Misbruik
zondag 14 januari 2018 om 16:51
Ik weet niet goed hoe ik hieraan moet beginnen zonder egoistisch over te komen?! Mijn man is toen hij jong was zwaar misbruikt geweest. Wij zijn nu al 8jaar samen, en in het begin wist ik niks af van het misbruik. De laatste 2 jaar heeft hij het er erg moeilijk mee. Behalve ik weet niemand hiervan. Hij is heel vaak verdrietig en heeft soms zelfmoordgedachten. Voor mij begint dit ook zwaar te wegen en weet niet hoe ik hiemee moet omgaan. Hij wilt geen proffesionele hulp. Hij is heel erg macho en het enige dat hij zegt is dat hij zich vies voelt. Ik mag er ook nooit zelf over beginnen. Heeft iemand hier ervaring mee?
zondag 14 januari 2018 om 17:17
zondag 14 januari 2018 om 17:18
Ik ben vroeger zelf misbruikt. Daar heb ik ook nooit therapie voor gehad. Ik wilde het ook zelf oplossen en probeerde om er niet meer aan te denken. Heel lang mijn kop in het zand gestoken maar op een gegeven moment kom je jezelf dan toch tegen. Mijn man heeft mij er bovenop geholpen door veel met mij te praten en te laten huilen. Dit is echt niet iets wat je alleen kan dus ik hoop dat jouw man dat in gaat zien.
zondag 14 januari 2018 om 17:19
En hoe wil je dat voor elkaar krijgen als hij zich daar zo tegen verzet? Dat zal hij toch echt eerst zelf in moeten zien.
Edit: Wat Blondie zegt eigenlijk.
grobbekuiken_ wijzigde dit bericht op 14-01-2018 17:20
5.55% gewijzigd
There is always something happening, and it's usually right now
zondag 14 januari 2018 om 17:22
Hij moet zélf gaan erkennen dat hij een slachtoffer is. Dat hij zich niet groot hoeft te houden voor de buitenwereld of zich hoeft te schamen. Iets naar buiten brengen, los van je partner, lijkt mij duizend malen enger en moeilijker.
zondag 14 januari 2018 om 17:26
Als hij nu eerst eens uitzoekt welke therapieen er zijn, en hoe zo'n therapie kan verlopen? Zonder gelijk een besluit te nemen? Misschien dat hij overstag gaat als hij een beetje vertrouwd raakt met het idee.
Ik snap zijn angst wel: het is best een hobbel die hij moet nemen. Maar wil hij dan zo op deze manier verder leven in plaats van zichzelf een kans te gunnen om gelukkig te worden ondanks zijn verleden?
Ik snap zijn angst wel: het is best een hobbel die hij moet nemen. Maar wil hij dan zo op deze manier verder leven in plaats van zichzelf een kans te gunnen om gelukkig te worden ondanks zijn verleden?
zondag 14 januari 2018 om 17:30
Eens.Ana_Isabel2 schreef: ↑14-01-2018 17:22Hij moet zélf gaan erkennen dat hij een slachtoffer is. Dat hij zich niet groot hoeft te houden voor de buitenwereld of zich hoeft te schamen. Iets naar buiten brengen, los van je partner, lijkt mij duizend malen enger en moeilijker.
There is always something happening, and it's usually right now
zondag 14 januari 2018 om 17:37
Als iemand in de ellende blijft hangen zonder er actief wat aan te willen doen zou ik de relatie verbreken. Dit trekt ook een fikse wissel op TO.Grobbekuiken_ schreef: ↑14-01-2018 17:19En hoe wil je dat voor elkaar krijgen als hij zich daar zo tegen verzet? Dat zal hij toch echt eerst zelf in moeten zien.
Edit: Wat Blondie zegt eigenlijk.
zondag 14 januari 2018 om 17:39
Jij hebt dus liever dat hij erover zwijgt, zodat je - stel dat hij het volgend jaar of over 5 jaar toch doet - kan zeggen "ik wist van niets, hij heeft mij nooit iets vertelt"?Ana_Isabel2 schreef: ↑14-01-2018 17:36Ik vind dat je als partner ook een duidelijke grens mag trekken. Zelfmoordgedachten uiten is daar 1 van. Hij mag jou niet meesleuren in zijn pijn door bij jou ook nog de angst te planten dat hij zichzelf van het leven zou kunnen beroven.
Hoe hard het ook is, dan zou ik liever hebben dat ik weet wat er door de hersenen van mijn man speelt.
zondag 14 januari 2018 om 17:43
Natuurlijk zou ik dat willen weten om vervolgens hulp te zoeken voor hem, die hij dan accepteert. Dat is toch geen leven , een leven met een man die eigenlijk niet meer op deze wereld wil zijn, maar ook geen hulp wil aanvaarden?Tornacense schreef: ↑14-01-2018 17:39Jij hebt dus liever dat hij erover zwijgt, zodat je - stel dat hij het volgend jaar of over 5 jaar toch doet - kan zeggen "ik wist van niets, hij heeft mij nooit iets vertelt"?
Hoe hard het ook is, dan zou ik liever hebben dat ik weet wat er door de hersenen van mijn man speelt.
zondag 14 januari 2018 om 17:51
Hij wil geen professionele hulp? Zeg hem dat die mensen er niet voor niets zijn. Zeg hem dat het jou verdrietig maakt om hem zo kwetsbaar te zien, bied hem aan mee te gaan naar de psycholoog (en dat dat niet hetzelfde is als een psychiater). Mocht hij nog niet willen, trachten via huisarts te informeren welke opties er nog meer zijn voor dergelijke situaties. Ja ervaring en ja daar moet je wel wat mee. Weet niet welke leeftijd je man heeft en wanneer het misbruik heeft plaatsgevonden, maar als de klap komt kan dat zelfs lichamelijk terugslaan. Probeer hem liefdevol en geduldig in beweging te brengen
zondag 14 januari 2018 om 17:58
Liefdevol in beweging proberen te krijgen houdt natuurlijk een keer op. Zo te lezen is TO daar al 2 jaar mee bezig.
Hij is een volwassen man en hij zal zelf in beweging moeten gaan komen om zijn problemen op te lossen.
Doet hij dat niet, dan zijn er nog 2 opties:
* bij de huisarts melden dat je je zorgen maakt ivm zijn suïcidale gedachten en uitspraken
* weggaan of weggaan als blijkt dat hij na actie 1 nog steeds niet in beweging komt.
TO is zijn vrouw, niet zijn hulpverlener.
Hij is een volwassen man en hij zal zelf in beweging moeten gaan komen om zijn problemen op te lossen.
Doet hij dat niet, dan zijn er nog 2 opties:
* bij de huisarts melden dat je je zorgen maakt ivm zijn suïcidale gedachten en uitspraken
* weggaan of weggaan als blijkt dat hij na actie 1 nog steeds niet in beweging komt.
TO is zijn vrouw, niet zijn hulpverlener.
zondag 14 januari 2018 om 18:00
En vooral dat laatste.Moiren’ schreef: ↑14-01-2018 17:58Liefdevol in beweging proberen te krijgen houdt natuurlijk een keer op. Zo te lezen is TO daar al 2 jaar mee bezig.
Hij is een volwassen man en hij zal zelf in beweging moeten gaan komen om zijn problemen op te lossen.
Doet hij dat niet, dan zijn er nog 2 opties:
* bij de huisarts melden dat je je zorgen maakt ivm zijn suïcidale gedachten en uitspraken
* weggaan of weggaan als blijkt dat hij na actie 1 nog steeds niet in beweging komt.
TO is zijn vrouw, niet zijn hulpverlener.