drank en zorgen

02-05-2018 21:37 180 berichten
Alle reacties Link kopieren
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 03-05-2018 11:48
Reden: OP verwijderd, maatregelen zijn genomen
99.60% gewijzigd
Geen kinderen gaan krijgen in de hoop dat hij dan thuis blijft.
Dikke kans dat hij niet thuis blijft namelijk.
Eerlijk gezegd zou ik het uitmaken. Dan maar geen huis en hond. Waarschijnlijk mag je de hond zo meenemen, want asls hij constant buiten de deur zuipt heeft hij toch geen tijd voor dat beestje.
Heel hard maar hoe dan ook: (nu) niet aan kinderen beginnen.

Misschien is het tegelijkertijd wel een goed aanknopingspunt: met een kind moet hij meer thuis zijn en dus nee kunnen zeggen. En zoals veel dingen is dat dan iets wat hij moet doen voor jullie daar voor gaan. Als hij graag kinderen wil kan dat een goede motivatie zijn om die laatste stap echt te leren zetten en er aan te gaan werken.
Vooral niet aan kinderen beginnen. Hoeveel avonden is hij weg en wat is voor jou acceptabel?
Hij wil dus niet en t klinkt zelfs alsof hij een probleem heeft met drank, als hij geen nee kan zeggen.
Neem alsjeblieft geen kinderen met hem in de hoop dat hij dan wel thuisblijft, kinderen zijn geen redmiddel van slechte relaties.
Alle reacties Link kopieren
Het ergste van alles vind ik dat we in een fase zijn beland waarin we wel aan kinderen beginnen te denken.

Niet doen.


Het is heel egoïstisch maar ik hoop dat als we een kind krijgen hij misschien meer thuis is.



Dat is inderdaad vreselijk egoïstisch tegenover een kind, belachelijk om een kind met die taak te willen belasten.


Maar aan de andere kant zou ik het liefst wegrennen.. Helaas gaat dat niet zo makkelijk. We hebben een huis samen en ook een lieve hond die ik niet kan missen. Daarnaast heb ik denk ik een angst om alleen te zijn..

Dat is ten eerste absoluut geen reden om een kind in deze relatie te brengen. Ten tweede is het ook geen reden om bij elkaar te blijven. Ga aan jezelf en die angst werken. Van wie is de hond officieel? En zou je de hond nog kunnen geven wat hij/zij nodig heeft als je op jezelf zou gaan wonen?
s-groot wijzigde dit bericht op 02-05-2018 21:47
1.21% gewijzigd
Als je graag alleenstaande moeder wordt, moet je absoluut voor kinderen gaan met deze kerel.

Wel het sperma, niet het gedoe van inseminatie, tegelijk een vader die nauwelijks omkijkt naar zijn kroost.

Als je het ouderschap graag met 2 wil doen ... zou ik op zoek gaan naar iemand anders.
dumbledot schreef:
02-05-2018 21:42
Heel hard maar hoe dan ook: (nu) niet aan kinderen beginnen.

Misschien is het tegelijkertijd wel een goed aanknopingspunt: met een kind moet hij meer thuis zijn en dus nee kunnen zeggen. En zoals veel dingen is dat dan iets wat hij moet doen voor jullie daar voor gaan. Als hij graag kinderen wil kan dat een goede motivatie zijn om die laatste stap echt te leren zetten en er aan te gaan werken.
Dat mag to hopen dat een kind man meer aan huis bindt maar dit is afwachten.
Ken er genoeg die van alles beloven maar uiteindelijk toch hun eigen gang weer gaan.
Bovendien is de relatie veel te instabiel om voor een kindje te gaan.
Alle reacties Link kopieren
Hij kan geen nee zeggen? Tegen jou lukt hem dat anders prima.
Alle reacties Link kopieren
Niet aan kinderen beginnen!
Echt niet doen.

Zij zijn niet de reden waarom hij 'plots' alles anders zal gaan doen, zij bieden geen sprookjes aan en zij lossen huidige problemen niet op.
enn wijzigde dit bericht op 02-05-2018 21:50
74.65% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Mannen veranderen niet na dat er een kind is, ze gaan alleen nog maar meer doen wat ze graag doen
Geef de hoop maar wel op.

Is er een Alanon bij je in de buurt? (even googelen)
Dan zou ik daar eens gaan praten.
Wie zorgt er overigens nu voor de hond?

Als hij én werkt én 4 avonden per week op café zit kan je die hond echt wel alleen aan.

En een stel bakstenen kan je verkopen.
Een kind als lapmiddel voor een slecht functionerende relatie is hét recept en een garantie voor nog veel grotere problemen in de toekomst. En je kunt er nu al niet mee leven. Een kind krijgen zet je leven volledig op zijn kop en vraagt maximale commitment van beide partners. Hoe kom je op het idee om een kind op te zadelen met een toekomstige scheiding en zijn of haar leven te bemoeilijken als blijkt dat je partner (uiteraard) niet veranderd ? Wat maakt dat je denkt dat hij niet veranderd voor jou, maar wel voor een kleine, veeleisende baby ? Ik kan niet geloven dat je overweegt een kind strategisch in te zetten als pion om jullie problemen op te lossen.
anoniem_178452 wijzigde dit bericht op 02-05-2018 21:55
0.91% gewijzigd
JustcallmeTuT schreef:
02-05-2018 21:47
Dat mag to hopen dat een kind man meer aan huis bindt maar dit is afwachten.
Ken er genoeg die van alles beloven maar uiteindelijk toch hun eigen gang weer gaan.
Bovendien is de relatie veel te instabiel om voor een kindje te gaan.
Er zat ook wel de gedachte "eerst zien, dan geloven achter" en ik ga ervanuit dat als ze meer tijd doorbrengen dat het de relatie ook kan verbeteren (of tot het besluit leid uit elkaar te gaan).
Alle reacties Link kopieren
Veelal worden de verschillen in inzicht tussen partners (en die hebben jullie big time) alleen maar groter als er een baby geboren wordt.

Hij drinkt vaak en veel. Veel te vaak en in ieder geval veel te veel.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Enn schreef:
02-05-2018 21:48
Niet aan kinderen beginnen!
Echt niet doen.

Zij zijn niet de reden waarom hij 'plots' alles anders zal gaan doen, zij bieden geen sprookjes aan en zij lossen huidige problemen niet op.
Dit
Alle reacties Link kopieren
Hij zegt toch ook 'nee' tegen jou?
Of dan "hou je hem thuis" en wordt ie kwaad op jou en op zijn kind omdat ie niet op café kan / mag "door dat r*tkind". Of "omdat hij moet babysitten".

Wil je ook geen 3 keer per week horen.
Alle reacties Link kopieren
...
anoniem_368874 wijzigde dit bericht op 03-05-2018 09:35
Reden: topic gesloten
99.49% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
dumbledot schreef:
02-05-2018 21:51
Er zat ook wel de gedachte "eerst zien, dan geloven achter" en ik ga ervanuit dat als ze meer tijd doorbrengen dat het de relatie ook kan verbeteren (of tot het besluit leid uit elkaar te gaan).
Niet een directe reactie op jou, wel op wat je schrijft: :
Waarom dan aan kinderen beginnen? Zorg ervoor dat een relatie die rollercoaster gehad heeft voordat er kinderen geboren worden.
Sjees zeg, weer een kind dat nog niet geboren is en wel alvast op de weegschaal 'wel geen papa/mama in een huis' gedonderd wordt.
Zonder problemen en húp.... want het draait om papa en mama. Bullshit vanaf het moment dat een kind geboren wordt moeten papa en mama de insteek hebben dat zijn/haar welzijn het belangrijkst is.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Na de drank ook nog met de auto naar huis, of dat niet?
Alcohol lost je problemen niet op, maar dat doen melk en water ook niet.
moukie1 schreef:
02-05-2018 21:55
Hij is altijd weg op woensdag en vrijdag. Daar heb ik vrede mee en dat hebben we ook zo afgesproken. Aangezien ik ook in diensten werk kan hij de dagen dat ik de avonden niet thuis ben gebruiken om te doen wat hij wil. In vind het gewoon fijn om samen thuis te zijn ook al zitten we gewoon lekker op de bank. Ik krijg soms het idee dat hij ergens voor wegloopt maar ik weet niet wat het is. Hij vind me vaak lastig, wat ik me kan voorstellen maar dat heeft hij grotendeels te danken aan zichzelf. Hij vind het lastig om geconfronteerd te worden. We zijn wel al 10 jaar samen.. dat gooi je ook niet zomaar weg
Je vriend heeft een drankprobleem en jij wil verder (kinderen) dus het niet niet “zo maar”
Je gaat geen kinderen krijgen met een alcoholist omdat je toevallig al 10 jaar verkering hebt
Alle reacties Link kopieren
moukie1 schreef:
02-05-2018 21:55
Hij is altijd weg op woensdag en vrijdag. Daar heb ik vrede mee en dat hebben we ook zo afgesproken. Aangezien ik ook in diensten werk kan hij de dagen dat ik de avonden niet thuis ben gebruiken om te doen wat hij wil. In vind het gewoon fijn om samen thuis te zijn ook al zitten we gewoon lekker op de bank. Ik krijg soms het idee dat hij ergens voor wegloopt maar ik weet niet wat het is. Hij vind me vaak lastig, wat ik me kan voorstellen maar dat heeft hij grotendeels te danken aan zichzelf. Hij vind het lastig om geconfronteerd te worden. We zijn wel al 10 jaar samen.. dat gooi je ook niet zomaar weg

Dan moet je er een knoop in laten leggen en je kinderwens opgeven.
Blijven in een slechte relatie omdat je niet alleen kan zijn is ook een heel slecht argument

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven