Relaties
alle pijlers
Misbruik
zondag 14 januari 2018 om 16:51
Ik weet niet goed hoe ik hieraan moet beginnen zonder egoistisch over te komen?! Mijn man is toen hij jong was zwaar misbruikt geweest. Wij zijn nu al 8jaar samen, en in het begin wist ik niks af van het misbruik. De laatste 2 jaar heeft hij het er erg moeilijk mee. Behalve ik weet niemand hiervan. Hij is heel vaak verdrietig en heeft soms zelfmoordgedachten. Voor mij begint dit ook zwaar te wegen en weet niet hoe ik hiemee moet omgaan. Hij wilt geen proffesionele hulp. Hij is heel erg macho en het enige dat hij zegt is dat hij zich vies voelt. Ik mag er ook nooit zelf over beginnen. Heeft iemand hier ervaring mee?
zondag 14 januari 2018 om 18:19
Je man moet duidelijk krijgen dat hij slachtoffer wás, en niet meer is en dat hij zeker niet de enige is.
Dat het niets af doet aan zijn mannelijkheid en dat hij met een psych over niets hoeft te praten wat hij niet wil. Dat de gesprekken uitsluitend over vertrouwensbreuk kunnen gaan en hoe dat te herstellen.
Dan is hij al een eind op weg.
Dat het niets af doet aan zijn mannelijkheid en dat hij met een psych over niets hoeft te praten wat hij niet wil. Dat de gesprekken uitsluitend over vertrouwensbreuk kunnen gaan en hoe dat te herstellen.
Dan is hij al een eind op weg.
zondag 14 januari 2018 om 18:35
Dwingen naar hulpverlening of (anders) man verlaten lijkt mij het ideale recept om ervoor te zorgen dat deze man nooit meer zijn mond open zal trekken en ooit nog iemand in vertrouwen zal nemen.
Het lijkt mij veel handiger als JIJ eerst stopt met je egoïstisch of schuldig te voelen.
Jij hebt hier moeite mee. Dat is niet gek, niet onbehoorlijk, niet egoïstisch. En jou lukt het zo niet goed.
Kun je dit zonder eisen en verwijten aan man vertellen?
Het lijkt mij veel handiger als JIJ eerst stopt met je egoïstisch of schuldig te voelen.
Jij hebt hier moeite mee. Dat is niet gek, niet onbehoorlijk, niet egoïstisch. En jou lukt het zo niet goed.
Kun je dit zonder eisen en verwijten aan man vertellen?
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zondag 14 januari 2018 om 18:41
We hebben 2 kleine meiden maar hij gedraagd zich als een liefhebbende vader voor hen. Hij heeft ook nog een zoon van een eerdere relatie en hij is uiterst bezorgd dat dit zijn zoon ook overkomt daar hij niet weet wie er bij Mama over de vloer komt. Is het normaal dat hij er nu pas, na al die jaren zoveel moeite mee heeft? Ik wil hem heel graag helpen maar weet niet hoe. Hij is 34 en het misbruik was toen hij 6 was en heeft 3 jaar geduurd. Alsof dat niet genoeg was werd hij ook door een neef van hem verplicht tot orale sex in ruil voor voedsel en tv, wat hij thuis niet had.(opgegroeid in armoede. Nu is hij heel succesvol, financieel stabiel( mooi huis, mooie auto) maar doodongelukkig. Hij gaat ook alle dagen sporten en is heel gespierd, dit is mischien zijn manier om zijn mannelijkheid te tonen. Zijn familie weet van niks. Hij slaapt ook heel slecht. Hij heeft dagen aan een stuk dat het heel slecht gaat dan weer een dag of twee goed. Ik moet steeds wachten tot hij erover wilt beginnen.hij is echt een alfa mannetje maar gaat kapot vanbinnen. Hij heeft ook een paar keer zijn mama sex zien hebben met mannen wat zijn relatie met haar moeilijk maakt. Ik denk dat hij het haar kwadelijk neemt dat ze hem niet heeft beschermd. Zijn papa heeft hij nooit gekend. Dit is in een notendop zijn verhaal. Hem in de steek laten is geen optie. Ik wil dat we er samen uitkomen. Maar de vraag is hoe?
zondag 14 januari 2018 om 18:45
Hoe lang geduld? Ik weet van mensen die er op hun 60ste nog geen behandeling voor willen, maar er voor kiezen om te blijven lijden.PinkUnicorn schreef: ↑14-01-2018 18:43Zo te lezen zijn de reacties van mensen die zelf geen ervaring hebben met musbruik. Je hebt A geduld en probeert het of B je gaat bij hem weg, per slot is het niet jouw last te dragen. Maar kies je voor A dan is geduld het sleutelwoord.
Dat is gruwelijk egoïstisch tov een partner.
TO leeft al 2 jaar met een man van wie ze niet weet of hij nog leeft als ze thuis komt.
zondag 14 januari 2018 om 18:46
Ik ben dus ook seksueel misbruikt toen ik kind was en heb dus zoals ik al schreef mijn kop in het zand gestoken. Het ging niet goed meer met mij toen mijn zoon de leeftijd had dat ik misbruikt was. Pas toen zag ik dat ik nog echt een kind was toen me dat allemaal overkwam. Ik had ook angst dat mijn eigen kind dit ook kan overkomen. Ik denk dat dit bij jouw man ook speelt. De angst dat je kinderen hetzelfde kunnen mee maken en dat wens je echt niemand toe.
zondag 14 januari 2018 om 18:47
Ik schud jou de hand met ook zo'n man aan mijn zijde.Blondie456 schreef: ↑14-01-2018 17:18Ik ben vroeger zelf misbruikt. Daar heb ik ook nooit therapie voor gehad. Ik wilde het ook zelf oplossen en probeerde om er niet meer aan te denken. Heel lang mijn kop in het zand gestoken maar op een gegeven moment kom je jezelf dan toch tegen. Mijn man heeft mij er bovenop geholpen door veel met mij te praten en te laten huilen. Dit is echt niet iets wat je alleen kan dus ik hoop dat jouw man dat in gaat zien.
zondag 14 januari 2018 om 18:49
Dan geen geduld...gelukkig had die van mij 10 jaar geduld. TO heeft idd keus, walk away...
zondag 14 januari 2018 om 18:50
Misschien een tip voor jouw man. Wat mij geholpen heeft is om alles van mij af te schrijven en ook de trieste en hele diepe gevoelens die ik had tijdens het misbruik. Telkens schreef ik mijn gedachten op. Het waren gewoon losse blaadjes. Op een gegeven moment was ik er wel klaar mee en heb alles verbrand en het zo achter me kunnen laten.
zondag 14 januari 2018 om 19:00
denk dat je een beetje moet uitkijken met invullen. Je hebt geen idee of de anderen in dit topic ervaring hebben of niet. Dezelfde ervaring hebben, wil niet zeggen dat je er allemaal op dezelfde manier naar kijktPinkUnicorn schreef: ↑14-01-2018 18:43Zo te lezen zijn de meeste reacties van mensen die zelf geen ervaring hebben met misbruik. Je hebt A geduld en probeert het of B je gaat bij hem weg, per slot is het niet jouw last te dragen. Maar kies je voor A dan is geduld het sleutelwoord.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 14 januari 2018 om 19:05
Verder denk ik dat je de ander niet tot therapie kunt dwingen, want dan gaat het niet helpen. Wel kun je uitleggen waarom het goed zou zijn en ook de ander bewust maken wat deze situatie betekent voor hem, voor jou en voor jullie kinderen. Hoe beangstigend het is om niet te weten of hij nog in leven is als je een keer thuiskomt etc. Niet als emotionele chantage, maar wel als bewustwording, hij een bepaalde verantwoordelijkheid, zeker naar zijn kinderen toe
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 14 januari 2018 om 19:13
Dat vind ik dus ook, daarom zeg ik dat zo daar er op posts wordt gereageerd met dezelfde aannames. Heb jij alles gelezen?
zondag 14 januari 2018 om 19:16
ja ik heb alles gelezen en ik vraag me af over welke aannames jij het hebtPinkUnicorn schreef: ↑14-01-2018 19:13Dat vind ik dus ook, daarom zeg ik dat zo daar er op posts wordt gereageerd met dezelfde aannames. Heb jij alles gelezen?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 14 januari 2018 om 19:27
Je hoeft niet naar een therapeut of psychologisch gezwam aan te horen om er bovenop te komen hoor maar dan zal hij wel moeten gaan praten. Ik moet altijd zo lachen om die stomme standaard dingen die ze dan zeggen. Ik doe dat voor de grap ook vaak na. Zoiets van die onzin van als je zelf terug denkt aan de Blondie van 12 jaar, wat zou je dan tegen dat meisje willen zeggen? Wat een flauwekul. Daar zou ik ook geen tijd of geld aan besteden.
zondag 14 januari 2018 om 19:27
Geduld hebben is onzin...nou nee dat is geen onzin. Tis alleen geen must voor TO. Tis een keus. Dwingen om therapie te nemen werkt niet...inderdaad, maar geduldig proberen het nut ervan in te gaan zien WEL. Dan nog is het zo dat alles een keus blijft. Mijn man heb ik op een gegeven ogenblik gevraagd om er een punt achter te zetten. Ik wou hem niet tot last zijn. Hij luisterde er (gelukkig) niet naar. Ik ben uiteindelijk WEL in therapie gegaan twee keer zelfs met tussenpoze van 6 jaar. Tis heel heftig. Ik wens TO heel veel kracht en al loopt ze wel weg, ook dat zou ik kunnen snappen. Partners verdienen zeker waardering ook alst maar 2 jaar duurt. Mijn man verdient een lintje. We zijn nu 18 jaar samen en kan al 8 jaar met andere ogen de wereld inkijken, maar ik vergeet die periode met ups en downs nooit. Al is het misbruik zelf 30 jaar geleden, mijn klap kwam heel laat pas.
zondag 14 januari 2018 om 19:32
jij leest echt dingen die niet geschreven zijn, je blijft dus gewoon allerlei aannames doen zonder fundering en daar doe je mensen te kort mee. Er is niemand hier die het niet serieus neemt, maar er zijn verschillende manieren om hier naar te kijken. Dat je het niet met alle manieren eens bent, prima, maar ga niet lopen roepen dat mensen geen ervaring hebben, want dat weet je nietPinkUnicorn schreef: ↑14-01-2018 19:27Geduld hebben is onzin...nou nee dat is geen onzin. Tis alleen geen must voor TO. Tis een keus. Dwingen om therapie te nemen werkt niet...inderdaad, maar geduldig proberen het nut ervan in te gaan zien WEL. Dan nog is het zo dat alles een keus blijft. Mijn man heb ik op een gegeven ogenblik gevraagd om er een punt achter te zetten. Ik wou hem niet tot last zijn. Hij luisterde er (gelukkig) niet naar. Ik ben uiteindelijk WEL in therapie gegaan twee keer zelfs met tussenpoze van 6 jaar. Tis heel heftig. Ik wens TO heel veel kracht en al loopt ze wel weg, ook dat zou ik kunnen snappen. Partners verdienen zeker waardering ook alst maar 2 jaar duurt. Mijn man verdient een lintje. We zijn nu 18 jaar samen en kan al 8 jaar met andere ogen de wereld inkijken, maar ik vergeet die periode met ups en downs nooit. Al is het misbruik zelf 30 jaar geleden, mijn klap kwam heel laat pas.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 14 januari 2018 om 19:34
Ik wijs Rosanna erop dat zij zegt dat ik aannames maak en ik vraag haar of ze alles heeft gelezen. Ik doel op het niet geduldig hoeven zijn...sleuren naar psychologen. Het letterlijk noemen van onzin wordt nergens geplaatst. Ik doel niet op jou er zijn meer teksten geplaatst. Maar we zijn hier niet om elkaar neer te maaien. We zijn er om TO verder te helpen. Ik heb er toevallig ervaring mee en plaats het
zondag 14 januari 2018 om 19:35
Prima ik ben hier voor TOrosanna08 schreef: ↑14-01-2018 19:32jij leest echt dingen die niet geschreven zijn, je blijft dus gewoon allerlei aannames doen zonder fundering en daar doe je mensen te kort mee. Er is niemand hier die het niet serieus neemt, maar er zijn verschillende manieren om hier naar te kijken. Dat je het niet met alle manieren eens bent, prima, maar ga niet lopen roepen dat mensen geen ervaring hebben, want dat weet je niet
zondag 14 januari 2018 om 19:38
Ik toevallig ook.PinkUnicorn schreef: ↑14-01-2018 19:34Ik wijs Rosanna erop dat zij zegt dat ik aannames maak en ik vraag haar of ze alles heeft gelezen. Ik doel op het niet geduldig hoeven zijn...sleuren naar psychologen. Het letterlijk noemen van onzin wordt nergens geplaatst. Ik doel niet op jou er zijn meer teksten geplaatst. Maar we zijn hier niet om elkaar neer te maaien. We zijn er om TO verder te helpen. Ik heb er toevallig ervaring mee en plaats het
Maar ik begrijp dat alles wat jij zegt per definitie beter is.
Dat kan.
Ik zie een TO die het al jaren zwaar heeft door de uitingen van haar man, twee jonge kinderen heeft die zorg behoeven en een man die niets wil. Mijn enige vraag is: hoe lang moet zij wachten tot hij in beweging komt?
Moet zij zich offeren in de hoop dat hij in de komende 60 jaar in actie komt of kiest ze voor zichzelf en haar kinderen? Lijkt me een zeer valide vraag.
zondag 14 januari 2018 om 19:42
Dus ik zei al: dat hoeft niet. TO kan gewoon weggaan. Ze heeft keus, als haar man niet wil vorderen dan moet ze idd om de kinderen denken en gaan...ik zeg absoluut niet dat ik gelijk heb. Alleen hoe het bij ons ging destijds. En ook met mij was samenwonen geen lol aan. Emotioneel een wrak. Heel zwaar voor een partnerMoiren’ schreef: ↑14-01-2018 19:38Ik toevallig ook.
Maar ik begrijp dat alles wat jij zegt per definitie beter is.
Dat kan.
Ik zie een TO die het al jaren zwaar heeft door de uitingen van haar man, twee jonge kinderen heeft die zorg behoeven en een man die niets wil. Mijn enige vraag is: hoe lang moet zij wachten tot hij in beweging komt?
Moet zij zich offeren in de hoop dat hij in de komende 60 jaar in actie komt of kiest ze voor zichzelf en haar kinderen? Lijkt me een zeer valide vraag.
zondag 14 januari 2018 om 19:44
Nee hoor, hè vindt ook nog van alles over de mensen die hier wat anders vinden.PinkUnicorn schreef: ↑14-01-2018 19:42Dus ik zei al: dat hoeft niet. TO kan gewoon weggaan. Ze heeft keus, als haar man niet wil vorderen dan moet ze idd om de kinderen denken en gaan...ik zeg absoluut niet dat ik gelijk heb. Alleen hoe het bij ons ging destijds. En ook met mij was samenwonen geen lol aan. Emotioneel een wrak. Heel zwaar voor een partner
Maar ik vind het wel prima zo.
TO, ik hoop dat je voor jezelf en je kinderen het juiste pad kan vinden. Sterkte!