Relaties
alle pijlers
Standje overleven
woensdag 20 december 2017 om 11:17
Man en ik zijn al heel lang samen, hebben twee kinderen. Beide een goede baan. Zover het leuke deel
Beide kinderen hebben een zorgvraag en die is behoorlijk intensief. Ik ben zeg maar 24 uur per dag bereikbaar. Man neemt ook een deel op zich maar ik ben voor het grootste deel aanspreekpunt. Daarnaast heeft man ook een verhaal. Ook hier moeten we beide mee leren omgaan.
Wat ik nu heel erg merk is dat ik onderuit ga. Ik ben van nature introvert en hoe moeilijker de situatie hoe meer ik me in mijzelf terugtrek. Daar heeft man het weer moeilijk mee. Ik heb het idee dat ik al een hele tijd aan het overleven ben i.p.v. aan het leven en ik kom er niet uit. Man zegt therapie maar naar mijn idee lost therapie mijn situatie thuis niet op. Die zijn niet diegene die 24 uur paraat moeten staan en daar heb ik het moeilijk mee. Ik mis een stuk ontspanning, een stuk voor mezelf een tijd dat niemand me stoort. Dat heb ik nooit. Zelfs als ik ga sporten ligt de telefoon naast me zodat ik bereikbaar ben. Als ik uitga met vriendinnen idem
I.p.v. naar elkaar toe groeien groeien we uit elkaar omdat we nu het gevoel hebben dat we elkaar niet begrijpen. Elkaars behoeften niet begrijpen. Ik wordt kriegelig als iemand aan me zit, zowel de kinderen als man maar gewoon omdat ik op een bepaald gebied totaal overprikkeld ben.
Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat te doen, hoe de situatie om te draaien
Beide kinderen hebben een zorgvraag en die is behoorlijk intensief. Ik ben zeg maar 24 uur per dag bereikbaar. Man neemt ook een deel op zich maar ik ben voor het grootste deel aanspreekpunt. Daarnaast heeft man ook een verhaal. Ook hier moeten we beide mee leren omgaan.
Wat ik nu heel erg merk is dat ik onderuit ga. Ik ben van nature introvert en hoe moeilijker de situatie hoe meer ik me in mijzelf terugtrek. Daar heeft man het weer moeilijk mee. Ik heb het idee dat ik al een hele tijd aan het overleven ben i.p.v. aan het leven en ik kom er niet uit. Man zegt therapie maar naar mijn idee lost therapie mijn situatie thuis niet op. Die zijn niet diegene die 24 uur paraat moeten staan en daar heb ik het moeilijk mee. Ik mis een stuk ontspanning, een stuk voor mezelf een tijd dat niemand me stoort. Dat heb ik nooit. Zelfs als ik ga sporten ligt de telefoon naast me zodat ik bereikbaar ben. Als ik uitga met vriendinnen idem
I.p.v. naar elkaar toe groeien groeien we uit elkaar omdat we nu het gevoel hebben dat we elkaar niet begrijpen. Elkaars behoeften niet begrijpen. Ik wordt kriegelig als iemand aan me zit, zowel de kinderen als man maar gewoon omdat ik op een bepaald gebied totaal overprikkeld ben.
Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat te doen, hoe de situatie om te draaien
maandag 22 januari 2018 om 12:57
Ik kan me voorstellen dat je voor je kinderen probeert je relatie zo vorm te geven dat het voor jullie allebei fijn is. Niet dat je voor je kinderen naar de pijpen van je man danst opdat hij maar niet weggaat.
Misschien moet jij de bal ook wat meer bij hem leggen. Als hij weggaat op het moment dat jij niet aan zijn ideaalbeeld voldoet dan is dat zijn keuze en zijn verantwoordelijkheid - híj is degene die het gezin dan opbreekt, niet jij.
Misschien moet jij de bal ook wat meer bij hem leggen. Als hij weggaat op het moment dat jij niet aan zijn ideaalbeeld voldoet dan is dat zijn keuze en zijn verantwoordelijkheid - híj is degene die het gezin dan opbreekt, niet jij.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 22 januari 2018 om 12:58
+1000meisjeviva33 schreef: ↑22-01-2018 12:57Verder lezend heb ik heel erg de behoefte om tegen je te zeggen dat jij zelf bepaald gedrag heel erg in stand houd of de ruimte geeft om bepaald bedrag te laten ontstaan. Aan de andere kant ben ik weer heel huiverig om dat neer te zetten omdat ik door alle regels heen lees dat jij alles op jezelf betrekt en ik wil je niet nog onzekerder maken.
Maar mijn plaatsvervangende boosheid wint het dan toch, hij gedraagt zich zo omdat jij hem die ruimte geeft. Hij behandeld je als voetveeg en jij hebt het nog over hem dingen gunnen.
Hij die alles steeds meer bij jou weglegde, jou gewoon laat barsten heeft het lef jou een ultimatum te geven??!!!
En jij gaat je dan zorgen maken of je het wel goed genoeg doet????
Hij zou zich kapot moeten schamen!! Ik zou bijna zeggen Run forrest run!
Laat het hem maar uitzoeken met zijn ziek zijn, eens kijken hoe geweldig meneer dan is. Zal voor jou minder stress geven zelfs in de zorgen voor de kinderen want dan heb jij alle touwtjes echt in handen en ben je niet afhankelijk van een medeopvoeder die voor schijnzorg zorgt.
Niet de oplossing maar hij verdient echt om even goed op zijn nummer gezet te worden. Ziek of niet ziek dit is puur Ego gedrag wat hij laat zien en jij schuift alles maar weg en neemt alle schuld op je..
Daar ligt de schuld niet, je mag jezelf hooguit op je donder geven dat je niet eerder aan de rem hebt getrokken maar laat je zeker niks aanpraten door hem!
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 22 januari 2018 om 12:58
Hij vindt dat hij me jaren gesteund heeft. Dat heeft hij ook op zijn manier. Dat geef ik 100% toe. En ik denk in een normaal gezin was dat ook voldoende geweest. Maar niet bij ons.
Het probleem is ook dat ik op dit moment niet die steun bij hem kan zoeken want iets in me roept: hij doet je dit aan.
Ik vind mezelf op dat moment trouwens ook totaal fout bezig, zo hoort het niet te gaan. Dat zie ik ook wel.
Het probleem is ook dat ik op dit moment niet die steun bij hem kan zoeken want iets in me roept: hij doet je dit aan.
Ik vind mezelf op dat moment trouwens ook totaal fout bezig, zo hoort het niet te gaan. Dat zie ik ook wel.
maandag 22 januari 2018 om 13:02
Ik realiseer me nu heel goed dat ik bepaald gedrag in stand heb gehouden. Was echt fout van me. Ik ben dus ook zeker voor een deel schuld aan de situatie waar we nu inzitten. Ik had eerder aan de bel moeten trekken, eerder zaken moeten loslaten. Klopt. Dat zie ik nu. Ik zie dat ook al als stappen richting de goede kant. Man ziet dat niet zo. Ik vind dit eng, het kost me moeite. Maar dit zijn niet de stappen die hij wil maar voor mijn gevoel zijn het wel de stappen die ik eerst moet maken. Ik kan niet van a direct naar e gaan. Ik moet voor mijn gevoel eerst b,c en d doen.meisjeviva33 schreef: ↑22-01-2018 12:57Verder lezend heb ik heel erg de behoefte om tegen je te zeggen dat jij zelf bepaald gedrag heel erg in stand houd of de ruimte geeft om bepaald bedrag te laten ontstaan. Aan de andere kant ben ik weer heel huiverig om dat neer te zetten omdat ik door alle regels heen lees dat jij alles op jezelf betrekt en ik wil je niet nog onzekerder maken.
Maar mijn plaatsvervangende boosheid wint het dan toch, hij gedraagt zich zo omdat jij hem die ruimte geeft. Hij behandeld je als voetveeg en jij hebt het nog over hem dingen gunnen.
Hij die alles steeds meer bij jou weglegde, jou gewoon laat barsten heeft het lef jou een ultimatum te geven??!!!
En jij gaat je dan zorgen maken of je het wel goed genoeg doet????
Hij zou zich kapot moeten schamen!! Ik zou bijna zeggen Run forrest run!
Laat het hem maar uitzoeken met zijn ziek zijn, eens kijken hoe geweldig meneer dan is. Zal voor jou minder stress geven zelfs in de zorgen voor de kinderen want dan heb jij alle touwtjes echt in handen en ben je niet afhankelijk van een medeopvoeder die voor schijnzorg zorgt.
Niet de oplossing maar hij verdient echt om even goed op zijn nummer gezet te worden. Ziek of niet ziek dit is puur Ego gedrag wat hij laat zien en jij schuift alles maar weg en neemt alle schuld op je..
Daar ligt de schuld niet, je mag jezelf hooguit op je donder geven dat je niet eerder aan de rem hebt getrokken maar laat je zeker niks aanpraten door hem!
maandag 22 januari 2018 om 13:03
Wow Emma, je bent wakker geworden. Heb je dat door? Je komt na al die tijd voor jezelf op en dat knalt! Je wil niet zoals het was, lees ik. Je bent aan het groeien, dat doet pijn! En je man moet dan inleveren, daar heeft hij geen zin in.
Echt, zoek een therapeut of coach die je helpt. Dat is me-time.
Wat zul je moe zijn.
En je redt het wel alleen. Je doet het nu ook alleen, behalve dat er nog een extra groot kind is wat verzorgd wil worden.
Echt, zoek een therapeut of coach die je helpt. Dat is me-time.
Wat zul je moe zijn.
En je redt het wel alleen. Je doet het nu ook alleen, behalve dat er nog een extra groot kind is wat verzorgd wil worden.
maandag 22 januari 2018 om 13:05
Tijd voor Emma. Kijk wat jij nodig hebt.Emma73 schreef: ↑22-01-2018 13:02Ik realiseer me nu heel goed dat ik bepaald gedrag in stand heb gehouden. Was echt fout van me. Ik ben dus ook zeker voor een deel schuld aan de situatie waar we nu inzitten. Ik had eerder aan de bel moeten trekken, eerder zaken moeten loslaten. Klopt. Dat zie ik nu. Ik zie dat ook al als stappen richting de goede kant. Man ziet dat niet zo. Ik vind dit eng, het kost me moeite. Maar dit zijn niet de stappen die hij wil maar voor mijn gevoel zijn het wel de stappen die ik eerst moet maken. Ik kan niet van a direct naar e gaan. Ik moet voor mijn gevoel eerst b,c en d doen.
En voel je niet zo schuldig.
maandag 22 januari 2018 om 13:06
Het zijn niet de stappen die hij wil omdat het feit dat jij meer ruimte voor jezelf gaat opeisen voor hem betekent dat hij ruimte moet gaan afstaan. En daar heeft hij geen zin in. Maar dat is geen reden voor jou om dan maar weer terug in je hoekje te kruipen en je weer te laten overbelasten.
Hij heeft het zich al die tijd laten aanleunen en nu komt er een einde aan. En ja, dat zal wennen zijn. En ja, jouw aandeel is dat je het te lang hebt laten voortbestaan, maar dat wil niet zeggen dat je het nu dus niet meer mag veranderen. Daarbij, hjj is er zelf ook bij geweest, het is niet dat hij nul verantwoordelijkheid draagt voor zijn eigen handelen. Hij is een volwassen man die als het goed is ook over enig inschattingsvermogen beschikt en had kunnen zien dat er heel veel op jouw bordje kwam. Dat hij het niet heeft willen zien omdat het voor hem wel zo prettig was zo, dat is wat anders.
Hij heeft het zich al die tijd laten aanleunen en nu komt er een einde aan. En ja, dat zal wennen zijn. En ja, jouw aandeel is dat je het te lang hebt laten voortbestaan, maar dat wil niet zeggen dat je het nu dus niet meer mag veranderen. Daarbij, hjj is er zelf ook bij geweest, het is niet dat hij nul verantwoordelijkheid draagt voor zijn eigen handelen. Hij is een volwassen man die als het goed is ook over enig inschattingsvermogen beschikt en had kunnen zien dat er heel veel op jouw bordje kwam. Dat hij het niet heeft willen zien omdat het voor hem wel zo prettig was zo, dat is wat anders.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 22 januari 2018 om 13:10
Stel nou dat hij dat doet. Dat is toch ook niet leuk voor een andere, liefdevolle vrouw? Die heeft dan toch ook een kat in de zak? Even gezellig en dan kan ze de shit opruimen. Gaat weer om hem.
Stop met hem verdedigen. Hij doet niet leuk.
En hoeveel zorg extra ga jij straks krijgen?
Is dit beginnende dementie dat hij zich zo gedraagt?
maandag 22 januari 2018 om 13:10
Hij heeft het echt niet gezien, of het bewust of onbewust was weet ik niet maar hij was echt verbaasd en verdrietig toen bij mij alles eruit kwam. Hij snapt nu ook pas hoe het voor mij was. Alleen dat neemt nog steeds niet het gevoel weg dat hij veranderingen wil zien. Veranderingen in het samen gebied.
maandag 22 januari 2018 om 13:12
Hij zal altijd eerlijk zijn tegenover een nieuwe partner. Man is altijd bovenalles eerlijk.Joostisandersgeaard2 schreef: ↑22-01-2018 13:10Stel nou dat hij dat doet. Dat is toch ook niet leuk voor een andere, liefdevolle vrouw? Die heeft dan toch ook een kat in de zak? Even gezellig en dan kan ze de shit opruimen. Gaat weer om hem.
Stop met hem verdedigen. Hij doet niet leuk.
En hoeveel zorg extra ga jij straks krijgen?
Is dit beginnende dementie dat hij zich zo gedraagt?
Nee andere neurologische aandoening
maandag 22 januari 2018 om 13:14
Vraag je je nou echt af of je egoïstisch bent, nadat je al die tijd de kar in je eentje hebt getrokken?
Ik word er echt plaatsvervangend verdrietig van.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 22 januari 2018 om 13:15
Ik vind je niet egoïstisch. Vraag je eens af wat jij van een relatie wil. Pak een wit vel en schrijf op wat JIJ zou willen, wat jouw behoeftes zijn in een relatie.
Jij bent ook belangrijk. Je moet jezelf kunnen zijn.
Een crisis (die heb je nu) is ook heel naar.
Merken de kinderen er veel van?
maandag 22 januari 2018 om 13:15
maandag 22 januari 2018 om 13:17
.Emma73 schreef: ↑22-01-2018 12:33Ik was altijd de baken van rust hier thuis. Was er gedoe dan kwam dat bij mij. Ik was ook voor man zijn rustpunt. Ik weet niet of ik dat nog kan zijn, of ik dat nog wil zijn. En man mist dat. Geeft hij ook aan, je was altijd mijn rustpunt, waarom nu niet meer.
Maar ik kan dat niet meer. Het knettert ook behoorlijk tussen ons afgelopen weken, ik ga volle kracht tegen hem in nu en dat vind hij niet prettig. Ik trouwens ook niet, het is niet leuk nu hier. Maar ik wil niet meer de uitlaatklep voor iedereen zijn.
Omdat je alleen een rustpunt kunt zijn, als je zelf ook rust ervaart. Omdat JIJ ook een rustpunt nodig hebt.
Volgens mij kun je bij relatietherapie juist ruimte voor jezelf zoeken. Apart en samen gaan. Waarom zou nou net relatietherapie over hém gaan? Omdat hij een ultimatum stelt? Nee.. hierin kun jij juist aangeven waar jij moeite mee hebt. Direct bij hem. In plaats van dat je dit tegen een therapeut verteld en dat die je dan aangeeft hoe je dit weer met hem kunt overleggen.
Later is nu
maandag 22 januari 2018 om 13:19
Wat verwacht ik van een relatie, dat zou ik op dit moment niet kunnen zeggen. Ik weet het niet. Hoe ziet een goede relatie eruit?
Oudste heeft wel wat door, maar die is net zo'n binnenvetter als ik en zal niet snel praten. Ik weet ook niet goed wat ik nu met haar moet communiceren .
Jongste is net man. Deze vibes gaan totaal langs hem heen. Gelukkig maar. Die leeft in zijn prepuberwereldje en gaat zijn eigen gangetje
Oudste heeft wel wat door, maar die is net zo'n binnenvetter als ik en zal niet snel praten. Ik weet ook niet goed wat ik nu met haar moet communiceren .
Jongste is net man. Deze vibes gaan totaal langs hem heen. Gelukkig maar. Die leeft in zijn prepuberwereldje en gaat zijn eigen gangetje
maandag 22 januari 2018 om 13:20
.Emma73 schreef: ↑22-01-2018 12:54Mijn verstand zegt ook dat ik het voor mijn kinderen moet proberen. Dat hebben ze verdient. Alleen ik weet niet of ik voldoende afstand van alles kan nemen om concreet aan alles te werken wat man wilt.
Ik voel me redelijk in de steek gelaten en voor de leeuwen geworpen nu. En hoewel ik begrijp waarom hij dit doet weet ik niet of ik dat gevoel nu zo even kan loslaten.
Als hij tegen me had gezegd, ik zie hoe je je voelt, we hebben allebei steken laten vallen. Ik geef je nu tijd en ruimte om je leven op te pakken. En ik ben er voor je. Dan was het voor mij totaal anders geweest.
Nu is het, ik heb er alles aan gedaan, nu ligt de bal bij jou. Is het niet wat ik verwacht dan houdt het op voor ons.
Nogmaals: eerst huisarts. Die heeft vast goede tips en ideeën.
Over dat laatste: juist een therapeut zal erop wijzen, dat de bal nooit alleen bij jou kan liggen. En waarschijnlijk is het goed dat hij dat eens van een ander hoort dan van jou.
Later is nu
maandag 22 januari 2018 om 13:21
Begin gewoon is met een bezoekje aan de huisarts. Leg daar je probleem gewoon op tafel.
En er is geen schande voor externe hulp. Je mag best ergens mee geholpen worden. Ik denk wel dat het een hele stap voor je is als ik zie dat je al jaren alles zelf doet
maandag 22 januari 2018 om 13:23
.Susan schreef: ↑22-01-2018 12:57Ik kan me voorstellen dat je voor je kinderen probeert je relatie zo vorm te geven dat het voor jullie allebei fijn is. Niet dat je voor je kinderen naar de pijpen van je man danst opdat hij maar niet weggaat.
Misschien moet jij de bal ook wat meer bij hem leggen. Als hij weggaat op het moment dat jij niet aan zijn ideaalbeeld voldoet dan is dat zijn keuze en zijn verantwoordelijkheid - híj is degene die het gezin dan opbreekt, niet jij.
En bovendien wil je 50-50 verdeling, want jij bent ook wel eens toe aan tijd voor jou. En jij bent ook wel eens toe aan een man, die er is voor jou. Hij op zoek naar die betere geliefde, dan jij toch zeker ook!
Alleen moeilijk om dat nou juist weer over je kinderen uit te moeten vechten, die het al zo moeilijk hebben, maar bij gesprekken hierover kun je het wel aangeven. Niet ook dan gelijk alles naar je toetrekken en hem z'n tijd gunnen, zodat jij alsnog met alles blijft zitten.
Later is nu
maandag 22 januari 2018 om 13:23
Gelukkig van de jongste.Emma73 schreef: ↑22-01-2018 13:19Wat verwacht ik van een relatie, dat zou ik op dit moment niet kunnen zeggen. Ik weet het niet. Hoe ziet een goede relatie eruit?
Oudste heeft wel wat door, maar die is net zo'n binnenvetter als ik en zal niet snel praten. Ik weet ook niet goed wat ik nu met haar moet communiceren .
Jongste is net man. Deze vibes gaan totaal langs hem heen. Gelukkig maar. Die leeft in zijn prepuberwereldje en gaat zijn eigen gangetje
Kan oudste elders haar ei kwijt?
maandag 22 januari 2018 om 13:24
Misschien heb ik een verkeerd beeld bij relatietherapie maar voor mij is relatietherapie dat beide partijen aangeven wat er voor hun gevoel fout zit in de relatie en dat er dan middels de therapeut oplossingen voor deze problemen worden gezocht.Dreamer schreef: ↑22-01-2018 13:17.
Omdat je alleen een rustpunt kunt zijn, als je zelf ook rust ervaart. Omdat JIJ ook een rustpunt nodig hebt.
Volgens mij kun je bij relatietherapie juist ruimte voor jezelf zoeken. Apart en samen gaan. Waarom zou nou net relatietherapie over hém gaan? Omdat hij een ultimatum stelt? Nee.. hierin kun jij juist aangeven waar jij moeite mee hebt. Direct bij hem. In plaats van dat je dit tegen een therapeut verteld en dat die je dan aangeeft hoe je dit weer met hem kunt overleggen.
Probleem is bij mij dag ik niet weet of ik al toe ben aan die stap. Dat vind ik dus heel lastig. Vind het ook heel gemeen van mezelf. Ik kan ook niet goed omschrijven waarom. Misschien dat er nog zoveel fout zit binnenin mijzelf dat ik het gevoel heb tig stappen over te slaan.
Normaal ben ik trouwens een vrij nuchter persoon. Maar ik ben nu effe totaal de weg kwijt
maandag 22 januari 2018 om 13:24
.
Ja, jij wilt ook een leuke relatie met een liefdevolle man en gezelligheid in huis. Duh.
Later is nu
maandag 22 januari 2018 om 13:27
.
NEE, mét hulp. Echt. Dat heb jij nodig, maar dat heeft hij ook nodig. Dat hebben jullie nodig en hebben de kinderen nodig.
Je ziet nu dat je jaren terug al een andere koers had moeten varen. Maak nu niet weer dezelfde fout door te denken, dat dit wel gaat lukken, waarna je over een paar jaar (maanden?) alsnog denkt "had ik het maar anders gedaan"
Later is nu