Even raad nodig...
maandag 30 april 2018 om 11:34
Ik ben een 37-jarige alleenstaande mama van drie kinderen. Vorig jaar heb via Tinder een man leren kennen met 1 zoontje van 7 jaar. We hebben een paar keer gedate en er was een enorme klik, we konden goed praten en samen lachen. Kortom we voelden ons heel goed bij elkaar. Na een paar dates ook sex gehad en die was geweldig voor beiden. Van in het begin gaf hij aan niet vlug verliefd te worden maar ik had datzelfde probleem. Dus ik wou het een kans geven en ik zou wel zien waar het toe leidde. We woonden een 40-tal min van elkaar en aangezien hij co-ouderschap had en ik gewoon een weekend regeling met de vader van mijn kinderen, was het niet evident elkaar veel te zien. Dus naar mijn gevoel hadden we meer een sex-relatie dan iets anders. Omdat ik me er niet goed meer bij voelde heb ik voorgesteld om het gewoon bij vrienden te houden.hij excuseerde zich dat hij die verliefdheid nog niet had en vond het spijtig maar begreep het wel. We hebben een jaar lang sporadisch contact gehouden tot ik een korte relatie kreeg met een andere man. Hij besloot afstand te nemen. 4 maand heeft deze relatie geduurd. Toen hij merkte dat ik terug vrijgezel was, nam hij terug contact op en 'smeekte hij bijna om ons toch een kans te geven omdat hij van die bindingsangst af wil en als we het niet proberen zullen het nooit weten zei hij. En hij gaf aan dat hij enorm graag bij mij is en zich enorm slecht voelde toen ik iets met die andere man kreeg. Nu is mijn vraag... Wat zouden jullie doen? We kunnen elkaar maar om het andere weekend zien, dus dat is vrij weinig en we hebben elkaar enorm graag maar we zijn ook bang om elkaar kwijt te raken als het toch niet zou lukken... Hij vraagt voor een LAT-relatie, en het tijd geven, geduld, elkaar rustig leren kennen en exclusief zijn voor elkaar, dus geen andere dates...
maandag 30 april 2018 om 11:37
Hij wil wel de lusten, maar niet de lasten. Wel dat jij beschikbaar bent, maar geen commitment. Daar is natuurlijk niets mis mee, als jij hetzelfde wil. Wil jij hetzelfde?
En dat hij opeens van die bindingsangst af wil als jij een andere man hebt lijkt me kul. Eerder een vorm van bezitterigheid dan iets anders.
En dat hij opeens van die bindingsangst af wil als jij een andere man hebt lijkt me kul. Eerder een vorm van bezitterigheid dan iets anders.
maandag 30 april 2018 om 11:38
Dat je hem maar om het weekend kan zien heeft ermee te maken dat jouw kinderen maar om het weekend bij hun vader zijn, dat zou je met iedere andere man ook hebben, toch? Of ging dat anders met die andere man (met wie je vier maanden een relatie hebt gehad)?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 30 april 2018 om 11:47
Die andere man had geen kinderen dus kon zich veel makkelijker vrijmaken op momenten dat ik mijn kinderen niet bij me had. Ook woonde hij slechts op 20 min bij me vandaan.
maandag 30 april 2018 om 11:48
Dit vraag ik me dus ook af.
Bovendien is seks niet verplicht hè, je kunt ook iets anders doen.
maandag 30 april 2018 om 11:51
Ik heb niet het gevoel dat hij enkel de lusten wil en geloof wel dat hij me oprecht graag heeft. We hebben dan ook een jaar lang leuk contact gehad via whatsapp en heeft respect voor mij.Head schreef: ↑30-04-2018 11:37Hij wil wel de lusten, maar niet de lasten. Wel dat jij beschikbaar bent, maar geen commitment. Daar is natuurlijk niets mis mee, als jij hetzelfde wil. Wil jij hetzelfde?
En dat hij opeens van die bindingsangst af wil als jij een andere man hebt lijkt me kul. Eerder een vorm van bezitterigheid dan iets anders.
Het is niet dat ik hem niet vertrouw dat hij me opzettelijk zou 'misbruiken' enkel voor de sex.
maandag 30 april 2018 om 11:55
We hebben een jaar lang geen sex gehad. Enkel vriendschappelijk contact gehouden door sporadisch te appen naar elkaar.
maandag 30 april 2018 om 11:57
Zie het probleem niet zo. Hij wil wel, jij wil wel. Probeer het eens. En dat met elkaar 'maar' 1x per 2 weken zien -- is dat zo'n probleem dan? Ik zie mijn partner meestal 1 of 2 dagen in het weekend, en soms 2 weken niet. We hebben naast ons werk nog een eigen leven. Jullie hebben allebei nog thuiswonende kinderen, lijkt me druk genoeg.
maandag 30 april 2018 om 12:05
Inderdaad hebben we ons eigen leven, hij zelfstandig en ik fulltime bediende. Aangezien hij dus die angst heeft om zich te binden en ik ook behoefte heb aan mijn eigen ruimte en tijd, lijkt dit de ideale situatie. Die man waar ik 4 maanden iets mee had, kwam 3 avonden per week als de kinderen sliepen en dan 's avonds in het weekend als de kinderen bij mij waren. In weekenden dat ik kinderloos was, kwam hij het hele weekend. Dat verstikte me en is daardoor dan ook spaak gelopen. Hij had die behoefte heel vaak bij me te zijn terwijl het voor mij als verstikkend aanvoelde. Bij dit heb ik dan weer het omgekeerde gevoel. Kan hier enige diepgang in komen als je elkaar zo weinig ziet...Lady_Day schreef: ↑30-04-2018 11:57Zie het probleem niet zo. Hij wil wel, jij wil wel. Probeer het eens. En dat met elkaar 'maar' 1x per 2 weken zien -- is dat zo'n probleem dan? Ik zie mijn partner meestal 1 of 2 dagen in het weekend, en soms 2 weken niet. We hebben naast ons werk nog een eigen leven. Jullie hebben allebei nog thuiswonende kinderen, lijkt me druk genoeg.
maandag 30 april 2018 om 12:07
Maar je kan elkaar toch ook zien zonder sex te hebben? Dan komen jullie er misschien wel beter achter wat jullie nog meer bindt. Wat hij leuk vind en wat jij. Gewoon daten dus.
maandag 30 april 2018 om 12:17
Tuurlijk kan er diepgang zijn, ook al zie je elkaar niet continu. Maar ja, als je continu alles samen wil doen en delen, dan wordt het lastig.
Over dat diepgang gesproken, ik krijg die vraag ook wel eens, of er diepgang in mijn relatie zit. Voor mij zit er genoeg diepgang in maar we delen echt niet alles met elkaar. Van mij hoeft dat ook niet. Ik heb mijn eigen leven. Wat ik belangrijk vind is dat als ik er even helemaal doorheen zit, dat hij een luisterend oor kan bieden, ook als is het 2 uur 's nachts en als ik wat leuks heb meegemaakt, dat hij blij voor mij is. En omgekeerd. Wij hoeven niet al onze dromen etc. met elkaar te delen. En buiten dat, ik geniet van wat we NU hebben. We hebben het wel eens over de toekomst gehad, wanneer we met pensioen zijn. Daar hebben we wel enigszins andere ideeen over. Wellicht zijn ze verenigbaar, maar wellicht ook niet. Ik ga me daar verder ook niet zo druk om maken. Het leven kan opeens heel anders lopen dan je je had voorgesteld.
Wat het bij ons wel makkelijk maakt is dat we beiden geen kinderen hebben en ook geen kinderwens hebben. We hebben ons eigen leven en we delen een gedeelte daarvan met elkaar.
Wat jij beschrijft over je meest recente ex, daar word ik ook claustrofobisch van. Als je zorgt dat je eigen basis (in alle opzichten, ook emotioneel) stabiel is, dan kan er niet zoveel 'mis' gaan, naar mijn mening. En ook al werkt het dan niet, dan is er nl. nog geen man overboord.
Over dat diepgang gesproken, ik krijg die vraag ook wel eens, of er diepgang in mijn relatie zit. Voor mij zit er genoeg diepgang in maar we delen echt niet alles met elkaar. Van mij hoeft dat ook niet. Ik heb mijn eigen leven. Wat ik belangrijk vind is dat als ik er even helemaal doorheen zit, dat hij een luisterend oor kan bieden, ook als is het 2 uur 's nachts en als ik wat leuks heb meegemaakt, dat hij blij voor mij is. En omgekeerd. Wij hoeven niet al onze dromen etc. met elkaar te delen. En buiten dat, ik geniet van wat we NU hebben. We hebben het wel eens over de toekomst gehad, wanneer we met pensioen zijn. Daar hebben we wel enigszins andere ideeen over. Wellicht zijn ze verenigbaar, maar wellicht ook niet. Ik ga me daar verder ook niet zo druk om maken. Het leven kan opeens heel anders lopen dan je je had voorgesteld.
Wat het bij ons wel makkelijk maakt is dat we beiden geen kinderen hebben en ook geen kinderwens hebben. We hebben ons eigen leven en we delen een gedeelte daarvan met elkaar.
Wat jij beschrijft over je meest recente ex, daar word ik ook claustrofobisch van. Als je zorgt dat je eigen basis (in alle opzichten, ook emotioneel) stabiel is, dan kan er niet zoveel 'mis' gaan, naar mijn mening. En ook al werkt het dan niet, dan is er nl. nog geen man overboord.
maandag 30 april 2018 om 12:47
Ik denk dat ik vooral bang ben dat er 1 van ons gekwetst gaat worden en we op die manier onze vriendschap overboord gooien. Het is gewoon een zalige man met een goede inborst, die ik volledig vertrouw en waar ik me 'thuis' bij voel. Stel dat ik toch stapelverliefd word op hem en me ga hechten aan hem. Of omgekeerd... Ik weet dat je bij elke relatie dat risico moet nemen maar laat dat nu net hetgene zijn dat me zo bang maakt. Is het überhaupt mogelijk om een relatie te hebben waar beiden last hebben van een soort bindingsangst? Zodra iemand me begint te claimen, loop ik er van weg, kwets ik die persoon hoewel ik er echt met de beste intenties aan begin. Voel me achteraf dan ook rotslecht. Bij hem voelt het anders omdat ik enigzins denk elkaar daarin te kunnen begrijpen maar aan de andere kant is de kans groter dat hier iemand gekwetst gaat worden als er slecht één van ons verliefd word.Lady_Day schreef: ↑30-04-2018 12:17Tuurlijk kan er diepgang zijn, ook al zie je elkaar niet continu. Maar ja, als je continu alles samen wil doen en delen, dan wordt het lastig.
Over dat diepgang gesproken, ik krijg die vraag ook wel eens, of er diepgang in mijn relatie zit. Voor mij zit er genoeg diepgang in maar we delen echt niet alles met elkaar. Van mij hoeft dat ook niet. Ik heb mijn eigen leven. Wat ik belangrijk vind is dat als ik er even helemaal doorheen zit, dat hij een luisterend oor kan bieden, ook als is het 2 uur 's nachts en als ik wat leuks heb meegemaakt, dat hij blij voor mij is. En omgekeerd. Wij hoeven niet al onze dromen etc. met elkaar te delen. En buiten dat, ik geniet van wat we NU hebben. We hebben het wel eens over de toekomst gehad, wanneer we met pensioen zijn. Daar hebben we wel enigszins andere ideeen over. Wellicht zijn ze verenigbaar, maar wellicht ook niet. Ik ga me daar verder ook niet zo druk om maken. Het leven kan opeens heel anders lopen dan je je had voorgesteld.
Wat het bij ons wel makkelijk maakt is dat we beiden geen kinderen hebben en ook geen kinderwens hebben. We hebben ons eigen leven en we delen een gedeelte daarvan met elkaar.
Wat jij beschrijft over je meest recente ex, daar word ik ook claustrofobisch van. Als je zorgt dat je eigen basis (in alle opzichten, ook emotioneel) stabiel is, dan kan er niet zoveel 'mis' gaan, naar mijn mening. En ook al werkt het dan niet, dan is er nl. nog geen man overboord.
maandag 30 april 2018 om 12:54
Ja, als je altijd maar veilig in de 'haven' blijft, zul je er niet achter komen. Ik heb er ook wel last van, en mijn partner ook (maar wel minder dan ik), maar bij ons werkt het dus. Als je echt mega-bindingsangst hebt moet je er misschien niet aan beginnen, want ja, er is altijd het risico dat het toch fout loopt.
maandag 30 april 2018 om 12:57
Daar heb je gelijk in. Dat is net hetgene hij nu ook zegt. Als we het geen kans geven, zullen we er nooit achter komen.Lady_Day schreef: ↑30-04-2018 12:54Ja, als je altijd maar veilig in de 'haven' blijft, zul je er niet achter komen. Ik heb er ook wel last van, en mijn partner ook (maar wel minder dan ik), maar bij ons werkt het dus. Als je echt mega-bindingsangst hebt moet je er misschien niet aan beginnen, want ja, er is altijd het risico dat het toch fout loopt.
maandag 30 april 2018 om 13:00
Ik zou er gewoon voor gaan. Het leven is te kort om maar te wachten tot alles helemaal perfect is. En omdat er sprake is van enige bindingsangst aan beide kanten is het misschien wel juist fijn dat je elkaar niet continu kunt zien. Kun je er langzaam aan wennen zonder je hele eigen leven overhoop te gooien.
Go for it!!
Go for it!!
maandag 30 april 2018 om 13:11
Dank je wel, je hebt me over de streep getrokken!Lady_Day schreef: ↑30-04-2018 13:00Ik zou er gewoon voor gaan. Het leven is te kort om maar te wachten tot alles helemaal perfect is. En omdat er sprake is van enige bindingsangst aan beide kanten is het misschien wel juist fijn dat je elkaar niet continu kunt zien. Kun je er langzaam aan wennen zonder je hele eigen leven overhoop te gooien.
Go for it!!