Geld & Recht
alle pijlers
Toekomst
donderdag 8 maart 2018 om 16:58
Ik ben niet bang dat hij ervandoor gaat. Ik ben bang dat als er kinderen in het spel komen je niet zulke risicos moet maken en het juist verstandig is om juist nu een financieel plan te maken niet dat je straks kinderen en alles hebt en dan zulke gesprekken moet voeren met je partner. Mij lijkt het logisch om eerst dat op orde te hebben dan verder te kijken naar de toekomst.mommy2014 schreef: ↑08-03-2018 16:20Even reagerend op je berichtje met je voorstel, ik lees ook dat anderen dat niet zo een gek voorstel vinden. Maar het gaat erom wat jullie samen willen?
Als jullie er samen niet uitkomen dan heeft het geen zin want dan blijft het zo. Ik denk dat jullie allebei een beetje water bij de wijn moeten doen en dan kijken waar jullie beiden tevreden mee zijn. Het is niet alleen maar ikke ikke.. Het is de bedoeling dat jullie samen iets gaan opbouwen?
Overigens begrijp ik dat je nu ook een lange tijd geld apart hebt kunnen leggen omdat je niet zoveel kosten heb gehad? Wat ik me nu ook afvraag, ben je daadwerkelijk bang dat hij er vandoor gaat of waar ben je bang voor?
Hij geeft toch aan dat hij met je wilt trouwen en dan kan je toch ook de dingen vastleggen tot betrekking het huis etc?
donderdag 8 maart 2018 om 16:59
Excuus hoor 33,3333333333333333333333333333333333333333333 procent dan
je snapt zelf toch ook wel wat ik hiermee bedoel.
donderdag 8 maart 2018 om 17:01
lookforrainbows schreef: ↑08-03-2018 14:01Als we zo egocentrisch gaan leven dan hoef ik geen kinderen van degene.
Je bent écht 25?! Reageer nu eens op de voorstellen van diverse personen om zelf geld opzij te leggen ipv persé mede-eigenaar van een huis te willen worden zonder dat je beseft welke nadelen hieraan verbonden zijn.
donderdag 8 maart 2018 om 17:12
@lookforrainbows,
Ik heb niet echt tips, maar heb in een soortgelijke situatie gezeten. Jouw vriend klinkt als mijn ex-vriend.
Met veel van de posts ben ik het eens: spaar wat je aan huur uitgegeven zou hebben, blijf werken en doe samen het huishouden/de zorg voor eventuele kinderen, anders is het zo jaren vijftig.
Uiteraard bepalen jullie als stel zelf wat voor jullie werkt en is het zijn goed recht en begrijpelijk om het huis van zijn geld op zijn naam te laten staan, maar of jullie constructie financieel en praktisch verstandig voor jou is, is nog maar de vraag.
Voor wie verder wil lezen, mijn verhaal. Om privacyredenen laat ik bepaalde details uit mijn situatie achterwege.
Mijn toenmalige vriend verdiende vele malen meer dan ik.
Hij wilde niet trouwen of dingen op papier vastleggen (samenlevingscontact, notaris etc.), maar wel in een erg duur koophuis gaan samenwonen en kinderen krijgen.
Ik heb aangegeven dat het huis zo duur zou zijn dat als ik naar rato zou bijdragen, dit maar een fractie van de kosten zou zijn. De helft bijdragen zou voor mij financieel niet haalbaar zijn.
Dit was zijn voorstel:
Niet samenwonen in zijn huurhuis of mijn huurhuis.
Hij zou als ik zou werken, niet werken en niets in het huishouden doen, of ik nu werkte of niet werkte.
Ik zou fulltime of parttime werken en alle kosten betalen (gas, water, licht, verzekeringen, boodschappen etc.)
Er zou geen huishoudster komen, want ik zou het volledige huishouden doen.
Wanneer er kinderen zouden komen, zou ik stoppen met werken, want ik zou van hem niet fulltime of parttime 'mogen' werken met kinderen. Ik heb altijd 32 tot 40 uur per week gewerkt.
Ik heb gezegd dat ik niet uit was op de helft, een kwart, een derde of wat voor deel van zijn vermogen of huis dan ook, want hij heeft er hard voor gewerkt en ik werk ook hard, maar dan tegen een lager salaris.
Wel wilde ik dat in overleg met elkaar en met de notaris dingen voor mij op papier zouden worden geregeld, bijvoorbeeld op huwelijkse voorwaarden of in een samenlevingscontract. Als met hem of ons iets zou gebeuren, zou ik anders met lege handen en zonder woonplek komen te staan. Een familielid van hem zou dan al zijn bezittingen erven.
Als er niets geregeld zou worden, zou ik niet gaan samenwonen, dat had ik al snel besloten. Zijn voorstel was toen: dan maar kinderen zonder samen te wonen.
Mijn toenmalige vriend vond alles wat ik hierover voorstelde onzin. Toen we bij de notaris zaten bij de koop van zijn huis, zei de notaris: "Voordat u gaat tekenen: wat heeft u voor mevrouw geregeld? Want als er iets met u gebeurt, staat zij op straat met lege handen." Alles wat de notaris zei, vond mijn toenmalige vriend onzin.
Hoe jij je leven inricht, is jouw keuze, maar denk goed na over de consequenties. Ik heb voor de eer bedankt: niet samenwonen, relatie verbreken. Vooral vanwege zijn samenwoonvoorstel, maar ook om andere redenen.
Ik heb niet echt tips, maar heb in een soortgelijke situatie gezeten. Jouw vriend klinkt als mijn ex-vriend.
Met veel van de posts ben ik het eens: spaar wat je aan huur uitgegeven zou hebben, blijf werken en doe samen het huishouden/de zorg voor eventuele kinderen, anders is het zo jaren vijftig.
Uiteraard bepalen jullie als stel zelf wat voor jullie werkt en is het zijn goed recht en begrijpelijk om het huis van zijn geld op zijn naam te laten staan, maar of jullie constructie financieel en praktisch verstandig voor jou is, is nog maar de vraag.
Voor wie verder wil lezen, mijn verhaal. Om privacyredenen laat ik bepaalde details uit mijn situatie achterwege.
Mijn toenmalige vriend verdiende vele malen meer dan ik.
Hij wilde niet trouwen of dingen op papier vastleggen (samenlevingscontact, notaris etc.), maar wel in een erg duur koophuis gaan samenwonen en kinderen krijgen.
Ik heb aangegeven dat het huis zo duur zou zijn dat als ik naar rato zou bijdragen, dit maar een fractie van de kosten zou zijn. De helft bijdragen zou voor mij financieel niet haalbaar zijn.
Dit was zijn voorstel:
Niet samenwonen in zijn huurhuis of mijn huurhuis.
Hij zou als ik zou werken, niet werken en niets in het huishouden doen, of ik nu werkte of niet werkte.
Ik zou fulltime of parttime werken en alle kosten betalen (gas, water, licht, verzekeringen, boodschappen etc.)
Er zou geen huishoudster komen, want ik zou het volledige huishouden doen.
Wanneer er kinderen zouden komen, zou ik stoppen met werken, want ik zou van hem niet fulltime of parttime 'mogen' werken met kinderen. Ik heb altijd 32 tot 40 uur per week gewerkt.
Ik heb gezegd dat ik niet uit was op de helft, een kwart, een derde of wat voor deel van zijn vermogen of huis dan ook, want hij heeft er hard voor gewerkt en ik werk ook hard, maar dan tegen een lager salaris.
Wel wilde ik dat in overleg met elkaar en met de notaris dingen voor mij op papier zouden worden geregeld, bijvoorbeeld op huwelijkse voorwaarden of in een samenlevingscontract. Als met hem of ons iets zou gebeuren, zou ik anders met lege handen en zonder woonplek komen te staan. Een familielid van hem zou dan al zijn bezittingen erven.
Als er niets geregeld zou worden, zou ik niet gaan samenwonen, dat had ik al snel besloten. Zijn voorstel was toen: dan maar kinderen zonder samen te wonen.
Mijn toenmalige vriend vond alles wat ik hierover voorstelde onzin. Toen we bij de notaris zaten bij de koop van zijn huis, zei de notaris: "Voordat u gaat tekenen: wat heeft u voor mevrouw geregeld? Want als er iets met u gebeurt, staat zij op straat met lege handen." Alles wat de notaris zei, vond mijn toenmalige vriend onzin.
Hoe jij je leven inricht, is jouw keuze, maar denk goed na over de consequenties. Ik heb voor de eer bedankt: niet samenwonen, relatie verbreken. Vooral vanwege zijn samenwoonvoorstel, maar ook om andere redenen.
Dr. Dre, don't just stand there, operate! (Eminem)
donderdag 8 maart 2018 om 17:14
Ja dat het huis van hem blijft. Heb je de OP wel gelezen?mommy2014 schreef: ↑08-03-2018 16:20Even reagerend op je berichtje met je voorstel, ik lees ook dat anderen dat niet zo een gek voorstel vinden. Maar het gaat erom wat jullie samen willen?
Als jullie er samen niet uitkomen dan heeft het geen zin want dan blijft het zo. Ik denk dat jullie allebei een beetje water bij de wijn moeten doen en dan kijken waar jullie beiden tevreden mee zijn. Het is niet alleen maar ikke ikke.. Het is de bedoeling dat jullie samen iets gaan opbouwen?
Overigens begrijp ik dat je nu ook een lange tijd geld apart hebt kunnen leggen omdat je niet zoveel kosten heb gehad? Wat ik me nu ook afvraag, ben je daadwerkelijk bang dat hij er vandoor gaat of waar ben je bang voor?
Hij geeft toch aan dat hij met je wilt trouwen en dan kan je toch ook de dingen vastleggen tot betrekking het huis etc?
donderdag 8 maart 2018 om 17:25
lookforrainbows schreef: ↑08-03-2018 16:59Excuus hoor 33,3333333333333333333333333333333333333333333 procent dan
je snapt zelf toch ook wel wat ik hiermee bedoel.
Mijn andere post was een inhoudelijke reactie, als ervaringsdeskundige, heb je die ook wel gelezen? Wat vond je van wat ik daar schreef? En ik stelde je ook nog een vraag in de post die je hier quote, waarom negeer je die?
(ik had een smiley moeten zetten blijkbaar, dan had je begrepen dat ik het niet serieus bedoelde, jammer dat je er zo op reageert)
donderdag 8 maart 2018 om 17:47
Wat hebben mensen zo op HV? ik vind het een mooie oplossing als mensen voor het begin van het huwelijk een ongelijk vermogen hebben.
Ik heb bv ook een huis op mijn naam (zelf betaald en en zelf grotendeels afgelost). Mochten we ooit trouwen dan blijft het geld wat ik al afgelost heb / erin gestoken heb van mij.
We zijn overigens aan het rondkijken voor een gezamelijke woning. Waarbij ik dus een groot deel contant zal inleggen. Stel huis 400.000 mijn ingelegde vermogen is 200.000 (dus nog maar een hypotheek nodig van 200.000). Waarbij dus echt wel op papier vast gelegd zal staan dat die 200.000 van mij altijd buiten schot blijven.
Ik snap TO's vriend wel..
Overigens betaald mijn vriend niet mee aan hyptheek (rente aflossing..+ extra aflossing) etc...dat lijkt mij niet meer dan logisch. Mijn huis mijn kosten. (vorig jaar nieuwe keuken gekocht..die ik uiteraard ook volledig zelf heb betaald)
De andere dingen betalen we wel gezamelijk. Doordat hij geen hypotheek/rente/aflossings lasten heeft kan hij ook gewoon meer sparen....wat hij dan ook weer in het nieuwe wel gezamelijke huis kan steken.
We hebben overigens wel een dochtertje samen.
Ik heb bv ook een huis op mijn naam (zelf betaald en en zelf grotendeels afgelost). Mochten we ooit trouwen dan blijft het geld wat ik al afgelost heb / erin gestoken heb van mij.
We zijn overigens aan het rondkijken voor een gezamelijke woning. Waarbij ik dus een groot deel contant zal inleggen. Stel huis 400.000 mijn ingelegde vermogen is 200.000 (dus nog maar een hypotheek nodig van 200.000). Waarbij dus echt wel op papier vast gelegd zal staan dat die 200.000 van mij altijd buiten schot blijven.
Ik snap TO's vriend wel..
Overigens betaald mijn vriend niet mee aan hyptheek (rente aflossing..+ extra aflossing) etc...dat lijkt mij niet meer dan logisch. Mijn huis mijn kosten. (vorig jaar nieuwe keuken gekocht..die ik uiteraard ook volledig zelf heb betaald)
De andere dingen betalen we wel gezamelijk. Doordat hij geen hypotheek/rente/aflossings lasten heeft kan hij ook gewoon meer sparen....wat hij dan ook weer in het nieuwe wel gezamelijke huis kan steken.
We hebben overigens wel een dochtertje samen.
donderdag 8 maart 2018 om 17:54
Ik heb ook gelezen dat ze zegt dat ze in de toekomst samen een huis zouden gaan kopen........
donderdag 8 maart 2018 om 17:57
Dat begrijp ik wat je zegt maar ik blijf erbij, dan is het nu tijd om daarover te praten maar ik zou er niet zo in vast houden om perse mede eigenaar te worden. Er zijn ook vast nog genoeg opties wat jullie samen kunnen bespreken. En je moet je afvragen of je wel wilt dat dit tussen jullie in komt te staan? Je kan niet van te voren alles inplannen, want je weet niet hoe het gaat als er kinderen zijn. Ook niet lichamelijk, financieel etc. Maar je kan er nu wel over praten en kijken of jullie beide dezelfde ideeën hebben.lookforrainbows schreef: ↑08-03-2018 16:58Ik ben niet bang dat hij ervandoor gaat. Ik ben bang dat als er kinderen in het spel komen je niet zulke risicos moet maken en het juist verstandig is om juist nu een financieel plan te maken niet dat je straks kinderen en alles hebt en dan zulke gesprekken moet voeren met je partner. Mij lijkt het logisch om eerst dat op orde te hebben dan verder te kijken naar de toekomst.
donderdag 8 maart 2018 om 18:06
Je kunt zeker wel nog trouwen in algehele gemeenschap van goederen.Doreia schreef: ↑08-03-2018 14:00Per 1 januari kun je niet meer in algehele GVG trouwen.
https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpe ... ap-sluiten
donderdag 8 maart 2018 om 18:15
MelanieV schreef: ↑08-03-2018 17:12@lookforrainbows,
Ik heb niet echt tips, maar heb in een soortgelijke situatie gezeten. Jouw vriend klinkt als mijn ex-vriend.
Met veel van de posts ben ik het eens: spaar wat je aan huur uitgegeven zou hebben, blijf werken en doe samen het huishouden/de zorg voor eventuele kinderen, anders is het zo jaren vijftig.
Uiteraard bepalen jullie als stel zelf wat voor jullie werkt en is het zijn goed recht en begrijpelijk om het huis van zijn geld op zijn naam te laten staan, maar of jullie constructie financieel en praktisch verstandig voor jou is, is nog maar de vraag.
Voor wie verder wil lezen, mijn verhaal. Om privacyredenen laat ik bepaalde details uit mijn situatie achterwege.
Mijn toenmalige vriend verdiende vele malen meer dan ik.
Hij wilde niet trouwen of dingen op papier vastleggen (samenlevingscontact, notaris etc.), maar wel in een erg duur koophuis gaan samenwonen en kinderen krijgen.
Ik heb aangegeven dat het huis zo duur zou zijn dat als ik naar rato zou bijdragen, dit maar een fractie van de kosten zou zijn. De helft bijdragen zou voor mij financieel niet haalbaar zijn.
Dit was zijn voorstel:
Niet samenwonen in zijn huurhuis of mijn huurhuis.
Hij zou als ik zou werken, niet werken en niets in het huishouden doen, of ik nu werkte of niet werkte.
Ik zou fulltime of parttime werken en alle kosten betalen (gas, water, licht, verzekeringen, boodschappen etc.)
Er zou geen huishoudster komen, want ik zou het volledige huishouden doen.
Wanneer er kinderen zouden komen, zou ik stoppen met werken, want ik zou van hem niet fulltime of parttime 'mogen' werken met kinderen. Ik heb altijd 32 tot 40 uur per week gewerkt.
Ik heb gezegd dat ik niet uit was op de helft, een kwart, een derde of wat voor deel van zijn vermogen of huis dan ook, want hij heeft er hard voor gewerkt en ik werk ook hard, maar dan tegen een lager salaris.
Wel wilde ik dat in overleg met elkaar en met de notaris dingen voor mij op papier zouden worden geregeld, bijvoorbeeld op huwelijkse voorwaarden of in een samenlevingscontract. Als met hem of ons iets zou gebeuren, zou ik anders met lege handen en zonder woonplek komen te staan. Een familielid van hem zou dan al zijn bezittingen erven.
Als er niets geregeld zou worden, zou ik niet gaan samenwonen, dat had ik al snel besloten. Zijn voorstel was toen: dan maar kinderen zonder samen te wonen.
Mijn toenmalige vriend vond alles wat ik hierover voorstelde onzin. Toen we bij de notaris zaten bij de koop van zijn huis, zei de notaris: "Voordat u gaat tekenen: wat heeft u voor mevrouw geregeld? Want als er iets met u gebeurt, staat zij op straat met lege handen." Alles wat de notaris zei, vond mijn toenmalige vriend onzin.
Hoe jij je leven inricht, is jouw keuze, maar denk goed na over de consequenties. Ik heb voor de eer bedankt: niet samenwonen, relatie verbreken. Vooral vanwege zijn samenwoonvoorstel, maar ook om andere redenen.
Bedankt voor jouw reactie. Mijn enige oplossing is inderdaad naar de notaris gaan zodat hij het van alle kanten kan bekijken. Het is een lastige situatie dat hij deze koopwoning net heeft gekocht. Dat wil niet zeggen dat ik er geen tijd en moeite in heb gestopt ik kan wel daarnaast leuk gaan sparen maar ik zal nooit het gevoel hebben dat het huis ook daadwerkelijk van mij is. Als hij het risico wil nemen om kinderen met mij te nemen dan lijkt het mij dat hij dat ook goed wil regelen mocht het fout gaan.
Ik wil niet in een situatie zitten dat ik straks met kinderen op straat kom. En een dak heb ik want ik kan gewoon bij mijn ouders wonen en daar meer sparen.
donderdag 8 maart 2018 om 18:23
Nee klopt geen onkosten en dat inderdaad gespaard, maar als ik bij mijn ouders was blijven wonen had ik zeker meer gespaard daarom hebben wij het erover gehad op het begin al toen ik daar ging wonen. Dat wij eerst zouden kijken hoe het samenwonen zal bevallen. Daarna zou ik graag willen meebetalen aan het huis en voor onze toekomst gaan.Marana-- schreef: ↑08-03-2018 15:11TO, je hebt de afgelopen jaren geen woonkosten gehad. Het geld dat je daarmee bespaard hebt, heb je toch wel opzij gezet neem ik aan? Zo bouw je vermogen op. Veel prettiger dan je geld in een huis steken, want dan zit het vast in die stenen. Je hebt veel meer zekerheid van je eigen spaargeld op jouw bankrekening dan geld in een huis.
Stel dat jullie uit elkaar gaan, dan zit jij in de mooiste positie. Jij kunt gewoon weg, en met je eigen vermogen per direct iets anders huren of kopen. Hij zit vast aan dit huis.
Als jij mede-eigenaar wordt zit je samen vast aan dit huis. En uit ervaring kan ik je vertellen: dat is kut. In 2007 een huis gekocht, in 2013 gescheiden. Op het dieptepunt van de crisis het huis aan de straatstenen niet kwijt gekund. En dus zaten we er samen aan vast, konden we allebei geen kant op. Uiteindelijk verkocht voor 50.000 minder dan we er zelf voor betaald hebben.
Ik had ontzettend graag in jouw schoenen gestaan. Gewoon je eigen geld hebben, op de bank, ipv in het huis, en het huis met verlies te moeten verkopen na 2 jaar.
Waarom hebben JULLIE besloten dat JIJ minder gaat werken als er kinderen komen? En hoeveel minder denk je dan aan?
Ik wil het daarom nu regelen mochten er kinderen in het spel komen en je bent het er dan niet over eens dan heb je wel een groter probleem.
anoniem_365893 wijzigde dit bericht op 08-03-2018 18:37
0.29% gewijzigd
donderdag 8 maart 2018 om 18:33
lookforrainbows schreef: ↑08-03-2018 18:15Bedankt voor jouw reactie. Mijn enige oplossing is inderdaad naar de notaris gaan zodat hij het van alle kanten kan bekijken. Het is een lastige situatie dat hij deze koopwoning net heeft gekocht. Dat wil niet zeggen dat ik er geen tijd en moeite in heb gestopt ik kan wel daarnaast leuk gaan sparen maar ik zal nooit het gevoel hebben dat het huis ook daadwerkelijk van mij is. Als hij het risico wil nemen om kinderen met mij te nemen dan lijkt het mij dat hij dat ook goed wil regelen mocht het fout gaan.
Ik wil niet in een situatie zitten dat ik straks met kinderen op straat kom. En een dak heb ik want ik kan gewoon bij mijn ouders wonen en daar meer sparen.
Nou, dan gewoon bij ouders blijven wonen en meer sparen lijkt mij!
donderdag 8 maart 2018 om 18:41
lookforrainbows schreef: ↑08-03-2018 18:15Bedankt voor jouw reactie.
Geen dank.
Als hij het risico wil nemen om kinderen met mij te nemen dan lijkt het mij dat hij dat ook goed wil regelen mocht het fout gaan.
Ik wil niet in een situatie zitten dat ik straks met kinderen op straat kom. En een dak heb ik want ik kan gewoon bij mijn ouders wonen en daar meer sparen.
Inderdaad, je wil niet in je eentje op straat komen te staan en zeker niet met kinderen.
Dr. Dre, don't just stand there, operate! (Eminem)
donderdag 8 maart 2018 om 19:21
Maar je wil maar 1 ding: voor 1/3e eigenaar worden van zijn huis. Het heeft niet veel zin om naar een notaris te gaan om het van alle kanten te bekijken dan. Waarom moet je het gevoel hebben dat het huis daadwerkelijk van jou is? Zat mensen huren, die krijgen ook kinderen. Het goed regelen ivm eventuele kinderen staat daar los van. Je kan het prima goed regelen zonder deels eigenaar te worden. Door zelf een vast bedrag per maand opzij te gaan leggen. Dat je meer had kunnen sparen als je bij je ouders was blijven wonen, slaat nergens op. Het zijn je ouders, niet je sponsors. Richt je gewoon op financiele onafhankelijkheid. Van je vriend én van je ouders. Maar dat wil je niet, want op suggesties beiden minder te gaan werken reageer je niet. Je wil een kind maar alleen als je vriend jullie vooral gaat onderhouden en jou een deel van zijn huis geeft. Daar zou ik in zijn geval ook niet mee akkoord gaan.lookforrainbows schreef: ↑08-03-2018 18:15Bedankt voor jouw reactie. Mijn enige oplossing is inderdaad naar de notaris gaan zodat hij het van alle kanten kan bekijken. Het is een lastige situatie dat hij deze koopwoning net heeft gekocht. Dat wil niet zeggen dat ik er geen tijd en moeite in heb gestopt ik kan wel daarnaast leuk gaan sparen maar ik zal nooit het gevoel hebben dat het huis ook daadwerkelijk van mij is. Als hij het risico wil nemen om kinderen met mij te nemen dan lijkt het mij dat hij dat ook goed wil regelen mocht het fout gaan.
Ik wil niet in een situatie zitten dat ik straks met kinderen op straat kom. En een dak heb ik want ik kan gewoon bij mijn ouders wonen en daar meer sparen.
donderdag 8 maart 2018 om 19:29
En ondertussen is ze wel verplicht om te blijven lappen voor de woning (en nog een mooi item..ondertussen kan ze niets anders kopen...want ze heeft al een hypotheek.... en geen enkele bank zal haar een hypotheek verstrekken zolang het nog niet geregeld is met de oude woning)
(en genoeg ex-en die gewoon omdat ze het kunnen dwars liggen........)
(en genoeg ex-en die gewoon omdat ze het kunnen dwars liggen........)
donderdag 8 maart 2018 om 19:29
Waarom zou je en minder gaat werken voor jullie kind en dan ook nog genoegen neemt met 1/3 van het huis?
Pensioenopbouw is minder, je werkt minder dus dan meteen minder inkomen en je moet dan wel ineens een deel mee betalen. Dus je houd nu en later minder over.
En het is maar de vraag of het huis een investering is.. het is nogal een grillige markt die weer eens bubbelvormen aanneemt. Dus de prijzen zakken dus ook weer geheid. Waarom wil je dan een minderingsaandeel? Wat schiet je er mee op?
Sorry ik snap echt helemaal niks van de redenatie en rekensommen van TO.
Pensioenopbouw is minder, je werkt minder dus dan meteen minder inkomen en je moet dan wel ineens een deel mee betalen. Dus je houd nu en later minder over.
En het is maar de vraag of het huis een investering is.. het is nogal een grillige markt die weer eens bubbelvormen aanneemt. Dus de prijzen zakken dus ook weer geheid. Waarom wil je dan een minderingsaandeel? Wat schiet je er mee op?
Sorry ik snap echt helemaal niks van de redenatie en rekensommen van TO.
donderdag 8 maart 2018 om 19:34
donderdag 8 maart 2018 om 19:53
Dit!
Anders moet je ook nog aan de hypotheek mee blijven betalen tot de scheiding geregeld is.
donderdag 8 maart 2018 om 21:11
Dit kun je ook regelen zonder per se 1/3 van het huis te willen hebben! Marana legt het eigenlijk ook al heel goed uit. Er zijn meerdere manieren om je doel te bereiken, je moet alleen wel je doel helder hebben en er samen uit zien te komen wat je nu voor elkaar wilt.lookforrainbows schreef: ↑08-03-2018 18:15Bedankt voor jouw reactie. Mijn enige oplossing is inderdaad naar de notaris gaan zodat hij het van alle kanten kan bekijken. Het is een lastige situatie dat hij deze koopwoning net heeft gekocht. Dat wil niet zeggen dat ik er geen tijd en moeite in heb gestopt ik kan wel daarnaast leuk gaan sparen maar ik zal nooit het gevoel hebben dat het huis ook daadwerkelijk van mij is. Als hij het risico wil nemen om kinderen met mij te nemen dan lijkt het mij dat hij dat ook goed wil regelen mocht het fout gaan.
Ik wil niet in een situatie zitten dat ik straks met kinderen op straat kom. En een dak heb ik want ik kan gewoon bij mijn ouders wonen en daar meer sparen.
