Kinderen
alle pijlers
Kinderwens, maar bang om vrijheid te verliezen
zondag 6 mei 2018 om 12:29
Ik weet niet zo goed of dit topic thuis hoort bij relaties, kinderen of zwangerschap. Dus ik hoop dat het goed staat. A langere tijd hebben vriend en ik een kinderwens en concreet ook plannen om eind dit jaar met de pil te stoppen, maar sinds een week of 3 krijg ik het zelfs maar benauwd bij het idee om met de pil te stoppen.
Ik ben zo bang om mijn vrijheid te verliezen en zie enorm op tegen de beperkingen die een zwangerschap en de borstvoedingsperiode met zich mee brengen: het niet kunnen uitoefenen van mijn hobby's, vaker thuis moeten blijven omdat ik moet ben en dan nog de fysieke ongemakken. Maar ook daarna: je hebt een kind wat 24/7 van jou afhankelijk is, ju kunt nooit zo meer weg etc.
Bij veel vriendinnen zie ik dat afspraken die vooraf tussen man en vrouw zijn gemaakt totaal in het water vallen: mannen blijven hun leven leiden terwijl de vrouw veel inlevert...mannen die opeens toch 5 dagen blijven werken, in het weekend hun hobby's blijven doen en geen rekening houden met het feit dat ze een gezin hebben. Ik heb een vriend met een sterke eigen mening en hij houdt uit zichzelf niet echt rekening met mij, ik moet vaaak mijn grenzen bewaken en ik heb een (irreële?) angst dat ik na de zwangerschap vaak dingen moet laten omdat vriend eigen plan trekt.
Zijn er meer mensen die vooraf deze "angst" hadden en hoe is dat uitpakt?
Ik ben zo bang om mijn vrijheid te verliezen en zie enorm op tegen de beperkingen die een zwangerschap en de borstvoedingsperiode met zich mee brengen: het niet kunnen uitoefenen van mijn hobby's, vaker thuis moeten blijven omdat ik moet ben en dan nog de fysieke ongemakken. Maar ook daarna: je hebt een kind wat 24/7 van jou afhankelijk is, ju kunt nooit zo meer weg etc.
Bij veel vriendinnen zie ik dat afspraken die vooraf tussen man en vrouw zijn gemaakt totaal in het water vallen: mannen blijven hun leven leiden terwijl de vrouw veel inlevert...mannen die opeens toch 5 dagen blijven werken, in het weekend hun hobby's blijven doen en geen rekening houden met het feit dat ze een gezin hebben. Ik heb een vriend met een sterke eigen mening en hij houdt uit zichzelf niet echt rekening met mij, ik moet vaaak mijn grenzen bewaken en ik heb een (irreële?) angst dat ik na de zwangerschap vaak dingen moet laten omdat vriend eigen plan trekt.
Zijn er meer mensen die vooraf deze "angst" hadden en hoe is dat uitpakt?
anoniem_286757 wijzigde dit bericht op 06-05-2018 12:34
0.48% gewijzigd
zondag 6 mei 2018 om 16:53
Moet jij weten, maar zoals gezegd kan het dus ook zijn dat jij twee jaren niet gaat skiën voor niks. Maar met kinderen zul je wel wat meer flexibiliteit moeten tonen. Als dit je levensinstelling is, ga je inderdaad veel vrijheid in moeten leveren. En hoe je je vriend schets, denk ik dat je een nanny moet nemen.missmadame schreef: ↑06-05-2018 14:23Zonde van het geld dan, ik ga om te skieen, niet om te wandelen en gezellig hele dagen alleen. Niet mijn idee van vakantie.
Als ik ziek zou zijn zou hij wel thuis blijven denk ik. Maar dan moet je wel expliciet zeggen welke boodschappen hij moet doen en dat hij de was moet doen en de schoonmaakster moet betalen.
zondag 6 mei 2018 om 16:53
zondag 6 mei 2018 om 17:10
je angst is realistisch, maar aan de andere kant komt dat dan ook wel weer doordat je het als moeder meestal heel prima vindt om je vrijheden in te ruilen voor quality time met je kinderen.
Mocht je die vrijheid belangrijker vinden, dan maak je die keuze niet per se.
Plus, het is maar een paar jaar hè. Daarna doen ze hun eigen ding en daar hebben ze jou niet meer bij nodig.
Mocht je die vrijheid belangrijker vinden, dan maak je die keuze niet per se.
Plus, het is maar een paar jaar hè. Daarna doen ze hun eigen ding en daar hebben ze jou niet meer bij nodig.
zondag 6 mei 2018 om 17:21
Minimaal 12 jaar noem ik geen paar jaar.-jolijn- schreef: ↑06-05-2018 17:10je angst is realistisch, maar aan de andere kant komt dat dan ook wel weer doordat je het als moeder meestal heel prima vindt om je vrijheden in te ruilen voor quality time met je kinderen.
Mocht je die vrijheid belangrijker vinden, dan maak je die keuze niet per se.
Plus, het is maar een paar jaar hè. Daarna doen ze hun eigen ding en daar hebben ze jou niet meer bij nodig.
zondag 6 mei 2018 om 17:24
Bwah, dat zijn uiteindelijk - schrikkeldagen erbij geteld - ook maar 4383 dagen ...
Gooi er daar nog wat af vanwege elk jaar een weekje vakantie zonder kind.
En alle andere dagen dat kind bij een vriendje of oma logeert ...
En dan nog de werkdagen.
En dan het hele boeltje nog gedeeld door 1/3de (8 uur slaap per dag).
En de tijd dat je kind écht ziet en ermee bezig bent is eerder beperkt.
zondag 6 mei 2018 om 17:29
Ik ervaar dat dus zo anders! Ik vind de basisschoolperiode juist veel meer een keurslijf dan de baby- en peuterperiode. En ik heb twee kinderen binnen anderhalf jaar gekregen, dus dat was toen best druk. Maar goed, ik heb er inderdaad twee, dus 2x clubjes, feestjes, zwemles etc. Voor mij echt een reden om het bij twee te houden. Inmiddels is er wel eens een uitvoering van kind 1 en een wedstrijd van kind 2 tegelijkertijd, ik ben dan blij dat ik kan opsplitsen met mijn man.
zondag 6 mei 2018 om 17:32
Euh, vraagje: waarom hebben jullie (en met name je vriend) een kinderwens? Jullie hebben toch een leuk leven zo? Misschien af en toe wat nichtjes/neefjes te logeren vragen, dan heb je je portie kind ook wel gehad. En dan kun je daarna je vrijheid weer terugpakken
Zo niet, Misschien eerst uitproberen met een leenhond of iets dergelijks? Als je daar niet met zijn tweeen uit kunt komen, dan wordt een kind helemaal niets.
Zo niet, Misschien eerst uitproberen met een leenhond of iets dergelijks? Als je daar niet met zijn tweeen uit kunt komen, dan wordt een kind helemaal niets.
zondag 6 mei 2018 om 17:39
Dat kan prima op één dag, gewoon op de verjaardag van je kind. Hier is het dan de hele dag feest, inclusief trakteren en taart en slingers en zingen en alles.MinkeDeWit schreef: ↑06-05-2018 16:52Ja, dan kom je in het topic gierige acties. Arm kind dat geen partijtje mag en gekochte cakejes moet trakteren.
Je wilt je kind toch een leuke verjaardag geven? Daar horen ook deze dingen bij.
Maar de volgende dag is alles weer normaal. Een hele week feest vind ik echt veel en lijkt me voor je kind en voor jezelf inderdaad te druk worden.
zondag 6 mei 2018 om 17:42
Dit. Het komt over alsof ze het er gewoon even bij willen doen omdat na een koophuis een kind hoort te komen ofzo. Niet omdat ze nu echt zitten te wachten hun liefhebberijen ervoor on hold te zetten.foeksia72 schreef: ↑06-05-2018 17:32Euh, vraagje: waarom hebben jullie (en met name je vriend) een kinderwens? Jullie hebben toch een leuk leven zo? Misschien af en toe wat nichtjes/neefjes te logeren vragen, dan heb je je portie kind ook wel gehad. En dan kun je daarna je vrijheid weer terugpakken
Zo niet, Misschien eerst uitproberen met een leenhond of iets dergelijks? Als je daar niet met zijn tweeen uit kunt komen, dan wordt een kind helemaal niets.
zondag 6 mei 2018 om 17:49
Ik vermijd die dingen nog steeds het liefst op drukke dagen. Dus zwembad ed gaan we gewoon niet naar toe op een warme zonnige zondag. Dat stel ik dan uit tot mijn vrije maandagochtend.
zondag 6 mei 2018 om 17:50
Ik vind mijn kinderen ontzettend leuk, maar ze kosten mij meer dan mijn man. In tijd, in energie, in slaap, in carrière. In vrijheid. En dan heb ik een man die wèl een dag minder is gaan werken, die kookt en boodschappen doet. Die weet hoe laat de kinderen naar school moeten. Als je nu al bang bent dat hij niet eens minder gaat werken, als hij nu al geen rekening met jouw noodzakelijke opofferingen wil houden, zou ik geen huis met hem kopen en geen kinderen met hem krijgen. Je kunt nu nog zonder al te veel problemen bij hem weg. Ik zou die kans grijpen.
zondag 6 mei 2018 om 17:52
zondag 6 mei 2018 om 18:09
Het kost mij meer dan ik vantevoren had gedacht. Mijn man werkt minder en doet heel veel, dat levert juist frictie op, want hij vindt dat ik me te veel op mn carriere richt, ik voel me schuldig en doe als gevolg weinig naast werken, zorgen en moe zijn. En daar word ik weer geen leuker mens van.
Ik houd heel veel van mn kinderen maar het valt me zwaar om de balans juist te krijgen.
Ik houd heel veel van mn kinderen maar het valt me zwaar om de balans juist te krijgen.
zondag 6 mei 2018 om 18:28
De conclusie is dat de meeste mensen er niet gelukkiger van worden en ze het liefste terug zouden willen stoppen.
De gelukkigste moeders die ik ken zijn gescheiden (co-ouderschap) of zijn rijk waardoor ze veel taken uit kunnen besteden.
De gelukkigste moeders die ik ken zijn gescheiden (co-ouderschap) of zijn rijk waardoor ze veel taken uit kunnen besteden.
anoniem_6749babf2d113 wijzigde dit bericht op 06-05-2018 18:31
13.33% gewijzigd
zondag 6 mei 2018 om 18:32
Is dat wat jij erin leest? Ik lees dat heel anders. Zelf ben ik er wel gelukkiger op geworden en wil ik ze juist niet terugstoppen. Het combineren van kinderen, werk en hobby’s vind ik soms wel lastig ja. Maar de goede taakverdeling met mijn man helpt een hoop.
zondag 6 mei 2018 om 18:42
Ik ben gelukkiger door mijn kinderen. Ik vind ze uitermate tof.
Ik denk wel dat de taakverdeling niet altijd even eerlijk is. Mijn man en ik werken evenveel, maar ik zorg meer dan mijn man, waardoor ik minder tijd en energie overhoud voor andere dingen. Dat vind ik jammer. Maar gescheiden zijn lijkt me zeker geen verbetering. De vormen van co-ouderschap die ik zie leiden niet tot meer tijd of meer geluk. Eerder het tegendeel.
zondag 6 mei 2018 om 18:54
Mijn leven is compleet anders geworden sinds ik een kind heb. Mijn weekenden zijn nu onze weekenden:) Uitslapen, luieren, series kijken, beetje wijntjes drinken met vriendinnen en in de avonduren uitgebreid uit eten zijn voorbij. Mis ik dat? Soms. Anderzijds geniet ik nu ook van een ochtend kinderboerderij en om 5 uur pannenkoeken eten. Alleen het uitslapen mis ik echt. En ik kan minder vaak toegeven aan mijn moeheid. Even een uurtje gaan liggen in het weekend zit er niet in.
zondag 6 mei 2018 om 19:08
Wij sliepen om en om uit. En de kinderen waren ook wel eens te logeren, dan sliepen we samen uit.Harloopfanaat1987 schreef: ↑06-05-2018 18:54Mijn leven is compleet anders geworden sinds ik een kind heb. Mijn weekenden zijn nu onze weekenden:) Uitslapen, luieren, series kijken, beetje wijntjes drinken met vriendinnen en in de avonduren uitgebreid uit eten zijn voorbij. Mis ik dat? Soms. Anderzijds geniet ik nu ook van een ochtend kinderboerderij en om 5 uur pannenkoeken eten. Alleen het uitslapen mis ik echt. En ik kan minder vaak toegeven aan mijn moeheid. Even een uurtje gaan liggen in het weekend zit er niet in.
TO:
Ik vond de kleine kinderjaren wel gezellig eigenlijk. Weer eens wat anders
Van 25 tot 85 met z'n tweeën 'van de vrijheid genieten' lijkt me wel heel eentonig, al hebben wij een heel goede relatie.
Een onderbreking van die 60 jaar van pakweg 15 jaar (daarna zijn ze superzelfstandig) met een gezin thuis is erg leuk.
Die praktische kant van kleine kinderen is maar kort in je bestaan, en bovendien niet erg ofzo
Vooral veel mooie kanten, eigenlijk bijna alleen maar.
Wij deden altijd erg veel leuke dingen. Met elkaar en apart. Juist die afwisseling is mooi. Alles vier je weer, alles maak je weer opnieuw mee, maar dan in een andere rol: zo voelt het met kinderen. Wat een rijkdom.
Het grootste deel van je leven met kinderen zijn het volwassen mensen. Het is een heel intense band die je krijgt.
Zou mijns inziens gek zijn om zo'n grote keuze op die futiele praktische zaken in de eerste (voorbijvliegende) jaren te baseren.
zondag 6 mei 2018 om 19:12
Ergens vind ik hier een kern van waarheid inzitten, maar toch ook ergens niet.permis schreef: ↑06-05-2018 19:08Wij sliepen om en om uit. En de kinderen waren ook wel eens te logeren, dan sliepen we samen uit.
TO:
Ik vond de kleine kinderjaren wel gezellig eigenlijk. Weer eens wat anders
Van 25 tot 85 met z'n tweeën 'van de vrijheid genieten' lijkt me wel heel eentonig, al hebben wij een heel goede relatie.
Een onderbreking van die 60 jaar van pakweg 15 jaar (daarna zijn ze superzelfstandig) met een gezin thuis is erg leuk.
Die praktische kant van kleine kinderen is maar kort in je bestaan, en bovendien niet erg ofzo
Vooral veel mooie kanten, eigenlijk bijna alleen maar.
Wij deden altijd erg veel leuke dingen. Met elkaar en apart. Juist die afwisseling is mooi. Alles vier je weer, alles maak je weer opnieuw mee, maar dan in een andere rol: zo voelt het met kinderen. Wat een rijkdom.
Het grootste deel van je leven met kinderen zijn het volwassen mensen. Het is een heel intense band die je krijgt.
Zou mijns inziens gek zijn om zo'n grote keuze op die futiele praktische zaken in de eerste (voorbijvliegende) jaren te baseren.
Ik ken ouders wie het ouderschap verbazingwekkend makkelijk gaat, maar ook koppels die het echt als heel zwaar ervaren. En dan heb ik het niet alleen over de eerste 0 tot 4 jaar.
