Overig
alle pijlers
Mijn bomma heeft altijd wel wat.
woensdag 7 maart 2018 om 16:10
Hallo iedereen, ik zit met een vraag.
Ik ga iedere twee weken naar mijn bomma, ze kan heel schattig doen en ik heb haar echt graag. Maar er is wel een klein probleem. Telkens of toch bijna altijd heeft zij wel íets. Is het geen griep of verkoudheid dan is het haar rug en als haar bloeddruk te hoog is, zegt zij heel dramatisch dat ze dood gaat. De hele dag zit ze te zuchten, te blazen, te puffen en te hijgen. Als je dan vraagt om te helpen, zegt ze nee, maar kijkt ze ons wel aan met een blik van: 'Kijk eens hoe zielig ik ben. Waarom helpt niemand mij?' Ooit is ze eens door de mand gevallen. Mijn bompa had in de keuken broodjes gebakken maar die waren mislukt en de keuken hing vol rook. Mijn bompa zegt tegen ons dat we de keuken niet binnen mogen en doet de deur dicht. Mijn bomma gaat daarop mídden in de rook staan en komt daarna binnen hyperventileren. Toen is mijn moeder uitgevlogen tegen mijn bomma. Laatst belde mijn bomma om te zeggen dat mijn grootvader naar het ziekenhuis moest en dat zij ook niet goed was en gehyperventileerd had in het ziekenhuis. Ik wist al op voorhand dat zij dat ging zeggen en het is nu misschien heel gemeen om zo te denken, maar ik kon even alleen maar denken: 'Leuk, mijn grootvader is ziek, maar nóg slaag jij er in om álle aandacht naar u te trekken.' Met haar leeftijd heeft het echter niets te maken, want vroeger als mijn grootvader ziek was of iets aan zijn hart had, had zíj ook wel wat. Eerst had ik nog medelijden met haar, maar als je elke keer als je daar komt moet horen van: 'Pfft het gaat niet, Pfft ik voel me echt niet goed, ik moet echt gaan liggen want het gaat niet, zucht blaas pfft' dan wordt je het wel beu op den duur. Ik zie mijn grootmoeder graag, maar niet als zij zich zo aanstelt en ja ik vind het aanstellen. Er zijn mensen die écht ziek zijn en die nog niet half zo veel klagen als zij. Ik zou graag weten hoe ik hier mee om moet gaan, want ik ben bang dat ik achtereen mijn mond niet meer ga kunnen houden en dingen tegen haar ga zeggen waar ik spijt van krijg. Het laatste wat ik natuurlijk wil is haar kwetsen, want ze is ook wel heel lief.
Ik ga iedere twee weken naar mijn bomma, ze kan heel schattig doen en ik heb haar echt graag. Maar er is wel een klein probleem. Telkens of toch bijna altijd heeft zij wel íets. Is het geen griep of verkoudheid dan is het haar rug en als haar bloeddruk te hoog is, zegt zij heel dramatisch dat ze dood gaat. De hele dag zit ze te zuchten, te blazen, te puffen en te hijgen. Als je dan vraagt om te helpen, zegt ze nee, maar kijkt ze ons wel aan met een blik van: 'Kijk eens hoe zielig ik ben. Waarom helpt niemand mij?' Ooit is ze eens door de mand gevallen. Mijn bompa had in de keuken broodjes gebakken maar die waren mislukt en de keuken hing vol rook. Mijn bompa zegt tegen ons dat we de keuken niet binnen mogen en doet de deur dicht. Mijn bomma gaat daarop mídden in de rook staan en komt daarna binnen hyperventileren. Toen is mijn moeder uitgevlogen tegen mijn bomma. Laatst belde mijn bomma om te zeggen dat mijn grootvader naar het ziekenhuis moest en dat zij ook niet goed was en gehyperventileerd had in het ziekenhuis. Ik wist al op voorhand dat zij dat ging zeggen en het is nu misschien heel gemeen om zo te denken, maar ik kon even alleen maar denken: 'Leuk, mijn grootvader is ziek, maar nóg slaag jij er in om álle aandacht naar u te trekken.' Met haar leeftijd heeft het echter niets te maken, want vroeger als mijn grootvader ziek was of iets aan zijn hart had, had zíj ook wel wat. Eerst had ik nog medelijden met haar, maar als je elke keer als je daar komt moet horen van: 'Pfft het gaat niet, Pfft ik voel me echt niet goed, ik moet echt gaan liggen want het gaat niet, zucht blaas pfft' dan wordt je het wel beu op den duur. Ik zie mijn grootmoeder graag, maar niet als zij zich zo aanstelt en ja ik vind het aanstellen. Er zijn mensen die écht ziek zijn en die nog niet half zo veel klagen als zij. Ik zou graag weten hoe ik hier mee om moet gaan, want ik ben bang dat ik achtereen mijn mond niet meer ga kunnen houden en dingen tegen haar ga zeggen waar ik spijt van krijg. Het laatste wat ik natuurlijk wil is haar kwetsen, want ze is ook wel heel lief.
woensdag 7 maart 2018 om 16:14
Toen mijn “bomma” raar ging doen (steeds vragen wanneer ik nou eens aan kinderen ga beginnen, wanneer ik nou eens koffie “lust”, wanneer ik nou eens mijn rijbewijs ga halen), ging ik niet meer. Manipulerend gedrag is niet lief, ook niet van een “bomma”. Zo simpel kan het zijn.
Nowadays people know the price of everything and the value of nothing.
woensdag 7 maart 2018 om 16:14
woensdag 7 maart 2018 om 16:17
woensdag 7 maart 2018 om 16:27
Want? TO wordt ook een oude zeur?
woensdag 7 maart 2018 om 16:35
woensdag 7 maart 2018 om 16:37
woensdag 7 maart 2018 om 17:35
Dat weet ik niet, maar over bejaarden valt altijd wat te klagen.
woensdag 7 maart 2018 om 17:49
Ik hoor TO over haar opa niet klagen anders.Ana_Isabel2 schreef: ↑07-03-2018 17:35Dat weet ik niet, maar over bejaarden valt altijd wat te klagen.
Het is toch ook bloedirritant als iemand het alleen maar over dood en verderf moet hebben?
"bij bomma op de zolder" 
woensdag 7 maart 2018 om 18:09
Ach, mijn opa is negentig en ik kan me echt verschrikkelijk ergeren aan zijn ellenlange verhalen over buren en verre nichten en neven die ik helemaal niet ken en wanneer ik hem bel hang ik vaak na een uur (!) pas op en heb ik zelf net drie woorden kunnen zeggen maar joh.. Het is mijn opa en die gaat écht niet meer veranderen. 
Ik ben al lang blij dat hij er nog is in betrekkelijk goede gezondheid en ik neem zijn verhalen maar voor lief. Straks zijn ze er niet meer, TO.
Ik ben al lang blij dat hij er nog is in betrekkelijk goede gezondheid en ik neem zijn verhalen maar voor lief. Straks zijn ze er niet meer, TO.
woensdag 7 maart 2018 om 18:15
Herinner mij ook een meisje dat bij mij in therapie zat, wij zaten er vijf weken. En élke groepsessie zat zij te huilen. 'Ik voel mij echt niet goed, boehoe! Had er eerst medelijden mee, maar na twee weken had ik iets van: 'Seg, dramaqueen.'
. Vooral omdat er nóg mensen waren met problemen, maar zíj kreeg altijd aandacht. Ze was ook wel heel mooi, zal er ook wel mee te maken hebben (vraagt zich stilletjes af wat er zou gebeuren als het een onaantrekkelijke persoon zou zijn geweest). Viel trouwens ook op dat ze altijd vrolijk was, maar van de moment dat de groepsessie begon, zij onmiddellijk weer begon te huilen. Ze trouwens ook niet vies van mensen pesten, dus nadien had ik er zeker geen medelijden meer mee.
. Vooral omdat er nóg mensen waren met problemen, maar zíj kreeg altijd aandacht. Ze was ook wel heel mooi, zal er ook wel mee te maken hebben (vraagt zich stilletjes af wat er zou gebeuren als het een onaantrekkelijke persoon zou zijn geweest). Viel trouwens ook op dat ze altijd vrolijk was, maar van de moment dat de groepsessie begon, zij onmiddellijk weer begon te huilen. Ze trouwens ook niet vies van mensen pesten, dus nadien had ik er zeker geen medelijden meer mee.