Misbruik

14-01-2018 16:51 72 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet goed hoe ik hieraan moet beginnen zonder egoistisch over te komen?! Mijn man is toen hij jong was zwaar misbruikt geweest. Wij zijn nu al 8jaar samen, en in het begin wist ik niks af van het misbruik. De laatste 2 jaar heeft hij het er erg moeilijk mee. Behalve ik weet niemand hiervan. Hij is heel vaak verdrietig en heeft soms zelfmoordgedachten. Voor mij begint dit ook zwaar te wegen en weet niet hoe ik hiemee moet omgaan. Hij wilt geen proffesionele hulp. Hij is heel erg macho en het enige dat hij zegt is dat hij zich vies voelt. Ik mag er ook nooit zelf over beginnen. Heeft iemand hier ervaring mee?
Waarom vind je jezelf egoïstisch? Misbruikt heeft zijn weerslag op iedereen die dicht bij het slachtoffer staat.
Alle reacties Link kopieren
ik zou egoistisch overkomen niet belangrijk vinden in deze

hij gaat gewoon in therapie, klaar
Lorem Ipsum
turquasi schreef:
14-01-2018 17:14
ik zou egoistisch overkomen niet belangrijk vinden in deze

hij gaat gewoon in therapie, klaar
Ik denk dat TO haar man eerst moet erkennen voor zichzelf dat hij het slachtoffer is.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind je ook niet egoïstisch, en als je dat al zou zijn dan met reden. Als het goed met hem gaat heeft dat z'n weerslag op jou, maar andersom dus ook.

Wat moeilijk dat ie te 'stoer' is om hulp te zoeken.
There is always something happening, and it's usually right now
Ik ben vroeger zelf misbruikt. Daar heb ik ook nooit therapie voor gehad. Ik wilde het ook zelf oplossen en probeerde om er niet meer aan te denken. Heel lang mijn kop in het zand gestoken maar op een gegeven moment kom je jezelf dan toch tegen. Mijn man heeft mij er bovenop geholpen door veel met mij te praten en te laten huilen. Dit is echt niet iets wat je alleen kan dus ik hoop dat jouw man dat in gaat zien.
Alle reacties Link kopieren
turquasi schreef:
14-01-2018 17:14
ik zou egoistisch overkomen niet belangrijk vinden in deze

hij gaat gewoon in therapie, klaar
En hoe wil je dat voor elkaar krijgen als hij zich daar zo tegen verzet? Dat zal hij toch echt eerst zelf in moeten zien.

Edit: Wat Blondie zegt eigenlijk.
grobbekuiken_ wijzigde dit bericht op 14-01-2018 17:20
5.55% gewijzigd
There is always something happening, and it's usually right now
Alle reacties Link kopieren
de laatste 2 jaar al heeft hij het er moeilijk mee, wat moeten we erkennen dan?
dat hij het er moeilijk mee heeft?
hij kan niet nog jaren doorgaan met wel mauwen maar er niks mee doen...

dat is voor iedereen zonde
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren
nou ik zou er klaar mee zijn, 2 jaar is lang hoor als er zo'n zwaar geheim boven de relatie hangt en hij is te 'stoer' om iets te doen

stoer = aanpakken
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren
Dat je man geen therapie wil, wil natuurlijk niet zeggen dat jij geen hulp voor jezelf mag zoeken. Als 'partner van' is het helemaal niet gek om ondersteuning te vragen.
Zelf iemand zoeken bij wie jij terecht kan?

Je kan natuurlijk proberen "therapie of ik ben weg", maar dan vrees ik dat er veel kans is dat je uit elkaar gaat.
turquasi schreef:
14-01-2018 17:19
de laatste 2 jaar al heeft hij het er moeilijk mee, wat moeten we erkennen dan?
dat hij het er moeilijk mee heeft?
hij kan niet nog jaren doorgaan met wel mauwen maar er niks mee doen...

dat is voor iedereen zonde
Hij moet zélf gaan erkennen dat hij een slachtoffer is. Dat hij zich niet groot hoeft te houden voor de buitenwereld of zich hoeft te schamen. Iets naar buiten brengen, los van je partner, lijkt mij duizend malen enger en moeilijker.
Als hij nu eerst eens uitzoekt welke therapieen er zijn, en hoe zo'n therapie kan verlopen? Zonder gelijk een besluit te nemen? Misschien dat hij overstag gaat als hij een beetje vertrouwd raakt met het idee.

Ik snap zijn angst wel: het is best een hobbel die hij moet nemen. Maar wil hij dan zo op deze manier verder leven in plaats van zichzelf een kans te gunnen om gelukkig te worden ondanks zijn verleden?
Alle reacties Link kopieren
Ana_Isabel2 schreef:
14-01-2018 17:22
Hij moet zélf gaan erkennen dat hij een slachtoffer is. Dat hij zich niet groot hoeft te houden voor de buitenwereld of zich hoeft te schamen. Iets naar buiten brengen, los van je partner, lijkt mij duizend malen enger en moeilijker.
Eens.
There is always something happening, and it's usually right now
Ik vind dat je als partner ook een duidelijke grens mag trekken. Zelfmoordgedachten uiten is daar 1 van. Hij mag jou niet meesleuren in zijn pijn door bij jou ook nog de angst te planten dat hij zichzelf van het leven zou kunnen beroven.
Heeft hij er al eens online over gepraat? Dat kan een makkelijkere eerste stap zijn dan tegenover een psycholoog gaan zitten.
Grobbekuiken_ schreef:
14-01-2018 17:19
En hoe wil je dat voor elkaar krijgen als hij zich daar zo tegen verzet? Dat zal hij toch echt eerst zelf in moeten zien.

Edit: Wat Blondie zegt eigenlijk.
Als iemand in de ellende blijft hangen zonder er actief wat aan te willen doen zou ik de relatie verbreken. Dit trekt ook een fikse wissel op TO.
Ana_Isabel2 schreef:
14-01-2018 17:36
Ik vind dat je als partner ook een duidelijke grens mag trekken. Zelfmoordgedachten uiten is daar 1 van. Hij mag jou niet meesleuren in zijn pijn door bij jou ook nog de angst te planten dat hij zichzelf van het leven zou kunnen beroven.
Jij hebt dus liever dat hij erover zwijgt, zodat je - stel dat hij het volgend jaar of over 5 jaar toch doet - kan zeggen "ik wist van niets, hij heeft mij nooit iets vertelt"?

Hoe hard het ook is, dan zou ik liever hebben dat ik weet wat er door de hersenen van mijn man speelt.
Alle reacties Link kopieren
eh hij wil dus misschien niet verder leven...

ik had hem aan zijn haren naar de huisarts gesleurd
Lorem Ipsum
Tornacense schreef:
14-01-2018 17:39
Jij hebt dus liever dat hij erover zwijgt, zodat je - stel dat hij het volgend jaar of over 5 jaar toch doet - kan zeggen "ik wist van niets, hij heeft mij nooit iets vertelt"?

Hoe hard het ook is, dan zou ik liever hebben dat ik weet wat er door de hersenen van mijn man speelt.
Natuurlijk zou ik dat willen weten om vervolgens hulp te zoeken voor hem, die hij dan accepteert. Dat is toch geen leven , een leven met een man die eigenlijk niet meer op deze wereld wil zijn, maar ook geen hulp wil aanvaarden?
turquasi schreef:
14-01-2018 17:40
eh hij wil dus misschien niet verder leven...

ik had hem aan zijn haren naar de huisarts gesleurd
Of de relatie verbreken.
Hij wil geen professionele hulp? Zeg hem dat die mensen er niet voor niets zijn. Zeg hem dat het jou verdrietig maakt om hem zo kwetsbaar te zien, bied hem aan mee te gaan naar de psycholoog (en dat dat niet hetzelfde is als een psychiater). Mocht hij nog niet willen, trachten via huisarts te informeren welke opties er nog meer zijn voor dergelijke situaties. Ja ervaring en ja daar moet je wel wat mee. Weet niet welke leeftijd je man heeft en wanneer het misbruik heeft plaatsgevonden, maar als de klap komt kan dat zelfs lichamelijk terugslaan. Probeer hem liefdevol en geduldig in beweging te brengen :hug:
Ik weet niet of me jullie kinderen hebben TO, maar in mijn situatie met kinderen, zou ik het mij niet kunnen veroorloven dat mijn man zijn geheim zo'n zware wissel zou trekken op het gezinsleven. Dat zou zeker voor mij een punt zijn waarom ik prof. hulp zou eisen.
Liefdevol in beweging proberen te krijgen houdt natuurlijk een keer op. Zo te lezen is TO daar al 2 jaar mee bezig.

Hij is een volwassen man en hij zal zelf in beweging moeten gaan komen om zijn problemen op te lossen.

Doet hij dat niet, dan zijn er nog 2 opties:
* bij de huisarts melden dat je je zorgen maakt ivm zijn suïcidale gedachten en uitspraken
* weggaan of weggaan als blijkt dat hij na actie 1 nog steeds niet in beweging komt.

TO is zijn vrouw, niet zijn hulpverlener.
Moiren’ schreef:
14-01-2018 17:58
Liefdevol in beweging proberen te krijgen houdt natuurlijk een keer op. Zo te lezen is TO daar al 2 jaar mee bezig.

Hij is een volwassen man en hij zal zelf in beweging moeten gaan komen om zijn problemen op te lossen.

Doet hij dat niet, dan zijn er nog 2 opties:
* bij de huisarts melden dat je je zorgen maakt ivm zijn suïcidale gedachten en uitspraken
* weggaan of weggaan als blijkt dat hij na actie 1 nog steeds niet in beweging komt.

TO is zijn vrouw, niet zijn hulpverlener.
En vooral dat laatste.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven