Psyche
alle pijlers
Medelijden hebben met spullen
dinsdag 23 januari 2018 om 19:22
Ja ik weet niet exact hoe ik het moet om schrijven. Ik heb wel eens dat ik in eens iets ga zoeken op Google, dat in eens omhoog komt in mijn brein en vandaag was dit: feeling bad for inanimate objects.
Ik voel al sinds kind veel gevoelens voor spullen. Knuffelberen, maar ook gewoon dingen als bakjes, fietsen of alles met oogjes er op. En ik kom er net achter dat er heel veel mensen zijn die dit hebben.
Ik heb geen verdere vraag om een oplossing of zo, alleen benieuwd of mensen hier het ook hebben.
Ik voel al sinds kind veel gevoelens voor spullen. Knuffelberen, maar ook gewoon dingen als bakjes, fietsen of alles met oogjes er op. En ik kom er net achter dat er heel veel mensen zijn die dit hebben.
Ik heb geen verdere vraag om een oplossing of zo, alleen benieuwd of mensen hier het ook hebben.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:27
Ik ben tegenwoordig empathischer dan vroeger, maar het is me onduidelijk of het aangeleerd gedrag is. Ik hou veel van mijn kinderen, dat weet ik ook oprecht wel. En ik heb ook regelmatig empathische gevoelens voor leerlingen waar het slecht mee gaat, de sneue vogeltjes zeg maar (en dat kun je vrij ruim nemen, dat kan ook een 1.90 lange schreeuwlelijk in havo4 zijn die met zichzelf in de knoop zit) en ik ben dan ook echt wel bezorgd om hun welbevinden. Maar voor de rest weet ik vooral hoe ik hoor te reageren, dus dat doe ik dan. Het klinkt gek, maar ik weet niet of ik het dan ook echt zelf zo vind en ik heb geen zin om dat uit te zoeken.strikjemetstippels schreef: ↑23-01-2018 20:20Het vergeten speelgoed vind ik zo dramatisch. Als ik er aan denk vind ik het zo enorm zielig.
Heb jij dan ook die empathie naar levende organismen? Ik heb dat zo als gezegd dus helemaal niet, ben erg benieuwd of mensen dat herkennen, die empathie voor spullen > empathie voor organismen.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:30
Ah dat herken ik heel erg, nog steeds trouwens. Maar ik heb wel het idee dat de rauwe empathie die ik voel voor dingen, echt is en ook niet als gevolg van iets. Ik ben wel redelijk afgekeerd van mensen, noem het teleurgesteld of ik noem het hobby misantroop, maar dat komt idd na tig interacties met een aantal variabelen en er komt niets bevredigend uit. Daar naast heb ik zelf ook wel meer met het zuiver logische van bepaalde machines en techniek. Ik heb het gevoel, jaja, dat dat wederkerig is. En met mensen heb ik dat minder.vrouwjagersma schreef: ↑23-01-2018 20:20Aangezien ik een tamelijk gebrekkige zelfbeheersing heb, lijkt me dat onwaarschijnlijk.
Ik heb er wel eens een theorietje over bedacht, ik lijk namelijk in dit opzicht wel een beetje op je, TO.
Het kostte me als kind veel moeite om me in te leven in anderen. Ik deed het wel, maar ik dacht veel sneller, moeilijker en raarder dan leeftijdsgenootjes, dus dat was een energievretende activiteit. Daarbij wist je nooit zeker of je wel de reactie terug kreeg die je verwachtte. Zorgen voor en compassie hebben met dode dingen is dan veel eenvoudiger. Je laat zien dat je wel weet hoe het werkt om op iemand te letten, om inlevend te zijn, maar je hoeft nooit bang te zijn dat je knuffelbeest ineens met Leida gaat spelen in plaats van met jou.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:31
dinsdag 23 januari 2018 om 20:33
Prachtigstrikjemetstippels schreef: ↑23-01-2018 20:30Ah dat herken ik heel erg, nog steeds trouwens. Maar ik heb wel het idee dat de rauwe empathie die ik voel voor dingen, echt is en ook niet als gevolg van iets. Ik ben wel redelijk afgekeerd van mensen, noem het teleurgesteld of ik noem het hobby misantroop, maar dat komt idd na tig interacties met een aantal variabelen en er komt niets bevredigend uit. Daar naast heb ik zelf ook wel meer met het zuiver logische van bepaalde machines en techniek. Ik heb het gevoel, jaja, dat dat wederkerig is. En met mensen heb ik dat minder.
En de uitdrukking hobby-misantroop ga ik mijn man eens voor de voeten werpen 
dinsdag 23 januari 2018 om 20:34
Voor mij niet herkenbaar.strikjemetstippels schreef: ↑23-01-2018 20:20Het vergeten speelgoed vind ik zo dramatisch. Als ik er aan denk vind ik het zo enorm zielig.
Heb jij dan ook die empathie naar levende organismen? Ik heb dat zo als gezegd dus helemaal niet, ben erg benieuwd of mensen dat herkennen, die empathie voor spullen > empathie voor organismen.
Dieren: Ik eet al meer dan 25 jaar geen vlees omdat ik jankend aan tafel zat als ik vlees op mijn bord kreeg. Als vierjarige ging ik kippenbotjes begraven. Op een familiefeest heb ik eens alle garnalenschalen van de tafels gehaald en in servetten gewikkeld om thuis te begraven (en zolang even in de handtas van mijn moeder gestopt, dat begon een partij te stinken in de auto op weg naar huis). Inhalen van een veetransport varkens op de snelweg: ik kijk altijd naar zo'n chauffeur alsof het een bewaker van Auschwitz is (en ik weet dat ze gewoon van A naar B rijden, ik weet het maar het voelt niet zo).
Mensen: een huilend klein kind dat verdwaald is, een oude dame die hoopvol opkijkt naar iemand die naast haar komt staan bij de bushalte om te ontdekken dat die jongeman haar 'hallo' helemaal niet kan horen door zijn koptelefoon... een groot jankfest. Er is alleen een soort gapend gat in mijn empathie voor mensen tussen de 24 en 54 jaar (tenzij heul zielig). Die werken eerder op mijn zenuwen dan iets anders. Misschien omdat ik hen schaar onder het kopje 'zelfredzaam, eigen keuzes, niet mijn zaken'.
anoniem_67700891efcbf wijzigde dit bericht op 23-01-2018 20:39
7.41% gewijzigd
dinsdag 23 januari 2018 om 20:35
dinsdag 23 januari 2018 om 20:35
Ik heb nog niet zo lang geleden een artikel gelezen dat daarover ging. Schijnbaar is het heel normaal om menselijke eigenschappen toe te kennen aan voorwerpen.
Ik heb dat echter ook met cijfers
1: stoer. Eenzaat. Heeft niemand nodig.
2: hip en vlot.
3: kneus. Beetje timide maar kan meer dan hij denkt.
4: vriendin van 5. Enige vrouw in het rijtje.
5: held. Heeft de flair van John Travolta in Greace.
6: wannabe (7). Is dan ook het hulpje van 7.
7: loser. Beetje gemeen ook maar bovenal een lafaard.
8: dik, gezellig maar hoger in rang dus niet zo benaderbaar. Rechterhand van 9.
9: streng maar rechtvaardig. Alle andere cijfers hebben veel ontzag voor hem.
Dat is al zo sinds ik leerde rekenen op school. Heb ik nooit tegen iemand gezegd.
Ik heb dat echter ook met cijfers
1: stoer. Eenzaat. Heeft niemand nodig.
2: hip en vlot.
3: kneus. Beetje timide maar kan meer dan hij denkt.
4: vriendin van 5. Enige vrouw in het rijtje.
5: held. Heeft de flair van John Travolta in Greace.
6: wannabe (7). Is dan ook het hulpje van 7.
7: loser. Beetje gemeen ook maar bovenal een lafaard.
8: dik, gezellig maar hoger in rang dus niet zo benaderbaar. Rechterhand van 9.
9: streng maar rechtvaardig. Alle andere cijfers hebben veel ontzag voor hem.
Dat is al zo sinds ik leerde rekenen op school. Heb ik nooit tegen iemand gezegd.
anoniem_356232 wijzigde dit bericht op 23-01-2018 20:38
1.97% gewijzigd
dinsdag 23 januari 2018 om 20:36
strikjemetstippels schreef: ↑23-01-2018 19:51Ja ik ook, ik breek snel het hoofd af en eet die op.
Het rare is, is dat ik die empathie helemaal niet zo heb met levende organismen. Je zou denken dat dat werd door getrokken naar alles, zo van als je zelfs een bakje lief vindt en niet ruw wil behandelen dan heb je zeker empathie voor mens en dier, maar nee. Dat lijkt bij mij althans behoorlijk achter te lopen, en ik benader dat eerder verstandelijk dan emotioneel (als in 'nee je slaat Mieke niet half dood want dat hoort niet en is een beetje buiten proportioneel, daar naast zou je het zelf ook niet leuk vinden om kapot geslagen te worden). Spontane empathie heb i eerder met spullen.
Jij bent een rare, ook wel weer lief.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:38
Jij wint! Ik lach me dood hier! (Ik associeer zelf cijfers met kleuren, zo is 1 wit, 3 blauw, 4 groen en 8 geel. Blij dat ik was toen ik 33 werd, want dat was zo'n mooi gekleurd getalBearnaise schreef: ↑23-01-2018 20:35Ik heb nog niet zo lang geleden een artikel gelezen dat daarover ging. Schijnbaar is het heel normaal om menselijke eigenschappen toe te kennen aan voorwerpen.
Ik heb dat echter ook met cijfers
1: stoer. Eenzaat. Heeft niemand nodig.
2: hip en vlot.
3: kneus. Beetje timide maar kan meer dan hij denkt.
4: vriendin van 5. Enige vrouw in het rijtje.
5: held. Heeft de flair van John Travolta in Greace.
6: wannabe (7)
7: loser. Beetje gemeen ook maar bovenal een lafaard.
8: dik, gezellig maar hoger in rang dus niet zo benaderbaar. Rechterhand van 9.
9: streng maar rechtvaardig. Alle andere cijfers hebben veel ontzag voor hem.
Dat is al zo sinds ik leerde rekenen op school. Heb ik nooit tegen iemand gezegd.
. Maar dat is weer een hele andere afwijking.)
dinsdag 23 januari 2018 om 20:38
Bearnaise schreef: ↑23-01-2018 20:35Ik heb nog niet zo lang geleden een artikel gelezen dat daarover ging. Schijnbaar is het heel normaal om menselijke eigenschappen toe te kennen aan voorwerpen.
Ik heb dat echter ook met cijfers
1: stoer. Eenzaat. Heeft niemand nodig.
2: hip en vlot.
3: kneus. Beetje timide maar kan meer dan hij denkt.
4: vriendin van 5. Enige vrouw in het rijtje.
5: held. Heeft de flair van John Travolta in Greace.
6: wannabe (7)
7: loser. Beetje gemeen ook maar bovenal een lafaard.
8: dik, gezellig maar hoger in rang dus niet zo benaderbaar. Rechterhand van 9.
9: streng maar rechtvaardig. Alle andere cijfers hebben veel ontzag voor hem.
Dat is al zo sinds ik leerde rekenen op school. Heb ik nooit tegen iemand gezegd.
Ik vind dit zo'n fijn topic! Ik heb, toen we nog een huis moesten kopen, wel eens een huis bekeken omdat het zo'n mooi huisnummer had. Sterk en krachtig. Een nummer achter in de dertig zou ik dan weer nooit overwegen. Stel je voor, wonen op nummer 39. Meh.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:43
Ik koop altijd van t-shirts 2 stuks, omdat ik het nooit over mijn hart kan verkrijgen een nieuw t-shirt aan te doen, omdat ik dan weet dat ik hem straks niet meer heb. Dan kan ik het in ieder geval een jaartje (of 3) uitstellen, want daardoor heb ik ook de neiging om jaren met een compleet afgedragen t-shirt rond te lopen.
Als ik ze overigen weg heb gegooid dan ben wel zo over het gemis heen.
Gelukkig ben ik niet de enige die niet helemaal spoort!
Als ik ze overigen weg heb gegooid dan ben wel zo over het gemis heen.
Gelukkig ben ik niet de enige die niet helemaal spoort!
dinsdag 23 januari 2018 om 20:43
Ik herken het chocoladebeestje-effect. Soms zie ik op een cavia-forum taarten met marsepeinen cavia's erop. Zo lief, die kan je toch niet òpeten als je van cavia's houdt?
Auto's worden ontworpen een menselijk voorkomen:
https://www.delta.tudelft.nl/article/de ... eruit-zien
"Het is één van de weinige producten met menselijke eigenschappen. Een auto heeft een gezicht, schouders, een neus, een achterwerk. En hij heeft karakter; kan mannelijk zijn of vrouwelijk, saai, agressief of elegant.”
Auto's worden ontworpen een menselijk voorkomen:
https://www.delta.tudelft.nl/article/de ... eruit-zien
"Het is één van de weinige producten met menselijke eigenschappen. Een auto heeft een gezicht, schouders, een neus, een achterwerk. En hij heeft karakter; kan mannelijk zijn of vrouwelijk, saai, agressief of elegant.”
dinsdag 23 januari 2018 om 20:46
Hahaha leuk!! Ik heb het dan met kleuren met name (synesthesie, ooit nog eens test voor gedaan voor een onderzoek, zeer hoge correlatie wat ik al wist). Ik heb ook heel sterk voorkeur voor getallen die 'juist zijn' in mijn optiek dan. Wortel 2, 2 zelf als eerste priemgetal, kwadraat van bepaalde getallen enz. Ook heb ik de voorliefde voor Eulers identity die de mooiste wiskundige formule wordt genoemd. Maar ik zie er dan geen karakters bij, maar het 'klopt' gewoon. In sync. En dat maakt me blij.Bearnaise schreef: ↑23-01-2018 20:35Ik heb nog niet zo lang geleden een artikel gelezen dat daarover ging. Schijnbaar is het heel normaal om menselijke eigenschappen toe te kennen aan voorwerpen.
Ik heb dat echter ook met cijfers
1: stoer. Eenzaat. Heeft niemand nodig.
2: hip en vlot.
3: kneus. Beetje timide maar kan meer dan hij denkt.
4: vriendin van 5. Enige vrouw in het rijtje.
5: held. Heeft de flair van John Travolta in Greace.
6: wannabe (7). Is dan ook het hulpje van 7.
7: loser. Beetje gemeen ook maar bovenal een lafaard.
8: dik, gezellig maar hoger in rang dus niet zo benaderbaar. Rechterhand van 9.
9: streng maar rechtvaardig. Alle andere cijfers hebben veel ontzag voor hem.
Dat is al zo sinds ik leerde rekenen op school. Heb ik nooit tegen iemand gezegd.
dinsdag 23 januari 2018 om 20:47
Nee dat is idd heel slecht. 37 daarentegen is briljant want priemgetal.vrouwjagersma schreef: ↑23-01-2018 20:38
Ik vind dit zo'n fijn topic! Ik heb, toen we nog een huis moesten kopen, wel eens een huis bekeken omdat het zo'n mooi huisnummer had. Sterk en krachtig. Een nummer achter in de dertig zou ik dan weer nooit overwegen. Stel je voor, wonen op nummer 39. Meh.
dinsdag 23 januari 2018 om 21:02
Dat is normaalvrouwjagersma schreef: ↑23-01-2018 20:55Ik kan zielsgelukkig worden van een opgelost probleem. Dat kan een simpele reactievergelijking zijn, een sudoku of een mooie naamvallenopdracht. Dat alles klopt, dat gevoel is echt fantastisch.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
dinsdag 23 januari 2018 om 21:03
Toen ik kind was maakte ik een zacht bedje naast mijn eigen bed, omdat mijn knuffels aan die kant uit bed vielen 's nachts. Ik heb nog enorm zitten peinzen hoe ik moest oplossen dat ze het vervolgens koud hadden, want geen deken, maar daar kwam ik niet uit.
Ik herken het wel hoor, ook in de volwassenheid. Ik vind het ook altijd heel 'gezellig' voor de auto's als mijn auto naast die van mijn man geparkeerd staat in de straat of ergens anders bij een andere bekende haha. En soms vind ik dingen zielig, bijvoorbeeld als iets 'alleen' of als 'laatste' wordt achter-/overgelaten. Kan even geen goed voorbeeld bedenken.
Ik herken het wel hoor, ook in de volwassenheid. Ik vind het ook altijd heel 'gezellig' voor de auto's als mijn auto naast die van mijn man geparkeerd staat in de straat of ergens anders bij een andere bekende haha. En soms vind ik dingen zielig, bijvoorbeeld als iets 'alleen' of als 'laatste' wordt achter-/overgelaten. Kan even geen goed voorbeeld bedenken.
dinsdag 23 januari 2018 om 21:06
Niet om heel diep te gaan, maar ik heb je wel eens meer gelezen, ook over therapie voor de dingen waar je tegenaan loopt en ik denk dat het niet heel gek is dat je deze empathie juist niet/minder hebt naar levende wezens. Niet dat het onwijs veel betekent, maar ik denk dat het niet zo gek is.strikjemetstippels schreef: ↑23-01-2018 19:51Ja ik ook, ik breek snel het hoofd af en eet die op.
Het rare is, is dat ik die empathie helemaal niet zo heb met levende organismen. Je zou denken dat dat werd door getrokken naar alles, zo van als je zelfs een bakje lief vindt en niet ruw wil behandelen dan heb je zeker empathie voor mens en dier, maar nee. Dat lijkt bij mij althans behoorlijk achter te lopen, en ik benader dat eerder verstandelijk dan emotioneel (als in 'nee je slaat Mieke niet half dood want dat hoort niet en is een beetje buiten proportioneel, daar naast zou je het zelf ook niet leuk vinden om kapot geslagen te worden). Spontane empathie heb i eerder met spullen.
dinsdag 23 januari 2018 om 21:09
De eerste auto die ik kocht kon ik ook "moeilijk" achterlaten. Als in: alleen op een donkere parking.KeaAlpine schreef: ↑23-01-2018 21:03Ik herken het wel hoor, ook in de volwassenheid. Ik vind het ook altijd heel 'gezellig' voor de auto's als mijn auto naast die van mijn man geparkeerd staat in de straat of ergens anders bij een andere bekende haha. En soms vind ik dingen zielig, bijvoorbeeld als iets 'alleen' of als 'laatste' wordt achter-/overgelaten. Kan even geen goed voorbeeld bedenken.
Ik schaamde mij een beetje voor die auto omdat het een oud ding was. Maar dat liet nooit merken aan haar. Het was een vrouw...
Ik zag haar als een voormalige stewardess uit eind jaren 50. Met grijze krullen. Het was ook een grijze auto. Ik heb die gekocht toen ik stewardess werd en naar de luchthaven moest kunnen rijden. Ik was altijd blij haar terug te zien na een vlucht.
dinsdag 23 januari 2018 om 21:09
Ik lees dit met de stem van David Attenborough
