Psyche
alle pijlers
eenzame gevoelens?
vrijdag 22 december 2017 om 22:29
Sinds drie jaar ben ik weer single na 32 jaar relatie.
Kinderen de deur uit,leven op orde,rijk sociaal leven,leuke baan .
Geen problemen of zorgen .
Komende Kerstdagen zijn gevuld,dagje sauna met vriendin,kerstavond bij andere vriendin.
Eerste Kerstdag met de kinderen op pad en bij zoon eten.
Tweede dag bezoekje aan mijn dementerende moeder.
Volop contact dus met mensen waar ik van hou en ook nog wat tijd voor mezelf.
En toch ......voel ik me eenzaam, mis ik een fijne relatie,gewoon het vanzelfsprekende dat er altijd iemand voor je is.
Het klinkt ondankbaar , ik heb niks om over te klagen,en er zijn genoeg mensen die er veel slechter aan toe zijn.
Door het jaar genomen heb ik er weinig last van ,vind ik dat ik een heerlijk leven heb,maar deze maand voel ik me regelmatig echt verdrietig.
Wie herkent dit? en hoe los jij dit op?
Kinderen de deur uit,leven op orde,rijk sociaal leven,leuke baan .
Geen problemen of zorgen .
Komende Kerstdagen zijn gevuld,dagje sauna met vriendin,kerstavond bij andere vriendin.
Eerste Kerstdag met de kinderen op pad en bij zoon eten.
Tweede dag bezoekje aan mijn dementerende moeder.
Volop contact dus met mensen waar ik van hou en ook nog wat tijd voor mezelf.
En toch ......voel ik me eenzaam, mis ik een fijne relatie,gewoon het vanzelfsprekende dat er altijd iemand voor je is.
Het klinkt ondankbaar , ik heb niks om over te klagen,en er zijn genoeg mensen die er veel slechter aan toe zijn.
Door het jaar genomen heb ik er weinig last van ,vind ik dat ik een heerlijk leven heb,maar deze maand voel ik me regelmatig echt verdrietig.
Wie herkent dit? en hoe los jij dit op?
vrijdag 22 december 2017 om 22:45
vrijdag 22 december 2017 om 22:53
Voor vele lijkt een datingsite de methode, maar ik heb mijn twijfels...
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die de man/vrouw van haar/zijn leven heeft ontmoet op deze manier.
Ik vraag me echt af wat de slagingspercentages zijn van nieuwe relaties die minimaal een jaar lang stand houden. Ik vermoed dat dit bedroevend is.
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die de man/vrouw van haar/zijn leven heeft ontmoet op deze manier.
Ik vraag me echt af wat de slagingspercentages zijn van nieuwe relaties die minimaal een jaar lang stand houden. Ik vermoed dat dit bedroevend is.
vrijdag 22 december 2017 om 22:56
Ik wel. En van de meeste mensen weet ik niet hoe ze elkaar ontmoet hebben. Jij wel?ouwewijsneus schreef: ↑22-12-2017 22:53Voor vele lijkt een datingsite de methode, maar ik heb mijn twijfels...
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die de man/vrouw van haar/zijn leven heeft ontmoet op deze manier.
vrijdag 22 december 2017 om 23:01
Aangenaam! Mijn man leerde ik toch echt via een datingsite kennen, inmiddels meer dan 10 jaar geleden. Wij zijn al jaren gelukkig getrouwd. Ik kan gerust zeggen dat mijn man echt de liefde van mijn leven is. Dus ja, het kanouwewijsneus schreef: ↑22-12-2017 22:53Voor vele lijkt een datingsite de methode, maar ik heb mijn twijfels...
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die de man/vrouw van haar/zijn leven heeft ontmoet op deze manier.
Ik vraag me echt af wat de slagingspercentages zijn van nieuwe relaties die minimaal een jaar lang stand houden. Ik vermoed dat dit bedroevend is.
.
vrijdag 22 december 2017 om 23:06
Lady49, ik begrijp je gevoel wel. In december ligt (voor veel mensen) de nadruk wat meer op samen zijn met degene van wie je houd. Ik snap heel goed dat het wat leeg voelt om geen geliefde naast je te hebben. En natuurlijk kun je blij zijn met wat je wel hebt, maar dat maakt niet dat je een partner niet zou kunnen en mogen missen! Ik hoop dat je iemand ontmoet waar je verder mee kunt. Zoals ik hierboven al schrijf kan het echt wel via een datingsite 
.
.
vrijdag 22 december 2017 om 23:07
Ik weet het zo een beetje van al mijn vrienden en kennissen. Ik ken tevens een aantal vrienden die er prat op gaan ingeschreven te staan op datingssites om zo veel mogelijk vrouwen plat te kunnen krijgen.
vrijdag 22 december 2017 om 23:22
Hou je taai met de feestdagen, na zo'n lang huwelijk kan ik me voorstellen dat het moeilijk is met speciale dagen. Je kan maar 1x per jaar oefenen met kerst vieren als alleenstaande.. het dagelijkse leven oefen je elke dag.
Na 32 jaar huwelijk en pas 3 jaar uit elkaar denk ik dat je jezelf de tijd moet geven. Je doet het toch goed door dingen te plannen, dat is al heel wat vind ik. Dapper!!
Ervan genieten lukt mss nog niet helemaal maar dat komt vast nog wel. Laat als je weggaat wat licht branden en zet de verwarming niet té laag zodat je niet in een donker koud huis thuiskomt en steek als je thuiskomst nog wel even een paar kaarsjes aan. Tv aan desnoods voor wat leven in de kamer. of juist een muziekje, feestkleren uit en lekker nog even in badjas op de bank hangen: geniet ervan, dat kan dan weer niet met een partner vaak.
Heel veel plezier en probeer Bona en Coca cola reclames te mijden als de pest. Ze liegen!!! Dat weet je toch he?
Na 32 jaar huwelijk en pas 3 jaar uit elkaar denk ik dat je jezelf de tijd moet geven. Je doet het toch goed door dingen te plannen, dat is al heel wat vind ik. Dapper!!
Ervan genieten lukt mss nog niet helemaal maar dat komt vast nog wel. Laat als je weggaat wat licht branden en zet de verwarming niet té laag zodat je niet in een donker koud huis thuiskomt en steek als je thuiskomst nog wel even een paar kaarsjes aan. Tv aan desnoods voor wat leven in de kamer. of juist een muziekje, feestkleren uit en lekker nog even in badjas op de bank hangen: geniet ervan, dat kan dan weer niet met een partner vaak.
Heel veel plezier en probeer Bona en Coca cola reclames te mijden als de pest. Ze liegen!!! Dat weet je toch he?
vrijdag 22 december 2017 om 23:27
Ik denk dat het komt doordat in december alles zo is gericht op 'samen'. Alles wat je op TV, in kranten, op billboards enzo ziet, alles gaat over geliefdes, familie, samen.
Probeer je daar een beetje van los te weken en meer te denken aan wat je zélf eigenlijk wilt. Doe net alsof het oktober is. Geniet van dingen die je graag alleen doet! Museums? Films kijken? Wandelen? Of spreek met vrienden af.
En bedenk dat veel stelletjes juist enorm veel gezeik hebben rondom de kerstdagen: vervelende schoonouders, gescheiden ouders en gezeik over welke ouder de 1e kerstdag 'krijgt', helemaal geen zin in familiegedoe maar zich verplicht voelen, ruzies...
Zelf heb ik er de laatste jaren minder last van. Ik geniet enorm van die vrije dagen, lekker met vrienden en familie eten en verder vooral veel films kijken en misschien ergens even wandelen als het lekker winterweer is.
Mocht je toch naar je eigen smaak niet genoeg sociale afspraken hebben met vrienden, misschien zijn er wel buurtactiviteiten waar je woont.
Probeer je daar een beetje van los te weken en meer te denken aan wat je zélf eigenlijk wilt. Doe net alsof het oktober is. Geniet van dingen die je graag alleen doet! Museums? Films kijken? Wandelen? Of spreek met vrienden af.
En bedenk dat veel stelletjes juist enorm veel gezeik hebben rondom de kerstdagen: vervelende schoonouders, gescheiden ouders en gezeik over welke ouder de 1e kerstdag 'krijgt', helemaal geen zin in familiegedoe maar zich verplicht voelen, ruzies...
Zelf heb ik er de laatste jaren minder last van. Ik geniet enorm van die vrije dagen, lekker met vrienden en familie eten en verder vooral veel films kijken en misschien ergens even wandelen als het lekker winterweer is.
Mocht je toch naar je eigen smaak niet genoeg sociale afspraken hebben met vrienden, misschien zijn er wel buurtactiviteiten waar je woont.
You can never have too many hats, gloves and shoes
vrijdag 22 december 2017 om 23:46
@Patsy-Stone: thank you sweetie darling! Ik was de eeuwige ruzies met mijn ex en twee exen daarvoor ook bijna vergeten oei!!
Terwijl dat echt altijd de lol verpestte, niks vrije dagen: werken zul je. Vroeg op, daar op de koffie, daar nog even langs want zielig en alleen, huilende schoonmoeders als iemand niet kwam. Tsja, longontsteking moet dat nou met kerst zo flauw om daarom niet te komen gourmetten.
Dan de meestal niet-zo-gezellige kerstetentjes waarin veel mensen elkaar zitten te gedogen, een beter woord weet ik niet.
Alleenstaand kan je liegen dat je al elders hebt afgesproken als je ergens geen zin in hebt zonder boze of snikkende partner die je verwijt een egoist te zijn. Moet je weer zeggen nee, mensen die eisen dat je zo en zo laat komt en blijft slapen zijn egoistisch.
O wat ben ik blij dat ik zelf mag kiezen, ik heb alleen tweede kerstdag iets gepland wat ik echt leuk vind. Iets wat ik ook in mei doe, of oktober met dezelfde mensen.
En andersom was ik teleurgesteld dat mijn lief niet met me wil gaan wandelen in het bos en daarna gluhwein drinken voor het gourmetfeest losbarstte.. nee, het viel altijd tegen mét partner. Opeens MOEST er van alles en dat stond me tegen. Ik wil op kunnen stappen als er lange stiltes gaan vallen en ik denk iedereen heeft wat verteld, we zijn gewoon uitgepraat. Nou het was gezellig en.... dan moet je nog een paar uur. Pure horror!
Terwijl dat echt altijd de lol verpestte, niks vrije dagen: werken zul je. Vroeg op, daar op de koffie, daar nog even langs want zielig en alleen, huilende schoonmoeders als iemand niet kwam. Tsja, longontsteking moet dat nou met kerst zo flauw om daarom niet te komen gourmetten.
Dan de meestal niet-zo-gezellige kerstetentjes waarin veel mensen elkaar zitten te gedogen, een beter woord weet ik niet.
Alleenstaand kan je liegen dat je al elders hebt afgesproken als je ergens geen zin in hebt zonder boze of snikkende partner die je verwijt een egoist te zijn. Moet je weer zeggen nee, mensen die eisen dat je zo en zo laat komt en blijft slapen zijn egoistisch.
O wat ben ik blij dat ik zelf mag kiezen, ik heb alleen tweede kerstdag iets gepland wat ik echt leuk vind. Iets wat ik ook in mei doe, of oktober met dezelfde mensen.
En andersom was ik teleurgesteld dat mijn lief niet met me wil gaan wandelen in het bos en daarna gluhwein drinken voor het gourmetfeest losbarstte.. nee, het viel altijd tegen mét partner. Opeens MOEST er van alles en dat stond me tegen. Ik wil op kunnen stappen als er lange stiltes gaan vallen en ik denk iedereen heeft wat verteld, we zijn gewoon uitgepraat. Nou het was gezellig en.... dan moet je nog een paar uur. Pure horror!
vrijdag 22 december 2017 om 23:50
Het speelt zeker mee dat ik overal opeens happy families zie, in tijdschriften,op social media,het*facebook leven* waarvan ik ook weet dat het bij velen schone schijn is.
Normaal prik ik daar doorheen ,maar nu raakt het me, het besef dat ik niet alleen ben in mijn leven ,maar wel eenzame gevoelens heb.
Ik heb het dit jaar ook niet slim aangepakt door vrije dagen op te nemen, juist omdat deze tijd op het werk ook fijn is en sfeervol.Maar ik was er van overtuigd dat ik heel erg zou genieten van deze vrije dagen,wat dus niet zo is.
En ja, de strubbelingen in families zie ik ook voorbij komen ,wat doen we met Kerst? en waar en hoe?
Daar heb ik allemaal geen last van.
De eerste twee jaar na mijn scheiding speelde dit allemaal niet rond de feestdagen,ik was voornamelijk bezig mijn leven op orde te krijgen, het was meer overleven.
Juist nu ik de rust heb gevonden, de scheiding hebt verwerkt ,mijn eigen fijne woonplek weer heb,had ik gehoopt weer echt te kunnen genieten van de december maand.
Deze onverwachte dip heb ik totaal niet zien aankomen.
Ik probeer te relativeren,bedenk dat het veel slechter kan,dat veel mensen ongelukkig zijn in een relatie,kampen met gezondheid of geldproblemen hebben.
Ondanks dat blijven die gevoelens.
Bedankt voor jullie reacties,het kunnen delen en jullie reacties te lezen is me al heel veel waard.
Normaal prik ik daar doorheen ,maar nu raakt het me, het besef dat ik niet alleen ben in mijn leven ,maar wel eenzame gevoelens heb.
Ik heb het dit jaar ook niet slim aangepakt door vrije dagen op te nemen, juist omdat deze tijd op het werk ook fijn is en sfeervol.Maar ik was er van overtuigd dat ik heel erg zou genieten van deze vrije dagen,wat dus niet zo is.
En ja, de strubbelingen in families zie ik ook voorbij komen ,wat doen we met Kerst? en waar en hoe?
Daar heb ik allemaal geen last van.
De eerste twee jaar na mijn scheiding speelde dit allemaal niet rond de feestdagen,ik was voornamelijk bezig mijn leven op orde te krijgen, het was meer overleven.
Juist nu ik de rust heb gevonden, de scheiding hebt verwerkt ,mijn eigen fijne woonplek weer heb,had ik gehoopt weer echt te kunnen genieten van de december maand.
Deze onverwachte dip heb ik totaal niet zien aankomen.
Ik probeer te relativeren,bedenk dat het veel slechter kan,dat veel mensen ongelukkig zijn in een relatie,kampen met gezondheid of geldproblemen hebben.
Ondanks dat blijven die gevoelens.
Bedankt voor jullie reacties,het kunnen delen en jullie reacties te lezen is me al heel veel waard.
zaterdag 23 december 2017 om 00:10
Beste Lady,
Is het misschien een idee om jezelf te zeggen dat het oké is om even in een dip(je) te zitten, dat het mág, je voelen zoals jij je nu voelt?
Ook als straks je vrije dagen toch (deels) heel gezellig en fijn blijken te zijn en je bijvoorbeeld toch alsnog s avonds alleen op de bank / in bed even moet huilen/ overvallen wordt door een gevoel van eenzaamheid. Dan zou je kunnen proberen om dat gevoel er ook te laten zijn (niet wegduwen) en probeer te onthouden dat je op die dag ook heel fijne en mooie momenten hebt gedeeld met je familie/vrienden.
Ik vind het knap dat je inmiddels uit de overleef- naar de leef-stand bent gegaan en daarbij hoort ook dat er ruimte komt: zoals je zelf al zegt ruimte voor fijne dingen, een ingericht en prettig leven, maar eveneens ruimte om stil te staan bij wat je voelt, bij hoe de dingen zijn gelopen in je leven én bij plannen voor de (nabije) toekomst.
Probeer steeds te blijven bedenken dat de ruimte die nu is ontstaan voor verdriet en verwerking en eenzaamheid / melancholische gevoelens (als die er ook zijn), alleen maar kán bestaan vanwege dat jij zo veel voor elkaar hebt gekregen.
Zonder wrijving geen glans, óók op het gebied van het doorvoelen van je eigen gevoelens, óók als die gevoelens pijnlijk zijn.
Ik wens je oprecht een hele fijne kerst(-vakantie) toe
Is het misschien een idee om jezelf te zeggen dat het oké is om even in een dip(je) te zitten, dat het mág, je voelen zoals jij je nu voelt?
Ook als straks je vrije dagen toch (deels) heel gezellig en fijn blijken te zijn en je bijvoorbeeld toch alsnog s avonds alleen op de bank / in bed even moet huilen/ overvallen wordt door een gevoel van eenzaamheid. Dan zou je kunnen proberen om dat gevoel er ook te laten zijn (niet wegduwen) en probeer te onthouden dat je op die dag ook heel fijne en mooie momenten hebt gedeeld met je familie/vrienden.
Ik vind het knap dat je inmiddels uit de overleef- naar de leef-stand bent gegaan en daarbij hoort ook dat er ruimte komt: zoals je zelf al zegt ruimte voor fijne dingen, een ingericht en prettig leven, maar eveneens ruimte om stil te staan bij wat je voelt, bij hoe de dingen zijn gelopen in je leven én bij plannen voor de (nabije) toekomst.
Probeer steeds te blijven bedenken dat de ruimte die nu is ontstaan voor verdriet en verwerking en eenzaamheid / melancholische gevoelens (als die er ook zijn), alleen maar kán bestaan vanwege dat jij zo veel voor elkaar hebt gekregen.
Zonder wrijving geen glans, óók op het gebied van het doorvoelen van je eigen gevoelens, óók als die gevoelens pijnlijk zijn.
Ik wens je oprecht een hele fijne kerst(-vakantie) toe
zaterdag 23 december 2017 om 00:30
Mooi gezegd van Hobbelster.
Ja, geef je gewoon over aan deze gevoelens. Deze maatschappij legt je haast op dat je de hele tijd gelukkig 'moet' zijn. Dat is onrealistisch.
Heel veel mensen vinden de kerstperiode verschrikkelijk juist omdat het al deze gevoelens oproept. Je bent niet de enige...
@Lenn12345 ook sterkte!
Kijk vooral naar wat je zelf wilt en zelf belangrijk vindt. Niet naar wat 'de maatschappij' je opdringt (inclusief alle reclame, TV, advertenties, versieringen).
Ja, geef je gewoon over aan deze gevoelens. Deze maatschappij legt je haast op dat je de hele tijd gelukkig 'moet' zijn. Dat is onrealistisch.
Heel veel mensen vinden de kerstperiode verschrikkelijk juist omdat het al deze gevoelens oproept. Je bent niet de enige...
@Lenn12345 ook sterkte!
Kijk vooral naar wat je zelf wilt en zelf belangrijk vindt. Niet naar wat 'de maatschappij' je opdringt (inclusief alle reclame, TV, advertenties, versieringen).
You can never have too many hats, gloves and shoes
zaterdag 23 december 2017 om 00:39
Als je het zo bekijkt is dit dus eigenlijk de eerste kerstvakantie in 35!!! jaar die je zonder zorgen of problemen die verband houden met de scheiding maar met jezelf en de mensen die je zelf hebt gekozen door gaat brengen.
Eens met Hobbelster: sta jezelf toe ook te denken gadver... het is niet wat ik ervan verwacht had. Of toch nog een restje verdriet of rouw wat evident is als je een nieuwe fase van je leven ingaat.
Volgens mij eis je veel te veel van jezelf, je moet het verdomme leuk hebben want alles is nu achter de rug.
Niet dus: dit word de eerste kerst nadat je scheiding echt achter de rug is, ook dat is weer een soort mijlpaal. Sorry weet het niet beter uit te leggen, daarbij zeggen ze wel dat je grofweg een maand per jaar dat je getrouwd was moet nemen voor het echt achter de rug is. als dat klopt zit je op het randje.
Wees lief voor jezelf, en facebook schei uit. Gelukkig heb je het zelf ook door maar ik heb ooit op facebook een feestje teruggezien dat echt niet gezellig was. Broeierige sfeer, er waren een paar familieleden van het feestvarken met ruzie onderling die vooral kwamen om te laten zien dat ze niet voor de ander wegbleven.
Je zou denken wow dat was een knalfeest maar het was kansloos, nog voor 11 uur was ik thuis bang dat de boel zou ploffen
Geef jezelf wat ruimer de tijd om te leren wat je zelf leuk vind, hoe vul je feestdagen in als je het helemaal voor het zeggen hebt?
Je hebt dit jaar geleerd dat je liever doorwerkt en het op het werk vaak supergezellig is en er een fijne sfeer hangt. Noteer dat: geen vrije dagen extra nemen omdat het kerst is, zonde van je dagen.
Kan je beter lekker half februari een lang weekend welnessen of de zon opzoeken in die grauwe periode.
Je gaat je draai wel vinden al zal dat na zo'n lange tijd met partner best even duren.
Ik ga op je proosten met oud en nieuw en op alle vrijgezellen die zichzelf of de huisdieren gelukkig nieuwjaar staan te wensen. Met de bubbels die IK lekker vind, niet dat bocht uit schoonvaders kerstpakket
Eens met Hobbelster: sta jezelf toe ook te denken gadver... het is niet wat ik ervan verwacht had. Of toch nog een restje verdriet of rouw wat evident is als je een nieuwe fase van je leven ingaat.
Volgens mij eis je veel te veel van jezelf, je moet het verdomme leuk hebben want alles is nu achter de rug.
Niet dus: dit word de eerste kerst nadat je scheiding echt achter de rug is, ook dat is weer een soort mijlpaal. Sorry weet het niet beter uit te leggen, daarbij zeggen ze wel dat je grofweg een maand per jaar dat je getrouwd was moet nemen voor het echt achter de rug is. als dat klopt zit je op het randje.
Wees lief voor jezelf, en facebook schei uit. Gelukkig heb je het zelf ook door maar ik heb ooit op facebook een feestje teruggezien dat echt niet gezellig was. Broeierige sfeer, er waren een paar familieleden van het feestvarken met ruzie onderling die vooral kwamen om te laten zien dat ze niet voor de ander wegbleven.
Je zou denken wow dat was een knalfeest maar het was kansloos, nog voor 11 uur was ik thuis bang dat de boel zou ploffen
Geef jezelf wat ruimer de tijd om te leren wat je zelf leuk vind, hoe vul je feestdagen in als je het helemaal voor het zeggen hebt?
Je hebt dit jaar geleerd dat je liever doorwerkt en het op het werk vaak supergezellig is en er een fijne sfeer hangt. Noteer dat: geen vrije dagen extra nemen omdat het kerst is, zonde van je dagen.
Kan je beter lekker half februari een lang weekend welnessen of de zon opzoeken in die grauwe periode.
Je gaat je draai wel vinden al zal dat na zo'n lange tijd met partner best even duren.
Ik ga op je proosten met oud en nieuw en op alle vrijgezellen die zichzelf of de huisdieren gelukkig nieuwjaar staan te wensen. Met de bubbels die IK lekker vind, niet dat bocht uit schoonvaders kerstpakket
zaterdag 23 december 2017 om 03:48
Uiteindelijk voel je je eigen leed het meest. Proberen om rationeel je eigen gevoelens te onderdrukken door jouw leed tegenover erger leed af te strepen heeft geen zin. Jij bent jij en je gevoel mag er zijn. Probeer de feestdagen in te vullen op een manier die bij je past. Volgend jaar om deze tijd kan het zomaar zo zijn dat je jezelf scheel ergert aan de vieze sokken en boxers naast je bed van de liefde van je leven en verlang je terug naar nu!
zaterdag 23 december 2017 om 03:58
Nou, dat is iets om naar uit te kijken.normandina schreef: ↑23-12-2017 03:48Uiteindelijk voel je je eigen leed het meest. Proberen om rationeel je eigen gevoelens te onderdrukken door jouw leed tegenover erger leed af te strepen heeft geen zin. Jij bent jij en je gevoel mag er zijn. Probeer de feestdagen in te vullen op een manier die bij je past. Volgend jaar om deze tijd kan het zomaar zo zijn dat je jezelf scheel ergert aan de vieze sokken en boxers naast je bed van de liefde van je leven en verlang je terug naar nu!
Lady49, het voordeel van dit soort dagen zijn dat je die kunt doorbrengen precies zoals jij wilt. Dat is een luxe die veel mensen niet hebben Natuurlijk kun je je eenzaam voelen. En dat is lastig. Maar die eenzaamheid hoeft niet kunstmatig opgevuld te worden.
zaterdag 23 december 2017 om 09:09
Hè lady, ik ben 32 en een single...
Waar ik van baal is dat mijn omgeving verder gaat dan ik.. en dan vooral settelen en baby’s en trouwen, verhuizen naar een eensgezinswoning etc.
Ik zit nog op mijn appartement.
Ook heb ik niks te klagen, ik ben gezond, heb een vol leven, vermaak mij goed. En het is ook niet dat ik dat allemaal ambieer wat anderen aan het doen zijn...
Maar toch knaagt het wel af en toe. En de december maand is daarin erg confronterend.
Ik heb een hoop de te doen de komende dagen en kijk er bij de meeste ook erg naar uit.
Ik doorsta het maar gewoon en baal gewoon even af en toe.
Ik ben altijd blij als het weer januari is.
Waar ik van baal is dat mijn omgeving verder gaat dan ik.. en dan vooral settelen en baby’s en trouwen, verhuizen naar een eensgezinswoning etc.
Ik zit nog op mijn appartement.
Ook heb ik niks te klagen, ik ben gezond, heb een vol leven, vermaak mij goed. En het is ook niet dat ik dat allemaal ambieer wat anderen aan het doen zijn...
Maar toch knaagt het wel af en toe. En de december maand is daarin erg confronterend.
Ik heb een hoop de te doen de komende dagen en kijk er bij de meeste ook erg naar uit.
Ik doorsta het maar gewoon en baal gewoon even af en toe.
Ik ben altijd blij als het weer januari is.
zaterdag 23 december 2017 om 12:01
lenn12345 :
Deze opmerking van jou raakt me:Volgens mij eis je veel te veel van jezelf, je moet het verdomme leuk hebben want alles is nu achter de rug.
Ik denk dat je daarin gelijk hebt.
Ook betrap ik mezelf op het volgende : alles is achter de rug,verwerkt ,op orde,en dat is heel fijn,geeft rust ook,maar daarachter aan komt de gedachte : en nu? hoe nu verder?
Normandina:
Volgend jaar om deze tijd kan het zomaar zo zijn dat je jezelf scheel ergert aan de vieze sokken en boxers naast je bed van de liefde van je leven en verlang je terug naar nu!
Ik hoop het haha !
Mefunny:
alhoewel ik een stuk ouder ben dan jij herken ik mezelf hier toch wel in,mijn sociale omgeving is niet veranderd,mijn eigen situatie wel,en dat vind ik lastig: iedereen om me heen heeft nog wel die (al dan niet fijne) relatie,dat gezin.En het lijkt of ik daar niet meer bijhoor,gevoelsmatig dan.
En wat jij ook zegt: ik doorsta het gewoon,Zo voelt het voor mij ook een beetje.
Ik weet dat ik van de dingen die ik ga doen echt ga genieten,maar de momenten tussendoor,als ik weer alleen thuis kom,die doorsta ik,en ik moet daar doorheen.
Wat dat betreft zal ik blij zijn als het weer januari is.
Oakes:
deels met je eens, ik kan de dagen precies zo invullen als ik wil, maar zoals ik het zou willen,daar is de situatie niet naar begrijp je?
Het liefst zou ik nu in de supermarkt staan om de boodschappen te halen voor het gezin,daarna de keuken in om voorbereidingen te treffen voor het eten,ondertussen vrolijke muziek op de radio ,het hele gezin thuis ,man die nog even wat hout in de open haard gooit .die sfeer,dat huiselijke ,dat zou ik nu willen.Van die fase heb ik afscheid moeten nemen ,en dat voel ik deze maand extra.
Deze opmerking van jou raakt me:Volgens mij eis je veel te veel van jezelf, je moet het verdomme leuk hebben want alles is nu achter de rug.
Ik denk dat je daarin gelijk hebt.
Ook betrap ik mezelf op het volgende : alles is achter de rug,verwerkt ,op orde,en dat is heel fijn,geeft rust ook,maar daarachter aan komt de gedachte : en nu? hoe nu verder?
Normandina:
Volgend jaar om deze tijd kan het zomaar zo zijn dat je jezelf scheel ergert aan de vieze sokken en boxers naast je bed van de liefde van je leven en verlang je terug naar nu!
Ik hoop het haha !
Mefunny:
alhoewel ik een stuk ouder ben dan jij herken ik mezelf hier toch wel in,mijn sociale omgeving is niet veranderd,mijn eigen situatie wel,en dat vind ik lastig: iedereen om me heen heeft nog wel die (al dan niet fijne) relatie,dat gezin.En het lijkt of ik daar niet meer bijhoor,gevoelsmatig dan.
En wat jij ook zegt: ik doorsta het gewoon,Zo voelt het voor mij ook een beetje.
Ik weet dat ik van de dingen die ik ga doen echt ga genieten,maar de momenten tussendoor,als ik weer alleen thuis kom,die doorsta ik,en ik moet daar doorheen.
Wat dat betreft zal ik blij zijn als het weer januari is.
Oakes:
deels met je eens, ik kan de dagen precies zo invullen als ik wil, maar zoals ik het zou willen,daar is de situatie niet naar begrijp je?
Het liefst zou ik nu in de supermarkt staan om de boodschappen te halen voor het gezin,daarna de keuken in om voorbereidingen te treffen voor het eten,ondertussen vrolijke muziek op de radio ,het hele gezin thuis ,man die nog even wat hout in de open haard gooit .die sfeer,dat huiselijke ,dat zou ik nu willen.Van die fase heb ik afscheid moeten nemen ,en dat voel ik deze maand extra.
zondag 24 december 2017 om 00:41
Ik zeg het nog maar een keer, balen en verdrietig zijn mág gewoon, echt. Het is al pijnlijk genoeg om je zo te voelen zónder daarbij ook nog eens jezelf te veroordelen om die gevoelens. Wees zo lief en zo vol compassie voor je zelf als dat je voor je kind, je beste vriendin, je geliefde zou zijn.
En ja, je gaat hier doorheen komen, en ja, het gaat een keer gebeuren dat je weer weet wát, als je je afvraagt, wat nu?
