Relaties
alle pijlers
Vertrouwensproblemen
zondag 11 maart 2018 om 02:37
Hi,
Ik vroeg me zo af; hoe gaan jullie om met jullie eigen vertrouwensproblemen? Na mijn vorige relatie, waarin ik veel ben voorgelogen, vind ik het moeilijk om iets langdurigs op te bouwen. Ik durf er niet meer vanuit te gaan dat iemand echt eerlijk tegen mij is en het beste met me voorheeft. Is vertrouwen een kwestie van gewoon blijven proberen totdat je iemand vindt die te vertrouwen is of moet ik 't probleem bij mezelf zoeken? Vraag me af of en hoe jullie je eigen wantrouwen tackelen zonder naïef te zijn.
Ik vroeg me zo af; hoe gaan jullie om met jullie eigen vertrouwensproblemen? Na mijn vorige relatie, waarin ik veel ben voorgelogen, vind ik het moeilijk om iets langdurigs op te bouwen. Ik durf er niet meer vanuit te gaan dat iemand echt eerlijk tegen mij is en het beste met me voorheeft. Is vertrouwen een kwestie van gewoon blijven proberen totdat je iemand vindt die te vertrouwen is of moet ik 't probleem bij mezelf zoeken? Vraag me af of en hoe jullie je eigen wantrouwen tackelen zonder naïef te zijn.
anoniem_365464 wijzigde dit bericht op 11-03-2018 14:12
0.10% gewijzigd
zondag 11 maart 2018 om 08:09
Ben ik ook heel benieuwd naar. Ik lees mee! Bij mijn vorige relatie ook veel last v gehad. Hij verzekerde me dat heus niet iedereen ‘zo is’ en langzamerhand begon ik hem te vertrouwen. Bij elk wantrouwen zei ik tegen mezelf: doe niet zo gek, deze man is okee ( veel over gepraat ook met hem) helaas bleek hij uiteindelijk mij ( en anderen) keihard te belazeren sn heeft alles bij elkaar gelogen . Praten kon hij als de beste, ben er weer ingestonken .
Heeft me nog wantrouwiger gemaakt dan ik al was
Heeft me nog wantrouwiger gemaakt dan ik al was
zondag 11 maart 2018 om 08:23
Ik denk dat het voor jezelf goed is om af te vragen of het stukje wantrouwen is voortgekomen uit je vorige relatie of dat dit misschien toch wel iets is uit je verleden wat nu extra getriggerd is, doordat je bent voorgelogen.
Vertrouwen is een lastig onderwerp en als dit eenmaal geschaad is, is het ook weer moeilijk/lastig om op te bouwen. Je gaat je namelijk bij ieder ding wat wordt gedaan of gezegd jezelf afvragen wat iemand hiermee bedoelt en of het hij/zij goede of slechte intenties heeft.
Misschien kun je ook voor jezelf op een rijtje zetten of het alleen in relatie sfeer is geweest of dat je er ook last van hebt in het dagelijks leven wat betreft vrienden/vriendinnen, werk school etc...
Heb er zelf ook heel mijn leven mee te maken gehad en het is lastig om weer op te bouwen, omdat je er heel achterdochtig van wordt. Mensen die vertrouwen beschamen bij een persoon hebben geen idee hoe iemand kan "beschadigen" en wat ze hiermee aanrichten.
Hopelijk kan je er iets mee en mocht je het lastig vinden kun je misschien altijd een gesprek aanvragen bij je huisarts of een psycholoog als het op langer termijn een probleem voor je blijft.
Suc6 en sterkte ermee.....
Vertrouwen is een lastig onderwerp en als dit eenmaal geschaad is, is het ook weer moeilijk/lastig om op te bouwen. Je gaat je namelijk bij ieder ding wat wordt gedaan of gezegd jezelf afvragen wat iemand hiermee bedoelt en of het hij/zij goede of slechte intenties heeft.
Misschien kun je ook voor jezelf op een rijtje zetten of het alleen in relatie sfeer is geweest of dat je er ook last van hebt in het dagelijks leven wat betreft vrienden/vriendinnen, werk school etc...
Heb er zelf ook heel mijn leven mee te maken gehad en het is lastig om weer op te bouwen, omdat je er heel achterdochtig van wordt. Mensen die vertrouwen beschamen bij een persoon hebben geen idee hoe iemand kan "beschadigen" en wat ze hiermee aanrichten.
Hopelijk kan je er iets mee en mocht je het lastig vinden kun je misschien altijd een gesprek aanvragen bij je huisarts of een psycholoog als het op langer termijn een probleem voor je blijft.
Suc6 en sterkte ermee.....
zondag 11 maart 2018 om 09:20
Voor mij door eerdere ervaringen ook erg herkenbaar en een lastig stuk.
Toch denk ik dat je van vertrouwen uit moet gaan totdat het tegendeel blijkt, want anders ga je jezelf afsluiten.
Ik denk dat het En En is van wat je schrijft, en iemand zoeken die je vertrouwen geeft. {niet bewust maar door zijn/ haar manier van doen en communicatie}
En werken aan jezelf, ik krijg nu hulp bij dit stukje om een gezond vertrouwen op te bouwen. En daarbij is het ook belangrijk dat je mensen af en toe toetst op een niet schadelijke manier uiteraard of woorden en daden overeenkomen.
Als dat het geval is dan schept dat sowieso vertrouwen, en daarnaast is het belangrijk om bij jezelf na te gaan als je wantrouwen voelt of het iets is uit het verleden wat bij jou getriggerd word. {een gevoel, pijnlijke herinnering oid}
Toch denk ik dat je van vertrouwen uit moet gaan totdat het tegendeel blijkt, want anders ga je jezelf afsluiten.
Ik denk dat het En En is van wat je schrijft, en iemand zoeken die je vertrouwen geeft. {niet bewust maar door zijn/ haar manier van doen en communicatie}
En werken aan jezelf, ik krijg nu hulp bij dit stukje om een gezond vertrouwen op te bouwen. En daarbij is het ook belangrijk dat je mensen af en toe toetst op een niet schadelijke manier uiteraard of woorden en daden overeenkomen.
Als dat het geval is dan schept dat sowieso vertrouwen, en daarnaast is het belangrijk om bij jezelf na te gaan als je wantrouwen voelt of het iets is uit het verleden wat bij jou getriggerd word. {een gevoel, pijnlijke herinnering oid}
zondag 11 maart 2018 om 14:09
@ShiningStar123
Lijkt me niet niks, hoe is 't nu met je?
Ik ben bang dat mij dat ook gaat overkomen. Omdat ik degene die ik nu vertrouw heb verteld hoe dat in mijn hoofd werkt, ben ik bang dat hij er gebruik van maakt door op mijn zwaktes in te spelen. Maar als ik van het goede uitga, en hij en ik weten dat vertrouwen een issue is, zou ik toch denken dat we dat wantrouwen kunnen overwinnen of deels samen kunt ombuigen. (dit heb ik trouwens al eerder gedacht in vorige relaties, dus 't vergt van mij flink wat afstand voordat ik überhaupt 'samen kan denken'). Ben er verder wel heilig van overtuigd dat je echt maar deels samen dat wantrouwen te lijf kunt gaan, een groot deel (zo niet het grootste) doe je toch alleen.
Ik weet alleen dat hij ook niet makkelijk vertrouwt en krijg daarom het idee dat hij 'zichzelf achterhoudt'. In tegenstelling tot ik, vertelt hij mij niet hoe het er in zijn hoofd aan toegaat. Niet echt bevorderlijk, maar ik zal zelf ook wel signalen afgeven waardoor hij denkt dat ik elk moment kan uitstappen. (wat ook af en toe een serieuze gedachte van mij is)
@pinupgirl01
Yep, dat wantrouwen komt niet alleen door die vorige relatie, die relatie triggerde weer andere dingen (de bekende 'vroegere thuissituatie' en andere leuke psychologische speerpunten). Ben momenteel al 'in behandeling', en gaat langzamerhand de goede kant op. Weet gelukkig vrij zeker dat ik dit niet met vriendschappen heb; met mijn vrienden kan ik ruzie hebben terwijl ik weet dat het goed zit. Qua werk/school vertrouw ik wel weinig mensen: hoor vaak (er wordt dan achter mijn rug over me gepraat) dat mensen me arrogant en kortaf vinden. Ik vind dat niet zo erg, weet dat ik afstand bewaar (Dit heeft er vooral mee te maken dat ik ook vaak andere dingen gehoord heb waardoor ik het idee krijg dat mensen me als concurrent zien). Meestal hop ik van baan naar baan, maar ben er de afgelopen twee jaar in geslaagd een baan vast te houden, waar ik dan toch wel weer blij mee ben.
@Dobbel123
Wanneer blijkt het tegendeel? Ik wil een man die ook bevriend kan zijn met leuke vriendinnen, eventueel exen, omdat zij voor hem waardevolle personen zijn. Ik wil hem dat niet verbieden, hem vrij laten. Als hij liever met een ander wil zijn, wil ik erop vertrouwen dat hij dat eerlijk zal zeggen. Ik merk dat ik me op dit moment verschrikkelijk (bedreigd, gekrenkt en daardoor wraakzuchtig) voel en het liefst tegen hem wil schreeuwen wanneer hij met een vriendin afspreekt. En dat terwijl er ook zoveel signalen zijn die erop wijzen dat het goed zit tussen ons. Toetsen op een niet schadelijke manier vind ik heel moeilijk omdat ik vaak al het idee heb dat er, op het moment dat hij vertelt dat hij met een vriendin naar een museum gaat, niets meer te redden valt (dus waarom zou ik niet 'los gaan', en hem zijn huid volschelden, hem vertellen dat hij toch niet van mij houdt omdat hij anders geen dingen zou doen die mij van streek maken).
En altijd die kutte knagende vragen: Ben ik terecht van streek? Is hij eerlijk? Houdt hij me aan het lijntje? Of zit ik mezelf niet gewoon voor de gek te houden?
Lijkt me niet niks, hoe is 't nu met je?
Ik ben bang dat mij dat ook gaat overkomen. Omdat ik degene die ik nu vertrouw heb verteld hoe dat in mijn hoofd werkt, ben ik bang dat hij er gebruik van maakt door op mijn zwaktes in te spelen. Maar als ik van het goede uitga, en hij en ik weten dat vertrouwen een issue is, zou ik toch denken dat we dat wantrouwen kunnen overwinnen of deels samen kunt ombuigen. (dit heb ik trouwens al eerder gedacht in vorige relaties, dus 't vergt van mij flink wat afstand voordat ik überhaupt 'samen kan denken'). Ben er verder wel heilig van overtuigd dat je echt maar deels samen dat wantrouwen te lijf kunt gaan, een groot deel (zo niet het grootste) doe je toch alleen.
Ik weet alleen dat hij ook niet makkelijk vertrouwt en krijg daarom het idee dat hij 'zichzelf achterhoudt'. In tegenstelling tot ik, vertelt hij mij niet hoe het er in zijn hoofd aan toegaat. Niet echt bevorderlijk, maar ik zal zelf ook wel signalen afgeven waardoor hij denkt dat ik elk moment kan uitstappen. (wat ook af en toe een serieuze gedachte van mij is)
@pinupgirl01
Yep, dat wantrouwen komt niet alleen door die vorige relatie, die relatie triggerde weer andere dingen (de bekende 'vroegere thuissituatie' en andere leuke psychologische speerpunten). Ben momenteel al 'in behandeling', en gaat langzamerhand de goede kant op. Weet gelukkig vrij zeker dat ik dit niet met vriendschappen heb; met mijn vrienden kan ik ruzie hebben terwijl ik weet dat het goed zit. Qua werk/school vertrouw ik wel weinig mensen: hoor vaak (er wordt dan achter mijn rug over me gepraat) dat mensen me arrogant en kortaf vinden. Ik vind dat niet zo erg, weet dat ik afstand bewaar (Dit heeft er vooral mee te maken dat ik ook vaak andere dingen gehoord heb waardoor ik het idee krijg dat mensen me als concurrent zien). Meestal hop ik van baan naar baan, maar ben er de afgelopen twee jaar in geslaagd een baan vast te houden, waar ik dan toch wel weer blij mee ben.
@Dobbel123
Wanneer blijkt het tegendeel? Ik wil een man die ook bevriend kan zijn met leuke vriendinnen, eventueel exen, omdat zij voor hem waardevolle personen zijn. Ik wil hem dat niet verbieden, hem vrij laten. Als hij liever met een ander wil zijn, wil ik erop vertrouwen dat hij dat eerlijk zal zeggen. Ik merk dat ik me op dit moment verschrikkelijk (bedreigd, gekrenkt en daardoor wraakzuchtig) voel en het liefst tegen hem wil schreeuwen wanneer hij met een vriendin afspreekt. En dat terwijl er ook zoveel signalen zijn die erop wijzen dat het goed zit tussen ons. Toetsen op een niet schadelijke manier vind ik heel moeilijk omdat ik vaak al het idee heb dat er, op het moment dat hij vertelt dat hij met een vriendin naar een museum gaat, niets meer te redden valt (dus waarom zou ik niet 'los gaan', en hem zijn huid volschelden, hem vertellen dat hij toch niet van mij houdt omdat hij anders geen dingen zou doen die mij van streek maken).
En altijd die kutte knagende vragen: Ben ik terecht van streek? Is hij eerlijk? Houdt hij me aan het lijntje? Of zit ik mezelf niet gewoon voor de gek te houden?
zondag 11 maart 2018 om 14:30
Ik ben heel bewust heel lang single geweest.
Ik vond het niet eerlijk tegenover eventuele partners dat ik ze op voorhand al niet helemaal vertrouwde.
Eigenlijk had ik me neergelegd bij het feit gewoon nooit meer een relatie aan te gaan. Vond het ook wel best zo.
En toen kwam ik mijn partner tegen.
Het eerste jaar waren wij gewoon vrienden en ineens sloeg de vonk over.
En gek genoeg heb ik bij hem nooit twijfels gehad of een gevoel dat ik hem niet kon vertrouwen
Ik vond het niet eerlijk tegenover eventuele partners dat ik ze op voorhand al niet helemaal vertrouwde.
Eigenlijk had ik me neergelegd bij het feit gewoon nooit meer een relatie aan te gaan. Vond het ook wel best zo.
En toen kwam ik mijn partner tegen.
Het eerste jaar waren wij gewoon vrienden en ineens sloeg de vonk over.
En gek genoeg heb ik bij hem nooit twijfels gehad of een gevoel dat ik hem niet kon vertrouwen
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
zondag 11 maart 2018 om 14:48
Oef dan ga je dus in op je emotie op dat moment en krijgt hij de lading over zich heen.
Doe je dat echt? hem de huid volschelden, en hem vertellen dat hij toch niet van je houd als hij je van streek maakt?
Dat is in ieder niet toetsen op een niet schadelijke manier..ik denk dat je hier een heleboel mee kapot maakt.
Met wat voor een vriendin gaat hij naar een museum? is dat iemand die hij al heel lang kent? van vroeger? ex? dat zou voor mij wel allemaal verschil kunnen maken.
Je kunt hem natuurlijk gewoon vragen gaan stellen, waarom wil hij daar met haar naar toe? waarom niet met jou? ben je welkom om ook mee te gaan? {niet dat je dat gelijk moet doen, maar het voelt al heel anders als dat wel gewoon oke is} En op die manier kun je dus een beetje toetsen hoe hij er in staat.
Hoe graag je iemand ook vrij wilt laten..er zijn wel grenzen.
Bij mijn vriend die nog veel contact met een ex had, heb ik gezegd dat ik het niet erg vond zolang hij mij er maar bij betrok en mij dus gewoon zou kunnen vertellen als ze afgesproken/ bijgekletst zouden hebben etc. {niet dat ik dat idee leuk vond}
Maar..dat ik ook gewoon met iedereen af moest kunnen spreken dan, dus ook met exen etc. Dat vond hij niet leuk en toen bedacht ie dat het voor mij ook niet leuk is als hij met zn ex af zou spreken. Dus voila..opgelost. Wij spreken in onze relatie nu niet 1 op 1 af met andere mannen/ vrouwen.
Doe je dat echt? hem de huid volschelden, en hem vertellen dat hij toch niet van je houd als hij je van streek maakt?
Dat is in ieder niet toetsen op een niet schadelijke manier..ik denk dat je hier een heleboel mee kapot maakt.
Met wat voor een vriendin gaat hij naar een museum? is dat iemand die hij al heel lang kent? van vroeger? ex? dat zou voor mij wel allemaal verschil kunnen maken.
Je kunt hem natuurlijk gewoon vragen gaan stellen, waarom wil hij daar met haar naar toe? waarom niet met jou? ben je welkom om ook mee te gaan? {niet dat je dat gelijk moet doen, maar het voelt al heel anders als dat wel gewoon oke is} En op die manier kun je dus een beetje toetsen hoe hij er in staat.
Hoe graag je iemand ook vrij wilt laten..er zijn wel grenzen.
Bij mijn vriend die nog veel contact met een ex had, heb ik gezegd dat ik het niet erg vond zolang hij mij er maar bij betrok en mij dus gewoon zou kunnen vertellen als ze afgesproken/ bijgekletst zouden hebben etc. {niet dat ik dat idee leuk vond}
Maar..dat ik ook gewoon met iedereen af moest kunnen spreken dan, dus ook met exen etc. Dat vond hij niet leuk en toen bedacht ie dat het voor mij ook niet leuk is als hij met zn ex af zou spreken. Dus voila..opgelost. Wij spreken in onze relatie nu niet 1 op 1 af met andere mannen/ vrouwen.
zondag 11 maart 2018 om 14:55
Dat klinkt eigenlijk heel mooi deze afloop, bedankt voor het delen! Ik hoop daar ook nog een beetje op, want het gaat nu goed met me en denk dat ik het misschien wel aan zou kunnen me weer open te stellen.Summerdance schreef: ↑11-03-2018 14:30Ik ben heel bewust heel lang single geweest.
Ik vond het niet eerlijk tegenover eventuele partners dat ik ze op voorhand al niet helemaal vertrouwde.
Eigenlijk had ik me neergelegd bij het feit gewoon nooit meer een relatie aan te gaan. Vond het ook wel best zo.
En toen kwam ik mijn partner tegen.
Het eerste jaar waren wij gewoon vrienden en ineens sloeg de vonk over.
En gek genoeg heb ik bij hem nooit twijfels gehad of een gevoel dat ik hem niet kon vertrouwen
Ben zelf ontzettend belazerd door mijn laatste twee "vrienden" en dat heeft veel beschadigd. Ben ook al jaren single daardoor. Ik ben momenteel hard aan het werk met mezelf om sterker in mijn schoenen te staan, voor mezelf op te komen en daar komt stukje bij beetje ook wat meer vertrouwen in mensen bij kijken.
Ik doe een vrij agressieve sport inmiddels waarbij het heel erg nodig is om dat vertrouwen te hebben op fysiek maar ook op mentaal vlak en dit helpt mij enorm vooruit. Je staat tegenover mensen technieken te oefenen waarbij je elkaar flink kunt toetakelen, maar er gaat zelden iets mis, je krijgt positieve feedback en anders een excuus. Het is ook een hele fijne groep ondanks het karakter van de sport omdat iedereen de insteek heeft om hard maar bewust en voorzichtig te trainen. Misschien is zoiets een tip, TO?
zondag 11 maart 2018 om 15:26
Nee, dan is het direct einde verhaal lijkt me. Ik voel die buien aankomen en maak me dan zsm uit de voeten voordat de bom barst. Die woedeaanvallen zijn niet iets waarnaar ik moet gaan handelen, dus dat doe ik ook niet.Dobbel123 schreef: ↑11-03-2018 14:48Oef dan ga je dus in op je emotie op dat moment en krijgt hij de lading over zich heen.
Doe je dat echt? hem de huid volschelden, en hem vertellen dat hij toch niet van je houd als hij je van streek maakt?
Dat is in ieder niet toetsen op een niet schadelijke manier..ik denk dat je hier een heleboel mee kapot maakt.
Al deze vragen over die vriendinnen zijn al gesteld, maar nog steeds heb ik moeite om te geloven dat er niets meer in zit dan vriendschap. Hij zou het trouwens prima vinden als ik mee zou gaan, maar ik heb daar simpelweg weinig behoefte aan. Voelt alsof ik ' recht krijg om hem te controleren', en ik wil juist een beetje af van die controlerende houding.
@Summerdance
Op zich ook wel logisch om iemand niet direct helemaal te vertrouwen. Vertrouwen moet ook groeien, althans, dat is hoe ik erin sta. Denk dat dat bij jullie goed gelukt is door eerst aan een sterke vriendschap te bouwen.
@Lotus77
Thanks voor de tip! Misschien binnenkort toch maar een proeflesje volgen ergens
Tip voor een specifieke vechtsport?
maandag 12 maart 2018 om 08:43
Hm dat begrijp ik..maar waarom geloof je niet dat het alleen vriendschap is? wat is het wat ervoor zorgt dat je dat niet kan geloven?
En vind hij het oke als jij met een vriend op stap gaat?
Goed om te horen dat je in ieder geval die buien niet uit naar hem toe. Ik begrijp dat het moeilijk is..vertrouwen is ook gewoon een rete moeilijk iets.
Spreekt hij alleen met die vriendinnen af op openbaar terrein?
En vind hij het oke als jij met een vriend op stap gaat?
Goed om te horen dat je in ieder geval die buien niet uit naar hem toe. Ik begrijp dat het moeilijk is..vertrouwen is ook gewoon een rete moeilijk iets.
Spreekt hij alleen met die vriendinnen af op openbaar terrein?
maandag 12 maart 2018 om 10:08
Ik sta denk ik iets anders ik het levenMabellineee schreef: ↑11-03-2018 15:26
@Summerdance
Op zich ook wel logisch om iemand niet direct helemaal te vertrouwen. Vertrouwen moet ook groeien, althans, dat is hoe ik erin sta. Denk dat dat bij jullie goed gelukt is door eerst aan een sterke vriendschap te bouwen.
Ik kies er bewust voor om mensen te vertrouwen.
Ik zou het zelf ook fijn vinden als mensen mij ook vertrouwen.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 12 maart 2018 om 15:30
Ja, het is hoe je ermee omgaat; beeeetje cliche, ik weet het maar dat is het enige waar je controle over hebt.
Niet over andere mensen, hoe ze zijn en of ze betrouwbaar zijn.
en daarbij; iedereen heeft daar een andere visie over.
De een is nog altijd hele goede vrienden met exen, terwijl anderen het bijvoorbeeld not done vinden.
In beide gevallen is er niks aan de hand ( zolang er echt geen andere gedachten spelen bij het afspreken met de ex) maar is het wel wat jij er vanuit jouw visie van maakt.
M.a.w; jij kunt het jezelf zo moeilijk of zo makkelijk maken als wil.
Niet over andere mensen, hoe ze zijn en of ze betrouwbaar zijn.
en daarbij; iedereen heeft daar een andere visie over.
De een is nog altijd hele goede vrienden met exen, terwijl anderen het bijvoorbeeld not done vinden.
In beide gevallen is er niks aan de hand ( zolang er echt geen andere gedachten spelen bij het afspreken met de ex) maar is het wel wat jij er vanuit jouw visie van maakt.
M.a.w; jij kunt het jezelf zo moeilijk of zo makkelijk maken als wil.
dinsdag 13 maart 2018 om 01:26
@Dobbel123
Ik vind het moeilijk om 't te geloven omdat een groot deel van die vriendinnen zijn exen zijn. Toen we elkaar ontmoetten vertrouwden we elkaar niet en waren we ook nog wat bezig met exen. Ik weet vrijwel zeker dat dat van zijn én mijn kant op dat moment ook niet anders had gekund (ik had vooral nog dingen te bespreken uit m'n vorige relatie en hij had lang geleden al een vakantie gepland met die ex) maar dat we dat van elkaar toch niet zo oké vonden (denk dat we allebei liever hadden gehad dat de ander klaar was met zijn/haar verleden, maar dat was helaas niet zo).
Hij vindt het inmiddels oké als ik met een vriend op stap ga, toen we elkaar nog niet zo lang zagen kon ik wel zien dat hij er wat onzeker door werd en afstand nam. Vriendinnen ziet hij ook wel eens bij hen thuis of bij hem thuis. Ik denk dat ik dat persoonlijk wel iets minder vindt, dat komt vrij dichtbij. (Hij heeft een keer laten vallen dat hij een meisje dat altijd met hem flirt bij haar thuis heeft ontmoet, en het was me niet duidelijk of dat was terwijl wij elkaar net aan het daten waren of niet. Toen dacht ik wel; kom je daar nu pas mee? Voor mij voelde dat nogal sneaky, vooral omdat ik altijd heel open was, vanaf het begin al)
Heb nu met mezelf afgesproken dat ik eerst eens andere opties naga voor ik m'n angstige gedachten met me laat spelen. Ik sta niet te juichen wanneer ik weet dat hij flirt met iemand anders. @Rooosjee, ben het daarin dus helemaal met je eens. Beetje aandacht van anderen vragen doe ik zelf ook wel, maar ik weet waar de grens voor mij ligt. (En ik heb geen concrete aanleidingen dat hij iets wil van de dames waarmee hij flirt) Dus ik kies ervoor om te vertrouwen. Maar als ik het emotioneel gezien wat zwaarder heb, komen die uitbarstingen dus. Wanneer ik goed in mijn vel zit, moet ik meestal alleen een beetje lachen als hij flirt onder mijn neus. Hij is ook gewoon aantrekkelijk, en ik vind het toch ergens ook wel fijn dat anderen dat ook zien. Streelt m'n ego een beetje, hahaha.
@Summerdance
Vind ik een mooie instelling! Ik probeer zeker naar vrienden en familie zo betrouwbaar mogelijk te zijn en hen te vertrouwen. In de liefde vind ik dat wat lastiger omdat het in het begin vooral 'aftasten' is en ik/de ander er vaak niet direct voor gaan, omdat een liefdesrelatie naast geweldige ervaringen samen ook tijd en energie vraagt. Ik zal niet snel vreemdgaan, eerder dat ik niet altijd vertel wat er in me omgaat omdat ik niet direct m'n ziel en zaligheid wil tentoonspreiden. Is voor mij dus een stukje zelfbescherming. Ik heb genoeg mensen mijn gevoelens toevertrouwd zonder dat het ze écht uitmaakte hoe het met me ging, terwijl ze me verzekerden dat ik belangrijk voor hen was en dat zij te vertrouwen waren. Ik kan het vanuit dat opzicht dus ook prima begrijpen wanneer iemand niet precies vertelt wat hij voelt of wat hem door het hoofd speelt. Het voelt zo naakt om vanaf het begin te vertrouwen. Hoe zie jij dat? Loop je niet nogal wat risico wanneer je ervan uitgaat dat mensen te vertrouwen zijn? Of moet ik het anders zien en heb jij ook geen blind vertrouwen in alle mensen?
Ik vind het moeilijk om 't te geloven omdat een groot deel van die vriendinnen zijn exen zijn. Toen we elkaar ontmoetten vertrouwden we elkaar niet en waren we ook nog wat bezig met exen. Ik weet vrijwel zeker dat dat van zijn én mijn kant op dat moment ook niet anders had gekund (ik had vooral nog dingen te bespreken uit m'n vorige relatie en hij had lang geleden al een vakantie gepland met die ex) maar dat we dat van elkaar toch niet zo oké vonden (denk dat we allebei liever hadden gehad dat de ander klaar was met zijn/haar verleden, maar dat was helaas niet zo).
Hij vindt het inmiddels oké als ik met een vriend op stap ga, toen we elkaar nog niet zo lang zagen kon ik wel zien dat hij er wat onzeker door werd en afstand nam. Vriendinnen ziet hij ook wel eens bij hen thuis of bij hem thuis. Ik denk dat ik dat persoonlijk wel iets minder vindt, dat komt vrij dichtbij. (Hij heeft een keer laten vallen dat hij een meisje dat altijd met hem flirt bij haar thuis heeft ontmoet, en het was me niet duidelijk of dat was terwijl wij elkaar net aan het daten waren of niet. Toen dacht ik wel; kom je daar nu pas mee? Voor mij voelde dat nogal sneaky, vooral omdat ik altijd heel open was, vanaf het begin al)
Heb nu met mezelf afgesproken dat ik eerst eens andere opties naga voor ik m'n angstige gedachten met me laat spelen. Ik sta niet te juichen wanneer ik weet dat hij flirt met iemand anders. @Rooosjee, ben het daarin dus helemaal met je eens. Beetje aandacht van anderen vragen doe ik zelf ook wel, maar ik weet waar de grens voor mij ligt. (En ik heb geen concrete aanleidingen dat hij iets wil van de dames waarmee hij flirt) Dus ik kies ervoor om te vertrouwen. Maar als ik het emotioneel gezien wat zwaarder heb, komen die uitbarstingen dus. Wanneer ik goed in mijn vel zit, moet ik meestal alleen een beetje lachen als hij flirt onder mijn neus. Hij is ook gewoon aantrekkelijk, en ik vind het toch ergens ook wel fijn dat anderen dat ook zien. Streelt m'n ego een beetje, hahaha.
@Summerdance
Vind ik een mooie instelling! Ik probeer zeker naar vrienden en familie zo betrouwbaar mogelijk te zijn en hen te vertrouwen. In de liefde vind ik dat wat lastiger omdat het in het begin vooral 'aftasten' is en ik/de ander er vaak niet direct voor gaan, omdat een liefdesrelatie naast geweldige ervaringen samen ook tijd en energie vraagt. Ik zal niet snel vreemdgaan, eerder dat ik niet altijd vertel wat er in me omgaat omdat ik niet direct m'n ziel en zaligheid wil tentoonspreiden. Is voor mij dus een stukje zelfbescherming. Ik heb genoeg mensen mijn gevoelens toevertrouwd zonder dat het ze écht uitmaakte hoe het met me ging, terwijl ze me verzekerden dat ik belangrijk voor hen was en dat zij te vertrouwen waren. Ik kan het vanuit dat opzicht dus ook prima begrijpen wanneer iemand niet precies vertelt wat hij voelt of wat hem door het hoofd speelt. Het voelt zo naakt om vanaf het begin te vertrouwen. Hoe zie jij dat? Loop je niet nogal wat risico wanneer je ervan uitgaat dat mensen te vertrouwen zijn? Of moet ik het anders zien en heb jij ook geen blind vertrouwen in alle mensen?
dinsdag 13 maart 2018 om 07:03
Natuurlijk loop je een risico
En kan je op je bek gaan
Maar hey, dat kan net zo goed gebeuren als je iemand niet vertrouwd
Ik blijf natuurlijk wel nadenken.
Maar ik heb de keuze gemaakt om te vertrouwen in mijn (nieuwe) partner dat hij mij echt de leukste vindt en dat mocht hij een ander leuker vinden dan mij, hij dat eerlijk zegt.
Dat maakt mijn leven een stuk eenvoudiger, en kan ik genieten
Als ik dat niet zou doen en ik zou elke keer in de gordijnen hangen als hij niet gelijk appt, zou ik zelf geen leuker mens worden.
En natuurlijk was ik in de begin fase wel eens onzeker, denk dat dat hoort bij net verliefd zijn.
Maar iemand afrekenen op de fouten van een ander wilde ik niet meer.
En die insteek werkt voor mij.
En kan je op je bek gaan
Maar hey, dat kan net zo goed gebeuren als je iemand niet vertrouwd
Ik blijf natuurlijk wel nadenken.
Maar ik heb de keuze gemaakt om te vertrouwen in mijn (nieuwe) partner dat hij mij echt de leukste vindt en dat mocht hij een ander leuker vinden dan mij, hij dat eerlijk zegt.
Dat maakt mijn leven een stuk eenvoudiger, en kan ik genieten
Als ik dat niet zou doen en ik zou elke keer in de gordijnen hangen als hij niet gelijk appt, zou ik zelf geen leuker mens worden.
En natuurlijk was ik in de begin fase wel eens onzeker, denk dat dat hoort bij net verliefd zijn.
Maar iemand afrekenen op de fouten van een ander wilde ik niet meer.
En die insteek werkt voor mij.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 13 maart 2018 om 17:56
Hm dat zou voor mij ook niet fijn en goed voelen eerlijk gezegd.Mabellineee schreef: ↑13-03-2018 01:26@Dobbel123
Ik vind het moeilijk om 't te geloven omdat een groot deel van die vriendinnen zijn exen zijn. Toen we elkaar ontmoetten vertrouwden we elkaar niet en waren we ook nog wat bezig met exen. Ik weet vrijwel zeker dat dat van zijn én mijn kant op dat moment ook niet anders had gekund (ik had vooral nog dingen te bespreken uit m'n vorige relatie en hij had lang geleden al een vakantie gepland met die ex) maar dat we dat van elkaar toch niet zo oké vonden (denk dat we allebei liever hadden gehad dat de ander klaar was met zijn/haar verleden, maar dat was helaas niet zo).
Hij vindt het inmiddels oké als ik met een vriend op stap ga, toen we elkaar nog niet zo lang zagen kon ik wel zien dat hij er wat onzeker door werd en afstand nam. Vriendinnen ziet hij ook wel eens bij hen thuis of bij hem thuis. Ik denk dat ik dat persoonlijk wel iets minder vindt, dat komt vrij dichtbij. (Hij heeft een keer laten vallen dat hij een meisje dat altijd met hem flirt bij haar thuis heeft ontmoet, en het was me niet duidelijk of dat was terwijl wij elkaar net aan het daten waren of niet. Toen dacht ik wel; kom je daar nu pas mee? Voor mij voelde dat nogal sneaky, vooral omdat ik altijd heel open was, vanaf het begin al)
Ik denk dat ik toch een grens zou aangeven in deze, bijvoorbeeld met vriendinnen afspreken oke. Maar alleen op neutraal terrein, een drankje in de kroeg of naar een museum oid.
Thuis komen bij exen e.d vind ik te intiem en teveel het kat op het spek binden zeg maar.
Als hij vol voor jou en jullie relatie wil gaan dan lijkt me dit niet teveel gevraagd.
dinsdag 13 maart 2018 om 18:41
@Summerdance @YagaBaba
Hoe gaan jullie om met het verlies van controle? Besef me dat dat erbij hoort maar ik vind dat lastig te accepteren en raak dan in paniek. Hoe kan ik mezelf afleiden van die angst?
@Dobbel123
Ik voel me gelukkig steeds minder geïntimideerd wanneer hij met een vriendin afspreekt, maar op sommige dagen lukt ‘t me gewoon niet om normaal om te gaan met ‘t gegeven dat ik niet controleer wat hij doet. Tot nu toe heeft hij veel begrip getoond, ik heb natuurlijk geen garantie dat hij me niet gaat kwetsen, wat op dit moment het grootste probleem lijkt. Hij heeft gezegd dat hij wel dingen voor me aan de kant wil zetten, maar niet wanneer mijn onzekerheid ongegrond is en ik alleen maar beren op de weg zie. Ben ook bang dat als hij toegeeft, ik weer ga denken dat hij z’n exen dus als een echte bedreiging van onze relatie ziet. En in tweede keuze zijn heb ik niet zo’n zin.
Hoe gaan jullie om met het verlies van controle? Besef me dat dat erbij hoort maar ik vind dat lastig te accepteren en raak dan in paniek. Hoe kan ik mezelf afleiden van die angst?
@Dobbel123
Ik voel me gelukkig steeds minder geïntimideerd wanneer hij met een vriendin afspreekt, maar op sommige dagen lukt ‘t me gewoon niet om normaal om te gaan met ‘t gegeven dat ik niet controleer wat hij doet. Tot nu toe heeft hij veel begrip getoond, ik heb natuurlijk geen garantie dat hij me niet gaat kwetsen, wat op dit moment het grootste probleem lijkt. Hij heeft gezegd dat hij wel dingen voor me aan de kant wil zetten, maar niet wanneer mijn onzekerheid ongegrond is en ik alleen maar beren op de weg zie. Ben ook bang dat als hij toegeeft, ik weer ga denken dat hij z’n exen dus als een echte bedreiging van onze relatie ziet. En in tweede keuze zijn heb ik niet zo’n zin.
dinsdag 13 maart 2018 om 19:22
Mabellineee schreef: ↑13-03-2018 18:41@Summerdance @YagaBaba
Hoe gaan jullie om met het verlies van controle? Besef me dat dat erbij hoort maar ik vind dat lastig te accepteren en raak dan in paniek. Hoe kan ik mezelf afleiden van die angst?
Ik weet dat het leven prima is zonder dat je overal controle over houdt. Verdriet gaat ook weer over. Ben zojuist ongelofelijk op mijn bek gegaan omdat mijn man me na 23 jaar samen onverwachts een plotseling verliet. Ik geloof of vertrouw niets meer wat hij daarover zegt. Maar ik ga nooit de garantie krijgen dat een volgende man niet ook zoiets doet. Hoeft ook niet, ik red me wel.
@Dobbel123
Ik voel me gelukkig steeds minder geïntimideerd wanneer hij met een vriendin afspreekt, maar op sommige dagen lukt ‘t me gewoon niet om normaal om te gaan met ‘t gegeven dat ik niet controleer wat hij doet. Tot nu toe heeft hij veel begrip getoond, ik heb natuurlijk geen garantie dat hij me niet gaat kwetsen, wat op dit moment het grootste probleem lijkt. Hij heeft gezegd dat hij wel dingen voor me aan de kant wil zetten, maar niet wanneer mijn onzekerheid ongegrond is en ik alleen maar beren op de weg zie. Ben ook bang dat als hij toegeeft, ik weer ga denken dat hij z’n exen dus als een echte bedreiging van onze relatie ziet. En in tweede keuze zijn heb ik niet zo’n zin.
dinsdag 13 maart 2018 om 19:55
Door me te realiseren dat ik niet iets kan verliezen wat ik niet heb.Mabellineee schreef: ↑13-03-2018 18:41@Summerdance @YagaBaba
Hoe gaan jullie om met het verlies van controle? Besef me dat dat erbij hoort maar ik vind dat lastig te accepteren en raak dan in paniek. Hoe kan ik mezelf afleiden van die angst?
Ik HEB geen controle over wat er gaat gebeuren
Ja hij kan vreemd gaan, ja hij kan een ander ontmoeten, ja er kunnen 1000 dingen misgaan
Maar hey....het kan ook gewoon goed gaan.
Wat mij hielp is duidelijk zijn. Maar de ander, maar vooral naar mezelf
Als ik om wat voor reden de ander niet vertrouw, dan bespreek ik dat.
Blijft het wantrouwen, dan heeft mijn relatie sowieso geen kans van slagen
Of het wantrouwen nou terecht of onterecht is.
Een relatie is in mij ogen nou eenmaal gebaseerd op vertrouwen.
In het begin sprak ik mijn lief niet dagelijks.
Hij had ik weet niet wat kunnen uitspoken
Maar dat had ook gekund als we elkaar dagelijks hadden gezien/ gesproken.
Als ik afsprak met hem voelde ik dat het goed zat
En ik voelde me ook goed met ons
En dat was voldoende
En al was het niet goed gegaan....
Dan wist ik, en dat weet ik nog steeds, dat ik het alleen ook wel red.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 13 maart 2018 om 20:03
Ho ho er zit een verschil tussen iemand blind vertrouwen en aftastenMabellineee schreef: ↑13-03-2018 01:26
@Summerdance
Vind ik een mooie instelling! Ik probeer zeker naar vrienden en familie zo betrouwbaar mogelijk te zijn en hen te vertrouwen. In de liefde vind ik dat wat lastiger omdat het in het begin vooral 'aftasten' is en ik/de ander er vaak niet direct voor gaan, omdat een liefdesrelatie naast geweldige ervaringen samen ook tijd en energie vraagt. Ik zal niet snel vreemdgaan, eerder dat ik niet altijd vertel wat er in me omgaat omdat ik niet direct m'n ziel en zaligheid wil tentoonspreiden. Is voor mij dus een stukje zelfbescherming. Ik heb genoeg mensen mijn gevoelens toevertrouwd zonder dat het ze écht uitmaakte hoe het met me ging, terwijl ze me verzekerden dat ik belangrijk voor hen was en dat zij te vertrouwen waren. Ik kan het vanuit dat opzicht dus ook prima begrijpen wanneer iemand niet precies vertelt wat hij voelt of wat hem door het hoofd speelt. Het voelt zo naakt om vanaf het begin te vertrouwen. Hoe zie jij dat? Loop je niet nogal wat risico wanneer je ervan uitgaat dat mensen te vertrouwen zijn? Of moet ik het anders zien en heb jij ook geen blind vertrouwen in alle mensen?
Blind vertrouwen groeit
Mijn partner vertrouw ik helemaal
Toen we aan het daten waren en we hadden uitgesproken dat we verder wilden met elkaar heb ik wel besloten elkaar te vertrouwen tot hij dat vertrouwen beschaamd.
Ik ga er namelijk wel vanuit dat hij een relatie met me wil omdat ik de leukste ben
En Ja, daar ben ik inhet verleden best wel eens mee op mijn bek gegaan
Maar ben er nooit dood aan gegaan
Vertrouwen betekent niet je hele leven ophangen aan iemand hè
Iemand vertouwen houdt, in mijn ogen in dat je elkaar met respect behandeld
Doe je dat niet, dan ben jij niet mijn partner.
En dan red ik het ook wel zonder jou
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 13 maart 2018 om 21:07
En wat jij zegt, YagaBaba:Summerdance schreef: ↑13-03-2018 20:03En Ja, daar ben ik inhet verleden best wel eens mee op mijn bek gegaan
Maar ben er nooit dood aan gegaan
Vertrouwen betekent niet je hele leven ophangen aan iemand hè
Iemand vertouwen houdt, in mijn ogen in dat je elkaar met respect behandeld
Doe je dat niet, dan ben jij niet mijn partner.
En dan red ik het ook wel zonder jou
Ik weet dat het leven prima is zonder dat je overal controle over houdt. Verdriet gaat ook weer over. Ben zojuist ongelofelijk op mijn bek gegaan omdat mijn man me na 23 jaar samen onverwachts een plotseling verliet. Ik geloof of vertrouw niets meer wat hij daarover zegt. Maar ik ga nooit de garantie krijgen dat een volgende man niet ook zoiets doet. Hoeft ook niet, ik red me wel.
Mijn ervaring is helaas dat ik het alleen slecht red(de). Ik heb dat de afgelopen tijd steeds meer geleerd, maar ben in een periode dat een ex het had uitgemaakt ook weleens compleet los geweest van de realiteit (erg beangstigend en moeilijk om weer 'terug te komen'). Feit is wel dat die ex loog en ik me compleet emotioneel afhankelijk had gemaakt van hem. Dat wil ik nooit meer, en langzaamaan ben ik nu aan het leren hoe ik 'm eigen grenzen beter kan bewaren, de controle los kan laten en iemand langzaam kan leren vertrouwen. Ik wil gewoon emotioneel gezien voor mezelf kunnen zorgen, maar ben nog een beetje aan het uitvinden hoe ik dat doe. Dat ik niet dood zal gaan wanneer iemand mij verlaat, kan ik beredeneren. Toch lijkt het alsof mijn gevoel (verlatenheid en uitzichtloosheid) al inkickt voordat ik het kan onderscheppen (wanneer ik de realiteit verlies). Dat gevoel is zo verdovend en verlammend dat ik er echt bang voor ben, en volgens mij is dat ook een probleem. Pas wanneer dat wanhopige gevoel er ook kan zijn en ik het niet veroordeel, kan ik mezelf toestaan er doorheen te gaan omdat ik weet dat ik er ook weer uit kan komen. Misschien is het meer dat ik mezelf niet vertrouw
dinsdag 13 maart 2018 om 22:02
@Mabellineee
Je zegt;
Pas wanneer dat wanhopige gevoel er ook kan zijn en ik het niet veroordeel, kan ik mezelf toestaan er doorheen te gaan omdat ik weet dat ik er ook weer uit kan komen. Misschien is het meer dat ik mezelf niet vertrouw
Superscherpe zelfanalyse!!!
Mijn ervaring. Het leven is leren dat je geen controle hebt. Feitelijk kan je controle uitoefenen en dan vertrouwen dat iets of iemand die controle/sturing opvolgt. Je vertrouwt er dus op dat je man niet vreemd gaat en dat bespreek je samen. Als het dan gebeurt besef je dat je geen controle had en dat je vertrouwen misplaatst was. Sommige mensen leren pas 1 seconde voor ze doodgaan dat hun vertrouwen in het leven misplaatst was. Anderen treffen obstakels die ze dwingen om onder ogen te komen dat je geen controle hebt en dus geen vertrouwen moet hebben in controle. Dan komt het punt dat je gaat beseffen dat jij, ik, wij, iedereen op deze aardkloot... enkel en alleen dit moment heeft. JE HEBT ALLEEN CONTROLE OVER HET 'NU', dus vertrouw ook alleen op het NU. Voorkom je vertrouwenscrisis doordat je toekomst zich niet ontvouwt zoals je aan het voorspellen was. Het boeddhisme concentreert zich op het loslaten van controle en bezit. Ik ben geen expert ofzo, maar ik ben zelf ook veel aan het zoeken naar een bepaalde zen stand of coping technieken. Dingen gebeuren, mensen kwetsen, liegen, bedriegen en soms lijkt het hopeloos, maar in het hier en nu kan je rust en ruimte maken door je te beseffen dat je alleen controle hebt over wat je nu doet, denkt, voelt. Maargoed. Ik ben er zelf ook mee aan het worstelen en ik dacht misschien kan ik wat bijdragen.
Succes.. aan je eigen analyse te lezen kom je wel waar je zijn wil. In het NU...
Je zegt;
Pas wanneer dat wanhopige gevoel er ook kan zijn en ik het niet veroordeel, kan ik mezelf toestaan er doorheen te gaan omdat ik weet dat ik er ook weer uit kan komen. Misschien is het meer dat ik mezelf niet vertrouw
Superscherpe zelfanalyse!!!
Mijn ervaring. Het leven is leren dat je geen controle hebt. Feitelijk kan je controle uitoefenen en dan vertrouwen dat iets of iemand die controle/sturing opvolgt. Je vertrouwt er dus op dat je man niet vreemd gaat en dat bespreek je samen. Als het dan gebeurt besef je dat je geen controle had en dat je vertrouwen misplaatst was. Sommige mensen leren pas 1 seconde voor ze doodgaan dat hun vertrouwen in het leven misplaatst was. Anderen treffen obstakels die ze dwingen om onder ogen te komen dat je geen controle hebt en dus geen vertrouwen moet hebben in controle. Dan komt het punt dat je gaat beseffen dat jij, ik, wij, iedereen op deze aardkloot... enkel en alleen dit moment heeft. JE HEBT ALLEEN CONTROLE OVER HET 'NU', dus vertrouw ook alleen op het NU. Voorkom je vertrouwenscrisis doordat je toekomst zich niet ontvouwt zoals je aan het voorspellen was. Het boeddhisme concentreert zich op het loslaten van controle en bezit. Ik ben geen expert ofzo, maar ik ben zelf ook veel aan het zoeken naar een bepaalde zen stand of coping technieken. Dingen gebeuren, mensen kwetsen, liegen, bedriegen en soms lijkt het hopeloos, maar in het hier en nu kan je rust en ruimte maken door je te beseffen dat je alleen controle hebt over wat je nu doet, denkt, voelt. Maargoed. Ik ben er zelf ook mee aan het worstelen en ik dacht misschien kan ik wat bijdragen.
Succes.. aan je eigen analyse te lezen kom je wel waar je zijn wil. In het NU...
dinsdag 13 maart 2018 om 22:12
[quote=Mabellineee post_id=28259681 time=1520971669 Misschien is het meer dat ik mezelf niet vertrouw
[/quote]
Denk dat dat het precies is.
Leer op jezelf vertrouwen en je kan de hele wereld aan.
Super moeilijk hoor.
Ik moest dat ook eerst aam mezelf bewijzen.
En dat deed ik..... jawel
Door op reis te gaan door een land waarvan ik de taal niet sprak, ik niets van te voren geregeld had vanaf het moment dat ik uit her vliegtuig stapte.
Toen ik na 5 weken nog leefde wist ik
Joh.....dat hele leven kan ik ook gewoon zelf
[/quote]
Denk dat dat het precies is.
Leer op jezelf vertrouwen en je kan de hele wereld aan.
Super moeilijk hoor.
Ik moest dat ook eerst aam mezelf bewijzen.
En dat deed ik..... jawel
Door op reis te gaan door een land waarvan ik de taal niet sprak, ik niets van te voren geregeld had vanaf het moment dat ik uit her vliegtuig stapte.
Toen ik na 5 weken nog leefde wist ik
Joh.....dat hele leven kan ik ook gewoon zelf
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 13 maart 2018 om 22:54
Summerdance schreef: ↑13-03-2018 22:12[quote=Mabellineee post_id=28259681 time=1520971669 Misschien is het meer dat ik mezelf niet vertrouw
Denk dat dat het precies is.
Leer op jezelf vertrouwen en je kan de hele wereld aan.
Super moeilijk hoor.
Ik moest dat ook eerst aam mezelf bewijzen.
En dat deed ik..... jawel
Door op reis te gaan door een land waarvan ik de taal niet sprak, ik niets van te voren geregeld had vanaf het moment dat ik uit her vliegtuig stapte.
Toen ik na 5 weken nog leefde wist ik
Joh.....dat hele leven kan ik ook gewoon zelf
[/quote]
Mooi gezegd. En zo is het precies.
