Relaties
alle pijlers
Stiefmoeder meeschrijftopic
maandag 7 mei 2018 om 20:16
Genant?hoezoos schreef: ↑05-05-2018 21:01Echte acceptatie ontvang je puur door jezelf te zijn. Niet door andermans kinderen te kopen. En als zij zich uiteindelijk toch niet erg prettig bij je voelen of je niet oprecht vinden val je alsnog door de mand. Het is gewoon gênant om als onbekende vrouw te slijmen bij een paar kinderen door de clown uit te hangen. Dat moet je niet eens willen voor jezelf.
Doei.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 8 mei 2018 om 09:00
Ja dat heb ik inderdaad ook!Roffamina schreef: ↑07-05-2018 16:01Niet eens zo zeer situaties. Ik merk wel dat als stiefje zich verveeld en steeds aan m'n vriend gaat 'hangen' dat dat dan meer op m'n zenuwen werkt. Maar ik ervaar het stress-gevoel in z'n algemeenheid. Ik merk het gewoon aan m'n lijf dat het anders 'voelt' als we met z'n 3-en zijn in plaats van alleen vriend en ik. Is gewoon een niet-prettig gevoel... Heel vervelend want ik moet er niet aan denken dit nog 10/15 jaar zo te hebben... Dat lijkt me voor niemand fijn.
Wij zijn wel al heel snel samen gaan wonen (en kregen snel een kindje samen) en vriend heeft met zijn dochter ook een co-ouderschap. Het klinkt meteen zo zwaar, zo bedoel ik het niet, maar als stiefje weer naar moeder gaat kan ik een soort van uitademen. Beter omschrijven kan ik het niet.
Heb je zelf ook een kinderwens?
Ik merkte dat ik vooral steeds kriebels kreeg als de manier van opvoeden niet 'mijn' manier was. Zoals ik het met mijn kind zou doen. Het ligt dus meestal ook niet aan stiefje, maar aan haar opvoeding, wat inmiddels meer naar mijn zin gaat.
Oei dit klonk ook als boze stiefmoeder...
Ik bedoel, stiefje zeurde bijvoorbeeld sochtends vóór 10.30 al vaak om snoep en kreeg dat vervolgens gewoon van vader. Ik heb hier met hem over gepraat en uitgelegd dat je helemaal geen boze papa bent als je daar nee tegen zegt. Het is gewoon niet normaal en ongezond om altijd alles te geven wat ze wil en dat ziet hij nu gelukkig ook.
dinsdag 8 mei 2018 om 14:32
Ja echt zo van pffffiieeeeuwwww..... Ik herken echt wat je zegt! Ik hoop alleen oprecht dat dat met de tijd minder wordt (we wonen nog geen half jaar samen) want ik vind het wel erg vermoeiend. Ook heb ik zelf niet echt een sterke kinderwens. Dat speelt misschien ook mee. Het voelt daarom meer als een opoffering dat ik toch wel de helft van m'n tijd moet aanpassen aan stiefje. Ik hoop dat ik de situatie met de tijd gewoon relaxed ga vinden en niet meer ga zien als een opoffering.aankleefsjaan schreef: ↑08-05-2018 09:00maar als stiefje weer naar moeder gaat kan ik een soort van uitademen. Beter omschrijven kan ik het niet.
dinsdag 8 mei 2018 om 20:55
Ja dat hoop ik ook. Ik vraag me ook vaak af hoe co-ouderschap op de lange termijn werkt.
Mijn eigen ouders zijn ook gescheiden en ik woonde bij mijn moeder en ging eens in de zoveel tijd naar vader.
Nou was mijn vader alles behalve betrokken, maar ik vond het wel fijn om 1 écht thuis te hebben. Lijkt me voor stiefje juist heel rot om steeds elke keer heen en weer te moeten en dan ook nog eens een deel van de tijd bij een opa of oma.
Het blijft gewoon heel belangrijk dat je alles goed bespreekbaar houdt met je partner denk ik. Zodat je je eigen gedachten ook kan ventileren. Begrijpt hij jouw pfffiiieewww gevoel?
Hier gelukkig wel.
Mijn eigen ouders zijn ook gescheiden en ik woonde bij mijn moeder en ging eens in de zoveel tijd naar vader.
Nou was mijn vader alles behalve betrokken, maar ik vond het wel fijn om 1 écht thuis te hebben. Lijkt me voor stiefje juist heel rot om steeds elke keer heen en weer te moeten en dan ook nog eens een deel van de tijd bij een opa of oma.
Het blijft gewoon heel belangrijk dat je alles goed bespreekbaar houdt met je partner denk ik. Zodat je je eigen gedachten ook kan ventileren. Begrijpt hij jouw pfffiiieewww gevoel?
Hier gelukkig wel.
dinsdag 8 mei 2018 om 23:14
Herkenbaar. Ik ben dol der, en omgangsregeling IPV co maar ik moet steeds wennen aan de veranderde dynamiek.aankleefsjaan schreef: ↑08-05-2018 09:00. Het klinkt meteen zo zwaar, zo bedoel ik het niet, maar als stiefje weer naar moeder gaat kan ik een soort van uitademen. Beter omschrijven kan ik het niet.
woensdag 9 mei 2018 om 07:30
We kunnen er gelukkig goed over praten en ik kan gelukkig ook alles tegen hem zeggen; hij is niet blind omdat het zijn kind is en staat open voor verbeterpunten. Hij probeert ook mij pffiieeeuwwww-gevoel te begrijpen maar dat lukt niet echt. Hij zoekt vaak naar een oorzaak en de waarom-dan-vraag krijg ik vaak terug. En dat is nu juist het lastige omdat er vaak geen aanwijsbare reden voor is. Het is omdat de situatie zo is en het voor mij veel energie kost om met een stiefje in huis te wonen waar ik (nog) geen warme gevoelens voor heb.aankleefsjaan schreef: ↑08-05-2018 20:55Het blijft gewoon heel belangrijk dat je alles goed bespreekbaar houdt met je partner denk ik. Zodat je je eigen gedachten ook kan ventileren. Begrijpt hij jouw pfffiiieewww gevoel?
Hier gelukkig wel.
woensdag 9 mei 2018 om 19:36
Herkenbaar! Hoewel ik nu wel een eigen kindje heb (ook geen sterke kinderwens maar vriend wel en mijn kinderloze bestaan was ik toch al wel kwijt. Uiteraard is mijn kleintje wel de allerliefsteRoffamina schreef: ↑08-05-2018 14:32Ja echt zo van pffffiieeeeuwwww..... Ik herken echt wat je zegt! Ik hoop alleen oprecht dat dat met de tijd minder wordt (we wonen nog geen half jaar samen) want ik vind het wel erg vermoeiend. Ook heb ik zelf niet echt een sterke kinderwens. Dat speelt misschien ook mee. Het voelt daarom meer als een opoffering dat ik toch wel de helft van m'n tijd moet aanpassen aan stiefje. Ik hoop dat ik de situatie met de tijd gewoon relaxed ga vinden en niet meer ga zien als een opoffering.
) Wat voor mij vermoeiend is, is dat ik ze niet kan negeren en continu 'aan' sta. En ze hadden vrij snel door dat ik beter luister naar alle oeverloze verhalen dan hun vader 
Ik moest echt leren om te zeggen "nu even niet, ik zit de krant te lezen". Als ik het echt te druk vind worden, ga ik even naar de bieb ofzo of ergens anders boek lezen.Het gaat niet over, het went wel. En dat ik dat geaccepteerd heb, en geaccepteerd heb dat ik er gewoon lang niet altijd zin in heb, scheelt ook bakken energie.
We gaan dit jaar voor het eerst met zijn allen op vakantie. Ik ga er vast van uit dat ik niet ga uitrusten en bekaf terug kom. Maar daarom wel een weekje weg geweest met een vriendin. Mijn vriend draait zijn hand niet om voor een weekje 3 kinderen.
maandag 4 juni 2018 om 13:49
Hoe doen jullie dat eigenlijk met de kosten van verjaardagen van de stiefjes? Die van mij is in de zomer jarig en dan wordt er altijd groot uitgepakt. Mannetje of 40, veel drank, speciaal gemaakte taart, BBQ dat soort dingen. Nu is dit de eerste verjaardag van stiefje dat vriend (= vader) en ik samenwonen en vriend gaat er vanuit dat we deze kosten nu van de gezamenlijke rekening betalen.
Hoe gaat dat bij jullie? Ik heb er zelf een iets ander idee bij aangezien het 'zijn' kind is....
Hoe gaat dat bij jullie? Ik heb er zelf een iets ander idee bij aangezien het 'zijn' kind is....
maandag 4 juni 2018 om 18:17
Hmmm zit er even overna te denken. De kinderen van mijn man zijn niet zo verjaardagvierderig. En ze wonen voornamelijk bij hun moeder, in een hele andere stad. Hun vrienden wonen daar dus als ze iets vieren doen ze dat ook daar. Voor hun verjaardagen gaan we hier vaak iets doen wat ze leuk vinden. Uit eten, pretpark, zwembad, zoiets. Als het met kleintjes te doen is gaan we met zijn allen en anders gaat hij alleen met ze. We delen de kosten in principe met zijn tweeën. Soms betaalt mijn man iets alleen maar eigenlijk hebben we beiden nauwelijks eigen geld, we doen alles in 1 pot. Dus als ik met een vriendin uit eten ga bijvoorbeeld betaal ik dat er ook van. We hebben in het begin wel geprobeerd eigen geld te houden maar dat leverde eigenlijk meer gedoe op dan zo.
maandag 4 juni 2018 om 18:20
Ik ben altijd in voor een feestje, dus ik zou het niet erg vinden om die van de gezamenlijke rekening te betalen. Maar dat ligt misschien ook aan wat er op de gezamenlijke rekening staat: als het betekent dat je de rest van de maand brood met pindakaas eet, dan zou ik het waarschijnlijk toch even in de groep gooien...Roffamina schreef: ↑04-06-2018 13:49Hoe doen jullie dat eigenlijk met de kosten van verjaardagen van de stiefjes? Die van mij is in de zomer jarig en dan wordt er altijd groot uitgepakt. Mannetje of 40, veel drank, speciaal gemaakte taart, BBQ dat soort dingen. Nu is dit de eerste verjaardag van stiefje dat vriend (= vader) en ik samenwonen en vriend gaat er vanuit dat we deze kosten nu van de gezamenlijke rekening betalen.
Hoe gaat dat bij jullie? Ik heb er zelf een iets ander idee bij aangezien het 'zijn' kind is....
Maar kijk, het is eens per jaar en als er drank wordt gehaald voor het feest is je stiefzoon waarschijnlijk al wat groter, dus dan is het ook geen financiële traditie die nog jaren gaat duren?
Wat eten we vanavond?
maandag 4 juni 2018 om 23:02
Een kind is eens per jaar jarig. Dat mag van mij groots gevierd worden, je viert tenslotte dat het mensje bestaat.
Wij delen die kosten gewoon vanuit het huishoudbudget. Kind hoort bij het huishouden, dus ook bij dat budget.
Je partner viert die dag dat hij zoveel jaar vader is. Lijkt me ook een feestje waard.
Wat zit je dwars mbt de kosten?
(Ik organiseer vrolijk mee aan verjaardagen van stiefkind. Heerlijk, hoe meer feest in het leven, hoe beter.)
Wij delen die kosten gewoon vanuit het huishoudbudget. Kind hoort bij het huishouden, dus ook bij dat budget.
Je partner viert die dag dat hij zoveel jaar vader is. Lijkt me ook een feestje waard.
Wat zit je dwars mbt de kosten?
(Ik organiseer vrolijk mee aan verjaardagen van stiefkind. Heerlijk, hoe meer feest in het leven, hoe beter.)
Hips, hopsakee en pierlala.
dinsdag 5 juni 2018 om 07:27
Voor de grote vierders, ben wel benieuwd, hoe organiseren jullie dat dan? Vieren jullie stiefkinderen het bij hun moeder ook groot of vieren jullie het samen met moeder? Of worden vrienden twee keer uitgenodigd?
Nou zijn we hier allemaal meer van klein is fijn, liever met gezin of directe naaste familie dan een groot feest. Maar ben wel benieuwd hoe anderen dat doen.
Nou zijn we hier allemaal meer van klein is fijn, liever met gezin of directe naaste familie dan een groot feest. Maar ben wel benieuwd hoe anderen dat doen.
dinsdag 5 juni 2018 om 07:39
Helemaal mee eens. Ik vind het eerlijk gezegd wel sneu als je daar al moeilijk over doet. Hier zijn de stiefkinderen net zo goed gezinsleden.Merl0t schreef: ↑04-06-2018 23:02Een kind is eens per jaar jarig. Dat mag van mij groots gevierd worden, je viert tenslotte dat het mensje bestaat.
Wij delen die kosten gewoon vanuit het huishoudbudget. Kind hoort bij het huishouden, dus ook bij dat budget.
Je partner viert die dag dat hij zoveel jaar vader is. Lijkt me ook een feestje waard.
Wat zit je dwars mbt de kosten?
(Ik organiseer vrolijk mee aan verjaardagen van stiefkind. Heerlijk, hoe meer feest in het leven, hoe beter.)
Waar ik (de eerste jaren) wel een uitzondering maakte, was het cadeau: stiefkind kreeg dan vaak iets van beide ouders samen, of iets groters van man en nog een kleinigheidje van mij. Nu we getrouwd zijn en samen nog een kind hebben, gaat ook dat allemaal van de grote hoop.
dinsdag 5 juni 2018 om 11:58
De verjaardag is om het jaar bij ons. Wij vieren dan een feestje voor familie + onze vrienden en hun kinderen. Dat vinden we gezellig. Moeder doet dat eventueel ook voor haar kant van familie + vrienden. Dat is jaarlijks dus een dubbel feest voor het kind.Christel78 schreef: ↑05-06-2018 07:27Voor de grote vierders, ben wel benieuwd, hoe organiseren jullie dat dan? Vieren jullie stiefkinderen het bij hun moeder ook groot of vieren jullie het samen met moeder? Of worden vrienden twee keer uitgenodigd?
Nou zijn we hier allemaal meer van klein is fijn, liever met gezin of directe naaste familie dan een groot feest. Maar ben wel benieuwd hoe anderen dat doen.
Zo'n feestje zijn geen zalen vol, gewoon een lekker taartje en hapjes en drankjes voor bezoek wat binnenloopt.
Kinderfeestje gaat om en om per ouder. In de praktijk werken ouders dan samen aan een plan en helpen elkaar bij de uitvoering waar nodig.
Hips, hopsakee en pierlala.
dinsdag 5 juni 2018 om 13:24
We hebben een gezamenlijk huishoudbudget, waar we allebei evenveel in storten. Stiefje is de helft van de tijd bij ons. Kosten voor haar (klinkt een beetje gek...) worden ook gewoon uit de gezamenlijke pot betaald. Het is niet zo dat bio-ouder meer stort omdat het om zijn kind gaat.
Ik doe er niet moeilijk over maar ik vind het wel bijzonder dat de bio-ouder er maar voor het gemak van uit gaat dat ik in alles evenveel mee betaal aan 'zijn' kind. Als de situatie omgekeerd zou zijn (ik een eigen kind en partner niet) zou ik dat nooit op die manier doen. In ieder geval aangeven dat ik de kosten voor mijn kind zelf betaal en ook meer stort in de gezamenlijke huishoud-pot. Als partner en dan voor kiest dit niet te doen is dit zijn keuze. Bij ons is het geen eens onderwerp van gesprek; alles wat voor kind betaald moet worden, gaat uit de gemeenschappelijke pot. Ik vind dat een beetje kort door de bocht.
dinsdag 5 juni 2018 om 13:45
Hier gaan de feestkosten van de gezamenlijke rekening. Taart, kado, alles..
Feest vieren we voor onze familie en onze vrienden, moeder van stiefdochter doet dat bij haar voor haar familie en vrienden. En vader (zijn vrouw en halfbroertje) van mijn zoon vieren het ook thuis met hun familie en vrienden. Hebben geen gezamenlijke vrienden.
Wel gaan wij ook samen nog uiteten met vader van mijn zoon en diens gezin. Wij hebben een goed contact. Met moeder van stiefdochter is geen enkel normaal contact aanwezig, behalve als ze op vakantie wil..
Feest vieren we voor onze familie en onze vrienden, moeder van stiefdochter doet dat bij haar voor haar familie en vrienden. En vader (zijn vrouw en halfbroertje) van mijn zoon vieren het ook thuis met hun familie en vrienden. Hebben geen gezamenlijke vrienden.
Wel gaan wij ook samen nog uiteten met vader van mijn zoon en diens gezin. Wij hebben een goed contact. Met moeder van stiefdochter is geen enkel normaal contact aanwezig, behalve als ze op vakantie wil..
Nou ja.. dat dus..
dinsdag 5 juni 2018 om 13:48
Dit... aan de andere kant eet jij toch ook mee van het feestmaal?
Hier worden wel alle kosten buiten gezamenlijke activiteiten apart betaald. Ik betaal de schoolspullen, kleding, sportabonnementen en dergelijke niet van de gezamenlijke rekening.
Nou ja.. dat dus..
dinsdag 5 juni 2018 om 21:00
@Roffamina: Maar wat zijn dan huishoudkosten voor zijn kind? De boterhammen die ze eet? De snoepjes? Dat is toch niet te bepalen?
Ik vind het, zoals bloosje aangeeft, wat anders als het gaat om bijv. kleding en schoolspullen. Dat zijn onderhoudskosten die de biologische ouders hier samen betalen (door beiden geld op een gezamenlijke rekening te storten).
Ik vind het, zoals bloosje aangeeft, wat anders als het gaat om bijv. kleding en schoolspullen. Dat zijn onderhoudskosten die de biologische ouders hier samen betalen (door beiden geld op een gezamenlijke rekening te storten).
woensdag 6 juni 2018 om 09:45
De moeder van de kinderen van mijn man is overleden, dus geen dubbel feest voor ze. Ik ben ook meer van klein maar fijn en liever een etentje op mijn verjaardag dan een feest met van alles en nog wat, maar als de kinderen jarig zijn, kiezen zij. Ze bepalen ook zelf wie ze uitnodigen. De familie van hun moeder komt ook op hun verjaardag. Ik ben heel blij (en trots op de kinderen) dat het zo gaat. Nouja, ze zijn nu al zo groot dat ze geen verjaardagsfeest meer willen maar ze gaan naar de kroeg en vieren het daar met hun vrienden. Dan nog komt oma voor een gebakje en de rest van de familie ook - maar dat hoeft eigenlijk voor hun niet zo nodig geloof ik.Christel78 schreef: ↑05-06-2018 07:27Voor de grote vierders, ben wel benieuwd, hoe organiseren jullie dat dan? Vieren jullie stiefkinderen het bij hun moeder ook groot of vieren jullie het samen met moeder? Of worden vrienden twee keer uitgenodigd?
Nou zijn we hier allemaal meer van klein is fijn, liever met gezin of directe naaste familie dan een groot feest. Maar ben wel benieuwd hoe anderen dat doen.
Wat eten we vanavond?
donderdag 7 juni 2018 om 22:57
Op alimentatie na gaan alle kosten gewoon van de gezamenlijke rekening. Bij ons vieren we het klein met familie, bij haar moeder viert ze het groter. Ex en mans ouders gaat niet samen. Oftewel als zij er zijn komt ex niet, schoonouders zien het probleem minder.
Hoe gaan jullie er mee om als stiefkind niet naar je partner wil? Stiefdochter zegt bij haar moeder dat ze hier niet heen wil omdat ze hun mist, dat ze zichzelf in slaap huilt hier (is niet zo). En ex heeft vandaag hiervan opnames naar man gestuurd. Man kan hier helemaal niks mee eigenlijk. Ze is 6 dus zelf kiezen is voorlopig niet aan de orde. Ze is enkel om de week het weekend bij ons en halve vakanties.
Hoe gaan jullie er mee om als stiefkind niet naar je partner wil? Stiefdochter zegt bij haar moeder dat ze hier niet heen wil omdat ze hun mist, dat ze zichzelf in slaap huilt hier (is niet zo). En ex heeft vandaag hiervan opnames naar man gestuurd. Man kan hier helemaal niks mee eigenlijk. Ze is 6 dus zelf kiezen is voorlopig niet aan de orde. Ze is enkel om de week het weekend bij ons en halve vakanties.
donderdag 7 juni 2018 om 23:26
@1-Aapje mijn eerste gedachte is: dan is ze te weinig bij haar vader. Maar dat is een conclusie en niet echt antwoord op je vraag. Ik denk dat ze zich misschien niet volledig op haar gemak voelt. En misschien het in slaap huilen wel zo voelt (eenzaam?) maar niet echt doet. Zou er in ieder geval serieus naar luisteren. Het is ook waardevol dat een kind durft aan te geven dat er iets niet lekker zit. Aan jullie de pittige taak om uit te vogelen wat dan.
Stiefkind heeft hier een fase gehad dat ze niet naar moeder wilde evenals dat ze niet naar vader wilde. Beide periodes had ze daar onderliggende redenen voor, zoals bijvoorbeeld zich verantwoordelijk voelen voor mama die alleen thuis is als ze bij papa was.
Maar bij ons is er co-ouderschap met de balans iets meer bij papa. Dat is zeker anders dan in jullie geval.
Stiefkind heeft hier een fase gehad dat ze niet naar moeder wilde evenals dat ze niet naar vader wilde. Beide periodes had ze daar onderliggende redenen voor, zoals bijvoorbeeld zich verantwoordelijk voelen voor mama die alleen thuis is als ze bij papa was.
Maar bij ons is er co-ouderschap met de balans iets meer bij papa. Dat is zeker anders dan in jullie geval.
Hips, hopsakee en pierlala.
