Relaties
alle pijlers
Na 25 jaar is het over
zaterdag 2 december 2017 om 04:21
Ben 25jaar samen met mijn man. Het is zó cliché. Ik dacht echt dat we het heel goed hadden samen. Ik kom door een uitzending op tv er achter dat Google allerlei teksten opslaat in je account, dus ik wilde even kijken wat er van mijn telefoon was opgeslagen. Ik open de site en ben al automatisch ingelogd, op het Google account van mijn man. Die hebben we samen ivm het uitwisselen van foto’s. Hij fotografeert veel en mijn hobby is fotoalbums maken dus kan ik zo bij alle foto’s die hij maakt. Ik zie daar een hele waslijst aan opgeslagen berichten, en open de eerste. “Hoi schatje, ik mis je zo, het was zo fijn gisteren...”. ik denk nog heel naïef, Huh dat berichtje komt me helemaal niet bekend voor.. maar die was dus ook niet aan mij gestuurd. Lang verhaal kort, hij heeft dus al minimaal zes maanden (zolang gaan de berichten terug) een affaire met een andere getrouwde vrouw, uiteraard half zo oud en twee keer zo dun, met vier kinderen maar liefst. En ze fantaseren over een leven samen met “hun” vijf kindjes wat zo mooi zou zijn. Ik kan alleen de berichten zien die hij via spraaksoftware heeft ingesproken. Maar die zeggen me genoeg. Ik ben helemaal lamgeslagen. Hij is nu niet thuis, hij slaapt in ons vakantiehuisje met onze dochter. Dat vakantiehuisje was voor onze ontspanning dacht ik (aangeschaft dit voorjaar, op zijn wens) maar uit de berichten blijkt dat het hun liefdesnestje was. We zijn ruim 25 jaar samen... hebben een prachtige dochter die na jaren gepest te zijn geweest eindelijk op de middelbare haar draai heeft gevonden en goed in haar vel zit. We hebben een eigen bedrijf, samen. Alles alles alles is met elkaar verweven. Ik raak mijn man, mijn kind, mijn huis en mijn baan kwijt. Ik ben helemaal in shock en weet even echt niet wat ik moet doen. Ik kan niet eens huilen. Waar moet ik in godsnaam beginnen??? Over een week zouden we samen een week op vakantie gaan.. ik loop namelijk een beetje tegen een burn-out aan de laatste tijd. En daar werd ik zo jaloers en onzeker van.. blijkbaar voelde ik onbewust toch wat aan. Wat een klootzak. Om twee gezinnen zó kapot te maken. Ook zij heeft een eigen bedrijf samen met haar man. De kindjes zijn nog piepklein. Mijn dochter past bij haar op.. die vind haar ook zó aardig.... ze hebben het al helemaal bedacht, wat zullen ze gelukkig zijn met elkaar en alle kindjes. Dan kunnen ze fijn gaan knutselen, kamperen, wandelen. Allemaal dingen waar hij nu een gruwelijke hekel aan heeft. En ja, nog meer cliché, hij loopt tegen de 50. Welkom midlifecrisis. Wat moet ik in goedsnaam doen????? Hij weet nog niet eens dat ik het weet, omdat hij niet thuis is.
dinsdag 26 december 2017 om 00:21
Dat is het ook. Angst..en geloven dat je wel sterk bent. En daar is niks mis mee. Vooral niet in deze situatie.tarataz schreef: ↑24-12-2017 18:31Kan het zijn dat je het niet ziet zitten om alleen te wonen met je dochter ivm je handicap TO ? En/of zie je op tegen een stevige achteruitgang in inkomen ? Is dat de werkelijke reden dat je zo star vasthoudt aan die 25 goede jaren en dat je zijn gedrag grotendeels vergoelijkt ? Oprechte vraag want kan het me best voorstellen. Hoewel het in tegenspraak is met je Nick.
Bam!!!!
dinsdag 26 december 2017 om 09:52
Lieve TO, ik heb het al eerder geschreven: licht die man van haar in!!! De enige reden dat hij zegt niet met haar verder te willen is om haar hachje te redden (ook dat hebben ze onderling afgesproken). Ze weten verdomd goed dat die man er een punt achter zet en dan is ze alles kwijt. Jou kunnen ze nog iets wijsmaken, hem waarschijnlijk niet.
Ze wilden beiden hun vertrouwde nestje niet kwijt en daarbuiten lekker samen rollebollen, lekker makkelijk. Helaas ben jij er nu achter gekomen en zetten ze alles op alles om te redden wat er te redden valt.
Nogmaals: licht die man van haar in (wel onder vier ogen), je zult het moeten forceren, eerder krijgt je geen rust. Trouwens die man heeft ook de waarheid verdiend en zij zal op de blaren moeten zitten.
Je man zal blijven liegen en je weet volgens mij ook zelf wel dat de afgelopen acht maanden niet pas de tweede affaire van hem is geweest, het is alleen zinloos om hem daarover vragen te stellen, wat je niet kunt bewijzen zal hij nooit toegeven.
Sterkte TO!
Ze wilden beiden hun vertrouwde nestje niet kwijt en daarbuiten lekker samen rollebollen, lekker makkelijk. Helaas ben jij er nu achter gekomen en zetten ze alles op alles om te redden wat er te redden valt.
Nogmaals: licht die man van haar in (wel onder vier ogen), je zult het moeten forceren, eerder krijgt je geen rust. Trouwens die man heeft ook de waarheid verdiend en zij zal op de blaren moeten zitten.
Je man zal blijven liegen en je weet volgens mij ook zelf wel dat de afgelopen acht maanden niet pas de tweede affaire van hem is geweest, het is alleen zinloos om hem daarover vragen te stellen, wat je niet kunt bewijzen zal hij nooit toegeven.
Sterkte TO!
dinsdag 26 december 2017 om 10:31
Dank allemaal (ook ycjoo, ik heb je niet bewust genegeerd ofzo, maar reageer lang niet op iedereen). We proberen er voor dochter fijne Kerstdagen van te maken en voor onszelf even een pauze in alle emoties (voor zover het lukt om alles op pauze te zetten natuurlijk). Man doet echt wel heel erg zijn best om hier bij ons te ‘zijn’. Niet alleen fysiek maar ook met zijn gedachten zeg maar. Dat gaat redelijk goed. Hij is voornamelijk bezorgd om haar, hoe het met haar gaat thuis. Hij vind het lastig dat hij haar nu niet kan steunen. Maar snapt ook heel goed dat ik het niet meer trek als ze contact hebben. En wil dat zelf ook stoppen.
dinsdag 26 december 2017 om 13:59
Hij zou bezorgd moeten zijn hoe het met JOU en bij JULLIE thuis gaat.IWillMakeItOnMyOwn schreef: ↑26-12-2017 10:31Dank allemaal (ook ycjoo, ik heb je niet bewust genegeerd ofzo, maar reageer lang niet op iedereen). We proberen er voor dochter fijne Kerstdagen van te maken en voor onszelf even een pauze in alle emoties (voor zover het lukt om alles op pauze te zetten natuurlijk). Man doet echt wel heel erg zijn best om hier bij ons te ‘zijn’. Niet alleen fysiek maar ook met zijn gedachten zeg maar. Dat gaat redelijk goed. Hij is voornamelijk bezorgd om haar, hoe het met haar gaat thuis. Hij vind het lastig dat hij haar nu niet kan steunen. Maar snapt ook heel goed dat ik het niet meer trek als ze contact hebben. En wil dat zelf ook stoppen.
Je geeft hem echt teveel ruimte.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
dinsdag 26 december 2017 om 14:06
dinsdag 26 december 2017 om 15:50
Jee Iwill, je liefde voor hem is bijna grenzeloos. Als jij je hier het beste bij voelt moet je het doen zoals je het doet, maar ik ben wel bang dat het je later zal gaan opbreken. Hij is heel erg ver gegaan en ik vraag me af of je hem ooit weer gaat vertrouwen. De kans bestaat ook dat je in een later stadium een aversie tegen hem gaat ontwikkelen.
Zelfs als hij je trouw is en hij zijn best voor je doet.
Zelfs als hij je trouw is en hij zijn best voor je doet.
dinsdag 26 december 2017 om 16:58
Hij hoeft om haar niet bezorgd te zijn, haar man weet van niets dus zij zit (nog) safe. Hij wil haar steunen......het lijkt er bijna op alsof je daar ook nog begrip voor hebt, haar leven staat toch niet op z'n kop, het jouwe wel. Hij wil het contact volgens mij niet stoppen maar heeft geen keuze omdat zij dat wil, ze heeft teveel te verliezen. Zij is degene die haar veilige haven niet wil verliezen en heeft hier wellicht gelezen dat je hebt overwogen het haar man te vertellen, dus ze kan niet anders dan van haar kant het contact met jouw man verbreken.IWillMakeItOnMyOwn schreef: ↑26-12-2017 10:31Hij is voornamelijk bezorgd om haar, hoe het met haar gaat thuis. Hij vind het lastig dat hij haar nu niet kan steunen. Maar snapt ook heel goed dat ik het niet meer trek als ze contact hebben. En wil dat zelf ook stoppen.
Ook al zou het contact tussen hun werkelijk voorgoed verbroken zijn dan zul je nooit weten of hij toch voor jou zou kiezen/had gekozen als zij bij haar man weg zou zijn gegaan, kun je met die gedachte leven? Vraag je je dan niet steeds af of hij nog bij je is alleen omdat zij nog bij haar man is?
Zij zit aan het roer en jij wacht af welke koers het gaat worden........
dinsdag 26 december 2017 om 17:37
Ai, dat hij bezorgd om haar is..ik kan het me voorstellen,maar als hij met jou verder wilt zou hij echr moeten gaan kiezen. Want hij kan en haar niet loslaten en jou niet. Straks heeft hij tegen haar gezegd dat hij voor haar zal gaan,maar bezorgd om je is en daarom het contact nog niet kan breken.
Hebben jullie binnenkort weer gesprek bij de therapeut? Misschien kan hij/zij wat meer helderheid brengen in de situatie. Ik kan me voorstellen dat je nog steeds vreselijk in die rollercoaster zit.
Hebben jullie binnenkort weer gesprek bij de therapeut? Misschien kan hij/zij wat meer helderheid brengen in de situatie. Ik kan me voorstellen dat je nog steeds vreselijk in die rollercoaster zit.
dinsdag 26 december 2017 om 18:27
Omdat als haar man erachter komt, dat zij haar veilige nestje kwijt is.
Dat zou ik zeker doen. Gewoon onder druk zetten, TO , je hebt al genoeg stress en verdriet.appelientjex schreef: ↑26-12-2017 17:54Verder zou je ook aan haar kunnen sturen: als je nog 1x contact met mijn man hebt licht ik jouw man in.
dinsdag 26 december 2017 om 18:33
Als ie niet oppast, moet ie zich bezorgd om zichzelf maken want hij kan zijn veilige nestje ook elk moment kwijt raken.creativeguy schreef: ↑26-12-2017 18:27Omdat als haar man erachter komt, dat zij haar veilige nestje kwijt is.
Dat zou ik zeker doen. Gewoon onder druk zetten, TO , je hebt al genoeg stress en verdriet.
En idd, kom op voor jezelf. Laat dat mens maar zweten, ze komt willens en wetens een relatie binnenstormen. Ze mag best ervaren dat dat gevolgen heeft. Hondsbrutaal om nog contact te onderhouden met jouw man, er vanuit gaande dat jij je mondje wel houdt naar haar man.
Contact met jouw man prima, maar dan wel als jullie uit elkaar zijn.
appelientjex wijzigde dit bericht op 26-12-2017 18:34
6.35% gewijzigd
dinsdag 26 december 2017 om 18:33
Ik wilde deze van Roos Vonk nog even delen:
“Dat de hunkering zo obsessief is, komt vermoedelijk doordat verliefdheid – net als drugsverslaving – in het brein is gekoppeld aan het overlevingssysteem**. Het voelt alsof je leven er vanaf hangt. Door de extra productie van dopamine krijg je daarbij wel een lekker gevoel en een hoop energie om het doel te bereiken.
(...)
Geholpen door het menselijk talent tot zelfbedrog en ‘wishful thinking’, hebben de hormonen van de ongelukkige verliefde vrij spel en blijven ze in de slopende veroveringsfase, want er komt alsmaar geen signaal dat de zaak beklonken is. Van dopamine is bovendien bekend dat je er méér van aanmaakt bij tegenslag, als extra inzet nodig is. Daarmee lijkt ontsnapping aan de gekte wel heel moeilijk. En zodoende blijven mensen vaak zo lang verliefd op de verkeerde, in plaats van hun aandacht te richten op iets waarbij ze veel meer nut en plezier zouden hebben van al die moeite.
Vandaar ook de uitspraak van Woody Allen: “De enige liefde die stand houdt is onbeantwoorde liefde”. Er is maar één oplossing: alle contact verbreken en afkicken van de verliefdheidshormonen. Cold turkey, net als bij elke andere verslaving.”
Bron: http://www.roosvonkblog.nl/onbeantwoorde-liefde/
“Dat de hunkering zo obsessief is, komt vermoedelijk doordat verliefdheid – net als drugsverslaving – in het brein is gekoppeld aan het overlevingssysteem**. Het voelt alsof je leven er vanaf hangt. Door de extra productie van dopamine krijg je daarbij wel een lekker gevoel en een hoop energie om het doel te bereiken.
(...)
Geholpen door het menselijk talent tot zelfbedrog en ‘wishful thinking’, hebben de hormonen van de ongelukkige verliefde vrij spel en blijven ze in de slopende veroveringsfase, want er komt alsmaar geen signaal dat de zaak beklonken is. Van dopamine is bovendien bekend dat je er méér van aanmaakt bij tegenslag, als extra inzet nodig is. Daarmee lijkt ontsnapping aan de gekte wel heel moeilijk. En zodoende blijven mensen vaak zo lang verliefd op de verkeerde, in plaats van hun aandacht te richten op iets waarbij ze veel meer nut en plezier zouden hebben van al die moeite.
Vandaar ook de uitspraak van Woody Allen: “De enige liefde die stand houdt is onbeantwoorde liefde”. Er is maar één oplossing: alle contact verbreken en afkicken van de verliefdheidshormonen. Cold turkey, net als bij elke andere verslaving.”
Bron: http://www.roosvonkblog.nl/onbeantwoorde-liefde/
zondag 14 januari 2018 om 18:42
Partner heeft inmiddels met de ander alle contact verbroken, was ook een soort voorwaarde van de relatietherapie anders zou het niet werken. 3 dagen later belde ze hem dat zij het tegen haar man had verteld. Naar mijn idee een soort poging van haar om aan te geven dat ze wel beschikbaar was voor man maar hij denkt dat niet want ze zei dat zij er ook samen voor willen gaan. In ieder geval maakte het voor hem niet uit, hij had een lijstje met plussen en minnen gemaakt en ik kwam als ‘winnaar’ uit de bus. Hij is de hoofdprijs 
In ieder geval ben ik blij dat het met haar is gestopt en hij er nu echt voor gaat om te kijken of we samen nog een toekomst hebben. Maar er is veel gebeurd en er zal nog heel veel moeten gebeuren en veranderen om samen verder te kunnen. Ik wil er alles aan doen, zeker ook in het belang van dochter, maar ik weet inmiddels wel dat ik ook alleen het wel zal redden en dat ik niet bij hem blijf omdat ik niet alleen kan/wil/durf te zijn. Dat betekend dat hij ook een fiks aantal dingen zal moeten veranderen met name in zijn manier van communiceren en het stoppen van vluchtgedrag als er dingen gebeuren die hem niet zinnen.
Hij doet super zijn best (ik ook uiteraard) en ik denk dat we een goede relatietherapeute hebben. Of het uiteindelijk goed af zal lopen, dat weet ik niet. We zullen beide nog heel wat moeten incasseren en veranderen. Er is flink wat scheef gegroeid, waar ik geen weet van had.
In ieder geval ben ik blij dat het met haar is gestopt en hij er nu echt voor gaat om te kijken of we samen nog een toekomst hebben. Maar er is veel gebeurd en er zal nog heel veel moeten gebeuren en veranderen om samen verder te kunnen. Ik wil er alles aan doen, zeker ook in het belang van dochter, maar ik weet inmiddels wel dat ik ook alleen het wel zal redden en dat ik niet bij hem blijf omdat ik niet alleen kan/wil/durf te zijn. Dat betekend dat hij ook een fiks aantal dingen zal moeten veranderen met name in zijn manier van communiceren en het stoppen van vluchtgedrag als er dingen gebeuren die hem niet zinnen.
Hij doet super zijn best (ik ook uiteraard) en ik denk dat we een goede relatietherapeute hebben. Of het uiteindelijk goed af zal lopen, dat weet ik niet. We zullen beide nog heel wat moeten incasseren en veranderen. Er is flink wat scheef gegroeid, waar ik geen weet van had.
zondag 14 januari 2018 om 20:01
We hebben verschrikkelijk veel gepraat sinds 1-12 toen ik er achter kwam en hij geeft aan er eigenlijk niet steeds meer over te willen praten buiten de therapie om. Ik heb er vandaag dus niets over gezegd maar merk dat ik daar heel erg eenzaam en verdrietig van wordt, depressief ook. Ik appte hem dat ik het moeilijk vond dat hij er niet over wil praten en dat ik er 24/7 mee bezig ben en ik niet weet hoe ik daar dan níet over kan praten met hem. Nu is hij boos weggegaan omdat ik zijn grenzen niet respecteer... ik snap echt wel dat het zwaar is als ik er continu over wil praten maar het is toch ook niet raar dat ik er bijvoorbeeld 1x per dag over wil praten? Of is dat wel raar?
zondag 14 januari 2018 om 20:19
Ja, zo voelt dat wel in ieder geval. Heb ook heeeeeeel sterk de neiging even terug te appen dat hij dat tien maanden lang niet gedaan heeft. Maar goed dat is olie op het vuur. Hij vind dat hij zijn grens aangeeft door te zeggen dat hij er niet over wil praten, en dat ik door te zeggen dat dat voor mij niet werkt, over zijn grenzen heen ga. En dat zal dan ook wel zo zijn. Maar hij kan toch ook niet zomaar zeggen dat hij er niet over wil praten buiten de therapie om? Als iemand een onredelijke grens stelt, moet die dan ook klakkeloos gerespecteerd worden? En wat moet ik dan met al mijn emoties, verdriet, vragen doen de rest van de tijd buiten dat uurtje therapie?
zondag 14 januari 2018 om 20:28
zondag 14 januari 2018 om 20:32
[quote=IWillMakeItOnMyOwn
Als iemand een onredelijke grens stelt, moet die dan ook klakkeloos gerespecteerd worden? En wat moet ik dan met al mijn emoties, verdriet, vragen doen de rest van de tijd buiten dat uurtje therapie?
[/quote]
Waarom verbaasd dit je? Als je, je hele topic doorleest is dit altijd het gedrag van je man
Geweest. Hij vind het vast super irritant dat je nu dingen gaat vragen en eisen.
Hij heeft blijkbaar heel
Zorgvuldig afgewogen bij wie hij liever wil zijn met zijn min en pluslijst.
Dat alleen al is toch super koud/berekenend en emotieloos. Hij gaat alleen maar voor zijn eigen voordeel.
Als iemand een onredelijke grens stelt, moet die dan ook klakkeloos gerespecteerd worden? En wat moet ik dan met al mijn emoties, verdriet, vragen doen de rest van de tijd buiten dat uurtje therapie?
[/quote]
Waarom verbaasd dit je? Als je, je hele topic doorleest is dit altijd het gedrag van je man
Geweest. Hij vind het vast super irritant dat je nu dingen gaat vragen en eisen.
Hij heeft blijkbaar heel
Zorgvuldig afgewogen bij wie hij liever wil zijn met zijn min en pluslijst.
Dat alleen al is toch super koud/berekenend en emotieloos. Hij gaat alleen maar voor zijn eigen voordeel.
