Psyche
alle pijlers
Vriend wil zelfmoord plegen???
woensdag 24 januari 2018 om 12:13
Hello ladies, ik zit er momenteel even doorheen en ik hoop hier wat tips te krijgen over mijn situatie.
Mijn vriend is eigenlijk de hele winter al wat somber, moe en hij slaapt erg slecht. Hij wijt het aan het feit dat hij in het donker naar zijn werk gaat, en in het donker weer thuiskomt. Volkomen te begrijpen natuurlijk.
Nu was hij sinds 2 dagen echt heel depri. Alles lijkt hem moeite te kosten. Gisteravond was hij van alles aan het opzoeken op zijn telefoon in bed. Ik vroeg wat het was maar hij wou het niet zeggen terwijl hij hier normaal vrij open over is. Ik kreeg er zo'n slecht gevoel bij dat ik vanochtend iets super slechts heb gedaan, ik heb zijn browsergeschiedenis bekeken. En ja hoor, gisteravond de ene na de andere zoekopdracht over hoe je zelfmoord kan plegen, hoe je jezelf het beste kan vergiftigen etc.
Ik weet niet wat ik moet doen. We zijn al bijna 5 jaar samen. En natuurlijk is het niet goed dat ik het heb bekeken, maar dat heb ik ook nog nooit gedaan. Ik maakte me gewoon enorm zorgen. Maar wat moet ik nu doen? Ik ben bang hem te confronteren, bang dat het erger wordt. We gaan volgende week een woning bezichtigen zodat we samen kunnen wonen, en dan vind ik nu dit. Heeft er iemand tips over hoe ik dit het beste aan kan pakken?
Mijn vriend is eigenlijk de hele winter al wat somber, moe en hij slaapt erg slecht. Hij wijt het aan het feit dat hij in het donker naar zijn werk gaat, en in het donker weer thuiskomt. Volkomen te begrijpen natuurlijk.
Nu was hij sinds 2 dagen echt heel depri. Alles lijkt hem moeite te kosten. Gisteravond was hij van alles aan het opzoeken op zijn telefoon in bed. Ik vroeg wat het was maar hij wou het niet zeggen terwijl hij hier normaal vrij open over is. Ik kreeg er zo'n slecht gevoel bij dat ik vanochtend iets super slechts heb gedaan, ik heb zijn browsergeschiedenis bekeken. En ja hoor, gisteravond de ene na de andere zoekopdracht over hoe je zelfmoord kan plegen, hoe je jezelf het beste kan vergiftigen etc.
Ik weet niet wat ik moet doen. We zijn al bijna 5 jaar samen. En natuurlijk is het niet goed dat ik het heb bekeken, maar dat heb ik ook nog nooit gedaan. Ik maakte me gewoon enorm zorgen. Maar wat moet ik nu doen? Ik ben bang hem te confronteren, bang dat het erger wordt. We gaan volgende week een woning bezichtigen zodat we samen kunnen wonen, en dan vind ik nu dit. Heeft er iemand tips over hoe ik dit het beste aan kan pakken?
donderdag 25 januari 2018 om 19:43
Heb je verteld dat je hebt gezien dat hij zelfmoord ideeen heeft gegoogled ?
Want dat gaat wel verder dan somber en negatieve gedachtes namelijk.
Ik zou persoonlijk mij niet zo snel af laten schepen....
Ik merk eigenlijk dat het mij wat boos maakt als iemand zich zo rot voelt dat zelfmoord een serieuze googleopdracht wordt, je dan gewoon maar weigert om hulp te zoeken.
Waarom willen mensen zich zo somber blijven voelen?
Is de zelfkwelling dan toch een soort van comfortabel?
Ik ben absoluut een grote voorstander van zelf de regie in eigen handen mogen hebben als volwassenen.
Ik zou als het mijn partner was toch wel grote moeite hebben met geen hulp zoeken, welke vorm dat dan ook kan zijn.
Want dat gaat wel verder dan somber en negatieve gedachtes namelijk.
Ik zou persoonlijk mij niet zo snel af laten schepen....
Ik merk eigenlijk dat het mij wat boos maakt als iemand zich zo rot voelt dat zelfmoord een serieuze googleopdracht wordt, je dan gewoon maar weigert om hulp te zoeken.
Waarom willen mensen zich zo somber blijven voelen?
Is de zelfkwelling dan toch een soort van comfortabel?
Ik ben absoluut een grote voorstander van zelf de regie in eigen handen mogen hebben als volwassenen.
Ik zou als het mijn partner was toch wel grote moeite hebben met geen hulp zoeken, welke vorm dat dan ook kan zijn.
donderdag 25 januari 2018 om 19:45
Ik sluit me hierbij aan.consuelabananahammok schreef: ↑25-01-2018 19:43Heb je verteld dat je hebt gezien dat hij zelfmoord ideeen heeft gegoogled ?
Want dat gaat wel verder dan somber en negatieve gedachtes namelijk.
Ik zou persoonlijk mij niet zo snel af laten schepen....
Ik merk eigenlijk dat het mij wat boos maakt als iemand zich zo rot voelt dat zelfmoord een serieuze googleopdracht wordt, je dan gewoon maar weigert om hulp te zoeken.
Waarom willen mensen zich zo somber blijven voelen?
Is de zelfkwelling dan toch een soort van comfortabel?
Ik ben absoluut een grote voorstander van zelf de regie in eigen handen mogen hebben als volwassenen.
Ik zou als het mijn partner was toch wel grote moeite hebben met geen hulp zoeken, welke vorm dat dan ook kan zijn.
Daarbij loog ik de boel fantastisch aan elkaar als iemand vroeg ho het ging.
donderdag 25 januari 2018 om 19:51
Wat maakt dat jij denkt dat hulp zoeken tot minder somberheid leidt? Het leven blijft gewoon even kut hoor, dat kan 'n ander niet voor je ondervangen.consuelabananahammok schreef: ↑25-01-2018 19:43Heb je verteld dat je hebt gezien dat hij zelfmoord ideeen heeft gegoogled ?
Want dat gaat wel verder dan somber en negatieve gedachtes namelijk.
Ik zou persoonlijk mij niet zo snel af laten schepen....
Ik merk eigenlijk dat het mij wat boos maakt als iemand zich zo rot voelt dat zelfmoord een serieuze googleopdracht wordt, je dan gewoon maar weigert om hulp te zoeken.
Waarom willen mensen zich zo somber blijven voelen?
Is de zelfkwelling dan toch een soort van comfortabel?
Ik ben absoluut een grote voorstander van zelf de regie in eigen handen mogen hebben als volwassenen.
Ik zou als het mijn partner was toch wel grote moeite hebben met geen hulp zoeken, welke vorm dat dan ook kan zijn.
donderdag 25 januari 2018 om 19:55
Natuurlijk wel. Medicatie en therapie is een erg goede ondersteuning.redbulletje schreef: ↑25-01-2018 19:51Wat maakt dat jij denkt dat hulp zoeken tot minder somberheid leidt? Het leven blijft gewoon even kut hoor, dat kan 'n ander niet voor je ondervangen.
donderdag 25 januari 2018 om 19:58
Maar we zijn niet allemaal jou hè.redbulletje schreef: ↑25-01-2018 19:57Ik scoor gemiddeld nog steeds even hoog op de 'depressietest' die ik bij m'n psych om de zoveel tijd moet invullen.
donderdag 25 januari 2018 om 20:00
Dan kan je de schijn goed ophouden op je werk zeker.redbulletje schreef: ↑25-01-2018 19:57Ik scoor gemiddeld nog steeds even hoog op de 'depressietest' die ik bij m'n psych om de zoveel tijd moet invullen.
Men zegt ook altijd dat de mensen die depressief zijn het beste de werkelijkheid zien.
donderdag 25 januari 2018 om 20:02
Niet doen hoor RB, wie zorgt er dan voor balans aangaande het onderwerp 'kinderen'?redbulletje schreef: ↑25-01-2018 19:22Is dat zo? Ik denk er al vanaf vrij jonge leeftijd aan en nu het bespreekbaar is bij mijn psych is de kans dat ik er ooit zelf uitstap voor mijn gevoel niet af- of toegenomen. De factoren waarom ik er mogelijk uit wil, zijn niet door een ander weg te nemen.
Ik vind het eigenlijk wel goed wat je aansnijdt. Psychiaters of andere hulpverleners kunnen absoluut niet toveren. Dat idee is er vaak wel: als je hulp krijgt, dan gaan je problemen over. De verwachtingen voor cliënt en hulpverlener zijn hooggespannen. Als het dan niet lukt, krijgen de cliënt EN de hulpverlener de schuld: beiden hebben dan niet genoeg hun best gedaan. Was het maar zo simpel. Het is allemaal veel complexer.
Toch zijn er ook mensen die WEL iets aan hulp hebben. Dus het gewoon maar niet aangaan is ook weer niet slim. Daarnaast: ik vind het voor TO erg pittig om deze inschatting alleen te maken. Immers, vriend van TO kan zich ook zo opstellen omdat hij niet tegengehouden wil worden.
Of je iemand überhaupt moet/mag tegenhouden is een andere discussie, voor een andere dag, maar ik vind de positie van TO in dit verhaal een hele nare. Als ik haar was, zou ik dit niet alleen dragen.
donderdag 25 januari 2018 om 20:06
Ik vind 't ook absoluut fijn hoor om met m'n psych ongecensureerd over werkelijk alles te kunnen praten. Ik ga er niet rooskleuriger door over het leven denken, maar het is voor zolang het verzekeringstechnisch kan, zeker wel een fijne aanvulling.Toch zijn er ook mensen die WEL iets aan hulp hebben. Dus het gewoon maar niet aangaan is ook weer niet slim.
donderdag 25 januari 2018 om 20:43
redbulletje schreef: ↑25-01-2018 19:51Wat maakt dat jij denkt dat hulp zoeken tot minder somberheid leidt? Het leven blijft gewoon even kut hoor, dat kan 'n ander niet voor je ondervangen.
Dat zal voor jou zo werken. Dat betekent niet dat dit voor iedereen zo is.
Er kan zeker ook goede resultaten geboekt worden, als er ( wat dan ook nodig is) er iets op ingezet wordt.
Het bij voorbaat niet willen proberen OF je je beter kan gaan voelen vind ik een lastige.
donderdag 25 januari 2018 om 20:48
Ik was idd ook erg talentvol om mij te verschuilen achter mooie praatjes.
Daar heb ik overigens mijn omgeving geen recht mee aangedaan en mijzelf nog het minste.
Ik ben overigens nooit een hulpweigeraar geweest, als het dal echt te diep ging wilde ik er zelf ook echt wel uit.
Al was dat wel heel moeilijk.
donderdag 25 januari 2018 om 20:50
donderdag 25 januari 2018 om 20:57
Nav__ schreef: ↑25-01-2018 20:02Niet doen hoor RB, wie zorgt er dan voor balans aangaande het onderwerp 'kinderen'?
Ik vind het eigenlijk wel goed wat je aansnijdt. Psychiaters of andere hulpverleners kunnen absoluut niet toveren. Dat idee is er vaak wel: als je hulp krijgt, dan gaan je problemen over. De verwachtingen voor cliënt en hulpverlener zijn hooggespannen. Als het dan niet lukt, krijgen de cliënt EN de hulpverlener de schuld: beiden hebben dan niet genoeg hun best gedaan. Was het maar zo simpel. Het is allemaal veel complexer.
Toch zijn er ook mensen die WEL iets aan hulp hebben. Dus het gewoon maar niet aangaan is ook weer niet slim. Daarnaast: ik vind het voor TO erg pittig om deze inschatting alleen te maken. Immers, vriend van TO kan zich ook zo opstellen omdat hij niet tegengehouden wil worden.
Of je iemand überhaupt moet/mag tegenhouden is een andere discussie, voor een andere dag, maar ik vind de positie van TO in dit verhaal een hele nare. Als ik haar was, zou ik dit niet alleen dragen.
Het is ook niet de hulpverlener die tovert.
Dat is een illusie, want je werkt er zelf keihard voor.
Ik wil ook niet beweren dat iedereen er altijd uit kan komen.
Maar met niets doen kom je er sowieso niet uit.
Mij heeft het een flinke zoektocht gekost voor de therapie / therapeut die voor mij echt wat kon betekenen.
En dat is ook een tig- jarenplan geweest, voordat ik mijn eetstoornis en depressieve periodes onder controle kreeg.
Heel sporadisch kan het mij nog best naar de keel grijpen, het leven.
Maar ik weet mijzelf nu af te leiden van de gedachtes, en dan blijft het toch wel bij een moment.
donderdag 25 januari 2018 om 20:59
Ben het met je eens, hoor! Maar de verwachtingen van de maatschappij en naasten zijn vaak best hooggespannen en dat is best lastig om er nog bij te hebben.consuelabananahammok schreef: ↑25-01-2018 20:57Het is ook niet de hulpverlener die tovert.
Dat is een illusie, want je werkt er zelf keihard voor.
Ik wil ook niet beweren dat iedereen er altijd uit kan komen.
Maar met niets doen kom je er sowieso niet uit.
Mij heeft het een flinke zoektocht gekost voor de therapie / therapeut die voor mij echt wat kon betekenen.
En dat is ook een tig- jarenplan geweest, voordat ik mijn eetstoornis en depressieve periodes onder controle kreeg.
Heel sporadisch kan het mij nog best naar de keel grijpen, het leven.
Maar ik weet mijzelf nu af te leiden van de gedachtes, en dan blijft het toch wel bij een moment.
Wat fijn dat het jou gelukt is, echt heel knap!
donderdag 25 januari 2018 om 21:11
Voelt niet perse knap eigenlijk
ik kan nu van mijzelf vinden dat ik wel wat eerder had mogen stoppen met verstoppertje spelen.
What a waste of time
Maar goed, dat kan ik nu zeggen.
Toen niet.
Overigens is therapie niet hetgeen wat mij volledig zo ver heeft laten komen.
Het is een onderdeel van het genezingsproces, maar er liggen ook een hoop factoren in jezelf.
vrijdag 26 januari 2018 om 09:22
Ik snap dat een hoop mensen enorm schrikken van suïcidale gedachte en vinden dat daar direct allerlei professionals op af moeten maar zo werkt het niet. Voor iemand die een keer suïcide methode opzoekt en vervolgens gewoon naar zijn werk gaat en met collega's gaat lunchen komen de crisisdienst en bemoeizorg niet opdagen hoor. Ik werk in die branche en daar komen wij dus niet voor, dan moeten er echt veel duidelijkere signalen zijn dat iemand in gevaar is, voor de crisisdienst dan. Bemoeizorg komt pas in beeld als alle andere opties geprobeerd zijn, normaal gesproken probeert de huisarts het eerst en zover zijn we hier nog niet eens. Bij zorgen is het natuurlijk altijd een goed idee te overleggen met de huisarts maar verwacht niet dat die meteen net zo in de stress schiet als de meeste leken als het over suïcide gaat.
Praten over suïcide zorgt er niet voor dat het probleem opgelost is maar het zorgt er wel voor dat iemand zich minder alleen voelt met zijn probleem en makkelijker hulp durft te vragen als het mis dreigt te gaan.
Praten over suïcide zorgt er niet voor dat het probleem opgelost is maar het zorgt er wel voor dat iemand zich minder alleen voelt met zijn probleem en makkelijker hulp durft te vragen als het mis dreigt te gaan.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
woensdag 31 januari 2018 om 17:41
