Relaties
alle pijlers
Vertrouwensproblemen
zondag 11 maart 2018 om 02:37
Hi,
Ik vroeg me zo af; hoe gaan jullie om met jullie eigen vertrouwensproblemen? Na mijn vorige relatie, waarin ik veel ben voorgelogen, vind ik het moeilijk om iets langdurigs op te bouwen. Ik durf er niet meer vanuit te gaan dat iemand echt eerlijk tegen mij is en het beste met me voorheeft. Is vertrouwen een kwestie van gewoon blijven proberen totdat je iemand vindt die te vertrouwen is of moet ik 't probleem bij mezelf zoeken? Vraag me af of en hoe jullie je eigen wantrouwen tackelen zonder naïef te zijn.
Ik vroeg me zo af; hoe gaan jullie om met jullie eigen vertrouwensproblemen? Na mijn vorige relatie, waarin ik veel ben voorgelogen, vind ik het moeilijk om iets langdurigs op te bouwen. Ik durf er niet meer vanuit te gaan dat iemand echt eerlijk tegen mij is en het beste met me voorheeft. Is vertrouwen een kwestie van gewoon blijven proberen totdat je iemand vindt die te vertrouwen is of moet ik 't probleem bij mezelf zoeken? Vraag me af of en hoe jullie je eigen wantrouwen tackelen zonder naïef te zijn.
anoniem_365464 wijzigde dit bericht op 11-03-2018 14:12
0.10% gewijzigd
woensdag 14 maart 2018 om 00:20
Ik geloof dat het vertrouwen is op je intuïtie, de bullshit-radar. Niet jezelf gek maken met je eigen hersenspinsels als daar geen aanleiding toe is, vooral vertrouwen op wat je voelt. Klinkt misschien zweverig, maar het is net zoals dat je ook ziet dat iemand verdriet heeft terwijl diegene beweert van niet. Verder is het denk ik dat onzekerheid het ook toe laat om met iemand te zijn waar jij je niet goed bij voelt. Dat je telkens denkt dat het aan jou ligt. Terwijl ik denk dat de meeste mensen het wel goed aanvoelen, alleen niet naar hun gevoel luisteren en zichzelf tegenspreken.
woensdag 14 maart 2018 om 00:51
Ik lees hier in meerdere posts gedrag dat wil voorkomen dat iets mis loopt en zeer doet.
Waarom angst hebben voor iets dat mis kan gaan en zeer doet? Beter leer je om te gaan met wat je voelt, denkt, doet en zegt wanneer iets misgaat en/of zeer doet. Imho is er dus weinig mis met 'mis gaan' en pijn voelen want dat is volgens mij des levens, menselijk en doodnormaal. Net zoals blijheid, geluk, boosheid etc voelen dat ook zijn. Maar wat doe jij met jezelf als het mis gaat? Dat is denk ik hier de vraag? En als je dit weet kun je best veel aan en denk je niet meer over jezelf in termen als: naïef of vertrouwensproblemen. Misschien wel in termen als: acceptatie, zelfrespect, zelfwaardering en reflectief vermogen. Je kunt volgens mij niet voorkomen dat iemand je pijn gaat doen , je kunt imho wel oplossen dat jij jezelf hierdoor nog meer pijn gaat doen. Bouwen aan vertrouwen in eigen kunnen dus.
Waarom angst hebben voor iets dat mis kan gaan en zeer doet? Beter leer je om te gaan met wat je voelt, denkt, doet en zegt wanneer iets misgaat en/of zeer doet. Imho is er dus weinig mis met 'mis gaan' en pijn voelen want dat is volgens mij des levens, menselijk en doodnormaal. Net zoals blijheid, geluk, boosheid etc voelen dat ook zijn. Maar wat doe jij met jezelf als het mis gaat? Dat is denk ik hier de vraag? En als je dit weet kun je best veel aan en denk je niet meer over jezelf in termen als: naïef of vertrouwensproblemen. Misschien wel in termen als: acceptatie, zelfrespect, zelfwaardering en reflectief vermogen. Je kunt volgens mij niet voorkomen dat iemand je pijn gaat doen , je kunt imho wel oplossen dat jij jezelf hierdoor nog meer pijn gaat doen. Bouwen aan vertrouwen in eigen kunnen dus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 14 maart 2018 om 01:41
Ik ben ervan overtuigd dat ik wel grote invloed heb op hoe ik met mezelf omga als het mis gaat, maar bij mij is de pijn die ik dan voel zo vermorzelend , gewoon niet redelijk meer en fysiek voelbaar. Ik drijf dan echt helemaal af van mezelf, alles voelt dan vreemd aan. Ik weet dat dat alleen weggaat wanneer ik op dat moment de situatie accepteer en voor mezelf besluit te zorgen, maar dat is echt heel lastig omdat ik op zo'n moment alleen maar voel en niet voor rede vatbaar ben. Ik heb dan echt een prikkel van buitenaf nodig die me eruit trekt. (ik kan nu ook in dit soort situaties om hulp vragen, dat kon ik eerst niet) Ben wel echt kampioen 'ik kom 1 sloot tegen, laat ik in de overige 6 ook maar direct springen'. Soms lijkt het eerder een verslaving aan pijn omdat wanneer ik er eenmaal in zit, het zo lekker vertrouwd voelt. Dus je hebt gelijk, ik ben niet zozeer bang voor de pijn zelf maar wel voor hoe ik reageer/wat mijn hersenen voor kutte signalen gaan sturen.
woensdag 14 maart 2018 om 01:54
Denk dat dit voor mij ook een bekende en daardoor veilige situatie is. Voelde me bij mensen die me voorlogen toch wel op m'n gemak, want dat was ik gewend. Dat afhankelijke gevoel zag ik dan als liefde. Ik moest wel heel veel van diegene houden, aangezien ik me zo ontiegelijk kut voelde wanneer diegene er niet was. Denk nu dat de meest waardevolle mensen in m'n leven ervoor zorgen dat ik juist m'n eigen weg kan gaan. Waarschijnlijk zijn de fijnste de mensen waar ik prima zonder kan, maar waar ik niet zonder wil. En ik moet er aan wennen dat mijn vriend nu niet doet wat ik wil, maar alsnog wel voor mij kiest. Een heel nieuw gebeuren voor mijOliebolmetKrenten schreef: ↑14-03-2018 00:20Verder is het denk ik dat onzekerheid het ook toe laat om met iemand te zijn waar jij je niet goed bij voelt.
woensdag 14 maart 2018 om 02:02
Thanks Rembo (en andere forummers!)Rembo schreef: ↑13-03-2018 22:02Voorkom je vertrouwenscrisis doordat je toekomst zich niet ontvouwt zoals je aan het voorspellen was. Dingen gebeuren, mensen kwetsen, liegen, bedriegen en soms lijkt het hopeloos, maar in het hier en nu kan je rust en ruimte maken door je te beseffen dat je alleen controle hebt over wat je nu doet, denkt, voelt. Maargoed.
Krijg echt weer even hoop van alle reacties hier. Soms voelt het echt als een verloren zaak, alsof ik gevoelsmatig elke keer terug bij af ben.
Ik ben ook altijd heel erg bezig met de beren op de weg en met 'het doel', terwijl ik ergens ook wel weet dat het doel vaak net zoveel waard is als de momenten op het pad. Zal m'n hersenen in 't vervolg wat vaker vertrouwen op positieve gedachten en die negatieve en angstige toekomstgedachten wat minder aandacht geven
woensdag 14 maart 2018 om 07:49
Pijn is natuurlijk ook gewoon niet leuk. Maar het hoeft niet direct opgelost te worden. Niet door jou, niet door iemand van buitenaf.Mabellineee schreef: ↑14-03-2018 01:41Ik ben ervan overtuigd dat ik wel grote invloed heb op hoe ik met mezelf omga als het mis gaat, maar bij mij is de pijn die ik dan voel zo vermorzelend , gewoon niet redelijk meer en fysiek voelbaar. Ik drijf dan echt helemaal af van mezelf, alles voelt dan vreemd aan. Ik weet dat dat alleen weggaat wanneer ik op dat moment de situatie accepteer en voor mezelf besluit te zorgen, maar dat is echt heel lastig omdat ik op zo'n moment alleen maar voel en niet voor rede vatbaar ben. Ik heb dan echt een prikkel van buitenaf nodig die me eruit trekt. (ik kan nu ook in dit soort situaties om hulp vragen, dat kon ik eerst niet) Ben wel echt kampioen 'ik kom 1 sloot tegen, laat ik in de overige 6 ook maar direct springen'. Soms lijkt het eerder een verslaving aan pijn omdat wanneer ik er eenmaal in zit, het zo lekker vertrouwd voelt. Dus je hebt gelijk, ik ben niet zozeer bang voor de pijn zelf maar wel voor hoe ik reageer/wat mijn hersenen voor kutte signalen gaan sturen.
Natuurlijk is het allesoverheersend, zeker in het begin. Maar dat wordt gaandeweg minder. Ook als je niet krampachtig probeert er aan te ontsnappen.
Je enige focus nu is het vermijden van pijn en angst is een slechte raadgever. Waarom blijf je in een relatie met een man die je niet vertrouwt?
woensdag 14 maart 2018 om 09:38
woensdag 14 maart 2018 om 12:52
Leren vertrouwen is één ding, maar probeer wel bij jezelf te herkennen welke 'angsten' ongegrond zijn en uit je eigen onzekerheid ontstaan, en wanneer je iets niet prettig vind omdat je jezelf oplegt je eigen normen en waarden te verleggen. Wat ik hiermee wil zeggen is dat je niet alles hoeft te accepteren onder het mom van werken aan je vertrouwensissues. Het is ook gewoon oké om grenzen te stellen aan de omgang met exen. Bijvoorbeeld samen naar een museum/iets drinken in een café, prima, maar geen gezellige avondjes thuis. Er zijn genoeg mensen die geen problemen hebben met vertrouwen, maar die dat ook niet leuk zouden vinden. Als je vriend dit niet begrijpt of wil begrijpen, dan passen jullie wellicht niet bij elkaar.Mabellineee schreef: ↑14-03-2018 01:54Denk dat dit voor mij ook een bekende en daardoor veilige situatie is. Voelde me bij mensen die me voorlogen toch wel op m'n gemak, want dat was ik gewend. Dat afhankelijke gevoel zag ik dan als liefde. Ik moest wel heel veel van diegene houden, aangezien ik me zo ontiegelijk kut voelde wanneer diegene er niet was. Denk nu dat de meest waardevolle mensen in m'n leven ervoor zorgen dat ik juist m'n eigen weg kan gaan. Waarschijnlijk zijn de fijnste de mensen waar ik prima zonder kan, maar waar ik niet zonder wil. En ik moet er aan wennen dat mijn vriend nu niet doet wat ik wil, maar alsnog wel voor mij kiest. Een heel nieuw gebeuren voor mij
woensdag 14 maart 2018 om 14:39
Als ik nu direct weg zou gaan zou ik juist naar mijn angst luisteren. Zoals ik al eerder vertelde, vond ik al mijn exen ook moeilijk te vertrouwen. Maar omdat ik nu niet compleet afhankelijk ben geworden van deze man, we allebei ons eigen leven leven en het samen heel gezellig is, denk ik dat 't nu nergens op slaat om hem niet te vertrouwen, puur omdat ik geen controle heb. Maar goed, dat denk ik natuurlijk wanneer ik in een redelijke bui ben.
woensdag 14 maart 2018 om 15:19
Ja, dat snap ik. Vind het alleen lastig om te voelen waar die grens bij mij ligt. Het laatst was ik op een feestje en 1 van zijn exen ging toen naast hem zitten. Ze zijn bevriend, dus logisch dat ze willen kletsen. Maar ik zag wel echt groen en geel toen ze daar de hele avond bleef zitten, ook al was hij dan alweer met anderen in gesprek. En dan vind ik het lastig om te voelen waar ik nou zo'n probleem mee heb; dat ze daar even zit is ok, maar dat ze de hele avond achter hem aanloopt/ dat hij dat ok vindt, vind ik echt fucking irritant. Hallo, ik ben er ook nog!brenne schreef: ↑14-03-2018 12:52Het is ook gewoon oké om grenzen te stellen aan de omgang met exen. Bijvoorbeeld samen naar een museum/iets drinken in een café, prima, maar geen gezellige avondjes thuis. Er zijn genoeg mensen die geen problemen hebben met vertrouwen, maar die dat ook niet leuk zouden vinden. Als je vriend dit niet begrijpt of wil begrijpen, dan passen jullie wellicht niet bij elkaar.
woensdag 14 maart 2018 om 15:44
Ik vind dat een vrij gevaarlijk advies in dit geval omdat het buikgevoel van mensen met vertrouwensissues regelmatig niet klopt. Júist omdat ze vertrouwensissues hebben.OliebolmetKrenten schreef: ↑14-03-2018 00:20Ik geloof dat het vertrouwen is op je intuïtie, de bullshit-radar. Niet jezelf gek maken met je eigen hersenspinsels als daar geen aanleiding toe is, vooral vertrouwen op wat je voelt. Klinkt misschien zweverig, maar het is net zoals dat je ook ziet dat iemand verdriet heeft terwijl diegene beweert van niet. Verder is het denk ik dat onzekerheid het ook toe laat om met iemand te zijn waar jij je niet goed bij voelt. Dat je telkens denkt dat het aan jou ligt. Terwijl ik denk dat de meeste mensen het wel goed aanvoelen, alleen niet naar hun gevoel luisteren en zichzelf tegenspreken.
woensdag 14 maart 2018 om 16:29
TO, misschien is het een idee om op een rustig moment, als je je op je gemak voelt (dus niet wanneer je vriend bij een ex is) eens objectief na te denken over hoe jij een relatie graag ziet en jouw eigen normen en waarden ten opzichte van onderwerpen als vrijheid binnen een relatie, omgang met exen (en andere vrouwen), wat zie jij als vreemdgaan e.d. Wat kan wel/heb je geen problemen mee, wat heb je liever niet maar is wel bespreekbaar en waar voel je je echt niet goed bij/gaat over jouw grens. Schrijf deze dingen eventueel op.
Dit zijn dan jouw pure waarden, niet beïnvloed door angsten/paniek van een bepaald moment. Gebruik deze lijst in situaties dat jouw emoties de overhand dreigen te nemen en je niet meer helder kunt denken of jouw gevoelens wel of niet terecht (naar) zijn. Bijvoorbeeld: je vriend wil met een ex iets eten in het bioscoopcafé en daarna een film kijken (groen licht op jouw lijst). Daarna willen ze nog bij haar thuis een drankje doen (rood op jouw lijst). Handel dan volgens jouw lijst en maak hem duidelijk dat het eerste deel van zijn plannen oké is (let op: ook al 'voel' je dat misschien niet helemaal zo op dat moment, dat is juist de crux van de lijst) maar dat het tweede deel je grens over gaat. Zo voorkom je dat je onredelijke eisen gaat stellen maar ook dat je alles maar goed gaat vinden om te laten zien hoe goed je hem wel niet vertrouwt.
Je vriend zal ongetwijfeld het beste met je voor hebben, maar je mag best ervoor waken dat hij jouw issues niet aanwendt om zijn gang te kunnen gaan.
Dit zijn dan jouw pure waarden, niet beïnvloed door angsten/paniek van een bepaald moment. Gebruik deze lijst in situaties dat jouw emoties de overhand dreigen te nemen en je niet meer helder kunt denken of jouw gevoelens wel of niet terecht (naar) zijn. Bijvoorbeeld: je vriend wil met een ex iets eten in het bioscoopcafé en daarna een film kijken (groen licht op jouw lijst). Daarna willen ze nog bij haar thuis een drankje doen (rood op jouw lijst). Handel dan volgens jouw lijst en maak hem duidelijk dat het eerste deel van zijn plannen oké is (let op: ook al 'voel' je dat misschien niet helemaal zo op dat moment, dat is juist de crux van de lijst) maar dat het tweede deel je grens over gaat. Zo voorkom je dat je onredelijke eisen gaat stellen maar ook dat je alles maar goed gaat vinden om te laten zien hoe goed je hem wel niet vertrouwt.
Je vriend zal ongetwijfeld het beste met je voor hebben, maar je mag best ervoor waken dat hij jouw issues niet aanwendt om zijn gang te kunnen gaan.
woensdag 14 maart 2018 om 16:47
Oh ja nog een aanvulling, en ik denk dat dit inderdaad het allerbelangrijkst voor jou is:
Ernaartoe werken dat jij jezelf als constante factor gaat zien in jouw leven, je leren realiseren dat je feitelijk niemand anders nodig hebt om gelukkig en compleet te zijn. Vertrouw en geniet tot het tegendeel wordt bewezen (misschien gebeurt dat wel niet...)
En als iemand je vertrouwen beschaamt is hij jou niet waard en verdien je beter. Als dit je mindset wordt krijg je tevens de kracht om zelf uit een relatie te stappen waarbij de ander over je grenzen heen walst (de rode punten op je lijst). Op dit moment is dat misschien nog een stap te ver, en zul je toch nog dingen accepteren om de relatie in stand te houden. Maar ooit zul je niet meer bang zijn om alleen verder te gaan en verzamel je alleen nog mensen om je heen waar je je fijn bij voelt en je niet onzeker meer hoeft te zijn.
Ernaartoe werken dat jij jezelf als constante factor gaat zien in jouw leven, je leren realiseren dat je feitelijk niemand anders nodig hebt om gelukkig en compleet te zijn. Vertrouw en geniet tot het tegendeel wordt bewezen (misschien gebeurt dat wel niet...)
En als iemand je vertrouwen beschaamt is hij jou niet waard en verdien je beter. Als dit je mindset wordt krijg je tevens de kracht om zelf uit een relatie te stappen waarbij de ander over je grenzen heen walst (de rode punten op je lijst). Op dit moment is dat misschien nog een stap te ver, en zul je toch nog dingen accepteren om de relatie in stand te houden. Maar ooit zul je niet meer bang zijn om alleen verder te gaan en verzamel je alleen nog mensen om je heen waar je je fijn bij voelt en je niet onzeker meer hoeft te zijn.
woensdag 14 maart 2018 om 17:11
Dit is dus het grote dilemma, haha. Zo'n lijst is wel echt een goede tip, ga ik zeker doen. Dankjewel!brenne schreef: ↑14-03-2018 16:29Zo voorkom je dat je onredelijke eisen gaat stellen maar ook dat je alles maar goed gaat vinden om te laten zien hoe goed je hem wel niet vertrouwt.
Je vriend zal ongetwijfeld het beste met je voor hebben, maar je mag best ervoor waken dat hij jouw issues niet aanwendt om zijn gang te kunnen gaan.
woensdag 14 maart 2018 om 22:49
Ik denk niet dat, dat het onderbuik gevoel is. Ik denk eerder dat ze uit zelfbescherming gaan doom-denken om teleurstelling te voorkomen of juist niet naar hen onderbuik gevoel durven luisteren, omdat zij denken dat het aan hun eigen wantrouwen ligt.QueenArachnia schreef: ↑14-03-2018 15:44Ik vind dat een vrij gevaarlijk advies in dit geval omdat het buikgevoel van mensen met vertrouwensissues regelmatig niet klopt. Júist omdat ze vertrouwensissues hebben.
zondag 18 maart 2018 om 09:42
Ik zou in zo'n geval ook jaloers worden hoor, maar dit ligt niet aan je vriend maar aan die ex...even praten kan en daarna moet ze gewoon weer opzouten. In zo'n geval zou ik het heft in eigen hand nemen {ik weet niet waar jij zat?} maar als je bijvoorbeeld niet naast hem zat dan zou ik gewoon naar haar toe lopen en verzoeken of je naast JOUW vriend kan gaan zitten. {dikke hint voor haar, aflblijven en opdonderen hehe}Mabellineee schreef: ↑14-03-2018 15:19Ja, dat snap ik. Vind het alleen lastig om te voelen waar die grens bij mij ligt. Het laatst was ik op een feestje en 1 van zijn exen ging toen naast hem zitten. Ze zijn bevriend, dus logisch dat ze willen kletsen. Maar ik zag wel echt groen en geel toen ze daar de hele avond bleef zitten, ook al was hij dan alweer met anderen in gesprek. En dan vind ik het lastig om te voelen waar ik nou zo'n probleem mee heb; dat ze daar even zit is ok, maar dat ze de hele avond achter hem aanloopt/ dat hij dat ok vindt, vind ik echt fucking irritant. Hallo, ik ben er ook nog!
Mocht je wel naast je vriend hebben gezeten aan de andere kant bijv. dan zou ik zo lekker overdreven klef gaan doen dat zij er ongemakkelijk van word en ophoepeld.
Oftewel..je hoeft niet alles te pikken..en als jij er een kutgevoel van krijgt dan betekent het dus dat er over een grens gegaan word bij jou, tijd om op een goede manier je grenzen af te bakenen.
vrijdag 23 maart 2018 om 00:59
Sorry voor mijn late reactie, Dobbel123. Hahaha, ik denk dat m'n vriend dat zou zien als een teken dat ik hem niet vertrouw. Als ik 'm zou 'claimen' zou 'ie er waarschijnlijk ook wel om moeten lachen. Heb zelf een hekel aan de hele avond naast dezelfde persoon zitten, vandaar dat ik ook niet snel de impuls zou hebben er iets mee te doen.
Merk dat ik ook erg bezig ben met de mening van anderen. Collega's vragen bij dit soort situaties vaak; vind je dat wel oké? Of ze komen met verhalen over een ex die daar op het bewuste moment is... Ik snap dat niet zo goed, raak ervan in de war. Waarom zou je dat aan mij vertellen? Het boeit me obviously ergens wel, maar ik wil het gewoon niet willen weten. Laat me/ons met rust, denk ik dan.
Merk dat ik ook erg bezig ben met de mening van anderen. Collega's vragen bij dit soort situaties vaak; vind je dat wel oké? Of ze komen met verhalen over een ex die daar op het bewuste moment is... Ik snap dat niet zo goed, raak ervan in de war. Waarom zou je dat aan mij vertellen? Het boeit me obviously ergens wel, maar ik wil het gewoon niet willen weten. Laat me/ons met rust, denk ik dan.
