Werk & Studie
alle pijlers
Behoefte aan rust op het werk
donderdag 15 februari 2018 om 14:53
Ik word op mijn werk soms een beetje gek van alle mensen om me heen.
Ik moet de hele dag telefonisch bereikbaar zijn, deel mijn kamer met collega's op een kamer met glazen deuren naast het kopieerapparaat (iedereen kijkt naar binnen), ik heb veel vergaderingen en in de pauzeruimtes wordt ook van me verwacht dat ik sociaal ben. Nou kan ik best wel smalltalken, maar ik wil zo graag even een half uurtje alleen zijn en met rust gelaten worden. Ook als ik de deur uit ga voor een wandeling moet ik dat melden aan de secretaresse, anders gaan er mensen naar me op zoek. Langer dan 10 minuten op de wc zitten valt ook op, want dan moeten er mensen wachten op hun beurt. Toen ik nog rookte kon ik me op die manier af en toe een beetje afzonderen, maar nu weet ik geen goede manier.
Herkennen jullie dit, en zo ja, hoe lossen jullie dit op?
Ik moet de hele dag telefonisch bereikbaar zijn, deel mijn kamer met collega's op een kamer met glazen deuren naast het kopieerapparaat (iedereen kijkt naar binnen), ik heb veel vergaderingen en in de pauzeruimtes wordt ook van me verwacht dat ik sociaal ben. Nou kan ik best wel smalltalken, maar ik wil zo graag even een half uurtje alleen zijn en met rust gelaten worden. Ook als ik de deur uit ga voor een wandeling moet ik dat melden aan de secretaresse, anders gaan er mensen naar me op zoek. Langer dan 10 minuten op de wc zitten valt ook op, want dan moeten er mensen wachten op hun beurt. Toen ik nog rookte kon ik me op die manier af en toe een beetje afzonderen, maar nu weet ik geen goede manier.
Herkennen jullie dit, en zo ja, hoe lossen jullie dit op?
donderdag 15 februari 2018 om 15:41
Heel herkenbaar. In mijn huidige werk speelt het niet. Ik werk halve dagen vanwege heel snel overprikkeld zijn. Maar vroeger tijdens stages moest ik wel hele dagen draaien. Dan had ik ook zo'n behoefte om de pauze alleen door te brengen. Even mijn hoofd leegmaken. Nog een grotere reden was mijn angst voor eten in gezelschap. Ik voelde me gauw bekeken en dan kreeg ik mijn brood niet weg. Alleen mijn rauwkost en kwark. Zo lang het droog was buiten at ik mijn lunch lopend op. Maar als het regenende at ik het soms ook op de wc op en bleef dan gerust 10 minuten weg. Collega's hebben er nooit iets van gezegd. Thuis vertelde ik over mijn oplossing. Mijn ouders vonden het heel raar. "Wat moeten die mensen wel van jou denken als je daar zo lang zit? Voor hetzelfde geld denken ze dat je vieze dingen zit te doen. Zo wordt je een buitenstaander."
Ik voelde me toen erg onbegrepen. Hoewel dat laatste me niet zo kon schelen. Die stage ging vanaf het begin al niet goed. Ik wist dat ik daar toch nooit zou gaan werken.
Ik voelde me toen erg onbegrepen. Hoewel dat laatste me niet zo kon schelen. Die stage ging vanaf het begin al niet goed. Ik wist dat ik daar toch nooit zou gaan werken.
donderdag 15 februari 2018 om 15:56
Ik moet in pauzes ook beschikbaar zijn voor spoedgevallen. Telefoon afgeven aan een collega kan wel een keer, maar niet vaker dan sporadisch. Telefoneren in het winkelcentrum is geen optie.
Even in de vergaderruimte gaan zitten is inderdaad wel een goed idee, dank voor de tip!
Even in de vergaderruimte gaan zitten is inderdaad wel een goed idee, dank voor de tip!
anoniem_356008 wijzigde dit bericht op 15-02-2018 16:38
7.38% gewijzigd
donderdag 15 februari 2018 om 16:00
Ik kan wel rustig lunchen hoor, alleen niet buiten het gebouw. En ik moet bereikbaar zijn, ook al word ik maar zelden nét in dat half uur gebeld.Hunniebunnie schreef: ↑15-02-2018 15:58En jij hebt elke dag, ook in de pauze, zoveel spoedgevallen dat je niet rustig kunt lunchen? Tijd voor iemand erbij, in dat geval!
anoniem_356008 wijzigde dit bericht op 15-02-2018 16:38
11.47% gewijzigd
donderdag 15 februari 2018 om 16:40
Hahaha goed ideeHunniebunnie schreef: ↑15-02-2018 16:11Of zeg dat je op doktersadvies een half uur rust moet hebben
donderdag 15 februari 2018 om 16:52
Werkmobiel achterlaten op je bureau, voicemail aan. Na je pauze terugbellen. In je outlook afwezigheidsassistente van een half uur instellen. Of in je digitale handtekening aangeven dat je elke dag bereikbaar bent van zeg maar als voorbeeld 08.00 - 12.00 uur en 12.30 - 16.30 uur. Op den duur weten je collega’s dan dat je tussen 12 en 12.30 uur niet bereikbaar bent.
donderdag 15 februari 2018 om 17:00
Precies. Wat kan er nou zo belangrijk zijn dat het niet even kan wachten? En hoe gaat het in vakanties dan? Dan neemt er toch ook iemand voor je waar? Dan kan dat half uur per dag ook.
donderdag 15 februari 2018 om 18:04
Klein tasje mee met mobiel en kladbriefje en pen. Als je toch maar zelden gebeld wordt kun je het daar best mee redden. Mochten ze je bellen als je in het winkelcentrum bent, dan zeg je dat je over vijf minuten terugbelt.
Ik wandel ook altijd even. Mijn team weet wanneer ik aan het wandelen ben. Maar zeer zelden is er iets zo dringend dat ze dan bellen. 99% van de 'dringende' zaken kunnen prima wachten tot ik (uiterlijk een half uur later) weer terug ben. Klanten snappen dat ook prima tijdens lunchtijd.
Als jij vergaderd wordt je toch ook niet steeds gebeld?
Voor je collega's geeft het wel duidelijkheid als je een vast tijdstip aanhoudt. Gewoon morgen melden aan iedereen die het aangaat 'voortaan wandel ik buiten van 12.30 tot 13.00 uur. Ik ben natuurlijk mobiel bereikbaar'. Wedden dat iedereen met zijn dringende zaken gaat wachten tot 13 uur?
Wat betreft je werkruimte, ga zo zitten dat je met je rug naar het kopieerapparaat zit, en liefst dan ook nog eens zo dat je niet naar collega's kijkt.
donderdag 15 februari 2018 om 18:34
Ik ken het gevoel. Ik kreeg ook altijd telefoontjes als ik pauze had. Als ik dan niet opnam dan kwam de receptioniste mij zoeken om te vragen of ik het telefoontje aan wil nemen. Maar ik bleef volhouden dat ik geen telefoontjes aan neem in mijn pauze.
Ik zonder mij ook wel eens af. Dat vinden sommige collega’s raar. Ze denken dan dat ik het niet leuk vind daar. Maarja lekker belangrijk. Ik heb het soms even nodig. Als de zon schijnt ga ik altijd buiten wandelen. Ook als het vriest! Als je loopt word je wel warm, trek in ieder geval een dikke jas aan.
Ik zonder mij ook wel eens af. Dat vinden sommige collega’s raar. Ze denken dan dat ik het niet leuk vind daar. Maarja lekker belangrijk. Ik heb het soms even nodig. Als de zon schijnt ga ik altijd buiten wandelen. Ook als het vriest! Als je loopt word je wel warm, trek in ieder geval een dikke jas aan.
donderdag 15 februari 2018 om 21:47
Ik herken dit wel een beetje, maar wel in iets mindere mate. Ik kan mezelf wel forceren om gezellig mee te lunchen met collega's, maar ik merk dat ik dan 's avonds ronduit ongezellig en asociaal ben thuis. Ik zit ook in een omgeving waar ik, als ik mijn lunch aan mijn bureau opeet, meerdere keren een "eet smakelijk" gewenst krijg. Ik voel me dus echt bekeken. Nu ik zwanger ben heb ik nog meer bekijks, en dat is precies waar ik vooraf zo tegenop zag. Kan niet wachten tot ik weer wat minder een attractie ben.hondenmens schreef: ↑15-02-2018 15:41Heel herkenbaar. In mijn huidige werk speelt het niet. Ik werk halve dagen vanwege heel snel overprikkeld zijn. Maar vroeger tijdens stages moest ik wel hele dagen draaien. Dan had ik ook zo'n behoefte om de pauze alleen door te brengen. Even mijn hoofd leegmaken. Nog een grotere reden was mijn angst voor eten in gezelschap. Ik voelde me gauw bekeken en dan kreeg ik mijn brood niet weg. Alleen mijn rauwkost en kwark. Zo lang het droog was buiten at ik mijn lunch lopend op. Maar als het regenende at ik het soms ook op de wc op en bleef dan gerust 10 minuten weg. Collega's hebben er nooit iets van gezegd. Thuis vertelde ik over mijn oplossing. Mijn ouders vonden het heel raar. "Wat moeten die mensen wel van jou denken als je daar zo lang zit? Voor hetzelfde geld denken ze dat je vieze dingen zit te doen. Zo wordt je een buitenstaander."
Ik voelde me toen erg onbegrepen. Hoewel dat laatste me niet zo kon schelen. Die stage ging vanaf het begin al niet goed. Ik wist dat ik daar toch nooit zou gaan werken.
donderdag 15 februari 2018 om 21:52
Ik snap je wel, hier een overvolle pauzeruimte waardoor je soms niet eens fatsoenlijk kunt zitten of met je eten op schoot. Als je pech hebt, zit leidinggevende er ook bij en wordt er alleen maar over werk gepraat. En nu ook nog de tv aan ivm de olympische spelen terwijl het al zo’n kleine ruimte is en je zowat bij elkaar op school zit. Wij kunnen niet van de afdeling af, dus soms ga ik maar wat langer naar het toilet.
vrijdag 16 februari 2018 om 06:52
Je bent geen arts want a) dan had je zeker geen doorzichtige kamer met collega's en b) je hebt het over een kantoorfunctie. Ik werk al jaren op een kantoor en kan werkelijk geen enkele functie bedenken wat zo belangrijk is dat je altijd aanwezig en bereikbaar moet zijn. Maak je jezelf niet te belangrijk?