Psyche
alle pijlers
Medelijden hebben met spullen
dinsdag 23 januari 2018 om 19:22
Ja ik weet niet exact hoe ik het moet om schrijven. Ik heb wel eens dat ik in eens iets ga zoeken op Google, dat in eens omhoog komt in mijn brein en vandaag was dit: feeling bad for inanimate objects.
Ik voel al sinds kind veel gevoelens voor spullen. Knuffelberen, maar ook gewoon dingen als bakjes, fietsen of alles met oogjes er op. En ik kom er net achter dat er heel veel mensen zijn die dit hebben.
Ik heb geen verdere vraag om een oplossing of zo, alleen benieuwd of mensen hier het ook hebben.
Ik voel al sinds kind veel gevoelens voor spullen. Knuffelberen, maar ook gewoon dingen als bakjes, fietsen of alles met oogjes er op. En ik kom er net achter dat er heel veel mensen zijn die dit hebben.
Ik heb geen verdere vraag om een oplossing of zo, alleen benieuwd of mensen hier het ook hebben.
dinsdag 23 januari 2018 om 19:25
Haha nouhou. Zorg jij wel goed voor je spullen?
dinsdag 23 januari 2018 om 19:26
Altijd. Maar medelijden is nieuw voor me
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
dinsdag 23 januari 2018 om 19:26
Ahhhh dat snap ik zo! Ik raak ook helemaal niet snel emotioneel aangedaan of zo maar laatst zag ik een oudere dame die duidelijk zwakbegaafd was, met een lappen pop in haar hand, nou ik stond bijna te janken. Was midden op straat!
dinsdag 23 januari 2018 om 19:32
Ja. Vooral met 'oude spulletjes'. Soms vanwege het werk dat er in heeft gezeten bv. een prachtig geborduurd tafellaken dat dan door een kleinkind als verhuisdeken wordt gebruikt. Dat je gewoon die vrouw voor je ziet die daar 40-50 jaar geleden maandenlang haar ogen op verprutst heeft.
Maar ook met het 'ding' zelf, zoal een kapot speelgoedautootje. Ooit een favoriet, nu alleen geschikt om de legotrein te laten ontsporen.
En ik heb gejankt toen een van mijn eerste auto's op zo'n vrachtwagen werd gereden en ik vroeg wat ze met die inruilauto's gingen doen. Ik dacht naar Oost-Europa maar ze gingen naar de sloop. Wel stiekem gejankt uit het zicht
Maar ook met het 'ding' zelf, zoal een kapot speelgoedautootje. Ooit een favoriet, nu alleen geschikt om de legotrein te laten ontsporen.
En ik heb gejankt toen een van mijn eerste auto's op zo'n vrachtwagen werd gereden en ik vroeg wat ze met die inruilauto's gingen doen. Ik dacht naar Oost-Europa maar ze gingen naar de sloop. Wel stiekem gejankt uit het zicht
dinsdag 23 januari 2018 om 19:32
Dit deed ik ook ja, of kleurpotloden die ik nooit gebruikte om dat de kleur nergens op sloeg dan toch maar eens gebruiken. In iets abstracts dan.QueenArachnia schreef: ↑23-01-2018 19:29Ik liet als kind nooit 1 macaroni of erwt of iets anders kleins op mijn bord liggen, maar altijd nul of meerdere. Anders vond ik het zielig.
Maar verder niet.
Heb ook niet echt een enorm goede verklaring er voor kunnen vinden. Ja, voor kinderen wel maar niet voor volwassenen.
dinsdag 23 januari 2018 om 19:32
QueenArachnia schreef: ↑23-01-2018 19:29Ik liet als kind nooit 1 macaroni of erwt of iets anders kleins op mijn bord liggen, maar altijd nul of meerdere. Anders vond ik het zielig.
Maar verder niet.
Yup. Of ik gooide nog een snoepje op de grond als ik er eentje liet vallen.
Ok jij wint!
dinsdag 23 januari 2018 om 19:36
herkenbaar maar dan vanuit mijn jeugd waarin alle poppen en knuffels ook onder een dekentje moesten wanneer ik naar bed ging (mijn wanhopige moeder had op een gegeven moment oude handdoeken klaarliggen voor dit ritueel)
Los van dat ik zuinig op mijn spullen ben (haat krassen, deuken en vuil) heb ik dat nu niet meer maar ik heb (als liefhebber van vintage spullen en kleding) de wildste vragen en fantasieën over de vorige eigenaren van mijn jurken, laarzen, schilderijen en andere spullen...als in, wie waren dat, misschien had zij dit aan bij haar eerste date...waarom heeft ze het weggedaan etc..zo ook de wetenschap dat deze spullen ook ooit weer bij mij weggaan en wellicht langer leven dan ik...kortom...ik merk dat ik door ga slaan dusse....ik ga koffie zetten en zo uitloggen. hahahaha....
Los van dat ik zuinig op mijn spullen ben (haat krassen, deuken en vuil) heb ik dat nu niet meer maar ik heb (als liefhebber van vintage spullen en kleding) de wildste vragen en fantasieën over de vorige eigenaren van mijn jurken, laarzen, schilderijen en andere spullen...als in, wie waren dat, misschien had zij dit aan bij haar eerste date...waarom heeft ze het weggedaan etc..zo ook de wetenschap dat deze spullen ook ooit weer bij mij weggaan en wellicht langer leven dan ik...kortom...ik merk dat ik door ga slaan dusse....ik ga koffie zetten en zo uitloggen. hahahaha....
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
dinsdag 23 januari 2018 om 19:43
Mijn dochter heeft laatst midden in de nacht alle washandjes uit de badkamer gehaald om haar (kleine) knffeltjes in slaapzakjes te doen. Ze hadden het koud volgens haar.sprokkelientje schreef: ↑23-01-2018 19:36herkenbaar maar dan vanuit mijn jeugd waarin alle poppen en knuffels ook onder een dekentje moesten wanneer ik naar bed ging
dinsdag 23 januari 2018 om 19:44
ShaunTheSheep schreef: ↑23-01-2018 19:43Mijn dochter heeft laatst midden in de nacht alle washandjes uit de badkamer gehaald om haar (kleine) knffeltjes in slaapzakjes te doen. Ze hadden het koud volgens haar.
dinsdag 23 januari 2018 om 19:46
Ik wist niet dat hier een naam voor was, of dat dit een 'ding' was, maar dit herken ik wel. Grappig eigenlijk, en ergens heeft het ook wel iets liefs.
Ik heb het heel erg met chocoladepoppen en zo. Of chocolade paashaasjes. Vind het verschrikkelijk ze te onthoofden (of andere ledematen te verwijderen) om ze vervolgens op te eten, dan voel ik me toch een beetje een barbaar.
Ik heb het heel erg met chocoladepoppen en zo. Of chocolade paashaasjes. Vind het verschrikkelijk ze te onthoofden (of andere ledematen te verwijderen) om ze vervolgens op te eten, dan voel ik me toch een beetje een barbaar.
