Relaties
alle pijlers
eetstoornis?
donderdag 17 mei 2018 om 13:02
Neem eens contact op met een eetstoornis expertise centrum voor advies;
http://www.amarum.nl/site/Voor%20familie/
https://www.novarum.nl/informatie-voor- ... -vrienden/
https://www.humanconcern.nl/eetstoornis ... etrokkenen
http://www.amarum.nl/site/Voor%20familie/
https://www.novarum.nl/informatie-voor- ... -vrienden/
https://www.humanconcern.nl/eetstoornis ... etrokkenen
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
donderdag 17 mei 2018 om 13:08
Ik denk dat ze iemand nodig heeft die zeer sterk in zijn schoenen staat. Als je dat niet hebt dat trekt ze zichzelf naar beneden en jou mee. De relatie beëindigen kan gewoon eerlijk de beste oplossing zijn. Voor beide.doornroosje9 schreef: ↑17-05-2018 11:36Iemand met een eetstoornis kan je leven helemaal verwoesten. Dit is een ontzettend nare ziekte en als je moet kiezen, kies dan voor jezelf. Natuurlijk zijn er gradaties, maar als iemand niet wil genezen, houdt het op.
Maar dat hangt er maar net van af.
donderdag 17 mei 2018 om 14:09
een relatie moet gelijkeaardig zijn. Je bent niet haar hulpverlener.Frederick schreef: ↑17-05-2018 12:24Weet ik en daarom is het voor mij ook nu of nooit. Ik besef zelf dat deze situatie niet meer houdbaar is en onze toekomst hypothekeert. Ik wil heel graag bij haar blijven en met haar een toekomst opbouwen maar er moet iets gebeuren. Ik zeg dus: op korte termijn is dit geen oplossing.
donderdag 17 mei 2018 om 14:39
Oke,Frederick schreef: ↑17-05-2018 13:01Bedankt, ik ga zeker een kijkje nemen op het forum.
Ik ben blij om ook een reactie te krijgen waaruit blijkt dat herstel mogelijk is. Ik besef heel goed dat de weg lang gaat zijn en dat er zeker mogelijk struikelblokken gaan zijn maar ik wil dit proberen met haar. Ik moet echt de juiste manier vinden en de juiste stappen.
Hier gaat het al verkeerd.
Jij moet niet de juiste manier en de juiste stappen.
Het is HAAR probleem.
Zij moet dit ten eerste zelf willen, en zij zal zelf de juiste manier moeten vinden.
Wat je vooral niet moet doen is haar redder of hulpverlener willen zijn.
Het is bovendien ook betuttelelend en je maakt van haar , als jij de redder uit gaat hangen, automatisch het slachtoffer.
Dat is zeer ongelijkwaardig en helpt al helemaal niet.
Je gaat dan ook sowieso teleurgesteld worden.
Een eetstoornis is een zeer ernstige en hardnekkige ziekte, daar kan jij echt weinig mee.
Behalve misschien , hoe krom dit ook klinkt, weinig aandacht aan het gedrag geven.
Laat het over aan proffesionals en met name ook over aan haar.
Daarnaast zou ik, voordat er al van alles aangenomen wordt over de ernst van de situatie, eerst gewoon met haar praten..
Misschien wil ze helemaal niet geholpen worden, vind ze dit prima zo.
En dat mag.
donderdag 17 mei 2018 om 17:12
O To weet waar je aan begint.
En nee voor de meeste personen met een eetstoornis gaat het nooit helemaal over maar je leert er mee omgaan en je denkwijzen zo te manipuleren dat ze je niet meer ziek maken.
Maar vaak als er iets heftigs gebeurd vallen ze terug in het patroon van het slecht eten en dan is het aan de persoon om zelf weer hulp te vragen aan een therapeut of familie/vrienden. Hoe sneller het patroon weer doorbroken word hoe makkelijk het is.
Maar weet je of ze nog ongesteld word ?
En hoe je het gesprek moet aangaan dat is gewoon eerlijk zijn dat het je opvalt dat ze niet geniet van het eten. en dat je het gevoel hebt dat ze heel veel moeite heeft met haar eetpatroon.
En haar aanbieden om mee te gaan na de huisarts. Meer kan je niet doen het is net zoals een verslaafde je moet geholpen willen worden om de therapie te laten aanslaan.
Maar het is een lange weg om te bewandelen en eigenlijk kan je als partner heel weinig doen op deze weg.
Ik ben in totaal nu met mijn 5de therapie bezig. ( deze is meer te ondersteuning om niet terug te vallen na mijn zwangerschap).
En wij hebben 1 afspraak hij kookt 5 dagen in de week en als hij kookt mag ik niet in de keuken komen. ( ik kan dan niet zien wat hij gebruikt om ons eten te maken) en er zijn bij ons geen weegschalen in huis niet voor ons eigen en niet voor het eten.
Maar zulke afspraken kunnen pas als je er klaar voor bent.
En nee voor de meeste personen met een eetstoornis gaat het nooit helemaal over maar je leert er mee omgaan en je denkwijzen zo te manipuleren dat ze je niet meer ziek maken.
Maar vaak als er iets heftigs gebeurd vallen ze terug in het patroon van het slecht eten en dan is het aan de persoon om zelf weer hulp te vragen aan een therapeut of familie/vrienden. Hoe sneller het patroon weer doorbroken word hoe makkelijk het is.
Maar weet je of ze nog ongesteld word ?
En hoe je het gesprek moet aangaan dat is gewoon eerlijk zijn dat het je opvalt dat ze niet geniet van het eten. en dat je het gevoel hebt dat ze heel veel moeite heeft met haar eetpatroon.
En haar aanbieden om mee te gaan na de huisarts. Meer kan je niet doen het is net zoals een verslaafde je moet geholpen willen worden om de therapie te laten aanslaan.
Maar het is een lange weg om te bewandelen en eigenlijk kan je als partner heel weinig doen op deze weg.
Ik ben in totaal nu met mijn 5de therapie bezig. ( deze is meer te ondersteuning om niet terug te vallen na mijn zwangerschap).
En wij hebben 1 afspraak hij kookt 5 dagen in de week en als hij kookt mag ik niet in de keuken komen. ( ik kan dan niet zien wat hij gebruikt om ons eten te maken) en er zijn bij ons geen weegschalen in huis niet voor ons eigen en niet voor het eten.
Maar zulke afspraken kunnen pas als je er klaar voor bent.
donderdag 17 mei 2018 om 17:19
Er is geen juiste manier of bepaalde stappen.Frederick schreef: ↑17-05-2018 15:10Ten eerste trek je heel mijn bericht uit de context. Ik zoek de juiste stappen en manier om dit aan te kaarten en er met haar over te praten. Ik weet heus wel dat zolang zij het probleem niet erkent, er helemaal niets gaat gebeuren en er enkel ruzie zal zijn. Ik wil helemaal niet betuttelend overkomen, ik wil enkel duidelijk zijn en haar ermee confronteren. Wilt zij er echt niets mee, dan stopt het. Dat is me wel duidelijk.
Gewoon eerlijk zijn.
Ze is geen kind dus je kan toch gewoon als twee volwassen hierover in gesprek gaan ?
donderdag 17 mei 2018 om 19:34
donderdag 17 mei 2018 om 19:37
nee precies. als je echt iets voor haar wilt betekenen zeg je dat het uit is en je pas weer een relatie met haar wil als ze genezen is.Bloody_Mary schreef: ↑17-05-2018 19:34+100 mensen met psychische problemen moeten hun miserie eerst zelf ns oplossen voor ze die gaan projecteren op een partner. Niet iedereen is geschikt relatiemateriaal.
donderdag 17 mei 2018 om 23:40
Ik ga ervan uit dat het gewoon over een volwassen vrouw gaat.
Als ze een eetprobleem heeft, weet ze heus wel dat ze geen gezonde relatie heeft met eten.
Mocht ze niet meer menstrueren, weet ze ook heus wel dat er iets niet in orde is.
Dat zijn in mijn ogen ook geen vragen om aan een volwassen vrouw te stellen om erachter te willen komen of ze een eetstoornis heeft.
Bovendien is het ook geen graadmeter of ze een eetstoornis heeft.
Er zijn mensen met een eetstoornis die gewoon blijven menstrueren.
vrijdag 18 mei 2018 om 00:00
Wat betreft tips.
Je zit vast eens een keer samen op de bank voor de tv te hangen.
Dan gooi je gewoon een balletje op.
Benoem wat je het afgelopen jaar is opgevallen, wat betreft haar weinig eten en hoe ze zo op jouw eten let.
Je kan benoemen dat je haar geen ontspannen indruk vindt hebben rondom eten.
En dat je met vragen zit hoe dat komt en dat jij er zorgen over hebt.
Wellicht ontstaat er dan een gesprek.
Ruzies moet je niet aangaan.
Dan stop je het gesprek of vraag waarom het haar iedere keer zo boos maakt als je er naar vraagt.
Je zit vast eens een keer samen op de bank voor de tv te hangen.
Dan gooi je gewoon een balletje op.
Benoem wat je het afgelopen jaar is opgevallen, wat betreft haar weinig eten en hoe ze zo op jouw eten let.
Je kan benoemen dat je haar geen ontspannen indruk vindt hebben rondom eten.
En dat je met vragen zit hoe dat komt en dat jij er zorgen over hebt.
Wellicht ontstaat er dan een gesprek.
Ruzies moet je niet aangaan.
Dan stop je het gesprek of vraag waarom het haar iedere keer zo boos maakt als je er naar vraagt.
vrijdag 18 mei 2018 om 00:06
Maar dat zijn dus de vrouwen die net in het veilige gebied blijven kwa gewicht. En dat betekent niet dat ze geen hulp nodig hebben maar dan kan je met iets minder zwaar geschut aan.consuelabananahammok schreef: ↑17-05-2018 23:40Er zijn mensen met een eetstoornis die gewoon blijven menstrueren.
Als ze niet meer ongesteld word dan zit ze in het onveilige gebied en je menstruatie stopt als eerste maar daarna beschadig je steeds meer organenen en ga je dood.
En dan zou ik zwaarder geschut in de strijd gooien.
En in de 14 jaar dat ik therapieën heb gevolgd voor mijn eetstoornis heb ik jammer genoeg ook elke keer weer afscheid moeten nemen van mensen waarvan het lichaam het niet meer van trok.
vrijdag 18 mei 2018 om 00:09
Volgens mij weet to heel goed dat hij geen hulpverlener is of hoeft te gaan spelen.
Gesprekken eindigen in ruzies. Ik vind het juist heel goed dat hij vraagt wat hij nu het beste kan doen.
Als je vermoedens hebt van (in dit geval een eetstoornis) lijkt het mij goed om daar wat informatie over in te winnen en dan pas die persoon ermee confronteren.
Ja, uiteindelijk moet zij zelf inzien dat zij een probleem heeft en ja uiteindelijk moet zij ermee aan de slag en ja, dat zal voor beiden niet gemakkelijk zijn. Maar to heeft wel geprobeerd haar te helpen in hoever hij dat kan.
Gesprekken eindigen in ruzies. Ik vind het juist heel goed dat hij vraagt wat hij nu het beste kan doen.
Als je vermoedens hebt van (in dit geval een eetstoornis) lijkt het mij goed om daar wat informatie over in te winnen en dan pas die persoon ermee confronteren.
Ja, uiteindelijk moet zij zelf inzien dat zij een probleem heeft en ja uiteindelijk moet zij ermee aan de slag en ja, dat zal voor beiden niet gemakkelijk zijn. Maar to heeft wel geprobeerd haar te helpen in hoever hij dat kan.
vrijdag 18 mei 2018 om 00:18
Browniechocolate schreef: ↑18-05-2018 00:06Maar dat zijn dus de vrouwen die net in het veilige gebied blijven kwa gewicht. En dat betekent niet dat ze geen hulp nodig hebben maar dan kan je met iets minder zwaar geschut aan.
Als ze niet meer ongesteld word dan zit ze in het onveilige gebied en je menstruatie stopt als eerste maar daarna beschadig je steeds meer organenen en ga je dood.
En dan zou ik zwaarder geschut in de strijd gooien.
En in de 14 jaar dat ik therapieën heb gevolgd voor mijn eetstoornis heb ik jammer genoeg ook elke keer weer afscheid moeten nemen van mensen waarvan het lichaam het niet meer van trok.
Ieder lichaam heeft zo zijn eigen reactie.
Sommige meiden Toentertijd in mijn groep met laag gewicht menstrueerde , sommige met hoger bmi menstrueerde niet meer.
Ik vind ook niet dat je kan spreken over zwaarder geschut nodig hebben wanneer je wel of niet menstrueert.
Een eetstoornis kan in vele vormen behoorlijk hardnekkig zijn en je kwaliteit van leven behoorlijk verzieken, lichamelijk en psychisch.
Ook als je wel menstrueert
vrijdag 18 mei 2018 om 09:54
Maar als je dit al ondraaglijk vind zou ik eerlijk na haar zijn. Dat je niet kan leven met haar en haar eetproblemen. Hoe graag je ook zou willen want welke kant ze ook op gaat de weg word alleen maar ondragelijker . Als ze niet geholpen wil worden dan zie je haar afglijden. Als ze wel geholpen wilt worden dan ga je haar angst en boosheid op de wereld zien.Frederick schreef: ↑18-05-2018 09:39Ze wordt nog wel ongesteld maar neemt geregeld haar anticonceptie een paar maanden door. We zitten nog wel in een min of meer veilige zone want er wordt nog wel gegeten. Daarom moeten we het nu aanpakken zodat het niet erger wordt. Een van de grootste problemen op dit moment is de projectie naar mij toe. De controle die ze daar zoekt is haast ondraaglijk. Veel van wat jullie zeggen is heel herkenbaar, zoals bang zijn maar even veel te eten als iemand anders.
Met een grote kans dat ze juist tegen iedereen gaat aanschoppen die ze lief heeft.
Dus kan je leven met iemand die eerst door een heel diep dal moet en mischien nooit de top gaat halen ?
Want besef wel als je er voor gaat dat onderweg stoppen heel veel negatieve effecten veroorzaakt voor haar maar zeker ook voor jouw.
vrijdag 18 mei 2018 om 10:02
Ik heb al eerder een aantal links gegeven voor mensen uit de omgeving van iemand met een eetstoornis, neem daar eens contact mee op. Zij kunnen je vast wel tips en adviezen geven.Frederick schreef: ↑18-05-2018 09:39Ze wordt nog wel ongesteld maar neemt geregeld haar anticonceptie een paar maanden door. We zitten nog wel in een min of meer veilige zone want er wordt nog wel gegeten. Daarom moeten we het nu aanpakken zodat het niet erger wordt. Een van de grootste problemen op dit moment is de projectie naar mij toe. De controle die ze daar zoekt is haast ondraaglijk. Veel van wat jullie zeggen is heel herkenbaar, zoals bang zijn maar even veel te eten als iemand anders.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
vrijdag 18 mei 2018 om 10:06
wegwezen dan. Lees het verhaal van BC. zij is ‘genezen’ en kan niet eens in de keuken zijn als vriend kookt. Een eetstoornis is vernietigend voor relaties. Het heeft de impact en meedogenloosheid van leven met een ernstige drugsverslaafde waar je nooit tegen op kan treden omdat de verslaafde zich eveneens gedraagt als een kwetsbaar kind dat alleen maar aandacht en bevestiging wil.Frederick schreef: ↑18-05-2018 09:39Ze wordt nog wel ongesteld maar neemt geregeld haar anticonceptie een paar maanden door. We zitten nog wel in een min of meer veilige zone want er wordt nog wel gegeten. Daarom moeten we het nu aanpakken zodat het niet erger wordt. Een van de grootste problemen op dit moment is de projectie naar mij toe. De controle die ze daar zoekt is haast ondraaglijk. Veel van wat jullie zeggen is heel herkenbaar, zoals bang zijn maar even veel te eten als iemand anders.
vrijdag 18 mei 2018 om 10:19
consuelabananahammok schreef: ↑17-05-2018 23:40Ik ga ervan uit dat het gewoon over een volwassen vrouw gaat.
Als ze een eetprobleem heeft, weet ze heus wel dat ze geen gezonde relatie heeft met eten.
Mocht ze niet meer menstrueren, weet ze ook heus wel dat er iets niet in orde is.
Dat zijn in mijn ogen ook geen vragen om aan een volwassen vrouw te stellen om erachter te willen komen of ze een eetstoornis heeft.
Bovendien is het ook geen graadmeter of ze een eetstoornis heeft.
Er zijn mensen met een eetstoornis die gewoon blijven menstrueren.
Dat is een hele normale vraag die artsen ook stellen in zo een geval, het wel of niet hebben van een menstruatie is zeker wel een van de dingen die meegenomen wordt maar niet het enige natuurlijk. Het wegblijven van de menstruatie is wel een duidelijk teken van ondervoeding namelijk.
Mensen met een eetstoornis zien de realiteit vaak heel anders en hun eigen gedrag dus ook. Ergens weten ze het wel denk ik, net als een verslaafde weet dat gebruiken niet goed is. Maar door erover in gesprek te gaan kan iemand het niet meer wegstoppen en die erkenning van het eigen probleem is heel belangrijk, dat is de eerste stap naar herstel. Daarom haal ik ook de verslaafde erbij, verslaafde weten prima dat spuiten eigenlijk niet goed voor ze is maar toch worden er interventies georganiseerd om iemand met zijn situatie te confronteren in de hoop dat die persoon hulp accepteert. Bij een eetstoornis is dat eigenlijk niet anders. Als TO met haar in gesprek gaat maakt hij het echt voor haar en kan ze niet meer zomaar haar kop in het zand steken en hopelijk helpt dat haar om hulp te gaan zoeken. Stellen dat ze volwassen is en het zelf moet uitzoeken is dan ook te makkelijk. Een eetstoornis is een ziekte, net als diabetes of kanker en voor geen van alle kiest iemand. Ik vind dat vele hier wel heel hard zijn nu het over een psychische ziekte gaat, ik kan me niet voorstellen dat er allerlei mensen geroepen hadden dat hij weg moest gaan als zijn vriendin kanker had gekregen terwijl dat het hele leven ook ernstig beïnvloed en de behandeling jaren kan duren en er geen garantie is op herstel en de mogelijkheid een gezin te stichten.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
