben in het traject scheiden of therapie.
Nu je poot stijf houden en hem laten merken dat het je menens is, je kinderen voorop stellen en hem even een toontje lager laten zingen, zal een vechtscheiding van zijn kant niet voorkomen, maar hij zal wel beseffen dat er rekening met jou gehouden moet worden en dat jij niet zomaar aan de kant kan worden geschoven en schikt naar zijn nukken en grillen.
Nu vertrekken op zijn commando en je zal weinig in te brengen hebben in het traject scheiden of therapie.
Nu je poot stijf houden en hem laten merken dat het je menens is, je kinderen voorop stellen en hem even een toontje lager laten zingen, zal een vechtscheiding van zijn kant niet voorkomen, maar hij zal wel beseffen dat er rekening met jou gehouden moet worden en dat jij niet zomaar aan de kant kan worden geschoven en schikt naar zijn nukken en grillen.
vrijdag 22 december 2017 om 10:46
Hier heb je inderdaad gelijk in, ik belde hem net op en toen zei hij ook dat hij het alleen had gezegd om mij onder druk te zetten. Hij vindt dat ik nu echt actie moet gaan ondernemen omdat ik het allemaal fout doe met dochter (haar bij ons in bed nemen als ze huilt, dat wil hij niet). Ik heb gezegd dat ik een pauze wil en dat hij ergens anders moet slapen. Toen zei hij dat hij niet gelooft in pauzes en dat we dan maar direct moeten besluiten uit elkaar te gaan.laverneb schreef: ↑22-12-2017 10:39Je hebt trouwens best kans dat hij zich rot schrikt als jij je zo opstelt. Die dreigementen over scheiden zijn misschien dan ineens van zijn kant een stuk minder serieus. En dan nog: via de app???
Al kan ik me goed voorstellen dat het voor jou wel duidelijker wordt dat het waarschijnlijk toch het beste is.
Het lastigste is dat die boze, verongelijkte, zich misdragende man ook een andere kant heeft. Waardoor je misschien denkt dat het allemaal zo erg niet is, als het weer wat wegzakt.
Maar ik wil me ook aansluiten bij vorige reacties: scheiden kan echt veel rust geven en dan (gek genoeg) ook voor de kinderen.
Ik heb inmiddels mijn beste vriendin gebeld en ik mag met de kinderen naar haar toe. Hij wil namelijk echt niet weggaan en ik wil geen extra scene gaan choppen. Ik ga zo denk ik even langs mijn moeder om te praten.
Ik schaam me zo..
vrijdag 22 december 2017 om 10:49
Je hoeft je niet te schamen, echt niet.RozeHommel schreef: ↑22-12-2017 10:46Hier heb je inderdaad gelijk in, ik belde hem net op en toen zei hij ook dat hij het alleen had gezegd om mij onder druk te zetten. Hij vindt dat ik nu echt actie moet gaan ondernemen omdat ik het allemaal fout doe met dochter (haar bij ons in bed nemen als ze huilt, dat wil hij niet). Ik heb gezegd dat ik een pauze wil en dat hij ergens anders moet slapen. Toen zei hij dat hij niet gelooft in pauzes en dat we dan maar direct moeten besluiten uit elkaar te gaan.
Ik heb inmiddels mijn beste vriendin gebeld en ik mag met de kinderen naar haar toe. Hij wil namelijk echt niet weggaan en ik wil geen extra scene gaan choppen. Ik ga zo denk ik even langs mijn moeder om te praten.
Ik schaam me zo..
Fijn dat je bij een vriendin terecht kan, zoek nu alle financiele gegevens bij elkaar, pak je paspoort en eventueel die van de kinderen en andere waardevolle spullen bij elkaar en vertrek naar je vriendin. Sterkte met alles.
vrijdag 22 december 2017 om 10:50
Stuur een bericht terug dat jij denkt dat het goed is om de optie om uit elkaar te gaan samen te bekijken en dat je samen in therapie wil om daar op een goede constructieve manier samen uit te komen.
En dat hij vannacht niet welkom is bij jullie thuis en voor zichzelf een plek elders moet zoeken. Dat hij vannacht door fysiek te worden je grens over is gegaan en dat je hem daarom voor nu niet om jouw en de kinderen heen wil hebben.
Als hij dat niet wil dan zou ik ook zijn ouders/beste vriend bellen dat zij hem komen ophalen. Voor nu is het belangrijk dat hij jullie even niet ziet.
En dat hij vannacht niet welkom is bij jullie thuis en voor zichzelf een plek elders moet zoeken. Dat hij vannacht door fysiek te worden je grens over is gegaan en dat je hem daarom voor nu niet om jouw en de kinderen heen wil hebben.
Als hij dat niet wil dan zou ik ook zijn ouders/beste vriend bellen dat zij hem komen ophalen. Voor nu is het belangrijk dat hij jullie even niet ziet.
vrijdag 22 december 2017 om 10:54
Je moet je niet schamen. Hij lijkt compleet de weg kwijt te zijn en dat is niet jouw schuld. Misschien halen jullie momenteel wel het slechtste in elkaar naar boven, maar dat is nog steeds niet jouw schuld.
Je dochter in bed nemen. Misschien niet verstandig, misschien tegen de afspraken in die jullie onlangs nog hebben gemaakt. Reden om dan misschien kortaf te zijn of hierover te mopperen en wellicht als jullie met zijn tweeën zijn boos op je te worden, maar nooit een reden om fysiek te worden en nooit een reden om je vrouw en kind zo uit te schelden. Dat kan gewoon niet.
Je dochter in bed nemen. Misschien niet verstandig, misschien tegen de afspraken in die jullie onlangs nog hebben gemaakt. Reden om dan misschien kortaf te zijn of hierover te mopperen en wellicht als jullie met zijn tweeën zijn boos op je te worden, maar nooit een reden om fysiek te worden en nooit een reden om je vrouw en kind zo uit te schelden. Dat kan gewoon niet.
vrijdag 22 december 2017 om 10:55