Relaties
alle pijlers
Vriendschap
vrijdag 2 maart 2018 om 20:19
Hallo iedereen,
Arghhh mag ik hier even mijn frustratie kwijt??
Al 6 jaar lang heb ik een beste vriendin. In het begin van onze vriendschap deelde we lief en leed. Ongeveer een jaar geleden is ze bij mij ingetrokken en heeft ze ook een nieuwe vriend. Het punt is dat ik me dood irriteer aan hem! Hij zegt nauwelijks wat tegen mij en de sfeer in huis is continu ongemakkelijk. Als ze met zijn tweeen op de bank zitten, zitten ze helemaal in elkaar gekneukeld en stellen zich totaal niet sociaal op. Mijn vriend en ik zitten er dan maar een beetje en proberen nog een praatje te maken, maar dit kost zeer veel energie om een gesprek op gang te laten komen.
Als ze samen zitten te eten in de woonkamer aan tafel, en ik zit op de bank dan wordt er alleen maar even ' hoi' en ' hoe gaat het?' gevraagd vanuit hem en verder helemaal niets!
Is dit nou normaal? In het begin heb ik nog moeite gedaan om een beetje een gesprek aan te knopen, maar ik doe het niet meer. Ik begin me alleen maar steeds meer te irriteren. In huis is het echt zij twee tegen de rest van de wereld en zijn helemaal niet sociaal.
Als vriend van een goede vriendin verwacht ik toch wel iets meer betrokkenheid, maar misschien ligt dit aan mij?
Het ergste vind ik dat onze vriendschap er onder lijdt en ik me steeds meer begin te irriteren aan alles!
Mijn vriendin zegt en doet ook nauwelijks wat op dat moment. Ik snap niet dat ze het zelf niet ziet en/of wil zien.
Pff.. ik ben teleurgesteld en verdrietig dat het allemaal zo loopt. Natuurlijk moet ik het er met haar over hebben, maar hoe doe ik dit zonder dat het meteen voelt alsof het een aanval op hem is? Ik ben bang dat het al snel zo zal overkomen vanwege alle irritaties..
Bedankt iedereen!
Arghhh mag ik hier even mijn frustratie kwijt??
Al 6 jaar lang heb ik een beste vriendin. In het begin van onze vriendschap deelde we lief en leed. Ongeveer een jaar geleden is ze bij mij ingetrokken en heeft ze ook een nieuwe vriend. Het punt is dat ik me dood irriteer aan hem! Hij zegt nauwelijks wat tegen mij en de sfeer in huis is continu ongemakkelijk. Als ze met zijn tweeen op de bank zitten, zitten ze helemaal in elkaar gekneukeld en stellen zich totaal niet sociaal op. Mijn vriend en ik zitten er dan maar een beetje en proberen nog een praatje te maken, maar dit kost zeer veel energie om een gesprek op gang te laten komen.
Als ze samen zitten te eten in de woonkamer aan tafel, en ik zit op de bank dan wordt er alleen maar even ' hoi' en ' hoe gaat het?' gevraagd vanuit hem en verder helemaal niets!
Is dit nou normaal? In het begin heb ik nog moeite gedaan om een beetje een gesprek aan te knopen, maar ik doe het niet meer. Ik begin me alleen maar steeds meer te irriteren. In huis is het echt zij twee tegen de rest van de wereld en zijn helemaal niet sociaal.
Als vriend van een goede vriendin verwacht ik toch wel iets meer betrokkenheid, maar misschien ligt dit aan mij?
Het ergste vind ik dat onze vriendschap er onder lijdt en ik me steeds meer begin te irriteren aan alles!
Mijn vriendin zegt en doet ook nauwelijks wat op dat moment. Ik snap niet dat ze het zelf niet ziet en/of wil zien.
Pff.. ik ben teleurgesteld en verdrietig dat het allemaal zo loopt. Natuurlijk moet ik het er met haar over hebben, maar hoe doe ik dit zonder dat het meteen voelt alsof het een aanval op hem is? Ik ben bang dat het al snel zo zal overkomen vanwege alle irritaties..
Bedankt iedereen!
vrijdag 2 maart 2018 om 22:26
In het verleden hebben we wel gewoon gesprekken kunnen voeren. Dus waarom zou het nu ineens niet meer kunnen?butterfly- schreef: ↑02-03-2018 22:23Tja, maar ik zou het ook niet kunnen. Zij blijkbaar ook niet. Betekent niet dat het dan allemaal aan mij zou liggen.
vrijdag 2 maart 2018 om 22:28
Ja! en op de een of andere manier zijn er spanningen ontstaan. Wanneer mijn vriendin en ik alleen bij elkaar zijn is het vanouds, maar haar vriend erbij is het ongemakkelijk. Mijn vriend is heel makkelijk en boeit het allemaal niet zo, hij gaat er veel rustiger mee om. Hij maakt ook rustig een praatje en blijft wel sociaal. Maar hij vindt ook dat het een beetje gek gaat allemaal.
vrijdag 2 maart 2018 om 22:33
Ja haha, wie weet is dat het inderdaad!
Maar goed, dat zou mijn vriendin of haar vriend natuurlijk nooit toegeven, dat maakt de sfeer al helemaal niet goed
vrijdag 2 maart 2018 om 22:33
Maar als jij en je vriendin alleen zijn is de situatie sowieso anders. En jouw vriend en haar vriend zijn andere mensen. Dat jouw vriend het goed kan betekent niet dat die van haar het ook kan.... Ik kan me wel goed verplaatsen in haar vriend. Want ik zou me van geen kwaad bewust zijn en voor mij is zo'n klein praatje al heel wat. En wanneer ik door zou hebben dat dat niet goed genoeg is, is de sfeer inderdaad verpest.lboompje schreef: ↑02-03-2018 22:28Ja! en op de een of andere manier zijn er spanningen ontstaan. Wanneer mijn vriendin en ik alleen bij elkaar zijn is het vanouds, maar haar vriend erbij is het ongemakkelijk. Mijn vriend is heel makkelijk en boeit het allemaal niet zo, hij gaat er veel rustiger mee om. Hij maakt ook rustig een praatje en blijft wel sociaal. Maar hij vindt ook dat het een beetje gek gaat allemaal.
Weet je zeker dat de gehele sfeer verpest is, of alleen jouw gevoel erbij? Misschien moet jij het zelf een beetje loslaten. Zolang hij niks raars of gemeens zegt, hoi zegt en vraagt hoe het gaat, doet hij op zich niks verkeerd.
zaterdag 3 maart 2018 om 07:42
Wat ik niet goed begrijp is dat er hier meteen vanuit wordt gegaan dat de vriendschap kapot gaat als TO vraagt of vriendin eigen woonruimte wil gaan zoeken.
Dat lijkt mij de normaalste zaak van de wereld. Die vriendin kan toch niet tot in den treure daar blijven wonen.
Dit kan toch normaal besproken worden. Gooi het op jezelf, jij hebt nu een vriend en behoefte aan privacy.
Dat lijkt mij de normaalste zaak van de wereld. Die vriendin kan toch niet tot in den treure daar blijven wonen.
Dit kan toch normaal besproken worden. Gooi het op jezelf, jij hebt nu een vriend en behoefte aan privacy.
zaterdag 3 maart 2018 om 08:55
Waarom is her erg als er een stilte valt? Ikzelf vind stiltes totaal niet ongemakkelijk, of ongezellig, zeker niet thuis.lboompje schreef: ↑02-03-2018 22:20Ja, dat zou zomaar allemaal kunnen. Maar goed, daarvoor ga ik binnenkort met haar in gesprek. Daarnaast is het niet een kwestie van je verplaatsen in een ander, maar gaat het gewoon om beleefdheid en de sfeer ten goede houden. Daar moet iedereen een steentje aan bijdragen. Als er gewoon een complete stilte valt als we met zijn 4en zijn omdat er vanuit hun niks wordt gevraagd, dan kan ik me bijna niet voorstellen dat zij daar ook geen ongemakkelijkheid van ervaren. Op dat moment moeten mijn vriend en ik weer moeite doen om er weer een beetje gezelligheid in te brengen.
zaterdag 3 maart 2018 om 09:02
Nou ja, dat hoeft natuurlijk ook niet. Maar ik denk dat ze het niet zal gaan waarderen omdat het overkomt alsof ik haar er dan uit zou zetten.. ik weet niet hoe ze daarop zal gaan reageren.ywtje schreef: ↑03-03-2018 07:42Wat ik niet goed begrijp is dat er hier meteen vanuit wordt gegaan dat de vriendschap kapot gaat als TO vraagt of vriendin eigen woonruimte wil gaan zoeken.
Dat lijkt mij de normaalste zaak van de wereld. Die vriendin kan toch niet tot in den treure daar blijven wonen.
Dit kan toch normaal besproken worden. Gooi het op jezelf, jij hebt nu een vriend en behoefte aan privacy.
zaterdag 3 maart 2018 om 09:03
Bij een vriend van mij woonde ook iemand in en de afspraak was geen partner/vriend meenemen. Wanneer je een relatie hebt is het tijd om te vertrekken. Het probleem is dat je met haar geen afspraken hebt gemaakt .
Hij heeft niets met jou...voor hem ben je alleen de huurbaas. Hij heeft geen historie met je en hij heeft voor je huis gekozen en je vriendin maar niet voor jou.
Hij heeft niets met jou...voor hem ben je alleen de huurbaas. Hij heeft geen historie met je en hij heeft voor je huis gekozen en je vriendin maar niet voor jou.
viva-amber wijzigde dit bericht op 03-03-2018 09:05
27.77% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 3 maart 2018 om 09:04
Een keer een stilte is natuurlijk niet erg, maar dat ze eerst vlot aan het praten zijn in de woonkamer totdat mijn vriend en ik binnen komen en dan of verder gaan met hun eigen gesprek zonder sociaal te doen naar ons of er wordt helemaal niets meer gezegd, vind ik vreemd.
Maargoed, ieder natuurlijk zijn eigen ding. Ik vind dit namelijk onbeleefd, zeker als je weleens wat leuks met elkaar hebt gedaan en het een vriendin van een je vriendin betreft.
zaterdag 3 maart 2018 om 09:31
Ik kan me overigens best je teleurstelling voorstellen. Veel vrouwen gooien hun vriendschappen weg als een man de hoek om komt kijken. Die vriendinnen dienen dan om de tijd tussen twee vriendjes op te vullen.
Je ziet het ook nogal eens als een kind een vriendje meeneemt naar haar ouderlijk huis. Ouders kunnen zich dan groen en geel ergeren aan het gevoos. Toch heeft het weinig zin om daarover je ergernis uit te spreken want ze zullen je alleen maar vervelend vinden en de dochter is bang dat ze daardoor haar vriendje kwijtraakt.
Ik zou de huur opzeggen en een nieuwe bewoner gaan zoeken die niet standaard in je huiskamer mag komen, alleen maar als jij daar behoefte aan hebt. Als je nu de voorwaarden gaat veranderen heb je kans dat je problemen krijgt..
Je ziet het ook nogal eens als een kind een vriendje meeneemt naar haar ouderlijk huis. Ouders kunnen zich dan groen en geel ergeren aan het gevoos. Toch heeft het weinig zin om daarover je ergernis uit te spreken want ze zullen je alleen maar vervelend vinden en de dochter is bang dat ze daardoor haar vriendje kwijtraakt.
Ik zou de huur opzeggen en een nieuwe bewoner gaan zoeken die niet standaard in je huiskamer mag komen, alleen maar als jij daar behoefte aan hebt. Als je nu de voorwaarden gaat veranderen heb je kans dat je problemen krijgt..
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 13 juni 2018 om 13:53
Hi peepz,
Ik heb al lange tijd niet meer geschreven, maar in plaats van een nieuw topic openen schrijf ik hierbij een update. We zijn nu ongeveer 2,5 maand verder en eigenlijk is er niet veel veranderd. Nog steeds pijnlijke stiltes in de woonkamer of weinig interesse vanuit hem. Het enige positieve aan de situatie is dat mijn vriendin binnenkort gaat verhuizen! Ik ben zooo blij en opgelucht, eindelijk hoef ik niet meer geconfronteerd te worden met deze jongen! Ik moet alleen dit weekend nog even overleven.
Er valt een behoorlijke last van mijn schouders af! Bizar eigenijk dat dit zoveel spanning bij mij heeft opgeleverd. Zoveel, dat ik hem eigenlijk niet meer kan uitstaan.
Het enige waar ik voor vrees is, is dat de vriendschap niet meer te redden valt. We hebben de afgelopen periode geen akkefietjes meer gehad, maar in plaats daarvan heb ik wel behoorlijk op mijn tenen moeten lopen. Ik weet niet hoe dit bij haar zit, maar ik weet wel dat ze er ook klaar mee is.
En of dit verhaal niet nog beter kon worden, naast al de ergernissen van het afgelopen jaar, ben ik te weten gekomen dat deze vriend van mijn vriendin niet goed over mij denkt en praat. Via via ben ik erachter gekomen dat deze vriend uitspraken doet over mij in de trant van: 'ik vind haar echt een meth meisje', wat echt de meest absurde uitspraken zijn en bovendien klopt er niets van. Hij kent mij niet eens!
Mijn vriendin komt niet voor mij op of corrigeert hem niet. Ze laat het allemaal maar gebeuren. Verder weet ik dat zij veel verhalen die ik bijvoorbeeld over mijn vriend vertel, doorverteld aan hem (waarbij ik nadrukkelijk aan haar had gevraagd dit niet door te vertellen aan hem). Waar ze dan bijvoorbeeld weer naar haar vriend antwoord dat ze zo blij is met hem na al die verhalen vanuit mijn kant Deze verhalen vertelde ik als een vriendin aan haar, zoals vriendinnen naar elkaar doen. Of ze noemt mij een koningin naar haar vriend toe omdat ze in huis rekening moet houden met mij.
Het ergste is dat ik deze informatie niet kan gebruiken om haar hiermee te confronteren om dat dit in vertrouwen tegen mij is gezegd.
Mijn blik naar hen is daarom ook behoorlijk veranderd en ik vertel niets meer, het vertrouwen is weg en ik vraag me af of ik nog wel zin heb in deze vriendschap.
Pff.. wat een verhaal weer he! Ik vind het echt jammer hoe het allemaal is gelopen.
Ik heb al lange tijd niet meer geschreven, maar in plaats van een nieuw topic openen schrijf ik hierbij een update. We zijn nu ongeveer 2,5 maand verder en eigenlijk is er niet veel veranderd. Nog steeds pijnlijke stiltes in de woonkamer of weinig interesse vanuit hem. Het enige positieve aan de situatie is dat mijn vriendin binnenkort gaat verhuizen! Ik ben zooo blij en opgelucht, eindelijk hoef ik niet meer geconfronteerd te worden met deze jongen! Ik moet alleen dit weekend nog even overleven.
Er valt een behoorlijke last van mijn schouders af! Bizar eigenijk dat dit zoveel spanning bij mij heeft opgeleverd. Zoveel, dat ik hem eigenlijk niet meer kan uitstaan.
Het enige waar ik voor vrees is, is dat de vriendschap niet meer te redden valt. We hebben de afgelopen periode geen akkefietjes meer gehad, maar in plaats daarvan heb ik wel behoorlijk op mijn tenen moeten lopen. Ik weet niet hoe dit bij haar zit, maar ik weet wel dat ze er ook klaar mee is.
En of dit verhaal niet nog beter kon worden, naast al de ergernissen van het afgelopen jaar, ben ik te weten gekomen dat deze vriend van mijn vriendin niet goed over mij denkt en praat. Via via ben ik erachter gekomen dat deze vriend uitspraken doet over mij in de trant van: 'ik vind haar echt een meth meisje', wat echt de meest absurde uitspraken zijn en bovendien klopt er niets van. Hij kent mij niet eens!
Mijn vriendin komt niet voor mij op of corrigeert hem niet. Ze laat het allemaal maar gebeuren. Verder weet ik dat zij veel verhalen die ik bijvoorbeeld over mijn vriend vertel, doorverteld aan hem (waarbij ik nadrukkelijk aan haar had gevraagd dit niet door te vertellen aan hem). Waar ze dan bijvoorbeeld weer naar haar vriend antwoord dat ze zo blij is met hem na al die verhalen vanuit mijn kant Deze verhalen vertelde ik als een vriendin aan haar, zoals vriendinnen naar elkaar doen. Of ze noemt mij een koningin naar haar vriend toe omdat ze in huis rekening moet houden met mij.
Het ergste is dat ik deze informatie niet kan gebruiken om haar hiermee te confronteren om dat dit in vertrouwen tegen mij is gezegd.
Mijn blik naar hen is daarom ook behoorlijk veranderd en ik vertel niets meer, het vertrouwen is weg en ik vraag me af of ik nog wel zin heb in deze vriendschap.
Pff.. wat een verhaal weer he! Ik vind het echt jammer hoe het allemaal is gelopen.
